ท่านแม่ทัพโปรดมีลูกกับข้าเถอะ ( ebok )

ตอนที่ 23 : ตอน ข้าก็มอบลูกชายให้เจ้าได้ (ส่วนที่5 จบตอน)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,779
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 402 ครั้ง
    16 มี.ค. 61



ทักทาย


เห็นรีดเม้นต์ระรัวเลยต้องกลับมาวนอัพให้อ่านกันอีกรอบ พร้อมทั้งแจ้งพิกัดท่านแม่ทัพในงานสัปดาห์หนังสือ นิยายชุดบุปผาสะท้านรัก มีจำหน่ายที่ สนพ ไลต์ออฟเลิฟ นะคะ โซน C1 N49

มีจำหน่ายในงาน 3 เล่ม

1.ปี้หู่ตัวร้ายกับองค์ชายมังกร

2.ฮองเฮาเจ้าเสน่ห์ฮ่องเต้จ้าสำราญ

3. ท่านแม่ทัพโปรดมีลูกกับข้าเถอะ


ขอบคุณค่ะ

ชิงลี่


“แต่ข้าไม่หนาวเลย”

“เลิกพูดได้แล้ว ข้าจะมอบลูกให้เจ้าหลายๆคน เจ้าไม่ต้องการแล้วหรือ เจ้าอยากได้ลูกชายจากข้าใช่หรือไม่” ลู่เคอตัวพูดเอาใจ นางจะได้เลิกบ่ายเบี่ยง

“ใช่เจ้าค่ะ ข้าอยากได้ลูกชาย”

“งั้นก็เงียบแล้วทำตามที่ข้าบอก”

เขาปลดชุดตัวเองออกจนหมดเหลือแต่กล้ามเนื้อเป็นมัดๆ ไหล่ข้างหนึ่งมีผ้าพันแผลพันไว้แต่ไม่ใช่ปัญหา เต้าเฟยกำลังกลัวเขาเจ็บ แต่เขาก็เหมือนลืมไปว่าเพิ่งผ่านการบาดเจ็บ

“เจ้าจูบข้าได้หรือไม่”

เต้าเฟยเงยหน้าขึ้นจูบปากหยักลึกแทนคำตอบ นางจูบจนเขาครางออกมา ดวงตาสองคู่ประสานกัน นางปลุกเร้าเขาจนแทบทนไม่ไหว ลู่เคอตัวเปิดศึกรักกับนางอย่างไม่รู้เหน็ดเหนื่อย กองไฟมอดลงไป แต่สองร่างยังอบอุ่นเพราะความร้อนจากกายกันและกัน ลู่เคอตัวกระซิบข้าหูนางแผ่วเบา

“ฮ่องเต้พระราชทานถั่งเช่ามาให้ข้าจนแทบจะล้นจวนแต่ทุกกระบวนท่าที่ข้าใช้ทำลูกไม่เคยต้องพึ่งถั่งเช่าเลย”

เต้าเฟยแก้มร้อนผ่าวเมื่อเขากำลังข่มนางและอวดอ้างสรรพคุณ

“ถ้าในเดือนนี้ระดูเจ้ายังมาอีกข้าจะเพิ่มรอบช่วยเจ้าทำลูกมากขึ้นไปอีก”

การมีลูกชายสักคนทำไมถึงได้เหน็ดเหนื่อยถึงเพียงนี้

เต้าเฟยไม่กล้าตอบนางอ่อนแรงซบคาอกภาพทุ่งหญ้ากว้างสุดลูกหูลูกตา แสงแดด และสายลมคนอีกมากมีนางเป็นความหวังก่อนจะผล็อยหลับไปปล่อยให้คนอวดอ้างสรรพคุณมองนางนอนหลับแล้วเผลอยิ้มน้อยยิ้มใหญ่

 

รุ่งเช้า ลู่เคอตัวปลุกเต้าเฟยให้ตื่นขึ้นมา เขาช่วยนางแต่งตัวก่อนแล้วจึงแต่งตัวของเขาเอง จากนั้นจึงพากันเดินออกมาด้วยความระมัดระวัง

“เราจะเข้าเมืองกันแล้วเจ้าพร้อมแล้วใช่ไหม” ลู่เคอตัวถาม เต้าเฟยพยักหน้า “ข้าไม่ได้พาเจ้าไปเยี่ยมบิดา เจ้าคงไม่ว่า การมาครั้งนี้ของเราข้าไม่อยากให้คนรู้มาก”

“ข้าเข้าใจดีเจ้าค่ะ ที่ข้าตามท่านมาก็เพราะอยากช่วยท่านและต้องการพิสูจน์ว่าคนในเผ่าของข้าไม่ได้เกี่ยวข้องกับเรื่องการวางแผนร้ายของกลุ่มบัวแดง”

ลู่เคอตัวมองคนที่ได้ชื่อว่าเป็นเมียด้วยดวงตาอ่อนโยนไม่รู้ตัว เขาอุ้มนางขึ้นไปนั่งบนหลังม้า ส่วนตัวเขาก็กระโดดตามขึ้นไป

เขาเผลอสูดดมความหอมกรุ่นจากซอกคอนาง แล้วอมยิ้ม เต้าเฟยเห็นเขานิ่งไปนานจึงเงยหน้าขึ้นมอง กำลังจะถาม ลู่เคอตัวก้มหน้าลงมาเห็นพอดีจึงทำทีเป็นมองไปทางอื่น

“ท่านพี่รออะไรหรือเจ้าคะ”

“ข้าดูว่ายังมีศัตรูลอบโจมตีเราหรือไม่”

“อ้อ” เต้าเฟยพยักหน้า มองรอบๆด้วยเชื่อตามที่เขาบอก

“พวกมันคงไม่ตามมาแล้ว เราไปกันได้” ลู่เคอตัวบอกจบก็กระทุ้งสีข้างม้าแล้วควบออกไปอย่างรวดเร็ว

เต้าเฟยพาลู่เคอตัวมาถึงดินแดนเล็กๆภายในเผ่าเคอเอ่อร์ซิน ภายในเผ่ามีร้านรวงไม่มาก พ่อค้าแม่ค้าออกมาตั้งแผงขายของกันหนาตา แต่ถึงอย่างไรก็ไม่คึกคักเท่าปักกิ่ง เต้าเฟยพาลู่เคอตัวไปที่ร้านตีเหล็กที่อยู่ไกลออกไปจากบริเวณที่ตั้งขายของ

เผ่าเคอเอ่อร์ซินเป็นเผ่าเล็กๆ ครอบครองดินแดนไม่มาก นอกจากตลาดเมื่อครู่แล้วก็ไม่มีตลาดอื่นอีก ที่เหลือก็เป็นกระโจมและบ้านสำหรับที่อยู่อาศัยเท่านั้น

“ท่านพี่ผูกม้าไว้ตรงนี้ก่อนนะเจ้าคะ ร้านที่ข้าจะพามาตั้งอยู่ตรงนั้น” ลู่เคอตัวมองตามนิ้วมือของนางไปที่บ้านหลังเล็กๆที่ทำเป็นร้านตีเหล็กด้านหน้ามีของวางระเกะระ

ทั้งสองคนลงจากหลังม้าแล้วเดินตรงไปที่ร้าน

“ท่านลุงเตมูจินอยู่ไหมคะ” เต้าเฟยร้องเรียก แต่ไม่มีใครตอบกลับ นางมองไปในบ้านก็เหมือนมีคนอยู่แต่ไม่มีใครยอมออกมา

“เฟยเอ๋อ ใช่ที่นี่แน่ใช่ไหม”

เต้าเฟยพยักหน้า “ที่นี่เผ่าเคอเอ่อร์ซินของข้านะเจ้าคะ ข้าวิ่งเล่นจนจำได้หมด ร้านนี้เป็นร้านที่รับทำอาวุธลับชิ้นนั้นไม่ผิดแน่ ท่านลุงเตมูจินเป็นช่างตีเหล็ก ทำอาวุธที่เก่งที่สุดของเผ่าเรา”

ลู่เคอตัวเริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติ จึงย่างเท้าเข้าไปภายในบ้าน สอดส่ายสายตามองอย่างระวัง มือหนาลองผลักประตูเข้าไปก็ไม่พบใคร

“ไม่มีใครอยู่ในบ้าน”

เต้าเฟยเองก็ไม่มีคำตอบ “เราจะรออยู่ที่นี่ดีไหมเจ้าคะ เผื่อท่านลุงกลับมา”

“ไม่ ข้าว่าเราลองไปสอบถามจากชาวบ้านที่อยู่ในระแวกใกล้ๆนี้ดีกว่า เผื่อว่ามีใครรู้ว่าเขาไปไหน”

เต้าเฟยพยักหน้า มองบ้านที่อยู่ใกล้ที่สุดก็ต้องขี่ม้าไปทางที่ผ่านมาเมื่อครู่ แต่จากหางตานาง เหมือนมีใครวิ่งผลุบอยู่หลังบ้าน

“นั่นใคร” เต้าเฟยร้อง ลู่เคอตัวเป็นฝ่ายใช้วิชาตัวเบาไปขวางหน้าไว้

“หยุดเดี๋ยวนี้นะ” อีกฝ่ายไม่หยุดลู่เคอตัวจึงกระโดดอีกครั้งไปขวางหน้าไว้ คราวนี้จึงเห็นใบหน้าชัดว่าเป็นผู้ชาย การแต่งตัวเหมือนเป็นทหารไม่ใช่ชาวบ้านธรรมดา

เต้าเฟยวิ่งมาถึงพอดี “ใครเป็นคนส่งเจ้ามา”

“คารวะแม่นางเต้าเฟย”

“อ้าว เจ้าเป็นทหารในเผ่านี่นา”

“ใช่แล้ว ข้าได้รับมอบหมายให้มาลอบสังเกตการณ์ที่นี่ขอรับ ท่านรองแม่ทัพซวนถานเป็นคนสั่งให้ข้ามาเฝ้าที่นี่ไว้”

คิ้วเรียวเลิกขึ้นถาม “ที่นี่เกิดอะไรขึ้นกันแน่”

พลทหารคนนั้นที่รู้จักเต้าเฟยอย่างดีรีบตอบ “ช่างตีเหล็กเตมูจินตายแล้วขอรับ เขาถูกลอบสังหารเมื่อวาน ท่านรองแม่ทัพหวงมาถึงพอดี ได้ประมือสู้กับพวกมันแล้วก็จับตัวมันได้แต่ระหว่างทางที่นำตัวไปสืบสวน พวกมันก็ตามมาช่วยแล้วพาตัวหนีไปได้ขอรับ”

ลู่เคอตัวครุ่นคิด เขาต้องการมาสืบหาเบาะแสว่าใครที่มาสั่งทำอาวุธลับชนิดนี้แต่พอมาถึงก็พบว่าเตมูจินถูกฆ่าตายเสียก่อนแล้ว คนที่ลงมือฆ่าต้องเป็นคนกลุ่มเดียวกับที่ลอบลงมือซัดอาวุธลับใส่เขาที่ชายป่าเมื่อวาน

“ท่านพี่จะทำอย่างไรต่อเจ้าคะ”

“กลับปักกิ่ง ข้าคิดว่าพวกมันคอยจับตาดูข้าอยู่ทุกฝีก้าว คนที่ต้องการสังหารฆ่ามันต้องเป็นกลุ่มบัวแดงไม่ผิดตัวแน่ แม้วันนี้เรามาช้าไปแต่อย่างน้อยก็มั่นใจว่าเป้าหมายของมันก็คือข้าอย่างแน่นอน”

ทำไมคำพูดนี้ของลู่เคอตัวถึงทำให้คนฟังเป็นกังวลขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก หัวใจพลันเย็นเยียบ

ขณะที่ทุกคนตกอยู่ในความเงียบ พลทหารที่เงียบมานานจึงเอ่ยขึ้นบ้าง

“แม่นางเต้าเฟย”

“นางคืฮูหยินลู่” เสียงเข้มบอกด้วยน้ำเสียงกดต่ำกดดันคนฟัง พลทหารที่ไม่รู้ธรรมเนียมอะไรมากหน้าซีดเผือดโดยพลัน

น้ำเสียงแบบนี้ สายตาแบบนี้คืออะไร

“ขะ ขอรับ ฮูหยินลู่ ท่านจะไปพบรองแม่ทัพหวงก่อนหรือไม่ขอรับ เผื่อจะได้ข้อมูลเกี่ยวกับเตมูจินเพิ่ม”

“ข้าจะ...”

คำว่าจะไปยังไม่ทันหลุดจากปาก ลู่เคอตัวก็แทรกขึ้นก่อน

“เราจะกลับกันเดี๋ยวนี้ เจ้าจะไม่ไปพบใครทั้งนั้น จำได้หรือไม่ว่าเจ้าสัญญากับข้าไว้ว่าอย่างไร เจ้าต้องเชื่อฟังข้า อีกอย่างเรื่องของเตมูจินที่ตายไปถึงไปถามอะไรจากรองแม่ทัพหวงก็คงไม่ได้ความอะไรมากไปกว่านี้”

คราวนี้ลู่เคอตัวหันมาทางพลทหารเคราะห์ร้าย

“ข้ากับฮูหยินจะเดินทางกลับปักกิ่ง เรื่องในวันนี้ที่เจ้ามาพบข้ากับฮูหยินให้เก็บเป็นความลับห้ามแพร่งพรายออกไปอย่างเด็ดขาด”

“ข้าเข้าใจแล้วขอรับ”

ลู่เคอตัวมองด้วยสายตาเย็นชาครั้งหนึ่งก่อนจะหันมาจูงมือเต้าเฟยให้เดินตามไป ม้าตัวใหญ่อ้วนพีที่มีหนึ่งสตรีหนึ่งบุรุษนั่งคู่กันไป กำลังมุ่งหน้ากลับสู่ปักกิ่ง

 +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

***อยากอ่านต่อส่งเสียงกันเข้ามา555***

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 402 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,724 ความคิดเห็น

  1. #1032 bo-i (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 10:31
    หวงแบบนี้ก้เกินไปน้าา
    #1,032
    0
  2. #1031 PUIpui6939 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 09:37
    อยากอ่านต่อค่ะ
    #1,031
    0
  3. #1030 . บิ๋ง_บิ๋ง (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 07:17
    อยากอ่านนนจ้าาา
    #1,030
    0
  4. #1029 PCtarn (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 00:21
    ท่านแม่ทัพหวงเมียเหลือเกิน
    ม้าอ่วนพีเลยหรอค่ะ ท่านแม่ทัพคงเลี้ยงดีแน่ๆ 555
    #1,029
    0
  5. #1028 noojuzaa (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 22:31
    ท่านแม่ทัพแถเก่งเกินไปไหม??
    #1,028
    0
  6. #1026 kiss k. (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 19:54
    จะหวงอะไรเบอร์น้านนน
    #1,026
    0
  7. #1025 sanisirilak (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 19:43
    ไรท์ทำไมแม่ทัพขี่ม้าอ้วนพีล่ะคะ มันน่าจะเป็นม้าตัวใหญ่พ่วงพีรึเปล่าอ่ะ
    #1,025
    0
  8. #1023 1661507 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 18:06
    มาต่อไวไวนะเจ้าคะ
    #1,023
    0
  9. #1021 FaiiSomjai (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 17:51
    อ่านต่อเลยได้มั้ย
    #1,021
    0
  10. #1020 vannii (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 17:50
    ไรท์หลังงานหนังสือ จะมีอีบุ๊คออกใช่ไหมจ๊
    #1,020
    0
  11. #1019 ▪ สะเทิ้น ▪ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 17:40
    ออเจ้าหวงเมียเหลือเกิน
    ดีต่อใจอีช้อยนัก
    #1,019
    0
  12. #1018 pareze (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 17:29
    ต่ออออออ
    #1,018
    0
  13. #1017 nawa-apo (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 16:58
    กลิ่นน้ำส้มโชยหึ่ง
    #1,017
    0
  14. #1016 JackkyBlue (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 16:35
    อยากอ่านต่อๆๆๆๆ
    #1,016
    0
  15. #1015 KaokaKao (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 16:21
    ต่อเลยๆ~~
    #1,015
    0
  16. #1014 สาวน้อยแว่นแดง (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 16:14
    หึงแล้วหรอ หึงแล้วหรอ
    #1,014
    0
  17. #1013 sky_2753 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 15:49
    ต่อเลยค่าไรท์ เมื่อไรจะรู้ใจตัวเองกันซะที
    #1,013
    0
  18. #1012 Nao Ng Sverige (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 15:47
    แผด3ให้ชะใจไปเลย
    #1,012
    0
  19. #1011 J_JaNe_Jaa (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 15:46
    ไม่อยากเค้าเจอกันล่ะซิ
    #1,011
    0
  20. #1010 pim_pom (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 15:36
    โอ่ะ!มีความหึง
    #1,010
    0
  21. #1009 Angiemammy (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 15:29
    รอๆๆจ้า
    #1,009
    0
  22. #1008 hongse2 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 15:27
    ต่อคะๆๆๆๆๆๆ+มาต่อเลยคะรอไรท์อยู่คะ?????+
    #1,008
    0
  23. #1007 CherryBoon (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 15:10
    ต่อค่ะ 🐝
    #1,007
    0
  24. #1006 earnsuthita (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 15:03
    อ่านต่อค่าาาา
    #1,006
    0
  25. #1005 Valentine26 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 14:58
    ทำไมเริ่มคิดว่าท่านรองแม่ทัพหวงเป็นคนไม่ดีซะแล้ว 555555555555555
    #1,005
    0