ท่านแม่ทัพโปรดมีลูกกับข้าเถอะ ( ebok )

ตอนที่ 20 : ตอน ข้้าก็มอบลูกชายให้เจ้าได้ (ส่วนที่ 2 มาอ่านกันต่อค่ะ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,266
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 370 ครั้ง
    12 มี.ค. 61


“ข้าไม่เข้าใจ ข้าพูดอะไรผิดไปเช่นนั้นหรือ”

“ฮึ” ลู่เคอตัวแค่นเสียงเย็นชา “ตั้งแต่เจ้าลงจากหลังม้า เจ้าก็พูดถึงแต่หวงซวนถาน แทบจะสามในสี่ประโยคจะต้องมีชื่อเขาออกมา ข้าไม่เข้าใจจริงๆว่าทำไมเจ้ายังนึกถึงเขาอยู่ตลอดทั้งที่ตอนนี้ตัวเจ้าอยู่กับข้า เจ้าเป็นคนของข้าแล้ว ข้าไม่ชอบให้เจ้าคิดถึงชายคนอื่น”

“ข้าคิดถึงเขาในฐานะพี่ชายก็ไม่ได้หรือเจ้าคะ”

“ไม่ได้ เพราะข้าเชื่อว่าเขาไม่ได้คิดกับเจ้าแบบน้องสาวน่ะสิ”

“ท่านพี่พูดจาเหลวไหล” เต้าเฟยยังไม่ทันอธิบายต่อ สายตาก็เหลือบไปเห็นเงาร่างสายหนึ่งแวบผ่านหน้าไป

ก่อนที่อาวุธลับชนิดหนึ่งจะถูกพุ่งมา เต้าเฟยผลักร่างกำยำให้พ้นวิถีแล้วสะบัดข้อมืออาวุธลับในพัดก็พุ่งปลิวกลับไปตัดทิศทางของอาวุธลับนั้นกลับไปหาที่โจรถ่อย

“อ๊าค”

ลู่เคอตัวคืนสติได้รวดเร็ว หันมาเต้าเฟย

“เฟยเอ๋อ เจ้าเป็นอะไรหรือไม่”

“ข้าไม่เป็นอะไร”

ลู่เคอตัวพยักหน้า “เจ้าอยู่ตรงนี้” เขาสั่งเสียงเข้มแล้วใช้วิชาตัวเบากระโดดลอยตัวขึ้นสูง แตะกิ่งไม้สองสามยอดก็ไปถึงตัวโจรในชุดดำ

“หยุดเดี๋ยวนี้ เจ้าเป็นใครกัน”

โจรในชุดดำได้กลิ่นคาวเลือดจากอาวุธลับที่พุ่งมาเร็วจนกะพริบตาไม่ทัน ไม่น่าเชื่อว่าสตรีคนนั้นจะมีแรงมือดีเยี่ยมปานนี้ซัดอาวุธร้ายของเขาเองกลับมาหาเขาได้ โจรร้ายหยิบดาบในมือออกมา

ลู่เคอตัวเห็นดังนั้นก็หยิบดาบออกมาเช่นกัน แม่ทัพหนุ่มผู้ผ่านการทำศึกมานับร้อยนับพัน มองคู่ต่อสู้ด้วยสายตาสงบนิ่ง ก้าวเท้าเดินอย่างแน่วแน่มั่นใจ ก่อนจะอาศัยความไว กระโดดเข้าจู่โจม

แม้ร่างจะหนาใหญ่แต่ความเฉียบคมว่องไวเป็นเลิศ ลู่เคอตัวฟาดดาบลงกลางลำตัวโจรชุดดำแต่มันใช้ดาบกันไว้ ก่อนจะตวัดปลายดาบขึ้นมาตั้งท่าจะฟันต่อ เสียงดาบปะทะกันดังเสียดสีไปมาก้องผืนป่า โจรถ่อยรู้ตัวว่าสู้แรงไม่ได้ เพราะกำลังแขนตัวเองด้อยลงจากการเสียเลือด และมันต้องรีบกลับไปกินยาแก้พิษภายในครึ่งชั่วยามไม่เช่นนั้นอาจตายจากการถูกพิษ

ดวงตาแดงก่ำที่ต้องการรอดชีวิตกลับไป เปลี่ยนจากฟาดฟันดาบมาเป็นผิวปากเรียกเพื่อน เสียงสัญญาณที่ดังเป็นสัญลักษณ์เฉพาะเรียกให้โจรในชุดดำอีกสองคนโผล่ออกมา พวกมันกระโดดออกมา คนหนึ่งกระโดดแผล็วไปที่ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งตัดเชือกเส้นใหญ่ออก แล้วแหขนาดใหญ่ก็ร่วงดิ่งลงมา ลู่เคอตัวเงยหน้าขึ้นไปแต่หลบไม่ทันแหขนาดใหญ่ที่ไม่รู้ว่ามันทำซ่อนไว้ตั้งแต่เมื่อไรครอบคลุมตัวของเขาไว้หมด

โจรร้ายแสยะยิ้ม ขณะที่เต้าเฟยใจดิ่งลงสู่ก้นเหว แต่นางมีสติดีเยี่ยม หยิบมีดบินออกมาแล้วซัดเข้าใส่โจรร้ายที่อยู่บนต้นไม้ มันร่วงลงมาคนหนึ่ง ส่วนอีกคนหนึ่งเต้าเฟยก็ใช้พัดในมือสะบัดเข้าไปปักที่คอของมันอย่างเร็ว มันชะงักก่อนที่เลือดจะพุ่งออกมาราวกับห่าฝน ด้วยขอบใบพัดเป็นคมมีดแหลม เต้าเฟยพุ่งไปตัดเส้นเลือดใหญ่ที่คอโจรร้ายจึงตายลงทันที

เต้าเฟยรีบไปช่วยลู่เคอตัว แต่ก็ถูกโจรอีกสองคนเข้ามาขวาง โจรคนหนึ่งตะโกนก้อง

“จับมันไปส่งท่านหัวหน้า”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 370 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,724 ความคิดเห็น

  1. #937 hellominky9549 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 16:40
    แม่ทัพรีบออกมาช่วยเมียเร้ววววว
    #937
    0
  2. #935 khomkiew (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 14:05
    แล้วจะรักเต้าเฟยกว่าเดิม 555
    #935
    0
  3. #934 kiss k. (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 13:29
    แม่ทัพชั้นกลายเป็นปลาไปซะแล้ว แค่ติดแหก็ออกมาไม่ได้ซะงั้น
    #934
    0
  4. #933 hongse2 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 13:12
    แม่ทัพเป็นอะไรทำไมแพ้ง่ายจังต้องให้น้องเต้าช่วยเฮอะ????
    #933
    0
  5. #932 vikandaaem (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 12:49
    แม่ทัพจอกอ่ะ สู้เต้าเต้าไม่ได้เลย
    #932
    0
  6. #930 niceday777 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 11:12
    ท่านแม่ทัพไหงพลาดท่า
    #930
    0
  7. #929 JubJujube (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 11:04
    น้องงงง หนีไปปปปปปป
    #929
    0