ท่านแม่ทัพโปรดมีลูกกับข้าเถอะ ( ebok )

ตอนที่ 18 : ตอน ข้าก็มอบลูกชายให้เจ้าได้ (ส่วนที่1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,388
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 413 ครั้ง
    3 เม.ย. 62



ทักทาย

หลังจากเท็จทูลฮ่องเต้ไปแล้ว เฮียก็ต้องรีบทำลูกชายหน่อยนะ ไม่งั้นมีโทษหลอกลวงเบื้องสูง5555เอาใจช่วยเฮียลู่ให้มีลูกสำเร็จด้วยนะคะสาวๆ

ขอบคุณค่ะ

ชิงลี่


ลู่เคอตัวกลับมาที่จวนอย่างเงียบเชียบ กลับไปที่ห้องนอนพบว่านอนหลับอยู่บนเตียงจึงไม่อยากกวนนาง เขาเองก็มีเรื่องงานให้ขบคิดจึงตรงไปที่ห้องทำงานเพื่อวางแผนงานที่จะให้รองแม่ทัพไปทำ

ก่อนรุ่งเช้า เขาได้หลับไปนิดหน่อย แต่พอแสงสว่างพาดส่องเข้ามาในห้องทำงาน เขาก็ตื่นขึ้น ออกไปกินอาหารเช้า

“ท่านแม่ทัพเจ้าคะ คุณหนูให้มาเรียนว่ายังเพลียอยู่ ไม่กินอาหารเช้า บอกให้ท่านแม่ทัพเดินทางปลอดภัยเจ้าค่ะ”

ลู่เคอตัวขมวดคิ้ว เมื่อคืนเขาก็ไม่ได้ร่วมรักกับนาง ทำไมนางถึงเพลียได้

“นางไม่สบายหรือเปล่า”

“คุณหนูสบายดีเจ้าค่ะ แต่บ่นว่าอยากนอนต่อ”

“ข้าเข้าใจแล้ว ข้าจะไปดูนางเอง”

ลู่เคอตัวลุกจากห้องโถงกินอาหาร ไปดูเต้าเฟยที่ห้องนอน

“เฟยเอ๋อ เจ้าป่วยหรือไม่ ทำไมถึงไม่ไปกินอาหารเช้า” นางบิดกายหันมา ยกมือปิดปากที่ยังหาวหวอด ภาพเช่นนี้เขาเห็นจนชินตา จากที่ดูประหลาด หลังๆมากลับมองว่าน่ารักเสียแล้ว

“ข้าง่วงนอน ท่านจะไปเหอเป่ยใช่หรือไม่”

“ใช่ ข้าจะออกเดินทางแล้ว ถ้าเจ้าง่วงก็นอนเถิด”

เต้าเฟยทรงตัวขึ้น ใบหน้าไร้การแต่งแต้มแต่น่ารักน่ามองจนลู่เคอตัวต้องชักสายตากลับเพราะเผลอมองนานจนกลัวเต้าเฟยรู้ตัว

“เมื่อคืนข้ารอท่านจนดึกเลยทำให้เช้านี้รู้สึกง่วง ข้าขอโทษท่านพี่ด้วยนะเจ้าคะ”

“ถึงไม่รอข้า เจ้าก็ง่วงเป็นประจำ”

“ท่านพี่”

“เอาล่ะ ข้าไม่อยากโต้เถียงกับเจ้า เพราะจะทำให้การเดินทางล่าช้า เจ้านอนต่อเถอะ” ลู่เคอตัวบอกแล้วมองนางอีกครั้งหนึ่งอยากจะก้มลงไปจูบปากนางแต่ก็บังคับใจตัวเองไว้

ออกมาจากห้องนอนแล้ว ลู่เคอตัวก็ไม่ลืมเรื่องสำคัญอีกเรื่อง เขาเรียกหาพ่อบ้านหวังมาพบ

“พ่อบ้านหวังเจ้านำถั่งเช่าพวกนี้ไปแจกจ่ายให้ทหารในจวนได้กินกัน” ถั่งเช่าที่ได้รับพระราชทานมาเขาอยากแบ่งปันให้ทหารกล้าได้ลิ้มรสของดีบ้างเพราะเก็บไว้ก็จะเสียของเปล่าๆ

“ขอบคุณท่านแม่ทัพขอรับ”

“อีกเรื่องหนึ่ง ข้าจะเดินทางไปเหอเป่ยหนึ่งคืน เรื่องนี้เป็นความลับห้ามแพร่งพรายบอกใครเด็ดขาดแม้กระทั่งบ่าวไพร่ก็ให้รู้ไม่ได้เข้าใจหรือไม่”

“บ่าวเข้าใจแล้วขอรับ”

“อืม” ลู่เคอตัวรับคำในลำคอครั้งหนึ่ง แล้วเดินไปทางหน้าจวน ม้าฝีเท้าเร็วที่สุดที่จัดเตรียมไว้รอคอยอยู่แล้ว ที่ด้านหลังก็มีองค์รักษ์ที่จะร่วมเดินทางไปด้วยยืนรออยู่ เขาเห็นว่าทุกอย่างเรียบร้อยดีแล้วจึงกระโดดขึ้นนั่งบนหลังม้าอย่างคล่องแคล่ว แล้วกระทุ้งเท้าเข้ากับสีข้างเบาๆ ม้าก็ออกตัวพุ่งไปข้างหน้า

เสียงฝีเท้าม้าตัวหลังกว่าจะดังตามหลังก็ผ่านไปอีกกว่าครู่ ลู่เคอตัวควบม้าไปไกลแล้วหันมามองม้าของทหารองค์รักษ์ก็เห็นว่ายังตามอยู่อีกไกล

คิ้วหนาเข้มขมวดเข้าหากันอย่างไม่พอใจ แต่ก็ไม่ได้หยุดยั้งฝีเท้าม้าให้ผ่อนลงยังคงห้อตะบึงต่อไป จนล่วงเข้าเขตดินแดนของเผ่าเคอเอ่อร์ซินในยามบ่าย เขาจึงหยุดให้ม้าได้พัก

แม่ทัพหนุ่มกระโดดลงจากหลังม้า แล้วปล่อยให้มันหาหญ้าแถวนั้นกิน ส่วนเขายืนมองดูดวงอาทิตย์ที่ใกล้จะลับทิวไม้ แล้วกะระยะเวลาอีกไม่กี่ลี้ก็จะเข้าสู่ตัวเมืองของเผ่าเคอเอ่อร์ซิน

เสียงฝีเท้าม้าขององค์รักษ์ที่เพิ่งเดินทางมาถึงทำให้แม่ทัพหนุ่มที่ไม่พอใจตั้งแต่แรกเริ่มเดินทางอยู่แล้วเตรียมรอจะลงโทษ พอม้าหยุดแล้วร่างที่กระโดดลงมายืนตรงหน้าชัดๆก็ทำให้คำพูดต่างๆนานาที่คิดไว้ของแม่ทัพใหญ่แห่งกองแปดธงกลืนหายลงท้องไปกลายเป็นความโกรธเกรี้ยวขึ้นมาแทน

“เต้าเฟย เจ้ามาได้อย่างไร ข้าสั่งเจ้าแล้วไม่ใช่หรือให้อยู่ที่จวน” ที่แท้นางแกล้งทำเป็นง่วงนอนตบตาเขา

“ใช่เจ้าค่ะ ท่านพี่สั่งข้าแล้ว แต่ข้าไม่ได้ตอบรับว่าจะทำตาม ตอนนั้นข้าเพียงแต่เงียบไป ท่านพี่ก็ทึกทักเอาเอง”

“เจ้ากลับไปเดี๋ยวนี้ ข้าจะไม่พาเจ้าไปด้วยเด็ดขาด” เพราะไม่รู้ว่าจะมีอันตรายใดรออยู่บ้าง หากนางไปด้วยจะทำให้เขาห่วงหน้าพะวงหลัง

เต้าเฟยส่ายหน้า “ข้ามาถึงที่นี่แล้ว ข้าไม่มีทางกลับไปแน่เจ้าค่ะ ข้าไม่ได้พูดเล่นนะเจ้าคะว่าอยากช่วยท่านทำงานนี้ เรื่องนี้เกี่ยวพันกับเผ่าของข้า ข้าไม่สบายใจเลยหากไม่รู้ให้แน่ชัดว่าใครกันแน่ที่เป็นคนอยู่เบื้องหลังการลอบทำร้ายท่าน”

แววตาห่วงใยของนางทำให้ลู่เคอตัวเบือนหน้าหนี เขาไม่น่าประมาทสตรีอย่างเต้าเฟยเลยว่านางจะไม่ลอบติดตามเขามา

“ตกลง ข้าอนุญาตให้เจ้าไปด้วย แต่ห้ามเจ้าทำอะไรนอกเหนือคำสั่งของข้าเด็ดขาดเข้าใจหรือไม่”

น้ำเสียงของเขาห้าวลึกแฝงแววดุดัน แต่เต้าเฟยกลับไม่กลัวสักนิด นางหยิบพัดออกมาตบกับมือเบาๆ

“ข้ายืนยันเจ้าค่ะว่าจะไม่ทำอะไรนอกเหนือจากที่ท่านสั่ง”

 

ลู่เคอตัวมองเห็นพัดในมือก็หางตากระตุก เขาจำได้ว่าคนที่ส่งพัดนั่นมาให้เต้าเฟยก็คือหวงซวนถาน และนางก็ใช้มันติดตัว ทั้งที่ตอนนี้ไม่ใช่หน้าร้อนสักนิด

“เจ้าเพิ่งมาถึง ข้าจะให้เวลาเจ้าพักอีกครู่”

“ไม่ต้องหรอกเจ้าค่ะ เรื่องขี่ม้าระยะทางไกลแค่นี้ข้าไม่เหนื่อยหรอก ตอนอยู่ที่เผ่า ข้าขี่ม้ารอบเขาวันละหลายรอบยังไม่เหนื่อยเลย ข้าชินแล้ว”

ลู่เคอตัวมองสาวตรงหน้าด้วยสายตาเปลี่ยนไป นางมีความห้าวหาญเยี่ยงบุรุษ ไม่ได้ทำตัวปวกเปียกจนน่ารำคาญอย่างที่คิด มีหลายครั้งที่เขาลืมไปแล้วว่านางคือฮูหยินพระราชทาน หากตัดเรื่องนี้ออกไปเขาก็รู้สึกว่านางน่ารักอยู่หลายส่วน

“ท่านพี่มองข้าทำไมหรือคะ ไม่เชื่อที่ข้าบอกว่าขี่ม้าเก่งหรือคะ ข้าแข่งขี่ม้ากับพี่ซวนถานหลายครั้ง สามในสี่ครั้งคือข้าเป็นฝ่ายชนะ”

ตอนที่นางพูดถึงชื่อหวงซวนถานขึ้นมาทำไมเขาถึงรู้สึกไม่ชอบขึ้นมาได้ ทั้งที่นางก็พูดด้วยน้ำเสียงปกติ ลู่เคอตัวเบือนหน้าหนี

“ก็แค่แข่งขี่ม้าสนุกๆมิใช่หรือไม่ใช่เรื่องจริงที่จะนำมาใช้ในการศึกสงคราม ถ้าหวงซวนถานเป็นทหารแต่มาแพ้ให้แก่เจ้า เขาก็ไม่เหมาะจะเป็นชายชาติทหาร” ลู่เคอตัวตอบอย่างไม่ใส่ใจ แต่ในใจทำไมรู้สึกอัดอัดบอกไม่ถูก

“ถ้าอย่างนั้นพี่ซวนถานคงออมมือให้ข้าล่ะมั้งเจ้าคะ พี่ซวนถานเป็นคนเก่งมาก ข้าเองก็ไม่เชื่อแต่แรกแล้วว่าจะเอาชนะเขาได้”

ในที่สุดความอดทนของลู่เคอตัวก็หมดลงจนได้ เขาหันหน้าตาดุดัน สายตาคมกริบมามองเต้าเฟย คนที่ถูกมองด้วยสายตากดต่ำเย็นชา ยังเลิกคิ้วมองไม่เข้าใจ

“เจ้ารู้ตัวไหมเฟยเอ๋อว่ากำลังชื่นชมบุรุษอื่นต่อหน้าสามีอยู่”

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 413 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,724 ความคิดเห็น

  1. #1696 pemipond (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 15:58

    อ่า เค้ามาด้วยกัน

    #1,696
    0
  2. #923 mook_kotchakorn (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 10:05
    ตกไหน้ำส้มเสียเเล้ว5555
    #923
    0
  3. #921 earnsuthita (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 07:45
    หึงล้าวววว
    #921
    0
  4. #920 PhantiwaKetsri (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 00:29
    รู้สึกว่าเตาเฟยจะโดนแน่ๆๆ
    #920
    0
  5. #919 Angiemammy (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 00:25
    55 หึงละเซะ
    #919
    0
  6. วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 00:08
    ตอนหน้าท่านแม่ทัพขนน้ำส้มมาทั้งคลังแล้วมั้งนั่น
    #918
    0
  7. #917 khomkiew (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 20:03
    กลิ่นน้ำส้มรุนแรงมากกก
    #917
    0
  8. #916 AirrUtai (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 19:42
    ต้าเฟยจะรู้มั๊ยว่าหึงอ่ะ
    #916
    0
  9. #915 sirikarnrat (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 18:32
    หึงซิน่ะโฮะๆ
    #915
    0
  10. #914 hongse2 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 18:08
    ชิมีหึงเนอะแม่ทัพยังต้องมีแอบหึงอีกเยอะเชอะ
    #914
    0
  11. #913 pim_pom (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 17:57
    มีความหึงงงงง
    #913
    0
  12. #911 aranyaorchid (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 17:38
    มันเกิดอาการไม่พอใจอย่างแรงที่ภรรยามาเอ่ยชมบุรุษอื่นให้ฟังต่อหน้า
    #911
    0
  13. #910 NatthayaSrichan (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 17:38
    หึงจนหึ่งเลยนะท่านแม่ทัพ
    #910
    0