ท่านแม่ทัพโปรดมีลูกกับข้าเถอะ ( ebok )

ตอนที่ 14 : ตอน ฮูหยินกระหม่อมตัั้งครรภ์แล้ว (ส่วนที่2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,606
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 364 ครั้ง
    10 มี.ค. 61


ทักทาย วันอาทิตย์ค่ะ

อัพให้อ่านกันต่อค่ะ เดี๋ยววันนี้ค่ำๆ จะมาประกาศรางวัลผู้โชคดีที่เล่นเกมไว้นะคะ


ขอบคุณมากค่ะ

ชิงลี่


จวนแม่ทัพใหญ่

ร่างองอาจในชุดผ้าต่วนสีน้ำเงินเข้มกระโดดลงจากหลังม้าคู่ใจอย่างสง่างาม ลู่เคอตัวส่งบังเหียนม้าให้ทหารยามที่รอรับแล้วปากก็ถามหาถึงคนที่เป็นนายหญิง

“พ่อบ้านหวัง เชิญฮูหยินไปพบข้าที่ห้องทำงานด้วย” พ่อบ้านหวังที่ทำงานอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง ค้อมกายรับคำแล้วถอยหลังห่างออกไป

ลู่เคอตัวไปนั่งรออยู่ที่ห้องทำงาน หยิบอาวุธลับที่นำกลับมาด้วยออกมาดูพลางคิดวิเคราะห์ เหล่าเสนาธิการทหารต่างบอกว่าอาวุธลับนี้ทำขึ้นในเผ่าเคอเอ่อร์ซิน เขาจึงอยากจะถามเต้าเฟยว่านางรู้จักมันไหม เผื่อจะนำไปสู่การตามจับตัวคนร้ายได้ง่ายขึ้น เขาเงยหน้าขึ้นมองตอนที่เต้าเฟยเคาะประตูแล้วเปิดเข้ามา

“ท่านพี่ให้พ่อบ้านหวังไปเชิญข้ามาหรือเจ้าคะ”

“ใช่ นั่งลงก่อนสิ”

เต้าเฟยสังเกตสีหน้าเรียบขรึมของคนที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีแล้วขมวดคิ้ว คิดว่าเขาต้องมีเรื่องใดอยู่ในใจเป็นแน่ นางนั่งลงตรงเก้าอี้ไม้ ลู่เคอตัวที่เงียบไปครู่จึงพูดขึ้น

“ข้าอยากถามเจ้าว่าเจ้าเคยเห็นอาวุธลับชนิดนี้หรือไม่”

เต้าเฟยรับมาพินิจดู มองด้านหน้าด้านหลังของมัน แล้วมองเขา “ข้าเคยเห็น ท่านพี่ถามข้าทำไมเหรอเจ้าคะ”

ลู่เคอตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้ เดินเอามือไพล่หลังเบือนหน้าไปอีกทางไม่ให้เต้าเฟยเห็นแววตากังวล

“เมื่อวานก่อนข้าถูกลอบทำร้าย คนร้ายใช้อาวุธลับชนิดนี้ซัดใส่ข้า แต่ฝีมือมันยังไม่ถึงขั้นพอที่จะเอาชีวิตข้าได้ เพราะข้าเห็นก่อนจึงหลบได้ทันแต่น่าเสียดายที่จับคนร้ายไว้ไม่ทัน”

ดวงตากลมโตของเต้าเฟยเบิกกว้าง กวาดมองทั่วตัวเขาอย่างรวดเร็ว แต่เขาเพิ่งบอกเองว่าหลบได้ทัน แสดงว่าไม่เป็นอะไร เต้าเฟยรีบเก็บแววตาเป็นห่วงกลับคืนมา นางไม่อยากให้เขารู้ว่าเรื่องที่เขาพูดเมื่อครู่ทำให้นางตกใจแทบแย่

“ท่านพี่เรียกข้ามาต้องการจะถามว่าข้ารู้จักคนทำอาวุธชนิดนี้หรือไม่ เพื่อที่จะให้ข้าบอกที่อยู่ของช่างใช่ไหมเจ้าคะ”

ใบหน้าคมเข้มที่มีเหลี่ยมคมของความกร้าวแข็งหันมาพยักหน้า

“ถูกต้อง ข้าต้องการให้เจ้าบอกที่อยู่ของร้าน เพื่อข้าจะตามหาเบาะแสของคนร้าย เรื่องนี้เกี่ยวพันใหญ่หลวงกับงานฉลองประสูติพระโอรสพระธิดาของฮองเฮา”

เต้าเฟยขมวดคิ้วงุนงง “เกี่ยวพันอย่างไรเจ้าคะ”

ลู่เคอตัวสบกับดวงตาแวววาวของนาง ความจริงเขาไม่อยากบอกเรื่องนี้แก่นาง เพราะไม่อยากให้นางต้องเป็นกังวล

“โจรถ่อยคนนี้อาจเป็นคนในกลุ่มกบฏบัวแดง ซึ่งถ้าข้าคาดเดาถูกต้อง คนพวกนี้มันจะลงมือสังหารเชื้อพระวงศ์และตัวข้าในคืนวันงานฉลอง”

เต้าเฟยตกตะลึง เผลอบีบมือเข้ากันแน่น เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กแล้วจริงๆ ถึงขั้นเกี่ยวพันกับชีวิตเชื้อพระวงศ์และสามีของนาง

“ข้าจะเป็นคนพาท่านพี่ไปที่ร้านนี้เองเจ้าค่ะ ถ้าจะไปที่เผ่าเคอเออร์ซินท่านพี่เรียกใช้ข้าไม่ผิดคนแล้ว”

ลู่เคอตัวส่ายหน้าดวงตาเป็นกังวลขึ้นมา ที่ค่ายทหารถึงแม้ไม่มีใครคิดสงสัยว่าเผ่าเคอเอ่อร์ซินจะมีส่วนรู้เห็นกับกบฏบัวแดงแต่เขาก็ไม่อาจวางใจได้ เขากลัวมลทินนี้จะมาแปดเปื้อนเต้าเฟย

ลู่เคอตัวสงสัยความรู้สึกของตัวเองที่มีต่อเต้าเฟย แต่เขาไม่อยากยอมรับว่าเขากำลังรู้สึกเป็นห่วงนาง ชอบนาง เขารีบสลัดความคิดนี้ออกไป

“เจ้าแค่บอกที่อยู่ของร้านมาให้ข้าก็พอ ข้าจะไปกับทหารองค์รักษ์เพียงสองคน ข้าจะรีบไปรีบกลับ ไม่อยู่รั้งไว้นาน”

รอยยิ้มของเต้าเฟยหุบลงโดยพลัน ดวงตากลมโตของนางมองชายที่เป็นสามีด้วยแววตาหยั่งลึก “ท่านพี่ไม่ให้ข้าตามไปเพราะไม่ไว้ใจข้าหรือเปล่า”

“ย่อมไม่ใช่เช่นนั้น”

เต้าเฟยลอบมองก็รู้ว่าลึกๆแล้วลู่เคอตัวไม่ได้คิดอย่างที่ตอบนาง ทำไมดวงตาเขาดูลุ่มลึก สับสน อ่านไม่ออก เขาต้องไม่ไว้ใจนางเป็นแน่ เพราะอาวุธลับพบว่ามาจากเผ่าของนาง จะบอกว่าไม่เกี่ยวข้องกับคนในเผ่าของนางก็ปัดไม่ได้ทั้งหมด

“ถ้าไม่ใช่ ก็ต้องให้ข้าไปได้”

“นี่ไม่ใช่เรื่องของสตรีที่ควรมาเกี่ยว ความหวังดีของเจ้าข้ารู้แล้ว แต่หน้าที่ของเจ้าคืออยู่เงียบๆแต่ภายในจวน เชื่อฟังคำสั่งของข้าแค่นั้นพอ”

ริมฝีปากของเต้าเฟยเม้มแน่น มองแผ่นหลังของลู่เคอตัวที่แผ่ขยาย เหยียดตรงจากความกดดันภายใน เต้าเฟยคิดว่าเขาไม่ไว้ใจ แต่ลู่เคอตัวต้องการหาตัวคนผิดมาลงโทษเพื่อจะได้รู้ว่าเป็นใครกันแน่ เต้าเฟยของเขาจะได้ไม่เสื่อมเสียไปด้วย

แต่ลู่เคอตัวก็ไม่รู้ว่าการที่เขาตอบไปแบบนั้น สร้างความเข้าใจผิดให้ใครอีกคน เต้าเฟยน้อยใจ ตลอดเวลาที่ผ่านมามีแต่นางที่ตามตื๊อเขา วิ่งไล่เขา แต่เขากลับมองนางเหมือนเป็นคนนอก ไม่รู้ชาติที่แล้วนางไปทำบาปกรรมอะไรต่อเขา ชาตินี้ถึงได้ต้องวิ่งไล่เขาฝ่ายเดียวอยู่แบบนี้

อาการนิ่งเงียบของเต้าเฟยทำให้ลู่เคอตัวถือว่านั่นคือการที่นางตอบรับคำสั่งของเขาแล้ว

“เจ้าเขียนแผนที่ให้ข้า ข้าจะออกเดินทางเช้าวันพรุ่งนี้ ควบม้าฝีเท้าเร็วเดินทางเพียงคืนเดียวก็ถึง”

“ข้าจะเขียนแผนที่ให้ท่านพี่เดี๋ยวนี้เลยเจ้าค่ะ” เต้าเฟยสลัดความน้อยใจออกไปไม่อยากให้เขาผิดสังเกต

นางลุกจากเก้าอี้ เดินไปที่โต๊ะทำงานของเขา นางมองเขาครั้งหนึ่งเป็นเชิงขออนุญาตว่าจะใช้เครื่องเขียนและโต๊ะเขาในการเขียนแผนที่

ลู่เคอตัวพยักหน้า เต้าเฟยจึงหยิบพู่กันขึ้นมา แล้วเริ่มลงมือวาดแผนที่ลงบนกระดาษ นางตวัดพู่กันไปมาไม่ถึงเค่อก็วางพู่กันลงแล้วเดินไปส่งให้ลู่เคอตัวที่รับมาพิจารณาก่อนจะพับเก็บไว้

“ท่านพี่ต้องออกเดินทางแต่เช้า คืนนี้เข้านอนแต่หัวค่ำนะเจ้าคะ ข้าขอตัวก่อนไม่รบกวนแล้ว” นางตอบอย่างนุ่มนวล ผิดกับในใจที่สับสน ก่อนเดินออกไป

ลู่เคอตัวมองตาม สายตาเป็นห่วงติดตามนางไป เขาไปทำงานสำคัญต้องรีบไปรีบกลับไม่ได้ไปเที่ยว จึงไม่สามารถพานางไปด้วยได้ อีกอย่างเรื่องนี้เกี่ยวพันกับหลายฝ่ายเขาต้องทำงานอย่างรอบคอบไม่อยากให้เกิดความคลางแคลงใจระหว่างต้าชิงและเผ่าเคอเอ่อร์ซิน

ก่อนเข้านอนคืนนั้น เขาไปอุ้มเต้าเฟยมานอนด้วย แต่ทั้งคืนเขาได้แต่นอนมองแผ่นหลังของเต้าเฟยจะกอดนางก็ไม่กล้า

ในขณะที่เขากำลังจะหลับไปก็ได้ยินเสียงทหารนายหนึ่งเข้ามารายงานหน้าเรือนพัก

“ขออนุญาตท่านแม่ทัพ ฮ่องเต้มีราชโองการให้ม้าเร็วส่งข่าวด่วนขอให้ท่านแม่ทัพเร่งเดินทางเข้าวังเดี๋ยวนี้ขอรับ”

ลู่เคอตัวรีบลุกขึ้นมาคว้าเสื้อเกราะอ่อนสวมใส่ เต้าเฟยได้ยินเสียงเช่นกันนางรีบลุกขึ้นมาแต่งตัวให้เรียบร้อยด้วยสงสัยว่าเกิดเหตุใดภายในวัง ฮ่องเต้ถึงได้มีราชโองการให้สามีนางไปเข้าเฝ้ายามวิกาล

“มีเรื่องอันใดเจ้าคะท่านพี่ฝ่าบาทถึงตามท่านพี่เข้าวังหลวงในเวลาเช่นนี้”

“ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน”ลู่เคอตัวรีบเร่งแต่งตัวออกมารับราชโองการ

“เกิดเรื่องอันใดในวังเจ้าพอจะรู้หรือไม่”

“ท่านแม่ทัพไปทูลถามฝ่าบาทเองเถิด” ทหารที่นำราชโองการมาตอบอย่างระมัดระวัง

เพราะไม่รู้ว่าเป็นเรื่องใดกันแน่ ช่วงนี้มีปัญหาเรื่องกบฏบัวแดงทำให้ลู่เคอตัวร้อนใจนักเกรงจะเป็นเรื่องไม่ดีของแผ่นดินเขาเร่งตามทหารจากวังหลวงออกไปจนลืมล่ำลาเต้าเฟย ขณะที่เต้าเฟยได้แต่มองตามด้วยความเป็นห่วง

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 364 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,724 ความคิดเห็น

  1. #885 099987606543 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 11:44
    ความปากแข็งนำมาแห่งความเข้าใจผิด//พูดไปเลยสิท่านแม่ทัพพพพห่วงนางก็บอกไปงื้ออออ~ToT อย่าม่าน้าาาyoy ไม่อยากกินเลยToT
    #885
    1
  2. #884 ZEAL3IX (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 11:18
    จบๆลู่จบแล้ว ได้ลูกแล้วเมียหายแน่นอน
    #884
    1
  3. #882 sirikarnrat (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 10:20
    หน่วงจัง
    #882
    1
  4. #881 earnsuthita (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 10:00
    ทำไมไม่คุยกันนน
    #881
    1
  5. #880 Sutthikan Thila (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 09:48
    สวัสดีค่ะ วันนี้วันเสาร์นะคะ
    #880
    2
    • 10 มีนาคม 2561 / 10:16
      555 ไรท์เบลอ นึกว่าวันนี้เป็นวันอาทิตย์ ต้องหาอะไรบำรุงสมองแล้ว
      #880-1
    • #880-2 Sutthikan Thila(จากตอนที่ 14)
      10 มีนาคม 2561 / 22:08
      ติดตามผลงานมานานแล้วค่ะ
      เป็นกำลังใจให้นะคะ สร้างผลงานดีๆแบบนี้มาให้อ่านอีกนะคะ 😍😍
      #880-2
  6. #879 DayGood (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 09:24
    ขอบคุณนะค่ะ
    #879
    0
  7. #878 J_JaNe_Jaa (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 09:20
    บอกตรงๆก็จบแล้วท่าน ปากแข็งจริง
    #878
    0