{Stepdad Danger l คุณพ่อเลี้ยงอันตราย} #HANLICE [ iKON X BLACKPINK ]

ตอนที่ 21 : บทที่ 18 : คนที่ผิดคำพูด อัพ100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,337
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    5 ส.ค. 60



JENNY


      ถึงจะน่าสงสัยไปหน่อย แต่ฉันก็เปิดดู usb ที่ฮันบินให้มาจนได้ ข้างในนั้นเป็นภาพของเธอกับผู้ชายที่เป็นถึงนักร้องอันดับ 1 ของค่ายอดีตลูกรักของป๊า ไม่อยากจะเชื่อว่าเธอจะทำได้ถึงขนาดนี้

 

ทันทีที่ตั้งสติได้ ฉันก็กดมือถือตัวเอง โทรออกไปยังชื่อๆหนึ่ง

ฮัลโหลค่ะ อาจียงใช่ไหมคะ ? ว่างอยู่รึเปล่า คือ..หนูมีเรื่องอยากจะปรึกษาหน่อยหน่ะค่ะ ถ้าจะคุยปรึกษาเรื่องธุรกิจของตัวเอง มีเขาคนเดียวเท่านั้นที่ฉันไว้ใจ

เรื่องอะไรเหรอ ? ว่ามาสิ

ถ้าเกิดว่า ...คนในบอร์ดบริหารของGy มีข่าวอื้อฉาวขึ้นมา คนๆนั้นจะโดนปลดทันทีเลยหรือเปล่าคะ ?

 เขาเงียบไปพักหนึ่ง ก่อนจะตอบกลับมา ไปรู้อะไรมาเหรอ ?

ฉันชักลังเลที่จะบอกตรงๆ เพราะพอจะมองออกมาซักพักแล้วว่าเขาดูชอบพอกับแม่เลี้ยงของฉันอยู่หน่อยๆ ถึงเขาจะเป็นคนหน้านิ่ง แต่การกระทำที่แสดงออกมามันตรงข้ามกันเลย ถึงจะไว้ใจเขามากแค่ไหน แต่ฉันก็ไม่ไว้ใจเขาเรื่องนี้อยู่ดี กลัวเขาจะใจอ่อนไปคอยช่วยปกป้องแม่คนนั้นขึ้นมา

เจนอยู่คอนโดหรือเปล่าหล่ะ อาแวะมาทำธุระแถวนี้พอดี แถมนี่ก็เย็นแล้วด้วย อยากลงมาทานข้าวเย็นด้วยกันหน่อยไหม ?

 .

.

.


HANBIN


ก็ถ้าไม่อยากให้ฉันยุ่งกับลูกเลี้ยงคนโปรดของคุณหล่ะก็ ทำตามที่ฉันบอกซะสิ

 

 “ แล้วคุณอยากให้ผมทำอะไรอีกหล่ะ ? ยอมรับซะที...  ตอนนี้คุณยังกลับตัวทันนะ ยกบริษัทนั่นคืนให้สองพี่น้องนั่นไป แล้วมาจบกันด้วยดี ไม่ดีกว่าเหรอ

อย่ามาพูดอะไรง่ายๆ แบบนั้นนะ นายรู้ไหมว่าฉันต้องเสียอะไรไปบ้างถึงจะมายืนตรงจุดนี้ได้

คุณคิดงั้นเหรอ ว่าถ้าแย่งบริษัทมาเป็นของคุณได้แล้วเขาคนนั้นจะวิ่งเข้ามาขอแต่งงานกับคุณทันที เขามีแฟนเป็นตัวเป็นตน แถมออกสื่อด้วยกันซะขนาดนั้น ทำไมคุณยังคิดเข้าข้างตัวเองได้อีกหล่ะว่าเขาจะรักคุณจริงๆ

แล้วทีคุณหล่ะ คิดว่าหย่ากับฉันได้แล้วจะรีบวิ่นแจ้นไปรักกันกับลูกเลี้ยงของฉันอย่างสบายใจได้งั้นเหรอ ? ไม่สงสารเธอบ้างรึไงที่จะต้องมีข่าวว่าเดทกับอดีตพ่อเลี้ยงตัวเอง ไม่คิดว่าคนอื่นจะขุดงั้นสิ ว่าไปปิ๊งกันตั้งแต่ตอนไหน ?

เรื่องนี้เป็นเรื่องเดียวจริงๆ ที่ผมเถียงไม่ออก

ยังไงเรื่องของนายกับเด็กนั่นมันก็ไปกันไม่รอดหรอก มันไม่มีทางเป็นไปได้ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว เธอพูดต่อ ฉันมาคุยดีด้วยนะ ข้อตกลงก็คือ ให้นายทำยังไงก็ได้ให้เจนนี่ไม่มีหลักฐานหรืออะไรก็ตาม ที่จะถอดฉันออกจากบอร์ดบริหารได้  

ต่อให้ผมทำแบบนั้นไป แล้วมันจะได้อะไรขึ้นมา

อย่างน้อยก็ซื้อเวลาไปได้สักพัก ตอนนี้ฉันขอให้ทนายควอนช่วยปลอมแปลงพินัยกรรมให้อยู่ ไม่เกินเดือนหน้าทุกอย่างก็จะเสร็จสมบูรณ์ และถ้าฉันได้ในสิ่งที่ฉันต้องการเมื่อไหร่ ฉันสัญญาเลย. ว่าฉันจะไม่ไปยุ่งกับนายและเด็กๆพวกนั้นอีกเลย

 .

.

.


JENNY


เรามาคุยเรื่องนั้นกันต่อเลยดีไหม ? เขาพูดขึ้น หลังจากที่บริกรที่เข้ามารับเมนูเดินออกไปแล้ว

ทานก่อนดีกว่าค่ะ เจนเกรงว่าถ้าคุยเรื่องนั้นตอนนี้เจนจะไม่มีอารมณ์ทานอาหารที่สั่งไปซะก่อน

“ แล้วเรื่องที่เจนพูดมาก่อนหน้านี้มันเกี่ยวกับแม่เลี้ยงของเจนหรือเปล่า ?

เขารู้แล้วแน่ๆ นี่แสดงว่าคงจะมีคนไปขู่ยัยนั่นไปก่อนสินะ อาจียงถึงเดาสถานการณ์ออกได้รวดเร็วขนาดนี้

ก็ไม่เชิงค่ะ

แล้วเจนมีหลักฐานอะไรมาเอาผิดดาร่าเขาหรือเปล่าหล่ะ?

วันนี้มีคนเอา USB อันหนึ่งมาให้เจนที่คอนโดค่ะ พอเปิดดูแล้วในโฟลเดอร์ก้มีแต่รูปคู่รักธรรมดาๆ คู่หนึ่ง แต่หน้าพวกเขาดูคุ้นๆ  เหมือนเจนจะเคยเห็นหน้าใครคนใดคนหนึ่งในสองคนนี้ บนบอร์ดบริหารมาก่อนหน่ะค่ะ...

เจนได้พกมันติดตัวมาด้วยไหม ? เขาเอ่ยถามน้ำเสียงเรียบ

ไม่รู้สิค่ะ ไม่แน่ใจเหมือนกัน

อยากกลับคอนโดไปเอารึเปล่า ? เผื่ออาจะช่วยตรวจสอบข้อเท็จจริงอะไรได้บ้าง

ต้องรีบขนาดนั้นเลยเหรอคะ ? ” 


' ติ๊ง~ '


นั่นสินะ ยังไม่ต้องรีบก็ได้  เหยียดยิ้มขึ้นหลังหลุบตาลงไปมองข้อความในมือถือ


           ฉันปั้นหน้ายิ้มใส่ ก่อนจะขอตัวเดินไปเข้าห้องน้ำ นั่นต้องเป็นสารอะไรสักอย่างจากยัยแม่เลี้ยงดาร่าที่เป็นคนส่งมาแน่ๆ ว่าแต่ ทำไมฉันถึงปล่อยให้น้องอยู่ที่คอนโดตัวเองได้นะ ไม่ได้ล่ะยังไงก็ต้องส่งคนไปอยู่ดูแลเธอไว้ก่อน

 .

.

.


HANBIN


         ผมไม่คิดว่าการมายืนอยู่ในคอนโดของเจนนี่จะเป็นตัวเลือกที่ดีสำหรับผมเท่าไหร่ ยิ่งเป็นหน้าห้องแล้วด้วย ผมยิ่งไม่รู้ว่าจะเข้าไปสู้หน้าคนในห้องนี้ได้ยังไง เป็นคนยัดหลักฐานให้เขากับมือตัวเองแท้ๆ แต่ต้องมาขอคืน และที่ยากกว่าก็คือการบากหน้าเข้าไปทั้งๆที่ตัวเองเป็นคนเองพูดไปหลายทีแล้วว่าจะไปโผล่หน้ามาที่นี่อีก

 

พี่ฮัน ?

ผมหันไปตามเสียงที่คุ้นหู ก่อนจะกลืนน้ำลายลงคอไปอย่างลำบาก

กลับมาทำอะไรที่นี่เหรอคะ เธอเดินเข้ามาใกล้ ก่อนจะพูดต่อ ไหนบอกจะไม่มาให้เห็นหน้าแล้วไง

อ่านั่นสินะ งั้นไปพี่ก่อนนะ ผมเหยียดยิ้มแห้งๆก่อนจะเดินสวนออกมา

เดี๋ยว! ” เธอดึงแขนเสื้อของผมเอาไว้ ล้อเล่นแค่นี้ก็ไม่ได้เหรอ

 เอ่อ.. แล้วนี่ ค่ำแล้วออกไปไหนมาเนี่ย ทำไมเพิ่งจะกลับมาป่านนี่หล่ะ ผมเปลี่ยนเรื่อง เพื่อที่จะไม่ให้ตัวเองประหม่าไปมากกว่านี้

พี่เจนออกไปทำธุระข้างนอกหน่ะค่ะ เห็นบอกว่าจะไม่กลับมาทานข้าวเย็นด้วย ลิซก็เลยลงไปซื้ออะไรที่ซุปเปอร์ข้างล่างขึ้นมากิน

เหรอ... แสดงว่าเจนนี่ยังไม่กลับมาสินะ แล้วนี่ลงซื้ออะไรขึ้นมากินหล่ะ?

รามยอนค่ะ ...อยากเข้าไปกินด้วยกันข้างในก่อนไหม ?

ไม่สิ ผมได้หมกมุ่นนะ แต่คำถามแบบนี้นี่มัน...

อ๊ะ! คือลิซไม่ได้หมายความแบบนั้นนะ คือหมายความว่าเผื่อพี่ยังไม่ได้ทานอะไรมาแล้วอาจจะหิวอะไรแบบนี้หน่ะ คนข้างหน้าผมพูดขึ้นอย่างลนลาน แก้มเธอเริ่มชมพูระเรื่อขึ้นมา

พี่ก็ยังไม่ได้คิดอะไรซะหน่อย แล้วนี่จะไม่พาเข้าไปกินรามยอนในห้องหน่อยรึไง ใจคอจะยืนกินกันตรงนี้เลยเหรอ

นี่! ” เธอพลักผมออกจากห้องประตู คนนิสัยไม่ดี หมกมุ่น ก่อนที่เจ้าตัวจะก้มหน้าก้มตากดรหัสลงไปที่ประตูด้วยท่าทีฟึดฟัดเล็กๆ

อะไรเนี่ย ตัวเองเป็นคนชวนเองแท้ๆ เลยนี่น้า ผมลอยหน้าลอยตาเดินแซงคนเปิดประตูเดินนำเข้าไปทันทีหลังประตูเปิดออก

 

.

ตกลงจะทำรามยอนกินจริงอะ

ก็ลิซทำเป็นแค่นี้อะ

ผมเหลือบมองไปทางข้างหลังเธอ เส้นพาสต้าก็มีหนิ ทำพาสต้ากินกันไหม

เธอหันกลับไปมองเส้นพาสต้าที่ถูกจัดอย่างดีไว้ในขวด ก่อนจะหันมาถามลองเชิง ทำเป็นเหรอ ?

ไม่รู้สิ ไม่ได้ทำนานแล้ว

เล่นตัวนักก็กินแค่รามยอนนี่แหละ เธอบ่น ก่อนจะเบ้หน้าไปจัดการรามยอนของเธอต่อ

ให้ช่วยไหม ?

ไม่ต้องหรอก นั่งรอกินอยู่แถวนี้แหละ ลิซขอเวลาไม่ถึง 5 นาที เธอพูดเสียงดังออกมาจากครัว

       ผมมองไปรอบๆห้อง พอสังเกตได้ว่าห้องไหนพอจะเป็นห้องของเจนนี่ได้ กก็รีบเดินเข้าไปเบาๆ ถึงจะมาอยู่ในห้องแล้วแท้ๆ แต่ผมก็ยังลังเลที่จะทำแบบนี้ เป็นครั้งแรกที่ผมรู้สึกปอดขึ้นมาจริงๆ หรือผมควรจะล้มเลิกความคิดนี้ดี...

 

' อ๊อดดดดด '

 

เสียงนั่นทำให้ผมได้แต่ยืนตัวแข็งทื่อ ป่านนี้แล้วใครจะเป็นยืนกดออดอยู่หน้าห้องนี้กัน....

 .

.

.


MINGYU


    ผมรีบขับรถมาถึงที่นี่ทันทีที่โรเซ่โทรมาบอกว่าเธอติดธุระกับครอบครัวและขอให้ผมแวะมาอยู่เป็นเพื่อนลลิซสักพัก ซึ่งตัวเธอจะตามมาทีหลัง

 

' อ๊อดดดดด '

 

ไม่มีท่าทีว่าประตูจะเปิดออดเลยแฮะ หรือว่า นอนแล้ว ? 

ผมเหลือบดูนาฬิกาที่มือถือตัวเอง ก่อนจะยื่นมือขึ้นไปกดออดอีกรอบ

อ๊ะ! ” คนข้างในเปิดออกมาพอดี มะ มาทำอะไรที่นี่เหรอ เธอพูดพลางมองออกข้างหลังผม เหมือนกำลังมองหาใครอยู่

มีอะไรหรือเปล่า?

เมื่อกี้เห็นใครเดิ... ช่างเถอะ แล้วตกลงนายมาที่นี่ทำไม

โรเซ่ให้มาอยู่เป็นเพื่อน คงเห็นว่าเธออยู่คนเดียวเลยเป็นห่วงมั้ง แต่เดี๋ยวเจ้าตัวก็คงมาแล้วแหละ

จะให้บอกอีกกี่รอบว่าฉันโตแล้วนะ ไม่ต้องให้ใครมาคอยดูแลหรอก นายกลับไปเถอะ

นี่ทำอะไรกินอยู่เหรอ หอมจัง ฉันยังไม่ได้กินข้าวมาเลย ขอเข้าไปหน่อยนะ ผมเดินเบียดคนตัวเล็กเข้าไปในห้อง ก่อนจะไปยืนอยู่หน้าหม้อรามยอนของเธอ

โรเซ่ได้บอกกรึเปล่าว่าจะเข้ามา ผมถาม

หึ ยัยนั่นไม่ได้บอกอะไรทั้งนั้นแหละ เธอปิดประตูก่อนจะเดินเข้ามาอย่างหัวเสีย

งั้นเธอก็คงจะหิวมากสินะ ถึงได้ต้มรามยอนเยอะซะขนาดนี้

เธอชะงักไปนิด ก่อนจะพูดต่อ ใช่ๆ ฉันหิวมากๆก็เลยทำเยอะๆไง นายมาก็ดีแล้ว จะได้มาช่วยกันกิน เธอดันตัวผมเข้าไปนั่งที่โต๊ะทานข้าวกลางห้อง

นายนั่งรออยู่ตรงนี้นะ เดี๋ยวฉันจัดการเอง พูดจบเธอก็เดินหายเข้าไปในครัว

 

แกร๊ก


       ผมหันไปมองตามเสียงที่มาจากห้องข้างหลัง ถ้าจำไม่ผิด ห้องของพี่เจนนี่จะอยู่ตรงข้ามกับห้องลลิซ และถ้าห้องตรงหน้าผมคือห้องของลลิซ แสดงว่ากำลังมีอะไรบางอย่างอยู่ในห้องพี่เจนนี่อยู่สินะ.

ผมค่อยๆลุกขึ้น ย่างเท้าไปยังห้องของพี่เจนนี่ ทันทีที่มือผมแตะเข้าไปที่หน้าประตูนั่น

 

ทำอะไรหน่ะ เธอเดินเข้ามาเห็นพอดี

เมื่อกี้ฉันได้ยินเสียงอะไรบางอย่างดังขึ้นมาจากในห้องหน่ะ

นายอาจจะหิวจนหูฟาดไปแล้วก็ได้ อะ นี่มาเสิร์ฟให้ถึงที่แล้ว รีบๆกินแล้วก็รีบๆกลับได้แล้วย่ะ

ลิซผมเรียกเธอในตอนที่ตัวเองกำลังลงนั่้ง

หืม? มีอะไรเหรอ

เธอได้บอกพี่เจนเรื่องที่เธอได้รับเลือกไปดูงานออสเตรเลียรึยัง ผมพูดขึ้น

เธอหลบตา นิ่งไป รู้เรื่องนี้ได้ยังไง เซ่บอกเหรอ

เดือนหน้าแล้วนะ เธอควรจะไปคุยกับพี่เขาได้แล้ว

ฉันถามว่าใครบอก ? เซ่ใช่ไหม ?

ฉันไปรู้จากใครมันสำคัญตรงไหนหล่ะ

แล้วเซ่ได้บอกนายไหมหล่ะ ว่าฉันปฏิเสธอาจารย์เขาไปแล้ว

เธอบ้าไปแล้วรึไง นั่นเป็นโอกาสดีที่เธอจะได้เรียนรู้เรื่องงานที่เธออยากทำนักไม่ใช่เหรอ ?

ฉันไปตั้ง 2 ปีนะ นั่นมันนานเกินไป

นาน ? นี่เธอกำลังหมายถึงหมอนั่นอยู่สินะ ทำไมหล่ะ หมอนั่นมันมีดีอะไรที่ทำให้เธอยอมทิ้งทุกๆอย่างไปแบบนี้ ” ผมเริ่มหงุดหงิด

เขาก็แค่เป็นคนที่ฉันรัก อยากอยู่ด้วย ถ้าจะฉันเสียสละตัวเองเพื่อคนที่ฉันรักมันผิดตรงไหน ?

มันไม่ผิดหรอก ถ้าเขาเป็นผู้ชายธรรมดาๆ ที่ไม่ได้มีภาระหน้าที่ของการเป็นสามีและพ่อเลี้ยงของเธอติดตัวอยู่

เขาบอกว่าจะจัดการกับเรื่องนั้นเอง และฉันก็เชื่อแบบนั้น 

แล้วเธอก็เชื่อเขางั้นสิ ? ” 

ใช่ ฉันเชื่อ

ผมพูดอะไรไม่ออก เธอหัวดื้อกว่าที่ผมคิด

รู้อะไรไหม ? ฉันเบื่อเรื่องนี่เต็มทีแล้ว ผมเขาไปคว้าตัวเธอมาจูบแบบบดขยี้

“ ! ” เธอผลักผมออกทันที

นายคิดจะทำอะไรของนายหน่ะ ออกไปเลยนะ!”

ลลิซ ฉันไม่ได้ตั้... ผมแค่อยากจะอธิบายว่าที่ผมทำไปเพราะผมโมโหจนขาดสติ แต่คนฟังกลับเดินถอยห่างออกไปด้วยท่าทีตกใจหวาดกลัวหน่อยๆ

ฉันไม่อยากเห็นหน้านายอีกแล้ว จะไปไหนก็ไป แล้วอย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก น้ำเสียงเธอแข็งขึ้น ก่อนจะชี้ไปยังประตู บอกนัยๆว่าให้ผมเดินออกไป และแน่นอน เดินออกไปจากตรงนี้มันคงจะดีกว่าอยู่แล้ว

 .

.

.


HANBIN


      ผมได้แต่กำมือตัวเองไว้แน่น หลังจากที่เห็นว่าผู้ชายคนนั้นทำอะไรกับคนตัวเล็กตรงนั้นบ้าง มันน่าโมโหก็จริง แต่ที่น่าโมโหกว่า คือตัวผมเอง ที่ไม่ยอมแสดงตัวออกไปปกป้องเธอ


แอ๊ด...  

ผมค่อยๆดันประตูตรงหน้าให้เปิดออก ก่อนจะเห็นคนตัวเล็กคนนั้นยืนมือสั่นอยู่มุมห้อง


ไม่เป็นไรนะ พี่อยู่ตรงนี้แล้ว ผมเข้าไปกอดปลอบเธอ

พี่ไปทำอะไรในห้องนั้นคะ? เธอถามผมเสียงสั่น

พี่ได้ยินเสียงเหมือนจะมีคนมา พี่เลยเข้าไปแอบในนั่นเฉยๆ ผมผละตัวออกจากเธอ พลางโกหกไปแบบนั้น

ลิซ หนะ... นึกว่าพี่ออกไปแล้ว....

พี่อยู่ตรงนี้แล้ว ไม่ต้องกลัว พี่ขอโทษที่ไม่ออกมาตอนที่ลิซกำลังแย่ พี่...ไม่คิดว่าเขาจะกล้าทำแบบนั้น ตอนนี้ผมได้แต่ก้มหน้า ไม่กล้าสบตาเธอด้วยซ้ำ

ลิซก็คิดไม่ถึงเหมือนกัน อย่าโทษตัวเองเลย มือเรียวๆของเธอกุมฝ่ามือของผมเอาไว้อย่างเบามือ

ลิซขออะไรพี่สักเรื่องหนึ่งได้ไหม ? ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เราอย่าเลิกกันเพราะคนอื่นได้รึเปล่า....

พี่… ” ผมอยากจะตกลงใจจะขาด แต่คนอื่นๆรอบตัวเราคงไม่เห็นด้วยนัก และมันจะยิ่งยากขึ้นถ้าผมยังยืนอยู่ตรงนี้ แล้วไปสัญญาอะไรที่ตัวเองกก็ไม่แน่ใจว่าจะทำได้รึเปล่า

พี่ว่าพี่กลับก่อนดีกว่า... พี่น่าจะทำตามที่พูดว่าจะไม่กลับมาเจอลิซอีก ผมค่อยๆแกะมือเรียวนั้นออก ก่อนจะหันหลังกลับไป

พี่เคยบอกว่าพี่จะทำตามสัญญาหนิ ลิซจะรอ เธอพูดโพล่งออกมา ในขณะที่ตัวเองก็ลังเลอยู่ว่าจะหันหลังกลับไปดีไหม แต่สุดท้ายสมองของผมมันก็สั่งในขาคู่นี้เดินตรงออกไป พร้อมกับ usb ที่หยิบติดตัวออกมาด้วยจนได้...

 .

.

.


JENNY


ไปนานจัง คุณอาทนายพูดขึ้นพลางกัดสเต็กที่หั่นไว้อย่างสวยงามบนส้อมเข้าปากไป

พอดีออกไปโทรหาคนมาอยู่เป็นเพื่อนน้องด้วยหน่ะค่ะ เจนกลัวว่าจะกลับดึก ก็เลยหาคนไปอยู่เป็นเพื่อนแกไว้ก่อน ฉันค่อยๆหย่อนตัวลงนั่ง

ว่าแต่ ช่วงนี้ที่บ้านเจนเป็นยังไงกันบ้างหล่ะ

ก็ดีค่ะ แล้วอาหล่ะคะ ? ที่สำนักงานเป็นยังไงบ้าง คุณปู่ยังสบายดีสินะคะ

อื้ม สบายดี

บ้านของคุณอาทำงานเป็นทนายให้ตระกูลเรามานานคุณพ่อของคุณอา หนูก็นับถือว่าเป็นเสมือนปู่คนหนึ่งของหนูเสมอ ไม่เคยคิดว่าจะหาทนายอื่นมาทำงานแทนคุณอาเลยสักนิด เพราะหนูมั่นใจ ว่าคุณอาจะต้องจริงใจกับหนูและน้องหนูมากที่สุด

“ …. ”

หนูอาจจะไม่มีสิทธิ์ที่จะเปลี่ยนทนายประจำตระกูลได้โดยไม่ปรึกษาคุณนายประจำบ้าน แต่ถ้าหนูคิดจะทำเรื่องฟ้องร้องใครขึ้นมา หนูเองก็มีสิทธิ์ที่จะเลือกทนายของหนูได้เองใช่ไหมคะ?

.เขายิ้มออกมา แต่สายตาสื่อความหมายตรงกันข้าม

เธอคิดจะเอาเรื่องเปลี่ยนทนายมาขู่อาเหรอ?

หนูไม่ใช่คนชอบขู่ใคร หนูคนจริงพอ และหนูรู้ดีว่าอาคิดอะไรกับแม่เลี้ยงหนูอยู่ ท่าทีของอามันแสดงออกมาจนปิดไม่มิดแล้ว แต่....หนูจะยอมให้อาดำเนินการเรื่องนี้ให้ ถ้าอาเลิกหนุนหลังยัยนั่นซะ

ก็แล้วแต่นะเจน ถึงเจนไม่ให้อาดูแลเรื่องนี้ให้ แต่ยังไงเส้นสายของอาก็มีมากซะจน มันไม่มีเรื่องอะไรยากเกินกว่าที่อาจะรู้หรอก

 

      เพราะคำตอบเมื่อคืนที่ฟังดูคลุมเครือของเขาทำให้ฉันหวั่นใจ เขาดูมั่นใจในตัวเองมาก แสดงว่าเขาก็ต้องรู้เรื่องนั้นมาก่อนหน้าแล้วแน่ๆ สิ่งที่จะเล่นงานเขาได้ก็คือเรื่องที่เขายังไม่รู้ แต่อะไรหล่ะที่เขายังไม่รู้? เขารู้เรื่องของยัยนี่ดีแค่ไหนกันแล้วนะ? คนๆเดียวที่จะรู้ก็มีอยู่แค่เขาคนนั้นสินะ....

 

หลายวันต่อมา ที่ห้องกาแฟส่วนตัว ณ คาเฟ่ชื่อดังแห่งหนึ่ง

ฉันมารบกวนเวลาซ้อมของพี่หรือเปล่าคะ ? เพราะกว่าจะนัดนักร้องดังอย่างเขาออกมาคุยได้นี่มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยสักนิด

คุณนายน้อยนัดมาทั้งที จะเป็นการรบกวนได้ยังไงหล่ะ ว่าแต่เรามีอะไรหรือเปล่าถึงนัดพี่ออกมาคุยนอกบริษัทเนี่ย

ช่วงนี้พี่ดูยุ่งๆนะ ยังคุยอยู่กับคุณฮโยรินอยู่ไหมคะ ยังรักกันดีอยู่หรือเปล่า ?

ทำไมถามมาแบบนี้หล่ะ... มีอะไรหรือเปล่า ?

มีคนส่งโฟลเดอร์ให้ฉันมาหน่ะค่ะ มันเป็นรูปพี่กับผู้หญิงอีกคน.. ที่ไม่ใช่คุณฮโยริน แถมเธอยังหน้าเหมือนกับแม่เลี้ยงฉันอย่างกับแกะ

ฉันสังเกตว่าเขาแอบกลืนน้ำลายเล็กๆ

เรารู้จักกันมาตั้งนาน พี่เป็นคนโปรดของท่านประธาน ทั้งคนเก่า คนใหม่

เธอต้องการอะไรกันแน่?

ฉันต้องการให้พี่บอกทุกอย่างเกี่ยวกับเรื่องความสัมพันธ์ของพี่กับยัยแม่เลี้ยงคนนั้น ถ้าพี่ไม่ยอมบอก ฉันอาจจะหงุดหงิด จนเผลอเอารูปในโฟลเดอร์พวกนั้นไปขายให้นักข่าวก็ได้ คราวนี้ทั้งแฟนคลับ คนรัก การงาน อนาคตที่สดใสของพี่ อาจจะหายลับไปกับตาเลยก็ได้

ตกลง.. อยากรู้เรื่องอะไรหล่ะ

ก่อนอื่น ฉันขออัดเสียงไว้นะคะ เผื่อพี่เกิดตุกติกคิดจะโกหกขึ้นมา หลักฐานชิ้นนี้จะได้มัดตัวพี่ไว้

ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาวาง ก่อนจะกดบันทึกเสียงต่อหน้าเขา

 .

.

.


SANDARA


ว่ายังไงนะ?

ก็ตามที่เธอได้ยินนั่นแหละ เราเลิกกัน ” 

นี่.... พี่หมายความว่ายังไง? มันเกิดอะไรขึ้น?

เจนนี่รู้เรื่องของเราแล้ว เธอโกรธมากด้วย แถมขู่ด้วยว่าถ้าฉันไม่ยอมเธออนาคตของฉันได้จบเห่แน่ ฉันบอกเธอกี่ทีแล้ว ว่าห้ามใครรู้ แต่ในเมื่อเจนรู้ไปแล้ว ฉันก็คงไม่เก็บเธอไว้ใกล้ตัวให้ซวยหนักแน่ และเธอเองก็ไม่ได้มีประโยชน์อะไรกับฉันอีกต่อไปแล้ว ต่อไปนี้ก็ห้ามมายุ่งกับฉันอีก! ---  ”

เดี๋ยว! เดี๋ยวก่อน!  ” 

เขา... วางสายไปแล้ว อะไรกัน ทิ้งกันง่ายๆแบบนี้เลยเหรอ? 

ทั้งๆที่ฉันลงทุนทำทุกอย่างเพื่อเขาจนถึงขนาดนี้แล้วเนี่ยนะ... ทั้งๆที่คนที่พูดเองว่าเขาจะรักฉัน ปกป้อง ดูแล คนที่บอกเองว่าจะแต่งงานด้วย กลับเป็นคนที่ผิดคำพูดซะเอง

หน้าของฉันตอนนี้มันร้อนไปหมด จู่ๆน้ำใสๆที่ไม่เคยได้ไหลออกมานานแล้ว กลับเอ่อนอง จนล้นตาออกมา

แหมๆ คิดไม่ถึงเลยนะว่าคุณแม่คนแกร่งจะร้องไห้เป็นด้วย

ฉันสูดหายใจเข้าลึกๆ ปาดน้ำตาบนหน้าออก

มาทำอะไรที่บ้านนี้อีกหล่ะ? ไหนว่าจะอยู่คอนโดไปตลอดไม่ใช่เหรอ?

ก็ใช่แหละ แต่ผมมาที่นี่ก็เพราะเรื่องที่เราเคยตกลงกันไว้ ผมนอนคิดมาตั้งหลายวันเลยนะ ว่าจะเอาไอ้นี่ให้คุณดีรึเปล่า? เขาควัก usb อันหนึ่งออกมาจากประเป๋ากางเกง ซึ่งฉันเดาได้ทันทีว่านั่นจะต้องเป็นหลักฐานชิ้นสำคัญแน่ๆ

เอามานะ ฉันพุ่งตัวจะเข้าไปหยิบ แต่เขาเบี่ยงตัวหลบ

อ๊ะๆ ง่ายไปหรือเปล่า ผมจะยอมให้ทั้งหมดนี่กับคุณ ก็ต่อเมื่อเราหย่ากันแล้วเท่านั้น

ตกลง ฉันยื่นมือออกไปรับ

ซึ่งท่าทีของก็ไม่ได้ลังเลเลย เขารีบยื่นมันมาทางฉันทันที เสร็จฉันหล่ะ!

ทันทีที่หลักฐานชิ้นนั้นอยู่ในมือ ฉันก็กำมันไว้แน่น ก่อนจะปาลงไปในสระน้ำข้างๆ

ตอนนี้นายก็ไม่มีอะไรที่จะเอามาขู่ฉันได้อีกต่อไปแล้ว

หมายความว่ายังไง  

ฟังฉันให้ชัดๆนะ ฉัน ไม่ หย่า ฉันจะไม่มีวันยอมปล่อยนายไปมีความสุขกับยัยเด็กนั่นแน่ ยัยเด็กพวกนั้นมันทำลายทุกสิ่งทุกอย่างของฉัน ฉันก็จะทำลายทุกสิ่งทุกอย่างของมันเหมือนกัน






คุยกะไรท์ท้ายตอน

รู้ว่านะเดือด แต่ใจเย็นๆ น้า

เพราะอะไรๆ มันก็ไม่แน่ไม่นอนหรอก (>U<)


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

152 ความคิดเห็น

  1. #120 aphrodite06 (@aphrodite06) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 12:47
    เกลียดซานดาร่าว่ะ
    #120
    0
  2. #119 AMANDA.P (@mookko) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 12:21
    ดาร่าโดนหลอกใช้มาตั้งนาน ยังจะโง่ต่อไปอีกหรอ แทนที่จะไปแก้แค้นแทยัง ความรักมันทำให้คนตาบอดจริงๆ
    #119
    0
  3. #117 Muthita Thongpa (@luhanland777) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 11:09
    รอค่าาาา
    #117
    0
  4. #116 aphrodite06 (@aphrodite06) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 23:06
    ทำไมดาร่ามีตัวช่วยเยอะจังวะ
    #116
    0