{Stepdad Danger l คุณพ่อเลี้ยงอันตราย} #HANLICE [ iKON X BLACKPINK ]

ตอนที่ 17 : บทที่ 14 : สถานการณ์ที่น่าอึดอัด #อัพ100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,686
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    8 ก.ค. 60

JENNY

“ จะไปนอนกับน้อง? ไปทำไมอะคะ? ” คนตรงหน้าฉันร้องขึ้นเสียงหลงเมื่อได้ยินแบบนั้น
“ เจนไม่อยากให้น้องอยู่บ้านคนเดียวค่ะ ”
“ ไม่ไปไม่ได้เหรอคะ? ” คู่หมั้นของฉันพูดโดยที่แขนของเขากำลังเข้าเกาะอยู่ที่ต้นขาฉัน
“ เจนไปแปปเดียวเองค่ะ อีกอย่างตั้งแต่วันนี้ไปอปป้าต้องกลับไปนอนที่บ้านได้แล้วนะคะ เจนจะพาน้องมาอยู่นี่ด้วย ”
“ ไม่อาววววว ถ้าไม่ได้นอนกอดคนดีคนนี้ อปป้าจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ยังไงหล่ะคะ? ”
“ เว่อร์ไปหรือเปล่าคะ อีกเดี๋ยวเราก็จะแต่งงานกันอยู่แล้วนะ ”
“ โกหก คนดีก็พูดแบบนี้ทุกทีอะ นี่ผ่านมาจะเดือนกว่าแล้วงานแต่งของเรายังไม่คืบหน้าไปไหนเลย ที่บอกว่าจะไปตัดชุดแต่งงาน อปป้าก็ไม่เห็นคนดีไปซะที งานแต่งของเรามันเหลือเวลาอีกแค่ 2 เดือนเองนะ ” เขาคลายวงแขนนั่นออกอย่างเศร้าๆ
“ ตอนนั้นเจนยุ่งๆอยู่กันน้องนี่คะ แต่ตอนนี้เจนโอเคแล้ว ” ฉันค่อยๆย่อตัวนั่งลงในระดับเดียวกันกับเขา
“ …. ”
“ อปป้าต้องเข้าใจเจนหน่อยนะ เจนมีน้องอยู่แค่คนเดียว เราเหลือกันแค่ 2 คนเอง ” 
ฉันโน้มตัวลงไปใกล้จนหัวติดอยู่กับคนตรงหน้า “ นะคะ.. ” 
“ เข้าใจแล้วค่ะ ไม่ต้องมาอ้อนแล้ว รีบไปหาน้องเถอะ ถ้ายังไม่ไปเดี๋ยวนี้หล่ะก็ อปป้าจะไม่ปล่อยให้ไปนอนกับน้องแล้วจริงๆด้วย... ” 
.
.
.

LALICE

“ ที่เข้ามาหานี่จะแค่เข้ามาเตือนพี่เรื่องนั่นเองเหรอ มีเรื่องอะไรอีกหรือเปล่า ” ฮันบินพูดขึ้นในขณะที่เขากำลังง่วนอยู่ในห้องแต่งตัวที่ฉันยืนหันหลังให้อยู่
 “ จริงๆก็มีอีกเรื่องที่อยากจะคุยด้วย.. ” 
“ ว่ามาสิ... ”
“ คือ.. พี่เจนนี่เขาจะจัดงานแถลงข่าวให้หนู วันพรุ่งนี้หน่ะค่ะ ”
“ แล้วพี่เขาจะแถลงเรื่องอะไรหล่ะ ? เปิดตัวแฟนให้หนูเหรอ?
“ ห๊ะ ? ” 
“ แค่เดาๆ เอาหน่ะ ถูกหรือเปล่าหล่ะ ? ”
“ ... ” เขา.. รู้ได้ยังไง 
“ ไม่ใช่แบบนั้นหรอกเหรอ ? ” คนพูดเดินลิ่วออกมาจากในห้องแต่งตัว

หรือว่า...

“ ตอนที่พี่เอาโทรศัพท์หนูมาคืนให้ป้าแม่บ้าน พี่ได้เปิดดูอะไรในนั้นหรือเปล่าคะ ?
“ ทำไมหล่ะ มีอะไรที่ไม่อยากให้พี่เห็นเหรอ ” เขานั่งลงบนเตียง ตรงหน้าฉันพอดี
“ ได้เปิดไหมหล่ะค่ะ ” ฉันเดินตามไปตรงหน้าเขา
“ ไม่รู้สิ วันนี้พี่เหนื่อยๆ อยากนอนตั้งแต่หัวค่ำแล้วอะ มีอะไรค่อยคุยกันพรุ่งนี้นะ ” เขาหยิบที่ปิดตามาใส่ พลางเอนตัวลงบนเตียง ก่อนจะปรบมือเป็นสัญญาณให้ไฟในห้องค่อยๆดับลง เหลือเพียงแค่ไฟหัวเตียงที่มีพอสลัวๆ

“  แปะ ”

ไฟในห้องค่อยๆสว่างขึ้นอีกครั้ง โดยฝีมือของฉันนี่แหละ มั่นใจว่าเขาต้องไปรู้อะไรมาแน่ๆ 
คนที่นอนอยู่ลุกขึ้นค่อยๆ พลางใช้นิ้วชี้ตัวเองเขี่ยผ้าปิดตาบนหน้าลง
ถ้าพี่ไม่ยอมตอบ หนูก็จะยืนเปิดไฟอยู่แบบนี้แหละ ”
 “ จริงๆ พี่ไม่ปิดไฟนอนก็ได้นะ ” คนตรงหน้ากระตุกยิ้มขึ้น
“ แต่ถ้าจะนอนแบบเปิดไฟหล่ะก็ พี่ต้องมีอะไรมากอดนะ ถึงจะนอนหลับ ” เขายื่นมือเข้ามาคว้าตัวฉันลงไป
ปล่อย! ” ฉันขึ้นเสียงใส่
“ ก็หนูไม่ยอมให้พี่ปิดไฟนอนนี่นา ถ้าไม่ทำแบบนี้พี่ก็นอนไม่หลับเอาหน่ะสิ ” 
“ งั้นก็ตอบมาสิ ว่าพี่ไปรู้อะไรมา ” ฉันเงยหน้าถามเขาตรงๆ
“ ไม่รู้ พี่ไม่รู้อะไรทั้งนั้นแหละ ” เขาหลับตาพูดเสียงเอื่อยๆ เอาคางเข้ามาซุกบนหัวของฉัน โดยที่แขนของเขายังเกาะแกะตัวฉันไว้อยู่
“ ปล่อยเลย! เลิกแกล้งหนูซะที ”
“ ไม่ได้แกล้งซะหน่อย ลลิซบอกพี่เองหนิ ว่าพี่ชายเขากอดน้องสาวตัวเองได้ ”
“ แต่ไม่มีพี่ชายคนไหนเขานอนกอดน้องสาวตัวเองแบบนี้หรอกค่ะ ปล่อยหนูได้แล้ว ”
“ มีสิ.. พี่ชายคนนี้ไง ” 
 ให้ตายสิ เจ้าเล่ห์จริงๆเลยตาคนนี้ ฉันถอนหายใจเบาๆยอมอยู่นิ่งไปซักพัก ก่อนจะลุกพรวดออกมา
.
.
.

HANBIN

ผมแทบจะสะดุ้งตัวออกทันทีที่รู้สึกว่าคนในอ้อมแขนผมลุกพรวดขึ้นในตอนทีผมกำลังเคลิ้มหลับอยู่พอดี
“ ราตรีสวัสดิ์ค่ะ ”  เธอโผล่หัวออกมาจากประตูตรงหน้านิดๆก่อนจะพูดขึ้น

ร้ายจริงๆด้วยสิเนี่ย...

     ที่จริงแล้วผมไม่มีคำตอบให้กับคำถามที่เธอถามหรอก เรื่องบางเรื่องทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นไปมันอาจจะดีกว่า ทำเขาไว้เยอะโดนเอาคืนบ้างก็คงจะไม่แปลก ยอมรับนะว่ารู้สึกเคืองๆอยู่บ้างตอนที่ได้รู้เรื่องนั้น แต่ถ้าเกิดผมออกลายขึ้นมา ก็เท่ากับว่าผมกำลังจะเล่นไปตามเกมของซานดาร่า ซึ่งผมจะไม่ยอมให้มันเป็นแบบนั้นเด็ดขาด

เสียงหนึ่งทักผมตั้งแต่เช้าของอีกวัน ในทันทีที่ผมก้าวเข้ามายังห้องอาหาร
“ ไงคะ เมื่อคืนหลับสบายดีไหม? ” 
ก็ดี ว่าแต่...ทำไมถึงกลับมาเร็วนักหล่ะ นี่ยังไม่ครบกำหนด 4 วันเลยนะ ” ผมลงนั่งที่ว่างข้างๆ ของคนที่นั่งอยู่หัวโต๊ะ
“ เห็นสามีกับลูกเลี้ยงตัวเองเป็นข่าวกันโต้งๆอยู่แบบนั้น จะให้ฉันนิ่งนอนใจอยู่ได้ยังไงคะ? นี่พอเห็นข่าวนะ ฉันก็รีบเคลียร์งาน จองตั๋วกลับมาให้เร็วที่สุด เพื่อจะได้จัดงานแถลงข่าวพวกนั้นให้คุณโดยเฉพาะเลยนะ ” คนตรงหน้ายื่นมือเข้ามาลูบไล้ใบหน้าผม 
“ ขอบคุณที่เป็นห่วงนะ ” ผมหยิบมือเธอออก
“แต่ที่คุณรีบแจ้นกลับมาเนี่ย  เพราะคุณรู้ว่าเจนนี่กำลังจะจัดงานแถลงข่าวให้กับน้องสาวตัวเองวันนี้ใช่ไหม? สายข่าวคุณทำงานไวดีนี่ ” 
“ ที่ฉันรีบกลับมาเพราะกลัวใครบางคนแถวนี้จะใจอ่อนมากกว่า ” 
“ ใจอ่อนเหรอ? กับเรื่องอะไรหล่ะ? ”
“ คุณก็รู้อยู่เต็มอกว่าฉันบอกอะไรกับคุณไปบ้างแล้ว อายุเท่าคุณคงไม่ความจำเสื่อมไวหรอกมั้ง ”
“ อืม.. ถ้าเป็นเรื่องที่คุณบอกผมเมื่อวานหล่ะก็ ” ผมเอื้อมตัวเข้าไปตรงหน้าเธอ ก่อนจะกระซิบขึ้น

ผมไม่แคร์ 
ถ้าคุณคิดว่าเรื่องแค่นี้จะทำให้ผมลุกขึ้นมาพาลใส่พวกเขาเพราะเรื่องแค่นี้ คุณคิดผิดแล้ว ผมผ่านอะไรแบบนี้มาเยอะคุณก็น่าจะรู้
 กะอีแค่ข่าวลือมั่วๆ มันทำอะไรคนอย่างผมไม่ได้หรอก ”

พอถอยหน้าออกมายังไม่ทันจะลงนั่งดี คนตรงหน้าก็เข้ามาจู่โจมขโมยหอมแก้มของผมไป
“ ! ” ผมรีบดึงตัวเองออก เตรียมจะโวยใส่ 
แต่คนตรงหน้าผมกลับไม่แยแสกับท่าทีเมื่อกี้ของผม แถมยังนั่งยิ้มหวานให้
“ รู้แล้วค่ะว่าคิดถึง แต่นี่เราอยู่กันกลางบ้านเลยนะคะ จะทำอะไรเนี่ย คิดถึงใจคนที่เขายืนมองอยู่บ้างสิคะ ”
คนที่ยืนมองอยู่เหรอ หรือว่า....
ขอบคุณที่ยังมีความเกรงใจกันอยู่นะ ” เสียงนั่นเดินเข้ามาใกล้ ดึงเก้าอี้ที่อยู่ตรงข้ามกับผมออก ก่อนลงนั่งจ้องหน้าคนที่นั่งอยู่หัวโต๊ะนี้อย่างไม่เกรงกลัว ต่างกับคนข้างหลังเธอที่ยืนนิ่งอยู่
“ มัวยืนทำอะไรอยู่ 'ลลิซ'  รีบมานั่งข้างพี่ได้แล้ว วันนี้เรามีเรื่องให้ต้องจัดการกันทั้งวันเลยนะ ” 

.
.
.

LALICE

     ฉันก้าวขาไม่ออกพอได้เห็นภาพอะไรแบบนั้นตั้งแต่เช้า พอได้สติก็รีบเดินตามไปนั่งข้างๆกีบพี่เจนนี่ โดยพยายามหลีกเลี่ยงการจะสบตากับคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม
“ ไหนๆ เราก็มาครบกันแล้ว ลลิซจ๊ะ ช่วยไปตามแม่บ้านในครัวให้ออกมาจัดโต๊ะซะทีสิ เธออายุอ่อนที่สุดแล้วนี่นา จะให้คนที่มีอายุมากกว่าลุกไป มันคงจะดูไม่งามเอานะ ” 
ก็มีปากหนิ ตะโกนเรียกเองไม่ได้รึไง ทำไมจะต้องมาใช้คนอื่นด้วย ” พี่สาวฉันเอ่ยขึ้นหลังจากได้ยินที่แม่เลี้ยงของเราพูดไปแบบนั้น
จุ๊ๆ ผู้ดีเขาไม่ส่งเสียงดังไปทั่วแบบนี้หรอกนะจ๊ะ มันเสียมารยาท ” เธอเอามือขึ้นจุ๊ปาก
“ นี่! ”
“ ไม่เป็นไรค่ะ หนูเด็กสุดให้หนูไปตามแหละดีแล้ว ” ฉันลุกออกมาก่อนที่พี่เจนจะหัวเสียไปยิ่งกว่านี้ 

.
“ คือ หนูเข้ามาบอกหน่ะค่ะ ว่าทุกคนลงมาครบแล้ว อาหารเช้าเตรียมเสร็จรึยังค่ะ ”
“ อ่อ เสร็จพอดีเลยค่ะคุณหนู ” แม่บ้านคนนั้นบอก ก่อนจะวุ่นกับการจัดจานต่อ
“ ให้หนูช่วยนะคะ ช่วยกันจะได้เสร็จไวๆ ” ฉันเข้าไปหยิบจานที่จัดเสร็จแล้ว ก่อนจะหมุนตัวกลับไปที่โต๊ะอาหาร

“ วางเถอะ นี่มันไม่ใช่หน้าที่หนูนะ ” ร่างหนึ่งเข้ามาขวางทางฉันไว้
“ มายืนทำอะไรตรงนี้คะ... รีบกลับไปนั่งเถอะค่ะ ภรรยาคุณเพิ่งกลับมาเหนื่อยๆ เอาเวลานี้ไปดูแลเธอเถอะ ” ฉันจะเดินเลี่ยง แต่เขาก็เดินเข้ามาขวางอีก 
“ มันไม่ใช่แบบที่หนูเห็นนะ พี่อธิบายได้ ”
ไม่จำเป็นต้องอธิบายหรอกค่ะ สามีภรรยาสวีตกันแต่เช้า... มันเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว หนูเข้าใจ... ”
นั่นสิ มันก็เป็นเรื่องปกติของคนที่เป็นสามีภรรยากันอยู่แล้วนี่ แล้วทำไมฉันจะต้องไปรู้สึกอะไรกับเรื่องแบบนั้นด้วยนะ
“ ...จานนี่เดี๋ยวพี่ให้พวกแม่บ้านเขาจัดการเอง หนูไปนั่งที่เถอะ ”
ช่วย.. เรียกแทนตัวเองแบบเดิมด้วยค่ะ คนอื่นมาได้ยินจะได้ไม่เข้าใจผิดกันอีก ” ฉันยอมปล่อยจานในมือให้เขาจัดการเอง ก่อนจะเดินออกมา
   
        สถานการณ์ของเราตอนนี้มันกำลังน่าอึดอัด และมันคงจะหนักข้อขึ้นไปอีกถ้าฉันยอมไม่ถอยห่างออกมา เพราะสถานะของพวกเราคือพ่อเลี้ยงกับลูกเลี้ยง มันไม่ควรที่จะเข้าใกล้หรือสนิทกันไปมากกว่านี้... ฉันควรจะหยุดมันซะ ก่อนที่ฉันจะห้ามความรู้สึกของตัวเองไว้ไม่ได้

“ ลิซ... ”
ฉันแข็งใจก้าวต่อไปเรื่อยๆ โดยที่ไม่หันกลับไปมองต้นเสียงข้างหลังนั่น 

.

HANBIN

ชายหนุ่มเดิมกลับเข้ามาในห้องอาหาร ก่อนจะลงนั่งตรงที่เดิมด้วยสีหน้าที่สลดลง 
“ อาหารมาพอดีเลย นี่ค่ะฮันบิน อ้ามมมม ” ดาร่าพยายามจะป้อนไข่ดาวบนจานเธอมาให้
ผมได้แต่นั่งนิ่ง ทั้งๆที่ไม่ได้มีอะไรลงท้องมาทั้งคืน แต่กลับรู้สึกจุกๆอย่างบอกไม่ถูก
“ ไม่ต้องเกรงใจกันก็ได้นะคะคุณฮันบิน คิดซะว่าพวกเราไม่มีตัวตนกันตรงนี้ก็ได้ ” เจนนี่พูดขึ้นเสียงเรียบๆ แต่อาการเธอบ่งบอกอยู่ว่าเธอว่าไม่ได้หมายความแบบนั้นจริง 
ผมเหลือบไปมองคนที่นั่งข้างคนพูด ที่กำลังก้มหน้าก้มตากินอาหารตรงหน้าเข้าไปอย่างเงียบๆ ไม่ได้สนใจคนรอบข้างเลย
“ ผมยังไม่หิว พวกคุณทานกันไปเถอะ ” เขาลุกขึ้น เดินออกไป...
.
.

 JENNY

“ เป็นอะไรหรือเปล่า เราทำหน้าแบบนี้มาทั้งแต่ตอนลงไปที่ห้องอาหารแล้วนะ ” ฉันเอ่ยถามน้องสาวที่นั่งทำหน้านิ่งหน้ากระจกมาได้เกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว
“ คะ ? อ๋อ ค่ะ ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ” เธอยิ้มตอบ
 “ อืมๆ ไม่มีอะไรก็ดีแล้ว ”  ฉันเข้ามาบรรจงปัดแก้มให้น้องสาวตัวเองให้ดูสดใสขึ้น “ วันนี้เราต้องทำหน้าตาให้สดใสไว้นะ พี่โทรตามนักข่าวมาให้แล้ว เดี๋ยวพอเราแต่งหน้าแต่งตัวเสร็จค่อยไปแถลงที่บริษัทพี่จินยองกัน พี่ไม่อยากให้แถลงที่บ้าน รำคาญคนบางคน ไม่สิ ทั้งสองคนเลยมากกว่า ” 
“ ค่ะ... ” เธอกลับไปทำหน้านิ่งเหมือนเดิมอีกแล้ว
“ ลลิซ เรารู้ใช่ไหมว่าเรามีกันอยู่แค่ 2 คนพี่น้อง ถ้ามีอะไรไม่สบายใจอยู่เราบอกพี่ได้ทุกเรื่องเลยนะ ”
“ หนู... หนูอยากไปอยู่คอนโดกับพี่แล้วค่ะ มันคงดีกว่าถ้าหนูไปอยู่ที่นั่น ”
“ จริงนะ! พี่ว่าจะมาคุยกับเราเรื่องนี้อยู่พอดีเลย ” ฉันดีใจจนเข้าไปกอดคนตรงหน้าอีก ก่อนจะผละตัวเองออก ตรวจสอบความเรียบร้อยของน้องสาว “ ตอนนี้เราก็.. ดูเรียบร้อยแล้วหนิ พร้อมรึยัง? ไปกันเลยไหม ”

.

LALICE

ห้องแต่งตัวของบริษัท JYG
ตื่นเต้นเหรอ มือเย็นเชียว ” พี่เจนนี่เอ่ยทัก เพราะตอนนี้เธอกุมมือของฉันไว้อยู่
“ อือ หนูกลัว รู้สึกไม่ค่อยมั่นใจเลย ”
“ พี่สาวคนเก่งอยู่ตรงนี้ทั้งคน เราไม่ต้องกลัวไปหรอก ไม่ว่าจะอะไรจะเกิดขึ้น พี่ก็พร้อมจะยืนเคียงข้างเราเสมอแหละ ”
ฉันกระตุกยิ้มขึ้น ซึ่งเอาจริงๆเวลาแบบนี้ฉันคงยิ้มไม่ออกหรอก 
“ เอ่อ.. คุณเจนนี่คะ ช่วยออกมาตรงนี้สักครู่หนึ่งได้ไหมคะ ” สต๊าฟคนหนึ่งของงานค่อยๆเปิดประตูเข้ามาก่อนจะเรียกให้พี่เจนนี่ออกไปคุยด้วยหน้าห้อง ก่อนที่เธอจะเดินกลับมาด้วยสีหน้าที่กำลังโกรธขั้นสุด
“ พี่เจนนี่? ”
“ ลุกขึ้นลลิซ เราต้องรีบไปหน้างานแถลงกันแล้ว ”
“ เอ๊ะ? แต่มันอีกตั้ง 10 นาทีนะคะ มีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่าคะ? ”
ก็ยัยแม่เลี้ยงตัวดีของเราหน่ะสิ! เสนอหน้ามาที่นี่แถมยังมาขอกับพี่จินยองว่าจะเป็นคนแถลงข่าวทั้งหมดให้ด้วยตัวเอง ”
.
.
.

     หลังจากที่ได้ยินแบบนั้นพวกเราก็รีบเดินมายังแถวๆข้างเวทีแถลงข่าว แต่….ทั้งๆที่รีบมาแล้วแท้ๆแต่ยัยแม่เลี้ยงนั่นดันมายืนเด่นอยู่หน้าโต๊ะแถลงข่าวให้ซะแล้ว… แล้วสามีเธอไปไหนกันนะ

สวัสดีค่ะ ทุกๆท่าน ” เธอโค้งสวัสดี ก่อนจะลงนั่ง
“ ที่ดิฉันมาในวันนี้ เพราะข่าวลือของสามีและ.. ” เธอมองมาทางเรา “ ลูกเลี้ยงของฉัน ”  
“ ซึ่งแน่นอนว่านั่นไม่เป็นความจริงเลยสักนิด ” พี่เจนนี่เดินขึ้นไปหาเธอคนนั้น “ คุณคงจะไม่ว่าอะไรนะคะ ถ้าฉันอยากจะนั่งให้แถลงข่าวด้วย ” คนตรงหน้ายังไม่ทันตอบเธอก็นั่ลงไปซะแล้ว
“ ทำไมคุณฮันบินกับคุณลลิซถึงไม่ขึ้นมาแถลงข่าวด้วยตัวเองหล่ะคะ ” เสียงหนึ่งจากข้างล่างเวทีดังขึ้น
“ สามีภรรยาเป็นคนหนึ่งคนเดียวกันอยู่แล้ว ฉันมาหรือเขามาก็ไม่ต่างกันหรอกค่ะ สำหรับพี่น้องคู่นี้ก็คงจะเหมือนหน่ะค่ะ ” เธอหันมายิ้ม
“ ตกลงผู้หญิงที่นั่งหันหลังในรูปนั้นใช่คุณลลิซจริงหรือเปล่าคะ? ”
จริงค่ะ ” พี่เจนนี่ตอบ “ น้องสาวฉันเล่าให้ฟังหมดแล้วว่าในวันนั้นมันเกิดอะไรขึ้น วันนั้นคุณพ่อเลี้ยงเขาไปส่งเธอที่มหาลัยเพราะช่วงนั้นเท่าเธอเจ็บอยู่หน่ะค่ะ ส่วนภาพนั้นคนถ่ายคงจงใจหามุมให้ดูว่าสองคนนี้มีอะไรกันเกินเลยกัน ซึ่งจริงๆแล้วเนี่ย มันไม่มีอะไรในกอไผ่ทัง้นั้นแหละ ใช่ไหมคะ คุณแม่? ”
“ ที่คุณเจนว่ามาถูกหรือเปล่าครับคุณดาร่า? ”
ใช่ค่ะ สามีของฉันเองก็ไม่มีอะไรในกอไผ่เหมือนกัน เราเชื่อใจและไว้ใจกันมากค่ะ
“ หวานกันขนาดนี้ มีแพลนจะมีน้องๆให้สาวๆหรือเปล่าคะ ”
มีน้อง? ’ แค่คิดก็รู้สึกเจ็บใจข้างในลึกๆแล้ว
คนโดนถามยิ้มสวย  แต่ไม่ทันจะตอบไป
“ นี่เราเปลี่ยนงานแถลงข่าว มาเป็นการสัมภาษณ์ชีวิตหลังแต่งงานของคุณแม่เลี้ยงฉันไปแล้วเหรอคะ? ”
ทุกคนในห้องเงียบกริบ
“ อีกหนึ่งประเด็นที่ฉันอยากจะพูดในวันนี้ ก็คือสิ่งที่จะยืนยันว่าน้องสาวของฉันเป็นผู้บริสุทธิ์ในเรื่องนี้จริงๆ ”
เสียงฮือฮาจากคนในห้องนี้ขึ้นทั่วหลังจากที่ได้ยินแบบนั้น
“ สิ่งนั้นคืออะไรเหรอครับ ” ตัวแทนสำนักหนึ่งพูดขึ้นเสียงดัง

“ ตึง! ”
เสียงประตูใหญ่ของห้องนี้ถูกเปิดขึ้น เบื้องหลังของประตูนี้คือร่างสูงที่คุ้นตา

    เขาเดินเข้ามาใกล้หน้าเวทีแถลงข่าวขึ้นเรื่อยๆ เขาเข้าไปยืนโค้งตัวตรงหน้าเวทีนั่น ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตาคนบนเวที 
“ ผม ‘ มินกยู ’ เป็นเพื่อนชายคนสนิทของลูกเลี้ยงคนเล็กของคุณ ผมชอบเธอครับและถ้าคุณแม่อนุญาต ผมก็จะขอคบกับเธออย่างเป็นทางการ ”
ทันทีที่เขาพูดจบ เสียงฮือฮาของคนในห้องก็ค่อยๆดังขึ้นมาอีก
“ นี่แหละค่ะ สิ่งที่ฉันจะบอกก็คือ… น้องสาวฉันกำลังคบหาดูใจกับเด็กคนนี้อยู่

.
   ฉันเดินออกมาจากห้องนั้นพักหนึ่งหลังจากที่ยืนฟังงานแถลงข่าวตัวเองที่ตัวเองไม่ได้มีสิทธิ์ขึ้นไปพูดอะไรเลย มันน่าอึดอัดจนฉันไม่รู้จะทำยังไงต่อ
“ ทำไมทำหน้าแบบนั้นหล่ะ? เครียดมากเลยเหรอ ” เจ้าของบริษัทชะโงกหน้าเข้ามาตรงหน้าฉัน
“ งั้นมั้งค่ะ ”
“ เมื้อกี้พี่ติดประชุมบอร์ดนิดหน่อยหน่ะ งานแถลงข่าวเรียบร้อยดีไหม? ”
ฉันยิ้มแห้งๆแทนคำตอบ
“ ไม่เอาสิ จะยิ้มก็ต้องยิ้มให้เต็มใจหน่อย~ ” เขาใช้นิ้วมือตัวเองเข้ามาดันมุมปากของฉันขึ้น
ฉันปัดมือเขาออก นึกขำกับท่าทีของเขาจนตัวเองเผลอยิ้มออกมาจนได้
“ ถ้าเธอรู้สึกไม่สบายใจอีก ก็มาหาพี่ได้ตลอดนะ พี่จะทำให้เธอยิ้มเอง ” เขายิ้มอ่อนหลังจากเห็นแบบนั้น พลางยีหัวฉันเบาๆ

“ ทำอะไรกันหน่ะ ”
เราหันขวับไปมองคุณผู้หญิงของบริษัทนี้ที่กำลังยืนค้อนอยู่

“ แค่คุยกันตามประสาหน่ะ ” พี่จินยองตอบ
“ เหรอค่ะ ” คุณผู้หญิงคนนั้นเดินยิ้มเข้ามาควงแขนสามีของเธอไว้ ก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าแล้วพูดต่อว่า
“ พวกเธอนี่มันนิสัยเหมือนกันทั้งพี่ทั้งน้อง ‘ ชอบแย่งของของคนอื่น ’ ! ”
จีซู ! ” พี่จินยองเอ็ดเธอ
“ อย่ามาขึ้นเสียงใส่ฉันนะ ทำไม ชอบมันนักหรือไง! ”
“ เลิกพาลใส่น้องผมซะที ผมบอกคุณหลายทีแล้วไม่ใช่เหรอว่าเธอเป็นแค่น้องสาวของผม และคุณไม่มีสิทธิ์มากล่าวหาน้องผมแบบนี้ ” เขาแกะมือของภรรยาที่คล้องแขนของเขาไว้ออก
“ ก็มันเรื่องจริงนี่! รู้ตัวไหมว่าพี่สาวเธอหน่ะเค… ”
“ พอได้แล้วจีซู! พี่ขอโทษนะลลิซ ช่วงนี้เธออารมณ์ขึ้นๆลงๆหน่ะ ” พี่จินยองคว้ามือเธอไว้ก่อนจะทำท่าพาเธอออกไปจากตรงนี้ 

  คำพูดของเธอคนนั้นทำให้ฉันนึกถึงตอนงานแต่งงานของพ่อเลี้ยงตัวเอง ในวันนั้นฉันจำได้ว่าเธอกำลังยืนกอดจากข้างหลังของเขา และเขาก็พูดประมาณว่า ‘ เรื่องของเรามันจบไปนานแล้ว ’ นั่นก็แสดงว่าพี่จีซูก็เคยเป็นแฟนกับของพ่อเลี้ยงฉัน แล้วที่ว่าชอบแย่งเหมือนกันทั้งพี่ทั้งน้อง… เธอหมายถึงพี่เจนนี่ด้วยงั้นเหรอ ? งั้นที่เขาเคยบอกว่าเคยคบกับผู้หญิง 2 คนที่ทิ้งเขาไปแต่งงานกับผู้ชายที่รวยกว่าก็คงจะหมายถึงพวกเธอสินะ นี่คือสาเหตุที่เขาเข้ามาในชีวิตฉันงั้นสิ ที่เขาพยายามทำดีกับฉัน ก็คงเพราะจะหลอกใช้ฉันแก้แค้นด้วยสินะ ทำไมฉันถึงมองข้ามคำเตือนของทุกคนแล้วเปิดใจรับเขาถึงขนาดนี้ เขามันตัวอันตรายจริงๆด้วย….
.
.
.

HANBIN

ผมเดินลงมาข้างล่างหลังจากที่สังเกตเห็นรถของลลิซขับเข้ามาพอดี
“ งานแถลงราบรื่นดีไหม ” ผมเอ่ยถาม
“ ก็.. ดีค่ะ แล้วทำไมพี่ถึงไม่ไปด้วยหล่ะคะ ”
“ … ” ‘ พี่เหรอ? ’ เมื่อกี้เธอเพิ่งเรียกผมว่าพี่ใช่ไหม?
“ คือพี่ มีงานด่วนนิดหน่อยเลยไม่ได้ไปด้วยหน่ะ ขอโทษทีนะ ”
“ อยู่กันส่วนตัวแบบนี้ เรายังเป็นพี่น้องกันอยู่ได้ใช่ไหมคะ ”

    ผมอ่านสายตาของเธอออก มันแฝงความรู้สึกเศร้าๆข้างในนั้นอยู่ด้วย อันที่จริงแล้ว ผมขับตามซานดาร่าไปงานแถลงข่าวด้วยหลังจากที่เธอออกไปได้ไม่นาน ผมได้ยินเรื่องที่พวกนั้นพูดโดยมีคนตัวเล็กคนนี้ยืนนิ่งอยู่ข้างๆหลังเวทีนั่น ผมเองอยากจะไปแสดงตัวปกป้องเธอเหมือนกัน แต่ไม่รู้จะออกไปป้องปกเธอในฐานะอะไร และการที่ได้ยินว่าเธอคนนี้กำลังคบหาดูใจกับเพื่อชายของเธออยู่ มันยิ่งทำให้ผมก้าวขาไปข้างหน้าไม่ออก แทนที่จะเดินหน้าไปที่หน้าเวทีนั้น ผมเดินกลับมาที่รถแทน ทั้งๆที่รู้ว่ามันเป็นเรื่องโกหกแท้ๆแต่ผมกลับรู้สึกไม่ชอบใจเอาซะเลย ไม่รู้ว่านั่นเป็นเพราะ ผมเข้าไปปกป้องเธอไม่ได้หรือเพราะทนเห็นผู้ชายคนนั้นมุ่งมันที่จะมาเป็นลูกเขยบ้านนี้ไม่ได้กันแน่

ได้สิ เรากลับมาเป็นพี่น้องกันนะ ” ผมตอบเธอออกไป



คุยกะไรท์ท้ายตอน
พอมีคู่แข่งโผล่เข้ามาแบบนี้
มันก็จะเริ่มมีคนหึงหน่อยๆแล้วหล่ะค่ะ
แต่ในส่วนของอีกรายนั้น... 





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

152 ความคิดเห็น

  1. #152 ✖ Sazumi ✖ (@lleeii) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 01:55

    ไรท์เขียนดีมากกก อยากชม อ่านละอินมาก ดราม่าสุด

    #152
    0
  2. #87 prakaifa_ (@prakaifa_) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 17:13
    ขอไรท์ใส่%เวลาอัพหน่อยจิ -3-
    #87
    0
  3. #86 AMANDA.P (@mookko) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 00:34
    อ่านแล้วหน่วงนิดๆ ไม่รู้เค้าจะได้รักกันตอนไหน
    #86
    0
  4. #85 Brrrrrrr (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 23:33
    รอๆๆๆๆคะ เรื่องนี้สนุกมาก ตอนหน้าขอให้มี18+ด้วยก็ยิ่งดีค่ะ

    รออ่านอยุ่นะคะ สู้ๆจ้า
    #85
    0
  5. #84 OrayaDisprasop (@OrayaDisprasop) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 12:46
    รอค่าาา..มาต่อเร็วๆนร้าาาา
    #84
    0
  6. #83 AMANDA.P (@mookko) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 01:25
    โอ้ววว อยู่บ้านนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ต้องชิงไหวชิงพริบกันตลอดเวลา สงสารก็แต่ลิซ
    #83
    0
  7. #82 snowbrow (@snowbrow) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2560 / 22:37
    จะลงเอยยังไงเนี่ย สนุกมากค่ะ มาต่อไวๆน้า สู้ๆค่ะ
    #82
    0
  8. #81 zoonve (@zoonve) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2560 / 22:05
    เดาไม่ได้เลยว่าฮันลิซจะรักกันได้ยังไง... สู้ๆนะคะ
    #81
    0
  9. #80 Goguma (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2560 / 22:03
    รอค่า สงสารยัยแมวจัง แล้วเหมือนฮันบินจะเริ่มสับสนกับความรู้สึกตัวเองแล้วด้วย
    #80
    0
  10. #79 Muthita Thongpa (@luhanland777) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2560 / 18:53
    รอค่าาาา
    #79
    0