{Stepdad Danger l คุณพ่อเลี้ยงอันตราย} #HANLICE [ iKON X BLACKPINK ]

ตอนที่ 14 : บทที่ 11 : เพราะไม่อยากเข้าไปปั่นหัวใครอีกแล้ว(?) #อัพ100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,468
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    26 มิ.ย. 60

LALICE

        หญิงสาวหยิบหมวกแก๊ปขึ้นมาใส่ปิดบังใบหน้า ก่อนจะออกจากรถพร้อมถุงกระดาษพวกนั้นในมือ สองเท้าเก้าเดินฉับๆ ไปยังเคาน์เตอร์ต้อนรับของคอนโด เพื่อฝากข้าวของพวกนี้ให้เสร็จๆไป แต่สองเท้าของเธอก็ต้องหยุดนิ่งไป เมื่อเคาน์เตอร์ตรงนั้นถูกล้อมรอบไปด้วยกลุ่มคนจำนวนหนึ่ง ซึ่งดูท่าจะใช้เวลาอีกซักพักกว่ากลุ่มคนเหล่านั้นจะสลายตัวออกไป หญิงสาวเหลือบมองไปที่ถุงกระดาษในมือตัวเอง ‘ ถ้าจะรีบกลับให้เร็วที่สุด ทางเดียวที่พอทำได้ตอนนี้ คงต้องเอาของพวกนี้ไปวางไว้หน้าห้องตานั่นสินะ ’

“ ปิ๊งป่อง ! ”

       ทั้งๆที่ก่อนหน้าฉันกดกริ่งนี่ไปแล้วตั้ง 2 รอบ แต่มันก็ไม่มีเสียงตอบรับอะไรจากคนในห้องนี้เลยสักนิด กะอีแค่เดินมาเปิดประตูมารับข้าวของพวกนี้ไปมันจะตายให้ได้หรือยังไงกัน เมื่อไม่มีคนเปิด ฉันก็เลยจะแขวนถุงพวกนั้น ไว้ที่ด้ามบิดประตู ซึ่งประตูของคอนโดนนี้นอกจากจะเป็นแบบยาวไว้กดรหัสแล้วดันลง และเพราะด้ามจับนี่ยาว มันเลยจึงมีพื้นที่พอที่จะแขว...

“ แกร๊ก ”

       ไม่รู้ว่าเป็นเพราะฉันบังเอิญกดแรงลงบนประตูมากเกินไป หรือเพราะว่าของในถุงนี้มันหนักเกินไปเลยมีแรงดันพอที่จะเปิดประตูนี้ออกโดยง่าย และฉันเองคงจะไม่มีความคิดที่จะเปิดประตูตรงหน้าออกแน่ๆ ถ้าคนทำกับข้าวในถุงนี่ไม่ได้ย้ำนักย้ำหนาว่าต้องเอาไปให้เขาถึงมือให้จงได้ 
        คนตัวเล็กค่อยๆแง้มประตูออก เดินเข้าไปเงียบๆ...  ภายในห้องโถงตรงหน้าในเวลาช่างดูว่างเปล่า เดาว่าเจ้าของห้องคงจะหมกตัวอยู่ในห้องทำงานของเขาอยู่จริงๆนั้นแหละ แบบนี้ก็เดินสะดวกขึ้นเยอะเลยแฮะ

“ แกร๊ก ”
เสียงประตูบานหนึ่งในห้องเปิดขึ้น
 ก่อนที่คนตัวสูงจะเดินนิ่วหน้าออกมา ในมือเขาแนบโทรศัพท์ของเขาตรงข้างใบหู

“ ผมบอกคุณไปแล้วไง ว่าไม่ต้องให้ใครหน้าไหนขึ้นมาบนนี้ได้ทั้งนั้น เวลานี้ผมไม่ต้อนรับใค.... ” 
เขาเงียบไปเมื่อเห็นฉันยืนอยู่ตรงหน้า
“ คุณมาทำอะไรที่นี่ ? ” เขาวางสายนั่นไปก่อนจะเดินขมวดคิ้วมาทางฉัน
“ ก็... คุณป้าแม่บ้านเขาวานให้ฉันเอากับข้าวในถุงพวกนี้มาให้คุณ ฉันก็เล.. ”
“ แล้วเด็กคนอื่นในบ้านไปไหนกันหมด ?  ถึงปล่อยให้คุณเอาข้าวของพวกนี้มาให้ผมเอง ”
“ ก็ยุ่งอยู่กับการไปส่งภรร... คุณผู้หญิงที่สนามบินหน่ะค่ะ ” การใช้คำว่า ‘ ภรรยาของเขา ’ อะไรพวกนี้มันดูกระด่างปากฉันไปหน่อย เอาเข้าจริงๆก็อยากจะพูดคำอื่นแทนด้วยซ้ำ แต่เพราะตอนนี้ภาพลักษณ์ของฉันก็ดูอ่อนลงไปแล้วในสายตาเขา ฉะนั้นอย่างน้อยๆเวลานี้ ฉันก็ควรจะพูดให้เกียรติคู่แต่งงานของเขาบ้าง 
“ คุณเสร็จธุระแล้วใช่ไหม งั้นก็รีบออกไปได้แล้ว เดินออกไปทางขวาจากห้องผม มันจะมีบันไดหนีไฟลงไปถึงที่ลานจอดรถพอดี ” เขาเดินเข้ามาพลิกตัวฉันไปทางประตู ก่อนจะดันตัวฉันไปถึงที่ ในขณะที่ตัวฉันเองยังงงๆอย่ามันเกิดอะไรขึ้น
 “ คุณรีบหน่อยนะเพราะว่าอีกเดี๋ย.. ” เขาพูดไปพลางเดินไปที่ประตู ก่อนจะหยุดยื่นหน้าไปที่จอมอนิเตอร์ข้างๆประตู ก่อนจะล็อคประตูตรงหน้าไว้
“ นี่ คุณจะทำอะไรของคุณเนี่ย ” ฉันขมวดคิ้ว งุนงงไปหมด
ชู่วว! ” เขาเอามือขึ้นจุ๊ปากตัวเอง โดยอีกข้างหนึ่งนั้นก็ทำกำลังทำแบบเดียวกันบนริมฝีปากของฉัน
“ ดูท่าว่าตอนนี้คุณคงต้องรออยู่ในห้องนี้สักพัก แล้วค่อยกลับไปแล้วหล่ะ ” เขาเอ่ยขึ้นเสียงเบา
“ เพราะตอนนี้พวกนักข่าวทยอยมากันเพียบเลย ” 
.
.
.

HANBIN

ผมหลีกตัวออกมาให้เธอดูเองว่าผมไม่ได้โกหก หรือจะหาเรื่องให้เธออยู่ต่อจริงๆ 
        
หลายชม.ก่อนหน้านี้

        ชายหนุ่มกลับมายังห้องที่คอนโดตัวเอง หลังจากที่เจอเหตุการณ์ของรุ่นน้องเมื่อตอนเช้านี้ หัวเขาก็ปวดจิ๊ดๆขึ้นมา ร่างหนาล้มลงตรงโซฟาหนาในห้องทำงานของตัวเอง ก่อนจะยกแขนยาวข้างตัวขึ้นมาก่ายหน้าผาก ‘ พักหลังนี้ทำไมถึงมีแต่เรื่องมาให้คิดหนักด้วยก็ไม่รู้ คิดถูกรึเปล่านะที่หลวมตัวเข้ามาเล่นเกมนี้ด้วย นี่เราอยากเอาชนะเจนนี่จริงๆเหรอ? หรือเราแค่ไม่อยากโดนดาร่ามาดับความฝันของเรากันแน่ ?  ’ 
        เอาเข้าจริงๆ ผมรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้แข็งแกร่งเลยสักนิด บ่อยครั้งนักที่เกิดเคลียดซะจนต้องหนีมาร้องไห้ที่คอนโดนี้คนเดียว เพราะที่นี่มีห้องเก็บเสียงส่วนตัวที่เก็บเสียงได้ดีฉะนั้นต่อผมจะร้องไห้หรือโวยวายแค่ไหน ยังไงก็จะไม่มีใครได้ยิน ผมไม่ต้องการให้คนอื่นมาสงสาร ผมอยากแสดงออกว่าผมไม่ใช่คนอ่อนแอ ไม่ได้เป็นไอ้ไก่อ่อนที่โดนผู้หญิงหลอกมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฉะนั้นการที่ผมกลายมาเป็นคนเห็นแก่ตัว หาวิธีเอาชนะผู้หญิงที่ทำให้ผมเจ็บมากให้มาตกอยู่ในจุดเดียวกัน มันผิดมากนักหรือไง? 
 
“ LINE ! ”

ผมหยิบมันขึ้นมาดู

[ LIEN ]
DarA : อยู่ไหน ?

ผมไม่ได้พิมพ์ตอบไป ไม่มีอารมณ์จะคุยด้วย

“ ตืดดดดด ”
 เยี่ยม. เธอเปลี่ยนจากไลน์มาเป็นโทรเข้ามาแทน
“ มีอะไร ” ผมรับไปส่งๆ มั่นใจว่าถ้าไม่รับสาย คนอย่างเธอก็จะโทรจิกไปเรื่อยๆ หรือถ้าปิดเครื่องหนีก็มีโอกาสสูงที่เธอจะโผล่มาหาถึงที่ ซึ่งตอนนี้ผมยังไม่มีอารมณ์รับแขกใครไม่ว่าจะเป็นใครหน้าไหนทั้งนั้น
“ เด็กในบ้านบอกว่า คุณเอารถออกไปข้างนอกแต่เช้าแล้ว ไปไหนเหรอ ? ”
“ รู้ไปทำไม ”
“ อยู่กับเด็กนั่นเหรอ ? ”
“ เปล่า ”
“ ดีแล้ว ฉันแค่จะโทรมาชมคุณซะหน่อย ว่าแผนของคุณมันได้ผลดีนะ ”
“ แผน ? แผนอะไร ” 
“ ก็เรื่องที่คุณไปทำให้พี่น้องเขาแตกกันจนได้ไง ช่วงนี้ฉันได้ยินข่าวมาว่าทางพี่สาวเธอซึมๆไป เลยทำให้งานแต่งเธอยังไม่มีความคืบหน้าเลยสักนิด ”
“ คนอย่างเจนนี่เนี่ยนะจะซึม ? ”
“ ตายจริง ! ไม่อยากจะเชื่อเลยนะ ว่าคนอย่างคุณจะดูคำโกหกของเธอไม่ออก แค่เธอแกล้งทำทีท่าว่า ‘ ฉันไม่แคร์น้องตัวเองเลยสักนิด ’ คุณก็ ‘ บื้อ ’ เชื่อมุขตื้นๆของเธอเข้าไปเต็มซะประดา ” 
“ ถ้าฉลาดนักคุณก็จัดการเองไปเลยสิ ”
“ พูดอะไรอย่างนั้นค่ะ คุณต่างหากที่ฉลาด ที่วางแผนล่อคนน้องให้ติดกับเพื่อจะย่ำยีหัวใจพี่เขาสินะ  ”
“ ผมแค่ทำตามที่คุณบอก ก็คุณบอกเองไม่ใช่เหรอ ว่าให้จัดการแยกเขาทั้งคู่ออกจากกัน ซึ่งตอนนี้ผมทำได้แล้วหนิ ฉะนั้นผมกับเด็กนั่นก็ไม่จำเป็นมีอะไรต้องเกี่ยวข้องกันแล้ว ”
“ อย่าบอกนะว่าคุณชอบยัยเด็กคนนั้นเข้าให้แล้ว เป็นโรคแพ้น้ำตาผู้หญิงรึไง ?
ผมไม่ได้ชอบเธอ ” ถึงจะรู้สึกดีด้วยก็จริง แต่ผมก็มั่นใจว่าตัวผมตอนนี้ยังไม่พร้อมจะชอบใครลงได้หรอก
“ ดีคะ ไม่ชอบก็ดี ฉันจะได้สบายใจเวลาที่เห็นคุณไปแหย่เธอเล่นๆ ”
พอเหอะ ผมชักเหนื่อยกับเรื่องนี้มามากเกินพอแล้วนะ ผมไม่อยากเข้าไปปั่นหัวใครอีกแล้ว ตอนนี้งานแต่งเจนนี่ก็ยังไม่คืบหน้าแล้วไง คุณยังจะต้องการอะไรอีก ?  ”
“ ก็ต้องการให้เธอเลิกคิดที่จะแต่งงาน ล้มเลิกความคิดที่จะฮุบสมบัติไว้คนเดียว ”
“ เพราะคุณอยากจะฮุบมันไว้เองหน่ะสิ อยากทำอะไรก็เชิญเหอะ เพราะผมจะไม่ยุ่งด้วยอีกแล้ว พอกันที ! ” 

ผมยกหูออก แทบจะวางไปอยู่แล้วเชียว
“ เพลงใหม่ของคุณ ไปถึงไหนแล้วหล่ะ ? ใกล้จะเสร็จหรือยัง ? ”
“ ..... คุณกำลังจะสื่ออะไรอยู่กันแน่ ”  ผมกลับมาตอบจนได้ นี่เธอคงจะไม่... 
“ คุณน่าจะฉลาดพอที่จะรู้นะว่าฉันกำลังจะสื่ออะไร จะบอกให้นะว่าตอนนี้ ฉันมีลูกนกตัวหนึ่งในกำมือ ถ้าเกิดฉันออกแรงใช้เล็บจิกขึ้นมาสักนิด ปีกที่มันยังไม่แข็งแรงก็จะหักได้ง่ายมากเลยนะ แล้วถ้าเกิดปีกหักขึ้นมาจริงๆ ลูกนกที่น่าสงสารตัวนั้นมันจะทะยานขึ้นท้องฟ้าได้ยังไงกันหนอ ”
“ ….. ” จริงๆด้วย เธอกำลังคิดจะหักแขนหักขาผม ถ้าผมไม่ยอมทำตามคำสั่งเธอแต่โดยดี
“ ฉันมีแผนไปทำงานที่ฮ่องกงสัก 3 - 4 วัน บ้านนั้นไม่มีใครอยู่เลยนอกจากเด็กนั่น ช่วงนั้นคุณก็หาวิธีสนิทกับเด็กคนนั้นให้มากๆ ขอแค่อย่าออกนอกหน้าไปก็แล้วกัน ”
“ คุณบังคับคนอย่างผมไม่ได้หรอก  ”
ผมวางสายไป ก่อนจะกดโทรเข้าไปที่เบอร์บ้าน

“ สวัสดีค่ะ  ” 
“ ป้าครับ ผมฮันบินเองนะครับ ”
“ อ่อ มีอะไรหรือเปล่าคะ ? ”
“ ผมจะโทรมาบอกว่าผมจะไม่กลับบ้านจนกว่าเขาจะกลับมา แค่นี้นะครับ ”
“ เดี๋ยวค่ะๆ จะไปอยู่คอนโดเนี่ย ที่นั่นมีอะไรทานหรือเปล่าคะ ให้ป้าให้เด็กเอาของกินไปส่งให้ไหม? ”
“ ไม่เป็นไรครับ ตอนนี้ผมยุ่งๆด้วยวันนี้คงไม่มีเวลากินหรอก ขอตัวนะครับ  ” 
        
.
.
.

SANDARA

“ ใครโทรมาเหรอ ” เสียงคุณผู้หญิงของบ้านหลังนี้ดังขึ้น หลังจากที่เห็นป้าแม่บ้านกำลังวางหูคุยโทรศัพท์กับใครสักคนอยู่ที่ชั้นล่าง
“ เอ่อ.. คุณฮันบินค่ะ ”
“ โทรมาทำไม ? ”
“ เธอโทรมาบอกว่าเธอจะไม่กลับบ้านจนกว่าคุณจะกลับมาค่ะ ”
“ .... ” ร่างบางย่นคิ้วขึ้น ก่อนจะคลายมันออกในชั่วครู่
‘ เมื่อก่อนเสนอหน้าแทบตาย ตอนนี้กลับถอยห่าง แค่นี้มันก็ชัดเจนอยู่แล้วว่าคุณกำลังคิดจะทำอะไร คงคิดจะกันยัยเด็กคนนั่นให้ออกจากเกมสินะ เอาสิ! อยากรู้เหมือนกันว่าคุณจะกันเธอออกได้จริงหรือเปล่า ? ’
หญิงสาวยกมือถือขึ้นมา เลื่อนไปยังชื่อๆหนึ่งแล้วกดโทรออก
“ ฮัลโหล เรื่องที่ฉันให้พี่ไปสืบมาเป็นไงบ้าง ?
“ ได้เรื่องมาแล้วหล่ะ ว่าแต่.. จะเอาของพวกนี้ไปทำอะไร ? ” ปลายสายตอบมา
“ เอาไว้ขู่เล่นๆหน่ะค่ะ เลี้ยงเสือไว้ใกล้ตัวก็ควรจะมีอะไรไปขู่มันซะหน่อย เผื่อมันไม่เชื่อฟังขึ้นมา ' เจ้าของ ' จะได้เอามาขู่เล่น เสือตัวนั้นมันจะได้เรียนรู้ว่าการขัดคำสั่งเจ้าของเนี่ย มันไม่น่ารักเอาซะเลย ”
.
.
.

JENNY

       เพราะช่วยช่วยเหลือของน้องโรส ฉันเลยได้รู้ว่าวันนี้น้องสาวของฉันมีแผนที่จะเดินช้อปปิ้งทังวัน ฉันทำได้แค่เดินตามอยู่ไกลๆ ไม่กล้าจะเข้าไปหาเธอตรงๆ เอาจริงๆก็ไม่กล้าสู้หน้าด้วยนั่นแหละ พูดเองแท้ๆว่าจะปกป้องเธอแต่ก็ควบคุมตัวเองให้ทำร้ายเธอไม่ได้ ทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจว่าฝ่ายนั้นจะต้องใช้เวลานี้ทำให้เราห่างกันมาขึ้นกว่านี้แน่ๆ
ฉันละสายตาจากเธอไปครู่เดียว พอเงยหน้าขึ้นมา เธอก็หายไปแล้ว ฉันเดินออกมาจากมุมพลางกวาดสายตาไปทั่ว   
“ พี่มาทำอะไรที่นี่คะ ? ” เสียงใสนั่นดังมาจากข้างหลัง
“ เอ่อ มาอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย แฮะๆ ” เมื่อกี้เธอยืนอยู่ข้างหน้าฉันหนิ เดินอ้อมมางั้นสินะ
“ ..... ” คนตรงหน้าไม่รับมุข ใบหน้าเรียบเฉย
“ หิวรึยัง ไปกินของหวานกันไหม ? ”

.
“ นี่ไง ทั้งเค้กทั้งน้ำปั่น ของชอบเธอทั้งนั้นเลยเนี่ย ” ฉันชวนเป็นฝ่ายคุยเมื่ออาหารมาถึง เพราะเรานั่งเงียบกันตั้งแต่เดินเข้ามาแล้ว
“ พี่จำได้ด้วยเหรอ... ” 
“ ทำไมจะจำไม่ได้หล่ะ พี่มีน้องแค่คนเดียวนะ ” ฉันยิ้มออกมา ในขณะที่คนตรงหน้าเริ่มทำท่ายังกับจะร้องไห้ออกมา
“ ไม่เอาสิ พี่แค่พามากินขนมเองไม่ต้องซาบซึ้งขนาดนั้นก็ได้ ” ฉันยื่นมือเข้าไปบีบแก้มเธอ 
“ หนูขอโทษที่ดื้อกับพี่นะ หนูอยู่โดยไม่มีพี่ไม่ได้จริงๆด้วย 2-3 วันที่ผ่านมาหนูเหงามากเลย ”
“ พี่ก็ต้องขอโทษเราด้วยนะ พี่หัวเสียมากไปหน่อยกับเรื่องนั้นแต่ต่อไปนี้พี่สัญญา พี่จะมีสติมากขึ้น จะเชื่อใจเรามากขึ้น และพี่จะไม่ยอมให้ใครเข้ามาแยกเราจากนั้นอีกแล้ว
“ .... ” เธอสะอื้นขึ้นเล็กๆ พยักหน้าตาม 
“ เลิกร้องไห้ได้แล้ว ” ฉันสูดหายใจสึกๆ กลั้นตัวเองไม่ให้ร้องตามคนตรงหน้า
“ กินเสร็จแล้วเดี๋ยวพี่จะพาไปเก็บของ เราจะไปคอนโดอยู่ของพี่กัน ”
“ คือ... ”
“ หื้ม? ”
“ ช่วงนี้หนูขออยู่ที่บ้านไปก่อนได้ไหมคะ คือ.. หนูมีเรื่องนิดๆหน่อยๆที่จะต้องจัดการอยู่หน่ะค่ะ ”
“ ได้สิ แต่ถ้าเกิดอยากมาอยู่ด้วยขึ้นมา ก็มาหาพี่ได้ตลอดเลยนะ ”
.
.
.

LALICE

“ ทำไมจู่ๆ นักข่าวถึงได้มาสมุอยู่หน้าห้องคุณได้หล่ะคะ มันเกิดอะไรขึ้น ? ”
ฉันถามขึ้นหลังจากที่ติดอยู่ในนี้มาเกือบครึ่งชม.แล้ว
“ นี่ก็เย็นมากแล้ว คุณหิวไหม อยากกินอะไรรึยัง ” เขาจงใจเปลี่ยนเรื่อง ท่ายืนจากพิงกำแพงเปลี่ยนเป็นเดินนิ่มๆไปที่ถุงกระดาษที่ฉันเอาเข้ามาในตอนแรก
“ ฉันมีสิทธิ์ที่จะรู้นะ ว่านี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ ”
“ คือ... ” เขานิ่งไป
“ คือ... ” ฉันพูดเลียนแบบ จงใจกดดัน
“ มีบางคนอัพรูปหลุดของผมลงในเน็ต ”
ฉันสะอึกเล็กๆ คิดแค่ว่ารูปนั้นคงไม่ใช่รูปของฉันแน่ๆ
“ คนในคอมเมนต์ส่วนใหญ่คิดว่า ผู้หญิงคนนั้น ดูคล้ายๆ..คุณ ”
“ ฉันขอดูรูปนั้นหน่อยได้ไหม ”พูดจบเขาค่อยๆเดินเข้ามา แล้วยื่นโทรศัพท์ให้ตรงหน้า
มันหลุดออกมาได้ยังไง ในเมื่อไฟล์นั้นฉันสั่งเก็บไปแล้วหนิ ไฟล์เดียวที่มีมันควรจะอยู่ในโทรศัพท์ของฉันสิ
“ คุณโอเคไหม สีหน้าคุณดูไม่ค่อยดีเลย ”
ฉันส่ายหน้า รู้สึกกระอักกระอวนไปหมด
“ ผมขอโทษนะ ”
ฉันเงยหน้าไปมองตรงๆ 
“ ผมไม่น่าดึงคุณเข้ามาเกี่ยวด้วยเลย ”

‘ มาขอโทษตอนนี้มันไม่สายไปหน่อยเหรอ ’ 
ถึงจะคิดอย่างนั้นฉันก็ไม่กล้าพูดออกไป เพราะตอนนี้ฉันเองก็มีส่วนผิดในเรื่องนี้ด้วยอยู่ดี
.
.
.

HANBIN

         ผมรู้สึกแย่เข้าไปใหญ่ เมื่อเห็นคนตัวเล็กตรงหน้าต้องมาซวยกับผมไปด้วย ทั้งๆที่ตั้งใจจะปล่อยเธอไปแท้ๆ แต่มันกลับดึงเธอเข้ามาอีกจนได้ ผมมั่นใจว่านี่เป็นแผนของซานดาร่าแน่ๆ นี่เธอคงให้คนไปตามสืบผมทุกเวลาเลยสินะ ถึงไปได้รูปอะไรแบบนี้มาได้ จะเล่นงานกันสกปรกเกินไปแล้ว

“ คุณสีหน้าดูไม่ดีเลย อยากกินยาแล้วไปพักผ่อนซักหน่อยไหม ? ” ผมถามไปเพราะหน้าเธอซีดลงเยอะตั้งแต่ตอนดูรูปแล้ว 
เธอช้อนตาขึ้นมามอง สีหน้าเธอยังดูกังวลและดูยังไม่ไว้ใจผมอยู่ดี
“ นี่กุญแจห้องนอน คุณจะเอาเก็บไว้กับตัวเลยก็ได้ จะได้แน่ใจว่าผมจะไม่เข้าไปทำอะไรคุณข้างในนั้น ” ผมยัดกุญแจใส่มือเธอ แสดงความบริสุทธิ์ใจ
“ ไม่ต้อง ฉันจะกลับบ้าน ” เธอลุกขึ้น ตัวเซหน่อยๆ
“ ผมไม่ได้จะยื้อคุณไว้นะ แต่คุณก็เห็นหนิ ว่ามีนักข่าวนั่งรอตั้งคำถามเรื่องคุณกับผมอยู่ แล้วถ้าเกิดเขาเห็นว่าเราอยู่ด้วยกันคุณคิดว่าเรื่องนี้จะจบลงง่ายๆเหรอ? ” ผมจับแขนเธอเอาไว้
“ แล้วตอนนี้เราไม่ได้อยู่ด้วยกันรึไง ” เธอพยายามจะปัดออก 
“ ผมรู้ว่าเวลานี้คุณรู้สึกไม่โอเค แต่ตอนนี้คุณต้องใจเย็นๆก่อน แล้วผมจะพาคุณกลับบ้านอย่างปลอดภัยเอง ”
“ ….. ” เธอนิ่งไป ดูทีท่าสงบลง
“ แต่ตอนนี้คุณต้องอยู่ที่นี่กับผมไปก่อน ผมสัญญาว่าผมจะให้เกียรติคุณ ไม่ทำอะไรที่ล่วงเกินคุณแน่นอน  ” 
พอผมพูดจบร่างของเธอก็เซลงไปกับพื้น นั่นทำผมตกใจซะจนทำอะไรไม่ถูกเลย







คุยกะไรท์ท้ายตอน
กลับมาแล้วค่าาา
 ตามสัญญาค่ะมาพร้อม 1 ตอนเต็มๆ ><

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

152 ความคิดเห็น

  1. #66 Goguma (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2560 / 19:48
    รอนะค่ะ สนุกมากเลย&#128522;&#128522;&#128522;
    #66
    0
  2. #62 Newhime (@Newhime) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2560 / 13:17
    ชอบคะ ขอดราม่าเยอะๆ
    #62
    0
  3. #61 แมวไง (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2560 / 08:05
    เห็นไหมลิซ งูพิษเล่นงานซะแล้ว
    #61
    0
  4. #60 AMANDA.P (@mookko) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 11:43
    ทั้งฮันบิน ลิซ และเจนต่างเป็นหมากให้แม่เลี้ยงหมดเลย ทางที่ดีทั้งสามคนควรจะร่วมมือกันกำจัดแม่เลี้ยงจะดีกว่า
    #60
    0
  5. #58 RaineYLovelY (@boruhima) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 23:08
    อื้อหือออ ซานดาร่า แม่ก็คือแม่ของจริง  555 นางคุมเกมหมดเลย
    #58
    0
  6. #57 zoonve (@zoonve) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 22:27
    สนุกเหมือนเดิมเลยค่ะ รอนะคะรีบมาอัพต่อน้า สู้ๆค่ะ
    #57
    0