{Stepdad Danger l คุณพ่อเลี้ยงอันตราย} #HANLICE [ iKON X BLACKPINK ]

ตอนที่ 10 : บทที่8 : ใครกันแน่ที่กำลังจะถูกหลอก #อัพ100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,662
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    13 มิ.ย. 60


LALICE

คนตัวเล็กนั่งเงียบไปตลอดทางกลับบ้าน ในหัวค่อยๆทบทวนว่าผู้ชายคนนี้คิดจะทำอะไรกันแน่ เขามีความเกี่ยวพันยังไงกับพี่สาวเธอกันแน่
“ คุณหิวไหม ? อยากให้ผมจอดแวะทานข้าวเย็นก่อนกลับบ้านหรือเปล่า ? ” คนขับเอ่ยถามขึ้น
“ ไม่เป็นไร ฉันว่าเรากลับไปกินที่บ้านจะดีกว่า ”
เขายิ้มออกมาเมื่อได้ยินแบบนั้น
ยิ้มอะไรของคุณ ?
“ ผมชอบที่คุณเรียกผมว่า ‘ เรา ’ มันดูอบอุ่นดีนะว่าไหม ? ” เขายิ้มแย้มขึ้นมา พลางเปิดเพลงฟังอย่างอารมณ์ดี
.
.
.
กลับมาได้แล้วเหรอ ? ” เสียงนั่นดังขึ้นเมื่อฉันเปิดประตูห้องตัวเองเข้าไป
“ พี่เจนนี่.... ” ฉันเอื้อมมือไปเปิดไฟในห้องให้สว่างขึ้น
“ เข้ามานั่งทำอะไรมืดๆในห้องคะ ? ”
“ แล้วเธอหล่ะ ออกไปทำอะไรกับหมอนั่นถึงได้กลับมามืดค่ำขนาดนี้ พี่อุตส่าห์ให้พี่บ๊อบบี้ไปรับเธอที่มหาลัยแท้ๆ แล้วไหงเธอถึงกลับมาบ้านนี้พร้อมตานั่นได้ ” เธอเริ่มขึ้นเสียงใส่ฉัน จนฉันไม่รู้จะอธิบายยังไงดี
“ …… ” 
“ ชอบมัน ? หลงมัน ? อยากอยู่กับมันมากนักหรือไง? ”
“ พี่เจนนี่! พี่กำลังพูดเรื่องอะไรของพี่อยู่เนี่ย ”
“ ตอบมาสิ! ว่าเธอเริ่มชอบมันแล้วใช่ไหม !
หนูไม่ได้คิดอะไรกับเขาทั้งนั้น ! อีกอย่างเขาเป็นพ่อเลี้ยงเรานะ หนูจะไปคิดกับเขาแบบนั้นได้ยังไง ”
“ พี่ไม่เชื่อ ! พี่คอยเตือนเธอตลอดว่าห้ามไปยุ่งเกี่ยวกับมัน ห้ามไปคุยกับมันเด็ดขาด แต่นี่อะไรพี่อุตส่าห์เชื่อใจเราแต่เรากลับมาทำกับพี่แบบนี้เนี่ยนะ ”
แล้วทำไมพี่จะต้องไปมีอคติอะไรกับเขานักหนาหล่ะคะ เขาก็แค่ผู้ชายธรรมดาๆคนหนึ่งที่หลงเข้ามาแต่งงานเราก็เท่านั้น เขาเองก็มีหน้าที่การงานที่ดี เขาคงไม่มาเกาะแม่เลี้ยงเราหรอกค่ะ ”
“ ที่เธอพูดนั่น... หมายความว่ายังไง ? ”
“ หนูไปคอนโดเขามาค่... ”

“ เพี้ยะ! ”

JENNY

ฝ่ามือของฉันฝาดลงบนแก้มนวลนั่นอย่างจัง จนรอยแดงนั่นปรากฏให้เห็นได้ชัดเจน 
“ พี่เตือนเธอแล้วใช่ไหม ว่าห้ามเธอไปยุ่งกันมัน นี่อะไรรู้จักกันไม่กี่วันก็พาตัวเองขึ้นคอนโดมันซะแล้ว ! ” 
ฉันโกรธจนเลือดขึ้นหน้า นี่เธอไม่เคยฟังที่ฉันพูดเลยหรือไงนะ ?
“ …… ”คนตรงหน้าฉันยืนนิ่ง ไม่ตอบโต้อะไร
“ ไปถึงไหนกันแล้วหล่ะ ” 
คนน้องช้อนใบหน้าที่มีรอยแดงของมือผู้เป็นพี่ขนาบเอาไว้อย่างชัดเจนขึ้นมาสบตา สายตาของเธอที่ดูโกรธปนน้อยใจนั่น
ทำให้ฉันพูดไม่ออก รีบเดินเข้าไปหาน้องสาว
“ ลลิซพี่ขอโ... ” แต่เธอกลับเดินหนีออกนอกห้องไป..... 

“ ทะเลาะกันเหรอ ? ” ฉันหันขวับไปมองคนพูด คนที่เป็นต้นเหตุให้ฉันบันดาลโทสะกับน้องสาวตัวเองเข้า
เพราะนาย ! ” มือของฉันพุ่งเข้าไปคว้าคอเสื้อคนพูดขึ้นก่อนจะกำมันไว้จนแน่น
“ โว้วๆ ใจเย็นก่อนนะครับคุณพี่สาว มีอะไรค่อยพูดค่อยจากันก็ได้ ”
“ ฉันไม่ใช่ลูกคนโตของแม่นาย ฉะนั้นไม่ต้องมาเรียกฉันว่าพี่ ! ”
“ แหม... ทะเลาะกับน้องแล้วมาพาลใส่พ่อเลี้ยงตัวเองแบบนี้ มันไม่น่ารักครับ ‘ คุณลูกเลี้ยง ’  ” เขากระชากมือของฉันออก ก่อนจะทำทีจัดคอเสื้อตัวซะใหม่
“ ฉันเตือนนายหลายทีแล้วนะ ว่าอย่ามายุ่งกับน้องฉัน ! ”
“ หื้ม ? เขาเป็นลูกเลี้ยงฉันนะ ทำไมฉันถึงจะยุ่งด้วยไม่ได้หล่ะ ” เขาเลิกคิ้วขึ้นมากวนประสาท 
“ นายจะหลอกใช้เธอ เพื่อแก้แค้นฉัน ! ”
เขาทำตาโต ก่อนจะเอามือกุมอก ทำท่าล้อเลียนฉัน
“ ตายแล้ว.... เธอฉลาดรู้ทันฉันซะด้วย แย่จังนะที่น้องสาวเธอไม่ได้ฉลาดแบบนั้น
ฉันตบเข้าไปที่ปากเน่าๆของเขาอย่างแรง ไม่ว่าเขาจะเป็นใครมาจากไหนก็ตาม เขาก็ไม่มีสิทธิ์มาด่าหรือดูถูกน้องสาวฉันแบบนี้ !!

" ตึ่ง  ! "

ดันตัวฉันเข้าไปที่กำแพง
“ เธอเองก็ไม่ได้ดูดีไปกว่าฉันหรอกนะ ทำเป็นหวังดีกับน้อง แต่สุดท้ายก็จะแต่งงานแล้วเอามรดกทั้งหมดนั้นไปกกเก็บไว้คนเดียว ”
“ ก็ดีกว่านายที่แต่งเพราะจะมาแก้แค้นฉัน นายนี่มันคนขี้แพ้ ทำอะไรฉันไม่ได้ก็เลยจะลากเธอเข้ามาเกี่ยวด้วยงั้นสิ ”
ฉันไม่ได้ขี้แพ้ ! ” 
ฉันเงียบไป ก่อนจะฉุกคิดขึ้นมาได้ว่า เขาหมายหัวลลิซเพราะเธอเป็นจุดอ่อนของฉัน แต่ถ้าฉันเปลี่ยนความคิดของเขาซะหล่ะ ? 
“ ก็ถูกอย่างที่นายบอกนะ ฉันอยากได้มรดกนั่นจนตัวสั่น จนต้องชิงแต่งงานออกไปก่อนน้อง เพื่อจะเอาสมบัตินั้นมาเป็นของฉันคนเดียว แค่นี้มันยังไม่ชัดเจนอีกหรือไง ?  ” 
ฉันพูดไปเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ ในเกมส์นี้ฉันจะต้องทำตัวให้ไม่มีจุดอ่อนหรือมีมันให้น้อยที่สุด 
“ เธอมันเห็นแก่ตัวไม่เปลี่ยน ” เขาถอยตัวออกห่าง ดูท่าทางเชื่อในประโยคนั้นเต็มประดา
“ ใช่ ! ฉันมันเห็นตัว ก็พอๆ กันกับนายนี่ไง ฉันจะบอกไว้ก่อนเลยนะว่าลลิซไม่ใช่จุดอ่อนของฉันสักนิด ฉะนั้นนายอยากจะทำอะไรกับเธอก็เชิญ เพราะมันทำอะไรคนเห็นแก่ตัวอย่างฉันไม่ได้หรอก ” ฉันเดินกระแทบไหล่นั่นออกมา
“ รีบกลับไปเปลี่ยนแผนของนายซะนะจ๊ะ แล้วมาดูกันว่า... สุดท้ายแล้วใครจะเป็นผู้ชนะ ”
.
.
.
LALICE

      ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆว่า พี่สาวของฉันจะเป็นคนแบบนี้ หลังจากที่ยืนแอบฟังเขาสองคนมาได้สักพักมันก็ทำให้รู้ว่า ฉันไม่ได้มีค่าอะไรเลยนอกจากเป็นเครื่องมือแก้แค้นของเขาทั้งสอง…

เมื่อไม่กี่นาทีก่อน
       ฉันจับแก้มของฉันวนไปมา พลางเช็ดน้ำตาไม่ให้ไหลไปมากกว่านี้ ทำไมพี่เจนนี่ถึงไม่เคยฟังฉันเลย เธอเปลี่ยนไปมาก ตั้งแต่ผู้ชายคนนั้นเข้ามาเธอก็เริ่มขึ้นเสียงใส่ฉันบ่อยขึ้นแล้วครั้งนี้ยังจะมาตบหน้ากันอีก ฉันรู้สึกน้อยใจแต่ก็พยายามคิดในแง่ดี ที่ว่า เธอคงจะห่วงฉันมากเกินไปหน่อยก็เท่านั้น 
       ฉันตัดสินใจปาดน้ำตาบนหน้าออก ก่อนจะเดินกลับไปหาพี่แล้วอธิบายทุกๆอย่างให้เธอฟัง ว่าฉันไม่ได้เต็มใจไปและฉันก็ไม่ได้ชอบเขาด้วย

 “ ตายแล้ว.... เธอฉลาดรู้ทันฉันซะด้วย แย่จังนะที่น้องสาวเธอไม่ได้ฉลาดแบบนั้น ” 
ฉันรีบหาที่หลบทันที เมื่อเห็นร่างสูงตรงหน้ากำลังต่อปากต่อคำกับพี่สาวของฉันอยู่
“ เพี้ยะ ! ” เสียงนั่นดังมาถึงตรงนี้ ดูท่าว่าเธอคงกำลังจะโกรธมาก 
“ เธอนี่.... ช่างเป็นเด็กที่แย่จริงๆเลยนะ เจนนี่ ” 
" ตึ่ง  ! "
นั่น เขากำลังจะทำอะไรพี่เจนนี่หน่ะ ! ไม่ได้การแล้วฉันต้องออกไปช่วยเธอ... 
“ เธอเองก็ไม่ได้ดูดีไปกว่าฉันหรอกนะ ทำเป็นหวังดีกับน้อง แต่สุดท้ายก็จะแต่งงานแล้วเอามรดกทั้งหมดนั้นไปกกเก็บไว้คนเดียว ”
ห๊ะ ? ฉันหยุดนิ่ง ที่เขาพูดมามันหมายความว่าอะไร ?  ไม่มีทาง พี่เจนนี่ไม่ใช่คนแบบนั้นแน่ 
“ ก็ถูกอย่างที่นายบอกนะ ฉันอยากได้มรดกนั่นจนตัวสั่น จนต้องชิงแต่งงานออกไปก่อนน้อง เพื่อจะเอาสมบัตินั้นมาเป็นของฉันคนเดียว แค่นี้มันยังไม่ชัดเจนอีกหรือไง ?  ”
ขาของฉันแทบไม่มีแรงเมื่อได้ยินแบบนั้น เธอกำลังโกหกอยู่แน่ๆ..... ใช่ไหม?
“ เธอมันเห็นแก่ตัวไม่เปลี่ยน ”
“ ใช่ ! ฉันมันเห็นตัว ก็พอๆกันกับนายนี่ไง ฉันจะบอกไว้ก่อนเลยนะว่าลลิซไม่ใช่จุดอ่อนของฉันสักนิด ฉะนั้นนายอยากจะทำอะไรกับเธอก็เชิญ เพราะมันทำอะไรคนเห็นแก่ตัวอย่างฉันไม่ได้หรอก ”
คำพูดนั่นบาดใจของฉันทุกประโยค ยิ่งคนที่พูดมันออกมาคือคนที่ฉันรัก ' พี่สาวของฉัน '
ฉันจิกมือตัวเองแน่น ปฏิญาณกับตัวเองว่า ‘ ฉันจะไม่ยอมตกไปเป็นเครื่องมือของใครอีกแล้ว ’ 
พวกเขาคงคิดว่าฉันดูโง่มากสินะ เอาสิ.... มาคอยดูกันว่า ‘ ใครกันแน่ที่กำลังจะถูกหลอก ’ 
.
.
.
HANBIN

      วันนี้ผมทานอาหารเช้าที่บ้านหลังนี้อร่อยอย่างแปลกๆ เมื่อห้องอาหารที่ดูกว้างพอๆกับโต๊ะของห้องนี้ ไม่ได้มีเพียงแค่ผมกับภรรยาของผมแค่เพียงลำพัง
      เพราะตั้งแต่ที่ผมแต่งงานเข้ามา นี่เป็นวันแรกเลยที่ ‘ ลูกสาวคนเล็กของบ้านหลังนี้ ’ ลงมาร่วมรับประทานอาหารเช้าร่วมกันกับพ่อและแม่เลี้ยงของเธอ

“ น่าแปลกนะที่เห็นเธอลงมาร่วมโต๊ะกับเราเช้านี้ได้ ” ซานดาร่าเอ่ยขึ้น
“ ….. ” เธอคนนั้นไม่ยอมปริปาก ทานต่อไปโดยทำราวกับว่าคนที่นั่งอยู่ไม่มีตัวตนกับเธอ
“ พี่สาวเธอไปไหนซะหล่ะจ๊ะ ? ”

“ ครืด! ”
เสียงเก้าอี้ที่ถูกฉุกไปข้างหลังดังขึ้น เพราะคนนั่งกำลังลุกพรวดออกมา

“ อิ่มแล้ว ไปนะคะ ” เธอพูดขึ้นด้วยใบหน้าเรียบเฉย ก่อนจะเดินฉับๆออกไปจากห้องนี้
“ ให้ผมไปส่งคุณนะ ” 
ผมไม่รู้ว่าเธอจะได้ยินไหม แต่ผมก็คิดเข้าข้างตัวเองว่า ' อย่างน้อยเธอยังไม่ปฏิเสธ '
“ จะทำอะไรก็อย่าออกนอกหน้าไปนะคะ ” ภรรยาของผมทักขึ้นในตอนที่ผมกำลังจะลุกออกไป
“ ตอนนี้คุณเป็นสามีของฉันอยู่ และเธอเองก็มีศักดิ์เป็นลูกเลี้ยงของคุณนะตอนนี้ ” เธอพูดต่อ
“ ผมรู้ตัวดี ว่าผมกำลังทำอะไรอยู่.... คุณไม่ต้องมาเป็นห่วงผมหรอก เอาเวลาไปห่วงเรื่อง ‘ คุณ ’ กับ ‘ คนของคุณ ’ ก่อนจะดีกว่านะ เผื่อลูกเลี้ยงคุณเกิดรู้เรื่องนั้นขึ้นมาเนี่ย... จะโดนเขาหลอกใช้เอาได้ ”  ผมยิ้มหวานให้เธอก่อนจะหุบยิ้มนั่นทันทีที่หันหลังเดินออกมา

[ LINE ]
Unknow : sent photos  
แม่เลี้ยงสาวยิ้มออกมาเมื่อเปิดข้อความนั่นดู ก่อนจะยิ้มลับหลังให้สามีของเธอ ที่กำลังเดินออกไปไกลขึ้นเรื่อยๆ
.
.
.
“ วันนี้คุณมีเรียนเช้าเหรอ ? ” ผมชวนเธอคุย
 ซึ่งแน่นอน... เธอไม่ยอมตอบผมอีกเช่นเคย 
“ เมื่อวานผมได้ยินเหมือน..... คุณกับพี่สาวคุณทะเลาะกัน มีอะไรไม่สบายใจ บอกผมได้นะ  ”
“ คุณได้ยินที่ฉันทะเลาะกับพี่สาวฉันด้วยเหรอ ? ” เธอยอมหันมาตอบเมื่อผมถามแบบนั้น
“ ก็ผมเห็นคุณวิ่งร้องไห้ออกมาจากห้อง เลยพอจะเดาออกว่าน่าเกิดอะไรขึ้น ”
“ …. ” เธอนิ่งไป สีหน้าดูสลดลงขึ้นไปอีก
“ ทะเลาะกันเรื่องใหญ่เลยเหรอ ? ”

“ ฮึก ! ”

ผมหันไปมองเธอ ก่อนจะแวะจอดลงข้างทางอย่างรวดเร็ว

‘ เธอกำลังร้องไห้... ’

       ภาพคนตัวเล็กที่กำลังเอามือทั้งสองปิดบังน้ำในตาทั้งสองข้างที่กำลังค่อยๆพรูลงบนหน้า ทำให้ผมพูดไม่ออก

“ คุณ.... โอเคไหม ? ” ผมยื่นมือตัวเองเข้าไปแตะบ่าเธอเบาๆ 

       คนตรงหน้าผมเงยหน้าขึ้นมา ใบหน้าที่มีรองพื้นบางส่วน ได้ถูกชะล้างออกไปด้วยน้ำตานั่นเล็กน้อย เผยให้เห็นรอยแดงจางๆ ปรากฏขึ้นบนแก้มนวลของเธอ

นั่นมัน..... ฝีมือพี่สาวคุณใช่ไหม !? ” ผมช้อนใบหน้าเธอขึ้นมาดูใกล้ๆ
“ อย่าไปสนใจเลย ” เธอเบี่ยงหน้าหนี
 แต่ผมยื้อใบหน้านั้นเอาไว้ ก่อนจะค่อยๆ ใช้นิ้วมือตัวเองปาดรองพื้นที่ปิดบังรอยแดงนั่นออกจนหมด
“ จะไม่ให้สนใจได้ยังไง ที่หน้าคุณเป็นแบบนี้ก็เพราะ.... ” 
ผมพูดคำสุดท้ายไม่ออก..... จะพูดออกไปได้ยังไงว่า ที่เธอต้องโดนพี่สาวตัวเองทำรุนแรงแบบนี้ก็เพราะผม
ฉันไม่เป็นไรจริงๆนะ ” เธอค่อยๆ แกะฝ่ามือของผมออก แล้วปาดน้ำตาบนหน้าออกด้วยผ้าเช็ดหน้าของตัวเอง
“ คลาสของฉันใกล้จะเริ่มแล้ว ถ้าไม่ลำบาก... คุณช่วยรีบไปส่งฉันหน่อยได้ไหม ? ” เธอหันมายิ้ม ทำทีว่าปกติ
“ แล้วคุณจะไปเข้าเรียน ทั้งๆที่หน้าคุณเป็นแบบนี้เนี่ยนะ ? ”
“ รอยนี่... เดี๋ยวเย็นๆวันนี้ก็คงจางลงแล้วหล่ะค่ะ อีกอย่างรองพื้นสมัยนี้มันใช้ได้ดีเกินคาดนะคะ ปกปิดได้ค่อนข้างเนียนเลย อย่างตอนกินข้าวด้วยกันเมื่อกี้.... คุณยังดูไม่ออกเลย ”
.
.
.
LALICE

“ ปล่อยนะมินกยู! มันเจ็บ! ”
 ฉันร้องขึ้นเมื่อโดนเพื่อนชายของฉันลากเข้าไปในตึกของคณะ ทันทีที่ฉันเดินลงมาจากรถของพ่อเลี้ยงตัวเองได้ไม่นาน
“ เมื่อวานทำไมโทรไปไม่รับ ” เขาปล่อยมือนั่น หลังจากที่เขาหาที่เหมาะๆคุยได้แล้ว
“ ฉันปิดเสียงปิดสั่นไว้ตอนเรียนคลาสสุดท้าย คงลืมเปิดหน่ะ ”
“ แล้วทำไมวันนี้ถึงมากับหมอนั่นได้ ”
“ เขาอาสามาส่งเอง อีกอย่าง... นายก็รู้ว่าฉันมีแผลที่เท้าอยู่ ยังไม่อยากขับ ”
“ แล้วทำไมไม่โทรให้ฉันไปรับหล่ะ ? ” 
“ แล้วจะให้ฉันโทรไปจิกหัวแกทุกวันเลยรึไง เราไม่ได้เรียนคณะเดียวกันนะ แถมตารางก็ไม่ได้ตรงกันด้วย ฉันไม่อยากรบกวนแกบ่อย เห็นงี้ก็เกรงใจเป็นนะ ” 
 “ เธอไม่ได้รบกวนฉันเลยนะ ไม่จำเป็นต้องเกรงใจฉันด้วย ทุกสิ่งที่อย่างที่ฉันทำไป ‘ ฉันเต็มใจ ’  ”

      ฉันนิ่งไป ไม่ได้โง่พอที่จะไม่รู้ว่าในประโยคนั้นมีความหมายอื่นแอบแฝงอยู่ ฉันไม่ได้ไม่ชอบหรือว่ารังเกียจเขาเลยสักนิด แต่ในสายตาของฉัน ‘ มินกยู ’ เป็นแค่เพื่อนที่ดีคนหนึ่งเท่านั้น และฉันเองก็มองเขาเป็นอื่นไม่ได้

 “ หื้มมมม แกนี่มันเป็นเพื่อนที่ดีอะไรแบบนี้เนี่ยยย ” ฉันเข้าไปกระโดดล็อคคอเขา ทำตัวเป็นปกติ
“ แหมมมม จะหวีดกันเกินไปหล่ะนะ ” เสียงยัยตัวดีคนเดิมทักขึ้น
“ เพื่อนย่ะ ” ฉันเก็บมือตัวเองเข้ามาไว้ข้างตัว
“ จ้าๆ เพื่อนก็เพื่อน แล้วนี่... วันนี้นายมีเรียนเช้าด้วยเหรอมินกยู ”
“ เปล่าหรอก วันนี้ฉันมีเรียนบ่าย ”
“ อ้าว... แล้วนี่นายมาทำไรที่มหาลัยแต่เช้าหล่ะ ? ” โรเซ่ถามขึ้นก่อนที่ฉันจะเอ่ยคำถามนั้น
 แอบคาใจอยู่เหมือนกัน เพราะจำได้ลางๆ ว่าวันนี้เขาไม่ได้มีเรียนเช้า 
“ คือ... เมื่อวานตอนที่ฉันเดินกลับมาหาแก ‘ จื่อวี่ ’ น้องสาวฉันบอกว่าพ่อเลี้ยงเธอมารับตัวไปแล้ว แต่พอฉันโทรไป เธอก็ไม่ยอมรับ โทรถามพี่สาวเธอ เขาก็ไม่รู้ว่าเธอไปไหน วันนี้จำได้ว่าเธอมีเรียน ฉันเป็นห่วงก็เลยรีบมาหาแต่เช้า ”
อ๋ออออออออ อย่างนี้เองสินะ ” เธอลากเสียงยาวมาทางฉัน
“ ขอบคุณที่เป็นห่วงนะ มินกยู แต่ฉันโตแล้ว ดูแลตัวเองได้
“ ….. ” คนตัวสูงข้างหน้าฉันเงียบไป
“ ไปเรียนกันเถอะเซ่ คลาสใกล้จะเริ่มแล้วนะ ” ฉันเอ่ยขึ้นพลางดึงตัวยัยเพื่อนตัวแสบเข้าไปด้วย
.
.
.

 “ แกนี่…. จะใจแข็งไปไหนเนี่ยโรเซ่ถามขึ้นมานั่งจากที่คลาสนี้เริ่มไปได้สักพัก

เรื่อง ?

ก็เรื่องมินกยูไง ฉันรู้นะว่าแกเองก็รู้ว่าเขาคิดยังไงกับแก ยิ่งตอนนี้มีพ่อเลี้ยงแกเข้ามาพัวพันกับชีวิต ท่าทีเขายิ่งชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ

เขาเป็นเพื่อนฉัน

แล้วไงหล่ะ เพื่อนก็เปลี่ยนลำดับความสำคัญขึ้นมาเป็นอย่างอื่นได้มะ ?

สำหรับฉัน เพื่อนก็คือเพื่อนย่ะ เลิกถามเซ้าซี้ แล้วตั้งใจเรียนไปซะทีเถอะหน่า

แล้วถ้าเป็นเรื่องพ่อเลี้ยง ที่เธอมาระบายให้ฟังเมื่อวานหล่ะ เซ้าซี้ได้ไหม ?

ฉันหันขวับไปค้อนใส่

หลอกเขามากๆ ระวังจะตกหลุมรักเขาไม่รู้ตัว เธอเบ้ปากใส่ฉัน ก่อนจะลอยหน้าลอยตาจดเลคเชอร์ต่อ

และฉันก็ไม่ตอบโต้ เพราะรู้ว่าเรื่องนั่น ' มันจะไม่มีทางเกิดขึ้นกับฉันแน่ ' คนที่ต้องตกหลุมพรางนั่นต้องไม่ใช่ฉัน แต่จะต้องเป็นหมอนั่นต่างหาก.... 












คุยกะไรท์ท้ายตอน
#ระวังจะตกหลุมรักเขาไม่รู้ตัว ไปอีกกกกก
เค้าเริ่มเล่นเกมกันทั้งคู่แบบนี้ 
ใครหลอกใครได้ก่อน ใครจะจริงใจไปก่อนนั้นน... 
ลุ้นกันต่อไปจ้าาา♥
Ps1. เม้นมาไว ตอนต่อไปจะมาไวกว่า 
#ไรท์ผู้ชอบเสพคอมเม้น >,.<
   

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

152 ความคิดเห็น

  1. #151 nookgdky (@nookgdky) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 00:53
    <p>เห้อ เศร้าแทนลิซ เจ็บปวดใจ</p>
    #151
    0
  2. #140 เมียลิซ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2560 / 16:41
    ลิซสู้ๆอย่ายอมเสือลูก &#128514;&#128514;
    #140
    0
  3. #113 isabella♡ (@oxzygen) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 02:38
    ซับซ้อนซ่อนเงื่อนไปอีก
    #113
    0
  4. #41 AMANDA.P (@mookko) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 19:09
    ใครส่งรูปอะไรมาให้แม่เลี้ยงอีก? ลิซลงมาร่วมเกมส์ด้วยจนได้
    #41
    0
  5. #40 แมวไง (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 12:36
    รอดูยัยแมวกลายร่าง เจนคงไม่คิดว่าน้องจะกลับมาที่ห้องอีกสินะ ความสัมพันธ์เริ่มเปราะซะแล้วสิ
    #40
    0
  6. #39 AMANDA.P (@mookko) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 01:59
    เห้ออออ~~~ ไม่มีใครดีกว่าใครเลย ตัวละครแต่ละตัวเป็นสีเทาเกือบหมด แต่ละคนต่างต้องการปกป้องผลประโยชน์-ความสุขของตัวเองด้วยกันทั้งนั้น ลิซต้องตามเกมส์ให้ทัน แต่ไม่ต้องลงไปเล่นเกมส์กับเค้าด้วยจะดีกว่านะ //โหมดอิน
    #39
    0
  7. #35 sofeeyaxx8 (@sofeeyaxx8) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 00:54
    ที่เจนทำเพราะอยากเบี่ยงประเด็นเฉยๆใช่มั้ย เจนรักน้องจะตาย
    #35
    0
  8. #34 Kanokpun (@Kanokpun) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2560 / 19:37
    ในที่สุด ลิสก็ตื่นซะที ขอให้ลิสเลิกเป็นหมากด้วยเถอะคะไรท์ อยากเห็นลิสร้ายๆ เลิกอ่อนแอ ตามคนอื่นทันซะที สงสารลิส
    #34
    0