SPACE : BINGUK

ตอนที่ 3 : WAKE ALONE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 347
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    27 ม.ค. 61




BGM :  WAKE ALONE - HUGO






 // even though my future's falling through

and maybe I will never find another one like you //

 

 

 

            ประตูบานเลื่อนของร้านมินิมาร์ทเปิดออกใครบางคนที่เขาคุ้นเคยกลับปรากฏขึ้นตรงหน้า เสื้อฮู้ดสีดำที่ถูกรูดสายฮู้ดปิดบังใบหน้าเล็กไปเกือบครึ่ง กางเกงวอมสีดำ รองเท้าแตะ ตาเรียวเล็ก รวมถึงใบหน้าที่ง่วงนอนแบบนั้น เขาจำได้ดี 

 

 

 

คิมยงกุก

 

แฟนเก่าของเขา

 

 


 

            คนตรงหน้าคงตกใจไม่ต่างจากเขา เพียงแค่ว่าหัวใจของเราสองคนอาจจะไม่เต้นผิดจังหวะอีกต่อไปแล้วต่างจากตอนที่เราพบกันในครั้งแรก

 

 

            “สวัสดี มาซื้ออาหารแมวหรอ

           

            “อือ”  สองมือยกขึ้นชูถุงอาหารแมวให้เขาดูก่อนจะเดินหันหลังไปที่เค้าท์เตอร์คิดเงิน

 

 

            ฮยอนบินวางขวดเบียร์สองกระป๋องลงบนเค้าท์เตอร์คิดเงินข้างอีกก่อนก่อนจะเหลือบมองกระเป๋าตังค์สีดำของอีกคน ช่องใส่รูปยังคงเป็นรูปคู่กับเขา น่าตลกที่เขาเอาออกจากกระเป๋าตังค์ตัวเองและเผลอทิ้งไปตั้งแต่เลิกกัน

 

            เสียงประตูมินิมาร์ทดังขึ้นก่อนจะรู้ตัวว่าอีกคนเดินออกไปแล้ว ควอนฮยอนบิน เร่งฝีเท้าก้าวตามอีกคนแค่ไม่กี่ก้าวก็ถึงตัวเสียแล้ว

 

 

          กินเบียร์กันมั้ย

 

          ต้องกลับไปให้อาหารโทลบิ

 

          ขอเวลาแค่แปปเดียว หมดกระป๋องแล้วค่อยแยกกัน

 

          “อือ

 

 

            เสียงเปิดกระป๋องเบียร์ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ ลมเย็นเอื่อยๆ ประทะใบหน้าของยงกุก มือของเขาเอื้อมไปรับกระป๋องเบียร์ที่ถูกเปิดแล้วจากอีกคนก่อนจะจรดริมฝีปากลงบนปากกระป๋องลิ้มรสชาติความอ่อนนุ่มของเบียร์

 


          จืดชืด

 

          ใช่ มันจืดชืดไม่มีรสชาติอะไรเหมือนกับตัวเขา

 

 

          ฮยอนบินทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ข้างตัวเขาช่องว่างระหว่างเรามีมากพอสมควร เขาไม่ขยับเขาไปหารวมถึงอีกคนก็ไม่ขยับเข้ามาเช่นกัน ความสัมพันธ์ของเราสองคนก็เป็นเช่นนี้

 

 

            เป็นยังไงบ้าง

 

            “ก็ดี เรื่อยๆ  ช่วงนี้รับงานถ่ายแบบบ่อยมั้ย

 

            “แล้วแต่อารมณ์เหมือนเดิม

 

 


            บทสนทนาระหว่างเราสองคนไม่ได้ไปไหนไกลนอกจากถามไถ่ความเป็นไปของอีกคน เรื่อยเปื่อยจะเบียร์ในกระป๋องพร่องลงไปเยอะ เราสองคนเริ่มกินช้าลงและพูดคุยกันให้มากขึ้นกว่าเดิม

           

            ยงกุก

 

            “อือ

 


 

 

            เวลาเจอเรื่องแย่ ๆ กูโคตรคิดถึงมึงเลย ความรู้สึกเหมือนกับว่าถ้ามึงอยู่ตรงนี้ทุกอย่างจะเบาลง

 

 

 

 

            ความเงียบปกคลุมเราสองคนหลังจากฮยอนบินเอ่ยประโยคนั้นจบ หัวใจของเขากำลังเต้นแรงขึ้นราวกับเหมือนมีชีวิตใหม่ เขาไม่รู้ว่าด้วยเหตุผลใดหรือแค่เพราะประโยคนั้นของ ควอนฮยอนบิน

 

 

            คงเหมือนเวลาที่กูไปเจออะไรแย่ ๆ แล้วรู้ว่าถ้ามึงอยู่ตรงนี้มันจะดีล่ะมั้ง

 

 

 

 

            เราเลิกกันทำไมวะ

 

            ก็แค่ .. มึงไม่ได้รักกูแล้ว

 


 

 

Reflections in the window saying

I told you so, won't bring you back

 

 

 

           

            เขาเลือกที่จะกระดกกระป๋องเบียร์ขึ้นจรดริมฝีปาก กระป๋องถูกวางลงบนโต๊ะบ่งบอกถึงว่ามันหมดแล้วรวมถึงเวลาของเราสองคนก็ด้วย


            “กูจะกลับห้องแล้ว

            “เดี๋ยวไปส่ง

            “ไม่เป็นไร มึงอยู่ตรงนี้แหละเดี๋ยวกูเดินไปเอง


 

            อีกคนหันหลังให้เขาก่อนจะหยิบถุงจากมินิมาร์ท คิมยงกุกไกลเขาออกไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งเดินออกไปจากประตูห้องเขา เหลือเพียงตัวเขากับความรู้สึกมากมายที่จุกอยู่ในอกมันชวนอึดอัดราวกับว่ากำลังว่ายน้ำข้ามมหาสมุทรสักที่

 

            เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ดังขึ้นฮยอนบินตัดสินใจสนใจข้อความที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอพร้อมกับชื่อของผู้ส่ง


 



            คิมยงกุก

 

 

            even though my future's falling through

            and maybe I will never find another one like you 

           I'd gladly let the world just pass me by

           spinning out, stopping time


-          Wake Alone  Hugo

 

 

 

แม้อนาคตที่เคยวาดไว้จะต้องพังทลาย

บางทีอาจจะไม่เจอใครเหมือนคุณอีกและอาจไม่มีใครมาแทนที่คุณได้

แม้ว่าโลกจะยังคงหมุนไปแต่ผมเต็มใจและยินดีจะอยู่อย่างนี้

หยุดอยู่กับช่วงเวลาที่เคยมีเรา

 

 


 

           

            โทรศัพท์ถูกวางลงกับโต๊ะ มวนบุหรี่ถูกจุดขึ้นควันสีขาวลอยเอื่อย ๆ ความเจ็บปวดกัดกินหัวใจฮยอนบินอย่างสาหัส เขาไม่เคยรู้เลยว่าอีกคนเจ็บปวดมากแค่ไหนหรือเป็นอย่างไรบ้างหลังจากแยกกันไป เขาได้แต่คิดว่าอีกคนคงกินอิ่มนอนหลับหรือใช้ชีวิตดี ๆ โดยไม่มีเขา แต่เมื่อไม่กี่นาทีนี้เขากลับรับรู้ถึงความรู้สึกเจ็บปวดของอีกคน แม้มันจะไม่ถูกบอกเล่าว่าไปพบเจออะไรบ้างหรือมีอาการย่ำแย่แค่ไหนตอนไม่มีกันแต่เขากลับรู้ดีว่าตัวเองคือบาดแผลครั้งยิ่งใหญ่ของอีกคน



            เพราะเราเคยรักกันมาก เราเคยเป็นคนที่ใช่สำหรับกันแต่ทุกอย่างกับต้องจบลงเพราะแค่รักกันอย่างเดียวมันไม่มากพอ เราสองคนขาดความเข้าใจกันในเรื่องเล็กน้อยจนกระทั่งปัญหามันสะสมเป็นปมใหญ่ในใจของเรา อยู่ดี ๆ วันหนึ่งเขาก็ไม่รู้สึกรักคิมยงกุกอีกต่อไปแล้ว

 

            เขาไม่เคยได้ยินเสียงสะอื้นนั้น ไม่เคยเห็นน้ำตาเลยไม่เคยรู้ว่าอีกคนเสียใจมากแค่ไหน เขาไม่เคยรู้ว่าอีกคนรู้สึกยังไงเพราะยงกุกมักจะทำตัวเหมือนโอเคกับทุก ๆ อย่าง

 


 

            แต่ในความจริงผมคงหลงลืมไปว่าคิมยงกุกใช้หัวใจรักใครสักคนเหมือนกับคนอื่น

            และวันนึงที่อะไรกระทบจิตใจ ยงกุกเองก็คงเจ็บปวดไม่น้อยกว่าใคร

 

 


 

          โลกที่งี่เง่ามักสอนให้เรามองว่าคนที่ไม่พูดอะไรแปลว่าเขาโอเคกับทุกอย่าง แต่ในความจริงแล้วเราหลงลืมว่าเขาเหล่านั้นก็มีความรู้สึกไม่น้อยไปกว่าเรา หากเราเจ็บปวด เขาเองก็ไม่ต่างเพียงแต่เขาไม่เคยพูดมันออกมาให้ใครฟัง

 

 


 

 

            และวันนี้ควอนฮยอนบินได้เรียนรู้อีกหนึ่งข้อเกี่ยวกับคิมยงกุกว่า

            เขาคือรอยแผลเป็นที่ลึกและทิ้งความเจ็บปวดเอาไว้ให้อีกคนมากแค่ไหน

           

 

 

 



If you only knew how much

I obsess over your touch

I guess I'm old school in my ways .








แด่ความสัมพันธ์ที่หลุดลอย

#ช่องว่างบินกุก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

31 ความคิดเห็น

  1. #28 songsongtb (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 14:34
    เจ็บจัง อยากกอดยงกุก จะว่าไปแล้วมันก็จริงที่เรามักจะมองว่าเขาไม่เป็นอะไรเพียงเพราะแค่เขาไม่พูด
    #28
    0
  2. #11 moji-eb (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 18:08
    ตลกดีที่เราชอบมองว่าคนที่ไม่พูดอะไรเค้าโอเค ทั้งๆที่ความจริงเค้าไม่โอเคเลยสักนิด ข้างในมันพังไปหมดแต่ก็แค่ทำเป็นเฉยๆ บางครั้งการพูดออกไปก็ไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้น เราก็เลยไม่รู้จะพูดไปทำไมก็แค่นั้น ฮื่อ เศร้าอะ สงสารพี่ยงกุก ข้างในมันยังรู้สึกแต่ก็คงไม่เอาแล้ว
    #11
    0