[EXO] Disaster of love หยุดหัวใจห้ามรัก..(KAIHUN,CHANBAEK)

ตอนที่ 20 : Chapter 19 :: ไปค่ายอาสากันมั้ย? (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 229
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    22 ก.ย. 57

CRY .q







Chapter 19

 

 

1 เดือนผ่านไปไวเหมือนทอแหเล่น~

 

“เฮ้ยมึง ไอ้ฮุนดูนี่สิ!!!”

 

ผมหยิบใบปลิววิ่งถลาลมมาหาไอ้ฮุนที่นั่งเลียไอศกรีมอยู่ที่โต๊ะม้าหินอ่อนข้างโรงอาหาร

 

“อะไร?”

 

“ไปคอนเสิร์ตexoกันแมะ เนี่ยดูฟรีด้วยนะเว้ย กูโคตรชอบคนที่เป็นเมนเต้นอ่ะ แม่งสีผิวโคตรเซ็กซี่ ><“

 

ผมยื่นใบปลิวที่เก็บได้ข้างทางให้มันดูอย่างตื่นเต้น จริงๆนะ ผมโคตรชอบวงนี้อ่ะ มักเน่ก็โคตรน่ารัก ยิ้มทีนะเหมือนแป๊ะยิ้มเลย ถูกชะตาชิบเป๋งเอ่าะ

ไอ้ฮุนรับใบนั่นไปดูสักพักก็หันหน้ามามองผม

 

“ไม่เอาอ่ะ”

 

“เฮ้ย!!ไอ้ตุ๊ดมึงหยั่มมาเล่นตัวว่ะ นี่ของฟรีเชียวนะมึงจะเรื่องมากอะไรนักหนาห๊ะ!?”

 

ไอ้หอยขมเอ้ย!! ของฟรีๆนี่ไม่ชอบใช่มั้ย?? อุตส่าห์จะได้ไปฟรีแล้วเสือกมากวนทีนพี่ไคอีก

 

“กูไม่ได้เรื่องมากหรอกนะ แต่ว่าวันนั้นมันตรงกับวันที่แบคฮยอนชวนกูไปเข้าค่ายจิตอาสาพอดี”

 

โอ้ยยยย เอาจริงๆมั้ยครับ ทูบีออเนสเลยนะ ผมแม่งแค้นมานานละ นี่ฟิคเมนหลักไคฮุนนะครับ ไคฮุน!!! แต่มันแทบจะไม่มีบทสนทนาระหว่าผมกับไอ้เซฮุนเลย ฉากอยู่ด้วยกันแค่สองคนก็แทบจะไม่มีเพราะเจอไอ้ตัวแย่งซีนอย่างไอ้ชานยอลไปหมด ไม่มีชานยอลก็ต้องมีไอ้แบคไม่ก็ไอ้คู่คริสลู่บ้าบออะไรนั่นน่ะ!! นานๆทีจะมีบทให้ผมได้อยู่กับไอ้ฮุนสองต่อสองโดยไม่มีไอ้พวกกากมาคอยกวนตีนแต่มันดันพูดถึงไอ้แบคไอ้หมาเตี้ยตัวบงการนั่นอีก! นี่คือมันกะจะเปลี่ยนคู่แล้วใช่มั้ยครับ?  ฮุนแบค ไคยอล กูจะบ้าตาย!! 

 

“โอ้มายกู๊ดเนส!!! มึงจะไปค่ายอาสาเฮี่ยอะไรเนี่ยทำไม? มึงจิตใจดีขนาดนั้นเลยเรอะ?เหนื่อยจะตายห่า ไปคอนกับกูเหอะ บอกให้ไอ้แบคมันไปชวนไอ้ยอลไปสิ!”

 

“ชานยอลมันก็จะไปอ่ะ แล้วกูก็สัญญากับแบคไปแล้วด้วย”

 

โอ้ยยยยย ไอ้เห็บหมาเอ้ยยยย!!! คุณดูมันสิครับดูมัน!!!! 

 

“ไอ้ฮุนมึงเลือกไอ้แฮดแบคใช่มะ!? เอ้อ!!! กูเป็นเพื่อนมึงนะเว้ย!”

 

“ขอโทษที แต่กูไม่อยากเป็นคนผิดสัญญา”

 

ไอ้ฮุนพูดจบก็หันไปเลียไอศกรีมที่ละลายเลอะเทอะของมันต่อ -___- สรุปกูโดนทิ้งใช่มะ? นี่มึงนัดกันไปนี่กะจะไม่ชวนกูเลยใช่มะ? เออก็ใช่สิ คนมันไม่สำคัญนี่ ตั้งแต่เกิดเรื่องไอ้พี่ลู่วันนั้น มันก็ไปสนิทกับพี่เค้าเฉยเลย ทิ้งผมให้เป็นหมาหัวเน่าอยู่คนเดียว น้อยใจอ่ะครับ พระเอกน้อยใจ

 

“อ้อ ถ้ามึงไม่อยากจะเป็นคนผิดสัญญา มึงก็อย่าลืมตอนเด็กๆที่มึงพูดกับกูว่ามึงจะแต่งงานกับกูแล้วกัน”

 

ใช่ครับ มันเคยสัญญากับผมว่าถ้าเรียนจบมันจะแต่งงานกับผม ตอนเด็กๆนะมันโคตรแรดเลย ชอบแอบเอาผ้าถุงแม่กับวิกผมปลอมมาใส่แล้วมาอ้อยผม -___- คือถ้าคิดว่าน่ารักก็ทำไปเถอะครับ แต่ตอนเด็กๆผมสนใจซะที่ไหนล่ะ แกล้งมันทุกวันน่ะครับ เห็นมันร้องไห้แล้วก็สบายใจ..

 

“ตอนที่กูโดนผีปัญญาอ่อนเข้าสิงไม่นับรวมสิ -///-”

 

“เออ งั้นมึงก็ไปเหอะ จะไปไหนก็ไป กูไปคอนคนเดียวก็ได้!”

 

งอนจริงๆนะครับ เวลาผมมีอะไรผมก็คิดถึงมันคนแรกเลย แต่ดูมันดิ แม่งเห็นผมเป็นอะไรสำหรับมัน ฮอล พี่ไคขอดราม่า

เชอะ!!! หันหลังใส่เลยนี่แน่ะ! แต่ในขณะที่พี่ไคสุดหล่อกำลังงอนตุ้บป่องอยู่นั้นก็รู้สึกถึงอะไรนิ่มๆมาสัมผัสที่หลังเบาๆ

 

“มึงอย่ามาทำตัวเป็นตุ๊ดขี้งอนแถวนี้ว่ะ ไม่เหมาะไอ้สัช!”

 

ไอ้ฮุนครับ!!! ไอ้ฮุนมันเอาหน้ามาซบหลังของผม โฮกกกก!!! แก้มมันโคตรนุ่มนิ่มเลย มันเกิดอะไรขึ้น นี่มันกำลังจะง้อผมอยู่ชะม้ายยยยย????

 

“ตุ๊ดงอนอะไรมึง ปล่อยนะ!! อย่ามายุ่งกับกู!!”

 

นานๆทีกว่ามันจะมาง้อผมขอเล่นตัวสักหน่อยเหอะ!!  ใส่จริตสะบัดไหล่เล็กน้อยแล้วเขยิบหนีไอ้ฮุนนิดๆให้พอดูมุ้งมิ้งน่าหยิก

 

“ทำแบบนี้แม่งตุ๊ดชัดๆ เลิกงอนได้แล้ว!”

 

“กูเนี่ยนะงอน!? เปล๊าาา ใครงอนกูไม่ได้งอนเลย!!”

 

“เนี่ยนะไม่งอนอ่ะ -___-”

 

“มึงจะไปก็ไปเลยไอ้คนทรยศ!! ไอ้เพื่อนเนรคุณ!! กูไม่รักมึงแล่ว!!”

 

ผมผลักอกไอ้ฮุนเบาๆแต่ดูเหมือนว่ามันจะตัวบางเกินเลยปลิวร่วงเก้าอี้ไป แต่ผมงอนอยู่นะ ไม่ขอโทษมันหรอก

 

“โอ๊ย!! ไอ้คุณคิมไคครับ กูเจ็บเป็นนะเว้ยเฮ้ย!! สัชผลักมาได้!”

 

ไอ้ฮุนที่ลงไปกลิ้งเกลือกอยู่กับพื้นไม่ว่าเปล่าแต่มันปาไอ้แท่งไอศกรีมปัญญาอ่อนของมันมาใส่หลังผมอย่างแรง 

 

‘แผละ!!’

 

โหยยยย!!! เย็นไปถึงขั้วกระดูกเลยครัช!! ไอ้บ้านี่ก็ปามาได้!! หยี! ดูสิ ไอ้ติมช็อคโกแล็ตที่มีน้ำลายเมือกๆของมันไหลเยิ้มติดเต็มเสื้อเชิ้ตสีขาวของผมเลย แหวะ!!  ถึงไอ้ฮุนมันจะน่ารักแต่มันทำแบบนี้ผมก็รับไม่ได้นะครับ - -

 

“แหยะ!! เล่นอะไรของมึงเนี่ยไอ้ตุ้ด แม่งสกปรก!!”

 

ผมลุกขึ้นเดินหนีมันทันที ความจริงก็ไม่ได้จะเดินหนีไปไหนหรอกครับ อายชาวบ้านเค้า กะว่าจะไปเปลี่ยนเสื้อที่ห้องเพราะอีกชั่วโมงนึงก็มีเรียนอีกละ ผมไม่หน้าด้านเหมือนไอ้ยอลที่กล้าเดินใส่กางเกงเปื้อนขี้หมาเข้าห้องเรียนเหมือนเมื่อสองอาทิตย์ก่อนหรอกครับ

 

“เฮ้ย..งอนจริงๆใช่มั้ยเนี่ย คิมไค กูขอโทษษษษษ”

 

ก้าวไปได้แค่สามเก้าไอ้ฮุนก็วิ่งเข้ามากระชากคอเสื้อผมจากข้างหลังอย่างแรง แอ่ก!!  มึงรั้งกูให้มันดีๆหน่อยไม่ได้รึไง ใช้ความรุนแรงตลอด T^T ถึงจะแอบดีใจที่มันเรียกชื่อที่มันเคยเรียกผมตอนเด็กๆก็เหอะ 

 

“ใครงอน?”

 

“นั่นมึงยอมรับแล้วนะว่ามึงงอนกู”

 

“กูไม่ได้บอกสักหน่อย กูถามมึงตั้งหากว่าใครงอน!”

 

“น่ะก็มึงบอกว่ามึงงอน ไคงอน!”

 

“มึงอย่ามาเล่นมุกนี้ กูรู้ว่ามึงรู้ -___-”

 

“เออๆ กูขอโทษ อย่างอนน้าคุณคิมไคคคค~”

 

“อยากให้หายงอนป้ะล่ะ”

 

ผมหันไปยิ้มเจ้าเล่ห์แต่โคตรมีสเน่ห์ให้ไอ้ฮุนที่ยืนกำปลายเสื้อเชิ้ตผมอยู่

 

“อยากดิ”

 

“จุ๊บแก้มกูก่อน เดี๋ยวหายงอนเลย”

 

ทำแก้มป่องแล้วเคาะแก้มตัวเองเบาๆ เฮ้ย!! นี่ถ้าผมเป็นไอ้ฮุนผมเขินแก้มแดงไปแล้วนะ คนอะไรเม่งโคตรเท่!! ผมยังแอบปลื้มตัวเองเลยนะแล้วเรื่องอะไรคนอย่างไอ้ฮุนมันจะไม่ปลื้มผม 

 

“จุ๊บพ่อง? กูไม่ง้อละ”

 

แทนที่ไอ้ฮุนจะจุ๊บแก้มผมมันกลับเอาฝ่ามือของมันมาผลักหน้าผมทีหัวแทบหมุน180องศา แล้วมันก็เดินจากไปทิ้งผมไว้กับไอ้เสื้อเปื้อนไอศกรีมเน่าๆของมัน -____- ก็อย่างนี้ทุกทีอ่ะ เขินทีไรชอบให้แต่กำลัง...

















'เฮ้ยเอามาเดี๋ยวกูช่วยถือ"

 

ผมเดินไปแย่งสัมภาระจากมือไอ้ฮุนมาอย่างรวดเร็ว ตัวก็แห้งแล้วยังจะมาทำเป็นอวดเก่งยกของหนักอีกเดี๋ยวกระดูกหักขึ้นมาจะทำไง?

ไอ้ฮุนเล่นตัวขัดขืนนิดๆก่อนจะยอมปล่อยเป้สะพายหลังมาให้ผมแต่โดยดี 

 

“กูไม่ได้เป็นง่อยสักหน่อย”

 

“เออกูดูออก -__-”

 

“-____-”

 

ผมกับมันแข่งทำหน้าเป็ดใส่กันสักพักเสียงไอ้พี่ประธานนักศึกษาเงิงบ๊านบานก็ตะโกนมาแต่ไกล

 

“เฮ้ยยยย!!! พวกมึงน่ะจะไปมั้ยยยย รถจะออกแล้วโว้ย! มัวแต่จีบกันด้วยสายตาอยู่นั่นแหละ!!”

 

หลังจากคำของไอ้พี่คริส ไอ้เซฮุนก็สะบัดตูดเดินไปอย่างน่าหมั่นไส้ทิ้งให้ผมยืนอยู่กับกระเป๋าใบเท่าควายโง่ๆสองใบ ใช่ครับ วันนี้เป็นวันไปไอ้ค่ายอาสาไร้สาระอะไรนั่นที่จัดขึ้นโดยไอ้พี่คริส ไอ้ผมก็ไม่ได้อยากจะไปเล๊ย! แต่แบบจะทำไงได้ปล่อยให้ไอ้ฮุนไปคนเดียวเดี๋ยวเกิดมันโดนไอ้แบคฮยอนปล้ำขึ้นมาจะทำไง? ไอ้ลูกหมานั่นยิ่งจ้องเพื่อนผมอยู่ซะด้วย =___=

 

“ช้าว่ะไอ้ไค เมื่อชาติที่แล้วมึงเกิดเป็นหอยทากในโถส้วมรึไงวะ?”

 

ไอ้ยอลที่นั่งเท้าแขนอยู่เบาะหลังสุดตะโกนเสียงดัง มันน่าจะเป็นคนที่เกรงใจคนอื่นบ้างนะครับ..

 

ผมเดินไปเลือกที่นั่งข้างไอ้ฮุนที่นั่งเบาะเกือบหลังสุดถัดขึ้นมาจากเบาะของไอ้ยอลกับไอ้แบค คืออยากจะบอกว่าที่นั่งว่างๆก็ยังเหลืออีกตั้งเยอะทำไมถึงได้เสือกมานั่งใกล้ไอ้ยอลล่ะ? เอ้า นี่เลือกเองนะ โดนมันกวนอย่ามาโมโหแล้วกัน 

 

“โหลเทสๆ เทศวันทูทรีเออะ! คริสออนเดอะไลน์ วอทซับเบบี้ เฮียวีโกนาว~”

 

หลังจากรถออกตัวได้ไม่นานไอ้คุณพี่ประธานเงิงสวยก็หยิบไมค์ขึ้นมาพูดโชว์สเต็บกากๆ ไอ้ผมที่กำลังจะนอนก็ต้องตกใจสะดุ้งตื่นด้วยความตกใจ

 

“And now We’re going to Busan for our volunteer for rural development camp project”

 

“มึงจะสปีคอิ๊งค์ลิซหาพ่อง?? อีเงิงกระแดะ!! พ่อมึงได้เมียเป็นแหม่มรึไง?”

 

เสียงพี่ลู่หน้าเหี่ยวที่นั่งอยู่ด้านหน้าตะโกนสวนกลับไปทันที คืองานนี้มากันหมดเลยครับเดอะแก๊งส์สเต้อของพี่ลู่อ่ะ ก็บอกแล้วว่าไม่อยากมาๆ มาก็มาอยู่กับพวกเลื้อนๆอย่างนี้สู้ไม่มาดีกว่า

 

“ยูมีสิทธิ์พูดด้วยหรอครับ เงียบปากไปเลย”

 

“ทำไมกูจะไม่มีก็เสียงมึงมารบกวนประสาทหูกูนี่!”

 

เออครับ ปล่อยมันทะเลาะกันไป ความจริงแล้วถึงผมจะหมั่นหน้าไอ้พี่เงิงประธานขี้เก๊กนี่แต่เอาจริงๆนิสัยมันก็ไม่ได้แย่ครับ อีกอย่างผมก็ขี้เกียจจะมีเรื่องกับประธานด้วยสู้ตีสนิทแล้วใช้ความสนิทเป็นสิทธิ์พิเศษในการทำอะไรหลายๆอย่างดีกว่า 

 

“มึงง่วงมึงก็ซบไหล่กูได้นะ”

 

ผมหันไปพูดกับไอ้ฮุนที่กำลังนั่งเหม่อลอยเหมือนคนอกหักมองออกไปนอกหน้าต่างรถ ถ้ามีเพลงอีกหน่อยนี่ใช่เลยครับ 

 

 

นั่งไปจนตูดจะติดเบาะ ไม่รู้ว่าคนขับรถจะเชฟตี้ไปถึงไหนถึงได้ขับช้าโคตรพ่อโคตรแม่ แต่ก็ช่างมันเหอะครับ เพราะในที่สุดผมก็ได้มายืนอยู่หน้าหมู่บ้านที่มีป้ายไม้เก่าๆแปะต้นไม้เอาไว้ว่า ‘หมู่บ้านโคตรอีแล้ง’ โอ้ว มันมีชื่อหมู่บ้านแบบนี้อยู่ในเกาหลีด้วยเรอะ?

 

ทุกคนช่วยกันขนกระเป๋าและอุปกรณ์ที่จะมาบูรณะหมู่บ้านนี้ใหม่ลงจากรถ 

แต่ก็ต้องยืนค้างกันไปจนเหงื่อไหลไคลย้อยเพราะว่า ไม่รู้จะเอาตัวไปไว้ที่ไหน สักพักถึงจะมีลุงแก่ๆนุ่งโสร่งเดินมาพร้อมกับแนะนำตัวว่าเป็นผู้ใหญ่บ้าน

 

“ผมคือผู้ใหญ่ลี ของหมู่บ้านนี้ครับ เชิญพวกคุณทุกคนเข้ามาในหมู่บ้านวอนเดอร์แลนด์ได้เลย”

 

ผู้ใหญ่ลีอยู่นี่แล้วนางมาอยู่ไหน ถถถถถถ ไม่ใช่ละผิดเรื่อง

 

“เราจะแบ่งให้นักศึกษาแยกย้ายไปนอนตามบ้านของชาวบ้านนะครับ ทางนี้จัดการไว้เรียบร้อยแล้ว เหลือแต่ให้พวกคุณไปตกลงกันเองว่าใครจะนอนกับใคร”

 

คุณผู้ใหญ่ลีพูดขึ้นแล้วปล่อยให้เป็นหน้าที่คุณประธานฟันเกินเป็นคนจัดการเรื่องที่นอน

 

“และคู่เกือบสุดท้าย ปาร์คชานยอลกับคิมจงอิน นอนบ้านคุณนายสมศรี บยอนแบคฮยอนกับเซฮุนนอนบ้านคุณประเทือง”

 

เฮ้ย!!! ได้ไงวะ? ผมต้องได้นอนกับไอ้ฮุนดิวะ! ทำไมอยู่ๆรายชื่อผมไปนอนบ้านเดียวกับไอ้ยอลได้? ไอ้พี่เงิงประกาศรายชื่อไปเรื่อยๆจนมาถึงกลุ่มพวกผม ซึ่งผมไม่โอเคกับการจัดนี้เป็นอย่างยิ่ง!

 

“ส่วนมึงนอนกับกูนะครับคุณลู่หาน โอเค ถือว่าลงตัวนะ ฟิคมากเลย อิอิ มีใครมีปัญหาอะไรมั้ย?”

 

“มีครับ/มีว่ะ!!”

 

โดยที่ไม่ได้เตี๊ยมกันมาก่อนผมกับไอ้พี่ลู่ยกมือขึ้นพร้อมกันอย่างไม่ได้นัดหมาย ไอ้พี่ลู่ดูท่าจะหัวเสียไม่น้อยที่จะต้องนอนกับไอ้พี่คริส

 

“มีอะไรกันมึงสองตัว -____-”

 

“กูไม่มีทางนอนกับมึงแน่นอน!!”

 

“ผมก็ไม่นอนกับไอ้เชี่ยยอลแน่ๆ! ทำไมคุณพี่มึงจัดแบบนี้วะครับ?”

 

“Do you understand the word ‘fit’??? Did you guys see it has already fitted? No one who picky like you guys!!”

 

“อิห่อ! มึงพูดภาษาเชี่ยอะไรกูฟังไม่รู้เรื่อง!! ไม่สนว่ะกูไม่นอนกับมึงเด็ดขาด!”

 

“ทำแมะ นอนกับกูมันไม่ดีตรงไหนครับ?”

 

“กูกลัวตอนนอนเงิงมึงมาเฉาะเข้าที่กระบาลกูนี่ไง เสี่ยงชิบหาย กูไม่เอาชีวิตของกูมาทิ้งที่นี่แน่นอน งั้นกูนอนกับไอ้ฮุนแล้วกัน โอเคมั้ยเซฮุน?”

 

ท้ายประโยคไอ้พี่ลู่หันมาพูดกับไอ้ฮุน มันลังเลนิดหน่อยก่อนจะหันไปสบตากับไอ้แบคเชิงถามว่าโอเคมั้ย ไอ้แบครีบส่ายหัวรัวจนผมกลัวว่าหัวมันจะกระเด็นหลุดออกมา ไอ้ฮุนไม่โอ แบคไม่โอผมก็ไม่โอเหมือนกัน!!!

 

“อะไรนี่ครับคุณคนเตี้ยแคระแกรน!? ทำไม ไม่อยากนอนกับไอ้คริสหรอ?”

 

ไอ้แบคฮยอนเลือกที่จะพยักหน้าแทนคำตอบ อยู่ๆใบ้ก็แดกแบบกระทันหันหรอมึง

 

“ว๊ายยยยยยย อิคนถูกสังคมรังเกียจ!! ไม่มีใครอยากนอนกับมึงเลยคริสเค้ากลัวว่าเงิงมึงจะไปทิ่มเบ้าหน้าเค้า!”

 

“โว๊ะ!!! อีกลุ่มนี้นี่มันอะไรกันวะเนี่ย มีปัญหาอยู่กลุ่มเดียว! งั้นคนอื่นแยกย้ายไปตามบ้านได้เลยแล้วบ่ายสองผมจะเรียกรวมที่ลานอเนกประสงค์ ส่วนไอ้เฮี่ยพวกมึงคนเรื่องมากก็ไปคุยกันเองเลยว่ามึงอยากนอนกับใครแล้วสรุปได้เมื่อไหร่ก็มาบอกกูแล้วกัน!!!”

 

 

_____100%__________
มัวอัพฟิคคริสยอลจนลืมเรื่องนี้ไปได้ไงเนี่ย T^T 
โซซอรี่มวั่กๆนะเด็กน้อยของพี่
เดี๋ยวนี้ภาษาที่เคยแย่อยู่แล้วยิ่งถดถอยลงไปอีก
โฮกกกกกกกกกกก

เสียใจ นอยตัวเอง ใกล้สอบแล้ว TT
ยังไงก็ขอกำลังใจจากเด็กๆทุกคนด้วยน้าาาา
ไม่เคยบังคับให้เม้นแต่จะบอกว่า
เราชอบอ่านคอมเม้นทุกคนเลยครับ


 

 




 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

86 ความคิดเห็น

  1. #80 buggy (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2557 / 21:03
    สนุกอ่า สนุกๆๆๆๆๆ ชอบๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ><

    #80
    0
  2. #79 fujikozung (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 กันยายน 2557 / 22:32
    5555555555555555 คืมไคงอนได้ตุ๊ดมากกกกกกกกกกกกกกกก

    วันนี้จำตกลงเรื่องห้องกันได้มั้ยยยยยยยยยยยยยย
    #79
    0
  3. #74 SuN (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2557 / 14:33
    ง้อววววววไคลี่งอลแพฟฟฟฟฟฟ-..-
    #74
    0