[EXO] Disaster of love หยุดหัวใจห้ามรัก..(KAIHUN,CHANBAEK)

ตอนที่ 14 : Chapter 13 :: แผนการของพี่ปาร์ค

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 389
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    11 ต.ค. 56

CRY .q







Chapter 13





 

“ไอ้ไค มึงเลิกเอามือมึงมาเช็ดเสื้อกูได้แล้ว สึด!!”

 

   ไอ้ฮุนหันมากระชากปลายเสื้อนักศึกษาของมันไปจากมือผม หลังจากที่ผมนั่งถูๆไถๆเสื้อมันอยู่นาน แม่งเอ้ย!!! สัมผัสของกบมันยังขยะแขยงอยู่ที่มืออยู่เลย ขนาดเอาแฟ้บถูจนมือเปื่อยหนังจะลอกออกมาหมดแล้วนะ TTOTT

 

“เป็นไงล่ะดำ อวดเก่งดีนัก คิกๆ>O<”

 

   ไอ้ยอลที่นั่งอยู่ข้างๆผม หัวเราะอย่างมีจริต -____- มึงไม่โดนอย่างกู มึงไม่เข้าใจหรอก ระหว่างที่ผมนั่งรอคนอื่นๆล้วงไห ไอ้ยอลก็แซะผมตลอด ก็ใช่ซี๊ มันล้วงไปเจอไหที่มีแต่เศษกระดาษนี่นา น้อยใจตัวเองครับ...

 

“มึงเงียบไปเลยครับ สัส = =”

 

“อ่า น้องๆครับเปลี่ยนฐานกันได้แล้ว”

 

   พี่เฉินปรบมือแปะๆเรียกทุกคน ผมไม่อยากจะเซจ แต่ขอหน่อยนึงนะ ไม่มีใครล้วงไหที่แม่งโชคร้ายเท่าผมแล้ว ก็โง่อ่ะครับ อยากคว้ากบขึ้นมาดูเอง พอทุกคนรู้ว่าในไหนั้นมีอะไรอยู่ ผมก็ไม่เห็นมีใครหน้าไหนที่มันกล้าจะแหย่มือเข้าไปเลย ไหอันอื่นๆ น่ากลัวสุดก็มีแค่กิ้งกือ กับไส้เดือนดินไง แบบไม่รู้จะอธิบายยังไง น้อยใจครับ ;___;

 

 

ติ้ดดดๆๆๆๆๆ-

 

   ขอข้ามตอนเข้าฐานไปแล้วกันนะครับ เพราะผมไม่อยากจะพูดถึงมันสักเท่าไหร่ อะไรที่เรียกว่ามนุษย์ปกติเค้าไม่ทำกันวันนี้พวกผมก็ได้ลองทำมาหมดแล้วครับ ทั้งมุดท่อระบายน้ำ ดำดินดำโคลน คุยกับหมา บอกรักต้นไม้ ยิ่งฐานหลังๆนะ โอ้ย...ช่างมันเหอะครับ รู้แค่ว่าสภาพผมตอนนี้ไม่ต่างจากทหารที่เพิ่งกลับจากไปรบที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้อ่ะ เพิ่งโดนปล่อยตัวมาเมื่อกี้เอง พวกพี่แม่งโหดร้ายมาก หิวจะบ้าตายอยู่แล้ว ตั้งแต่เช้ามาไม่ได้กินข้าวยันค่ำเลยอ่ะ

 

“ไอ้ยอล มึงออกไปห่างๆกูหน่อยสิ หยี๋”

 

“แบคกี้ มึงทำอย่างกับตัวมึงสะอาดตายเลยอ่ะ -^-”

 

“เออ สะอาดกว่ามึงแล้วกัน!”

 

   เสียงของไอ้แบคกับไอ้ยอลทะเลาะกันงุ้งงิ้งๆระหว่างทางเดินกลับหอ ผมคิดว่าถ้าอยู่กับพวกมันนานๆ ผมต้องไปหาที่อุดหูมาใส่ซะแล้วสิ

 

“ก็แม่งไอ้พี่ลู่อ่ะดิ เอาโคลนมาสาดใส่กู แม่งแค้น -^-”

 

“ก็มึงแอบไปหยิกตูดพี่เค้าก่อนเองอ่ะ สมน้ำหน้า -__-”

 

“อะไร!! กูไม่ได้หยิกเว้ย ก็แค่เห็นเศษใบไม้มันไปติดตูดพี่เค้าเอง”

 

“หราาาาาา!?”

 

   ไอ้แบคลากเสียงได้โคตรน่าตบมากอ่ะครับ ฮ่าๆๆๆๆ แต่ในขณะที่ไอ้ยอลกำลังจะได้เถียงอะไร เสียงแตรรถมอเตอร์ไซต์ของใครก็ดังขึ้นข้างๆฟุตบาทที่พวกผมกำลังเดินอยู่

 

“หวัดดีน้องมนุษย์โคลนหูกลาง ว๊ากกกกก ฮ่าๆๆๆๆๆ”

 

   อ่าใช่ครับ คนที่บีบแตรเมื่อกี้นั้นคืออดีตตำแหน่งนางฟ้าที่ผมเคยยกให้นั่นเอง...ตายยากจริงๆ =__= พี่ลู่จอดรถแซวไอ้ยอลเหมือน เด็กช่างกำลังเต๊าะสาวสก๊อยอะไรประมาณนั้น เอ่ม..หน้าตาพี่ไม่เหมาะกับนิสัยกากๆของพี่จริงๆนะครับ

 

“หนอยยย ไอ้พี่ตีนกา = =”

 

“มึงว่าไงนะ!?”

 

“เปล่าครับๆ ไม่มีอะไร”

 

   ไอ้ยอลเปลี่ยนน้ำเสียงทันทีที่เห็นพี่ลู่ดับรถและทำท่าจะเดินมาต่อย แหม่ ตุ๊ดซะไม่มีอ่ะ ปล่อยให้ผู้ชายตัวเล็กกว่าตัวเองข่มได้ไงวะ

 

“อ้าววว นั่น!! ที่ยืนอยู่ตรงนั้นใช่น้องจงอินรึเปล่า น้องจะอำพรางตัวทำไม?? แม่งหายไปกับความมืดเลย กร๊ากกกกกกก >O<”

 

   พี่ลู่หัวเราะลั่นให้กับมุกของตัวเอง =__= รอยตีนกาบนใบหน้าแผ่ออกเป็นชั้นๆ ดูสวยงามเข้ากันดีกับหน้าพี่เค้าจริงๆ...ก็ใช่ซี๊ ก็คนมันดำนี่!!! ล้อกันเข้าไป ปมด้อยกูเนี่ย ถ้ากูขาวขึ้นมาเมื่อไหร่แล้วอย่ามาจ๋อยก็แล้วกัน

 

“นี่พี่ลู่จะไปไหนหรอครับ?”

 

“ปาร์ตี้ว้อยยย!!! ไปละๆ โชคดีนะน้องสาวววว~”

 

   และแล้วพี่ลู่ก็จากไปพร้อมกับเสียงหัวเราะอย่างสะใจ -*- สาธุ ขอให้ล้อรถหลุดแยกไปคนละทาง ล้มกลิ้งหน้าไถลไปกับพื้นถนน ให้หน้ายับกว่าเดิมไปเลย

 

“เห้เอ้ย!!! กูหมันไส้ไอ้พี่ลู่จัง”

 

   ผมหันไปพูดกับไอ้ยอลที่กำลังจ้องไปทางที่รถพี่่ลู่ขับรถหายไป

 

“มึง.. กูคิดวิธีการแก้แค้นไอ้พวกพี่ลู่ได้แล้วว่ะ”

 

   ไอ้ยอลพูดน้ำเสียงจริงจังครั้้งแรกตั้งแต่ผมเจอมันมา -_____-

 

“แก้แค้นบ้าอะไร ระวังเหอะ!!! คนที่ซวยจะกลายเป็นมึงเองอ่ะ”

 

“ใช่ๆ เราว่าอย่าไปยุ่งกับพวกพี่เค้าเลย”

 

   ไอ้ฮุนเห็นด้วยกับไอ้แบค แหม่!! ถ้ามันไม่พูดออกมานี่ผมคิดว่ามันสลายหายตัวไปจากตรงนี้แล้ว

 

“ไม่ได้!! ยังไงกูต้องแก้แค้นให้ได้ ก็มึงไม่โดนพี่มันแกล้งเอาปลาไหลยัดใสกางเกงอย่างกูนี่!! กว่ากูจะเอาออกได้ ต้องถอดกางเกง อายเห้ๆ”

 

“งั้นมึงก็ไปแก้แค้นคนเดียวเหอะ กูจะไปอาบน้ำละ เหม็นตัวเองชิบ -^-”

 

“ไม่ได้!!พวกมึงเป็นเพื่อนกูมั้ย!?”

 

   ผมอยากจะตอบว่า 'ไม่' ถ่อววว!!! กูไม่ใช่เพื่อนมึงนะไอ้ยอล T^T

“ไม่อ่ะ กูไปดีกว่า มึงไปคนเดียวเหอะ เซฮุนเรากลับหอกันเถอะ”

 

   ไอ้แบคสะบัดหน้าใส่ไอ้ยอลก่อนจะลากไอ้ฮุนเดินริ่วๆไป เอ่อ...คือพวกมึงลืมอะไรไปรึเปล่า? ลืมกูไงสลัด =_______=!!!! แต่ในตอนที่ผมกำลังจะวิ่งตามไอ้แบคกับไอ้ฮุนไปนั้นเอง มือเท่าใบรานของไอ้ยอลก็กอดผมจากด้านหลังทันที

 

“ไอ้ไค มึงเป็นเพื่อนแท้ของกู  >O<”

 

“สัส!! ไอ้ยอล!! มึงปล่อยกูเดี๋ยวนี้นะ ปล๊อยยยย!!!”

 

“ม่ายยย!! มึงต้องไปกับกู มึงไม่แค้นหรอที่เมื่อบ่ายไอ้พี่คริสมันเดินเหยียบตีนมึง แล้วยังมีหน้ามาบอกว่ามองไม่เห็นมึงอ่ะ กูยังโกรธแทนมึงเลยนะ”

 

“หรา!! ได้ข่าวว่าตอนนั้นมึงหัวเราะกูนะ -___-”

 

“กูหัวเราะตอนไหน!?  มึงอย่ามามั่ว!! ไม่สนอ่ะ ยังไงมึงก็ต้องไปกับกูดิ!”

 

   ไม่พูดเปล่าครับ ไอ้ยอลลากผมไปทางที่พี่ลู่ขับรถหายไปด้วย นี่ไม่กะจะถามถึงสุขภาพกูเลยนะ =^= คือตอนนี้กูหิวข้าว!!! กูอยากอาบน้ำ!!! กูอยากนอนเปิดพุงตากแอร์ว้อย!!

 

“ไอ้ยอล!! กูไม่ไปอ่ะ กูหิวข้าวจนจะกินหัวมึงได้อยู่แล้วนะ!!”

 

“อ่ะๆ แก้แค้นเสร็จเดี๋ยวกูให้มึงกินเลย”

 

“HERE!!! กูไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นไอ้สัส!!! มึงไปคนเดียวเลย!!”

 

   ผมสลัดมือไอ้ยอลออกก่อนจะเตะส่งมันไปอีกครั้ง

 

“ตัวมึงดำอย่างเดียวไม่พอ แม่งเสือกใจดำอีกนะ ;-;”

 

“เออ!! กูดำไปทั้งตัวนั่นแหละ มึงไม่ต้องมาตีหน้าเศร้าเลย!!”

 

“อ่อ.. ที่มึงจะไม่ไปกับกูเพราะว่ามึงกลัวพวกพี่ลู่ใช่มะ กากว่ะ!!!”

 

“-____-”

 

“ไอ้กาก ไอ้อ่อน ไอ้ขี้แพ้ ไอ้ตาขาว ไอ้ตุ๊ด!!!!”

 

“มึงท้ากูหรอ -____-”

 

   ใครจะยอมครับ? ว่าอะไรผมก็ได้นะครับ ไอ้ดำ ไอ้กาคาบพริก ไอ้มืด อะไรเนี่ยด่ามาได้หมด แต่จะมาด่าผมว่าตาขาวเนี่ย ฮึ่มมมมม.... คนอย่าง คิมจงอิน ฆ่าได้แต่หยามไม่ได้ครับ!!!

 

“ใครท้า! กูไม่ได้ท้าาาา”

 

   ไอ้ยอลยักไหล่ โห นี่มันจงใจพูดให้ผมของขึ้นใช่มั้ยครับเนี่ย มันจงใจพูดให้ผมไปกับมัน T^T นี่มันกับดักชัดๆ โอเคครับ ผมติดกับดักมัน ใครล่ะจะยอมโดนเรียกว่าไอ้ตาขาว

 

“เออๆๆ มึงจะแก้แค้นยังไงก็รีบๆว่ามาสิ เสร็จแล้วกูจะได้ไปแดกข้าวสักที =___=”

 

“งั้นเอาหูดำๆของมึงมาเดี๋ยวนี้ เดี๋ยวกูอธิบายแผนการอันชาญฉลาดให้มึงฟังเอง”

 

“จ้าาา พ่อหูขาว -____- ไอ้สลัดผักหูกางเอ้ย!! มึงมีอะไรจะพูดก็พูดๆมาสิวะไม่ต้องมาทำเป็นกระซิบหรอก”

 

“ไม่ได้ว้อย!! นี่เป็นแผนการลับสวดยอด หึหึหึหึ..”





_________________________________

ขอทวดที่หายไปนานครับ

ไรเตอร์หายไปสร้างกำแพงเมืองจีนมา ฮ่าๆๆๆๆ

ยังไงก็ขอโทษรีดเดอร์ทุกคนด้วยน้า TTOTT






 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

86 ความคิดเห็น

  1. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(