LorD oF WeaPoN (ราชันศาสตรา)

ตอนที่ 84 : ความฝันที่เด่นชัด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 39,252
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 220 ครั้ง
    29 เม.ย. 53

ความฝันที่เด่นชัด

          ตูมๆๆๆ~~~~~!!

          เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหวขึ้นพร้อมกับฝุ่นทรายที่คละคลุ้งไปในอากาศเผยให้เห็นร่างของผู้ชายคนหนึ่งกำลังวิ่งเข้าใส่แมงป่องทะเลทรายที่ขวางอยู่เบื้องหน้าโดยไม่ลดความเร็วลง    และเมื่อเขาวิ่งผ่านไปเป็นเส้นตรงก็จะเห็นแมงป่องทะเลทรายที่ทั้งตัวชุ่มโชกไปด้วยเลือดลอยกระเด็นไปในอากาศพร้อมกับกลายเป็นแสงสว่างสลายหายไปอย่างรวดเร็ว

          เหตุการณ์ดังกล่าวทำให้เมฆาน้อยต้องหันหน้าไปมองยังบุคคลที่เพิ่งมาถึงใหม่ๆ  ด้วยสายตาตนเอง    ชายคนดังกล่าวไม่มีพลังจิตหรือปราณเหมือนกับผู้เล่นชั้นแนวหน้าทั่วไป   แต่ฝีมือที่เขาแสดงออกมาให้เห็นก็ทำให้รู้ว่าคงจะผ่านการฝึกฝนและการต่อสู้มาพอสมควร

          ซูว~~~~~!!

          ชายคนดังกล่าววิ่งเข้าใส่เป็นเส้นตรงพร้อมกับใช้ดาบแทงใส่แมงป่องทะเลทรายอย่างรวดเร็วไปเป็นระยะทางกว่า 100 เมตรก่อนจะหยุดลง     เขาหันหน้าไปยังกลุ่มแมงป่องทะเลทรายที่รวมกลุ่มกันอยู่เป็นจำนวนมากพร้อมกับเอียงตัวด้านซ้ายไปออกไปด้านหลัง     ขอขวางอเข่าลงเล็กน้อยส่วนขาซ้ายเหยียดออกไปที่ด้านหลังโดยปลายเท้าฝังลงไปบนพื้นทรายอย่างแนบแน่น    ดาบคาตานที่อยู่ในมือซ้ายที่เหยียดออกไปด้านหลังสุดแขนถูกยกขึ้นมาขนานกับพื้นดินในระดับสายตา  ปลายดาบชี้ตรงไปยังทิศทางที่กำลังจะพุ่งไปโดยมีนิ้วโป้ง นิ้วชี้ และนิ้วกลางคอยประคองปลายดาบเอาไว้ไม่ให้พลาดจากตำแหน่งที่ต้องการจะจู่โจม 

          เปรี้ยง~~!!

          เสียงของชายคนดังกล่าวกระทืบเท้าดังสนั่นราวกับฟ้าผ่า   ร่างของเขาพุ่งทะยานไปในทิศทางเบื้องหน้าด้วยความรวดเร็วโดยทิ้งไว้แต่ฝุ่นทรายที่ระเบิดไล่หลังมาติดๆ  ดาบคาตานะของเขาที่อยู่ในมือซ้ายจู่โจมใส่แมงป่องทะเลทรายโดยใช้เพียงการแทงแค่อย่างเดียว  หนำซ้ำยังมีพลังรุนแรงมากพอที่จะสังหารแมงป่องทะเลทรายในครั้งเดียว   อีกทั้งการแทงของเขายังครอบคลุมในรัศมี 360 องศารอบตัวในระยะ 3 เมตรอีกด้วย    วิชาแบบนี้เมฆาน้อยเพิ่งจะเคยเห็นเป็นครั้งแรกแต่ความรู้สึกของเขากับขัดกันโดยสิ้นเชิง

          นี่มัน~~!!  ท่าแบบนี้มัน   เคยเห็นที่ไหน

          ตึกตักๆๆๆๆๆ~~~~~~~~~~~~~~!!

          เสียงหัวใจของเมฆาน้อยเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ จนกลบเสียงทุกอย่างที่อยู่รอบตัว    เขาเอามือซ้ายวางบนบนหน้าผากตนเองและบีบจนแน่นด้วยความปวดหัวอย่างรุนแรงอย่างที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน  ร่างของเขาทรุดลงไปกองบนพื้นอย่างช้าๆ  โดยที่เขายังจำเสียงเตือนจากระบบที่ดังขึ้นอยู่ในหัวอย่างไม่ลืมเลือน

          เกิดข้อผิดพลาดระหว่างการเชื่อมต่อ   คลื่นสมองของท่านแปรปรวนผิดปกติ   ระบบจะตัดการเชื่อมต่อของท่านโดยอัตโนมัติและจะทำการบึนทึกคลื่นสมองของท่านใหม่โดยเร็วที่สุด  จึงขออภัยในความไม่สะดวก

          อ๊ากกกกก!

          เสียงกรีดร้องของคลาวด์ที่กับมาสู่โลกของความเป็นจริงและหลุดจากการเชื่อมต่อของเครื่อง TTA  กำลังลุกขึ้นมาในสภาพเหงื่อโทรมกาย    มือทั้งสองข้างจับที่ศรีษะของตัวเอง   เพราะบัดนี้มันปวดราวกับจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ

          ตุ๊บ~~!!

          คลาวด์ที่หอบร่างของตัวเองออกจากเครื่อง TTA มาได้อย่างยากลำบาก  ในที่สุดก็ทนอาการปวดหัวไม่ไหวจึงล้มลงหมดสติไปในที่สุด   แต่ก่อนที่เขาจะหมดสติไป  ภาพที่เขาเห็นเป็นครั้งสุดท้ายก็คือภาพของเด็กผู้ชายตัวเล็กมากๆอายุคงราวๆ 3 ขวบ  กำลังยืนแสยะยิ้มด้วยแววตาอันโหดเหี้ยมราวกับจะกลืนกินและทำลายทุกอย่างให้พินาศสิ้นไป   ซึ่งเรื่องแบบนี้มันไม่น่าจะมีอยู่จริงบนโลก

          ตึกๆๆๆๆ

          เสียงฝีเท้าของคลาวด์ที่เพิ่งจะรู้สึกตัวกำลังเดินอยู่ในสถานที่แห่งหนึ่งซึ่งมีแต่ความมืดจนมองเห็นแค่เพียงภาพสลัวๆเท่านั้น

          มืดจังเลย   ที่นี่มันที่ไหนกัน 

          คลาวด์กล่าวออกมาอย่างใจเย็นและยังคงเดินหน้าไปตามทางเดินที่ทอดยาวเบื้องหน้าอย่างช่วยไม่ได้   ยิ่งเดินลึกเข้าไปมากเท่าไหร่ก็ยิ่งมืดลงมากเท่านั้น

          อ๊ากกกกกกก  ช่วยด้วย   ฉันยังไม่อยากตาย

          เสียงร้องของผู้ชายคนหนึ่งดังออกมาด้วยท่าทางสั่นกลัวสุดขีด  ทันทีที่คลาวด์ได้ยินเขาก็ออกแรงวิ่งไปยังทิศของเสียงนั้นอย่างสุดชีวิต

          ตึง~~!!

          ภาพที่คลาวด์เห็นอยู่ในความมืดมิดเบื้องหน้าคือภาพของผู้ชายอายุราวๆ 50 ปีสวมใส่ชุดสีขาวเหมือนนักวิทยาศาสตร์ถูกอะไรบางอย่างพุ่งผ่านร่างไป  และร่างกายของชายคนนั้นก็ค่อยๆหลุดลงเป็นชิ้นๆ  เลือดสีแดงฉานไหลอาบนองพื้นไปทั่ว โดยเงาดำที่ยืนอยู่ด้านหลังของชายคนดังกล่าวก็หายเข้าไปในความมืดที่ลึกมากขึ้น

          เดี๋ยวก่อน  นั่นใคร

          คลาวด์ตะโกนเรียกอย่างเสียงดังสุดขีดพร้อมกับออกแรงวิ่งตามไปอย่างรวดเร็ว   เพียงชั่วครู่เงาดำดังกล่าวก็หายไปจากสายตา   พร้อมกับร่างของคลาวด์ที่วิ่งมาเจอกับกำแพง   โดยที่ทางขวามือของเขายังมีทางให้เดินไปต่อได้

          นี่มัน~~!! นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย       

          คลาวด์กล่าวออกมาด้วยความตื่นตะลึง  เพราะทันทีที่เขาเลี้ยวขวาและเดินมาเรื่อยๆก็ต้องพบเจอกับศพมากมายที่อยู่ในสภาพแหลกเหลวนอนเรียงรายอยู่ตามทางเดินไปตลอดเส้นทางที่ถูกทาทับด้วยสีแดงที่เกิดจากเลือดสดๆ ซึ่งกำลังส่งกลิ่นคาวคละคลุ้งไปทั่ว

          แอ๊ดด~~~!!

          เสียงบานประตูสีขาวที่อยู่ด้านหนึ่งในความมืดมิดส่งเสียงดังอ๊อดแอ๊ดออกมาจนได้ยินอย่างชัดเจน    คลาวด์เดินไปที่ประตูบานสีขาวดังกล่าวก่อนจะเปิดออกอย่างช้าๆ

          สายัณห์สวัสดิ์   คลาวด์  คุชิโนด้า

          เสียงๆหนึ่งจากมุมมืดภายในห้องหลังบานประตูเอ่ยขึ้นทักทายคลาวด์อย่างเป็นกันเอง    คลาวด์ที่ได้ยินแบบนั้นจึงหันไปยังทิศทางของเสียงนั้นอย่างฉับไว   และสิ่งที่ปรากฏแก่สายตาของเขาคือเงาร่างสีดำของมนุษย์สองคนที่ไม่อาจมองเห็นหน้าตาได้   จะเห็นก็แค่เพียงประกายตาสีน้ำเงินอันเย็นเยือกราวกับน้ำแข็งของผู้เป็นต้นเสียงกับประกายตาสีเขียวมรกตที่เศร้าหมองซึ่งกำลังยืนนิ่งและไม่เอ่ยอะไรออกมาเลยแม้แต่น้อย

          พวกคุณเป็นใครกัน

          คลาวด์ที่จ้องมองไปยังเงาร่างของมนุษย์สองคนเบื้องหน้าเอ่ยถามออกมาด้วยใบหน้าสงสัยสุดขีดแต่เงาร่างทั้งสองก็ยังคงเงียบเฉยไม่ตอบอะไรกลับมาและค่อยๆห่างออกไปจากเขาเรื่อยๆโดยที่เขาไม่สามารถวิ่งตามได้ทัน

          สู้สิ~~!! จงต่อสู้ไปเรื่อยๆ อย่างไม่หยุดพัก   ไม่ว่าจะเป็นโลกไหนก็จงอย่าหยุดสู้เด็ดขาด  จงเรียนรู้วิธีสู้  วิธีฆ่า  วิธีที่จะมีชีวิตอยู่    และเจ้าจะรู้เองว่าพวกเราคือใคร

          เสียงตอบกลับมาของเงาร่างทั้งสองที่กำลังถอยห่างออกไปเรื่อยๆและจางหายไปจากสายตาของคลาวด์  จนคลาวด์ต้องร้องตะโกนออกมาอย่างสุดเสียง

          กลับมาก่อน   พวกคุณเป็นใครกันแน่  ทำไมถึงรู้จักผมได้  

          แฮ๊กๆๆๆๆๆๆๆ

          คลาวด์ที่นอนหมดสติล้มลงอยู่ข้างๆเครื่อง TTA  ลืมตาตื่นขึ้นพร้อมกับหอบหายใจอย่างเหน็ดเหนื่อย    เขาค่อยๆลุกขึ้นนั่งอย่างลำบากและใช้มือขวาเสยผมที่ปิดบังใบหน้าให้เปิดออกก่อนจะกล่าวกับตัวเองว่า

          บ้าจริงๆ  ที่แท้เราก็ฝันไปเองงั้นหรอ   ดูท่าเราเองคงจะหมกมุ่นเล่นเกมมากเกินไปหน่อยสินะ

          กล่าวจบคลาวด์ก็มองไปยังเครื่อง TTA  ซึ่งวางอยู่ข้างๆ   จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นเดินไปที่ห้องน้ำเพื่อล้างหน้าให้ตนเองรู้สึกสดชื่นขึ้นมาบ้าง    เมื่อสดชื่นดีแล้วเขาจึงกลับมาที่เครื่อง TTA ของตัวเองอีกครั้งและลองเช็คอาการผิดปกติดู  แต่ก็ไม่พบอาการผิดปกติใดๆเลยแม้แต่น้อย

          คลาวด์ไม่รู้ว่าเขาหมดสติไปนานเท่าไหร่    แถมการเชื่อมต่อกับเกมยังถูกตัดขาดไปในขณะต่อสู้อยู่กลางทะเลทรายอีกด้วย  ทำให้ไม่รู้เลยว่าจะเกิดผลกระทบอะไรกับตัวละครภายในเกมของตนเองบ้างหรือเปล่า   ดังนั้นคลาวด์จึงล้มตัวลงไปนอนในเครื่อง TTA อีกครั้งซึ่งเครื่องก็ทำการบันทึกคลื่นสมองของเขาใหม่อีกรอบหนึ่งและพาเขากลับสู่โลกของเกมราชันศาสตราในที่สุด

          ฟิ้ว~~~!!

          เสียงของสายลมอันหนาวเหน็บพัดมากระทบร่างทำให้รู้สึกหนาวไปถึงกระดูก    เมฆาน้อยค่อยๆลืมตาขึ้นมาอีกครั้งก็พบว่าตนเองในตอนนี้มาอยู่บนพาหนะเคลื่อนที่ชนิดหนึ่งที่ทำจากไม้  ซึ่งเมื่อเขามองขึ้นไปบนท้องฟ้าก็พบกับดวงจันทร์ซึ่งกำลังทอแสงสีเหลืองนวลและเสาอันสูงใหญ่ที่ตั้งตะหง่านอยู่เบื้องหน้า  รวมไปถึงพวกผู้เล่นหลายสิบคนที่ต่างนอนหลับสนิทกันอยู่บนพื้น  

 

           เมฆาน้อยไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง  ดังนั้นเขาจึงกระโดดขึ้นไปยืนมองดูทุกอย่างจากเสาสูงที่ตั้งอยู่ตรงหน้า     และหลังจากที่เขามองสำรวจทุกอย่างจากยอดเสาสูงก็ต้องตื่นตกใจเป็นอย่างมาก  เพราะถ้าเขาคิดไม่ผิด  ในตอนนี้ตัวของเขาเองได้ขึ้นมาอยู่บนเรือใบโฮลค์ขนาดใหญ่ลำหนึ่งซึ่งกำลังแล่นอยู่กลางทะเลทรายของดินแดนทรายขาว

          ยินดีต้อนรับสู่เรืออาร์คแองเจิลนะ  ไอ้หนูน้อย  ฉันกัปตันเรือลำนี้ชื่อว่า ไทรเดนท์

          เสียงหนึ่งดังขึ้นไกลๆตัวของเมฆาน้อย   และเมื่อเขาหันไปมองที่ต้นเสียงนั้นก็พบกับชายวัย 40 เศษคนหนึ่งกำลังยืนจ้องมองมาทางเขาด้วยสีหน้ายิ้มแย้มอย่างเป็นมิตร

          ทำไมผมถึงมาอยู่ที่นี่กันครับ

          เมฆาน้อยเอ่ยถามทันทีเมื่อรู้ว่าผู้ที่อยู่ตรงหน้าคือกัปตันเรือ

          เมื่อฟังจบชายวัย 40 เศษก็ส่ายศรีษะเล็กน้อยและกล่าวว่า

          ไอ้หนู   ไม่ทันบอกชื่อให้ข้ารู้  ก็ถามคำถามก่อนเลยนะ  แบบนี้ยังใช้ไม่ได้

          เมื่อชายวัย 40 เศษกล่าวจบ  เมฆาน้อยก็นึกขึ้นได้ว่าตนเองเสียมารยาทออกไปเสียแล้วจึงรีบกล่าวออกมาว่า

          ต้องขอโทษทีครับ  ผมตกตะลึงมากเกินไปหน่อย    ตัวผมเองมีชื่อว่า  เหินลม ครับ

          เมฆาน้อยรู้ดีว่าในตอนนี้ตัวเองยังไม่ฟื้นพลังกับมาจึงต้องปกปิดตัวเองให้เป็นความลับไว้    คนเรานั้นรู้หน้าไม่รู้ใจ  ขืนเขาบอกชื่อจริงๆออกไปคงไม่ดีแน่  ดังนั้นจึงจำเป็นต้องใช้ชื่อปลอมไปก่อน   ซึ่งเหตุการณ์มันก็เร็วมากจนเขานึกชื่ออื่นไม่ออกจริงๆจึงบอกออกไปว่า เหินลม    ซึ่งชื่อนี้มันก็จะช่วยปกป้องเขาได้อีกทางหนึ่ง    เพราะถ้าผู้เล่นพวกนี้ไม่มีอุปกรณ์ตรวจสอบก็จะไม่มีทางรู้ตัวจริงของเขาได้เลย    และอุปกรณ์ตรวจสอบก็มีราคาแพงมากแถมใช้งานได้แค่ครั้งเดียวอีกด้วย  ดังนั้นหากไม่ใช้ผู้เล่นที่สังกัดสมาพันธ์หรือสหพันธ์ใหญ่ๆล่ะก็ไม่มีทางจะมีอุปกรณ์ตรวจสอบอย่างแน่นอน

          เหินลม   เป็นชื่อที่ดีนี่นา  แสดงถึงความเป็นอิสระเสรีดี   ส่วนคำตอบของเรื่องที่เจ้าถามข้าในตอนแรกก็คือ  พวกข้าเนี่ยแหละเข้าไปช่วยเจ้าเอาไว้จากแมงป่องทะเลทราย   ในตอนแรกข้าเห็นเจ้าพอมีฝีมือจึงส่งคนไปช่วยคนเดียว   แต่อยู่ดีๆเจ้าก็หมดสติไปเฉยๆ  เล่นเอาพวกข้าส่งคนไปเพิ่มแทบไม่ทัน    และสุดท้ายเมื่อทุกอย่างจบลง   พวกข้าจึงเอาเจ้าที่ยังไม่ได้สติกลับมาที่เรือลำนี้

          เมฆาน้อยตั้งใจฟังคำพูดของชายวัย 40 เศษคนดังกล่าวจากนั้นก็พยักหน้ารับรู้ในสิ่งที่เกิดขึ้นและกล่าวออกมาว่า

          ถ้าเช่นนั้น  ผมก็ขอขอบคุณมากเลยครับ  คุณลุงไทรเดนท์

          เมฆาน้อยรู้ดีว่าฝ่ายตรงข้ามเห็นเขาเป็นแค่เด็กตัวเล็กๆคนหนึ่งที่พอมีฝีมืออยู่บ้าง  ดังนั้นจึงพยายามทำตัวให้เหมือนเด็กมากที่สุด  ทั้งคำพูด  ทั้งการปฏิบัติ    แต่ทว่าสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นจนได้

          ไอ้หนู  นี่แกเรียกข้าว่าอะไรนะ

          ชายวัย 40 เศษกล่าวจบก็ปล่อยจิตสังหารออกมาจนเมฆาน้อยเองยังสามารถรู้สึกได้และเตรียมพร้อมตอบโต้ทันที    แต่ในขณะที่กำลังจ้องหน้ากันอยู่   ชายวัย 40 เศษคนดังกล่าวก็ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆเขาและกล่าวต่อไปว่า

          ไม่ใช่ลุงเฟ้ย    ต้องเรียกพี่ไทรเดนท์สิ

          กล่าวจบชายวัย 40 เศษก็เดินจากไป  ทิ้งไว้แต่เมฆาน้อยที่กำลังสับสนจนทำอะไรไม่ถูก   


****************************************************************************

ขอโทษทีครับ ช่วงนี้ไม่ค่อยว่าง  หาตังใช้อยู่    ส่วนเรื่องนิยายถ้ายังไงจะลงจนถึงตอน 100 ก่อนหรือถึงเนื้อเรื่องที่ดูสมควร  แล้วจะหยุดยาวสักช่วงหนึ่ง   เพราะฉะนั้นยังไงก็อัพแน่  แต่อาจจะเป็นวันละตอน หรือสองวันตอน ขึ้นอยู่กับเวลาที่มี    แต่ตอนนี้ในหัวผมมันไปเกินตอน 100 แล้ว  แต่ยังไม่มีเวลาพิมพ์เท่านั้นเองครับ    จึงต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้หากเกิดการรอนานจนเกินไป

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 220 ครั้ง

25,176 ความคิดเห็น

  1. #24433 godzillalovely (@godzillalovely) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 15:53
    ขอบคุณครับ
    #24433
    0
  2. #24169 I LovE MondaY (@talku) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2558 / 13:21
    ลุงงง..... 555555555 ยอมได้ล่ะนะ 10 ขวบ กับ 40
    #24169
    0
  3. #23901 Harm. (@tanzanaza) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2558 / 19:56
    แหม่ 55555 ลุงงงงง
    #23901
    0
  4. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  5. #22728 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:42
    ขอบคุณมากค่ะ
    #22728
    0
  6. #21682 วายุจัง (@inu47) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 4 มกราคม 2557 / 18:32
    เด็กมันเรียกถูกแล้ว สี่สิบกับเด็กสิบขวบมันก็ลุงหละฟะ
    #21682
    0
  7. #18803 Pearendless (@pear-narin) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2556 / 23:42
    ลุง,, 40 แล้วนะลุง =..=''
    #18803
    0
  8. วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2556 / 20:27
    Thank  you
    #16466
    0
  9. #16067 hddsaasssd (@nooberror) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2556 / 00:15
    อย่าสปอยเลยครับ จะได้ไม่เป็นภาระของคนอ่านใหม่ - -"
    #16067
    0
  10. #15245 สายฝนเย็นชื่นใจ (@saifone) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2555 / 13:08
    คลาวด์ ฝันถึง อีก 2 บุคคลิกของตัวเองในอดีต คือ ดาร์กไลท์ และสไวด์
    #15245
    0
  11. #14731 บังเอิญอ่าน (@rithio) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2555 / 20:15
    บุคลิกอีกด้านของเมฆน้อยหรอ
    #14731
    0
  12. #13832 LinLinJung (@linlinlover) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2555 / 02:14
    กำลังแอบเดาว่าแต่ก่อน พ่อของคลาวมีลูกชายอีกสองคน ที่ฆ่าคนไปเยอะ(มั้ง)แล้วอาจเกิดอะไรซักอย่างทำให้ตายไม่ก็พ่อของคลาวเป็นคนฆ่าเองแล้วก็เอา ลูกชายสองคนมารวมๆกันกลายเป็นคลาวแล้วผนึกความทรงจำไว้ (จินตนาการเราเข้าขั้นแย่แล้วนะนี่- -.)
    #13832
    0
  13. #13742 kim (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 24 กันยายน 2555 / 19:46
    อาร์คแองเจิล มันอยู่ใน gundam นะพี่
    #13742
    0
  14. #13421 Joker Mask (@gamsor) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2555 / 14:51

    สองคนนั้นเป็นใครกันแน่ แล้วเรื่องราวในอดีตของเมฆาน้อยมันมีความเป็นมายังไงกันแน่

    #13421
    0
  15. #12324 NARUTO BLEACH <3 (@earnly-poopoo) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2555 / 19:34
    กลัวแก่เหรอลุง555
    #12324
    0
  16. #10305 BaLarNa (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2554 / 00:29
    ท่าทางคนแต่งจะชอบดูกันดั้มกับซามูไรพเนจรนะเนี่ย 555+

    เอาเชื่อยานรบฝั่งพระเอกมาตั้งเลย กับท่าของไซโต้ ฮาจิเมะมาเองเรยแฮะ



    สู้ต่อไปครับ อิอิ
    #10305
    0
  17. #10213 -Teety- (@teety1234) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2554 / 18:19
     อายุ40ยังจะให้เรียกพี่อีกหรอ
    #10213
    0
  18. #9646 นักอ่านนิยายมือใหม่ (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2554 / 16:07
    ชื่อเรือเอาของ กันดั้มซีด มาอีกอะ ^o^^o^

    แต่อาร์คแองเจิล มันมีความหมายว่าอะไรไม่รู้
    #9646
    0
  19. #9320 [Op]Ko_Ke (@sasipa88) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 25 กันยายน 2554 / 20:47
    สนุกมากค่ะ
    #9320
    0
  20. #8996 555 (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2554 / 14:02
    ชื่อเรือคุ้นๆๆ นะ ^_^lll
    #8996
    0
  21. #8610 ปีกราชันย์ (@silentza) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2554 / 22:11
    เรื่องชักจะมึนๆแล้วละ
    #8610
    0
  22. #8266 BzIQ (@bziq) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2554 / 16:57
    กัปตัน อายุมากสุด ในเรือ ไม่เรียก ลุงแล้วเรียก ....พี่ หรอ อิอิ
    #8266
    0
  23. #8061 Ggggib (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2554 / 16:48
    พี่ๆๆๆลุงๆๆๆเป็นปู่ๆๆๆ
    #8061
    0
  24. #6883 {Shadow} (@poomthegod) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2554 / 18:16
     ไม่เห็นจะต่างกันตรงไหนเลยลุงกับพี่
    #6883
    0
  25. #4611 ~๑ทะเลสีคราม๑~ (@icelovemime1) (จากตอนที่ 84)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2553 / 19:07

    เอ๋ คห.38 ท่าทางจะเคยมีคนเรียกป้า

    #4611
    0