LorD oF WeaPoN (ราชันศาสตรา)

ตอนที่ 287 : ภาค 3 จอมราชันบัลลังก์เทวะ ตอนที่ 67 จอมทรราช

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,914
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 126 ครั้ง
    21 พ.ย. 56

ตอนที่ 67 จอมทรราช

เพลิงกัลป์อยากได้รับการยอมรับเพื่อเป็นราชา  แต่ตัวเขากับฆ่าฟันผู้คนและเกาะกุมอาวุธเอาไว้ในมือ  ตั้งแต่เริ่มต้นที่เขาเหยียบย่างเข้าสู่โลกราชันศาสตราแห่งนี้มา  เขาก็ได้สูญเสียคุณสมบัติของการเป็นราชาที่แท้จริงไปแล้ว  ดังนั้นผู้เล่นที่อยู่ในโลกราชันศาสตราทุกคนจึงไม่มีผู้ใดที่มีคุณสมบัติเพียงพอที่จะเป็นราชาที่ดีของโลกได้  และถ้าหากจะมี  ก็คงจะเป็นได้แค่ราชาเปื้อนเลือดเท่านั้น

“ถ้าอย่างนั้น  ตัวนายคิดว่าตนเองจะเป็นอะไร” เพลิงกัลป์กล่าวถามต่อเมฆาน้อย

“อะไรก็ได้ที่ไม่ได้อยู่บนนิยามของคำว่า ราชา” เมฆาน้อยตอบอย่างไม่ต้องคิด  จากนั้นเขาก็กล่าวออกมาอย่างต่อเนื่อง

“ฉันต่างกับนายมาก เพลิงกัลป์” ว่าแล้วเมฆาน้อยก็เปลี่ยนสีหน้าเป็นสีหน้าที่ดูจริงจังอีกหน

“หากนายคือตัวตนที่เกิดมาเพื่อที่จะเป็นราชาที่ดีแล้วล่ะก็   ตัวฉันก็คือตัวตนที่เกิดมาเพื่อนำพาและชักนำให้เงามืดของโลกคงอยู่  ฉันคือความชั่วร้าย  และเพราะฉันชั่วร้ายจึงไม่จำเป็นที่จะต้องทำตัวให้ดูดีในสายตาของใครๆ  ไม่มีความจำเป็นใดๆ ที่ฉันจะต้องทำให้ผู้อื่นยอมรับ  ดังนั้นฉันจึงเป็นได้ทุกสิ่งที่โลกอยากให้เป็น”

“นายพูดราวกับตนเองไม่จำเป็นต้องสนใจผู้ใดก็ได้” เพลิงกัลป์ย้อนถามเสียงแข็ง

“ฉันสนใจเฉพาะบางคน  และสนใจเฉพาะคนที่ฉันอยากจะสนใจ” เมฆาน้อยเริ่มกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ฉันไม่ได้เกิดมาเพื่อรักมวลประชา  แต่ฉันเกิดมาเพื่อรักตนเอง  และรักคนที่ฉันรักเท่านั้น”

“ถ้าอย่างนั้นนายก็จะเป็นได้แค่ผู้ปกครองที่เห็นแก่ตัว” เพลิงกัลป์ย้อน

“มนุษย์ทุกคนล้วนรักตนเอง  ทั้งเห็นแก่ตัว  และมีความต้องการอย่างไม่สิ้นสุด” เมฆาน้อยกล่าวด้วยสีหน้าที่ดุดันน่ากลัวยิ่ง “ซึ่งฉันก็มีสิ่งเหล่านั้นมากกว่าใครๆ ทั้งหมด”

เพลิงกัลป์ที่ได้ฟังเมฆาน้อยกล่าวออกมาแบบนี้ก็พลันชะงักงันไปครู่ใหญ่  ตลอดมาตัวเขาพยายามทำความเข้าใจและพยายามเข้าถึงเมฆาน้อย   และในท้ายที่สุดเขาก็ได้เข้าใจสักทีว่าตัวตนของเมฆาน้อยมีเนื้อแท้เป็นเช่นไรกันแน่

“ฉันเคยคิดมาตลอดว่านายเป็นบุคคลที่เข้าใจได้ยาก  แต่ในที่สุดฉันก็เข้าใจได้สักที” เพลิงกัลป์กล่าวเสียงกร้าว

“รักตัวเอง เห็นแก่ตัว หลอกลวง ใช้อำนาจบาดใหญ่  ทำตามใจตนเอง  ไม่เห็นหัวคนอื่น และเผด็จการ  สิ่งเหล่านี้คือตัวตนของนาย” ว่าแล้วเพลิงกัลป์ก็จับจ้องไปที่เมฆาน้อยอย่างไม่วางตา  แววตาแข็งค้างดุดันยิ่ง

“นายมันก็ จอมทรราข ดีๆ นี่เอง” เพลิงกัลป์กล่าวเน้นเสียงดังลั่น

ซึ่งคำพูดดังกล่าวก็ทำให้เมฆาน้อยต้องหรี่สายตาลงต่ำอย่างเร้นลับ  รอยยิ้มพลันลอยเด่นอยู่บนใบหน้าอย่างไม่รู้ตัว  จากนั้นเขาก็กล่าวออกมาอย่างช้าๆ

“หากเป็นทรราชแล้วทำให้ฉันเป็นผู้ชนะ  ได้ปกครองโลกนี้และมีชีวิตอยู่รอดต่อไป  ฉันจะยอมให้ตนเองกลายเป็นทรราช”

 สิ่งที่เมฆาน้อยกล่าวออกมานับว่าน่าตระหนกและน่าสะท้านใจเป็นอย่างยิ่ง  มันทำให้เพลิงกัลป์รู้สึกคล้ายถูกตีหัวด้วยของแข็งจนสมองลั่นอึงอล  ส่วนดารินและเฟรย์ที่ต่างยืนฟังบทสนธนาระหว่างเมฆาน้อยและเพลิงกัลป์มาตลอดก็ต่างมีสีหน้าเหนือความคาดหมายทั้งคู่

มันแทบจะเป็นเรื่องที่ไม่น่าเชื่อว่าพวกเธอจะได้ยินคำพูดแบบนั้นหลุดออกมาจากปากของเมฆาน้อย

“นายพูดมันจากใจจริงงั้นเรอะ” เพลิงกัลป์ที่เพิ่งตั้งสติได้รีบถามออกไป

“นายก็รู้ว่าฉันไม่ใช่คนที่จะพูดอะไรพล่อยๆ ออกมา” เมฆาน้อยตอบ

“นายรู้ตัวเองดีใช่มั้ยว่าจอมทรราชเป็นบุคคลที่ผู้คนไม่ยอมรับ” เพลิงกัลป์ถาม

“แต่ไม่ว่าจะเป็นราชาหรือจอมทรราชก็ล้วนแต่เป็นผู้ที่ปกครองโลกไม่ใช่หรือไง” เมฆาน้อยตอบ “คนอย่างฉันสนใจเพียงผลลัพธ์  ไม่สนใจวิธีการ  แล้วทำไมฉันจะต้องเลือกทางที่ยากกว่าและใช้เวลายาวนานกว่าอย่างการเป็นราชาซึ่งไม่มีวันเป็นได้จริง”

“นายจะถูกผู้เล่นมากมายต่อต้าน” เพลิงกัลป์กล่าว “ไม่มีใครยอมรับให้ทรราชเป็นผู้ปกครองโลกหรอก”

“แน่นอน!!  และฉันก็กำลังคาดหวังซึ่งการต่อต้านนั้นอยู่” เมฆาน้อยกล่าวอย่างไม่นึกใส่ใจ “ถ้ามี!! ก็คงจะน่าสนุกดี”

“นายนี่มัน....” เพลิงกัลป์ถึงกับชะงักคำพูดไปเพราะมิอาจหาคำพูดใดมากล่าวอธิบายได้

เมฆาน้อยที่เห็นแบบนั้นจึงหันไปทางดารินที่ยืนอยู่ทางด้านหลังของเพลิงกัลป์และเอ่ยถามขึ้นบ้าง

“แล้วน้องล่ะ ดาริน น้องคิดว่าเป็นเช่นไร”

“หนูไม่เข้าเรื่องยากๆ อย่างเรื่องที่พี่ทั้งสองคนพูดกันหรอกค่ะ” ดารินกล่าวตอบตามความจริง “หนูระบุไม่ได้ว่าพี่กับเจ้าชาย  ฝ่ายไหนคือฝ่ายถูก แต่หนูคิดว่าผู้คนที่เป็น new brain หรือผู้เล่นที่แห่กันเข้ามาในเกมเพื่อเป็น new brain ทั้งผู้ที่ถูกบังคับหรือสมัครใจก็ตามที  ทุกคนต่างคาดหวังให้โลกกลับคืนสู่ความสมดุล”

“แล้วความสมดุลที่น้องพูดถึงเป็นโลกแบบไหน” เมฆาน้อยกล่าวถาม “น้องต้องการโลกที่เป็นเช่นไร”

“การทำให้เกิดความสมดุลของโลกมีได้แค่สองกรณีค่ะ  ซึ่งกรณีแรกคือการทำให้ new brain ทั้งหมดหายไป  เหลือไว้แต่ผู้คนธรรมดาที่ใช้ชีวิตอย่างปกติสุข  แต่มันเป็นหนทางที่ดูโหดร้าย  ดังนั้นหนูจึงคิดได้อีกกรณีหนึ่ง  ซึ่งนั่นก็คือการที่ทำให้โลกนี้มี new brain เพิ่มมากขึ้น  และมีให้มากพอต่อความต้องการของโลก”  ดารินตอบตามความคิดของตนด้วยหน้าตาใสซื่อ

“เมื่อ new brain มีมากเกินพอแล้ว  อิสรภาพกับความฝันที่เคยเสียไปก็จะค่อยๆ กลับคืนมา  หนูเชื่อว่ามันสมควรเป็นแบบนี้”

หลังจากได้ฟังคำพูดของดาริน  เมฆาน้อยก็เปลี่ยนสีหน้าเป็นดูอ่อนโยนและกล่าวออกมาอย่างรู้สึกเอ็นดู “น้องโตขึ้นมากจริงๆ ดาริน  น้องโตมากพอที่จะมีความคิดเป็นของตนเอง  และมีสิ่งที่น้องเชื่อมั่น” ว่าแล้วเมฆาน้อยก็ยิ้มกว้างอย่างรู้สึกดีใจในอะไรบางอย่าง

“อย่าหยุดที่จะเชื่อเช่นนั้นนะน้องดา” เขากล่าว “เพราะในท้ายที่สุดโลกจะเป็นแบบที่น้องเชื่อมั่น  ไม่สักทางใดก็ทางหนึ่ง”

ดารินพยักหน้าตอบรับคำพูดของเมฆาน้อยหนึ่งครั้ง  จากนั้นเมฆาน้อยจึงเบนสายตากลับไปที่เพลิงกัลป์อีกหน  ก่อนจะเรียก เทวะศาสตราราชันที่เก้า ทัณฑ์สวรรค์ดับสุริยาออกมาวางไว้บนโต๊ะและใช้มือดันมันให้เลื่อนไปอยู่ตรงเบื้องหน้าของเพลิงกัลป์อย่างสงบ

แน่นอนว่าเพลิงกัลป์ที่ได้เห็นเมฆาน้อยกระทำเช่นนี้ก็ย่อมรู้สึกงุนงงจนคิ้วทั้งสองข้างขมวดเข้าหากัน

“นายทำอะไร!! คิดจะคืน ทัณฑ์สวรรค์ดับสุริยา ให้ฉันงั้นเรอะ” เขาถาม

เมฆาน้อยกล่าวตอบเสียงเรียบ “ความจริงฉันอยากจะคืน เทวะศาสตราราชันที่ห้า ดาราสวรรค์สัญจร ให้กับทางนายด้วย  แต่น่าเสียดายที่ตอนนี้มันไม่ได้อยู่กับฉัน”

“ทำไมนายต้องทำเรื่องแบบนี้ด้วย” เพลิงกัลป์ถามอย่างไม่เข้าใจ

“เพื่อให้นายได้เลือก” เมฆาน้อยตอบอย่างมีเลศนัย  แววตาฉายประกายลึกล้ำ

“เลือกอะไร” เพลิงกัลป์ย้อนถาม

“ฉันบอกไว้ตั้งแต่ต้นแล้วว่าอีกไม่นานนายจะรู้ได้เอง” เมฆาน้อยตอบด้วยท่าทางจริงจัง “หากถึงเวลานั้นแล้วนายเกิดความคิดว่าฉันกำลังทำในสิ่งที่ไม่ถูก  มันขัดแย้งกับนาย  และไม่ใช่สิ่งที่นายต้องการหรือวาดหวัง  ก็จงใช้ทัณฑ์สวรรค์ดับสุริยาและพลังของนายในการหยุดฉัน”

เมฆาน้อยพลันกล่าวด้วยท่าทางเย็นชา “แต่ขอเตือนว่าให้หยุดฉันในฐานะเพื่อน  เพราะอย่างน้อยฉันอาจจะหลงเหลือความปราณีไว้ให้บ้าง”

เมื่อได้ยินแบบนั้นเพลิงกัลป์ก็เกิดอาการเดือดดาลขึ้นมาทันที  เขาผุดลุกขึ้นจากที่นั่งโดยพลัน  มือขวาคว้าหมับเข้าที่เทวะศาสตราราชันที่เก้าทัณฑ์สวรรค์ดับสุริยาที่วางไว้ตรงหน้า  แววตาเปลี่ยนเป็นกราดเกรี้ยว

“หากนายพูดถึงขนาดนั้นฉันก็จะขอรับมันเอาไว้” เพลิงกัลป์กล่าวเสียงกร้าว “ฉันจะจำคำพูดของนายทุกคำ  และเฝ้าภาวนาว่าอย่าให้ฉันต้องหันหลังให้นายอีกครั้งเลย”

จากนั้นเพลิงกัลป์ก็หันไปทางดารินที่ยืนอยู่ทางด้านหลัง “พวกเรากลับกันได้แล้วดาริน” ว่าแล้วเพลิงกัลป์ก็หุนหันเดินจากไปอย่างไม่อำลา  ตัวเขามาหาเมฆาน้อยด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม  ทว่ากับต้องกลับไปด้วยความหงุดหงิดหัวใจ

ฝ่ายดารินที่เห็นเช่นนั้นก็ขัดเพลิงกัลป์ไม่ได้  ดังนั้นเธอจึงได้หันมากล่าวลากับเมฆาน้อยอย่างสุภาพ

“หนูขอลากลับก่อนนะค่ะ  เอาไว้โอกาสหน้าค่อยพบกันใหม่”

พอกล่าวจบ  ดารินก็รีบติดตามเพลิงกัลป์ออกไปอย่างรีบร้อน  ซึ่งเมฆาน้อยก็นั่งมองจนทั้งสองออกจากห้องและหายไปจากสายตาอย่างเงียบงัน

“ใช่แล้ว!! อีกไม่นานจะได้เจอกันอีกครั้ง” เขากล่าวเสียงเบาคล้ายรำพันอยู่คนเดียว  จากนั้นเมฆาน้อยก็ถอนหายใจอย่างแรงครั้งหนึ่ง

“เฮ้อ!!” ว่าแล้วเมฆาน้อยก็เหยียดตัวตรงคล้ายกำลังบิดขี้เกียจและอยู่ในอากัพกิริยาที่สบายๆ  สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นดูผ่อนคลายสุดๆ จนท่าทางที่ดูเคร่งเครียดจริงจังก่อนหน้านี้เป็นแค่เพียงเรื่องล้อเล่น

การที่เมฆาน้อยสามารถเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือได้รวดเร็วเช่นนี้ทำให้เฟรย์ที่ยืนมองอยู่ใกล้ๆ ยังต้องรู้สึกงุนงงกับการแสดงออกของเขา

แน่นอนว่าสีหน้าที่ดูฉงนงุนงงของเฟรย์ย่อมหลบสายตาของเมฆาน้อยไปไม่พ้น  ทำให้เมฆาน้อยต้องเอ่ยถามขึ้นมา

“น้องเองก็สงสัยในตัวพี่งั้นเหรอ เฟรย์”

“เปล่าค่ะ” เฟรย์เอ่ยตอบพลางโบกมือปฏิเสธ “หนูไม่ได้สงสัยอะไรพี่หรอกนะคะ  แต่หนูแค่ไม่เข้าใจว่าทำไมพี่ต้องพูดอะไรแบบนั้นออกไปด้วย  ทำไมพี่ต้องแกล้งเล่นละครเพื่อให้พวกเขามองพี่ในทางที่ไม่ดี”

คำพูดของเฟรย์ทำให้เมฆาน้อยต้องหัวเราะออกมาเสียงดัง “ฮ่าๆๆ  ดูท่าพี่จะตบตาน้องเฟรย์ไม่ได้เลย”

“เพราะหนูเคยอยู่กับนิกส์มานานค่ะ  มันจึงทำให้หนูพอจะดูออกว่าอะไรเป็นเรื่องจริงและอะไรที่เป็นแค่การแสดง” เฟรย์กล่าวด้วยท่าทางจริงจัง  น้ำเสียงหนักแน่น

“แม้แขกของพี่จะบอกว่าพี่มีเนื้อแท้เป็นจอมทรราชก็เถอะค่ะ  แต่หนูไม่เชื่อหรอก  เพราะถ้าพี่เป็นจอมทรราชจริงก็คงไม่ช่วยหนูกับแม่เอาไว้  ตัวตนของพี่เป็นคนดีมากกว่านั้นค่ะ”

แววตาของเฟรย์มีแต่ความเชื่อมั่นอันแรงกล้า “ถึงหนูจะไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับอดีตหรือตัวตนของพี่ดีไปเสียหมดทุกอย่าง  แต่อย่างน้อยหนูก็พอจะระแคะระคายมาบ้างและรู้ดีว่าพี่เหลือเวลาในโลกจริงอีกไม่นานนัก” ว่าแล้วเฟรย์ก็ก้มหน้าลงด้วยความรู้สึกโศกเศร้า

“ความรู้สึกที่อยากจะมีชีวิตของพี่  หนูเข้าใจดีมากกว่าใครๆ  และหนูก็เป็นคนหนึ่งที่หวังให้พี่มีชีวิตอยู่เป็นที่พึ่งของหนูต่อไปนานๆ   ดังนั้นต่อให้พี่จะกลายเป็นจอมทรราชไปจริงๆ  และต่อให้คนทั้งโลกทรยศหักหลังพี่ก็ตามที  แต่หนูจะไม่มีวันทรยศหักหลังพี่อย่างเด็ดขาด”

เมฆาน้อยอึ้งไปเล็กน้อยกับคำพูดของเฟรย์  จากนั้นเขาจึงค่อยๆ ผ่อนคลายลงทีละนิดและกล่าวออกมาทีเล่นทีจริงพลางยิ้มอย่างสุขใจ

“มันจะดีงั้นเรอะ” เขาถาม “พี่มันจอมหลอกลวงและใช้คนเก่งนะรู้มั้ย”

“บอกแล้วไงว่าหนูดูพี่ออก” เฟรย์กล่าว

จากนั้นเมฆาน้อยก็หัวเราะชอบใจออกมาอีกครั้งพลางส่ายหน้าไปมาอย่างอารมณ์ดี  ฝ่ายเฟรย์ก็ยิ้มน้อยๆ ออกมาเช่นกัน

ทว่าในระหว่างนั้นก็ได้บังเกิดเสียงติ๊ดยาวๆ  ขึ้นที่นาฬิกาข้อมือของเมฆาน้อย  บ่งบอกว่ามีใครบางคนติดต่อเข้ามาหา  ซึ่งมันก็ทำให้เมฆาน้อยต้องหุบยิ้มลงและยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดูด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

“คิดไว้แล้วเชียวว่าต้องเป็นแบบนี้” เมฆาน้อยกล่าวขึ้นหลังจากเห็นว่าชื่อที่ติดต่อเข้ามาหาเขาเป็นชื่อของซไรเซอร์  

“ไปทำงานได้ไม่ถึงวันก็ดูเหมือนจะเจอปัญหาเข้าให้เสียแล้ว”  ว่าแล้วเมฆาน้อยก็เงยหน้าขึ้นด้วยแววตาเป็นประกาย  ก่อนจะเบนสายตาไปยังร่างของเฟรย์ที่ยืนอยู่ข้างๆ

“น้องเฟรย์” เมฆาน้อยพูดขึ้น “น้องช่วยออฟไลน์ออกจากเกมแล้วไปตามไอซ์ให้เข้ามาในเกมที  บอกกับเธอว่าพี่ต้องการใช้ความสามารถของเธอให้เร็วที่สุด”

“ค่ะ” เฟรย์พยักหน้ารับคำเพียงสั้นๆ  จากนั้นเธอก็ขอตัวลาและออฟไลน์กลับออกไปนอกเกมทันที

ซึ่งในระหว่างนี้เมฆาน้อยก็เพิ่งจะกดรับการติดต่อจากซไรเซอร์

“โธ่เอ๊ย!!  ทำไมนายรับสายช้าจัง” เสียงบ่นอู้อี้ดังขึ้นจากนาฬิกาข้อมือของเมฆาน้อยเป็นอันดับแรกทันทีที่สายระหว่างเขาและซไรเซอร์เชื่อมต่อถึงกัน

เมฆาน้อยที่ได้ยินแบบนั้นก็เปิดปากสวนคำกลับไป “โอ้!!  ฉันก็นึกว่านายจะขยับไม้ขยับมือจนหมดเรี่ยวแรงไปแล้วเสียอีก” ว่าแล้วเมฆาน้อยก็กล่าวเหน็บแนมไปหนึ่งดอก

“แต่ถ้ามีแรงมาบ่นฉันได้ถึงขนาดนี้ก็แสดงว่ายังสบายดีอยู่สิท่า”

“ใช่สิ!! คนแบบฉันมันตายยากอยู่แล้ว” ซไรเซอร์กล่าวขึ้นอย่างยอกย้อน

“หึๆ อย่าได้มาพูดจาเล่นลิ้นกับฉัน” เมฆาน้อยกล่าวอย่างรู้ทัน “ที่ติดต่อเข้ามาเนี่ย  แสดงว่านายไปเจอปัญหาเข้าใช่มั้ยล่ะ”

“ฮ่าๆ  ใช่เลยพวก” ซไรเซอร์กล่าวพลางหัวเราะ “แล้วมันก็เป็นปัญหาที่เกี่ยวกับนายนี่แหละ”

เมฆาน้อยที่ได้ฟังเช่นนั้นก็ถามขึ้น “เป็นพวกมันงั้นเรอะ!!  แต่ฉันบอกให้นายพยายามเลี่ยงพวกมันและใช้เส้นทางอื่นเอาไว้แล้วนี่นา”

“นั่นสิ!! ฉันก็พยายามเลี่ยงพวกมันอย่างที่นายบอกแล้ว” ซไรเซอร์กล่าวเน้น “แต่ดูเหมือนพวกมันจะไม่ยอมละเว้นพวกฉันเลย  เฮ้!! นายเข้าใจมั้ยเนี่ย!! ว่าพวกฉันต้องลำบากขนาดไหน”

“อืม!! เดี๋ยวฉันจัดการเรื่องนี้ให้” เมฆาน้อยตอบ

“หึๆ ไม่ใช่เดี๋ยว  แต่นายต้องจัดการให้เร็วที่สุด” ซไรเซอร์กล่าวออกมาอย่างหงุดหงิด “พวกก่อกวนน่ะ  แค่พวกนักล่าค่าหัวก็มากจนมือไม้เป็นระวิงแล้ว  นี่ยังมีพวกมันคอยเสริมและก่อกวนไม่เลิกอีก  มันรับศึกหลายด้านชัดๆ”

“ฉันก็ให้ของเล่นใหม่นายไปหมดแล้วนี่นา  มันยังจะมีพวกที่เกินแรงนายจัดการอีกเหรอ” เมฆาน้อยย้อนถามอย่างแปลกใจ

“มันก็จริงที่ของเล่นใหม่ของนายถูกใจฉันมากและไร้เทียมทานเป็นอย่างยิ่ง” ซไรเซอร์บ่นไม่หยุด “แต่คนที่ใช้พวกมันอย่างฉันไม่ได้ไร้เทียมทานตามไปด้วย  ดังนั้นอย่างน้อยก็เหลือเวลาให้ฉันได้พักทานข้าวดื่มน้ำบ้าง  ไม่ใช่เอะอะอะไรก็ลงไม้ลงมือทั้งวันแบบนี้  มันจะมันมือมากเกินไปหน่อยแล้ว”

“ถ้าอย่างนั้นนายก็อดทนรออีกสักสองถึงสามชั่วโมงก็แล้วกัน” เมฆาน้อยกล่าวเสียงเรียบ

“หา!! สองถึงสามชั่วโมงเชียว  นี่นายล้อกันเล่นหรือเปล่า” ซไรเซอร์สบถเสียงดังลั่น “อย่างนี้ให้ฉันฆ่าพวกมันทิ้งเลยดีกว่า  นายแค่อนุญาตมาคำเดียวมันก็จบเรื่องแล้ว  รับรองว่าฉันจะกลบฝังพวกมันอย่างดีที่สุด”

เมฆาน้อยรีบกล่าวทัดทานทันที “ฉันรู้ว่านายกำลังหงุดหงิด  แต่ช่วยใจเย็นและทนรอสักนิดเถอะ  ตอนนี้ฉันเองก็เพิ่งจะนึกหาวีธีดีๆ มาจัดการกับพวกมันได้  และกำลังดำเนินการอยู่” ว่าแล้วเมฆาน้อยก็กล่าวเสียงเฉียบขาด

“นายไม่ต้องห่วงเพราะเดี๋ยวฉันจะไปที่นั่นและจัดการเรื่องนี้ด้วยตนเอง”

เมื่อทางซไรเซอร์ได้ยินเมฆาน้อยกล่าวด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดแบบนี้ก็รู้สึกใจเย็นลงได้บ้าง

“เอาเถอะ!! ถ้าขนาดนายออกหน้าด้วยตนเองแบบนี้ฉันก็เบาใจ” ซไรเซอร์กล่าวย้ำ “แต่แค่สามชั่วโมงเท่านั้นนะ”

“ฉันไม่เคยผิดคำพูดกับใคร” เมฆาน้อยกล่าวรับคำด้วยความมั่นใจ

“ถ้าอย่างนั้นก็ได้  เอาไว้ฉันจะเคลียร์สถานที่ทางด้านนี้ไว้รอต้อนรับนายก็แล้วกัน” ซไรเซอร์เริ่มพูดเล่นออกมา “แต่มันก็ไม่แน่นะ  เพราะบางทีนายอาจต้องเผชิญหน้ากับเรื่องเหนือความคาดหมาย”

ซไรเซอร์พูดทิ้งท้ายเอาไว้ให้อยากรู้และตัดการติดต่อไปในทันที  จากนั้นเมฆาน้อยที่ได้อยู่อย่างสงบก็ถอนหายใจออกมาอย่างแรงอย่างรู้สึกเหนื่อย

“เฮ้อ!!  ดูท่าวันนี้สำหรับฉันจะยังไม่จบลงง่ายๆ”

พอเมฆาน้อยกล่าวลอยๆ ออกมาแบบนี้ก็พลันมีเสียงหนึ่งดังขึ้นตามมา   มันเป็นเสียงของเจ้าอสูรโลหิตที่อาศัยอยู่ในร่างเดียวกับเมฆาน้อยและไม่ได้แสดงความคิดเห็นอะไรมานานพอสมควร

“มันก็ช่วยไม่ได้นะครับ  เพราะเจ้านายอยากหาเรื่องเหนื่อยแรงเองทำไม” อสูรโลหิตกล่าวเสียงแสดงความเห็น “ว่าแต่ พวกมันที่เจ้านายสนทนากับเพื่อนเมื่อสักครู่นี้  คงจะหมายถึงเจ้าสามแสบนั่นสินะครับ  เจ้านายสมควรจัดการพวกมันตั้งนานแล้ว”

“นั่นสินะ” เมฆาน้อยรำพัน “ฉันควรลงมือตั้งนานแล้ว  เพราะอย่างน้อยฉันก็ควรที่จะแย่งศาสตราราชันทั้งหมดกลับคืนมาเพื่อใช้ในแผนการขั้นต่อไป”

“แล้วเจ้านายคิดจะจัดการกับพวกมันยังไง  ในเมื่อพวกมันในตอนนี้เป็นเทพอสูรระดับตำนานที่ไม่ยอมก้มหัวให้กับผู้ใดไปแล้ว” เจ้าอสูรโลหิตถาม  ซึ่งมันก็ทำให้แววตาของเมฆาน้อยฉายประกายอำมหิตออกมา

“ฉันคิดหาวิธีเอาไว้แล้ว” เมฆาน้อยกล่าวอย่างไร้อารมณ์ “แต่ถ้าพวกมันไม่ยอมก็คงต้องสังหารทิ้ง”


**************************************************************************************************************



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 126 ครั้ง

25,182 ความคิดเห็น

  1. #24635 godzillalovely (@godzillalovely) (จากตอนที่ 287)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 22:06
    ขอบคุณครับ
    #24635
    0
  2. #24103 Harm. (@tanzanaza) (จากตอนที่ 287)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2558 / 23:35
    ฆ่าทิ้งไปเลย พวกทรยศ 5555 สงสารคลาวด์
    #24103
    0
  3. #21819 วายุจัง (@inu47) (จากตอนที่ 287)
    วันที่ 14 มกราคม 2557 / 11:51
    เก็บกลับมา เอาแค่คุโระกับซีซ่าพอ อูคงเชือดเลย =o=
    #21819
    0
  4. #20424 Dear-Tears (@deartears) (จากตอนที่ 287)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2556 / 14:03
    สามหน่อ คุโระ น่าจะมีโอกาสรอดสุด ส่วนที่จัดหนัก
    #20424
    0
  5. #20387 ยุงลำบาก (@djfbifmf) (จากตอนที่ 287)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2556 / 22:58
    เลี้ยงไม่เชื่องก็เฉือดทิ้งไปเลย หึๆๆ
    #20387
    0
  6. #20301 ttdddt (@tpnd02) (จากตอนที่ 287)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2556 / 19:04
    โห โหดร้ายเลยนะหนิ
    #20301
    0
  7. วันที่ 22 พฤศจิกายน 2556 / 18:28
    เริ่มแล้วๆ งานนี้ 3 หน่อ อนาทแน่~
    #20279
    0
  8. #20274 Y_Oร้าย (@arm142rw) (จากตอนที่ 287)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2556 / 13:27
    สนุกมากครับ
    #20274
    0
  9. #20249 Luminosity (@soulmatesun) (จากตอนที่ 287)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2556 / 06:50
    สามแสบบบบบบบบบ จัดการมัน บังอาจมาพยศเมฆาน้อย 555+
    #20249
    0
  10. #20247 คุณชายปานเทพ (@mayd007) (จากตอนที่ 287)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2556 / 05:46
    จอมคนทรราช
    #20247
    0
  11. #20245 นายตัวร้าย 27 (@aom084495) (จากตอนที่ 287)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2556 / 05:15
    เม้นเป้นกำลำลังใจให้นะ
    #20245
    0
  12. #20228 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 287)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2556 / 01:00
    3 พะหน่อ กำลังจะเจอของจิง อิอิ คงมันส์ แต่คุโระอาจยอมก็ได้นะ มันรักเมฆาน้อยจะตาย
    #20228
    0
  13. #20226 อยากรู้หรอ (จากตอนที่ 287)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2556 / 00:50
    สามหน่อตาย ฮ่าาาาาาาาาาาาาาาา
    #20226
    0
  14. #20223 lดีEวดาE (@melodywut) (จากตอนที่ 287)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2556 / 23:31
    ไรเตอร์จะทำเมฆาน้อยให้เป็น ลูลูช เหรออ่านตอนนี้ละผมนึกถึง โค้ตกีอัสเลย
    #20223
    0
  15. #20221 AroVerA (@somuchlove) (จากตอนที่ 287)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2556 / 23:13
    โว้วววววว!! ตอนหน้าสินะที่ฝันของรีดเดอร์จะเป็นความจริง รอมานานแล้วกับการไปตบเกรียนสามหน่อชักอยากอ่านต่อแล้วสิ ไรเตอร์ครับมันค้างต่อพรุ้งนี้เลยนะครับ ขอร้องงงงงง!!พรีสสสสส
    #20221
    0
  16. #20220 ้heisai09 (@heisai09) (จากตอนที่ 287)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2556 / 23:08
    เราว่าไอตัวแมวบิน มันยังเชื่อฟัง เมฆาน้อยอยู่นะ ส่วนอีกสองตัว คงไม่เหลือแล้ว
    หนุกหนานๆ
    #20220
    0
  17. #20217 Emowindy (@tyuioptotan) (จากตอนที่ 287)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2556 / 22:22
    เหอะๆ ตบให้คว่ำเลยพี่น้องเอ้ย =w= พว3แสบ เมื่อก่อนอยู่ดีแท้ๆ เดวนี้จะเกรียนเรอะ
    #20217
    0
  18. #20216 อ่านการ์ตูน (@khimkhimza32) (จากตอนที่ 287)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2556 / 22:20
    พวกเด็กๆ 3ตัวคิดทรยศ จะโดนดีไม่น้อย 
    #20216
    0
  19. #20215 nhoiPP (@nhoipp) (จากตอนที่ 287)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2556 / 21:13
    สนุกมากครับ
    #20215
    0
  20. #20214 Signature (@spit) (จากตอนที่ 287)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2556 / 21:07
    แด๋วเจอไม้แข็งๆ ๆ ๆ หึๆๆ
    #20214
    0
  21. #20212 Key2SuCcEsS (@key2success) (จากตอนที่ 287)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2556 / 20:48
    ไม่แน่ หรอก   มันอาจจะไม่ยอมรับอสูรโลหิต   แต่ถ้าหือกับพี่เมฆ
    สงสัยมีโดนโบก รอบ2  ^^   

    สนุกมากครับ  ผมชอบคำพูดกับ มุมมองของเมฆาน้อยมาก
    ขอบคุณ สำหรับนิยายสนุกๆ ครับ 

    ปล. พิม จอมทรราข   ที่นึงนะครับ จุดอื่นผมไม่แน่ใจ 
    #20212
    0
  22. #20210 Kawee Ag (@10112011) (จากตอนที่ 287)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2556 / 20:45
    อย่าดื้อสิ คุโระ เดี่ยวเจ้านายเฉือนทิ้งเลย
    #20210
    0
  23. #20209 เอกเองครับ (@kujaku01) (จากตอนที่ 287)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2556 / 20:28
    เจ้าสามตัวนั่นเห็นว่าตัวเองเก่ง เลยแข็งข้องั้นเรอะ แบบนี้โดนเละแน่
    #20209
    0
  24. #20208 Tamil shadow (@namewasan) (จากตอนที่ 287)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2556 / 20:25
       Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl




       Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl




       Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl





      

    #20208
    0
  25. #20207 ออกัสดิ์ โคล่า (@thongraya) (จากตอนที่ 287)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2556 / 20:18
    ผมรอตอนนี้มานานเเล้ว สัตว์เลี้ยงไม่รักดี
    #20207
    0