ชายาจอมกบฏ

ตอนที่ 5 : ตอนที่ 5 เล่าอดีตในคืนเข้าหอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 59,964
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,916 ครั้ง
    9 ม.ค. 64

งานแต่งงานของหลี่ถิงกับองค์ชายสามถูกจัดขึ้นอย่างใหญ่โต กระทั่งเชื้อพระวงศ์จากแคว้นต้าจิน ผู้ซึ่งเป็นญาติฝั่งพระมารดาขององค์ชายสามก็ยังเดินทางมาร่วมงานด้วย ทำให้ฮูหยินใหญ่ต้องกลั้นใจจัดสินเดิมให้หลี่ถิงติดตัวมามากมาย เพื่อไม่ให้ผู้ใดปรามาสตระกูลหลี่ว่าตระหนี่ไม่ไว้หน้าเชื้อพระวงค์ในภายหลังเอาได้

หลี่ถิงนั่งในเกี้ยวเจ้าสาวด้วยใจที่ตื่นเต้น แม้นางจะย้อนอดีตชาติมาได้สองปีแล้ว แต่วันนี้จะเป็นครั้งแรกที่จะได้พบกับองค์ชายสามหยางหลิงเฟิงสวามีของนาง

พอมาถึงวังขององค์ชายสาม นางก็พยายามมองผ่านผ้าคลุมหน้า แม้จะเลือนราง แต่พอได้เห็นร่างผอมโกรกในชุดสีแดงนั่งบนรถเข็นไม้ นางก็คลี่ยิ้มออกมาอย่างดีใจ

ในที่สุดก็ได้เจอ...

หลี่ถิงอยากจะเข้าไปจับไม้จับมืออีกฝ่ายให้หายคิดถึงยิ่งนัก แต่ก็ต้องอดใจเอาไว้ รอให้พิธีดำเนินต่อไปจนจบเสียก่อน

“บ่าวสาวคำนับฟ้าดิน” ผู้ดำเนินพิธีขานสั่งขึ้นมา หลี่ถิงก็เป็นฝ่ายคำนับฟ้าดินแต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น ส่วนองค์ชายสามนั่งนิ่งบนรถเข็น เพราะเขาพิการ ไม่อาจขยับตัว ไม่อาจเปล่งเสียงพูดได้ ทำได้เพียงลืมตา อ้าปากกลืนน้ำและอาหารเหลว ๆ อย่างยากลำบากเท่านั้น

หลี่ถิงไม่นึกอดสูตนเองแม้แต่น้อย นางคำนับตั้งแต่ฟ้าดิน บิดามารดา และเจ้าบ่าวอย่างเต็มใจ

จนกระทั่งถูกส่งตัวเข้าห้องหอ องค์ชายสามถูกผู้ดูแลช่วยกันอุ้มขึ้นเตียง ส่วนโจวกงกงก็หันมากำชับกับหลี่ถิงถึงขั้นตอนที่นางต้องทำด้วยตนเอง หลังจากที่พวกเขาออกไป

“พระชายาอย่าลืมผูกปอยผมนะพ่ะย่ะค่ะ”

“ข้า... เอ่อ... เปิ่นหวางเฟยจำได้ ท่านกงกงไม่ต้องห่วง”

“พ่ะย่ะค่ะ เช่นนั้นกระหม่อมขอตัวก่อน” โจวกงกงคำนับแล้วออกจากห้องหอไป

พอได้อยู่ตามลำพังกับองค์ชายสาม หลี่ถิงก็ขยับมานั่งที่เตียงข้าง ๆ กับอีกฝ่าย จากนั้นนางก็เปิดผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวออก

อีกฝ่ายขมวดคิ้วเมื่อเห็นว่านางไม่ใช่หลี่จู้เหมยผู้เป็นคู่หมั้น นางเองก็พอจะเดาได้ว่าเขารู้สึกอย่างไร จึงไม่รอให้เขาเก็บความสงสัยเอาไว้ในใจ

“ตอนนี้พี่รองเป็นคนรักขององค์ชายใหญ่ไปแล้วเพคะ” พอนางพูดออกมาเช่นนี้ ดวงตาขององค์ชายสามก็ฉายแววโกรธแค้นขึ้นมา

“พระองค์อยู่แต่ในวังนี้ คงไม่รู้ว่าท่านพ่อถอนหมั้นระหว่างพระองค์กับพี่รองไปแล้ว ถึงได้ส่งหม่อมฉันมาแทน แต่ไม่เป็นไรเพคะ หม่อมฉันจะดูแลพระองค์แทนนางเอง” แววตาของหลี่ถิงในยามนี้ แสดงถึงความมุ่งมั่นออกมา ทำให้อีกฝ่ายหรี่ตาลงเล็กน้อย ราวกับกำลังมองทะลุผ่านจิตใจของนาง ว่าจริงใจต่อเขาจริงหรือไม่

“มาเถิดเพคะ ขั้นตอนต่อไปเรามาผูกปอยผมกัน” พูดจบนางก็จัดการผูกปอยผมของนางกับอีกฝ่ายเข้าด้วยกัน จากนั้นก็ใช้กรรไกรตัดปอยผมนั้นเก็บลงกล่อง

“ที่จริงเราต้องดื่มเหล้ามงคล แต่พระองค์ป่วยเช่นนี้ ดื่มเหล้าคงไม่ดีกับร่างกายของพระองค์ เช่นนั้นเปลี่ยนเป็นน้ำชาแทนแล้วกันนะเพคะ” หลี่ถิงรินน้ำชามาป้อนองค์ชายสาม แต่เขากลับไม่ยอมกลืน ปล่อยให้น้ำชาไหลลงมุมปากจนเปรอะเปื้อนไปหมด

หลี่ถิงไม่โกรธที่อีกฝ่ายต่อต้านนาง เพราะหากเป็นนางถูกเปลี่ยนตัวผู้ที่จะมาร่วมหอด้วย ก็คงขุ่นเคืองใจไม่ต่างกัน

“หากพระองค์ไม่ยอมดื่มดี ๆ หม่อมฉันคงต้องใช้ไม้แข็งแล้วนะเพคะ” นางพูดขู่ อีกฝ่ายมองกลับมาด้วยแววตาแข็งกร้าว นางทำเป็นเมินแล้วรินน้ำชาใหม่อีกครั้ง หากแต่ครั้งนี้ไม่ได้ป้อนองค์ชายสามอีก นางกระดกเข้าปากตัวเอง จากนั้นก็ประกบริมฝีปากลงไปบนริมฝีปากองค์ชายเพื่อบังคับป้อนให้อีกฝ่ายกลืนเข้าไปทันที

ดวงตาของหยางหลิงเฟิงเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ คาดไม่ถึงว่าสตรีนางนี้จะกล้าทำเช่นนี้!

คนพวกนั้นหาพระชายาแบบใดมาให้เขากัน ถึงได้กล้าทำเรื่องน่าอายได้อย่างหน้าชื่นตาบานเช่นนี้!

ฝ่ายหลี่ถิงเองมีหรือจะไม่อาย แก้มของนางร้อนผ่าวไปหมด แต่พยายามท่องเอาไว้ว่าชีวิตก่อนนางเคยทำกับอีกฝ่ายมากกว่านี้ ไม่จำเป็นต้องอาย จึงแสร้งทำเป็นคนหน้าหนายืดอกขึ้นแล้วรินน้ำชาถ้วยใหม่ แล้วเป็นฝ่ายดื่มเข้าไปบ้าง

“พิธีของเราสมบูรณ์แล้วเพคะ เหลือก็เพียง...” หลี่ถิงพูดเช่นนี้อีกฝ่ายก็หายใจแรงขึ้นด้วยความโกรธ นางเห็นแล้วก็อดไม่ได้ที่จะหลุดหัวเราะออกมา

“คิกคิก... วางใจเถิดเพคะ หม่อมฉันไม่หน้าหนาถึงขั้นนั้นแน่นอนเพคะ มา... หม่อมฉันจะถอดกวานและรองเท้าให้เพคะ” นางปรนนิบัติให้สวามีสบายตัวขึ้น จากนั้นก็หันไปจัดการตัวเอง ปลดเครื่องประดับ ถอดเสื้อนอก และรองเท้าออก เสร็จแล้วก็ปีนขึ้นไปนอนข้าง ๆ

“พระองค์คงสงสัยว่าหม่อมฉันเป็นใครใช่ไหมเพคะ หม่อมฉันมีชื่อว่าหลี่ถิง เป็นลูกของเสนาบดีหลี่กับสาวใช้อุ่นเตียงในจวน พอคลอดหม่อมฉันได้ไม่นาน มารดาของหม่อมฉันก็จากไป... เอ่อ... ไม่ได้ตายจากเพคะ แต่หนีไปกับชายอื่น เสนาบดีหลี่โกรธมากเลยพาลมาลงกับหม่อมฉันด้วย ไม่เลี้ยงดูหม่อมฉันในวัยทารก ตั้งใจจะปล่อยให้ตาย โชคดีที่บ่าวในบ้านผู้หนึ่งอยากได้ลูก จึงเลี้ยงดูหม่อมฉันให้โตขึ้นมาจนถึงวันนี้” หลี่ถิงเปิดปากเล่าความเป็นมาของตนให้ผู้ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสวามีของนางฟัง อีกฝ่ายกลอกตาไปมาจำใจฟังเรื่องราวของนาง เพราะเขาก็พูดปฏิเสธอะไรไม่ได้

“มารดาบุญธรรมก็เหมือนว่าจะดีกับหม่อมฉัน แม้จะรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจที่เสนาบดีหลี่ไม่เคยมาดูดำดูดี แต่อย่างน้อยหม่อมฉันก็ยังมีนาง เราก็เหมือนจะเป็นคู่แม่ลูกที่อบอุ่นปรองดอง...” พอเล่ามาถึงตรงนี้ หลี่ถิงก็ขยับตัวเปลี่ยนท่าเป็นนอนตะแคงเท้าแขนมองหน้าคนที่นอนข้าง ๆ

“จนกระทั่ง ในวันปักปิ่นของหม่อมฉัน นางได้เผยจุดมุ่งหมายในการเลี้ยงดูหม่อมฉันออกมา ว่าแท้จริงแล้วนางเลี้ยงหม่อมฉันเพื่อให้แต่งกับวิญญาณของบุตรชาย นางตั้งใจจะฆ่าหม่อมฉันให้ตายตามไปปรนนิบัติลูกของนางในปรโลก หม่อมฉันจึงได้รู้ว่าแท้จริงแล้วในสายตาของนาง หม่อมฉันเป็นคนตายสำหรับนางมาโดยตลอด” พอได้ฟังเช่นนี้ดวงตาของหยางหลิงเฟิงก็ไหววูบ คิดตามว่าเรื่องที่นางเล่าจริงหรือเท็จกันแน่

“นับว่าดวงของหม่อมฉันยังไม่ถึงฆาต เสนาบดีหลี่มาเจอเข้า จึงช่วยหม่อมฉันเอาไว้ได้ทัน และรับหม่อมฉันกลับเข้าตระกูลหลี่ จากนั้นก็อย่างที่พระองค์เห็น หม่อมฉันกลายมาเป็นชายาของพระองค์” หลี่ถิงเล่ามาถึงจุดนี้ นางลังเลเล็กน้อยที่จะเล่าต่อ แต่สุดท้ายก็สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วตัดสินใจอย่างเด็ดขาด

“ไม่รู้ว่าพระองค์เชื่อเรื่องการย้อนอดีตชาติหรือไม่... แต่หม่อมฉันไม่อยากให้พระองค์สงสัยถึงการกระทำของหม่อมฉันหลังจากนี้ จึงอยากจะบอกเรื่องนี้แก่พระองค์ตามตรง” พอนางพูดเช่นนี้ออกมา หยางหลิงเฟิงก็ถอนหายใจออกมาด้วยความรู้สึกหน่ายและเอือมระอา ไม่รู้ว่าสตรีนางนี้ได้รับคำสั่งจากผู้ใดมาจึงได้คิดปั้นน้ำเป็นตัวปั่นหัวเขาเช่นนี้

ฝ่ายหลี่ถิงเองก็รู้ว่าองค์ชายสามไม่เชื่อ แต่นางก็จะเล่า เพราะถึงอีกฝ่ายรู้ไปก็ทำอันใดไม่ได้ บอกเรื่องนี้กับผู้ใดไม่ได้ และหยุดแผนการของนางไม่ได้เช่นกัน

“ที่จริงหม่อมฉันเคยแต่งเข้ามาเป็นชายาของพระองค์ไปแล้วครั้งหนึ่ง ครั้งนั้นหม่อมฉันอ่อนต่อโลก เชื่อว่าเป็นการทำเพื่อครอบครัวที่กำลังเดือดร้อน แท้จริงแล้วพวกเขาต่างหลอกใช้หม่อมฉัน ที่ให้หม่อมฉันแต่งงานแทนหลี่จู้เหมย ก็เพราะหม่อมฉันควบคุมง่ายในช่วงที่ฮ่องเต้ยังทรงโปรดพระองค์อยู่ และในคราเดียวกันหม่อมฉันไม่ได้มีค่าอะไรในใจของพวกเขา หากวันหนึ่งองค์ชายใหญ่ได้ขึ้นครองราชย์ พวกเขาย่อมตัดหม่อมฉันทิ้งได้ง่าย ไม่จำเป็นต้องสนใจว่าหม่อมฉันจะเป็นหรือตายไปพร้อมพระองค์” พอพูดถึงประเด็นองค์ชายใหญ่ขึ้นครองราชย์ขึ้นมา หยางหลิงเฟิงก็หายใจแรงขึ้น หลี่ถิงเข้าใจดีว่าเรื่องนี้คงไปกระทบต่อความรู้สึกของอีกฝ่าย จึงเอื้อมไปกุมมือผอมจนเหลือแต่หนังหุ้มกระดูกเอาไว้

“เกรงว่าประเด็นต่อไปจะอ่อนไหวมากกว่านี้ พระองค์เตรียมใจไว้นะเพคะ” หลี่ถิงไม่คิดจะหยุดเล่า นางเชื่อว่าอีกฝ่ายมีจิตใจที่เข้มแข็ง แม้จะได้ฟังเรื่องแย่ ๆ แต่คงไม่ทำให้อาการแย่ไปมากกว่านี้แน่นอน

“ในตอนแรก หม่อมฉันคิดว่าการเป็นชายาของพระองค์ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอันใด ถึงพระองค์จะเป็นเช่นนี้ แต่พระองค์ก็ยังเป็นองค์ชาย หม่อมฉันตั้งใจจะทำหน้าที่ภรรยาให้ดีที่สุด จนกระทั่งวันหนึ่งฮ่องเต้มีรับสั่งให้หม่อมฉันตั้งครรภ์ ฟังดูเหมือนเป็นไปไม่ได้ใช่ไหมเพคะ แต่มันดันเป็นไปได้ เพราะฮ่องเต้ได้พบหมอผู้หนึ่ง ที่สามารถทำให้.... เอ่อ... แท่งสืบพันธุ์ของพระองค์แข็งตัวขึ้นมาได้ นั่นหมายความว่าหม่อมฉันสามารถตั้งครรภ์สายเลือดของพระองค์ได้ หม่อมฉันแต่งเข้ามาเป็นชายาของพระองค์ เข้าใจดีว่าการตั้งครรภ์เป็นหน้าที่ แต่วิธีนี้หม่อมฉันไม่อาจทำใจได้ คนพวกนั้นบังคับให้หม่อมฉันต้องเป็นฝ่ายทำ จับหม่อมฉันบังคับท่าทาง... หม่อมฉันทั้งหวาดกลัวและอับอายเพคะ” หลี่ถิงเล่ามาถึงจุดนี้ น้ำเสียงของนางก็สั่น มันไม่ต่างอันใดจากการถูกขืนใจต่อหน้าคนมากมาย นางถึงอับอายและหวาดกลัว

ฝ่ายหยางหลิงเฟิงรู้สึกสะท้านในอก หญิงผู้นี้ปั้นเรื่องได้เก่งเกินไป จนเขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกคล้อยตามและเห็นใจนางไปด้วย

“เพราะเรื่องนั้นทำให้หม่อมฉันเย็นชากับพระองค์ ทำตัวห่างเหิน จนกระทั่งหม่อมฉันท้อง องค์ชายใหญ่ก็ไม่พอพระทัย หวาดระแวงว่าพระองค์และเด็กในท้องจะกลับมาแย่งชิงบัลลังก์ จึงคิดจะกำจัดเราสามคนพ่อแม่ลูกให้ตายตกตามกันไป องค์ชายใหญ่วางยาพิษร้ายแรงพระองค์ แล้วยัดความผิดให้หม่อมฉัน หม่อมฉันถูกโบยจนแท้งต่อหน้าต่อตาพระองค์ จนเกือบจะตายอยู่รอมร่อ ในช่วงเวลานั้นเอง... พระองค์ที่ทุกคนคิดว่าเป็นคนพิการขยับตัวไม่ได้ ก็พุ่งเข้ามาขวางรับไม้โบยนั้นแทนหม่อมฉัน” หลี่ถิงนึกถึงร่างกายอันอ่อนแอของสวามีจากการโดนยาพิษแล้วก็รู้สึกสะท้านในอก ก่อนหน้าที่จะเกิดเหตุการณ์นั้น นางหมดอาลัยในชีวิตไปแล้ว หัวใจของนางเกือบแหลกสลายไปกับความจริงที่ว่าไม่เคยมีใครรักและต้องการนางเลยสักคน แต่แล้วองค์ชายสามก็พุ่งเข้ามาช่วยนาง เขากลายเป็นแสงเทียนท่ามกลางสายฝนของนาง ชุบหัวใจที่เกือบจะตายลงให้อบอุ่นขึ้นมาอีกครั้ง

‘เจ้า... ไม่ควร... เจอเรื่องเช่นนี้... หนีไป...’ ถ้อยคำที่อีกฝ่ายกระซิบ นางยังคงจำได้ขึ้นใจ

องค์ชายสามอาจจะช่วยนางเพราะความเวทนา หรือจะเพราะอะไรก็แล้วแต่ นางไม่สนใจ นางจำได้แค่ความรู้สึกอบอุ่นยามถูกปกป้องเท่านั้น ดังนั้นเมื่อได้ย้อนอดีตชาติกลับมา นางก็อยากจะตอบแทนกลับคืนบ้าง

หลี่ถิงมองอีกฝ่าย ดวงตาของนางมีน้ำตาเอ่อคลอขึ้นมา เมื่อต้องเล่าถึงเหตุการณ์ต่อไป

“พระองค์อ่อนแอเพราะพิษร้ายแรงนั่นอยู่แล้ว โดนฟาดเข้าไปเต็มแรงเช่นนั้น ก็ไม่อาจทนไหว สิ้นใจจากไป ส่วนหม่อมฉันก็ถูกกลุ่มคนที่ยังจงรักภักดีกับพระองค์อยู่ช่วยออกมาได้ แม้นหลังจากนั้นจะมีชีวิตอยู่ได้ไม่นาน แต่ก็ได้รู้ความจริงที่ว่า อาการป่วยของพระองค์ ไม่ได้เกิดจากโรคปริศนา แต่เป็นเพราะองค์ชายใหญ่วางยาพิษพระองค์” หยางหลิงเฟิงได้ยินเช่นนี้ก็หายใจแรงขึ้นทันที หลี่ถิงจึงรีบเล่าต่อ เพราะคิดว่าอีกฝ่ายน่าจะอยากรู้รายละเอียดมากกว่านี้

“ยาพิษนั้นชื่อว่าตรึงมังกร” พอชื่อยาพิษลอยเข้ามาในหู หยางหลิงเฟิงก็เบิกตากว้างขึ้นทันที ไยนางปั้นเรื่องได้ตรงกับที่เขารู้เช่นนี้!

“เป็นพิษที่ออกฤทธิ์ช้าแต่ก็ดีตรงที่ว่าน้อยคนนักจะรู้จักมัน หากผสมมันลงไปในนม เข็มพิษจะตรวจสอบมิได้ หนำซ้ำหมอยังไม่อาจตรวจหาพิษในร่างกายพบ มันจึงเหมือนกับว่าอยู่ ๆ ร่างกายของผู้ต้องพิษก็อ่อนแรงและกลายเป็นคนพิการไปเอง แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีข้อเสีย พิษนี้เป็นพิษที่สลายไปเองได้ ดังนั้นจึงต้องวางยาทุกเจ็ดวัน เพื่อให้ยาพิษคงฤทธิ์ไว้อย่างสม่ำเสมอ” พอเล่ามาจนถึงตรงนี้หลี่ถิงก็ถอนหายใจออกมาเฮือกยาว แล้วบีบมือของอีกฝ่ายเบา ๆ

“ดูเหมือนองค์ชายใหญ่จะร้ายแล้ว มีคนหนึ่งร้ายยิ่งกว่า คนผู้นั้นรู้เห็นทุกอย่าง และใช้ประโยชน์จากการกระทำขององค์ชายใหญ่กำจัดพระองค์ เอาไว้เรื่องของคนผู้นี้... เมื่อถึงเวลาหม่อมฉันจะเล่าให้ฟังนะเพคะ” หลี่ถิงตัดสินใจไม่เอ่ยถึงคนที่ร้ายกาจที่สุด เพราะกลัวจะทำให้สวามีชิงชังนางไปเสียก่อน เอาไว้พิสูจน์ให้อีกฝ่ายเห็นก่อนว่าที่นางพูดมาเป็นความจริง ในส่วนที่เหลือค่อยว่ากันอีกที

“คิดไปแล้วก็น่าเสียดาย หม่อมฉันกลับมาช้าไป พระองค์กลายเป็นเช่นนี้ไปแล้ว หม่อมฉันไม่อาจหยุดยั้งเรื่องนี้ได้ พอคิดจะเข้ามาลักพาตัวพระองค์ออกไปก็ทำได้ยาก หม่อมฉันตัวคนเดียว หากสถานการณ์ไม่เอื้ออำนวยก็มีแต่จะเอาชีวิตมาทิ้งเท่านั้น จึงได้แต่รอคอยวันนี้ วันที่แต่งเข้ามาเป็นชายาของพระองค์ แล้วรอคอยโอกาสเหมาะ พาพระองค์ออกไป” หลี่ถิงเอามือของอีกฝ่ายขึ้นมาแนบแก้ม แล้วพูดต่อว่า...

“ไม่ต้องกังวลนะเพคะ โอกาสนั้นใกล้จะมาถึงแล้ว อีกไม่เกินสามเดือนหม่อมฉันพาพระองค์ออกไปได้แน่นอน ตอนนี้พระองค์พักผ่อนก่อนเถิดเพคะ หม่อมฉันไม่กวนพระองค์แล้ว” นางพูดจบก็ลุกขึ้นห่มผ้าให้กับอีกฝ่าย แล้วล้มตัวลงหลับตานอนบ้าง

sds

​ตอนนี้ E-BOOK ราคาอยู่ที่ 225 บาทค่ะ เนื้อเรื่องหลักมีทั้งหมด 58 ตอนค่ะ

ตอนพิเศษ

ตอนพิเศษ 1 หลัวซือซือขอความช่วยเหลือ

ตอนพิเศษ 2 ความสำเร็จของพระชายา

ตอนพิเศษ 3 พระชายาหน้ามืด

ตอนพิเศษ 4 พบหน้าเสด็จลุง

ตอนพิเศษ 5 หยางซูหลาน

ตอนพิเศษ 6 คณะทูตจากต้าเทียน

ตอนพิเศษ 7 สายสัมพันธ์ที่บางเบา

ตอนพิเศษ 8 ครอบครัวอบอุ่น

ภาคพิเศษ

ตอนที่ 1 เกิดใหม่เป็นผู้มีอำนาจในวงการบันเทิง

ตอนที่ 2 ได้พบคนรัก

ตอนที่ 3 ปกป้องและสนับสนุนให้โด่งดัง

ตอนที่ 4 เข้าหาเพื่อพิชิตใจ

ตอนที่ 5 ความทรงจำชาติก่อน

ตอนที่ 6 ญาติที่น่ารังเกียจ

ตอนที่ 7 เปิดตัว

 

ปล. สำหรับคนที่กดซื้อไปแล้ว หากในระบบขึ้น update ให้โหลดใหม่ กดโหลดใหม่ด้วยนะคะ

เพราะนั่นแปลว่าพี่อัพเดตเวอร์ชั่นแก้ไขขึ้นไปใหม่

 

 


 

ชายาจอมกบฏ

ชายาจอมกบฏ

กดที่นี่เพื่อซื้อ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.916K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,613 ความคิดเห็น

  1. #5603 B O W II E Z (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 เมษายน 2564 / 00:56
    แก้ไขอดีต เอาชนะคนชั่วให้ได้นะ!!!
    #5,603
    0
  2. #5539 1988yongsi (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2564 / 16:12
    น้องเผยหมดไต๋เลยไม่มีกั๊ก
    #5,539
    0
  3. #5514 babycom9 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2564 / 20:50

    เปิ่นหวางเฟย เป็นตำแหน่งไม่ใช่หลอ? ทำไมมาใช้เป็นคำแทนตัวเอง เท่าที่เคยอ่านนิยายแปลมา รู้สึกว่าใช้อีกคำนึงนะคะhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-05.png

    #5,514
    2
    • #5514-1 ทศกัณฐ์thesoey(จากตอนที่ 5)
      20 กุมภาพันธ์ 2564 / 23:25
      ไม่ใช่นะมันเป็นคำที่ใช้แทนตัวเองชองชายาองค์ชายหรืออ๋อง
      #5514-1
  4. #5400 ลมรัก (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 มกราคม 2564 / 20:13

    เราชอบที่หลี่ถิงพูดความจริง เล่าถึงแม้องค์ชายสามจะไม่รู้เรื่องด้วย แต่เพื่อแผนที่ทำไม่เล่าก็ไม่ได้

    #5,400
    0
  5. #5358 ZYLVES (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มกราคม 2564 / 02:57
    ดีมาก! เป็นนางเอกที่ตรงไปตรงมาดีจริงๆ
    #5,358
    0
  6. #5355 Meujon (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มกราคม 2564 / 20:07
    ถ้าเป็นองค์ชายสาม ฉันก็กลัวนะะะะ
    #5,355
    0
  7. #5173 Nura_Riku (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2563 / 20:38
    555555 ชอบว่ะ ดีๆบอกๆไปเลยว่าเกิดอะไรขึ้นในอนาคตบ้าง จะได้ไม่ต้องมาคิดหาทางคนเดียว จะพาลให้อึดอัดเปล่าๆ
    #5,173
    0
  8. #4826 yohashi (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2563 / 00:45
    ชอบความบอกทุกอย่างของนางเอก 55555 เลิศที่สุดดด
    #4,826
    0
  9. #4724 Aeypanrada94 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2563 / 11:22
    อ่อ ความจริงมันเป็นแบบนี้ เห้อ ... น่าสงสารจริงๆ
    #4,724
    0
  10. #4615 GNeyy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2563 / 11:09
    สงสารความกลอกตาฟังด้วยความจำใจ55555555
    #4,615
    0
  11. #3824 goldpaddy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2563 / 00:34
    พระเอกแบบ กรุไม่มีสิทธิ์โต้แย้งใดๆ ได้แต่ฟัง 5555
    #3,824
    0
  12. #3769 ทำไมต้องอิมแจบอม' (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2563 / 03:13
    ตรงไปตรงมาสุดๆ
    #3,769
    0
  13. #3543 อดีตรีดเงา (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2563 / 01:19

    ฮ่องเต้รึป่าวที่มองดูอยู่เฉย ให้องค์ชายใหญ่วางยาองค์ชายสาม!

    #3,543
    0
  14. #3539 The-way-to-you (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2563 / 20:32
    น้องแรปป555555555
    #3,539
    0
  15. #3335 J'Sun (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2563 / 00:14
    ชอบที่บอกหมด นางเอกรักองค์ชายสามมากจริงๆ ฮือ
    #3,335
    0
  16. #3268 jibzaa2712 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 11:34
    คุณหนูรองหรือเปล่าที่วางยาองค์ชายสาม
    #3,268
    2
    • #3268-1 สู้ๆไรเตอร์ (จากตอนที่ 5)
      1 ตุลาคม 2563 / 13:18
      ไม่ใช่ค่ะ ลองอ่านใหม่ต้นๆ เรื่องค่ะ
      #3268-1
  17. #3021 kulyasalin2 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 08:41
    แล้วสวามีจะหลับลงเหรอน้อง 55555
    #3,021
    1
    • #3021-1 Pink magenta (จากตอนที่ 5)
      2 ตุลาคม 2563 / 16:50
      5555 เป็นเราคงตาค้างยันตีสี่
      #3021-1
  18. #2941 Barea (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กันยายน 2563 / 07:08
    เพิ่งจะเคยเห็นเรื่องที่นางเอกเรากลับชาติมาเกิดแล้วบอกเล่าเรื่องราวชาติที่แล้วแบบหมดเปลือกออกมาให้คนอื่นฟัง คนอ่านอย่างเราก็สบายใจไปด้วยไม่อึดอัดแทนน้อง
    #2,941
    1
    • #2941-1 O'nce upon ATime'X(จากตอนที่ 5)
      2 ตุลาคม 2563 / 17:08
      เหมือนกันเลยค่ะ😍😍
      #2941-1
  19. #2938 and4 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กันยายน 2563 / 20:47
    ฉันว่าคนที่ร้ายที่สุดไม่ใช่ใคร น้องถิงเราเนี้ยละ รอดูยาวๆได้ว่าน้องร้ายจริงหรือป่าว รอน้องกลับมาเอาคืนพวกตระกูลหลี่นะ
    #2,938
    0
  20. #2906 ฺBedroom (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กันยายน 2563 / 05:50
    ชอบการที่น้องบอกทุกอย่างกับองค์ชายสามมาก
    แต่เอาจริงแอบตะหงิดๆตรงที่ฮ่องเต้สัางให้นางเอกทำแบบนั้น เเล้วก็สุดท้ายปล่อยให้องค์ชายใหญ่ทำแบบนั้นด้วย
    #2,906
    0
  21. #2885 yafi (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กันยายน 2563 / 21:31
    ชอบนิยายไรท์มากเลยค่ะ
    สนุกมากขึ้นเรื่อยๆทุกตอนนน ระหว่างรอตอนใหม่อัพ ก็จะวนกลับมาอ่านตอนเก่าๆเรื่อยๆ
    เห็นตรง แท่งสืบพันธุ์ ทีไร ก็แอบชะงักนิดนึง
    ขออนุญาตเสนอว่า ถ้าเปลี่ยนเป็น แท่งหยก อาจจะเข้ากับนิยายแนวจีนๆเพิ่มขึ้นไหม
    ยังไงก็ตาม ขอบคุณไรท์ที่สร้างสรรค์ผลงานดีๆแบบนี้ให้ติดตามนะคะ
    :) /\
    #2,885
    0
  22. #2845 Amirey (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กันยายน 2563 / 16:52
    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-02.png หึๆชอบนางเอกฉันสิิ
    #2,845
    0
  23. #2598 wicchayaporn (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 12:58
    เป็นเราคงนอนไม่หลับ 5555 ต่อมอยากรู้กำเริบบ
    #2,598
    0
  24. #2539 Airzaa1810 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กันยายน 2563 / 22:37
    อยากรู้ว่าใครอีกคนที่น้องพูดถึงจัง
    #2,539
    0
  25. #2502 PPruedee (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กันยายน 2563 / 20:50
    เอาจริงดิ ตัวเองนอนได้ องค์ชายคงแข็งไปหมดอะ นอกจากตัวแข็งอยู่แล้วยังต้องมาตาแข็งเพราะความอยากรู้อีก เอ๊ะ รึเราเองที่ขี้-เกินไป //อืม น่าคิด😂
    #2,502
    0