ชายาจอมกบฏ

ตอนที่ 41 : ตอนที่ 41 หลี่จู้เหมยขอร้อง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 56,200
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 377 ครั้ง
    24 ก.พ. 64

ช่วงสายหลี่ถิงกับหยางหลิงเฟิงแยกย้ายกัน คนหนึ่งเข้าวังไปทำหน้าที่ ส่วนอีกคนก็ไปที่กองเรือ 

ซึ่งพอมาถึง หลี่ถิงก็เห็นความวุ่นวายไม่ใช่น้อย เพราะทุกคนกำลังพากันขนของลงจากเรือมากองกันที่ฝั่ง แต่พอทุกคนหันมาเห็นนางก็ต่างหยุด และพากันมาถวายพระพร

“ถวายพระพรพระชายา” 

“ทุกคนมากันเหนื่อย ๆ ไม่ต้องมากพิธีหรอก ทุกคนทำกิจธุระของตนกันต่อเถิด ถ้าเหนื่อยก็พัก เปิ่นหวางเฟยให้คนนำน้ำชาและอาหารมาด้วย ทุกคนกินกันได้ตามสบาย” หลี่ถิงโบกมือ ไม่ต้องการให้ทุกคนถวายพระพรจนจบ

“ขอบพระทัยพ่ะย่ะค่ะ” / “เพคะ”

“หม่อมฉันคิดถึงพระชายายิ่งเพคะ” หลัวซือซือพุ่งเข้ามาหาหลี่ถิง ตัวหลี่ถิงรู้ดีว่านางมีความจริงใจอยู่ไม่น้อย แต่ก็อดไม่ได้ที่จะหยอกล้อนาง

“คิดถึงข้า หรือคิดถึงใครกันแน่”

“ไยพระชายาพูดเช่นนี้เล่าเพคะ เอ่อ... ว่าแต่... ท่านหมอ” หลัวซือซือบ่ายเบี่ยง แต่ไม่วายมองหาติงเกา 

“เจ้านี่ปากไม่ตรงกับใจเอาเสียเลย ท่านหมอยังคงติดกิจสำคัญอยู่ อีกไม่นานเจ้าก็คงได้เจอ”

“เช่นนั้นหรือเพคะ” นางดูผิดหวังเล็กน้อย หลี่ถิงจึงชวนเปลี่ยนเรื่อง

“แล้วเป็นอย่างไรบ้าง เดินทางกันลำบากหรือไม่”

“ไม่เลยเพคะ มาทางเรือสบายกว่าตอนหนีกันด้วยเท้ามาก”

“ได้ฟังเช่นนี้ก็สบายใจ เอาเป็นว่าขนของลงจากเรือกันเรียบร้อยแล้ว อย่าลืมชักชวนกันกินข้าวกินปลาเสียก่อนเล่า เพราะประเดี๋ยวต้องลงชื่อรับทรัพย์สินของตนเองกลับ คงต้องวุ่นวายกันอีกพักใหญ่เชียว”

“ระ... รับทรัพย์สินกลับหรือเพคะ” หลัวซือซือตกใจมิใช่น้อยกับสิ่งที่เพิ่งได้รับรู้

“ใช่ เดี๋ยวท่านติงหรงกลับมาจากวัง ก็คงจะมาเป็นผู้ดำเนินการ” หลี่ถิงพยักหน้ารับ ในขณะที่หลัวซือซือนิ่งอึ้งไปนาน

“ได้ทรัพย์สินเดิมกลับด้วย ดีเหลือเกิน...”

“ตอนที่ตรวจสอบทรัพย์สินขององค์ชายใหญ่ เราพบบัญชีที่มาของทรัพย์สินอีกส่วน ที่ได้มาจากการยึดทรัพย์ของทหารทัพจินเหลียง องค์ชายสามเลยสั่งให้ติงหรงดำเนินการคืนให้ทุกคน ส่วนทหารยศน้อยที่ไม่ได้ได้มีทรัพย์อะไรมากมาย องค์ชายสามก็สั่งจ่ายงบหลวงออกมาช่วยเหลือ วางใจได้ไม่มีใครถูกทิ้งให้ลำบากแน่นอน” หลี่ถิงพูดจบ หลัวซือซือก็ทรุดตัวลงคุกเข่า แต่หลี่ถิงรับตัวนางเอาไว้ทัน “ซือซือ เจ้าจะทำอันใด”

“หม่อมฉันจะคำนับขอบพระทัยในความเมตตาของพระชายากับองค์ชายเพคะ”

“ข้าไม่ได้ทำอันใดเลย เอาไว้เจ้าไปขอบพระทัยองค์ชายเถิด”

“ไยพระชายาจะไม่ได้ทำเพคะ พระชายาเป็นผู้พบบัญชีลับเล่มนั้นนะเพคะ” องครักษ์ปาขัดขึ้น เมื่อเห็นว่าหลี่ถิงโยนความดีความชอบให้องค์ชายสามไปเสียหมด

“ก็แค่บังเอิญเท่านั้น” ในช่วงที่ค้นวังองค์ชายใหญ่ หลี่ถิงพบสมุดบันทึกเล่มหนึ่ง เนื้อหาเหมือนจดบันทึกทั่วไป แต่พอลองอ่านแนวนอนดู กลับพบว่ามันเป็นบัญชีทรัพย์สินที่ยึดมาจากทหารทัพจินเหลียง ทำให้องค์ชายสามสามารถจัดการคืนทรัพย์สินให้กับทุกคนได้อย่างถูกต้องและยุติธรรม

“สมกับเป็นพระชายาจริง ๆ เลยเพคะ” หลัวซือซืออดไม่ได้ที่จะชื่นชมออกมา แต่หลี่ถิงกลับส่ายหัว 

“ข้าไม่ได้ทำอันใดเป็นพิเศษเลย ทุกอย่างมันก็แค่เรื่องบังเอิญเท่านั้น” ซึ่งก็เป็นไปตามที่นางพูดจริง ๆ นางแค่เข้าไปช่วยทุกคนค้นดูที่ห้องหนังสือ เพื่อหาหลักฐานอื่น ๆ เพิ่มเติม แต่ไม่คิดเลยว่าสวรรค์จะเข้าข้างนาง ทำให้ได้พบสมุดเล่มนั้นเข้า

“ถึงอย่างนั้นก็น่าชื่นชมอยู่ดีเพคะ เพราะไม่ใช่ทุกคนจะตีความได้ว่าสมุดเล่มนั้นคือบัญชีลับ” องครักษ์ปายังคงตั้งมั่นยัดความดีความชอบให้หลี่ถิง

“คงต้องขอบคุณตำราของท่านแม่เสียมากกว่า เพราะบางเล่มก็เขียนเป็นแนวนอน ทำให้เปิ่นหวางเฟยฉุกคิดขึ้นได้” เรื่องตำราหลี่ถิงไม่ได้เก็บเอาไว้ฝึกคนเดียว หลังจากให้สวามีเลือก ก็มีบางเล่มที่ถูกคัดลอกเนื้อหาเจ็ดในสิบส่วนแล้วส่งต่อให้คนใกล้ชิด องครักษ์หญิงทั้งสามเองได้ตำราเกี่ยวกับอาวุธลับไปเช่นกัน

“เห็นไหมเล่าเพคะ ว่ามันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นเพราะไหวพริบของพระชายาทั้งนั้น” องครักษ์จิ่วพูดขึ้นอีกคน หลังจากที่ได้ตำรามา พวกนางต่างรู้สึกว่าพระชายาเป็นคนที่มีจิตใจกว้างขวาง ทำให้พวกนางต่างจงรักภักดีกับพระชายามากขึ้น

ส่วนหลี่ถิงเองก็ได้แต่ยิ้มอย่างงง ๆ กับท่าทีของทุกคนที่ดีกับนางจากใจมากขึ้น ไม่ใช่เพียงแค่หน้าที่ เพราะลึก ๆ แล้วนางไม่เคยคิดว่าตนเองใจกว้างแต่อย่างใด นางเพียงคิดว่าหากองครักษ์เก่งกล้าสามารถขึ้น ก็จะทำให้ชีวิตของนางกับสวามีปลอดภัยมากขึ้น จึงมอบตำราให้ไปก็เท่านั้นเอง

“เอ่อ... พระชายา” ทหารผู้หนึ่งเข้ามาหาด้วยท่าทางนอบน้อมขัดจังหวะการพูดคุยของหลี่ถิงกับทุกคน

“มีอันใดหรือ”

“คุณหนูหลี่มาขอพบพระชายาพ่ะย่ะค่ะ” 

“คุณหนูหลี่... หลี่จู้เหมยน่ะหรือ”

“พ่ะย่ะค่ะ” พออีกฝ่ายพยักหน้าหลี่ถิงก็ถอนหายใจออกมา ดูท่าหลี่จู้เหมยจะตื๊อไม่เลิกจริง ๆ

“ให้หม่อมฉันไปไล่นางดีไหมเพคะ” องครักษ์สือถามขึ้น

“ไม่ต้อง... ในเมื่อนางพยายามถึงเพียงนี้ เปิ่นหวางเฟยจะยอมพบนางสักครั้ง จงไปพานางมาพบเปิ่นหวางเฟยที่เรือนบัญชาการ” ประโยคท้ายหลี่ถิงหันไปสั่งทหารผู้นั้น

“รับด้วยเกล้าพ่ะย่ะค่ะ” พอทหารผู้นั้นทำตามคำสั่ง หลี่ถิงก็เดินนำหน้าทุกคนไปที่เรือนบัญชาการกองเรือ

 ไม่นานหลี่จู้เหมยก็มาที่เรือนบัญชาการ ท่าทางของนางซูบเซียวดุจคนไม่สบาย หลี่ถิงมองแล้วรู้สึกประหลาดใจอีกครา ที่คนอย่างหลี่จู้เหมยรักองค์ชายใหญ่ถึงเพียงนี้

“เจ้ามีอันใดก็พูดมาเถิด”

“หลี่ถิง เจ้าช่วยพูดกับองค์ชายสามให้ละเว้นองค์ชายใหญ่ได้หรือไม่” หลี่จู้เหมยเปิดเผยความต้องการของตนทันที

“ไม่ได้ องค์ชายใหญ่ทำความผิดเอาไว้มาก มันก็สมควรที่จะต้องรับผลของการกระทำแล้ว และมันก็ไม่ใช่กิจธุระอันใดที่เปิ่นหวางเฟยจะต้องออกหน้าเพื่อองค์ชายใหญ่ด้วย” หลี่ถิงพูดอย่างไม่มีเยื่อใยกับหลี่จู้เหมยจนนางหน้าเสียไปชั่วครู่

“แต่เจ้ากับข้าเราเป็นพี่น้องกันไม่ใช่หรือ”

“ท่านเพิ่งนึกได้ว่าข้าเป็นพี่น้องกับท่านหรือ” หลี่ถิงย้อนถาม ทำเอาอีกฝ่ายเม้มปากเข้าหากัน

“ขะ... ข้าขอโทษ”

“ขอโทษเรื่องใดเล่า... เรื่องที่จงใจหลอกใช้เปิ่นหวางเฟย หรือว่าอาฆาตที่ไม่สนับสนุนเจ้าในงานชมบุปผาเมื่อครั้งนั้น”

“แต่เจ้าก็ได้ดิบได้ดีเพราะข้าเสียสละตำแหน่งนี้ให้เจ้าไม่ใช่หรือ ที่จริงเจ้าน่าจะตอบแทนข้าด้วยซ้ำไป” หลี่จู้เหมยหลุดปากพูดทวงบุญคุณออกมา แต่พอได้สบตากับหลี่ถิงก็ต้องรีบหลบสายตาทันที

“ไยเปิ่นหวางเฟยต้องตอบแทนเจ้า อย่าลืมสิว่าเปิ่นหวางเฟยอาสาแต่งเข้ามาเอง และในวันนั้นเจ้าก็ขอบคุณแล้วขอบคุณอีก ที่ทำให้เจ้าได้ครองรักกับองค์ชายใหญ่”

“แต่องค์ชายใหญ่กำลังจะตาย”

“แล้วอย่างไร เกี่ยวอันใดกับเปิ่นหวางเฟย” หลี่ถิงพูดอย่างไม่ใส่ใจ ทำให้หลี่จู้เหมยน้ำตาไหลออกมา

“ถะ... ถ้าองค์ชายใหญ่ตาย ลูกของข้าจะไม่มีพ่อ” คำสารภาพนั้น ทำให้หลี่ถิงขมวดคิ้วเข้าหากัน จ้องมองท้องของหลี่จู้เหมย แล้วนึกย้อนไปในชีวิตก่อน

หลี่จู้เหมยแต่งหลังนางประมาณหกเดือน แต่งได้ไปได้ราว ๆ หกเจ็ดเดือนก็เกิดเหตุหกล้มทำให้คลอดก่อนกำหนด โชคดีที่รอดทั้งแม่ทั้งลูก

หรือจะไม่ใช่โชคดี...

หลี่ถิงมองท้องของอีกฝ่ายอีกคราแล้วก็กระจ่างแจ้งในใจ ที่แท้หลี่จู้เหมยไม่ได้คลอดก่อนกำหนด เรื่องนั้นเป็นแค่เรื่องลวง เพราะไม่ต้องการให้เสียชื่อเสียง อันเนื่องมาจากท้องก่อนแต่งนี่เอง

“เจ้าท้องงั้นหรือ...”

“ใช่ เจ้าช่วยข้าทีเถิด อย่างน้อยก็เห็นแก่เด็กตาดำ ๆ อย่าให้เขาเกิดมาขาดพ่อเลย” หลี่จู้เหมยขอร้องด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ หากแต่หลี่ถิงยังคงมองด้วยแววตาไร้อารมณ์ 

ในชีวิตก่อนหลี่จู้เหมยมาดูนางถูกโบยด้วย นางพยายามร้องขอความเมตตา แต่หลี่จู้เหมยมองด้วยแววตาเยียดหยาม 

“ท้องแล้วอย่างไร สายเลือดชั่ว ๆ ในกายเจ้า นับเป็นเชื้อพระวงศ์ นับเป็นสายเลือดตระกูลหลี่ได้ด้วยหรือ ทั้งเจ้าและเด็กนั่นตายไปก็นับว่าแผ่นดินสูงขึ้นแล้ว”

คำพูดของหลี่จู้เหมยยังคงฝังใจหลี่ถิงมาจนถึงตอนนี้ ในยามนี้แม้นางจะไม่ได้รู้สึกสาแก่ใจในความทุกข์ของอีกฝ่าย แต่ก็ไม่มีความจำเป็นต้องไปช่วยบรรเทาความทุกข์นั้น

“เปิ่นหวางเฟยไม่ได้สั่งให้พ่อของเด็กนั่นไปทำความชั่วเสียหน่อย ไยเจ้าต้องโยนเรื่องนี้มาให้เปิ่นหวางเฟยรับผิดชอบด้วยเล่า”

“เจ้า... เจ้าเลือดเย็นเกินไปแล้ว”

“เปิ่นหวางเฟยเชื่อว่านี่ยังน้อยกว่าพวกเจ้า ว่าแต่ที่เจ้ามาวิ่งเต้นเช่นนี้ เสนาบดี... ไม่ใช่สิ... ขุนนางหลี่ทราบหรือไม่” หลี่ถิงถามถึงหลี่ลู่เหอที่ตอนนี้โดนลดขั้นจากเสนาบดี กลายเป็นขุนนางผู้หนึ่งในกรมการคลัง

“เรื่องนี้ท่านพ่อ... เอ่อ...” หลี่จู้เหมยอ้ำอึ้ง ทำให้หลี่ถิงพอจะเดาทุกอย่างได้

“ตอนนี้ตระกูลหลี่ถูกเพ่งเล็งเพราะความสัมพันธ์ของเจ้ากับองค์ชายใหญ่ ขุนนางหลี่ก็พยายามประคับประคองตระกูลให้พ้นคราวเคราะห์ แต่เจ้ากลับมาวิ่งเต้นเช่นนี้ เกรงว่าถ้าขุนนางหลี่ทราบเข้าคงจะโมโหไม่ใช่น้อย”

“เจ้าจะฟ้องท่านพ่อหรือ” หลี่จู้เหมยถามขึ้นด้วยท่าทางกังวล

“ก็ถ้าเจ้ายังคงมาวุ่นวายร้องขอเรื่องไร้สาระกับเปิ่นหวางเฟยก็ไม่แน่”

“ข้า...” หลี่จู้เหมยเม้มปากเข้าหากัน แต่หลี่ถิงไม่ใส่ใจมองนางอีก

“องครักษ์ปา”

“เพคะ” 

“พาคุณหนูหลี่จู้เหมยไปส่งที่จวนตระกูลหลี่” พอหลี่ถิงออกคำสั่งเช่นนี้ หลี่จู้เหมยก็พรวดพราดลุกขึ้นทันที 

“ไม่ต้อง ข้ากลับเองได้! หลี่ถิง! ข้าจะจดจำความไร้น้ำใจของเจ้าครั้งนี้เอาไว้ สักวัน...หากเจ้ามาร้องขอความเมตตาจากข้าบ้าง ข้าจะไม่ลืมย้ำเตือนเรื่องนี้กับเจ้า”

“หึ! เกรงว่าจะไม่มีวันนั้นแน่นอน เพราะต่อให้เปิ่นหวางเฟยจนตรอก เปิ่นหวางเฟยก็ไม่เคยคิดพึ่งพิงคนตระกูลหลี่ องครักษ์ปาส่งแขก” 

“เพคะ คุณหนูหลี่เชิญ” องครักษ์ปาผายมือ ทำให้หลี่จู้เหมยต้องเดินออกจากเรือนบัญชาการไปด้วยแววตาแดงก่ำ             

 

 

sds

​ตอนนี้ E-BOOK  ราคาอยู่ที่ 225 บาทค่ะ เนื้อเรื่องหลักมีทั้งหมด 58 ตอนค่ะ

ตอนพิเศษ

ตอนพิเศษ 1 หลัวซือซือขอความช่วยเหลือ

ตอนพิเศษ 2 ความสำเร็จของพระชายา

ตอนพิเศษ 3 พระชายาหน้ามืด

ตอนพิเศษ 4 พบหน้าเสด็จลุง

ตอนพิเศษ 5 หยางซูหลาน

ตอนพิเศษ 6 คณะทูตจากต้าเทียน

ตอนพิเศษ 7 สายสัมพันธ์ที่บางเบา

ตอนพิเศษ 8 ครอบครัวอบอุ่น

ภาคพิเศษ

ตอนที่ 1 เกิดใหม่เป็นผู้มีอำนาจในวงการบันเทิง

ตอนที่ 2 ได้พบคนรัก

ตอนที่ 3 ปกป้องและสนับสนุนให้โด่งดัง

ตอนที่ 4 เข้าหาเพื่อพิชิตใจ

ตอนที่ 5 ความทรงจำชาติก่อน

ตอนที่ 6 ญาติที่น่ารังเกียจ

ตอนที่ 7 เปิดตัว

 

ปล. สำหรับคนที่กดซื้อไปแล้ว หากในระบบขึ้น update ให้โหลดใหม่ กดโหลดใหม่ด้วยนะคะ

เพราะนั่นแปลว่าพี่อัพเดตเวอร์ชั่นแก้ไขขึ้นไปใหม่


 

ชายาจอมกบฏ

ชายาจอมกบฏ

กดที่นี่เพื่อซื้อ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 377 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,613 ความคิดเห็น

  1. #5571 1988yongsi (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2564 / 14:48
    ใจแข็งไว้ๆ
    #5,571
    0
  2. #5535 leaderjyp2000 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2564 / 15:54
    ดีแล้วที่น้องไม่ใจอ่อนน้องเก่งจริงๆ
    #5,535
    0
  3. #5534 memolunla (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2564 / 15:13
    คิดว่าจะใจอ่อนซะแล้วหลังจากรู้ว่าท้อง สาสมแล้วทีชาติตัวเองชั่วร้ายโหดเ-้ยมกับหลี่ถิงปานนั้น
    #5,534
    0
  4. #5533 ลมรัก (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2564 / 12:49

    พูดได้คำเดียวว่าสะใจ ตอนน้องอยู่จวนไม่มีใครเห็นหัว พากันจะฆ่าทิ้ง ส่วนคนใช้เลี้ยงเพื่อใช้ประโยชน์ ส่วนคนในจวนจะเห็นค่าตอนคิดจะใช้น้อง สมแล้วเหมาะสมแล้วที่น้องไม่ให้ความช่วยเหลือ

    #5,533
    0
  5. #5532 Nantanat_neung (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2564 / 10:29
    รอออออออออออออออออออออ
    #5,532
    0
  6. #5531 nae_tae (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2564 / 08:43

    นางร้ายก่อนอะนะ

    #5,531
    0
  7. #5530 earnsuthita (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2564 / 08:19
    อยากจะขำ สมน้ำหน้าา
    #5,530
    0
  8. #5529 zezeuiaz (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2564 / 08:08
    หน้าแต่ละตัวทำด้วยอะไรเนี่ย โคตรด้านหนาทนทานเกินไปจริงๆ
    #5,529
    0
  9. #5528 pichcha2 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2564 / 08:06
    ทำไมคน
    #5,528
    0
  10. #3466 Taksina_Tangkwa (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 20:44
    รอ...อย่าง...ใจ...เย็น
    ทำได้เหรอไรด์ งื้ออออ
    #3,466
    0
  11. #3465 charin2519 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 20:44
    ขอบคุณคะไรท์
    #3,465
    0
  12. #3464 Estrella (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 20:44
    ต้องชดใช้กันให้หมด
    #3,464
    0
  13. #3463 Charlota (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 20:43
    ต้องล้มราชวงศ์นี้แล้วล่ะ
    ปล.ไรท์กินน้ำเยอะๆนะคะ
    #3,463
    0
  14. #3462 tea2543 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 20:43
    หายไวๆนะครับ
    #3,462
    0
  15. #3461 Nanowww (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 20:43
    คิดถึงไรต์นะคะ รักษาสุขภาพด้วยน้า
    #3,461
    0
  16. #3460 Jennie06 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 20:42
    รออยู่น้าาา
    #3,460
    0
  17. #3459 Oommie_o (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 20:41

    หายไวไวนะคะ รอทุกวันเลยค่ะ

    #3,459
    0
  18. #3458 bect1267 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 20:40
    รอๆๆๆๆ
    #3,458
    0