ชายาจอมกบฏ

ตอนที่ 32 : ตอนที่ 32 หยางหลิงเฟิงผู้เลือดเย็น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 52,827
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 324 ครั้ง
    12 ก.พ. 64

ยามนี้เรือนหมอในเหมืองไม่ได้มีไว้เพื่อรักษาคนเจ็บแต่อย่างใด หากแต่มีไว้เพื่อเลาะใบหน้าศพมาทำหน้ากากหนังมนุษย์ต่างหาก

“ติงเกา... เจ้าแน่ใจแล้วหรือว่าจะทำเช่นนี้ องค์ชายสามกำลังพาเจ้าเดินไปในเส้นทางของกบฏอยู่นะ” ซ่งตงหยางที่นอนกระดิกไม่ได้ พยายามกล่อมติงเกา

“พี่ใหญ่ทำเรื่องชั่วลับหลังทุกคนยังไม่เป็นกบฏ แล้วพอเปิ่นหวางจะทำบ้าง ไยถูกมองว่าเป็นกบฏง่ายดายนักเล่า”

“องค์ชายสาม...” ซ่งตงหยางนอนหายใจถี่แรง เมื่อหยางหลิงเฟิงปรากฏตัวขึ้น

“ไยทำหน้าทำตาเช่นนี้เล่า เปิ่นหวางน่ากลัวสำหรับเจ้านักหรือ”

“องค์ชาย กระหม่อมผิดไปแล้ว เมตตากระหม่อมเถิด”

“เมตตางั้นหรือ... ที่ผ่านมาเปิ่นหวางก็ว่าเปิ่นหวางเมตตาเจ้าเป็นที่สุดแล้ว แต่เจ้าตอบแทนเปิ่นหวางได้เจ็บปวดนัก จะให้เปิ่นหวางเมตตาเจ้าอีกครั้งเห็นทีจะไม่ได้”

“ตะ... แต่ตอนนี้องค์ชายใหญ่มีกำลังแข็งแกร่งมาก ทัพจินเหลียงที่ระส่ำระสายขาดขุนพลทั้งเจ็ดไป ย่อมไม่ใช่คู่ต่อสู้ เอาอย่างนี้... พระองค์ใช้กระหม่อมเป็นไส้ศึกดีไหมพ่ะย่ะค่ะ รับรองเลยว่าคราวนี้กระหม่อมจะถวายการรับใช้พระองค์ด้วยชีวิตเลยพ่ะย่ะค่ะ”

“เฮ้อออ... ตงหยางเจ้าอยากถวายการรับใช้องค์ชาย เจ้าลืมดูสารรูปตนเองไปแล้วหรือ เจ้าน่ะกลายเป็นคนพิการไปแล้ว” ติงเกาพูดเชือดเฉือนความรู้สึกของซ่งตงหยางอย่างเลือดเย็น

“ขะ...ข้าพิการ... ไม่จริง...”

“จริง โดนตัดเส้นเอ็นไปถึงเพียงนี้ เจ้าคิดว่าจะต่อได้งั้นหรือ แต่ไม่เป็นไร... ใบหน้าของเจ้ายังมีประโยชน์อยู่ เอาไว้ข้าจะช่วยเลาะอย่างประณีตก็แล้วกัน”

“ใบหน้าของข้า... นะ.. นี่เจ้าจะเอาใบหน้าของข้าไปทำหน้ากากหนังมนุษย์เช่นนั้นหรือ” ซ่งตงหยางมองติงเกาที่กำลังเลาะใบหน้าศพคนอื่นแล้วตัวสั่นเทิ้มด้วยความหวาดกลัว

“ใช่... น่าเสียดาย เจ้าอุตส่าห์หักหลังองค์ชายของพวกเราทั้งที แต่ดันเลือกข้างผิดเสียนี่ สุดท้ายเจ้าก็ต้องกลายเป็นพรรคพวกของกบฏ”

“กบฏหรือ... แค่กำจัดองค์ชายสามได้ ทุกอย่างก็ตกมาเป็นขององค์ชายใหญ่แล้ว องค์ชายใหญ่จะคิดการกบฏได้อย่างไร”

“เจ้านี่โง่ไม่ต่างจากนายใหญ่ของเจ้าเลย มองไม่ออกจริง ๆ น่ะหรือว่าคนที่ฮ่องเต้หนุนหลังอยู่จริง ๆ คือผู้ใด”

“ก็องค์ชายสามอย่างไรเล่า” ซ่งตงหยางตอบกลับมา ทำให้ติงเกากลอกตาอย่างหน่ายใจ

“ใบ้ให้ขนาดนี้ก็ยังคิดไม่ออกอีก สมควรแล้วที่ถูกองค์ชายใหญ่หลอกใช้แล้วทิ้งขว้างเช่นนี้”

“ติงเกา เจ้าก็อย่าไปซ้ำเติมสหายซ่งเลย เพราะกว่าเราจะเห็นใบหน้าที่แท้จริงของคนพวกนั้น เราเองก็เกือบแย่เช่นกัน” หยางหลิงเฟิงพูด พลางนั่งลงที่เก้าอี้ข้าง ๆ เตียงของซ่งตงหยาง

“ระ... หรือว่า... จะเป็นองค์ชายรอง” ในที่สุดซ่งตงหยางก็คิดออก ทำให้หยางหลิงเฟิงกระตุกยิ้ม

“ที่แท้เจ้าก็ยังมีเศษเสี้ยวความฉลาดอยู่บ้าง”

“นะ... นี่ก็หมายความว่าองค์ชายใหญ่ช่วยองค์ชายรองกำจัดพระองค์มาโดยตลอด”

“ก็ใช่ แต่ไม่ต้องห่วงนะ เพราะอีกไม่นานองค์ชายใหญ่ของเจ้าก็จะช่วยเปิ่นหวางกำจัดพี่รองด้วยเช่นกัน”

“แต่... ติงเกาบอกว่าคนที่ฮ่องเต้ให้การสนับสนุนจริง ๆ คือองค์ชายรอง นะ... นี่ไม่เท่ากับพระองค์กำลังจะทำให้องค์ชายใหญ่เป็นกบฏหรอกหรือ”

“อืม ฉลาด! ยินดีด้วยนะสหายซ่ง เจ้าได้ทำให้ตระกูลของเจ้าอยู่ฝ่ายกบฏไปเสียแล้ว” หยางหลิงเฟิงพูดจบ น้ำตาของซ่งตงหยางก็ไหลออกมา ยิ่งมองเห็นศพของคนที่อยู่ฝ่ายเดียวกับตนเองถูกเลาะหน้า เขายิ่งนึกกลัว ได้ใบหน้าคนขององค์ชายใหญ่ไปเช่นนี้ องค์ชายสามจะใส่ไคล้องค์ชายใหญ่อย่างไรก็ได้

“องค์ชายเมตตาด้วย ครอบครัวของกระหม่อมไม่รู้เรื่องอันใดเลย เป็นกระหม่อมคนเดียว เมตตาด้วยพ่ะย่ะค่ะ”

“สหายซ่ง เปิ่นหวางเชื่อว่ามีอยู่หนึ่งโรคที่ไม่สามารถรักษาได้ นั่นก็คือโรคเสียใจภายหลัง แต่อย่าห่วงเลย เปิ่นหวางจะไม่ยอมให้เจ้าตาย เจ้าจะได้อยู่รอเห็นความพินาศอย่างใกล้ชิดแน่นอน” ที่จริงหยางหลิงเฟิงไม่ใช่คนที่เลือดเย็นถึงขั้นจะฆ่าคนที่ไม่เกี่ยวข้องไปด้วย เขาก็แค่พูดจู่โจมความรู้สึกของซ่งตงหยางให้เจ็บปวดทรมานก็เท่านั้น

“องค์ชาย... ฮึก... กระหม่อมผิดไปแล้วจริง ๆ เมตตาด้วยพ่ะย่ะค่ะ” หยางหลิงเฟิงไม่สนใจคำอ้อนวอนของซ่งตงหยาง เขาลุกขึ้นจากเก้าอี้ แล้วหันไปกำชับกับติงเกาเป็นการทิ้งท้ายว่า

“ติงเกา ดูแลสหายรักของเปิ่นหวางด้วย”

“พระองค์ทำเรื่องโหดร้ายเช่นนี้ ไม่กลัวคนสาปแช่งหรืออย่างไร!” ซ่งตงหยางรู้แล้วว่าไม่มีทางหลีกเลี่ยงชะตากรรมพ้น จึงตะโกนออกมาอย่างคับแค้นใจ

“หากเจ้าอยากจะสาปแช่งเปิ่นหวางก็ทำไปเถิด เพราะในยามที่เปิ่นหวางกลายเป็นคนพิการ เปิ่นหวางก็สาปแช่งเจ้าและคนพวกนั้นเช่นกัน” หยางหลิงเฟิงพูดจบก็เดินออกจากเรือนหมอไป

“หากจะโทษใคร ก็จงโทษตัวเจ้าที่หักหลังองค์ชายก่อนเถิด” ติงเกาพูดพลางถือมีดเล่มเล็กคมกริบเข้าไปหาซ่งตงหยาง

“ยะ... อย่า... ติงเกาอย่างน้อยก็เห็นแก่มิตรภาพที่ผ่านมา อย่า...”

“เจ้าเล่า ร่วมรบกันมาหลายปี เห็นแก่มิตรภาพเก่าก่อนบ้างหรือไม่ ขุนพลทั้งเจ็ดที่ถูกประหารไป เคยทำผิดต่อเจ้าหรือ เท่าที่ข้ารู้ก็ไม่เคย แต่ทุกคนตายก็เพราะเจ้าหักหลังองค์ชาย หึ... แต่เจ้าไม่ต้องกังวลไป องค์ชายรับสั่งมาแล้วว่าไม่ให้เจ้าตาย ข้าก็ย่อมไม่ปล่อยให้เจ้าตายแน่นอน”

“ไม่! ม่ายยยยย”

เสียงซ่งตงหยางร้องโหยหวนตามหลัง ทำให้หยางหลิงเฟิงชะงัก ที่จริงตั้งแต่เริ่มจับดาบสู้รบออกศึก เขาไม่เคยใช้แผนที่รังเกียจเช่นนี้มาก่อนเลย มันทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเหมือนตนเองกำลังทำผิดอยู่

“องค์ชาย... ฝนตกแล้วพ่ะย่ะค่ะ” องครักษ์อีที่อยู่ด้านหลังพูดขึ้น เมื่อสายฝนโปรยปรายลงมา แต่หยางหลิงเฟิงยังคงยืนอยู่ที่เดิม

“เจ้าไปก่อนเถิด เปิ่นหวางอยากคิดอะไรสักเล็กน้อย”

“องค์ชาย...”

“ไป”

“พ่ะย่ะค่ะ” องครักษ์อียอมถอยหลังออกห่าง หยางหลิงเฟิงยืนหลับตาท่ามกลางสายฝน หวังให้มันช่วยชะล้างความรู้สึกอึดอัดใจพวกนี้ทิ้งไป

“ยืนกลางฝนเช่นนี้ ประเดี๋ยวจะเป็นหวัดเอานะเพคะ” น้ำเสียงคุ้นหู ทำให้หยางหลิงเฟิงลืมตาขึ้น จึงได้เห็นว่าบัดนี้หลี่ถิงกำลังยืนกางร่มบังสายฝนให้กับเขา

“ถิงถิง... สามีกำลังเดินในเส้นทางของกบฏ”

“หม่อมฉันรู้เพคะ”

“ถิงถิงกลัวหรือไม่”

“ไม่เพคะ พระองค์เป็นกบฏ หม่อมฉันก็เป็นชายาของกบฏ ก้าวเดินไปกับพระองค์จนสุดทาง ไม่มีสิ่งใดที่หม่อมฉันต้องกลัว” นางส่ายหัว ดวงตาของนางสบมองมาที่เขาอย่างจริงใจ หยางหลิงเฟิงรู้สึกตื้นตันใจ จนดวงตาร้อนผ่าวน้ำตาเอ่อไหลออกมา

“ถิงถิง...” เขาคว้านางเข้ามากอด ความคิดวุ่นวายในหัว อยู่ ๆ มันก็หายไป และมีความรู้สึกอบอุ่นใจเข้ามาแทนที่

ที่นางเคยพูดเอาไว้ว่า แม้คนทั้งใต้หล้าจะหันหลังให้กับเขา แต่นางไม่มีวันทำเช่นนั้น บัดนี้เขาเชื่อนางสุดใจเป็นรอบที่ร้อยที่พันอีกครา

 

หลังจากนั้นทัพของหยางหลิงเฟิงก็ปักหลักรอเวลาที่เหมืองต่อราว ๆ ครึ่งเดือน ทหารทัพจินเหลียงที่เคยต้องโทษใช้แรงงานในเหมืองต่างกลับมามีสภาพร่างกายที่พร้อมสู้รบอีกครั้ง

“ใกล้ถึงวันส่งแร่เข้าเมืองหลวงแล้วพ่ะย่ะค่ะ” ติงหรงเข้ามารายงาน หลังจากที่หยางหลิงเฟิงฝึกกระบี่ร่วมกับหลี่ถิงเสร็จ

“เตรียมแร่พร้อมส่งแล้วใช่หรือไม่”

“พ่ะย่ะค่ะ พวกนั้นทำงานอย่างเต็มที่ บัดนี้เราจึงได้แร่ตามจำนวนที่ทางเมืองหลวงต้องการแล้ว” ติงหรงพูดถึงบรรดาอดีตทหารคุมเหมืองแล้วกระตุกยิ้มอย่างสาสมใจ

“แล้วเจ้าเล่าติงเกา”

“ทางกระหม่อมฝึกองครักษ์เอ้อร์กับองครักษ์ซานทำหน้ากากหนังมนุษย์จนคล่องแล้วพ่ะย่ะค่ะ สามารถแยกทำงานกับกระหม่อมได้อย่างแน่นอนพ่ะย่ะค่ะ” ติงเการายงาน หยางหลิงเฟิงก็พยักหน้า

“แล้วทางรัชทายาทเล่าองครักษ์อี”

“เดินทางเข้าต้าเหลียงมาแล้ว พร้อมเริ่มดำเนินการตามแผนแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

“ดี ส่งม้าเร็วไปแจ้งเส่าโปให้เคลื่อนทัพเข้าเมืองหลวงได้”

“พ่ะย่ะค่ะ!” ติงหรงคำนับรับคำ จากนั้นก็จัดการเรื่องม้าเร็ว

ทัพที่หยางหลิงเฟิงจะให้เส่าโปเคลื่อนเข้าไปในเมืองหลวง ก็คือกองทหารในค่ายลับที่เมืองอี้ ร่วมกับกำลังภายใต้การบัญชาการของถางรุ่ยเฉิน ซึ่งทหารในกองกำลังนั้นเป็นทหารของฮ่องเต้โดยตรงอยู่แล้ว เมื่อถางรุ่ยเฉินตัวปลอมบอกว่าเคลื่อนทัพกลับไปช่วยฮ่องเต้จากการก่อกบฏขององค์ชายใหญ่ ทหารกลุ่มนี้ก็จะไม่ฉุกใจสงสัยอันใด ยอมกลับเมืองหลวงแต่โดยดี

เขาคำนวณเวลาแล้ว แม้ทัพของเส่าโปจะเดินทางกลับเมืองหลวงด้วยเส้นทางน้ำ แต่ก็คาดว่าจะถึงเมืองหลวงภายหลังพวกเขา เพราะกว่าม้าเร็วจะไปแจ้ง และกว่าเส่าโปจะจัดเตรียมทัพ มันต้องใช้เวลาหลายวัน

 

 

 

 

sds

​ตอนนี้ E-BOOK  ราคาอยู่ที่ 225 บาทค่ะ เนื้อเรื่องหลักมีทั้งหมด 58 ตอนค่ะ

ตอนพิเศษ

ตอนพิเศษ 1 หลัวซือซือขอความช่วยเหลือ

ตอนพิเศษ 2 ความสำเร็จของพระชายา

ตอนพิเศษ 3 พระชายาหน้ามืด

ตอนพิเศษ 4 พบหน้าเสด็จลุง

ตอนพิเศษ 5 หยางซูหลาน

ตอนพิเศษ 6 คณะทูตจากต้าเทียน

ตอนพิเศษ 7 สายสัมพันธ์ที่บางเบา

ตอนพิเศษ 8 ครอบครัวอบอุ่น

ภาคพิเศษ

ตอนที่ 1 เกิดใหม่เป็นผู้มีอำนาจในวงการบันเทิง

ตอนที่ 2 ได้พบคนรัก

ตอนที่ 3 ปกป้องและสนับสนุนให้โด่งดัง

ตอนที่ 4 เข้าหาเพื่อพิชิตใจ

ตอนที่ 5 ความทรงจำชาติก่อน

ตอนที่ 6 ญาติที่น่ารังเกียจ

ตอนที่ 7 เปิดตัว

 

ปล. สำหรับคนที่กดซื้อไปแล้ว หากในระบบขึ้น update ให้โหลดใหม่ กดโหลดใหม่ด้วยนะคะ

เพราะนั่นแปลว่าพี่อัพเดตเวอร์ชั่นแก้ไขขึ้นไปใหม่

 

 


 

ชายาจอมกบฏ

ชายาจอมกบฏ

กดที่นี่เพื่อซื้อ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 324 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,613 ความคิดเห็น

  1. #5563 1988yongsi (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2564 / 12:10
    ได้เวลาออกรบแล้ววววว!!!
    #5,563
    0
  2. #5486 leaderjyp2000 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2564 / 17:34

    สู้ๆ! เอาใจช่วยให้ทำสำเร็จนะ
    #5,486
    0
  3. #5485 Jeerapa-101 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2564 / 08:13
    ขอบคุณค่ะ
    #5,485
    0
  4. #5484 pichcha2 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2564 / 08:04

    จัดให้หนักๆเลยค่ะ
    #5,484
    0
  5. #2618 Meladatim (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 10:47
    สามีเรื่องนี้ คือ เยียวยาหัวใจมากกกก
    #2,618
    0
  6. #2617 At love (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 10:46
    หวานกันทุกตอน สู้ๆเจ้าค่ะ
    #2,617
    0
  7. #2616 MeMinTen (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 10:44
    สามีแห่งชาติ
    #2,616
    0
  8. #2615 Lukiris Tink (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 10:42

    หวานกันตลอดเลย 555
    #2,615
    0