ชายาจอมกบฏ

ตอนที่ 29 : ตอนที่ 29 อย่าปล้นเจ้าสาวของเปิ่นหวาง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 60,950
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 364 ครั้ง
    5 ก.พ. 64

หยางหลิงเฟิงทำการคัดคนที่มีฝีมือจำนวนร้อยกว่าคน เดินทางไปเมืองไห่ อันเป็นสถานที่ตั้งเหมืองที่ทหารทัพจินเหลียงใช้แรงงานอยู่ และเพื่อตบตาบรรดาทหารที่ตามตัวหยางหลิงเฟิงอยู่ พวกเขาจึงปลอมตัวเป็นขบวนรับตัวเจ้าสาว จึงรอดปลอดภัยมาตลอดทาง

จนกระทั่งมาถึงชายป่าที่ตั้งอยู่ในอาณาเขตของเมืองไห่ พวกเขาก็มาพบเข้ากับทหารตรวจการกลุ่มหนึ่ง

“เดี๋ยวก่อน” หนึ่งในนั้นส่งเสียงเรียก หยางหลิงเฟิงที่อยู่ในชุดเจ้าบ่าวจึงบังคับม้าให้หยุด เขาส่งสายตาให้กับองครักษ์อีให้เพิ่มการระแวดระวัง เพราะเส่าโปสืบได้ความมาว่าเมืองไห่ในยามนี้อยู่ในการควบคุมขององค์ชายใหญ่แล้ว คนพวกนี้คงไม่แคล้วเป็นทหารขององค์ชายใหญ่แน่นอน

“พวกเจ้ามาจากเมืองใด” หัวหน้าทหารกลุ่มนี้บังคับม้าเดินวนรอบ ๆ เพื่อตรวจสอบ แต่ก็ไม่พบสิ่งใดผิดปกติ และมองไม่ออกว่าคนตรงหน้าคือองค์ชายสาม เพราะรูปลักษณ์ของหยางหลิงเฟิงถูกปลอมแปลงโดยหลี่ถิง นางเปลี่ยนสีผิวของเขาด้วยน้ำยาขวดนั้น และยังติดหนวดเคราปลอมให้ด้วย

“ข้าไปรับเจ้าสาวมาจากเมืองเล่อขอรับ” หยางหลิงเฟิงตอบ พลางสังเกตหัวหน้าทหารกลุ่มนี้ไปด้วย ซึ่งดูจากสัญลักษณ์ที่ติดอยู่บนหมวกเหล็กแล้ว ชายผู้นี้มียศเป็นรองแม่ทัพหัวเมือง

“อืม... แล้วพวกเจ้าจะไปที่ใด”

“เมืองซิ่นขอรับ”

“ข้าไม่รู้มาก่อนเลยว่าเมืองซิ่นมีงานแต่งงานที่ใหญ่โตเช่นนี้ด้วย”

“ข้าเป็นแค่พ่อค้าธรรมดาผู้หนึ่งเท่านั้น ไม่แปลกที่งานแต่งงานของข้าจะไม่ได้รับความสนใจอันใดจากเหล่าขุนนาง” หยางหลิงเฟิงตอบไป รองแม่ทัพผู้นี้ก็มองสำรวจขบวนอีกครั้ง

“เจ้าใช้คนเยอะถึงเพียงนี้เชียวหรือ”

“เป็นเพราะเรามีสินเดิมเจ้าสาวมาด้วย ข้ากลัวว่าจะถูกปล้น จึงใช้คนให้มากเข้าไว้ เพื่อข่มขวัญโจรขอรับ”

“อืม... สินเดิมดูท่าทางจะไม่ใช่น้อย เจ้าไม่คิดอันใดบ้างหรือที่บ้านเจ้าสาวอวดรวยให้สินเดิมมาเยอะถึงเพียงนี้” รองแม่ทัพมองไปยังรถม้าที่บรรทุกหีบสินเดิมเจ้าสาวด้วยแววตาละโมบ

“ข้าน้อยมิกล้าคิดขอรับ ทางบ้านเจ้าสาวจัดสินเดิมมาเยอะ ก็เพราะรักนางมากก็เท่านั้นเอง เอาเป็นว่าหากใต้เท้าไม่รังเกียจ ข้าขอเลี้ยงน้ำชาท่านนะขอรับ” หยางหลิงเฟิงส่งถุงเงินให้ ทำเอาอีกฝ่ายตาลุกวาวขึ้นมา

“ดี! สมกับเป็นพ่อค้าวาณิช รู้ดีเสียจริงว่าควรวางตัวอย่างไร”

“เช่นนั้นข้าขอผ่านทางได้หรือไม่ ข้าต้องรีบไปให้ถึงเมืองซิ่นในวันพรุ่งนี้ มิฉะนั้นจะไม่ทันฤกษ์ยาม”

“ดะ...” / “เจ้าสาวผู้นี้ขนาดผิวยังงามขนาดนี้ ไม่รู้ว่าหน้าตาจะงามขนาดไหน” ยังไม่ทันที่รองแม่ทัพจะพูดอนุญาต ทหารในกลุ่มผู้หนึ่งกลับถือวิสาสะเปิดม่านรถม้าของเจ้าสาว มันผู้นั้นค่อนข้างตื่นตาตื่นใจกับผิวตรงหลังมือของหลี่ถิงที่โผล่พ้นแขนเสื้อออกมา

“เจ้าสาวของเจ้างามหรือไม่” รองแม่ทัพถามขึ้น

“หน้าตาของนางธรรมดาขอรับ”

“จริงหรือ... มิใช่ว่าเจ้าหวงเอาไว้เชยชมผู้เดียวแน่นะ”

“ใต้เท้า นางเป็นเจ้าสาวของข้า ข้าก็ต้องเชยชมได้เพียงผู้เดียวอยู่แล้ว” หยางหลิงเฟิงไม่พอใจกับเจตนาของพวกมัน แต่ก็ยังพยายามควบคุมตัวเองเอาไว้

“หึ! กล้าต่อปากต่อคำเช่นนี้ มันคงไม่รู้ว่ารองแม่ทัพเป็นใคร” ทหารคนที่เปิดม่านรถม้าเจ้าสาวบังคับม้าเข้ามาใกล้ แล้วพูดเอาใจหัวหน้าของมัน

“เจ้าอย่าปากมากไป องค์ชายใหญ่ไม่อยากให้ข้าเปิดเผยตัวว่าข้ารับหน้าที่ดูแลเมืองไห่ให้พระองค์”

“จะต้องกังวลอันใด ยามนี้มีใครไม่รู้บ้างว่าท่านคือคนที่องค์ชายใหญ่จะแต่งตั้งให้เป็นแม่ทัพคนใหม่ของเมืองนี้ ขนาดเจ้าเมืองยามนี้จะทำอันใดยังต้องมองหน้าท่านเลย”

“หึหึ... ก็เมื่อก่อนเจ้าเมืองไห่ดันเทิดทูนองค์ชายสามจนออกนอกหน้า มันก็สมควรแล้วที่จะไม่มีที่ยืนยามที่องค์ชายใหญ่ขึ้นมาผงาดแทนที่องค์ชายสาม” ทั้งสองคนพูดโอ้อวดส่วนหนึ่งก็เพื่อข่มขู่ เพราะชาวบ้านธรรมดามักจะกลัวพวกขุนนางและทหาร หากเลือกได้ก็จะเลือกไม่มีปัญหา ยอมโอนอ่อนตามทุกอย่าง ขนาดบางคนไม่มีจะกิน หากขุนนางมาเก็บส่วยเพิ่มก็ยังขูดเลือดขูดเนื้อตัวเองจ่ายไป

“จริงอย่างที่ท่านพูด คนที่เลือกข้างไม่ถูก ก็ต้องตกที่นั่งลำบากเป็นธรรมดา เจ้าเองก็ดูหน้าไม่น่าโง่ รู้ใช่หรือไม่ว่าควรจะปฏิบัติตัวเช่นไร” คนสนิทรองแม่ทัพหันมาถามหยางหลิงเฟิงด้วยแววตาข่มขู่

“เชิญท่านพูดมาตรง ๆ เถิดว่าข้าควรจะปฏิบัติตัวเช่นไร”

“ไม่ยาก! แค่มีเงินก็ควรมอบเงิน มีสาวงามก็ควรมอบสาวงาม ข้าพูดถูกหรือไม่พี่น้องทุกคน”

“ใช่!” พอคนสนิทรองแม่ทัพถาม พวกทหารที่เหลือก็ร้องรับขึ้นมาทันที

“แต่นางเป็นภรรยาข้า”

“เพิ่งจะไปรับตัวมา ยังไม่ได้ไหว้ฟ้าดิน ยังไม่ได้เข้าหอ ก็ถือเสียว่านางกำลังจะได้ดีมีอนาคตกว่าอยู่กับเจ้าก็แล้วกัน”

“นางมิใช่หญิงงาม” มือของหยางหลิงเฟิงที่กำบังเหียนมีเส้นเลือดปูดขึ้นมา เขาระงับอารมณ์แล้ว แต่ความอดทนของเขามันใกล้จะถึงขีดสุดเต็มที

“งามหรือไม่งามข้าตัดสินเอง” รองแม่ทัพชั่วผู้นี้บังคับบังเหียนไปยังรถม้าเจ้าสาว กระชากผ้าม่านออก และยื่นมือเข้าไปหมายจะดึงผ้าคลุมหน้าเจ้าสาว

ทว่า... ทันใดนั้นเอง!

ควับ!

“อ๊ากกก!” แขนของมันก็ถูกตัดจนขาด โดยที่มือของมันยังเอื้อมไปไม่ถึงผ้าคลุมหน้าด้วยซ้ำ!

“เจ้า! เจ้ากล้า!” คนสนิทของรองแม่ทัพชั่วร้องขึ้น มันหันไปหาพรรคพวกหมายจะสั่งให้จัดการคนของขบวนนี้ให้สิ้นซาก แต่ดวงตาก็ต้องเบิกกว้างด้วยความตกใจ เพราะพวกคนที่ร่วมขบวนเจ้าสาวต่างหยิบอาวุธออกมาจากหีบสินเดิม แล้วปลิดชีพทหารทุกคนอย่างโหดเหี้ยม!

“เจ้า! เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าเป็นคนของผู้ใด!” รองแม่ทัพชั่วกุมแขนข้างที่ขาดด้วยใบหน้าซีดเผือด ดวงตาสั่นระริกด้วยความเจ็บปวด

“เจ้าเพิ่งโอ้อวดไปเมื่อครู่นี้เองว่าเป็นคนขององค์ชายใหญ่หยางหยุนซี” หยางหลิงเฟิงตอบด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น

“แล้วเจ้าก็ยังกล้า!”

“ก็ต้องโทษเจ้าที่รับเงินแล้วก็ยังไม่รีบไปดื่มน้ำชา”

“เจ้า! องค์ชายใหญ่จะต้องตัดหัวเจ้าแน่!”

“อย่างมันดีแต่ลอบกัด ไม่มีทางทำอันใดข้าได้หรอก หึ! อีกอย่างถ้ามันได้รู้ว่าคนของมันโง่เขลา เอาชื่อของมันมาทำชั่วให้ราษฎรเกลียด มันคงได้กระอักเลือดตายไปก่อนจะมาตัดหัวข้าแน่นอน”

“เจ้าเป็นใครกันแน่! ท่านรองแม่ทัพ มันต้องไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอนขอรับ” คนสนิทของรองแม่ทัพชั่วร้องขึ้น ท่าทางของมันยามนี้สั่นระริกเพราะทหารคนอื่นตายหมด เหลือแค่มันกับรองแม่ทัพชั่วที่ถูกล้อมเอาไว้เท่านั้น

“แล้วเจ้าคิดว่าข้าเป็นใครเล่า” หยางหลิงเฟิงถามกลับ รองแม่ทัพชั่วเพ่งมองอยู่ชั่วอึดใจ จากนั้นตัวมันก็สั่นเทิ้ม หวาดกลัวจนปัสสาวะราดรดอานม้า!

“ดวงตาเช่นนี้ โครงหน้าเช่นนี้ มะ... เหมือนองค์ชายสามไม่มีผิด”

“ท่านรองแม่ทัพพูดอันใด จะเป็นองค์ชายสามไปได้อย่างไร ในเมื่อองค์ชายสามก็ยังคงนอนพิการอยู่ในเมืองหลวง”

“นั่นมันข่าวลวง อะ... องค์ชายสามออกจากเมืองหลวงไปตั้งนานแล้ว แสดงว่าเจ้าเป็นองค์ชายสามจริง ๆ”

“ดูเหมือนว่าเจ้าจะเคยเห็นหน้าเปิ่นหวางสินะ ถึงได้จำกันได้ทั้ง ๆ ที่เปิ่นหวางปลอมตัวถึงขนาดนี้แล้ว”

“องค์ชาย... มะ...เมตตากระหม่อมด้วยพ่ะย่ะค่ะ” รองแม่ทัพชั่วร้องขอความเมตตาทันทีที่หยางหลิงเฟิงเปิดเผยตัวตน หากแต่... หยางหลิงเฟิงไม่ได้จิตใจดีถึงเพียงนั้น!

“เจ้าตายตั้งแต่คิดปล้นเจ้าสาวของเปิ่นหวางแล้ว”

ฉึบ!

พูดจบหยางหลิงเฟิงก็ตวัดกระบี่ในมือ รองแม่ทัพชั่วไม่ทันได้ร้อง คอของมันก็หลุดออกจากบ่า

“ท่านรองแม่ทัพ!” คนสนิทของมันร้องด้วยความตกใจ พยายามจะสู้หาทางหนีออกจากวงล้อม แต่มันก็สายไปเสียแล้ว องครักษ์อีตวัดดาบเพียงหนึ่งครา หัวมันก็หลุดเช่นเดียวกับหัวหน้าของมัน

“ดูเหมือนว่าเราจะได้แผนใหม่ ที่สะดวกว่าปีนหน้าผาลอบเข้าไปในเหมืองแล้ว ติงเกา... เจ้าเห็นด้วยกับเปิ่นหวางหรือไม่” หยางหลิงเฟิงถามติงเกาขึ้น ซึ่งติงเกาก็เข้าใจความนัยนั้นทันที

“หน้ากากหนังมนุษย์ไม่ได้ง่ายนัก พระชายาพ่ะย่ะค่ะ... องค์ชายช่างโหดร้ายกับกระหม่อมเหลือเกิน โยนงานหินมาให้กระหม่อมอีกแล้ว” ติงเกาบังคับม้าไปใกล้รถม้าเจ้าสาวแล้วโอดครวญฟ้องหลี่ถิง

“องค์ชายมอบหมายงานให้ท่าน ก็เพราะเชื่อมั่นในความสามารถของท่าน ท่านอย่าได้เข้าใจว่าองค์ชายโหดร้ายไปเลย”

“เข้าตำราผัวร้องเมียรับ ข้าไม่ควรขอความเห็นใจจากพวกพระองค์เลย” ติงเกากลอกตาไปมา

“ท่านหมอติงเกา ท่านควรจะชินได้ตั้งนานแล้ว”

“องครักษ์อีชินแล้วหรือ”

“ข้าชินนานแล้ว... ทูลองค์ชายเราเก็บศพเก็บหลักฐานลงหีบสินเดิมเรียบร้อยแล้ว รีบเดินทางเถิดพ่ะย่ะค่ะ ก่อนที่จะมีผู้ใดมาพบร่องรอยเข้า” องครักษ์อีตอบติงเกาสั้น ๆ ก่อนจะหันไปทูลเร่งให้หยางหลิงเฟิงออกเดินทางต่อ

“อืม... รู้สึกว่าใกล้ถึงเมืองไห่จะมีวัดร้างอยู่ เรารีบออกเดินทางกันเถิด จะได้ถึงวัดนั่นก่อนค่ำ”

“พ่ะย่ะค่ะ” องครักษ์อีรับคำ จากนั้นก็ส่งสัญญาณให้ทุกคนเดินทางกันต่อ

 

 

 

sds

ตอนนี้มีเปิดเรื่องใหม่แล้วนะคะ 

ชื่อเรื่อง วางใจเถิดข้าเลิกร้ายกาจนานแล้ว จะอัพทุกวัน เสาร์ อังคาร บางอาทิตย์อาจแถมวันพฤหัสด้วยค่ะ

 

sds

​ตอนนี้ E-BOOK  ราคาอยู่ที่ 225 บาทค่ะ เนื้อเรื่องหลักมีทั้งหมด 58 ตอนค่ะ

ตอนพิเศษ

ตอนพิเศษ 1 หลัวซือซือขอความช่วยเหลือ

ตอนพิเศษ 2 ความสำเร็จของพระชายา

ตอนพิเศษ 3 พระชายาหน้ามืด

ตอนพิเศษ 4 พบหน้าเสด็จลุง

ตอนพิเศษ 5 หยางซูหลาน

ตอนพิเศษ 6 คณะทูตจากต้าเทียน

ตอนพิเศษ 7 สายสัมพันธ์ที่บางเบา

ตอนพิเศษ 8 ครอบครัวอบอุ่น

ภาคพิเศษ

ตอนที่ 1 เกิดใหม่เป็นผู้มีอำนาจในวงการบันเทิง

ตอนที่ 2 ได้พบคนรัก

ตอนที่ 3 ปกป้องและสนับสนุนให้โด่งดัง

ตอนที่ 4 เข้าหาเพื่อพิชิตใจ

ตอนที่ 5 ความทรงจำชาติก่อน

ตอนที่ 6 ญาติที่น่ารังเกียจ

ตอนที่ 7 เปิดตัว

 

ปล. สำหรับคนที่กดซื้อไปแล้ว หากในระบบขึ้น update ให้โหลดใหม่ กดโหลดใหม่ด้วยนะคะ

เพราะนั่นแปลว่าพี่อัพเดตเวอร์ชั่นแก้ไขขึ้นไปใหม่

 

 


 

ชายาจอมกบฏ

ชายาจอมกบฏ

กดที่นี่เพื่อซื้อ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 364 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,613 ความคิดเห็น

  1. #5586 Potchana777 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 มีนาคม 2564 / 15:48
    รนหาที่
    #5,586
    0
  2. #5561 1988yongsi (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2564 / 22:30
    กร่่งยังไม่ทันไรตายซ่ะแล่ะ5555
    #5,561
    0
  3. #5475 pa kae (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2564 / 11:47

    เด็ดขาดดชัดเจน ชอบๆๆ

    #5,475
    0
  4. #5469 manodcha (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2564 / 23:19
    ชอบๆๆๆๆ
    #5,469
    0
  5. #5468 manodcha (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2564 / 23:19
    สนุกมากกกกก
    #5,468
    0
  6. #5467 zezeuiaz (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2564 / 15:36
    รนหาที่ตายเอง จะโทษใคร
    #5,467
    0
  7. #5463 luckyJum (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2564 / 12:38
    เรื่องใหม่เพิ่งเข้าไปอ่านสนุกมากกกกเลยค่ะ
    #5,463
    0
  8. #5462 earnsuthita (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2564 / 08:06
    บังอาจมายุ่งกับชายารักข้า ฮ่าๆๆๆ
    #5,462
    0
  9. #2283 Dduanggy (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 14 กันยายน 2563 / 08:25
    น่ารักเนาะ..เมื่อไร่จะได้แค้นแค้นคนชั่วซีกที...รอชมอยู่
    #2,283
    0
  10. #2282 นาน่านะ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 14 กันยายน 2563 / 08:24

    55555 ทำใจซะติงเกา ท่านอ๋องคลั่งรักขนาดนี้ ยากจะถอนแล้วล่ะ อาการหนักกว่าพิษอีก อิอิ

    #2,282
    0
  11. #2281 ปูโพธาราม (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 14 กันยายน 2563 / 08:24
    องค์ชายต้องออกกำลังกายเยอะแล้วก็กินไข่ลวกเสริมสร้างกล้ามเนื้อจะหายเร็ว
    #2,281
    0
  12. #2280 PuiPui--r (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 14 กันยายน 2563 / 08:24
    ท่านหมอติงเกาต้องพยายามให้มากกว่านี้เพราะองค์ชายสามยังเยอะกว่านี้อีก..มากกกก 55555 นางรักนางซึ้งน้ำใจเมียนางมากเด้อ
    #2,280
    0
  13. #2279 Blue möön (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 14 กันยายน 2563 / 08:23
    พบคนคลั่งรัก 1ea
    #2,279
    0
  14. #2278 haru...haru (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 14 กันยายน 2563 / 08:23
    ตื่นเต้นๆ มาต่อเร็วนะคะ
    #2,278
    0
  15. #2277 Army-Thaigirl (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 14 กันยายน 2563 / 08:23
    เอ็นดูท่านติงเกา
    #2,277
    0
  16. #2276 ผักน้อย (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 14 กันยายน 2563 / 08:21

    ท่านติงเกาต้องชินได้แล้วนะ เพราะจะต้องเจอไปจนจบเรื่องเลย55555

    #2,276
    0