ชายาจอมกบฏ

ตอนที่ 26 : ตอนที่ 26 ยั่วเล็กน้อยให้ใจเต้นแรง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 65,251
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 374 ครั้ง
    4 ก.พ. 64

หลายวันผ่านไป กองกำลังจากเมืองหลวงไม่ได้ความคืบหน้าอันใดจากคนในเมืองเลย ส่วนหนึ่งเป็นเพราะตอนที่หยางหลิงเฟิงมาถึงที่นี่ เขาเดินได้แล้ว และนอนที่โรงเตี๊ยมเพียงแค่คืนเดียวก็ไปพบเส่าโปเลย จึงไม่ได้ทิ้งร่องรอยอะไรเอาไว้มากมาย และอีกส่วนคนในเมืองอี้ต่อต้านกองกำลังจากเมืองหลวงจากกรณีที่ทัพจินเหลียงถูกกำจัดอยู่แล้ว ทำให้แทบไม่มีผู้ใดให้ความร่วมมือ ถามหนึ่งตอบไม่รู้ ถามสองตอบไม่เห็นกันทุกคน

ถางรุ่ยเฉิน ผู้บัญชาการกองกำลังนี้เองก็เริ่มถอดใจ คิดว่าหยางหลิงเฟิงไม่ได้อยู่ที่นี่แน่นอน จึงเริ่มหละหลวม ทำงานแบบเช้าชามเย็นชามเท่านั้น

กระทั่งวันหนึ่งถางรุ่ยเฉินตอบรับคำเชิญร่ำสุรากับเส่าโป แผนการที่ถูกเตรียมไว้อย่างดีจึงเริ่มขึ้น

“ผู้บัญชาการถางดื่ม!” เส่าโปรินเหล้าใส่ถ้วยของถางรุ่ยเฉิน จากนั้นก็ยกจอกของตนขึ้นดื่มนำไปก่อน อีกฝ่ายเห็นเช่นนั้นก็ยกจอกของตนดื่มตามด้วยท่าทางสำราญใจ

“ดื่ม!”

“ผู้บัญชาการถางอยู่เมืองอี้มาหลายวัน สะดวกสบายดีหรือไม่ ถ้าหากท่านขาดเหลืออันใด ท่านต้องรีบบอกข้ามา อย่าได้เกรงใจเชียว” เส่าโปพูดเอาอกเอาใจ ทำให้อีกฝ่ายยิ้มร่า รู้สึกพอใจที่มีคนมาให้ความสำคัญกับตนเอง

“ฮ่ะฮ่าฮ่า... ขอบใจสำหรับน้ำใจเจ้า ข้าสะดวกสบายดี จะหนักใจก็เรื่องแม่นางจิงเท่านั้น ไม่ว่าจะพยายามเท่าใดนางก็ยังคงเย็นชากับข้าอยู่”

“ท่านคงหมายถึงแม่นางจิงยี่ใช่หรือไม่”

“ถูกต้องแล้ว แม่นางจิงลูกสาวเจ้าของร้านสมุนไพรนั่นแหละ จะมีทางใดให้ได้นางมาครองบ้างไหม จะว่าไปท่านก็เป็นเจ้าเมืองใช้อำนาจของท่านช่วยข้าบีบนาง ท่านว่าจะดีหรือไม่” อีกฝ่ายพร่ำพูดไป ไม่ได้สังเกตเห็นรอยยิ้มอำมหิตของเส่าโป

แม่นางจิงที่อีกฝ่ายพูดถึงคือญาติฝั่งมารดาของเส่าโป มีหรือเขาจะยอมช่วยเหลือ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยิ้มซ่อนมีดใส่อีกฝ่าย รินแล้วรินอีก พอสบโอกาสก็ใส่ยาที่ซ่อนเอาไว้ในแขนเสื้อลงไป

ยานี้เป็นยาที่ติงเกาค้นพบโดยบังเอิญ เป็นยาที่ออกฤทธิ์หลอนจิต ถามอะไรก็ตอบไปเสียทุกอย่าง

ถางรุ่ยเฉินดื่มเหล้าผสมยานั่นเข้าไปสองจอกก็เริ่มตาลอย เขาไม่ได้เมาแต่ยาหลอนจิตได้ออกฤทธิ์แล้ว

หยางหลิงเฟิง หลี่ถิง และติงเกาจึงออกมาจากอีกห้อง ถางรุ่ยเฉินเห็นหยางหลิงหลิงเฟิงก็หัวเราะน้ำเสียงยาน ๆ ออกมา

“ฮาฮ่าฮ่า กระหม่อมเจอพระองค์แล้ว”

“เจอเปิ่นหวางแล้วอย่างไรต่อหรือ”

“ฮ่องเต้รับสั่งให้จับกรอกยาแล้วพากลับเมืองหลวง ส่วนคนที่อยู่กับพระองค์ก็ฆ่าให้หมด” พออีกฝ่ายตอบเช่นนี้ หยางหลิงเฟิงก็หันไปจับมือหลี่ถิงทันที

“ไม่ต้องกลัว สามีไม่ให้ผู้ใดมาทำร้ายเจ้าแน่นอน”

“หม่อมฉันรู้เพคะ” หลี่ถิงตอบกลับด้วยรอยยิ้ม นางเตรียมใจไว้นานแล้ว เรื่องแค่นี้นางไม่กลัวเลยสักนิด

“ทหารที่ตามมามีใครบ้างที่รับคำสั่งเดียวกับเจ้า” ติงเกาถามขึ้น เพราะฮ่องเต้คงไม่กล้าสั่งให้กรอกยาองค์ชายกลับอย่างเปิดเผยแน่นอน จะมีแค่ทหารฝีมือดีเท่านั้นที่จะรับคำสั่งลับแล้วแฝงตัวปะปนมาในกองกำลังด้วย

“ก็มีเฉินสวี.... หยีเจีย...” ถางรุ่ยเฉินร่ายชื่อออกมา แม้จะเสียงจะยืดยาน แต่ทุกคนก็ฟังออกว่าใครเป็นใคร

หยางหลิงเฟิงถามคำถามอีกหลายคำถาม พอเสร็จแล้วก็พยักหน้าให้กับเส่าโป จากนั้นก็จูงมือหลี่ถิงออกมาจากห้อง

“ต่อจากนี้ไม่น่าดูนัก เราไปรอที่อีกห้องกันเถิด”

“เพคะ” หลี่ถิงพยักหน้ารับคำ

พอทั้งคู่ออกไปจากห้องแล้วเส่าโปก็ฆ่าถางรุ่ยเฉินในดาบเดียว ติงเกาที่เข้ามารับช่วงต่อมีสีหน้าลำบากใจเล็กน้อย

“ถึงจะเคยอ่านตำราเรื่องนี้มา แต่ข้าไม่มั่นใจว่าจะทำได้แนบเนียน”

“พยายามเข้าแล้วกันนะท่านหมอ อย่างไรเสียคนเราก็ต้องมีครั้งแรกเสมอ” เส่าโปพูดให้กำลังใจ แต่ติงเกาไม่ซาบซึ้งใจนัก

“เจ้าให้กำลังใจข้าแบบขอไปที”

“เช่นนั้นเรียกซือซือมาให้กำลังใจท่านดีหรือไม่”

“เจ้าพูดอันใด นางยังเยาว์นัก ไม่ได้อยู่ในสายตาข้า แล้วก็เงียบ ๆ ไปเสีย ข้าจะลงมือแล้ว” ติงเกาปรามอีกฝ่าย จากนั้นก็เริ่มเลาะใบหน้าของถางรุ่ยเฉินออก

ใช่แล้ว...

พวกเขากำลังทำหน้ากากหนังมนุษย์ จากนี้ไปคนที่อยู่ในรายชื่อรับคำสั่งฮ่องเต้โดยตรง จะมีชะตากรรมเช่นเดียวกับถางรุ่ยเฉินทุกคน

 

ไม่กี่วันต่อมา หยางหลิงเฟิงก็สับเปลี่ยนคนของตนเข้าไปแทน โดยเลือกคนที่มีเสียงและรูปร่างคล้ายกับเจ้าของใบหน้า หากหาไม่ได้จริง ๆ ก็เอาแค่ที่มีรูปร่างคล้ายกัน และใช้วิธีกลบเกลื่อนด้วยการป่วยจนเสียงแหบจากยาที่ติงเกาปรุงขึ้น

ดีที่คนพวกนี้เป็นคนที่ขึ้นตรงกับฮ่องเต้ ถึงจะเข้าร่วมมากับกองกำลังนี้แต่ค่อนข้างถือตัว ทำให้ไม่สนิทกับคนนอกกลุ่ม จึงไม่มีผู้ใดมาจับผิดว่ามีการเปลี่ยนแปลงใดบ้าง

เมื่อคนพวกนี้แฝงเข้าไปในกองกำลัง ก็ทำการสั่งการให้หยุดการค้นหา แล้วหันไปช่วยตรึงด่านชายแดน รอเวลาเคลื่อนพลกลับเมืองหลวงในเวลาอันสมควร

ส่วนสถานการณ์ภายในค่ายลับก็กลับมาเป็นปกติอีกครั้ง ความกดดันต่าง ๆ ค่อย ๆ หายไป ส่วนหยางหลิงเฟิงสามารถเดินได้เอง โดยไม่ต้องใช้ไม้เท้าแล้ว หนำซ้ำยังฝึกวรยุทธ์ร่วมกับหลี่ถิงได้แล้ว กล่าวได้ว่ากลับมาแข็งแรงวันแข็งแรงคืน ไม่เหลือเค้าคนต้องพิษที่นอนเป็นซากศพมาถึงสามปีเลยสักนิด

“อ๊ะ!” หลี่ถิงร้องออกมาอย่างตกใจ เมื่อหยางหลิงเฟิงเคลื่อนไหวไปยังจุดอับสายตา แล้วปลดดาบออกจากมือของนาง

“ถิงถิง ในยามนี้เจ้ามีแรงเยอะกว่าสามีก็จริง แต่การเคลื่อนไหวของเจ้าแข็งทื่อมากเกินไป มองออกได้ง่าย”

“หม่อมฉันฝึกมาได้แค่สองปีกว่า จะไปสู้คนที่ฝึกมาเกือบยี่สิบปีได้อย่างไร”

“ไปฟังผู้ใดพูดมา สามีของเจ้าฝึกมาแค่สิบแปดปีเท่านั้นเอง”

“แค่สิบแปดปี พระองค์พูดได้อย่างไรว่าแค่ มันตั้งสิบแปดปีเลยนะเพคะ” นางอดไม่ได้ที่จะมองค้อนหมั่นไส้อีกฝ่าย

“ชายสายเลือดต้าจินเริ่มฝึกวรยุทธ์กันตั้งแต่สามขวบปี สามีเริ่มตอนสี่ขวบปีนับว่าช้าไปเสียด้วยซ้ำ”

“แล้วสตรีต้าจินเล่าเพคะ นิยมฝึกวรยุทธ์หรือไม่”

“ต้าจินไม่ได้ปิดกั้นว่าสตรีควรหรือไม่ควรฝึกวรยุทธ์ มันขึ้นอยู่กับตัวนางและครอบครัวของนาง แต่เท่าที่รู้มาก็น้อยนักที่จะฝึกวรยุทธ์ เพราะการฝึกวรยุทธ์ทำให้ฝ่ามือด้านและผิวก็คล้ำขึ้น” พอหยางหลิงเฟิงพูดเช่นนี้ หลี่ถิงก็ก้มลงมองฝ่ามือของตนเองก่อนจะถอนหายใจออกมาด้วยอารมณ์หม่นหมอง

โชคดีที่นางมีผิวเหมือนมารดา ต่อให้ตรากตรำฝึกวรยุทธ์ก็ยังขาวผ่องเนียนนุ่มอยู่

แต่ฝ่ามือนี่สิ... มันด้านกว่าคุณหนูในห้องหอคนอื่น ๆ เพราะก่อนหน้านี้นางก็เป็นแค่บ่าวก้นครัวแล้วในช่วงสองปีที่ผ่านมานางยังฝึกวรยุทธ์อย่างหนัก ถึงขั้นใช้ฝ่ามือกระแทกไปที่แผ่นไม้ซ้ำ ๆ เพื่อทำให้ฝ่ามือมีกำลัง หากไม่ด้านก็คงไม่ใช่มือที่มีเนื้อมีหนังของคนแล้ว

“ฝ่ามือของหม่อมฉันไม่นุ่มนิ่มเพคะ”

“แล้วอย่างไร” หยางหลิงเฟิงย้อนถามขึ้น

“พระองค์... รังเกียจหรือไม่เพคะ” พอนางถามเช่นนี้หยางหลิงเฟิงก็จับมือทั้งสองข้างของนางขึ้นมา จากนั้นก็จูบฝ่ามือด้าน ๆ ของนาง

“มือที่ด้านเพื่อสามี สามีจะรังเกียจได้อย่างไร”

“พระองค์ปากหวานเอาใจหม่อมฉัน” หลี่ถิงเขินอายที่อยู่ ๆ ถูกจูบที่ฝ่ามือ นางจึงพูดกลบเกลื่อนความเขินออกมา

“สามีพูดจริง ไม่ว่าใครจะมองฝ่ามือนี้อย่างไร สำหรับสามีฝ่ามือนี้งดงามที่สุด” หยางหลิงเฟิงพูดด้วยแววตาจริงจัง บ่งบอกว่าคำพูดนี้มาจากใจ ทำให้หลี่ถิงพูดอะไรไม่ออก ใจมันพองโต จนนางได้แต่ยืนยิ้ม

“ถิงถิงสามีรักเจ้า” หยางหลิงเฟิงจึงคว้านางเข้ามาสู้อ้อมอกของตนเอง แล้วกระซิบบอกรักข้างใบหู

“หม่อมฉันก็รักพระองค์เพคะ” หลี่ถิงกอดตอบ และพูดความรู้สึกของตนเองออกมาเช่นกัน

“นี่น่าจะเหลือเวลาอีกประมาณหกเดือนเศษ ๆ ใช่หรือไม่”

“เวลาอะไรหรือเพคะ” หลี่ถิงขมวดคิ้วงุนงง

“ก็เวลาที่ร่างกายของเจ้าพร้อม หลุดพ้นจากเด็กสาวกลายเป็นหญิงสาว”

“องค์ชาย!” หลี่ถิงผละออกจากอ้อมกอดของอีกฝ่ายทันที นางส่งสายตาค้อนให้เขา แม้ไม่พูดตรง ๆ นางก็รู้ว่าเขาหมายถึงช่วงเวลาที่ระดูของนางจะมา

“ทำไมอยู่ ๆ ถิงถิงถึงได้มองสามีแววตาดุร้ายเช่นนี้เล่า”

“ยังจะมาถามอีก พระองค์กลั่นแกล้งหม่อมฉัน ชอบพูดให้หม่อมฉันอาย”

“อื้อฮือ... เช่นนั้นสามีควรทำเป็นลืมใช่หรือไม่ว่าถิงถิงเองก็กลั่นแกล้งเย้ายวนสามีเอาไว้ไม่ใช่น้อย”

“เคยมีเรื่องเช่นนั้นด้วยหรือเพคะ” หลี่ถิงทำเป็นมองอีกฝ่ายตาแป๋ว ท่าทางใสซื่อไร้เดียงสา นางจำไม่ได้หรอกนะว่าเคยป้อนน้ำชาด้วยปากให้อีกฝ่ายมาแล้ว และที่สำคัญนางก็จำไม่ได้ด้วยว่าบอกให้เขาเป็นผู้ลงแรงทำลูกกับนางด้วยตนเอง กระทั่งเรื่องที่เคยเปลื้องผ้าต่อหน้าเขา นางก็ลืมไปแล้วเช่นกัน ฉะนั้นต่อให้พูดมาอย่าคิดว่านางจะยอมรับ

“ก็ได้ ๆ ถิงถิงของสามีไม่เคยยั่วยวนสามีเลยแม้แต่น้อย ที่ผ่านมาสามีคิดลึกไปเองทั้งนั้น” หยางหลิงเฟิงยอมลงให้นางก่อน ถึงวันแรก ๆ เขาจะเคยปรามาสว่านางเป็นสตรีหน้าไม่อาย แต่หลังจากได้รู้จักนางมากขึ้น เขาไม่คิดเช่นนั้นแล้ว กลับมองว่าการกระทำของนางดูซุกซนน่าเอ็นดู ยิ่งนางทำเขายิ่งรักยิ่งหลงนางมากขึ้นเรื่อย ๆ ไปเสียแทน

“ดีเพคะ บุรุษที่ยอมลงให้ภรรยาก่อน นับว่าเป็นยอดบุรุษเพคะ”

“ก็ได้ ถิงถิงว่าอย่างไรสามีก็ว่าอย่างนั้น”

“เช่นนั้นวันนี้พอแค่นี้ดีกว่าเพคะ เดี๋ยวหม่อมฉันไปเตรียมต้มยาบำรุงให้พระองค์ก่อนดีกว่า”

“ให้คนอื่น ๆ ทำให้ก็ได้ ถิงถิงไม่จำเป็นต้องเหนื่อยทำเองเช่นนี้”

“ยาบำรุงร่างกายของพระองค์ หม่อมฉันทำเองจะรู้สึกวางใจกว่าเพคะ” พอหลี่ถิงยืนกรานเช่นนี้ หยางหลิงเฟิงก็ยอมใจอ่อนตามใจนาง

“ก็ได้สามีตามใจเจ้า”

“ขอบพระทัยเพคะ เช่นนั้นหม่อมฉันขอตัวก่อน” นางพูดจบก็เดินแยกออกไป แต่ยังไม่ทันคล้อยหลังนางก็วิ่งกลับมาอีกครั้ง

“ถิงถิงมีอันใดหรือ”

“มาคิดดูแล้ว หม่อมฉันยอมรับก็ได้เพคะว่ารู้สึกยินดีที่พระองค์กลับมามีเรี่ยวมีแรง” นางพูดด้วยแววตาแพรวพราว จากนั้นก็หันหลังวิ่งจากออกไป หยางหลิงเฟิงยืนงงอยู่ชั่วขณะก่อนจะใจเต้นแรงขึ้น เมื่อเข้าใจความหมายที่แสนจะซุกซนของนาง

“ถิงถิงจอมยั่ว เดี๋ยวสามีก็ทนได้ไม่ถึงหกเดือนหรอก” เขาบ่นอย่างอ่อนอกอ่อนใจตามหลัง

นางคิดว่าที่เขาทำเพียงนอนกอดนางเฉย ๆ มาตลอด มันทำง่ายนักหรืออย่างไร!

 ​

 

 

sds

​ตอนนี้ E-BOOK  ราคาอยู่ที่ 225 บาทค่ะ เนื้อเรื่องหลักมีทั้งหมด 58 ตอนค่ะ

ตอนพิเศษ

ตอนพิเศษ 1 หลัวซือซือขอความช่วยเหลือ

ตอนพิเศษ 2 ความสำเร็จของพระชายา

ตอนพิเศษ 3 พระชายาหน้ามืด

ตอนพิเศษ 4 พบหน้าเสด็จลุง

ตอนพิเศษ 5 หยางซูหลาน

ตอนพิเศษ 6 คณะทูตจากต้าเทียน

ตอนพิเศษ 7 สายสัมพันธ์ที่บางเบา

ตอนพิเศษ 8 ครอบครัวอบอุ่น

ภาคพิเศษ

ตอนที่ 1 เกิดใหม่เป็นผู้มีอำนาจในวงการบันเทิง

ตอนที่ 2 ได้พบคนรัก

ตอนที่ 3 ปกป้องและสนับสนุนให้โด่งดัง

ตอนที่ 4 เข้าหาเพื่อพิชิตใจ

ตอนที่ 5 ความทรงจำชาติก่อน

ตอนที่ 6 ญาติที่น่ารังเกียจ

ตอนที่ 7 เปิดตัว

 

ปล. สำหรับคนที่กดซื้อไปแล้ว หากในระบบขึ้น update ให้โหลดใหม่ กดโหลดใหม่ด้วยนะคะ

เพราะนั่นแปลว่าพี่อัพเดตเวอร์ชั่นแก้ไขขึ้นไปใหม่

 

ชายาจอมกบฏ

ชายาจอมกบฏ

กดที่นี่เพื่อซื้อ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 374 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,613 ความคิดเห็น

  1. #5585 Potchana777 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 มีนาคม 2564 / 15:29
    ผลัดกันขายอ้อย
    #5,585
    0
  2. #5559 1988yongsi (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2564 / 22:05
    ฮิ้้้้้้้้้้้้้วววววววว
    #5,559
    0
  3. #5461 Earn___ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2564 / 00:46
    สามีดีมากกกกกก ละมุนนนน
    #5,461
    0
  4. #5453 จ้าวนกขาวปุย (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 มกราคม 2564 / 22:28
    อ่านอีกรอยสิ่งที่ติดใจอยู่ที่ว่าแม่น้องจะปรากฎตัวไหมเห็มหลายประโยคแหละ
    #5,453
    0
  5. #5452 Kusumar Aoomsiri (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 มกราคม 2564 / 13:54
    จะอ่านซ้ำกี่ที คู่นี้ก็ยังน่ารัก 555
    #5,452
    0
  6. #5451 ลมรัก (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 มกราคม 2564 / 11:12

    องค์ชายท่านช่างละมุนจริงๆ

    #5,451
    0
  7. #5450 my-name-is-p (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 มกราคม 2564 / 10:42
    ยยิ้มไม่หุบเลยค่ะ
    #5,450
    0
  8. #5449 earnsuthita (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 มกราคม 2564 / 08:38
    งุ้ยยยย เอ็นดูถิงถิง
    #5,449
    0
  9. #1989 momay_tit (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 กันยายน 2563 / 12:00

    🥰 ดีจายยยย อัพตอนใหม่แล้วว
    #1,989
    0
  10. #1988 Kapao (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 กันยายน 2563 / 11:59

    จะเริ่มโต้กลับแล้วสินะ ตื่นเต้นๆๆ

    ปล.คู่พระนางก็ยังคงความหวานเสมอต้นเสมอปลาย>///<

    #1,988
    0
  11. #1987 Demon Scripture (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 กันยายน 2563 / 11:58
    รออออจัดการร
    #1,987
    0
  12. #1986 กาฬกาล (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 กันยายน 2563 / 11:55
    ทางนี้ถึงค่ายแล้ว...อีกฝั่งคงวุ่นวายน่าดู
    #1,986
    0
  13. #1985 อ้อมไง (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 กันยายน 2563 / 11:55
    ส่งใจให้ไรท์ค่ะ ขอให้เขียนไวๆ555 อยากอ่านอีกตอนแล้ววว
    #1,985
    0
  14. #1984 Littleyeji★ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 กันยายน 2563 / 11:55
    รอพวกคนเลวโดนฟาดเลยจ้าาา เอาคืนมันหนักๆเลยนะองค์ชาย
    #1,984
    0
  15. #1983 PRF. (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 กันยายน 2563 / 11:54
    ทางฝั่งนู้นคงวุ่นวายกันน่าดูแน่เลย
    #1,983
    0
  16. #1982 Fresh9543 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 กันยายน 2563 / 11:50
    แจ้งเตือนแล้วรีบกดเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะไรท์
    #1,982
    0