ชายาจอมกบฏ

ตอนที่ 24 : ตอนที่ 24 ไม่มีสิทธิ์มาดูถูกความรักของเปิ่นหวางเฟย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 66,319
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 430 ครั้ง
    4 ก.พ. 64

ในช่วงที่หยางหลิงเฟิงกำลังคัดเลือกทหารส่งสาสน์ไปยังต้าจินกับเส่าโป ติงเกาก็พาหญิงสาวสิบกว่าคนเข้ามาหาหลี่ถิง เพื่อคัดเลือกนางกำนัลที่จะคอยช่วยปรนนิบัติในช่วงที่ต้องอยู่ที่นี่

“ท่านหมอติงเกาไม่จำเป็นต้องทำเช่นนี้ ที่นี่ไม่ใช่ในวัง ไม่ต้องมีนางกำนัลคอยรับใช้ก็ได้ ข้าใช้ชีวิตเช่นเดียวกับทุกคนได้ ไม่มีปัญหาอันใด”

“มิได้พ่ะย่ะค่ะ องค์ชายรับสั่งมาว่าพระชายาลำบากมามากแล้ว อย่างน้อยต้องมีคนคอยรับใช้พระชายาบ้างสักสองสามคนก็ยังดีพ่ะย่ะค่ะ เชิญพระชายาเลือกมาเถิด หญิงสาวเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นลูกหลานของขุนพลที่เสียชีวิตไป พวกนางล้วนถูกอบรมมาเป็นอย่างดี กิริยามารยาทไม่เป็นที่ขัดเคืองตาแน่นอนพ่ะย่ะค่ะ”

“ข้ามิได้เคร่งครัดอันใดถึงเพียงนั้น แต่หากท่านหมอติงเกาเห็นดีด้วย เช่นนั้นข้าก็จะเลือกมาช่วยงานก็แล้วกัน”

“ดียิ่งพ่ะย่ะค่ะ มา... พวกเจ้าเข้าแถวเรียงหน้ากระดานเร็วเข้า พระชายาจะได้เลือกถนัด ๆ”

“เจ้าค่ะ” หญิงสาวสิบกว่าคนรับคำแล้วพากันเข้าแถวเรียงหน้ากระดาน หลี่ถิงไล่มองทีละคนจนมาสะดุดกับหญิงนางหนึ่งที่มีรูปโฉมไม่ธรรมดา กิริยาท่าทางอ่อนช้อยงดงาม แววตาดูดื้อรั้นทระนง แม้จะพยายามปกปิดเพียงใดก็ปกปิดไม่มิด ว่าแท้จริงแล้วหญิงผู้นี้ไม่ได้ยอมรับหลี่ถิงเลยแม้แต่น้อย

“เจ้ามีนามว่าอันใดหรือ” หลี่ถิงถามขึ้น อีกฝ่ายคลี่ยิ้มนุ่มนวล ก่อนจะตอบออกมา

“หลัวซินเถาเพคะ”

“หลัวซินเถา เจ้าคงเป็นบุตรสาวของรองแม่ทัพหลัวเทียนเสียง หนึ่งในเจ็ดขุนพลใช่หรือไม่”

“เพคะ” นางพยักหน้ารับคำ หลี่ถิงจ้องมองนางแล้วนึกย้อนไปชีวิตก่อน ก่อนที่นางจะตาย

“เป็นเพราะเจ้า หากมิใช่เพราะช่วยเจ้าองค์ชายก็คงไม่ตาย ท่านหมอติงเกาก็จะช่วยองค์ชายออกมาได้” หลัวซินเถาต่อว่านางด้วยแววตาชิงชัง บ่าวรับใช้ข้างกายของนางเองก็ยิ่งพูดจาเสียดสีเอาใจผู้เป็นนาย

“นี่น่ะหรือพระชายา ไม่เห็นจะงดงามเลยสักนิด สู้คุณหนูไม่ได้เลยเจ้าค่ะ นี่ถ้าองค์ชายสามไม่ถูกบังคับแต่ง นางก็ไม่มีวาสนาหรอกเจ้าค่ะ” 

“หากองค์ชายสามมีชีวิตอยู่ ข้าก็ยังมีโอกาส แต่เจ้ากลับทำทุกอย่างพังหมด” หลัวซินเถาพูดไปก็พุ่งมาทุบตีหลี่ถิงไป แต่โชคดีที่หญิงอีกคนเข้ามาห้ามเอาไว้ทัน 

“พี่ใหญ่ ท่านจะทำอันใด หยุดเดี๋ยวนี้นะ!” 

“ถอยไปนี่ไม่ใช่เรื่องของเจ้า หลัวซือซือถอยไปเดี๋ยวนี้” 

“องค์ชายสามจากไป ไม่ใช่แค่ท่านที่เสียใจ ทุกคนเองก็เช่นกัน ควบคุมตัวเองให้ดีกว่านี้หน่อยเถิด” 

“แต่...”

“ถึงองค์ชายสามยังมีชีวิตอยู่ท่านก็ไม่มีโอกาสหรอก เมื่อก่อนท่านก็พบพระพักตร์องค์ชายสามออกจะบ่อยอยู่ไม่ใช่หรือ แต่องค์ชายสามก็มิได้รู้สึกอันใดกับท่าน มองความเป็นจริงได้แล้ว อย่าทำเหมือนท่านกับองค์ชายเป็นคนรักกัน” หลัวซือซือน้องสาวต่างมารดาของหลัวซินเถาพูดแทงใจดำออกมา หลัวซินเถาถึงขั้นเถียงไม่ออก ได้แต่ยืนร่ำไห้เท่านั้น

“คุณหนูรอง ท่านเป็นเพียงบุตรสาวอนุมีสิทธิ์อันใดมาทำกิริยาก้าวร้าวกับคุณหนูใหญ่เช่นนี้” 

“แล้วตอนนี้มีตระกูลหลัวอยู่หรือ”

“ท่าน!”

“พาเจ้านายของเจ้าออกไป มิฉะนั้นข้าจะบอกเรื่องนี้กับท่านหมอติงเกา พวกเจ้าไม่ถูกไล่ออกจากค่ายก็ให้รู้ไป” พอสิ้นคำขู่ของหลัวซือซือ สองนายบ่าวก็รีบพากันออกไปทันที ส่วนหลี่ถิงตั้งแต่ต้นจนจบนางไม่ตอบโต้ หรือปกป้องตนเองเลยแม้แต่น้อย เพราะรู้แก่ใจดีว่าตัวนางไม่ได้มีค่าพอให้องค์ชายต้องมาแลกชีวิต

“พระชายาตกลงเลือกหลัวซินเถาใช่ไหมพ่ะย่ะค่ะ” ท่านหมอติงเกาถามขึ้น

“มิใช่ คุณหนูหลัวซินเถาดูงดงามสูงส่งยิ่งนักจะให้มาคอยรับใช้ข้าได้อย่างไรกัน” หลี่ถิงปฏิเสธทันที นางไม่ได้เกลียดหลัวซินเถา แต่ก็ไม่ได้สนิทใจมากพอจะเก็บเอาไว้ใกล้ตัว

“ข้า... เอ่อหม่อมฉันทำได้เพ...” / “คัดเลือกกันไปหรือยัง อยากเข้าร่วมด้วย!” หลัวซินเถาพูดยังไม่ทันจบ ก็มีหญิงอีกคนผลุนผลันเข้ามา ท่านหมอติงเกาถึงกับเอามือกุมขมับกับการปรากฏตัวของนางทันที

“ซือซือ เจ้ายังทำตัวให้สงบเสงี่ยมเรียบร้อยไม่ได้ จะร่วมคัดเลือกได้อย่างไร” หญิงผู้นี้คือหลัวซือซือ ที่ชีวิตก่อนช่วยปกป้องหลี่ถิงจากหลัวซินเถา และคอยมาเป็นเพื่อนคุยด้วยบ่อย ๆ ก่อนที่หลี่ถิงจะตาย

“ไม่เป็นไร ข้าอยากได้คนที่ทะมัดทะแมงมีกำลังล้นเหลืออยู่พอดี”

“จริงหรือเพคะ” หลัวซือซือถามขึ้นอย่างกระตือรือร้น

“จริง ท่านหมอติงเกา ข้าเลือกนาง”

“แต่นางเหมือนลิงเหมือนค่าง นิสัยก็แข็งกระด้าง ไม่มีความอ่อนโยนเลยนะพ่ะย่ะค่ะ” ท่านหมอติงเการ่ายข้อเสียของหลัวซือซือออกมา

“ไม่เป็นไร ข้าเลือกแล้ว ส่วนคนอื่น ๆ ข้าขอบคุณมากที่มาร่วมคัดเลือก”

“เข้าใจแล้วพ่ะย่ะค่ะ คนอื่น ๆ ออกไปได้แล้ว ซือซืออยู่ก่อน” เมื่อหลี่ถิงยืนกรานว่าเลือกหลัวซือซือ ติงเกาก็จำต้องยอมถอยหนึ่งก้าว ไล่ผู้ที่ไม่ได้รับคัดเลือกออกไป ทำให้หลัวซินเถากำมือตนเองแน่นด้วยความรู้สึกผิดหวังและคับแค้นใจ

“ท่านหมอ... ท่านไม่ควรว่าข้าเสีย ๆ หาย ๆ ท่านรู้หรือไม่ว่าเมื่อครู่ข้าได้ช่วยชีวิตท่านเอาไว้หนึ่งครั้งแล้ว” หลัวซือซือกอดอกเชิดหน้าใส่ติงเกา

“อย่างเจ้าน่ะหรือช่วยข้า หึ! พูดเพ้อเจ้อหาแก่นสารมิได้”

“ไม่ได้เพ้อเจ้อนะ ท่านไม่รู้หรืออย่างไรว่าพี่ใหญ่ของข้าปักใจกับองค์ชายสามเพียงใด อุ๊! แย่แล้วข้าหลุดปาก” หลัวซือซือรีบเอามือตะครุบปากตนเองทันที

“จะ... จริงหรือ” ติงเกาที่เพิ่งรับรู้เรื่องนี้หน้าเสียไปทันที เขาเกือบจะชักศึกเข้าบ้านองค์ชายเสียแล้ว

“เอ่อ...” หลัวซือซือไม่กล้าปากมากอีก นางกลัวว่าจะทำให้พระชายาโกรธ หากแต่หลี่ถิงไม่ได้แสดงท่าทางอย่างที่นางกลัวออกมาเลยสักนิด นางคลี่ยิ้มออกมาบาง ๆ ทำให้คนมองรู้สึกคลายกังวลลง

“แต่ก่อนองค์ชายสามเป็นยอดบุรุษไม่แปลกที่จะมีหญิงสาวมาตกหลุมรัก”

“พระชายาไม่โกรธหรือเพคะ”

“ไม่... ข้าไม่ได้ใจคับแคบถึงขั้นที่ว่าจะบีบบังคับห้ามความรู้สึกของผู้อื่น แต่ที่เจ้าหลุดปากบอกมาก็ดีเช่นกัน ข้าจะได้ระวังตัวได้ถูก เพราะในทางกลับกันข้าก็มิได้ใจกว้างพอจะเปิดโอกาสให้หญิงอื่นมาเข้าใจสวามีของข้าเช่นกัน”

“เพคะ หม่อมฉันเข้าใจแล้ว เห็นไหมงานนี้ท่านติดค้างข้า” หลัวซือซือหันไปกระแซะติงเกา ทำให้ติงเกาอ่อนอกอ่อนใจกับนาง

“ได้ ๆ ข้าติดค้างเจ้า”

“ฮิฮิ” หลัวซือซือยิ้มอย่างอารมณ์ดี ทำให้หลี่ถิงพลอยยิ้มตามไปด้วย นางรู้ตั้งแต่ชีวิตก่อนแล้วว่าหลัวซือซือแอบรักติงเกาที่มีอายุมากกว่านางเป็นสิบปี

“ในเมื่อเป็นเช่นนี้นางกำนัลของพระชายาแค่คนเดียวคงไม่พอเป็นแน่พ่ะย่ะค่ะ เอาไว้กระหม่อมจะจัดมาเพิ่มให้เองพ่ะย่ะค่ะ”

“เอาเป็นคนที่แข็งแรง ช่วยงานบ้านงานเรือนหนัก ๆ ได้จะดียิ่ง เพราะเรื่องอื่น ๆ ข้าดูแลตนเองได้”

“เข้าใจแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

“เช่นนั้นเราออกไปหาองค์ชายกันเถิด ข้าอยากจะรู้ว่าคัดเลือกกันไปถึงไหนแล้ว”

“ดีพ่ะย่ะค่ะ เพราะกระหม่อมจะได้ช่วยตัดสินรอบท้าย ๆ ด้วย”

ทั้งสามคนออกจากเรือน และพากันเดินไปหาองค์ชายสาม แต่ก็ต้องชะงักระหว่างทาง เมื่อเห็นว่าหลัวซินเถากับบ่าวของนางกำลังแอบดูองค์ชายอยู่

“คุณหนูยอมตกระกำลำบากก็เพื่อรอองค์ชายกลับมา ผู้หญิงคนนั้นถือดีอย่างไร ถึงได้กล้าล่อลวงองค์ชายไปครอบครองเช่นนั้น”

“เจ้าอย่าพูดไป ข้าก็แค่แอบรักข้างเดียวเท่านั้น จะมีอันใดไปสู้พระชายาได้”

“หึ! พระชายาอันใดเจ้าคะ นางคู่ควรหรือ... งามสู้คุณหนูก็ไม่ได้ คุณหนูงามกว่าอีกเจ้าค่ะ หนำซ้ำยังใจแคบเสียยิ่งกว่าอะไรดี ไม่ยอมเลือกคุณหนูเป็นนางกำนัล คงกลัวว่าความงามของคุณหนูจะไปสะดุดตาองค์ชายเข้า” บ่าวของหลัวซินเถา พูดประจบเอาใจ ทั้งที่ในความจริงแล้วความงามของหลี่ถิงไม่ได้ด้อยกว่าหลัวซินเถาเลยแม้แต่น้อย ออกจะงามกว่าด้วยซ้ำ เพียงแต่หลี่ถิงเพิ่งจะพ้นวัยปักปิ่นมาได้ไม่นาน นางก็ยังจัดอยู่ในวัยเด็กสาวอยู่ เสน่ห์ความเป็นหญิงสาวจึงดูด้อยกว่าหลัวซินเถา

“ไม่เป็นไร นางไม่เลือกข้าข้าก็ไม่ใส่ใจ ของที่มันไม่ใช่ของของเรา พยายามเพียงใดก็ย่อมไม่มีทางตกเป็นของเรา แต่ถ้ามันใช่...ไม่จำเป็นต้องพยายามสักวันก็จะมาเป็นของเราเอง”

“เจ้าค่ะ อยู่ในค่ายเดียวกันเช่นนี้ ความงามของคุณหนูจะไม่สะดุดตาองค์ชายสามเลยก็ให้มันรู้ไปเจ้าค่ะ อีกอย่างนายท่านจากไป ส่วนหนึ่งก็มีสาเหตุมาจากองค์ชาย องค์ชายก็สมควรรับผิดชอบชีวิตของคุณหนู ถูกไหมเจ้าคะ” แม้ทั้งสองคนพูดคุยกันด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างเบา แต่คนที่ฝึกวรยุทธ์อย่างหลี่ถิง ติงเกา และหลัวซือซือ มีประสาทสัมผัสที่ค่อนข้างดี พวกเขาจึงได้ยินทั้งหมด

“หลัวซินเถา!” ติงเกาโกรธเป็นอย่างมาก เขาตวาดออกมาเสียงดังลั่น ทำให้ผู้คนรอบ ๆ หันมามอง

“ท่านหมอ... พระชายา... ซือซือ...” หลัวซินเถาหน้าซีดเผือด เมื่อหันมาเห็นทั้งสามคน

“หลัวซินเถา... เปิ่นหวางเฟยจะไม่ดูถูกความรักของเจ้า แต่เจ้าก็ไม่ควรดูถูกความรักของเปิ่นหวางเฟยเช่นกัน เพราะเปิ่นหวางเฟยเองก็ทุ่มเทเพื่อองค์ชายไม่น้อยเช่นกัน เปิ่นหวางเฟยจะเหมาะสมกับองค์ชายหรือไม่ เป็นองค์ชายที่ควรตัดสิน มิใช่เจ้าหรือบ่าวของเจ้า” หลี่ถิงพูดน้ำเสียงเรียบนิ่ง แววตาเย็นชา แผ่กลิ่นอายกดดัน ทำเอาทั้งหลัวซินเถากับบ่าวของนางไม่กล้าสู้สายตา

“หม่อมฉันกับบ่าวขออภัยเพคะ พระองค์อย่าโกรธเลยเพคะ”

“เปิ่นหวางเฟยมิได้โกรธ แค่พูดเตือนสติให้พวกเจ้าเข้าใจจุดยืนของตนเองเท่านั้น พวกเจ้าเองก็ไม่มีสิทธิ์มาตัดสินเปิ่นหวางเฟย ส่วนเรื่องที่พวกเจ้ากล่าวว่าองค์ชายเป็นสาเหตุ เปิ่นหวางเฟยไม่เห็นด้วยกับคำพูดนี้ และหากเจ้ารักองค์ชายจริง เจ้าก็ไม่ควรคิดหรือพูดเช่นนี้อีก เพราะไม่ว่าจะองค์ชาย ขุนพลทั้งเจ็ด ทหารทัพจินเหลียง หรือกระทั่งครอบครัวของพวกเขาทุกคน ล้วนเป็นฝ่ายถูกกระทำทั้งสิ้น อย่าผลักความผิดไปให้องค์ชายผู้เดียว ที่ผ่านมาองค์ชายก็เจอเรื่องหนักหนาสาหัสมามากพอแล้ว” น้ำเสียงของหลี่ถิงดุดันขึ้น ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าประเด็นที่ทำให้นางโกรธที่สุดคือประเด็นใด ย่อมไม่ใช่ที่นินทาว่านางเหมาะสมหรือไม่เหมาะสม แต่เป็นเรื่องที่สวามีของนางถูกผลักออกมาเป็นต้นเหตุ และรับผิดชอบทุกอย่าง

“ถิงถิง... เกิดอันใดขึ้นหรือ” หยางหลิงเฟิงหันมามองเหตุการณ์เหมือนคนอื่น ๆ ใช้ไม้เท้าพาตนเองเดินเข้ามาหา

“ไม่มีอันใดเพคะ แค่มีเรื่องเข้าใจผิดกันนิดหน่อยเพคะ ตอนนี้หม่อมฉันคิดว่าคุณหนูหลัวน่าจะเข้าใจแล้ว ใช่หรือไม่คุณหนูหลัว” หลี่ถิงไม่อยากให้หยางหลิงเฟิงมาเสียความรู้สึกกับเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ นางจึงพูดปัดไป

“เพคะ” ส่วนหลัวซินเถาก็จำต้องพยักหน้ายอมรับ

ส่วนหยางหลิงเฟิงนั้นไม่ได้สนใจหลัวซินเถาเลยแม้แต่น้อย เขาจ้องมองชายารักของตนด้วยความเป็นห่วง เกรงว่านางจะถูกว่าร้ายหรือถูกรังแก

“จริงหรือ... นางไม่ได้รังแกเจ้าแน่นะ”

“แน่สิเพคะ หม่อมฉันอ่อนแอเสียเมื่อไหร่ ไม่มีผู้ใดมารังแกหม่อมฉันได้หรอกเพคะ”

“อืม... ถิงถิงของสามีแข็งแกร่งจะตาย ไม่เช่นนั้นคงแบกสามีหนีออกมาไม่ได้แน่ ๆ”

“ดูพูดเข้า ไม่อายหรือเพคะ ที่พูดเรื่องนี้ให้ผู้อื่นได้ยิน” หลี่ถิงแตะแขนสวามีเป็นเชิงปราม ไม่อยากให้เขาเสียภาพลักษณ์ในสายตาผู้อื่น

“ไยต้องอาย ในเมื่อมันคือเรื่องจริง”

“พอแล้วเพคะ ไปคัดเลือกทหารกันต่อเถิด” หลี่ถิงส่ายหัวกับท่าทางของสวามี จากนั้นก็ช่วยพยุงเขากลับมาที่หน้าลานคัดเลือก ทิ้งให้หลัวซินเถายืนนิ่งกับสิ่งที่ได้รับรู้...

“คุณหนู...” บ่าวข้างกายนางสะกิดเรียกสติ เมื่อเห็นว่านางเหม่อลอย

“นางแบกองค์ชายหนีออกมา เจ้าว่าเป็นความจริงหรือไม่”

“จะจริงได้อย่างไรกันเจ้าคะ นางตัวเล็กแค่นั้นเอง”

“เป็นความจริง” ติงเกาพูดขัดขึ้น ทำให้สองนายบ่าวชะงัก

“ท่านหมอ...”

“พระชายาฆ่าศัตรูอย่างห้าวหาญ แบกองค์ชายวิ่งหนีเป็นชั่วยามโดยไม่หยุด หนำซ้ำนางยังเป็นผู้พายเรือพาองค์ชายมาถึงทางใต้ด้วยกำลังของนางเพียงผู้เดียว เจ้าคิดว่าการที่เจ้ารอองค์ชายอยู่ในค่ายนี้นับว่าเจ้าทุ่มเทเพื่อองค์ชายแล้ว เช่นนั้นสิ่งที่พระชายาทำควรนับว่าเป็นอันใด เจ้าลองตรองดูเถิด” ติงเกาพูดจบก็ตามไปสมทบหน้าลานคัดเลือก เหลือก็แค่หลัวซือซือ นางมองพี่สาวแล้วถอนหายใจออกมา

“ท่านพูดถูก... ของที่มันไม่ใช่ของของเรา พยายามเพียงใดก็ย่อมไม่มีทางตกเป็นของเรา พระชายาไม่ดูถูกความรักของท่าน ท่านเองก็ไม่ควรดูถูกความรักของพระชายาเช่นกัน” พูดจบนางก็เดินจากออกมา

 

 

sds

​ตอนนี้ E-BOOK  ราคาอยู่ที่ 225 บาทค่ะ เนื้อเรื่องหลักมีทั้งหมด 58 ตอนค่ะ

ตอนพิเศษ

ตอนพิเศษ 1 หลัวซือซือขอความช่วยเหลือ

ตอนพิเศษ 2 ความสำเร็จของพระชายา

ตอนพิเศษ 3 พระชายาหน้ามืด

ตอนพิเศษ 4 พบหน้าเสด็จลุง

ตอนพิเศษ 5 หยางซูหลาน

ตอนพิเศษ 6 คณะทูตจากต้าเทียน

ตอนพิเศษ 7 สายสัมพันธ์ที่บางเบา

ตอนพิเศษ 8 ครอบครัวอบอุ่น

ภาคพิเศษ

ตอนที่ 1 เกิดใหม่เป็นผู้มีอำนาจในวงการบันเทิง

ตอนที่ 2 ได้พบคนรัก

ตอนที่ 3 ปกป้องและสนับสนุนให้โด่งดัง

ตอนที่ 4 เข้าหาเพื่อพิชิตใจ

ตอนที่ 5 ความทรงจำชาติก่อน

ตอนที่ 6 ญาติที่น่ารังเกียจ

ตอนที่ 7 เปิดตัว

 

ปล. สำหรับคนที่กดซื้อไปแล้ว หากในระบบขึ้น update ให้โหลดใหม่ กดโหลดใหม่ด้วยนะคะ

เพราะนั่นแปลว่าพี่อัพเดตเวอร์ชั่นแก้ไขขึ้นไปใหม่

 

 


 

ชายาจอมกบฏ

ชายาจอมกบฏ

กดที่นี่เพื่อซื้อ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 430 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,613 ความคิดเห็น

  1. #5584 Potchana777 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 มีนาคม 2564 / 15:15
    บ่างช่างยุ
    #5,584
    0
  2. #5557 1988yongsi (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2564 / 21:46
    น่าตบปากสาวใช้ให้เลือดกลบดีแท้
    #5,557
    0
  3. #5444 seefahsai (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 มกราคม 2564 / 19:53
    สาวใช้น่าตบมากๆๆ
    ซินเถาไม่เห็นจะมีปัญหาเท่าบ่าวช่างยุ
    #5,444
    0
  4. #5443 earnsuthita (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 มกราคม 2564 / 10:20
    แหมมม ตบบ่าวข้างๆสักที
    #5,443
    0
  5. #5441 akaiтеая (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 มกราคม 2564 / 09:12
    หลัวซินเถาไม่เท่าไหร่ นังน้องบ่าวคนนั้นน่ะ ยุเก่งเหลือเกินนะคะ5555555555
    #5,441
    0
  6. #1733 natsinee2512 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 10:40
    ขอบคุณมากค่ะ
    #1,733
    0
  7. #1732 ployz21 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 10:39
    เจ้มจ้นสุดๆตอนนี้ เอาจริงเต้กับองค์ชายใหญ่คือไปพักนะคะ ร้ายมากไม่ไหว
    #1,732
    0
  8. #1731 mblue2 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 10:38

    เข้มข้นมาก ..สนุดทุกตอน
    #1,731
    0
  9. #1730 mailfromnoie (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 10:36
    รอนะคะ เป็นกำลังใจให้ไรท์ สู้ๆค่าาาา!
    #1,730
    0
  10. #1729 Wanwisa Kitnikorn (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 10:35
    สงสารท่านหมอ
    #1,729
    0