ชายาจอมกบฏ

ตอนที่ 21 : ตอนที่ 21 สถานการณ์ปัจจุบัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25,813
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 418 ครั้ง
    24 ม.ค. 64

เมื่อได้ฟังเรื่องราวทั้งหมด ทั้งสองคนก็มองหลี่ถิงด้วยความประหลาดใจ

“นับเป็นโชคของเรา ที่พระชายาเป็นคนดี หนำซ้ำยังมีความสามารถ ไม่เช่นนั้นอาการขององค์ชายคงไม่ดีขึ้น และคงไม่ได้ออกมาจากที่นั่นง่าย ๆ เช่นนี้” ติงเกาพูดชื่นชมขึ้น

“ท่านหมอชมเกินไป ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเฉิงอ๋องส่งนักฆ่ามา ข้าจึงได้โอกาสยืมแรงเฉิงอ๋องช่วยสลัดเหล่าองครักษ์พวกนั้นทิ้ง ที่สำคัญองค์ชายความจำดีนึกถึงทางลับบ้านของท่านขึ้นมาได้ พวกเราจึงรอดปลอดภัย”

“ตอนแรกไม่รู้ว่าทางลับนั่นจะพาไปที่ใด ก็แค่ตั้งใจว่าจะซ่อนตัวจนกว่าทางการจะลดกำลังพลการค้นหาลง แล้วค่อยแฝงตัวออกจากเมืองหลวง แต่ทางลับนั่นดันลอดยาวออกมานอกกำแพง เราจึงถือโอกาสหนีออกมาเลย” หยางหลิงเฟิงรับไม้ต่อสมอ้างเรื่องทางลับทันที เพราะก่อนหน้านี้ติงเกากับหลี่ถิงไม่รู้จักมักจี่กันมาก่อน เกรงว่าจะหาเหตุผลมาอธิบายเรื่องทางลับได้ยาก

“กระหม่อมเองก็คิดจะใช้ทางลับนั่นในแผนการใหม่อยู่พอดี โชคดีที่พระองค์ปรากฏตัวขึ้นก่อน”

“อืม ขอบใจเจ้ายิ่งนักที่มีน้ำใจต่อเปิ่นหวาง ไม่ลืมกันเช่นนี้”

“หามิได้พ่ะย่ะค่ะ ทหารทัพจินเหลียงมอบชีวิตให้พระองค์แล้ว เรายินดีติดตามพระองค์จนกว่าชีวิตจะหาไม่พ่ะย่ะค่ะ”

“ขอบใจพวกเจ้ามาก เปิ่นหวางติดค้างพวกเจ้าทุกคน แล้วตอนนี้ทัพจินเหลียงเป็นอย่างไรบ้าง”

“ทูลองค์ชาย ขุนพลทั้งเจ็ดขององค์ชายถูกประหารจนหมดแล้วพ่ะย่ะค่ะ องค์ชายใหญ่ยัดข้อหาลักลอบซื้อและกักตุนเหล็ก ส่วนลูกหลานเหล่าขุนพลต่างถูกส่งไปทำงานที่เหมืองพร้อมกับทหารส่วนใหญ่ที่มีฝีมือ ส่วนที่กระหม่อมพาหลบเลี่ยงคนขององค์ชายใหญ่มาได้ ก็แค่ทหารยศผู้น้อย และสมาชิกครอบครัวของเหล่าขุนพลเท่านั้นพ่ะย่ะค่ะ” คำบอกเล่าของติงเกา ทำให้ดวงตาของหยางหลิงเฟิงแดงก่ำ ห้าในเจ็ดขุนพลเป็นผู้ที่ติดตามมารดาของเขามาจากต้าจิน มีอายุไม่ต่ำกว่าสี่สิบปี ในความรู้สึกของเขาทุกคนไม่ต่างจากญาติผู้ใหญ่คนหนึ่ง ส่วนอีกสองคนก็เป็นลูกหลานของอดีตยอดขุนพลจากต้าจิน ที่ติดตามเขามาตั้งแต่เด็กเหมือนกับติงเกา สำหรับเขาแล้วทุกคนก็ถือเป็นสหายสนิท ทุกคนมาตายจากไปอย่างน่าอยุติธรรมเช่นนี้ เขาจะไม่คับแค้นใจได้อย่างไร

 

“เจ้าบอกว่าคนมีฝีมืออยู่ที่เหมืองงั้นหรือ”

“พ่ะย่ะค่ะ ส่วนใหญ่เป็นพวกนายทหารฝีมือดี แต่ไม่ยอมสวามิภักดิ์เป็นกำลังให้กับองค์ชายใหญ่ เอ่อ... ติงหรงก็อยู่ในนั้นด้วยพ่ะย่ะค่ะ”

“ติงหรงด้วยหรือ”

“พ่ะย่ะค่ะ ไม่รู้ว่าป่านนี้จะยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ เพราะกระหม่อมได้ข่าวมาว่าคนที่คุมเหมืองให้องค์ชายใหญ่ในตอนนี้คือซ่งตงหยาง” ติงหรงคือน้องชายของติงเกา เมื่อตอนเป็นเด็กมักจะเดินตามพวกเขาต้อย ๆ โตขึ้นมาก็เป็นหนึ่งในทหารกล้าของทัพจินเหลียงที่ทำหน้าที่ได้เป็นอย่างดี จะเสียก็เรื่องเดียว คือเจ้าตัวมักเป็นไม้เบื่อไม้เมากับซ่งตงหยาง

“วางใจเถอะ ยังไม่เห็นศพก็ยังมีหวัง ส่วนซ่งตงหยาง... สักวันมันจะต้องเสียใจที่เลือกหักหลังเปิ่นหวางเช่นนี้”

“พ่ะย่ะค่ะ สักวันมันจะต้องสำนึกว่ามันกระดิกหางรับใช้ผิดคน”

“แล้วทหารที่เจ้าพาหนีมาเล่า มีกี่นาย”

“เจ็ดร้อยกว่านายพ่ะย่ะค่ะ ไม่ถือว่ามีฝีมือ แต่กระหม่อมก็ให้ฝึกฝนตามที่พระองค์วางขั้นตอนไว้มิได้ขาด บัดนี้ฝีมือจึงก้าวหน้าขึ้นมาก ยิ่งไปกว่านั้นชายฉกรรจ์ในเมืองอี้ต่างพร้อมใจกันเข้าร่วมด้วย รวมทั้งหมดแล้วตอนนี้เรามีกำลังพลอยู่สามพันนายพ่ะย่ะค่ะ”

“สามพันนายจะว่าน้อยก็น้อย จะว่ามากก็มาก สำคัญอยู่ที่ใครเป็นผู้สั่งการและดึงเอาความสามารถของทหารทุกนายออกมามากกว่า ครานี้หยางหยุนซีมันจะต้องชดใช้”

“พ่ะย่ะค่ะ แต่ในเมื่อพระองค์หายดีแล้ว มันจะไม่ง่ายกว่าหรือหากเราทูลฮ่องเต้เรื่องนี้”

“เจ้าหมายถึงฮ่องเต้แคว้นใดเล่า”

“ไยองค์ชายถามเช่นนั้นเล่าพ่ะย่ะค่ะ”

“ก็ถ้าเจ้าหมายถึงเสด็จลุง แน่นอนว่าเราต้องทูลพระองค์อยู่แล้ว แต่ถ้าเจ้าหมายถึงเสด็จพ่อของเปิ่นหวาง ทูลไปนอกจากไม่มีอันใดดีขึ้น เราอาจจะได้รับอันตรายแทนก็เป็นได้” แววตาและน้ำเสียงของหยางหลิงเฟิงแข็งกร้าวขึ้นมา ติงเกากับเส่าโปอดไม่ได้ที่จะหันมามองหน้ากัน

“พระองค์หมายความว่า...”

“เสด็จพ่อต้องการกำจัดเปิ่นหวางอยู่แล้ว พระองค์รู้ว่าพี่ใหญ่ทำสิ่งใดมาตลอด แต่ไม่เคยช่วยเพราะต้องการยืมมือพี่ใหญ่กำจัดสายเลือดต้าจิน ยิ่งไปกว่านั้นเสด็จพ่อยังควบคุมหมากกระดานนี้อย่างแยบยล ด้วยการฆ่าหมอจากต้าจินทิ้ง แล้วให้คนของตัวเองสวมหน้ากากหนังมนุษย์ตบตาเสด็จลุง หากเปิ่นหวางไม่สามารถหนีออกมาจากที่นั่นได้ เสด็จลุงก็จะไม่มีวันรู้อาการแท้จริงของเปิ่นหวาง”

“นี่มัน...” ติงเกาไหล่ทรุดลู่ลง รู้สึกสะเทือนใจกับเรื่องที่ได้รับรู้

“ติงเกา เส่าโป หนทางต่อไปของเปิ่นหวางมิใช่แค่กำจัดพี่ใหญ่ แต่มันมากกว่านั้น เปิ่นหวางจะเป็นกบฏ หากพวกเจ้าไม่ต้องการเข้าร่วม เปิ่นหวางไม่บังคับ ถือเสียว่าเปิ่นหวางแค่ผ่านทางมาก็แล้วกัน” พอหยางหลิงเฟิงพูดเช่นนี้ ทั้งสองก็ถลาลงจากเก้าอี้ มาคุกเข่าเบื้องหน้าทันที

“กระหม่อมเคยทูลไปแล้วว่าจะติดตามพระองค์ไปจนกว่าชีวิตจะหาไม่ กระหม่อมย่อมไม่เปลี่ยนใจ ที่สำคัญกระหม่อมเองก็มีสายเลือดครึ่งต้าจินเช่นกัน ทั้งที่เรายินดีทำเพื่อต้าเหลียงมาโดยตลอด แต่กลับถูกกำจัดทิ้งเช่นนี้ จะให้ไม่แค้นใจได้อย่างไร”

“ส่วนกระหม่อมกับชาวเมืองอี้ปลอดภัยมาได้จนถึงทุกวันนี้ ก็เป็นเพราะบารมีของพระองค์ เรายินดีที่จะติดตามพระองค์พ่ะย่ะค่ะ” เส่าโปพูดขึ้น ในช่วงที่องค์ชายสามมากำราบต้าเทียน ไม่เพียงช่วยให้พวกเขามีชีวิตรอด ยังทำให้พวกเขามีชีวิตที่ดีขึ้นด้วย ขุนนางที่ใช้อำนาจมิชอบและพวกที่ขูดเลือดเก็บภาษีจากราษฎรสูงเกินความเป็นจริง ต่างถูกปลดถูกลงโทษ เชลยศึกจากต้าเทียนที่ยอมจำนนต่างถูกส่งมาใช้แรงงานขุดทางน้ำเข้าสู่ไร่นา กระทั่งหลังจบสงคราม เงินที่ต้าเทียนใช้ไถ่ตัวเชลยกลับไปก็ถูกนำมาพัฒนาอาชีพความเป็นอยู่ของชาวเมืองอี้ หากให้กล่าวตามความเป็นจริงโดยไม่หวั่นอาญา เมืองชายแดนแห่งนี้เทิดทูนองค์ชายสามมากกว่าฮ่องเต้ที่ไม่เคยพบพระพักตร์เสียอีก

“เปิ่นหวางเข้าใจแล้ว พวกเจ้าลุกขึ้นเถิด”

“พ่ะย่ะค่ะ ว่าแต่เราจะทำอย่างไรดีพ่ะย่ะค่ะ ในเมื่ออาวุธของเราไม่เพียงพอจะยกทัพตีทัพขององค์ชายใหญ่กับฮ่องเต้” ติงเกาพูดอย่างเป็นกังวล

“หากใช้กำลังทหาร ประชาชนบริสุทธิ์จะพลอยได้รับความเดือดร้อนไปด้วย ข้าไม่อยากจะให้เป็นเช่นนั้น เพราะไม่ว่าอย่างไรข้าก็เลือกที่จะปกป้องต้าเหลียงมาตลอด หากต้องทำลายเองกับมือก็ทำใจไม่ได้เช่นกัน”

“จริงเพคะ ถ้าเลือกวิธีนั้น หากชนะก็เป็นทรราช หากแพ้ก็เป็นกบฏ” หลี่ถิงพยักหน้าเห็นด้วย

“แล้วจะทำอย่างไร อย่าบอกนะพ่ะย่ะค่ะ ว่าจะใช้วิธีละมุนละม่อมอย่างหาหลักฐานไปเอาผิดองค์ชายใหญ่กับฮ่องเต้” ติงเการู้สึกว่าหนทางนี้ยากลำบากกว่าใช้กำลังทหารเสียอีก

“เจ้ามองเปิ่นหวางเป็นคนที่ซื่อตรงเกินไปแล้ว” หยางหลิงเฟิงส่ายหัวด้วยแววตาลุ่มลึก ทำเอาติงเกาหันไปมองหน้าเส่าโป

“อย่างไรหรือพ่ะย่ะค่ะ”

“กับคนที่ชอบลอบกัด ชอบยืมมือผู้อื่นฆ่าคน เราไม่จำเป็นต้องเผชิญหน้าอย่างตรงไปตรงมา พวกเขาใช้แผนการใด เราก็ใช้แผนการเดียวกันโต้ตอบ...” หยางหลิงเฟิงเล่าแผนการออกมาอย่างคร่าว ๆ ติงเกากับเส่าโปรู้สึกกริ่งเกรงในตัวองค์ชายผู้นี้ขึ้นมา ดูท่าทางแล้วศัตรูที่ทำให้องค์ชายผูกใจเจ็บคงจะไม่ตายดีแน่นอน

“ล้ำลึกมากพ่ะย่ะค่ะ”

“แต่ที่เปิ่นหวางพูดมาเป็นเพียงแผนคร่าว ๆ อาจมีช่องโหว่อีก เอาไว้เราค่อย ๆ ช่วยกันคิดอีกที”

“แต่เท่าที่กระหม่อมฟังดู ไม่มีช่องโหว่เลยพ่ะย่ะค่ะ” ติงเกาพูดขึ้น

“กระหม่อมว่าเรามาทำการคัดเลือกคนส่งสาสน์ไปต้าจินกันเถิดพ่ะย่ะค่ะ ช้าไปจะไม่ดี” เส่าโปใจร้อน ได้ฟังแผนก็อยากจะดำเนินการทันที

“เรื่องนี้องค์ชายให้หม่อมฉันไปก็ได้เพคะ อย่างไรหม่อมฉันก็เป็นชายาของพระองค์ คำพูดน่าจะมีน้ำหนักอยู่บ้าง” หลี่ถิงอาสาขึ้น

“ไม่ได้!” หยางหลิงเฟิงพูดเสียงแข็งออกมาทันที ทำให้หลี่ถิงหน้าเจื่อนลง คิดว่าตนน่าจะสอดมือมากเกินไป จนทำให้สวามีไม่พอใจ

“หม่อมฉันขออภัยเพคะ...”

“มิใช่อย่างนั้น ถิงถิง... เอ่อ... สามีขอโทษที่เสียงแข็งใส่เจ้า แต่ที่สามีไม่อยากให้เจ้าไปเอง เพราะที่นั่นมีเฉิงอ๋องอยู่” หยางหลิงเฟิงรีบคว้ามือของนางขึ้นมากุมแล้วพูดแก้ต่างด้วยน้ำเสียงอ่อนลง

“เฉิงอ๋อง...”

“ใช่แล้ว เจ้ารู้หรือไม่ ไยเฉิงอ๋องสั่งให้ฆ่าสามีแค่คนเดียว ส่วนเจ้ากลับจะปล่อยให้มีชีวิตรอดเป็นหม้ายต่อไป”

“ไม่ทราบเพคะ จะว่าไปเรื่องนี้ก็ชวนให้สงสัยอยู่เช่นกัน เพราะมันไม่เหมือน...” หลี่ถิงไม่พูดคำสุดท้าย แต่สบตาบอกกันเป็นนัย ๆ ว่าไม่เหมือนกับชีวิตก่อน หยางหลิงเฟิงก็พยักหน้าเข้าใจ

“มันย่อมไม่เหมือนอยู่แล้ว เพราะเฉิงอ๋องตกหลุมรักเจ้า เรื่องบางเรื่องจึงมองข้ามไม่ใส่ใจเหตุผลไป”

“ระ...รักหม่อมฉัน!” นางชี้มาที่ตัวเองด้วยสีหน้าประหลาดใจ

“ใช่แล้ว...”

“แต่เฉิงอ๋องอายุพอ ๆ กับบิดาของหม่อมฉันเลยนะเพคะ”

“มีกฎใดห้ามมิให้ชายแก่แต่งงานกับหญิงอายุน้อยด้วยหรือ ฉะนั้นเจ้าอย่าได้ไร้เดียงสามองชายแก่ในแง่ดีเกินไป บางทีรอยยิ้มและความเมตตาเอ็นดูที่ให้มา อาจไม่ใช่เพราะเห็นเจ้าเป็นลูกเป็นหลาน”

“อึก...” หลี่ถิงกลืนน้ำลายลงคออย่างหวาดระแวง หยางหลิงเฟิงจึงลูบหลังปลอบ

“เช่นนั้นเรื่องไปต้าจินเจ้าเลิกคิดดีหรือไม่”

“เพคะ ไม่คิดแล้ว”

“เช่นนั้นถิงถิงอยู่ดูแลสามีที่นี่ดีหรือไม่”

“ดีเพคะ” หลี่ถิงพยักหน้ารับ ท่าทางของนางดูไม่สบายใจนัก เพราะย้อนกลับไปเหตุการณ์เก่า ๆ ระหว่างนางกับเฉิงอ๋อง แล้วเกิดหวาดระแวงขึ้นมา

“ถิงถิงของสามีตัดสินใจได้ถูกแล้ว” หยางหลิงเฟิงยิ้มอย่างพึงพอใจ โดยที่มือยังคงลูบหลังของนางปลอบประโลมไม่หยุด

“เช่นนั้น ไปถึงค่ายลับเมื่อใด เราค่อยทำการคัดเลือกคนที่เหมาะสมก็ได้พ่ะย่ะค่ะ” เส่าโปพูดสรุปด้วยท่าทางปกติ เจ้าตัวไม่รู้นิสัยใจคอเชิงลึกของหยางหลิงเฟิง จึงรอดพ้นจากการถูกโจมตีทางความรู้สึก

ผิดกับติงเกา...

ติงเการู้มาโดยตลอดว่าองค์ชายสามมองสตรีเป็นสิ่งมีชีวิตน่ารำคาญ จึงคาดไม่ถึงว่ายามมีความรักองค์ชายผู้แสนเย่อหยิ่งทะนงตนจะกลายเป็นคนเช่นนี้ เจ้าตัวจึงนั่งโง่งมหาสติไม่ได้อยู่นานสองนาน

 

 

sds

​ตอนนี้ E-BOOK  ราคาอยู่ที่ 225 บาทค่ะ เนื้อเรื่องหลักมีทั้งหมด 58 ตอนค่ะ

ตอนพิเศษ

ตอนพิเศษ 1 หลัวซือซือขอความช่วยเหลือ

ตอนพิเศษ 2 ความสำเร็จของพระชายา

ตอนพิเศษ 3 พระชายาหน้ามืด

ตอนพิเศษ 4 พบหน้าเสด็จลุง

ตอนพิเศษ 5 หยางซูหลาน

ตอนพิเศษ 6 คณะทูตจากต้าเทียน

ตอนพิเศษ 7 สายสัมพันธ์ที่บางเบา

ตอนพิเศษ 8 ครอบครัวอบอุ่น

ภาคพิเศษ

ตอนที่ 1 เกิดใหม่เป็นผู้มีอำนาจในวงการบันเทิง

ตอนที่ 2 ได้พบคนรัก

ตอนที่ 3 ปกป้องและสนับสนุนให้โด่งดัง

ตอนที่ 4 เข้าหาเพื่อพิชิตใจ

ตอนที่ 5 ความทรงจำชาติก่อน

ตอนที่ 6 ญาติที่น่ารังเกียจ

ตอนที่ 7 เปิดตัว

 

ปล. สำหรับคนที่กดซื้อไปแล้ว หากในระบบขึ้น update ให้โหลดใหม่ กดโหลดใหม่ด้วยนะคะ

เพราะนั่นแปลว่าพี่อัพเดตเวอร์ชั่นแก้ไขขึ้นไปใหม่

 

 


 

ชายาจอมกบฏ

ชายาจอมกบฏ

กดที่นี่เพื่อซื้อ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 418 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,608 ความคิดเห็น

  1. #5583 Potchana777 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 7 มีนาคม 2564 / 14:44
    555555
    #5,583
    0
  2. #5555 1988yongsi (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2564 / 20:21
    ติงเกาเดี๋ยวก็ชิน555555
    #5,555
    0
  3. #5431 ลมรัก (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 มกราคม 2564 / 08:07

    รักเมียหลงเมียอย่างหนัก วันที่ขึ้นเป็นฮ่องเต้อย่าลืมเวลาลำบากกับถิงถิงล่ะว่าลำบากแค่ไหน

    #5,431
    0
  4. #5430 coca123456 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 มกราคม 2564 / 17:00

    555. พบคนหลงเมีย1อัตรา. เดี่ยวก้อชินเนอะ
    #5,430
    0
  5. #5429 my-name-is-p (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 มกราคม 2564 / 09:37
    ติงเกาไม่เป็นไรนะเดี๋ยวก็ชิน
    #5,429
    0
  6. #5428 Puhonya (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 มกราคม 2564 / 09:24

    ใครก็เอาถิงถิง ไปไม่ได้ หวงมาก บอกเลย
    #5,428
    0
  7. #5374 NookMeow (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มกราคม 2564 / 13:10
    คือถ้ามีอัพเดต อยากให้มีบอกว่าแก้ไขจุดไหนไปค่ะ เพราะบางทีอ่านจบไปแล้ว มันขึ้นให้อัพ ไม่รู้ว่าต่างกับแบบเดิมยังไง
    #5,374
    2
    • #5374-1 Anine(จากตอนที่ 21)
      8 มกราคม 2564 / 13:17
      โดยหลัก ๆ เหมือนเดิมค่ะ แค่แก้ไขคำผิด เกลาประโยคเท่านั้นค่ะ
      #5374-1
    • #5374-2 NookMeow(จากตอนที่ 21)
      8 มกราคม 2564 / 13:20
      ค่ะ นึกว่าจะมีเพิ่มอะไรใหม่ลงไป
      #5374-2
  8. #5373 FearPhoebe (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มกราคม 2564 / 12:48
    อ่านebookจบแล้ว ใครที่ยังไม่ซื้อแนะนำให้รีบซื้อเลยนะคะ ตอนพิเศษดีมากๆๆๆๆ ดีต่อใจ หลงรักพระนางไม่รู้กี่รอบแล้ว555555 คุ้มมากจริงๆๆๆ ขอบคุณที่แต่งนิยายดีๆแบบนี้มาให้นะคะ
    #5,373
    0
  9. #5372 Emmajung2 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มกราคม 2564 / 12:20

    สู้ๆจ้า
    #5,372
    0
  10. #5371 Iด็กไม่รู้จัnโต (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มกราคม 2564 / 11:48
    มีสปอยล์ตอนพิเศษมั้ยคะ?
    #5,371
    0
  11. #5370 biojib (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มกราคม 2564 / 11:34
    มี ebook แล้ว ดีต่อใจมาก ควรโดนเลยถ้ายังไม่โดน
    #5,370
    0
  12. #5369 Aeypanrada94 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มกราคม 2564 / 11:24
    โอเคค่า ต้องหมั่นเข้าไปดูใน ebook ซะแล้ว อิอิ ใครยังไม่ได้ซื้อ ebook นะไปหาซื้อเลย ตอนพิเศษคือ ดีมากกก เยอะจุใจ
    #5,369
    1
    • #5369-1 Amp_Thida(จากตอนที่ 21)
      8 มกราคม 2564 / 11:32
      ยืนยันอีกเสียง จุใจมาก
      #5369-1
  13. #1034 nulovertoon (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 09:12

    หายไวๆนะคะ
    #1,034
    0
  14. #1033 Lookkmook (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 09:12
    ดูแลสุขภาพตัวเองดีๆนะคะไรท์ หายป่วยไวๆน้าาาา
    #1,033
    0
  15. #1032 perw (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 09:12
    หายไวไวนะค่ะขอบคุณค่ะไรท์
    #1,032
    0
  16. #1031 Saengharuthai (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 09:12
    หายไวๆนะคะ
    #1,031
    0
  17. #1030 ABCDJJI (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 09:12
    เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #1,030
    0
  18. #1029 BearBear2911 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 09:12
    ขอให้ไรท์หายป่วยไวๆ สุขภาพแข็งอรงทั้งไรท์และคุณพ่อเลยนะคะ
    #1,029
    0