ชายาจอมกบฏ

ตอนที่ 19 : ตอนที่ 19 เมืองหน้าด่านชายแดนใต้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 62,546
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 328 ครั้ง
    23 ม.ค. 64

ผ่านไปได้เกือบยี่สิบวัน การหลบหนียังคงราบรื่นดี อาจเป็นเพราะทุกอย่างเป็นไปตามที่หลี่ถิงคาดการณ์เอาไว้ พวกราชวงศ์ต้าเหลียงเสียเวลาปิดล้อมค้นหาตัวพวกเขาในเมืองหลวงอยู่นาน กว่าจะขยายการค้นหาออกมานอกกำแพงก็สายไปเสียแล้ว ต่อให้ส่งม้าเร็วไปแจ้งตามเมืองต่าง ๆ ให้ออกค้นหา ม้าเร็วพวกนั้นก็ยังช้ากว่าพวกเขาอยู่ดี

ที่สำคัญ... นอกจากหยางหลิงเฟิงจะขยันขยับร่างกายออกกำลังและโคจรกำลังภายในแล้ว เขายังได้กินยาฟื้นฟูร่างกายที่หลี่ถิงจำสูตรมาจากตำราของซูหนี่ว์แทบทุกวัน ทำให้ร่างกายของเขาดีวันดีคืน มีเรี่ยวแรงมากขึ้น สามารถก้าวขาเดินได้ หยิบจับข้าวของที่มีน้ำหนักได้ เขาจึงเริ่มช่วยผลัดเปลี่ยนหลี่ถิงพายเรือยามที่นางเหนื่อย แม้เขาจะไม่สามารถพายให้เร็วอย่างที่นางพายได้ แต่ก็ทำให้การเดินทางคืบหน้าไปมากขึ้นเรื่อย ๆ อยู่ดี

แต่ก็ไม่ใช่ว่าทั้งคู่อยู่บนเรือตลอดเวลา มีแวะขึ้นฝั่งปลดทุกข์ หุงหาอาหาร เติมเสบียงบ้าง

ส่วนยามค่ำคืนก็แวะเข้าจอดเรียบฝั่งผูกเรือกับต้นไม้ นอนหลับพักผ่อน เหมือนกับตอนนี้...

เพราะความเพลียหลี่ถิงนอนหลับลึก แม้จะโดนยุงหรือแมลงกัด นางก็แค่ขยับตัวขยุกขยิกไม่ยอมตื่นขึ้นมา

ต่างจากหยางหลิงเฟิงที่มักตื่นช่วงกลางดึกแทบทุกคืน เพื่อลุกขึ้นมาจุดธูปหอมและคอยโบกปัดไล่ยุงไล่แมลงให้นาง นางจะได้นอนหลับสบายขึ้น

“งืมมม... ไม่ต้องกังวลเพคะ” นางละเมอเสียงงึมงำออกมา หยางหลิงเฟิงได้ยินก็ใจอ่อนยวบอีกครา เขายิ้มเอ็นดู... ขนาดยามนอนหลับใจนางยังยึดติดอยู่กับเรื่องของเขา

“ถิงถิง... สามีเองก็จะรักและปกป้องเจ้าด้วยชีวิตเช่นกัน” เขาพึมพำให้คำมั่น จากนั้นก็จุมพิตที่หน้าผากของนางเบา ๆ ยิ่งนางทุ่มเทเพื่อเขามากเท่าไหร่ เขายิ่งยอมใจรักนางมากขึ้นเรื่อย ๆ อยากจะปกป้องนาง จนถึงขั้นแม้แต่ยุงก็ไม่อยากให้ถูกกัดจนระคายผิว

“เยอะจริง ๆ” เขารู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา ที่ถึงแม้จะจุดธูปหอมไปแล้ว แต่ก็ยังมียุงวนเวียนรบกวนอยู่ จึงหลับตาลงเพ่งสมาธิไปที่การฟัง จนเขาได้ยินเสียงยุงบิน จากนั้นใช้นิ้วชี้และนิ้วกลางพุ่งไปคีบจับมันอย่างรวดเร็ว!

ฉึบ!

เขาจับมันได้! และการฆ่ามันไม่ต้องใช้แรงอันใด ยุงโชคร้ายตัวแล้วตัวเล่าที่บินมารบกวนหลี่ถิง ต่างสิ้นชีพไปมิใช่น้อย

สุดท้ายพอเห็นว่าอีกคนนอนอย่างสงบขึ้น ไม่ขยับตัวขยุกขยิกรำคาญยุงอีก หยางหลิงเฟิงก็คลี่ยิ้ม จัดผ้าห่มและล้มตัวลงนอนหลับตามนางไปอีกคน

 

“อื้อ~” พอยามเช้ามาเยือน หลี่ถิงลุกขึ้นนั่งบิดกายไล่ความเมื่อยขบ ส่งผลให้อีกคนตื่นขึ้นมาด้วย

“เช้าแล้วหรือ”

“เจ้าค่ะ ท่านพี่นอนต่อเถอะ เดี๋ยวข้าลุกไปหุงหาอาหารก่อน” นางพูดพลางพับเก็บผ้าห่ม

“สามีจะช่วยเจ้าอีกแรง” หยางหลิงเฟิงไม่มีทางนอนต่อแน่นอน เขาตามนางออกมาล้างหน้าล้างตาบ้วนปาก แล้วค่อย ๆ ลงจากเรือด้วยความพยายามของตนเอง

“ระวังนะเจ้าคะ หรือจะให้หม่อมฉันช่วยพยุงดี”

“ไม่ต้องหรอก สามีลงมาได้แล้วนี่ไงเห็นไหม”

“เจ้าค่ะ ท่านพี่เก่งที่สุด”

“เมื่อคืนสามีปักเบ็ดตกปลาเอาไว้ด้วย บางทีเช้านี้เราอาจได้กินปลา”

“ข้าดูแล้วเจ้าค่ะ มันขโมยเหยื่อของเราไป แต่ไม่ยอมติดเบ็ด” หลี่ถิงดูขุ่นเคืองเล็กน้อย หยางหลิงเฟิงส่ายหัวยิ้ม ๆ กับท่าทางของนาง

“อย่าเพิ่งด่วนสรุป สามีปักที่ริมฝั่งด้วยเช่นกัน อาจจะมีสักอันที่ได้ปลา ประเดี๋ยวสามีขอเดินไปดูก่อน”

“ระวังตัวด้วยเจ้าค่ะ”

“อืม” หยางหลิงเฟิงรับคำ ก่อนจะใช้ไม้เท้าเดินไปตามริมแม่น้ำเก็บเบ็ดที่ปักทิ้งเอาไว้

ไม่นานเขาก็กลับมาหาหลี่ถิง พร้อมปลาตัวโตสองตัว ทำให้ดวงตาของนางเปล่งประกายระยิบระยับด้วยความดีใจ

“ดีเลยเจ้าค่ะ ข้าจะต้มน้ำแกงให้ท่าน”

“อย่าเอาใจข้าอย่างเดียว ทำอาหารที่เจ้าชอบบ้างก็ได้”

“ไม่ได้หรอกเจ้าค่ะ ร่างกายของท่านกำลังฟื้นตัว ต้องบำรุงเยอะ ๆ” นางไม่ยอมฟัง รีบเอาปลาไปต้มน้ำแกงทันที

“เจ้านี่จริง ๆ เลยเชียว”

“ก็ข้าอยากให้ท่านหายเร็ว ๆ นี่เจ้าคะ ฉะนั้นท่านต้องกินของดี ๆ ฟื้นฟูร่างกาย ฟื้นฟูกำลังภายใน และนอนหลับให้เต็มที่” พอนางพูดถึงเรื่องนอนหลับ หยางหลิงเฟิงรู้สึกเหมือนมีชนักติดหลังเล็กน้อย แต่ก็ทำเหมือนไม่มีอันใดเกิดขึ้น

“ใช่ ๆ ถิงถิงของสามีพูดถูกทุกอย่าง”

“ย่อมเป็นเช่นนั้นอยู่แล้วเจ้าค่ะ แต่จะว่าไปทางใต้นี่ดีจริง ๆ เลยนะเจ้าคะ ขนาดนอนในเรืออากาศก็ยังแค่เย็น ๆ เล็กน้อยเท่านั้น ไม่ถึงขั้นกับหนาว พวกยุงแมลงอะไรก็ไม่ค่อยมีเลย” เมื่อได้มาสัมผัสทางใต้ด้วยตนเอง มีหลายเรื่องที่หลี่ถิงรู้สึกว่าแตกต่างจากเมืองหลวงที่ตนเคยอยู่ มันทำให้นางรู้สึกประหลาดใจ และตื่นเต้นกับสิ่งแปลกใหม่เหล่านี้

“นั่นสิ... ทางใต้นี่ดีจริง ๆ” หยางหลิงเฟิงยิ้มแห้ง ๆ พยายามไม่สบตานาง เขาไม่มีความคิดจะพูดเอาหน้า เพราะเกรงว่าหากนางรู้เรื่องที่เขาลุกขึ้นมาไล่ยุงกลางดึก นางจะสั่งห้ามไม่ให้เขาทำอีก 

 

เมืองอี้เป็นเมืองหน้าด่านของชายแดนทางใต้ของแคว้นต้าเหลียง ที่เมื่อหลายปีก่อนเกิดปัญหาการบุกรุกจากแคว้นต้าเทียนที่มีอาณาเขตติดกัน

แคว้นต้าเทียนมีพื้นที่ติดทะเล ฝนจึงตกค่อนข้างชุกเกินไป ทำให้ปลูกข้าวได้ยากลำบาก หรือต่อให้ปลูกได้ ผลผลิตไม่เพียงพอต่อจำนวนราษฎรในแคว้น มักเสียหายไปเสียส่วนหนึ่งจากฝนที่ตกหนัก ยังดีที่ต้าเทียนสามารถผลิตเกลือได้เยอะ จึงหวังใช้เกลือกดดันต้าเหลียงซื้อข้าวในราคาถูก

แต่ต้าเหลียงเองก็ทะนงตัวว่ามีเขี้ยวเล็บ มีแคว้นใหญ่กำลังทหารมั่นคงอย่างต้าจินอยู่เบื้องหลัง มีหรือจะกลัว นอกจากจะไม่ยอมอ่อนข้อให้แล้ว ยังคิดกดราคาซื้อเกลือให้ต่ำลงด้วย

ต่างฝ่ายต่างโลภทั้งคู่แล้วจะไม่เกิดสงครามได้อย่างไร สุดท้ายฮ่องเต้ของต้าเทียนก็คิดยึดเมืองอี้ที่มีสภาพอากาศดี ปลูกพืชได้หลากหลายมาเป็นของตนเอง

แต่น่าเสียดายต้าเทียนคิดไวทำไวเกินไป จึงเจอของแข็งอย่างหยางหลิงเฟิงตีกลับจนทัพแตกกระเจิงกลับไป

ไม่มีทางที่ต้าเทียนจะรบชนะหยางหลิงเฟิง เพราะในตอนนั้นนอกจากเขาจะสภาพร่างกายแข็งแรง วรยุทธ์สูงส่ง กำลังภายในแข็งแกร่ง เขายังชำนาญการศึก จากการนำทัพปราบปรามพวกชนเผ่าทะเลทรายทางแถบชายแดนตะวันออกอยู่หลายปี

สุดท้ายต้าเทียนจึงเลือกใช้แผนก่อกวน ส่งโจรมาบุกปล้นฆ่าตามหมู่บ้านเล็ก ๆ นอกกำแพงเมืองอี้อยู่เป็นระยะ ๆ หยางหลิงเฟิงสุดจะทน เลยยกทัพตีต้าเทียนไปเรื่อย ๆ ตั้งแต่เมืองหน้าด่าน ฝ่าไปจนถึงเมืองหลวง สุดท้ายต้าเทียนก็กลายเป็นเมืองขึ้นของต้าเหลียงไปโดยปริยาย

“ท่านหมอติงเกาพาคนมาสร้างค่ายลับหลบอยู่ที่เมืองนี้เพคะ” หลี่ถิงพูดขึ้นหลังจากที่พากันเข้ามาพักในโรงเตี๊ยม

“อืม...ไม่แปลกที่พวกติงเกาจะเลือกมาหลบที่เมืองอี้ เพราะฝ่ายเสด็จพ่อกับฝ่ายพี่ใหญ่ย่อมต้องระวังชายแดนตะวันตกกับตะวันออกเป็นที่สุด” หยางหลิงเฟิงพยักหน้าเข้าใจ เมื่อลองตรองสถานการณ์ฝ่ายติงเกาดู

“เพราะด้านหนึ่งคือชายแดนติดต้าจิน อีกด้านก็เป็นชายแดนที่พวกพระองค์รักษาการณ์อยู่หลายปีใช่ไหมเพคะ”

“อืม... ข้ายกทัพลงมาปราบต้าเทียนแค่ครึ่งปีเท่านั้น เสด็จพ่อกับพี่ใหญ่คงไม่คิดว่าเราจะกุมใจชาวเมืองอี้ได้ จึงน่าจะไม่ได้ระแวดระวังทางนี้เท่ากับสองทางนั้น”

“เท่าที่หม่อมฉันรู้มาจากชีวิตก่อน พวกท่านหมอติงเกาหลบอยู่เมืองนี้ได้อย่างปลอดภัย เป็นเพราะเจ้าเมืองกับชาวเมืองทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นเพคะ ไม่มีใครยอมรับว่าเคยพบพวกท่านหมอติงเกากับทหารของพระองค์เลยสักคน”

“ชาวเมืองไม่น่าแปลกใจเท่าไหร่ แต่เจ้าเมืองนี่เป็นไปได้หรือว่าจะไม่ถูกเสด็จพ่อหรือพี่ใหญ่ครอบงำ”

“เจ้าเมืองผู้นี้ชื่อเส่าโป ขึ้นมารับตำแหน่งเมื่อปีก่อนเจ้าค่ะ ท่านหมอติงเกาเล่าว่าท่านพี่เคยช่วยชีวิตเส่าโปเอาไว้ เมื่อครั้งที่ต้าเทียนบุกเข้ามาปล้นฆ่า เส่าโปสำนึกในบุญคุณจึงตามเข้าเมืองหลวง หวังจะสมัครเป็นทหารทัพของพระองค์ แต่พระองค์ถูกพิษเสียก่อน เส่าโปจึงเคว้งอยู่ในเมืองหลวงอยู่นาน สุดท้ายจึงตัดสินใจสอบบัณฑิตแทนการเข้าเป็นทหาร และกลับมาประจำที่เมืองอี้”

“เพราะเส่าโปผู้นั้นยังไม่ได้เข้าร่วมทัพของข้า จึงไม่มีใครระแวงเขาใช่ไหม”

“เจ้าค่ะ พอเส่าโปมาประจำที่นี่ ก็น่าจะเป็นช่วงที่ท่านหมอติงเกานำคนหลบหนีเร่ร่อนมาถึงที่นี่พอดี เส่าโปไม่เพียงไม่แจ้งเมืองหลวง ยังหาที่ลับตาสร้างค่ายให้หลบและซ่องสุ่มกำลังอีกด้วย”

“เส่าโป... นึกไม่ออก” หยางหลิงเฟิงพยายามนึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก หลี่ถิงคว้ามือที่ตอนนี้ดูหนาและแข็งแกร่งกว่าเมื่อก่อนขึ้นมากุมเอาไว้

“ท่านพี่ช่วยชาวเมืองไปตั้งมากมาย ไม่มีทางจำได้หมดหรอกเจ้าค่ะ ว่าช่วยใครไปบ้าง เพียงแต่น่าเสียดายนิดหน่อย เพราะถ้าหากจำกันได้ เราก็น่าจะให้เส่าโปพาไปหาท่านหมอติงเกาได้” นางพาเขามาถึงที่นี่แต่ไปหาติงเกาไม่ถูก เพราะในชีวิตก่อนที่ถูกพาตัวมาสภาพร่างกายของนางย่ำแย่ ตื่นบ้าง หมดสติบ้าง จึงจำไม่ได้ว่าเข้าไปในค่ายด้วยเส้นทางใด

“ไยต้องเสียดายเล่า จำได้ไม่ได้ล้วนไม่สำคัญ ขอแค่สามีแสร้งทำเป็นว่าจำได้ก็พอ”

“ท่านพี่หมายความว่า...”

“ใช่แล้ว” หยางหลิงเฟิงพยักหน้าให้ พร้อมกับยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ หลี่ถิงเข้าใจความนัยทันที นางจึงพลอยยิ้มตามไปด้วย

sds

ตอนนี้มีเปิดเรื่องใหม่แล้วนะคะ 

ชื่อเรื่อง วางใจเถิดข้าเลิกร้ายกาจนานแล้ว จะอัพทุกวัน เสาร์ อังคาร บางอาทิตย์อาจแถมวันพฤหัสด้วยค่ะ

ปล. ฟิคชั่นเรื่องคุณพ่อตัวร้าย จะอัพทุกวัน อาทิตย์และพุธ นะคะ

sds

​ตอนนี้ E-BOOK  ราคาอยู่ที่ 225 บาทค่ะ เนื้อเรื่องหลักมีทั้งหมด 58 ตอนค่ะ

ตอนพิเศษ

ตอนพิเศษ 1 หลัวซือซือขอความช่วยเหลือ

ตอนพิเศษ 2 ความสำเร็จของพระชายา

ตอนพิเศษ 3 พระชายาหน้ามืด

ตอนพิเศษ 4 พบหน้าเสด็จลุง

ตอนพิเศษ 5 หยางซูหลาน

ตอนพิเศษ 6 คณะทูตจากต้าเทียน

ตอนพิเศษ 7 สายสัมพันธ์ที่บางเบา

ตอนพิเศษ 8 ครอบครัวอบอุ่น

ภาคพิเศษ

ตอนที่ 1 เกิดใหม่เป็นผู้มีอำนาจในวงการบันเทิง

ตอนที่ 2 ได้พบคนรัก

ตอนที่ 3 ปกป้องและสนับสนุนให้โด่งดัง

ตอนที่ 4 เข้าหาเพื่อพิชิตใจ

ตอนที่ 5 ความทรงจำชาติก่อน

ตอนที่ 6 ญาติที่น่ารังเกียจ

ตอนที่ 7 เปิดตัว

 

ปล. สำหรับคนที่กดซื้อไปแล้ว หากในระบบขึ้น update ให้โหลดใหม่ กดโหลดใหม่ด้วยนะคะ

เพราะนั่นแปลว่าพี่อัพเดตเวอร์ชั่นแก้ไขขึ้นไปใหม่

 

 


 

ชายาจอมกบฏ

ชายาจอมกบฏ

กดที่นี่เพื่อซื้อ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 328 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,613 ความคิดเห็น

  1. #5604 B O W II E Z (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 เมษายน 2564 / 08:09
    ลุ้นๆๆ ว่าจะได้เจอท่านหมอติงเกามั้ย งื้อออ
    #5,604
    0
  2. #5553 1988yongsi (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2564 / 20:04
    เอ็วดูวววความดูแลกันนี้
    #5,553
    0
  3. #5426 ลมรัก (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 มกราคม 2564 / 23:02

    สามีเข้าใจในสิ่งที่ภรรยาทำ น่ารักจริงๆเลยคะ

    #5,426
    0
  4. #842 Dahladahla (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 10:12

    คือดีๆๆๆๆๆ
    #842
    0
  5. #840 so_pee (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 10:11
    สามีๆๆๆๆๆฉันยอมมมมเขารักกันอ่ะค่ะฉันฟินนน
    #840
    0
  6. #839 Dahladahla (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 10:07

    อัพปุ๊บคือพุ่งเข้ามาอ่านเลยจ้าาาา
    #839
    0