ชายาจอมกบฏ

ตอนที่ 14 : ตอนที่ 14 งานชมบุปผา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 65,013
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 408 ครั้ง
    17 ม.ค. 64

ผ่านไปได้หนึ่งเดือนงานชมบุปผาก็มาถึง หลี่ถิงได้รับคำสั่งให้พาหยางหลิงเฟิงไปร่วมงานด้วย นางจึงปรนนิบัติแต่งเนื้อแต่งตัวให้เขา

“ดูอมโรคมาก อย่างนี้ไม่มีใครมองออกแน่นอนเพคะ ว่าพระองค์แข็งแรงขึ้นกว่าเดิมแล้ว” หลี่ถิงมองอีกฝ่ายด้วยความพึงพอใจ

แม้หยางหลิงเฟิงจะไม่กลับมางามสง่า แต่เพราะหลี่ถิงดูแลเอาใจใส่เขามาตลอด เขาจึงมีเนื้อมีหนังขึ้น ไม่เหมือนศพดั่งเช่นก่อนหน้า ฉะนั้นเวลาต้องออกไปปรากฏตัวต่อหน้าผู้อื่น นางจึงช่วยแต่งหน้าพรางตาให้เขาดูอมโรคเช่นเดิม จะได้ไม่เป็นที่สงสัย

ทุกอย่างที่นางทุ่มเททำ ล้วนสลักลงในใจของหยางหลิงเฟิง ตอนนี้ใจของเขามีนางอยู่เต็มหัวใจ หากความรักของเขาเปรียบดั่งหลุมลึก หลุมที่เขาตกลงไปมันก็ลึกขึ้นทุกวัน ไม่อาจตะเกียกตะกายขึ้นมาได้อีก

แต่หยางหลิงเฟิงไม่นึกเสียใจ เขายอมตกหลุมนี้ด้วยความยินดี ยิ่งมองนางยิ่งหลงใหล อยากจะควักหัวใจตนออกมากองตรงหน้านางยิ่ง จึงอดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นสัมผัสใบหน้าของนางอย่างเผลอไผล

“องค์ชาย...” หลี่ถิงยิ้มกว้างตาเป็นประกายปลื้มปีติ ที่บัดนี้อีกฝ่ายไม่ใช่แค่ขยับนิ้วได้อย่างเดียว เขาเคี้ยวอาหารอ่อน ๆ ได้ ขยับแขนขาขึ้นลงได้

“ทะ... ทือออ...” ส่วนการพูด แม้จะเริ่มส่งเสียงได้ แต่ลิ้นยังแข็งอยู่ ทำให้ยังพูดออกมาไม่เป็นคำ

แต่ถึงอย่างนั้นหลี่ถิงก็น้ำตาคลอทุกครั้ง ที่สวามีพยายามพูดคำว่า ‘ถิง’ ออกมา แม้มันจะออกมาเป็นเสียง ‘ทือ’ ก็ตาม

“เพคะ... พระองค์เก่งมาก สวามีของหม่อมฉันเก่งที่สุด พยายามเข้านะเพคะ อีกไม่นานวันของเราต้องมาถึงแน่นอนเพคะ” นางให้กำลังใจ ก่อนจะเอียงแก้มให้สัมผัสกับฝ่ามือของอีกฝ่ายมากขึ้น

“พระชายา กระหม่อมขออนุญาตเข้าเฝ้าพ่ะย่ะค่ะ” โจวกงกงส่งเสียงเข้ามา หลี่ถิงจึงพูดอนุญาตออกไปเสียงดังกว่าปกติ เพื่อให้ด้านนอกได้ยิน

“เข้ามาเถิด”

“กระหม่อมจะดูองค์ชายต่อเอง พระชายารีบเตรียมตัวเถิดพ่ะย่ะค่ะ ประเดี๋ยวจะไปไม่ทันเวลา”

“เช่นนั้นฝากกงกงด้วย”

“พ่ะย่ะค่ะ” โจวกงกงรับคำ หลี่ถิงก็หลบฉากออกไปเตรียมตัวบ้าง ส่วนหยางหลิงเฟิงก็ทำเป็นนอนนิ่ง ๆ ไม่ขยับเนื้อขยับตัวให้ผู้อื่นเห็น

 

ภายในงานชมบุปผาเหล่าบรรดาผู้ที่มาร่วมงาน ลอบมองหยางหลิงเฟิงที่เอนกายนอนบนตั่งตัวยาวด้วยความอยากรู้อยากเห็น จากนั้นก็พากันกระซิบกระซาบว่าดูเหมือนองค์ชายสามจะไม่มีทีท่าว่าจะดีขึ้น ทำเอาองค์ชายใหญ่ที่นั่งฝั่งตรงข้ามกระตุกยิ้มมุมปากเล็กน้อย

“น้องสามดูท่าทางไม่ดีขึ้นเลย สงสัยชายาของน้องสามจะทำหน้าที่ได้ไม่ดีนัก”

“ปากองค์ชายใหญ่แห่งต้าเหลียงช่างเชือดเฉือนน้ำใจคน ถามจริง ๆ เถิด ท่านเคยแวะเวียนไปดูให้เห็นกับตาบ้างหรือไม่ ว่าถิงเอ๋อร์ดูแลหลิงเฟิงเช่นไร” เป็นเฉิงอ๋องที่ยังคงพำนักอยู่ที่ต้าเหลียงเอ่ยหักหน้าขึ้น ทำเอาฮ่องเต้ถึงกับยิ้มเจื่อน ๆ ออกมา

“ลูกใหญ่ของเจิ้นเสียมารยาทกับเฉิงอ๋องแล้ว เฉิงอ๋องโปรดอย่าถือสา”

“หึ! ดีที่เปิ่นหวางยังไม่กลับ ไม่เช่นนั้นคงไม่รู้ว่าหลานสะใภ้ของเปิ่นหวางโดนรังแกอันใดบ้าง” เฉิงอ๋องไม่สนว่าคนพวกนี้จะรังแกหลานนอกสายเลือดอย่างไร แต่หากหลี่ถิงเป็นผู้โดนรังแก เฉิงอ๋องรู้สึกไม่ยินยอม จึงต้องออกโรงปกป้อง

“ไม่มีผู้ใดรังแกหลี่ถิงได้ นางเป็นสะใภ้ของเจิ้น เจิ้นย่อมต้องดูแลนางอย่างดี”

“เช่นนั้นก็ดี อย่าให้เปิ่นหวางรู้ว่ามีใครรังแกนาง มิฉะนั้นเปิ่นหวางจะไม่ไว้หน้าใครหน้าไหนทั้งสิ้น” พอเฉิงอ๋องออกโรงปกป้องอย่างออกนอกหน้า หยางหลิงเฟิงก็ใจร้อนรุ่มประดุจดั่งมีไฟสุมอยู่ข้างใน อดไม่ได้ที่จะบีบมือของหลี่ถิงที่กำลังกุมมือของตนอยู่ เพื่อดึงความสนใจของนาง ไม่ให้นางหลงใหลได้ปลื้มไปกับน้ำคำของเฒ่าตัณหากลับ

“องค์ชาย...”

ได้ผล!

นางหันกลับมายิ้มให้กับเขา เท่านี้ความมั่นใจของเขาก็กลับมาอีกครั้ง สำหรับนาง... เขายังคงเป็นที่หนึ่งเสมอ

“เฉิงอ๋องมิต้องกังวล ไม่มีผู้ใดรังแกนางแน่นอน ยิ่งอีกไม่นานนางจะให้กำเนิดนัดดาของเจิ้น นางยิ่งต้องมีความสำคัญมากยิ่งขึ้น” พอได้ยินเช่นนั้น เฉิงอ๋องก็กำมือแน่นขึ้นมาทันที

“ตามตัวหมอนั้นเจอแล้วหรือ”

“หมอผู้นั้นออกพเนจรไปเรื่อย ไม่อยู่กับที่ แต่เจิ้นก็ได้ข่าวคราวมาบ้างแล้ว อีกเดือนสองเดือนคงเจอตัวแน่นอน เฉิงอ๋องโปรดวางใจ”

“อืม เปิ่นหวางจะรอฟังผลอย่างใกล้ชิด”

“เฉิงอ๋องจะอยู่ที่ต้าเหลียงต่อหรือ” ฮ่องเต้หยางซวงอวี่ถามขึ้นอย่างไม่ใคร่สบายใจ

“ไยถามเช่นนี้ ต้าเหลียงไม่ต้อนรับเปิ่นหวางหรือ”

“มิกล้า เจิ้นแค่ถามเผื่อเอาไว้ จะได้ดูแลเฉิงอ๋องอย่างทั่วถึง”

“เรื่องเปิ่นหวางท่านไม่ต้องกังวลใจไป เสร็จสิ้นงานชมบุปผานี้ เปิ่นหวางจะกลับไปทูลรายงานอาการหลิงเฟิงให้เสด็จพี่ทรงรับทราบ จากนั้นก็จัดการบางอย่างให้สำเร็จลุล่วงเรียบร้อยก่อน แล้วค่อยกลับมารับคนที่นี่อีกรอบ” เฉิงอ๋องพูดไปก็จ้องตากับหยางหลิงเฟิงไปด้วย แววตาของเฉิงอ๋องดูอำมหิตยิ่ง หยางหลิงเฟิงรู้ทันทีว่าที่หลี่ถิงพูดเป็นความจริง เฉิงอ๋องมิได้กลับไปเพื่อรายงานอาการของเขาต่อเสด็จลุงอย่างเดียว แต่จะกลับไปเตรียมส่งนักฆ่ากลับมาจัดการเขาด้วย 

“กลับมารับ... เฉิงอ๋องคงไม่ได้หมายความว่า...”

“ก็ไม่แน่ ดูสถานการณ์ก่อน หากต้าเหลียงดูแลไม่ได้ ต้าจินคงต้องทำอันใดสักอย่าง” เฉิงอ๋องพูดกำกวม แต่หยางหลิงเฟิงรู้ดีว่าฝ่ายนั้นไม่ได้หมายถึงเขา แต่เป็นหลี่ถิงที่จะตกอยู่ในสถานะแม่ม่ายหลังจากเขาตายต่างหาก

“เฉิงอ๋องโปรดเชื่อใจฝ่ายเราสักครา ฝ่ายเราจะทำให้เรื่องนี้ดีขึ้นอย่างแน่นอน”

“เปิ่นหวางจะรอดู” เฉิงอ๋องพูดตัดบท แล้วเมินมองไปทางอื่น ฮ่องเต้มีสีหน้าเจื่อนลงเล็กน้อย ก่อนจะคลี่ยิ้มสร้างบรรยากาศ

“สั่งให้เริ่มการแสดงเถิด ทุกคนคงอยากชมอะไรที่เจริญหูเจริญตาแล้ว”

“เพคะ” ฮองเฮาคนปัจจุบัน ผู้ซึ่งเป็นมารดาขององค์ชายรองรับคำ ก่อนจะหันไปพยักหน้าให้กงกงผู้ดำเนินพิธีการกล่าวเบิกการแสดง

“การแสดงชุดแรก เป็นการแสดงจากฮองเฮา สายลมคลอเคลียบุปผา” พอกงกงผู้นั้นขานเรียก เหล่าหญิงงามก็ออกมาเบื้องหน้าแล้วเริ่มร่ายรำ

หยางหลิงเฟิงไม่สนใจชม เขาเหลือบตามองบิดาผู้ให้กำเนิดด้วยสายตาเย็นชา บิดาผู้นี้ให้เขามาร่วมงานด้วยก็เพื่อแสดงความโปรดปรานที่มีต่อเขาให้ประจักษ์แก่สายตาคนต้าจิน และในขณะเดียวกันก็ทำให้คนต้าเหลียงที่เคยสนับสนุนเขาได้รู้ว่า สภาพร่างกายของเขาย่ำแย่เพียงใด ไม่มีทางที่บัลลังก์จะตกมาถึงมือของเขาอย่างแน่นอน

ที่จริงเขาไม่ได้อยากได้บัลลังก์เลยสักนิด เขาเพียงอยากได้ความภาคภูมิใจจากบิดา แต่ในเมื่อบิดาไร้ใจกับเขา เขาก็จะทำให้บิดารู้ว่าแท้จริงแล้วทุกอย่างที่บิดาครอบครองอยู่ ก็มิใช่ของบิดาเช่นกัน ทุกสิ่งทุกอย่างที่ได้มาจากการหลอกใช้ผู้อื่น ย่อมไม่จีรัง!

“องค์ชาย หม่อมฉันอยู่เคียงข้างองค์ชายเสมอเพคะ” หลี่ถิงที่คอยสังเกตสวามีอยู่ตลอดเวลาย่อมรับรู้ความรู้สึกของอีกฝ่ายได้ นางจึงพูดจาปลอบประโลมเขา

อากัปกิริยาของนางอยู่ในการจับจ้องของใครหลายคน บ้างก็ชื่นชมที่นางไม่รังเกียจสวามีพิการ แต่กลับดูแลเอาใจใส่อย่างดี บ้างก็อิจฉาองค์ชายสาม สตรีเช่นนี้หายาก แต่คนที่ได้ครอบครองนางกลับเป็นองค์ชายไร้ประโยชน์กำลังจะตายแหล่มิตายแหล่

โดยเฉพาะเฉิงอ๋อง...

เขาอิจฉาจนแทบจะอกแตกตายอยู่แล้ว...

“พระองค์เกลียดคนต้าเหลียงมิใช่หรือพ่ะย่ะค่ะ” องครักษ์คนสนิทกระซิบถามขึ้น

“ชายต้าเหลียงถือเป็นหอกข้างแคร่ ส่วนหญิงนั้นแตกต่างไป นางแต่งให้ใครก็เป็นคนของชายผู้นั้น หากชายผู้นั้นเป็นคนต้าจิน นางก็ย่อมเป็นหญิงของต้าจิน”

“กระหม่อมเข้าใจแล้วพ่ะย่ะค่ะ” คนสนิทพยักหน้ารับคำ ก่อนจะหดคอกลับไป

พอการแสดงแรกจบลงก็เป็นการแสดงที่ถูกจัดเตรียมโดยหวงกุ้ยเฟย เหล่าหญิงงามจากตระกูลใหญ่ ออกมาร่ายรำกระบี่ แต่ในสายตาของคนเป็นวรยุทธ์ พวกนางล้วนเก้งก้าง ไม่ไหลลื่น ยิ่งรำพร้อมกันเป็นสิบคนยิ่งดูวุ่นวาย คนที่ควรจะเด่น กลับพลอยถูกทำให้หมองไปด้วย

“การแสดงของหวงกุ้ยเฟยขาดความพร้อมเพรียง เด็กสามขวบในต้าจินยังจับกระบี่ได้ดุดันน่าเกรงขามกว่าพวกนางเสียอีก” เพราะเฉิงอ๋องถูกยกย่องว่าเป็นหนึ่งในยอดขุนพลแห่งต้าจิน วรยุทธ์ของเขาสูงส่ง จึงรู้สึกขัดตายิ่งยามหญิงงามเหล่านี้ แสร้งจับกระบี่ด้วยท่าทางสง่างาม แต่กลับไม่มีแรงยกกระบี่สูงพ้นเอว ส่งผลให้หวงกุ้ยเฟยรู้สึกเสียหน้าเป็นอย่างยิ่ง

“การแสดงนี้เสด็จแม่จัดขึ้นเพื่อให้โอกาสเหล่าคุณหนูที่น่าสงสารแสดงต่อหน้าทุกคนเท่านั้น หาได้เป็นการแสดงหลักไม่” องค์ชายใหญ่รีบออกหน้าแทนมารดาทันที

“สนมรักยังมีการแสดงหลักอีกหรือ” ฮ่องเต้เอ่ยถามหวงกุ้ยเฟยขึ้น นางหันมามองหน้าโอรสของตน ก่อนจะหันกลับไปยอมรับกับฮ่องเต้

“เพคะ มีอีกการแสดงเพคะ”

“เช่นนั้นให้ขึ้นมาเถิด สนมรักไม่ควรใจดีกับเหล่าหญิงงามเหล่านี้เกินไป มิฉะนั้นจะขายหน้าแขกบ้านแขกเมืองเอาได้”

“เพคะฝ่าบาท” นางรับคำ ก่อนจะหันไปพยักหน้าให้โอรสตน องค์ชายใหญ่จึงลุกขึ้นไปจูงมือผู้ที่ทำการแสดงหลักออกมาทันที

 

 

 

sds

​ตอนนี้ E-BOOK  ราคาอยู่ที่ 225 บาทค่ะ เนื้อเรื่องหลักมีทั้งหมด 58 ตอนค่ะ

ตอนพิเศษ

ตอนพิเศษ 1 หลัวซือซือขอความช่วยเหลือ

ตอนพิเศษ 2 ความสำเร็จของพระชายา

ตอนพิเศษ 3 พระชายาหน้ามืด

ตอนพิเศษ 4 พบหน้าเสด็จลุง

ตอนพิเศษ 5 หยางซูหลาน

ตอนพิเศษ 6 คณะทูตจากต้าเทียน

ตอนพิเศษ 7 สายสัมพันธ์ที่บางเบา

ตอนพิเศษ 8 ครอบครัวอบอุ่น

ภาคพิเศษ

ตอนที่ 1 เกิดใหม่เป็นผู้มีอำนาจในวงการบันเทิง

ตอนที่ 2 ได้พบคนรัก

ตอนที่ 3 ปกป้องและสนับสนุนให้โด่งดัง

ตอนที่ 4 เข้าหาเพื่อพิชิตใจ

ตอนที่ 5 ความทรงจำชาติก่อน

ตอนที่ 6 ญาติที่น่ารังเกียจ

ตอนที่ 7 เปิดตัว

 

ปล. สำหรับคนที่กดซื้อไปแล้ว หากในระบบขึ้น update ให้โหลดใหม่ กดโหลดใหม่ด้วยนะคะ

เพราะนั่นแปลว่าพี่อัพเดตเวอร์ชั่นแก้ไขขึ้นไปใหม่

 

 


 

ชายาจอมกบฏ

ชายาจอมกบฏ

กดที่นี่เพื่อซื้อ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 408 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,613 ความคิดเห็น

  1. #5606 holalybaby (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 เมษายน 2564 / 00:11
    เรียกร้องความสนใจเก่งละเกินนะ พระสวามี😂
    #5,606
    0
  2. #5548 1988yongsi (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2564 / 19:20
    มีแต่คนอิจฉาที่อิพี่ได้เมียดี
    #5,548
    0
  3. #5465 manodcha (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2564 / 13:23
    สนุกง่าาาาา
    #5,465
    0
  4. #5408 ลมรัก (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 มกราคม 2564 / 22:02

    เหอๆ ร้านทั้งครอยครัวหยางหลิวเฟิงรีบหายล่ะศัตรูรอบตัวทีเดียว

    #5,408
    0
  5. #5389 เด็กหญิงขจัดโภยภัย (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 มกราคม 2564 / 11:32
    หึ้ยยยย ขาดตอน 555555555555 // เป็นกำลังใจให้มาต่อเร็วๆนะคะ
    #5,389
    0
  6. #282 Pang_happy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2563 / 09:19
    ทำงานดีทำงานดี ควรตกรางวัลอะไรให้ดี เสี่ยวชิงแลดูไม่น่าไว้ใจเลยอ่ะคงต้องดูยาวไป แต่ที่แน่ๆรอตอนต่อไปค่ะ
    #282
    0
  7. #281 Luge鹿晗 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2563 / 09:18
    เป็นครอบครัวที่น่าเอือมระอามากแต่ก็ดีทำให้องค์ชายสามได้เห็นตัวตนของจู้เหมย ส่วนเสี่ยวชิงคิดได้ก็ดี รอๆๆๆๆๆๆน่าาาาา😊
    #281
    0
  8. #279 Pitta-Blue (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2563 / 09:15
    อยากให้ชายสามหายไวๆ
    #279
    0
  9. #278 tangkwa4410 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2563 / 09:13
    ได้แต่ภาวนาให้องค์ชายสาสหายไวๆ แต่ตอนนี้ก็ได้คนภักดีเพิ่มมา 1 คนแล้ว เก่งมากก
    #278
    0
  10. #277 alexandrite1 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2563 / 09:11
    บ้านเดิมของหลี่ถิงน่าเกลียดมาก ชิ ขอให้องค์ชายสามกลับมาเป็นปกติไวๆ
    #277
    0