ชายาจอมกบฏ

ตอนที่ 11 : ตอนที่ 11 หลี่ถิงผู้ไร้เดียงสา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 60,436
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 433 ครั้ง
    14 ม.ค. 64

หลังจากโจวกงกงกลับมา ก็รีบเข้ามารายงานความเรียบร้อย หลี่ถิงที่กำลังนั่งป้อนผลไม้บดให้สวามีก็พยักหน้ารับคำอย่างไม่ใคร่จะใส่ใจตามเดิม

“เอ่อ... พระชายาพ่ะย่ะค่ะ” ดูเหมือนโจวกงกงมีเรื่องที่อยากจะพูดต่อ หลี่ถิงปรายตามองเล็กน้อย เริ่มเข้าใจว่าที่โจวกงกงรีบเข้ามาพบ บางทีอาจมีจุดประสงค์อื่นแอบแฝงอยู่เสียมากกว่า

“มีอันใดก็พูดมาเถิด”

“เอ่อ... เรื่องบริจาคทาน กระหม่อมได้ยินมาว่า พระองค์ทรงต้องการบริจาคหลายครั้ง และยังจะบริจาคนอกเมืองหลวงอีก จริงหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ”

“จริง”

“แต่กระหม่อมคิดว่ามันสิ้นเปลืองไปนะพ่ะย่ะค่ะ”

“นี่เป็นเงินขององค์ชายกับเปิ่นหวางเฟยมิใช่หรือ” หลี่ถิงย้อนถาม ส่วนที่นางแจกทานไปคือเงินก้อนมีน้ำหนักมาก ไม่เหมาะแก่การพกไปในยามหลบหนี ครั้นจะแลกเป็นตั๋วเงิน ก็เกรงว่าจะทำให้ถูกสงสัยเอาได้ แต่หากต้องทิ้งเอาไว้ให้โจวกงกงกลืนลงท้อง นางก็รู้สึกไม่ยินยอมอีกเช่นกัน จึงตัดสินใจบริจาคทาน อย่างน้อยก็ได้ความเคารพศรัทธาจากราษฎรกลับคืนมา

“กระหม่อมเข้าใจว่าเป็นเงินขององค์ชายกับพระชายา แต่บริจาคมากไปไม่เกิดประโยชน์อันใดนะพ่ะย่ะค่ะ”

“คนยากไร้อิ่มท้องไม่เกิดประโยชน์หรือ”

“เอ่อ...”

“องค์ชายเองก็เห็นด้วยกับหม่อมฉัน ใช่ไหมเพคะ” หลี่ถิงหันมาถาม หยางหลิงเฟิงก็กะพริบตาตอบไปสองที

“เห็นไหม องค์ชายกะพริบตาสองทีแสดงว่าเห็นด้วย องค์ชายยังไม่มีปัญหาอันใด แล้วไยกงกงต้องมีปัญหาด้วย”

“มิกล้าพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมมิกล้า กระหม่อมแค่เป็นห่วงสภาพการเงินของวังทักษิณก็เท่านั้นพ่ะย่ะค่ะ”

“กงกงบอกเองว่าวังเรามีเบี้ยหวัดเก็บออมอยู่มาก ไม่มีปัญหาเรื่องเงิน มิใช่หรือ เอ๊ะ...หรือว่ามี”

“ไม่มีพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมหมายถึงในภายภาคหน้า”

“ไม่มีปัญหาอันใดก็ดี ส่วนเรื่องภายภาคหน้าไม่ต้องกังวล เปิ่นหวางเฟยไม่บริจาคจนหมดคลังหรอก” หลี่ถิงพูดจบปัญหา ในขณะที่โจวกงกงแทบกระอักเลือด เงินที่แอบยักยอกเอาไปก่อนหน้า ส่วนใหญ่เขาเอาไปซื้อทรัพย์สินข้าวของมีค่า หากพระชายาผู้นี้ไม่เลิกบริจาคทาน เกรงว่าเขาต้องขายทรัพย์สินที่สะสมไว้ออกไปเพื่อนำเงินกลับมาคืน

“พระชายาเพคะ เฉิงอ๋องเสด็จมาเพคะ” นางกำนัลผู้หนึ่งเข้ามาทูล ทำให้โจวกงกงรู้สึกเกร็งขึ้นมาทันที

ในขณะหลี่ถิงคลี่ยิ้มออกมา โจวกงกงไม่พอใจแล้วอย่างไร หากเฉิงอ๋องยังคงแวะมาบ่อย ๆ ให้นางแสร้งตบตาทำตัวสนิทสนมเช่นนี้ ก็ไม่มีใครกล้าแตะนางอยู่ดี

“เชิญเสด็จพระองค์มาที่นี่เถิด บรรยากาศริมสระบัวกำลังดี เหมาะแก่การสนทนากันยิ่ง”

“รับด้วยเกล้าเพคะ” นางกำนัลรับคำแล้วรีบไปเชิญเฉิงอ๋องเสด็จมาที่นี่

“กงกงมีอันใดอีกหรือไม่”

“ไม่มีแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

“เช่นนั้นมีอันใดก็ไปทำเถิด” หลี่ถิงออกปากไล่ แต่โจวกงกงอยากจะอยู่ฟังว่าเฉิงอ๋องมาพูดคุยเรื่องอะไร จึงอิดออดไม่ยอมไปง่าย ๆ

“ให้กระหม่อมอยู่ถวายการรับใช้ทุกพระองค์ที่นี่เถิดพ่ะย่ะค่ะ”

“เฉิงอ๋องชอบความเป็นส่วนตัว แต่ถ้ากงกงอยากอยู่ เปิ่นหวางเฟยจะทูลขอให้”

“มิกล้าพ่ะย่ะค่ะ เช่นนั้นกระหม่อมขอตัวก่อน” โจวกงกงไม่กล้าเผชิญหน้ากับเฉิงอ๋องตรง ๆ จึงเปลี่ยนใจรีบขอตัวออกไปทันที

หลี่ถิงมองตามหลังแล้วแค่นยิ้มดูแคลน ก่อนจะหันมาพูดเสียงอ่อนเสียงหวานกับสวามีตนด้วยรอยยิ้ม

“ที่เฉิงอ๋องมาบ่อย ก็เพื่อมาดูลาดเลา ในชีวิตก่อนก็เป็นเช่นนี้เพคะ” เพียงแต่ชีวิตก่อน นางคิดว่าทุกคนรอบกายเป็นมิตร มีครอบครัวหนุนหลัง นางจึงไม่เคยคิดเล่นละครตบตา พอย้อนนึกถึง... หลี่ถิงส่ายหัวให้กับความไร้เดียงสาของตนในชีวิตก่อน แล้วพูดต่อว่า

“ไม่มีอันใดต้องกังวล หม่อมฉันเชื่อว่าเฉิงอ๋องต้องส่งนักฆ่ามาแน่นอนเพคะ แต่ถ้าหากถึงกำหนดแล้วไม่ส่งมาจริง ๆ หม่อมฉันก็จะใช้อีกแผนเพคะ” หากเป็นไปได้หลี่ถิงก็ไม่อยากจะใช้แผนนั้น เพราะมันมีความเสี่ยงมากกว่ายืมแรงเฉิงอ๋อง

จากนั้นไม่นานนัก เฉิงอ๋องก็มาถึงที่นี่พร้อมกับคนสนิท หลี่ถิงลุกขึ้นถวายพระพรอีกฝ่ายอย่างนอบน้อม จากนั้นก็ไล่เหล่าข้ารับใช้ให้ถอยห่างออกไป เพื่อให้มีความเป็นส่วนตัวเหมือนกับครั้งก่อน ๆ

“ได้ยินว่าเจ้าเปิดบริจาคทาน”

“เฉิงอ๋องได้ข่าวเร็วยิ่งเพคะ”

“หึ! หลิงเฟิงคงภูมิใจที่มีชายาล้างผลาญเก่ง เอาหน้าเก่งเช่นเจ้า” เฉิงอ๋องพูดจาถากถาง แต่หลี่ถิงกับยิ้มรับตาเป็นประกายราวกับไม่คิดเล็กคิดน้อยกับคำพูดเหล่านั้น

“มิใช่เงินขององค์ชายผู้เดียวเพคะ ส่วนหนึ่งเป็นสินเดิมของหม่อมฉันด้วย”

“เจ้าเอาสินเดิมมาใช้กับเรื่องไร้แก่นสารเช่นนี้งั้นหรือ” เฉิงอ๋องถามอย่างแปลกใจ

“ไม่ไร้แก่นสารนะเพคะ หม่อมฉันเชื่อว่ากุศลและคำอวยพรจากคนเหล่านั้น จะทำให้องค์ชายดีขึ้นเพคะ”

“หึ! เปิ่นหวางไม่เชื่อเรื่องพวกนั้น”

“ถ้าเช่นนั้นมาพนันกันดีไหมเพคะ”

“หึ! ลูกวัวแรกเกิดไม่กลัวเสือ”

“หม่อมฉันแค่เชื่อมั่นในความดีเพคะ” หลี่ถิงไม่ได้หลบแววตาดุดันน่ากลัวของอีกฝ่าย

“ดี เช่นนั้นมาพนันกัน แต่ต้องกำหนดระยะเวลานะ เอาสักหนึ่งปี เจ้าเห็นเป็นอย่างไร”

“เพคะ หากหม่อมฉันแพ้พนันหม่อมฉันยินดีทำตามคำสั่งพระองค์หนึ่งอย่าง แต่ถ้าหากพระองค์เป็นฝ่ายแพ้ พระองค์ทำตามคำขอของหม่อมฉันหนึ่งอย่าง ดีหรือไม่เพคะ”

“ดี” เฉิงอ๋องพยักหน้า หลี่ถิงยิ้มก่อนจะปรายตาไปเห็นโจวกงกงกับเสี่ยวชิงลอบชะเง้อคอมองมาด้วยความอยากรู้อยากเห็น ความคิดบางอย่างจึงผุดขึ้นมาในหัว นางจึงโบกมือเรียกโจวกงกงเข้ามา

“พระชายามีอันใดให้กระหม่อมรับใช้หรือพ่ะย่ะค่ะ”

“เปิ่นหวางเฟยต้องการกระดาษ พู่กัน หมึก และตราประทับของเปิ่นหวางเฟย กงกงช่วยจัดการให้ที”

“รับด้วยเกล้าพ่ะย่ะค่ะ” โจวกงกงนึกแปลกใจ แต่ก็ยอมทำตามคำสั่งของนาง

พอโจวกงกงออกไปแล้ว เฉิงอ๋องก็มองนางด้วยแววตาใคร่รู้ ก่อนจะถามขึ้นว่า

“นี่เจ้าคิดจะทำหนังสือสัญญากับเปิ่นหวางเลยหรือ”

“ไยพระองค์ถามเช่นนี้เล่าเพคะ หรือพระองค์ไม่จริงกับการพนันของเรา”

“หาได้เป็นเช่นนั้นไม่ หากเจ้าจริงจัง เปิ่นหวางก็จริงจัง” แววตาของเฉิงอ๋องยามมองหลี่ถิงวาววับขึ้น

สำหรับเฉิงอ๋องแล้ว สตรีทุกนางล้วนน่ารำคาญ เพียงแค่เขาปรายตามองก็ต่างตัวสั่นงันงก กระทั่งชายาของเขาก็เป็นเช่นนั้น ต่างจากหญิงผู้นี้ ไม่เพียงนางไม่กลัว ยังเจรจาพาทีกับเขาด้วยรอยยิ้ม จิตใจหรือก็ดีงาม ไม่เพียงปรนนิบัติสามีพิการอย่างดี ยังกล้ากระทั่งสละสินเดิมสร้างกุศลให้ นางช่างน่าสนใจยิ่ง น่าเสียดายที่ต้องแต่งเป็นชายาให้กับหยางหลิงเฟิงที่มีสภาพไม่ต่างจากศพ

ไม่สิ...

หากครั้งนี้เขากำจัดแค่หลานชายนอกไส้ และเก็บนางเอาไว้ ก็ใช่ว่าจะทำมิได้ พอได้ตัวนางมาก็เอาไปซ่อนที่ใดสักที่ ให้นางกำเนิดบุตรชายตัวน้อย ๆ ที่กล้าหาญเหมือนนางสักคน ชีวิตของเขาคงจะสุขสมมากกว่านี้ เมื่อได้ข้อสรุปเฉิงอ๋องก็พยักหน้ากับความคิดตัวเอง

ฝ่ายหยางหลิงเฟิง แม้จะนอนนิ่ง ๆ แต่สายตาของเขาจับจ้องสังเกตทุกอย่าง เขาไม่ชอบแววตาของเสด็จน้าผู้นี้เลย รู้สึกเหมือนกับว่าอีกฝ่ายกำลังคิดแย่งของรักของเขาอยู่ พอหันไปมองหลี่ถิงแล้วก็ต้องถอนหายใจออกมา ต่อให้นางมีชีวิตมาสองชาติภพจริง นางก็ยังไม่ถ่องแท้ในจิตใจของผู้ชายอยู่ดี

ยิ่งคิดหยางหลิงเฟิงยิ่งคับแค้นใจกว่าที่เคยเป็นมาตลอดสามปี เพราะยามนี้เขารู้สึกอยากปกป้องคนสำคัญ แต่กลับทำได้เพียงนอนหายใจนิ่ง ๆ เท่านั้น

“ของที่พระชายาต้องการได้แล้วพ่ะย่ะค่ะ” โจวกงกงกลับมาพร้อมกระดาษ พู่กัน หมึก และตราประทับ หลี่ถิงยิ้มอย่างพึงพอใจก่อนจะโบกมือไล่โจวกงกงออกไป

“หม่อมฉันเป็นผู้ร่างหนังสือสัญญาเองนะเพคะ”

“ตามใจเจ้า” เฉิงอ๋องยิ้มมุมปากนิด ๆ

พรืด!

หยางหลิงเฟิงจึงอดไม่ได้ที่จะหายใจแรงขัดจังหวะขึ้นมา หลี่ถิงรีบวางพู่กันลงแล้วรีบหันมาถามไถ่อย่างกระตือรือร้น

“พระองค์ต้องการสิ่งใดหรือเพคะ” พอเห็นนางกลับมาสนใจตน หยางหลิงเฟิงก็อารมณ์ดีขึ้นสบตาจ้องเฉิงอ๋องอย่างท้าทาย

สนใจแล้วอย่างไร ในเมื่อนางเป็นชายาของเขา คนแก่ก็ควรอยู่อย่างคนแก่ ไม่ควรทำตนตัณหากลับ

เหมือนเฉิงอ๋องจะอ่านสายตาหลานชายออก กระตุกยิ้มเหี้ยมเกรียมกลับไปเช่นกัน ราวกับกำลังจะสื่อว่าอีกไม่นานก็ตายแล้วอย่ามาหวงก้าง

หลี่ถิงเห็นทั้งคู่ฟาดฟันกันด้วยสายตาก็ยิ้มเจื่อน ๆ ออกมา จากนั้นก็พยายามแก้สถานการณ์ให้บรรยากาศดีขึ้น

“พระองค์คงคอแห้ง มาเพคะ... หม่อมฉันป้อนน้ำให้” นางปรนนิบัติต่อหยางหลิงเฟิงอย่างดี เฉิงอ๋องยิ่งมองยิ่งรู้สึกถูกใจ เลยอดไม่ได้ที่จะกวาดสายตามองไปรอบ ๆ เก็บรายละเอียดต่าง ๆ ของวังนี้อย่างรอบคอบอีกครา

“เรียบร้อยแล้วเพคะ เรื่องพนันไม่ต้องกังวลนะเพคะ หม่อมฉันเชื่อว่าเราชนะแน่นอนเพคะ” หลี่ถิงพูดกับหยางหลิงเฟิงด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะหันกลับมาเขียนหนังสือสัญญาพนันให้เสร็จ จากนั้นนางกับเฉิงอ๋อง ต่างฝ่ายก็ต่างลงนามประทับตราจนเสร็จสมบูรณ์

หลี่ถิงมองหนังสือสัญญาพนันอย่างพึงพอใจ นางไม่รู้หรอกว่าจะสามารถใช้ประโยชน์จากมันได้จริงหรือไม่ แต่ในยามนี้มันมีประโยชน์แก่นางแน่นอน เหล่าข้ารับใช้เห็นนางกับเฉิงอ๋องลงนามประทับตราในหนังสือสัญญาปริศนาไปเรียบร้อยแล้ว คราวนี้ทุกคนก็จะเชื่อว่านางมีเฉิงอ๋องหนุนหลังอยู่จริง ๆ​

 

sds

​ตอนนี้ E-BOOK  ราคาอยู่ที่ 225 บาทค่ะ เนื้อเรื่องหลักมีทั้งหมด 58 ตอนค่ะ

ตอนพิเศษ

ตอนพิเศษ 1 หลัวซือซือขอความช่วยเหลือ

ตอนพิเศษ 2 ความสำเร็จของพระชายา

ตอนพิเศษ 3 พระชายาหน้ามืด

ตอนพิเศษ 4 พบหน้าเสด็จลุง

ตอนพิเศษ 5 หยางซูหลาน

ตอนพิเศษ 6 คณะทูตจากต้าเทียน

ตอนพิเศษ 7 สายสัมพันธ์ที่บางเบา

ตอนพิเศษ 8 ครอบครัวอบอุ่น

ภาคพิเศษ

ตอนที่ 1 เกิดใหม่เป็นผู้มีอำนาจในวงการบันเทิง

ตอนที่ 2 ได้พบคนรัก

ตอนที่ 3 ปกป้องและสนับสนุนให้โด่งดัง

ตอนที่ 4 เข้าหาเพื่อพิชิตใจ

ตอนที่ 5 ความทรงจำชาติก่อน

ตอนที่ 6 ญาติที่น่ารังเกียจ

ตอนที่ 7 เปิดตัว

 

ปล. สำหรับคนที่กดซื้อไปแล้ว หากในระบบขึ้น update ให้โหลดใหม่ กดโหลดใหม่ด้วยนะคะ

เพราะนั่นแปลว่าพี่อัพเดตเวอร์ชั่นแก้ไขขึ้นไปใหม่

 

 


 

ชายาจอมกบฏ

ชายาจอมกบฏ

กดที่นี่เพื่อซื้อ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 433 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,613 ความคิดเห็น

  1. #5545 1988yongsi (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2564 / 17:31
    ฉลาดคนแตะตาตาแก่แล้ว
    #5,545
    0
  2. #5406 ลมรัก (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มกราคม 2564 / 21:36

    ออย่าตกม้าตายนะลูก ขอให้อุปสรรคต่างๆที่ขวางกั้นจงพังย่อยยับไป

    #5,406
    0
  3. #142 PiiProud (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2563 / 17:35
    ครอบครัวเดิมก็คือนิสัยปลิงมาก
    #142
    0
  4. #141 Rt.aom (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2563 / 17:33
    น้องฉลาดเกินไปล่ะ ถ้าอิพี่ไม่หวั่นไหวเลยอะแปลกกกก
    #141
    0