[GOT7] คุณพ่อตัวร้ายทวงรัก (Boy's love)

ตอนที่ 11 : ตอนที่ 4.2 เริ่มเหนือคน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,048
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 337 ครั้ง
    15 ม.ค. 64

 ดูเหมือนว่าอาหญิงทั้งสองจะเอาเรื่องนี้ไปบอกกับคุณปู่ ฉะนั้นเมื่อเขาพาเจ้าตัวเล็กลงมาร่วมโต๊ะทานมื้อเช้า คุณปู่จึงเปิดปากพูดคุยเรื่องนี้

“ปู่ได้ยินว่าแกจะหาเงินใช้เองงั้นเหรอ?”

“ครับ”

“บ้านเราออกจะร่ำรวย แกไม่ต้องคิดมากเรื่องนั้นก็ได้”

“คุณพ่อ! หนูบอกเรื่องนั้น ไม่ได้คุณพ่อทำอย่างนี้นะคะ” อาหญิงใหญ่โวยวายขึ้นมา

“ฉันเป็นพ่อหรือเป็นลูกแกกันแน่ ฉันต้องทำในสิ่งที่แกอยากให้ทำเหรอ” ปู่ต้วนสวนกลับ ทำให้อาหญิงใหญ่ก้มหน้าลง และสงบปากสงบคำทันที

“คุณปู่ไม่ต้องเป็นกังวลเรื่องผมหรอกครับ ผมตั้งใจว่าหลังจากสอบใบรับรองวิชาชีพผ่าน ผมจะเริ่มหาเงินเอง”

“ปู่ไม่กดดันแกหรอกนะ อย่าคิดว่าที่บ้านบีบคั้นแก” ปู่ต้วนดูเหมือนจะห่วงใยความรู้สึกหลานคนนี้ไม่น้อย ทำเอาชินอ๋องคลี่ยิ้มออกมา

“ครับผมรู้ว่าคุณปู่รักและห่วงใยผมเสมอ ไม่ต้องกังวลหรอกครับ ผมไม่น้อยใจเพราะเรื่องแค่นี้หรอก”

“อืม แกคิดได้อย่างนี้ก็ดีแล้ว ส่วนเรื่องการสอบของปีนี้จะจัดขึ้นในเดือนหน้า มันค่อนข้างกระชั้นชิดไปเสียหน่อย แต่ถ้าคิดว่าเตรียมตัวไม่ทันก็เลื่อนไปปีหน้าได้”

“ไม่เป็นไรครับ ผมจะสอบในปีนี้เลย” ชินอ๋องพูดอย่างมั่นใจ ปู่ต้วนก็พยักหน้ารับ ที่จริงปู่ต้วนไม่ได้คาดหวังว่าหลานชายจอมเสเพลคนนี้จะสอบผ่านตั้งแต่รอบแรก เพียงแต่แค่เห็นหลานชายมีความตั้งใจจะเริ่มต้นทำในสิ่งดี ๆ เขาก็พึงพอใจแล้ว

“คุณพ่อคะ...” คราวนี้อาหญิงเล็กเป็นคนสะกิดปู่ต้วนขึ้นมาบ้าง เธอเหลือบมองหลานชายแววตาละห้อย ปู่ต้วนมองแล้วก็ส่ายหัวระอา ก่อนจะยอมออกปากช่วย

“เรื่องอาหญิงเล็กรักษาให้เขาหน่อยก็แล้วกัน ถือเสียว่าช่วยอาเขา คราวหน้าคราวหลังอาเขาคงไม่ทำอะไรแบบนั้นอีกแล้วล่ะ”

“คุณปู่ออกปากอบบนี้ ผมก็ไม่ขัดอยู่แล้วล่ะครับ”

“อืม ดี ๆ” ปู่ต้วนพยักหน้าอย่างพึงพอใจ ที่หลานชายพูดคุยด้วยง่าย

“ขอบใจมากนะหลานมาร์ค ถ้าหลานรักษาอาหาย อาจจะช่วยกระจายข่าวความสามารถของหลานเอง”

“ครับ” ชินอ๋องแค่พยักหน้ารับ แต่ไม่ได้ให้ความสำคัญใด ๆ กับอาหญิงคนนี้นัก แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็จ้องมองเขาอย่างมีความหวัง จะมีก็แต่อาหญิงใหญ่ที่นั่งหน้าง้ำหน้างอด้วยความไม่พอใจ

“มาร์ค... อันนี้ของโปรดลูกไง แม่เข้าครัวทำให้เองเลยนะ” ลอรีนคีบอาหารใส่ถ้วยของลูกชาย หวังในบรรยากาศดีขึ้น

“ขอบคุณครับ อร่อยมาก” ชินอ๋องกล่าวชม สิ่งที่พิเศษในโลกที่พัฒนาแล้วอย่างนี้ ไม่ได้มีแค่เทคโนโลยีเท่านั้น แต่อาหารก็พิเศษเช่นกัน นอกจากจะสร้างสรรค์อาหารแปลก ๆ ขึ้นมาได้ รสชาติยังไม่เลวอีกด้วย อย่างของชอบของมาร์คคนเก่าที่เป็นไก่ทอดไร้กระดูก แม้จะไม่ใช่สิ่งที่เขาชอบ แต่รสชาติก็ไม่เลวนัก เขาจึงคีบให้มาร์คัสด้วย

“ขอบคุณครับ” มาร์คัสพูดขอบคุณน้ำเสียงใสตาเป็นประกาย ดูดีใจมากที่พ่อคีบอาหารให้

“ลูกอยากได้อะไรอีกไหม พ่อจะคีบให้”

“มาร์คัสอยากได้เนื้อย่างอันนั้นครับ” เด็กชายชี้ไปที่เนื้อย่างกระทะร้อนที่ถูกหั่นมาเป็นชิ้น ๆ พอดีคำแล้ว

“ได้ แต่เนื้อมันย่อยยาก ลูกห้ามกินเยอะนะ”

“ครับ” เด็กชายรับคำอย่างว่าง่าย ชินอ๋องคีบให้ลูกชาย ที่เหลือตัวเองก็กินเกือบหมด หลังจากที่เขาเข้าร่างได้ นอกจากอาหารที่ชายารักทำ อาหารประเภทเนื้อก็กลายเป็นของชอบของเขาไปเสียแล้ว

“เอ๊ะ... เมื่อก่อนลูกไม่ชอบเนื้อนี่?” ลอรีนถามขึ้นอย่างประหลาดใจ

“ลองกินดูแล้วก็ชอบครับ ตอนนี้ผมชอบอาหารประเภทนี้แล้วแหละครับ”

“อืม... เอาไว้คราวหลัง แม่จะทำให้ลูกทานนะ”

“ครับ” มาร์คพยักหน้ารับ จากนั้นก็หันไปสนใจกินต่อ แต่ก็ไม่ลืมดูแลเจ้าตัวเล็กที่นั่งข้าง ๆ ด้วย ทำให้ปู่ต้วนกับอี้หลางยิ้มให้กัน พอได้เห็นอย่างนี้แล้ว พวกเขาวางใจและเชื่อใจมาร์คคนนี้อย่างหมดใจ

หลังจากกินข้างเสร็จชินอ๋องก็ทำการฝังเข็มรักษาอาหญิงเล็ก ผ่านไปสักพักการรักษาก็จบลง

“จริง ๆ แล้วกลิ่นปากของอาหญิงเล็ก เกิดมาจากยาที่กินอยู่นะครับ”

“ยา... ที่ฉันกินอยู่ก็มีแค่ยารักษาความดัน” เธอตอบเมื่อนึกขึ้นได้ว่าเธอต้องกินยารักษาโรคความดันเป็นประจำ

“นั่นแหละครับ”

“แต่ฉันเคยลองเปลี่ยนยาแล้ว กลิ่นปากก็ยังอยู่เหมือนเดิม”

“ลองเป็นสมุนไพรแทนไหมล่ะครับ”

“จะดีเหรอ?” อาหญิงเล็กดูลังเล เพราะเธอได้ยินว่าการกินสมุนไพร อาจส่งผลกระทบต่อไต

“ถ้ากินตามที่ผมบอกอย่างเคร่งครัด จะไม่มีผลเสียอะไรครับ” ชินอ๋องยืนยัน

“เอ่อ... ฉันยังไม่แน่ใจ...”

“ถ้าอย่างนั้นก็ฝังเข็มไปก่อน ถ้าหายแล้วกลับมามีปัญหา เมื่อไหร่ก็มาฝังเข็มอีก” ชินอ๋องให้อีกทางเลือก

“เอาตามนี้ดีกว่า” อาหญิงเล็กยอมรับทางเลือกนี้

“ฝังเข็มอีกหกวันติดนะครับ พรุ่งนี้มาใหม่”

“ได้ ๆ” เธอพยักหน้า พอลุกขึ้นแล้วเธอก็ลองเอามือป้องปากพ่นลมหายใจทดสอบกลิ่นปากของตัวเอง ผลที่ได้ทำเอาเธอประหลาดใจไม่น้อย

“เว่อร์ไป ครั้งแรกมันจะได้ผลเลยเหรอ” อาหญิงใหญ่พูดแขวะขึ้นมา

“แต่หลังจากกินข้าว ฉันยังไม่ได้ฉีดน้ำหอมเลยนะ กลิ่นมันไม่มีจริง ๆ ฉันว่าที่มาร์คฝังเข็มให้ฉันมันได้ผลนะพี่”

“เหอะ! ฉันไม่เชื่อหรอก!” อาหญิงใหญ่สะบัดหน้าเดินหนีไป ซึ่งชินอ๋องไม่ได้สนใจ และไม่ได้ชายตามองเธอเลยแม้แต่น้อย

“อาขอโทษแทนพี่ใหญ่ด้วยนะมาร์ค”

“ผมไม่ได้ใส่ใจอะไรหรอกครับ วันนี้อากลับไปก่อนเถอะครับ ผมมีเรื่องที่ผมต้องทำต่อ”

“ได้ ๆ งั้นอากลับก่อนนะ” อาหญิงเล็กยิ้มประจบแล้วคว้ากระเป๋าออกไปทันที เธอไม่กล้าอยู่กวนใจชินอ๋อง เพราะกลัวว่าชินอ๋องจะไม่รักษาเธอต่อ

ด้านชินอ๋องเมื่อได้อยู่ตามลำพัง เขาก็ศึกษาสมุนไพรต่อ และเนื่องด้วยเขามีพลังวิญญาณการจดจำไม่ใช่ปัญหาของเขา ไม่นานนักเขาก็เข้าใจสมุนไพรและจดจำคุณสมบัติของสมุนไพรทั้งหมดที่ได้เห็นและสัมผัส

“สมุนไพรอีกส่วนที่คุณปู่สั่งให้รวบรวมมา เมื่อไหร่จะมาถึง” เขาหันไปถามพ่อบ้าน ที่ช่วยเขาจัดเก็บสมุนไพรเข้าที่เข้าทาง

“มีส่วนหนึ่งจะมาถึงพรุ่งนี้ครับ ส่วนชนิดที่หายาก ผู้เชี่ยวชาญที่คุณชายพบเมื่อวานจะเป็นคนนำมาครับ”

“อืม... เข้าใจแล้ว และของที่ฉันสั่งให้ไปหาได้มาหรือยัง”

“เรียบร้อยแล้วครับ คุณชายจะให้เอาเข้ามาเลยไหมครับ”

“ไม่ต้อง เอาขึ้นไปไว้บนห้องของฉันก็แล้วกัน”

“ได้ครับ ว่าแต่วันนี้คุณชายจะไปรับคุณหนูมาร์คัสเองใช่ไหมครับ” พ่อบ้านถามเพราะไม่แน่ใจว่าเมื่อเช้าคุณชายพูดจริงจังหรือไม่

“ฉันบอกเขาไปแล้วว่าจะเป็นคนไปรับ” วันนี้มาร์คัสไปโรงเรียนวันแรก หลังจากที่หยุดรักษาตัวไป ซึ่งเมื่อเช้าเขาติดรักษาอาหญิงเล็กเลยไม่ได้ไปส่ง แต่ก็รับปากเอาไว้ว่าตอนเย็นจะไปรับ

“เอ่อ... ตอนนี้บ้านสองแล้ว คุณชายต้องออกจากบ้านตั้งแต่ตอนนี้เลยครับ ไม่อย่างนั้นจะไปถึงช้า ทั้งโรงเรียนจะเหลือคุณหนูมาร์คัสแค่คนเดียวครับ” พ่อบ้านเตือน ชินอ๋องจึงพยักหน้ารับ

“เข้าใจ ฉันจะออกไปเดี๋ยวนี้เลย”

 

ชินอ๋องมาถึงโรงเรียนได้พอเหมาะพอเจาะ คุณครูปล่อยนักเรียนกลับบ้านพอดี ซึ่งพอมาร์คัสเห็นเขาก็ตะโกนเรียกอย่างตื่นเต้น

“คุณพ่อ!”

“อืม...” ชินอ๋องพยักหน้ารับ หลาย ๆ คนหันมามองก็ตะลึงในความหล่อเหลาของเขา แต่ก็มีบางส่วนก็ที่ขมวดคิ้วกังขาในอายุของเขา

“ยังดูอายุน้อยอยู่เลย มีลูกตั้งแต่อายุเท่าไหร่กัน”

“ลูกอย่าไปเล่นกับเด็กคนนั้นนะ พ่อเสเพลมีลูกตั้งแต่อายุยังน้อย อีกหน่อยลูกก็มันก็ต้องเป็นเหมือนกันนั่นแหละ” เสียงกระซิบกระซาบนั้นเบาก็จริง แต่ชินอ๋องมีพลังปราณ เขาเหนือกว่าคนธรรมดาจึงได้ยินคำพูดพวกนี้ เขาจึงหันไปจ้องมองผู้คนเหล่านั้นด้วยแววตาเยือกเย็น

“อึก!” คนที่ถูกจ้อง ไม่อาจรับแรงกดดันจากคนที่อยู่เหนือคนอย่างชินอ๋องได้ ใจพวกเขาเต้นถี่แรงด้วยความกลัว จากนั้นก็แข้งขาอ่อนล้มลงไปกองกับพื้น

“เป็นอะไรไปคะ!” คุณครูเข้าไปถาม บางคนชี้มาทางชินอ๋องด้วยมือสั่น ๆ แล้วพูดว่า

“เขา... เขาจะฆ่าฉัน”

“เอ่อ... คุณคะ... ครอบครัวของน้องมาร์คัสคือตระกูลต้วนนะคะ... เอ่อ... จะพูดอะไรระวังหน่อยก็ดีนะคะ” ใครบ้างไม่รู้จักตระกูลต้วน ถึงตอนนี้จะบอกว่าไม่ได้เป็นมาเฟียแล้ว แต่ก็ไม่ควรไปล่วงเกินอยู่ดี

“ตะ... ตระกูลต้วนเหรอ”

“ใช่ จะพูดอะไรระวังหน่อย ไม่อย่างนั้นผมจะถือว่าคุณดูหมิ่นใส่ร้ายผมอยู่” ชินอ๋องพูดเสียงนิ่ง ก่อนจะอุ้มมาร์คัสขึ้นรถกลับบ้าน ไม่ได้ใส่ใจเรื่องที่ผู้ปกครองพวกนั้นสั่งสอนลูก ๆ เพราะหลังจากที่คนพวกนั้นรู้ว่ามาร์คัสเป็นทายาทตระกูลต้วน ประเดี๋ยวก็เปลี่ยนคำสั่งกันไปเอง

 

sds

ไม่สามารถมาทุกวันได้ แต่จะพยายามมาให้ได้อย่างน้อยอาทิตย์ละครั้งหรือสองครั้งค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 337 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,113 ความคิดเห็น

  1. #832 May (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 10:41

    เมื่อไหร่จะได้เจอกันนะ

    #832
    0
  2. #831 MoMoRin (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 มกราคม 2564 / 20:04

    เย่~~กลับมาอัพแล้ววว รอตอนต่อไปนะค้าาา

    #831
    0
  3. #830 kanyaratthongdee (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 มกราคม 2564 / 15:29
    คิดถึงเรื่องนี้มากกก เมืีอไหร่จะได้พบกันนน
    #830
    0
  4. #829 ckchatchen42 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 มกราคม 2564 / 14:58

    แบบดีใจนำตาไหล มาต่อให้สักทีนะครับ แต่ไม่รู้จะหายไปนานอักหรือเปล่า
    #829
    0
  5. #828 Kusumar Aoomsiri (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 มกราคม 2564 / 13:04
    กรี๊ดดดดดดด ดีใจมาอัพเรื่องนี้แล้ววววว
    #828
    0
  6. #827 Nishiauey (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 มกราคม 2564 / 11:52

    เย้💐❤❤❤

    #827
    0
  7. #826 yahye (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 มกราคม 2564 / 09:08

    ไรท์มาอัพแล้วววว
    #826
    0
  8. #825 Karaketsukhchwy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 มกราคม 2564 / 02:39

    ในที่สุดไรท์ก็มาแล้วคิดถึงมากมาต่ออีกนะคะไรท์
    #825
    0
  9. #824 smile1432 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มกราคม 2564 / 23:21
    กิ๊ดตึ๋งมักๆเลยก๊าบบบบ
    #824
    0
  10. #823 เบค่อนน้อย exo (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มกราคม 2564 / 22:50
    คิดถึงงงง
    #823
    0
  11. #822 #9397MTBB (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มกราคม 2564 / 21:49
    สู้ๆๆค่ะ
    #822
    0
  12. #821 tawa (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มกราคม 2564 / 20:43

    รออยู่เสมอนะคะ

    #821
    0
  13. #820 rjisubb (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มกราคม 2564 / 14:10
    ในที่สุดก็ได้อ่านเรื่องนี้แล้วเย้ๆๆๆๆๆ
    #820
    0
  14. #819 มาร์คึ@น้องแบม (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มกราคม 2564 / 12:43
    แงงงง...คิดถึงท่านนนน
    #819
    0
  15. #818 Bow_01 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มกราคม 2564 / 11:55
    เมื่อไหร่จะได้เจอแบมน๊าาาา
    #818
    0
  16. #817 Luge鹿晗 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มกราคม 2564 / 10:50

    รอๆๆๆๆๆ
    #817
    0
  17. #816 zezeuiaz (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มกราคม 2564 / 10:46
    WELCOME BACK.
    #816
    0
  18. #815 KGXUS8683 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มกราคม 2564 / 10:07
    รอนะคะไรท์
    #815
    0
  19. #814 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มกราคม 2564 / 09:52
    มารับน้องแล้ว เมื่อไรจะได้เจอกันนะ
    #814
    0
  20. #813 KuKoi Kim (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มกราคม 2564 / 06:51
    ขอบคุณที่ไรท์กลับมาแต่งต่อค่า
    รอคอย E-Book นะคะ
    #813
    0
  21. #812 ปูโพธาราม (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มกราคม 2564 / 05:03
    รออีบุ๊คคุณพ่อให้เข้าคู่คุณแม่ละ😁😁😁😁
    #812
    0
  22. #811 HYUNPARK (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มกราคม 2564 / 03:07
    อย่ามาหือกับพ่อนะ มาเฟียเก่าเชียวนะ
    #811
    0
  23. #810 YupawadeeAllamat (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มกราคม 2564 / 02:25
    ขอบคุนที่ไรท์กลับมาเรารออยู่เสมอออน้า
    #810
    0
  24. #809 panida_1062_ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มกราคม 2564 / 00:53

    รอนะคะ
    #809
    0
  25. #807 Viimary1987 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มกราคม 2564 / 00:33
    รอที่ท่าน้ำทุกวันเลยค่ะ ซื้อตอนจีนไปแล้ว รอซื้อตอนปัจจุบันต่อ ไรท์สู้ๆน้า
    #807
    0