ย้อนเวลาฝ่าวิกฤตวันสิ้นโลก [MARKBAM] (Y) / จบแล้ว

ตอนที่ 8 : EP3 – ป้อมปราการที่แบมแบมอยากได้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,903
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 342 ครั้ง
    16 ม.ค. 63

 

นักออกแบบกับช่างของบริษัทรับเหมาค่อนข้างแปลกใจ ที่ผู้ว่าจ้างนัดบริษัทรับติดตั้งโซลาร์เซลล์มาด้วย หากแต่ไม่ได้ถามซอกแซก เพราะมันเป็นความต้องการส่วนตัวของลูกค้า

“ฉันชื่อมิเชลค่ะเป็นนักออกแบบของทางบริษัท”

“ผมพีระครับ เป็นช่างชำนาญการ”

“ผมเคนครับ มาจากบริษัทรับติดตั้งโซลาร์เซลล์” ทุกคนแนะนำตัว

“ครับ ผมแบมแบมนะครับ นี่ครับ...ผังห้องที่ผมต้องการคร่าวๆ” แบมแบมส่งกระดาษแผนผังที่เตรียมเอาไว้ให้ทุกคน

“ห้องเก็บแบตเตอรี่ ห้องเก็บเสบียง นะ...นี่มันอะไรกันครับ?” พีระตกใจกับความต้องการอันแปลกประหลาดจากลูกค้าที่ผ่านๆมา

“คือผมอยากทำที่นี่ให้เป็นป้อมปราการของผมครับ”

“ป้อมปราการ?” ทั้งสามคนมองหน้าเขาราวกับว่ากำลังพิจารณาว่าเขาสติดีหรือไม่ หากแต่แบมแบมได้เตรียมเหตุผลเอาไว้แล้ว

“ผมเป็นโรคหวาดกลัวสังคมครับ เลยต้องการจะใช้ชีวิตอยู่ในห้องนี้เท่านั้น จะไม่ออกไปจากห้องถ้าไม่จำเป็นครับ” ข้ออ้างนี้ไม่ได้แปลกประหลาด คนหวาดกลัวสังคมใช้ชีวิตอยู่แต่ในห้องแคบๆมีเยอะแยะไป ดังนั้นความรู้สึกตะขิดตะขวงใจก่อนหน้าจึงหายไปทันที

“เข้าใจแล้วครับ คุณถึงได้วางแผนผังห้องเอาไว้แบบนี้”

“ติดตั้งแผงโซลาร์เซลล์ คงเตรียมตัวถูกตัดน้ำตัดไฟสินะครับ” เคนพยักหน้าหงึกหงักตามอีกคน

แบมแบมไม่ได้แก้ต่างออกไป ว่าหลังวันโลกาวินาศ แม้ค่ายต่างๆจะกู้ไฟฟ้ากลับมาได้ แต่ก็มีให้ประชาชนใช้อย่างจำกัด คือเช้าหนึ่งชั่วโมง เย็นหนึ่งชั่วโมง เพียงพอแค่การทำอาหาร ชาร์จไฟฉายเท่านั้น

เพราะกระแสไฟฟ้าส่วนใหญ่จะถูกส่งไปยังรั้วไฟฟ้าแรงสูงเพื่อป้องกันการบุกรุกของซอมบี้ และสัตว์กลายพันธุ์ต่างๆ

ยิ่งไปกว่านั้นยังต้องชำระค่าไฟตามหน่วยที่ใช้ไปด้วยแต้มของค่าย และกว่าจะได้แต้มมาต้องทำงานแลก งานที่ว่าโดยส่วนใหญ่เป็นงานก่อสร้าง ทหารยาม สมัครเข้าร่วมทีมค้นหาเสบียง หรือไม่ก็ต้องเอาของมีค่าไปแลก อาจจะเป็นอาวุธ หรืออาหาร

“ครับ ถ้ายังไงตอนนี้เราเดินทัวร์กันดีกว่าครับ ผมจะบอกความต้องการของผมทีละจุด”

“ได้ค่ะ” นักออกแบบห้องหยิบแท็บเล็ตขึ้นมาเตรียมจดรายละเอียดทันที

“เริ่มจากตรงโถงประตูเลยนะครับ ตรงนี้ผมต้องการกล้องวงจรปิดด้วยครับ จะได้รู้ว่าใครเปิดประตูเข้ามา” ที่จริงแบมแบมอยากจะติดนอกประตูและโถงทางเดินด้วย แต่เดี๋ยวทางโครงการคอนโดจะแตกตื่นเสียก่อน ดังนั้นเขาตั้งใจว่าจะติดด้วยตนเองภายหลังวันโลกาวินาศ

“ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ”

“ถัดออกมาจากโถงทางเดิน ผมต้องการประตูเหล็กม้วนอย่างหนา ที่หนาและแข็งแรงอีกชั้นครับ”

“ประตูเหล็ก!”

“ครับ ไม่ต้องกังวลกับทางโครงการ ผมจัดการเรื่องนี้เรียบร้อยแล้วครับ” แบมแบมโกหกออกไปอย่างแนบเนียน กว่าทางคอนโดจะจับได้ว่าเขาแต่งเติมห้องแปลกประหลาด วันโลกาวินาศก็คงจะมาถึงแล้ว

“ครับ เข้าใจแล้ว ดูจากโครงสร้างรูปแบบสามารถจัดการได้ครับ”

“นอกจากนี้ ตรงบนกระจกทุกบาน ผมอยากให้เปลี่ยนเป็นกระจกนิรภัย ติดประตูเหล็กม้วนด้วยครับ” แบมแบมนึกถึงตอนที่อยู่ในค่ายเมืองP คนที่อยู่คอนโดชั้นสูงใช่ว่าจะปลอดภัยไปเสียทีเดียว

ตึกมีระเบียง ความอดอยากปากแห้งบีบให้คนกล้าเสี่ยงตายปีนขึ้นมาปล้น หรือไม่ก็แอบลักขโมย กระจกนิรภัยที่ป้องกันกระสุน และการทุบแตก ไม่ได้ป้องกันการสะเดาะกลอนได้อย่างเต็มร้อย

การมีประตูเหล็กม้วนที่สามารถคล้องแม่กุญแจได้จากด้านในจะเพิ่มความยุ่งยากมากขึ้น ทำให้พวกโจรถอดใจในการปล้นได้

“ครับเข้าใจแล้วครับ”

“ต่อมาเป็นห้องครัวนะครับ แต่งเหมือนครัวทั่วไป ตรงก๊อกน้ำติดเครื่องกรองด้วยนะครับ น้ำจะได้ดื่มน้ำได้อย่างสนิทใจ ที่เหลือก็เน้นพื้นที่การใช้งานอย่างคุ้มค่าที่สุด อ่อ...เพดานเหนือพื้นที่ทางเดินในครัวนี้ อยากให้เติมราวสำหรับแขวนอาหารแห้งด้วยครับ”

“ค่ะ” นักออกแบบพยักหน้ารับ

“ต่อมาห้องนั่งเล่น ห้องกินข้าว ผมไม่ต้องการนะครับ แต่ผมต้องการชั้นเหล็กตามนี้เลยครับ” แบมแบมยื่นแบบให้มิเชล

“ชั้นแบบนี้ติดหลอดไฟLEDในแต่ละชั้นด้วย?”

“ครับ ผมต้องการปลูกผักในร่ม”

“จำนวนชั้นเยอะขนาดนี้ แต่เว้นทางเดินแค่นิดเดียวเหรอคะ?” มิเชลขมวดคิ้วเข้าหากัน

“ผมถึงต้องการให้มันมีล้อเลื่อนได้ด้วยไงครับ ใช้พื้นที่อย่างคุ้มค่าที่สุด” แบมแบมชี้ให้ดูแบบที่เขาวาดรางล้อเลื่อนให้ขยับไปทางซ้ายขวาเอาไว้ด้วย

“เข้าใจแล้วค่ะ แบบนี้มันสุดยอดเลยนะคะ คำนวณตามพื้นที่แล้วสร้างชั้นได้สิบสองบล็อกเลยค่ะ สามารถปลูกผักส่งขายได้เลยทีเดียว”

“ผมก็หวังเช่นนั้นครับ ต่อมา...ผมต้องการให้ตรงผนังทั้งสองด้านบิวท์อินเป็นตู้เก็บเมล็ดพันธุ์และปุ๋ย”

“ครับ” พีระเองก็จดยุกยิกด้วยเช่นกัน

“ระเบียงตรงห้องนั่งเล่นกับห้องกินข้าว ผมอยากให้สร้างคอกสัตว์เอาไว้ สูงพอดีกับราวระเบียง”

“เลี้ยงสัตว์เหรอครับ?”

“ครับ เพื่อผ่อนคลายน่ะครับ” แบมแบมไม่ต่อให้จบประโยค นั่นคือผ่อนคลายความหิวโหย ไม่ใช่ความเครียด

“ต่อมาเป็นโซนชั้นเก็บรองเท้า ผมต้องการให้พื้นที่นี้จุได้จำนวนเยอะที่สุดเท่าที่จะทำได้”

“ครับ”

“ห้องน้ำชั้นล่างนี้ผมไม่ต้องการครับ ผมต้องการให้เชื่อมต่อกับห้องเก็บของเล็ก ให้กลายเป็นห้องเก็บถังน้ำกรอง”

“ถังน้ำกรอง?”

“ใช่ครับ ผมไม่ต้องการใช้น้ำประปาโดยตรง ผมต้องการให้มีการติดตั้งเครื่องกรอง และพักเอาไว้ในถังห้องนี้ก่อน วางถังให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ และจากนั้นก็ใช้ปั๊มเพื่อส่งน้ำไปใช้ในห้อง” ที่แบมแบมต้องวางแผนเรื่องนี้เพราะการปล่อยน้ำของค่ายจะจำกัดเวลา เพื่อประหยัดพลังงานไฟฟ้า

“อืม...เข้าใจแล้วครับ”

“ส่วนตรงกำแพงผนังห้องอยากให้ตั้งตู้อาหารแช่แข็งแบบยืนครับ เรื่องเครื่องใช้ไฟฟ้านี่รบกวนทางคุณเคนด้วยนะครับ” แบมแบมหันไปมองพนักงานจากบริษัทติดตั้งโซลาร์เซลล์ ที่จริงมันไม่ใช่หน้าที่ของเคน แต่เพื่อให้พลังงานที่ผลิตได้มีกำลังเพียงพอกับเครื่องใช้ไฟฟ้า เขาเลยยกให้จัดการ โดยเพิ่มเงินค่าจ้างเข้าไป

“ครับ เจ้านายของผมบอกเรื่องนี้มาแล้วครับ” เคนยิ้มรับ

“ครับต่อมาก็โถงบันได พื้นที่นี้กว้างมากเลย ผมเลยต้องการตั้งตู้เลี้ยงปลาสามชั้นเป็นทางยาวครับ ด้านบนที่ติดเพดานผมต้องการให้บิวท์อินเป็นตู้ด้วย”แบมแบมชี้ ตรงจุดนี้โล่ง เพดานของมันคือชั้นสอง

“อืม ต้องมีบันไดปีนด้วยสินะครับ” พีระคิดตามอย่างรวดเร็ว

“ครับ พื้นที่ว่างใต้บันได ผมอยากให้เป็นพื้นที่เก็บอาหารสัตว์”

“โอเค ค่ะ” มิเชลพยักหน้า จากนั้นแบมแบมก็เดินนำขึ้นไปบนชั้นสอง จุดแรกคือโถงนั่งเล่น แน่นอนว่าเขาไม่ต้องการอยู่แล้ว

“โถงนี้ผมต้องการให้เปลี่ยนเป็นชั้นวางของครับ รูปแบบเดียวกับชั้นปลูกผักเลย คือเว้นทางเดินแค่ช่องเดียว มีรางล้อเลื่อนซ้ายขวา”

“ได้ครับ” พีระยังคงจดรายละเอียด

“ต่อมาเป็นห้องแรกนะครับ ผมต้องการเอาห้องน้ำออก แล้วเปลี่ยนเป็นห้องเก็บแบตเตอรี่ โซลาร์เซลล์สำรอง ไส้กรองเครื่องกรองน้ำ และเครื่องใช้ไฟฟ้าสำรอง ส่วนระเบียงทำคอกเลี้ยงสัตว์ให้ด้วยนะครับ”

“อืม ถ้าอย่างนั้นห้องนี้จะเป็นห้องคอนโทรลพลังงานด้วยครับ จะสำรองพลังงานที่ได้เกินเข้าสู่แบตเตอรี่เอาไว้ใช้ตอนกลางคืนที่ห้องนี้ครับ” เคนเอ่ยขึ้น

“โอเคครับ เรื่องแบตเตอรี่กับอะไหล่สำรองต่างๆ คุณเคนจัดการได้เลยนะครับ เอาให้มากเท่าที่พื้นที่จะเก็บได้” แบมแบมย้ำอีกที แม้ว่าจะคุยเรื่องนี้ผ่านมือถือไปแล้วก็ตาม

“โอเคครับ”

“ต่อมาเป็นห้องเก็บเสบียงนะครับ เอาห้องน้ำออกเหมือนกันครับ ตู้แช่แข็งตั้งให้ติดผนังสองด้านคงได้แปดตู้เอาเป็นตู้ธรรมดา ไม่ต้องเป็นตู้ยืนแบบชั้นล่าง แล้วก็บิวท์อินชั้นครอบให้ติดเพดานเลยนะครับ ตรงส่วนที่ว่างตรงกลางระหว่างผนัง ผมต้องการให้ทำชั้นเหมือนกับชั้นปลูกผักเหมือนกัน แต่ให้มีตะแกรงหนึ่งด้าน ป้องกันของร่วงหล่น ดูๆแล้วน่าจะได้ราวๆสี่บล็อก ส่วนระเบียงทำคอกเลี้ยงสัตว์ให้ด้วยนะครับ”

“ได้ครับ”

“ต่อมาโถงทางเดิน มันกว้างเมตรกว่าเลย ผมต้องการให้เพิ่มตู้บิวท์อินอีกหนึ่งฝั่งตลอดแนวเลยครับ”

“มันจะไม่ดูอึดอัดไปหรือครับ?”

“ไม่เป็นไร ผมชอบที่แคบ” แบมแบมพูดติดตลก ก่อนจะเดินนำไปอีกห้อง

“ห้องนี้แค่บิวอินตู้เสื้อผ้าพอครับ”

“แล้วเตียงอยากได้เป็นแบบไหนคะ?” มิเชลถาม

“ไม่ต้อง แค่ปล่อยไว้เป็นพื้นโล่งๆพอ ส่วนตรงระเบียงเหมือนชั้นล่างเลยครับต้องมีคอกเลี้ยงสัตว์” ห้องนี้แบมแบมตั้งใจว่าจะใช้เป็นห้องเก็บอาวุธ ที่สามารถปรับกลับให้เป็นห้องนอนของบีบีมในอนาคตได้ จึงปล่อยให้โล่งๆดีแล้ว อาวุธน่าจะมาเป็นลังอย่างที่เคยเห็นในภาพยนตร์ เขาสามารถวางมันเรียงซ้อนๆกันได้

ส่วนห้องน้ำในนี้แบมแบมจะยัดพวกผงซักฟอก น้ำยาล้างจาน ยาสระผม สบู่ ยาสีฟันให้ได้เยอะที่สุดเท่าที่จะทำได้

“ต่อไปห้องสุดท้ายแล้ว คือห้องนอนครับ โซนวอร์คอินคลอเซ็ท โต๊ะเครื่องแป้งไม่จำเป็นต้องมี บิวท์อินเป็นตู้เสื้อผ้าให้หมดเลยครับ ในห้องน้ำอ่างอาบน้ำเอาออก ให้ตั้งเครื่องซักผ้าแบบแยกถังปั่นลงไปแทนครับ ที่เหลือก็ตามเดิม”

“จะเอาเครื่องซักผ้าตั้งตรงนี้จริงๆเหรอคะ?”

“ครับ” แบมแบมพยักหน้า ค่าน้ำเองก็ต้องจ่ายเป็นแต้ม เขาต้องประหยัดน้ำ ดังนั้นน้ำที่ใช้อาบ สามารถนำมาซักเสื้อผ้าได้ ส่วนเครื่องก็มีไว้ปั่นแห้ง ไม่ให้มันเกิดการอับชื้น

“โอเคค่ะ หมดกันห้องหรูๆ” มิเชลบ่นพึมพำ แบมแบมคลี่ยิ้มบางๆ ไม่ได้ถือสาใดๆ อีกหน่อยแรงงาน ทำงานทั้งวันได้แต้มแลกอาหารได้เพียงมื้อเดียว หิวโหยถึงขั้นจับหนูสกปรกกินกันด้วยซ้ำ จะมาคิดถึงอะไรเรื่องความหรูหรา

“ครับ โซนปลายเตียง ผมต้องการติดทีวีตรงกลาง ส่วนฝั่งด้านติดประตูติดมอนิเตอร์กล้องวงจรปิด แล้วก็จัดสรรพื้นที่บิวอินตู้ให้เก็บของอื่นๆให้ได้มากที่สุด”

“ได้ครับ” พีระพยักหน้ารับ

“ด้านผนังติดกับห้องน้ำ บิวท์อินตู้เสื้อผ้าเพิ่มด้วยนะครับ”

“ได้ครับ พื้นที่ห้องกว้าง แม้บิวท์อินเพิ่มก็ไม่แคบครับ”

“อืม เนื่องจากห้องยาวมากถึงแปดเมตร ผมว่าโซนหัวนอนสามารถจะบิวท์อินเป็นตู้หนังสือ กับโต๊ะทำงานได้”

“โอเคค่ะ ถ้าอย่างนั้นคงต้องบิวท์อินฉากกั้นระหว่างหัวเตียงกับผนังด้วย”

“ตามใจเลยครับ ความต้องการของผมมีเท่านี้ เรื่องความสวยงามคุณออกแบบได้ตามสบายเลยครับ”

“แล้วระเบียงห้องนอนจะเลี้ยงสัตว์ด้วยไหมครับ?”

“ไม่ครับ ผมว่าจะปลูกต้นไม้บริเวณนี้ครับ”

“อืม...เท่าที่ผมดูมุมแล้ว ผมว่าเรื่องการติดตั้งแผงโซลาร์เซลล์จะติดกับกระจกไม่ได้ครับ ตึกถูกออกแบบมาให้ตรงระเบียงได้ร่มพอดี ถ้าจะติดแผงโซลาร์เซลล์ ผมว่าต้องติดตรงรั้วระเบียงครับ” เคนเอ่ยขึ้น แบมแบมขมวดคิ้วเข้าหากัน ถ้าติดตรงรั้วระเบียงประเจิดประเจ้อมาก ทางคอนโดต้องกดดันให้เขาถอนการติดตั้งแน่ๆ

“รั้วระเบียงมันจะดูเกินหน้าเกินตาไป อาจตกไปใส่หัวคนข้างล่างได้”

“ตอนนี้ที่ยูเครนมีม่านโซลาร์เซลล์ครับ น้ำหนักเบา ที่สำคัญสวยงามครับ”

“ม่านโซลาร์เซลล์?”

“พูดภาษาบ้านเราก็มู่ลี่โซลาร์เซลล์ครับ มันสามารถปรับทิศทางรับพลังงานตามองศาของดวงอาทิตย์ได้ ทำให้รับพลังงานได้ตลอดทั้งวันจนกว่าพระอาทิตย์จะตกดิน ซึ่งเราควรจะติดครอบรั้วระเบียงลงไปเลยครับ” เคนไม่พูดเปล่าเปิดรูปม่านโซลาร์เซลล์ให้แบมแบมดูด้วย

“อืม สวยจริงอย่างคุณว่า ดูไม่เหมือนแผงโซล่าเซล์ เอาเป็นว่าตามนั้นเลย คุณจัดการได้เลย แล้วพวกคุณคำนวณเวลาได้ไหม ว่าจะเสร็จเมื่อไหร่?”

“ในส่วนของเราเร่งมือเร็วสุดได้สองเดือนครับ เพราะมันมีพวกชั้นเหล็กที่เราต้องต่อด้วย” พีระกล่าว

“ของผมต้องใช้เวลานิดหน่อย ต้องสั่งม่านโซลาร์เซลล์มาจากยูเครน อาจจะต้องใช้เวลานิดหนึ่งนะครับแต่ผมคาดว่าจะเรียบร้อยภายในสามเดือนครับ” เคนกล่าว

“โอเค ผมพอรับได้ อ่อ...คุณพีระอย่าลืมระบบดับเพลิงนะครับ”

“คุณแบมแบมต้องการเซนเซอร์ ไม่ใช่แบบถังพ่นใช่ไหมครับ”

“ครับ เผื่อผมหลับไม่รู้เรื่องรู้ราวครับ” ที่จริงแบมแบมคิดเผื่อไว้กรณีที่บีบีมต้องอยู่ในห้องคนเดียวมากกว่า

“ถ้าอย่างนั้นผมขอสามเดือนเหมือนกันครับ”

“ครับ” แบมแบมพยักหน้ายอมรับ จะเหลือเวลาหนึ่งเดือนก่อนวันโลกาวินาศจะมาถึง หากทางคอนโดจับได้ หรือไม่พอใจกับการติดตั้งม่านตรงรั้วระเบียง เขายังพอถ่วงเวลาด้วยเหตุผลร้อยแปดได้

ส่วนเรื่องคนพวกนี้เขาไม่กลัวว่าจะตามมาแย่งชิงในภายหลัง เพราะค่ายเมืองPใกล้กับบริษัทของคนพวกนี้มากกว่า อย่างไรคนพวกนี้ต้องเลือกไปยังพื้นที่ปลอดภัยที่ใกล้ที่สุดอยู่แล้ว แม้ภายหลังค่ายเมืองP จะแตก แต่การอพยพมาที่นี่มันก็ไม่ง่ายอยู่ดี

ดังนั้นเรื่องบางเรื่องที่ใช้อำนาจเงินจัดการได้ เขาก็ควรใช้ แล้วเอาเวลาที่เหลือไปเตรียมการอย่างอื่น เช่นซื้อคอร์สเรียนบางอย่างที่จำเป็น ไม่ว่าจะเป็นการใช้อาวุธ การทำอาหาร การขับรถแบบผาดโผนฝ่าสิ่งกีดขวางเป็นต้น

 

 

ตอนพิเศษแชท ตอนบีบีม อายุ 19

อันเป็นตอนพิเศษ หลังเล่มและ e-book สามารถติดตามได้ที่

https://www.readawrite.com/a/e2f17f5c6872654cd8217a5c90278b4d

 

ภายในประกอบไปด้วยเนื้อหาเริ่มต้นจนจบ

ตอนพิเศษ1 ความโดดเด่นของยองแจ

ตอนพิเศษ2 ลักพาตัว

ตอนพิเศษ3 ขุมอำนาจเก่าที่หายไป

ตอนพิเศษ4 ผู้อพยพ

ตอนพิเศษ5 ค่ายเมืองPแตกแล้ว

ตอนพิเศษ6 ทุกอย่างลงตัว

ตอนพิเศษ7 ควบคุมไปถึงทะเล

ตอนพิเศษ8 เคลียร์ป่าชายเลน

ตอนพิเศษ9 ต้องก้าวไปข้างหน้า

ย้อนเวลาฝ่าวิกฤตวันสิ้นโลก

Get it now

 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 342 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,636 ความคิดเห็น

  1. #5565 ning-9397 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 22:21
    อยากไปอยู่กับน้องแบมเลยค่ะไรท์
    #5,565
    0
  2. #5554 Janjaooooo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 04:24
    แบมฉลาดมากจริงค่ะ ต้องขอชื่อชมนักเขียนเลยค่ะ ข้อมูลทึกอย่างดีมาก ชอบมากค่ะ
    #5,554
    0
  3. #5405 naughtyphrichy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 16:51
    แบมแบมฉลาดมากเลยค่ะ
    #5,405
    0
  4. #5342 Namwanzip (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 00:08
    อ่านรอบที่สองแล้วค่ะ สนุกมาก
    #5,342
    0
  5. #5277 yukai (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:10

    วางแผนดี

    #5,277
    0
  6. #5241 toto (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:50

    วางแปนได้เฉียบมาก

    #5,241
    0
  7. #124 toey050159 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:37

    ลุ้นมากก
    #124
    0
  8. #123 Diamond7 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:35
    ถ้าโลกนี้จะมีซอมบี้จิงๆไรท์ก็คือรอดแล้ว 5555554
    #123
    0
  9. #122 sweetzz (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:33
    คือสนุกมาก ชอบความยองแจและแบมแบมคุยกันเรื่องกักตุนของ
    #122
    0
  10. #121 Ecnirp- (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:32
    เลี้ยงแพะด้วยมีนมแถมน่ารักอิอิ
    #121
    1
  11. #118 Éternel (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:11
    ปรบมือตลอดที่อ่านกับการเก็บดีเทลของไรทีสมบูรณ์แบบมากค่ะ
    #118
    0
  12. #115 Spices_smile (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:49
    หื้ออออ หนอนด้วยหรอเเบม อิ้ววววว
    #115
    0