ย้อนเวลาฝ่าวิกฤตวันสิ้นโลก [MARKBAM] (Y) / จบแล้ว

ตอนที่ 51 : EP46 – คืนเข้าหอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,919
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 97 ครั้ง
    21 ก.พ. 64

“จูงมือกันมาเชียวนะ” ยูคยอมเอ่ยแซว เมื่อเห็นมาร์คกับเพื่อนสนิทจูงมือกันกลับมา เขาจะไม่พูดเด็ดขาดว่าแอบเห็นทั้งคู่จูบกันที่ระเบียง

“นั่นสิ ดูหวานกันแปลกๆ มีอะไรพิเศษหรือเปล่าครับบอส?” จินยองถามขึ้นอีกคน  

“ก็มีนะ ฉันกับแบมแบมเราสองคนตัดสินใจที่จะใช้ชีวิตคู่ด้วยกัน”

“ใช้ชีวิตคู่! ไม่ใช่แค่คบกันเป็นแฟนใช่ไหม?” แจ็คสันถามย้ำ 

“อืม นี่ถ้าโลกไม่วุ่นวายแบบนี้ เราก็คงจะมีพิธีแต่งงานกัน” มาร์คตอบกลับไปพลางหันมาสบตากับแบมแบมหวานหยาดเยิ้ม ทำเอาทุกคนอ้าปากค้าง

“ไวไฟมาก นี่กูคิดว่ามึงจะเล่นตัวนานกว่านะแบมแบม” 

“ก็อย่างที่คุณจินยองเคยพูด โลกมันเป็นแบบนี้ เราก็ไม่ควรปล่อยเวลาให้มันผ่านเลยไป อยู่กับคนที่อยากจะอยู่ รักกับคนที่อยากจะรัก นายไม่คิดแบบนั้นบ้างเหรอยูคยอม” 

“ก็อยากจะคิด แต่ติดที่ไม่มีใคร” ยูคยอมตอบกลับอย่างห่อเหี่ยว บีบีมที่นั่งตักอยู่อดไม่ได้ที่จะหันมากอดปลอบ

“โอ๋ๆ พี่ยูคไม่ต้องเศร้าไปนะครับ”

“ฮื่อ... ก็มีแต่บีบีมนี่แหละที่เป็นเทวดาน้อยของพี่”

“ยังไงก็ยินดีด้วยนะครับบอส คุณแบมแบม” จินยองละสายตาจากยูคยอม แล้วพูดแสดงความยินดี

“นั่นสิยินดีด้วย อย่างนี้น่าจะมีงานเลี้ยงฉลองว่าไหมจินยอง?”

“อืม ถ้าอย่างนั้นเรามาจัดงานเลี้ยงฉลองให้กับบอสและคุณแบมแบมกันเถอะ” จินยองเห็นด้วยกับข้อเสนอของแจ็คสัน

“จะไม่สร้างความวุ่นวายให้ทุกคนเหรอครับ?” แบมแบมถามขึ้นอย่างเกรงใจ

“แหมอย่าคิดมากสิครับ ตอนนี้คุณแบมแบมเป็นภรรยาของบอสแล้ว ก็เท่ากับเป็นเจ้านายของผมอีกคน ผมเต็มใจทำครับ” จินยองตอบกลับด้วยรอยยิ้มจริงใจ แบมแบมจึงค่อยๆผ่อนคลายลง

“ขอบคุณนะครับ” 

“เรื่องแบบนี้ไม่ต้องขอบคุณหรอกน่า เอาล่ะ เดี๋ยวเรียกพวกลีโอมาช่วยอีกแรงดีกว่า” แจ็คสันหยิบวิทยุสื่อสารออกมาแล้วเรียกลูกน้องของตนเองขึ้นมา

จนกระทั่งช่วงค่ำ งานเลี้ยงแต่งงานเล็กๆ แต่อบอุ่นก็เริ่มขึ้น แขกในงานก็มีแค่คนในกลุ่มหลัก นั่นก็คือแจ็คสัน จินยอง ยูคยอม บีบีม ลิซ่า บาร์ตัน มิกกี้และหมิง ส่วนฝ่ายเสี่ยบีรับรู้เรื่องราวจากการบอกเล่าของจินยองผ่านวิทยุสื่อสาร แต่ไม่สามารถมาได้ อันเนื่องมาจากความปลอดภัยระหว่างการเดินทาง

[“น่าเสียดาย เค้าไม่ได้อยู่ด้วย”] ยองแจพูดผ่านวิทยุสื่อสารกลับมา 

“เอาไว้ถึงคราวซีวายเจ เราคงจะได้อยู่พร้อมหน้ากัน”

[“แหม ดับเบิ้ลบีพูดจาไม่ไพเราะเลย คราวของเค้าอะไรไม่มีหรอก”]

“อ้าวหมวย! หมวยจะขึ้นคานเหรอ? ไม่ดีมั้ง” แจ็คสันพูดแทรกออกไป

[“เงียบไปเลยนะคุณสั้น”]

[“ไม่เอาน่าหมวยอย่าชวนทะเลาะสิ เอาเป็นว่ายินดีด้วยนะครับ”] เสี่ยบีพูดขึ้น

“ขอบคุณครับ” แบมแบมเอ่ยขอบคุณ และปล่อยให้เสี่ยบีได้คุยกับจินยองต่อ

“นี่ดีนะครับ ที่แบมแบมตัดสินใจย้ายวิทยุสื่อสารมาไว้ที่เพนท์เฮาส์แทน ถ้าไม่อย่างนั้น สองคนนี้คงเข้าไปวุ่นวายในห้องนอนของแบมแบมอีก” มาร์คมองเพื่อนทั้งสองคนแล้วส่ายหัว

“ผมเข้าใจครับ สองคู่นั้นเขาอยู่ห่างกันก็ต้องมีคิดถึงกันบ้าง ไม่เหมือนคู่เราที่โชคดีอยู่ที่เดียวกัน”

“นั่นสิครับ” มาร์คยิ้มกว้าง ก่อนจะพยักหน้าเห็นด้วย

“อย่ามัวแต่คุยซุบซิบกันสิ นี่เปิดเพลงแล้วนะ เชิญเจ้าบ่าวเจ้าสาวเต้นรำได้แล้ว” ยูคยอมส่งเสียงขัดจังหวะขึ้น มาร์คจึงจูงมือแบมแบมมากลางโถงเพนท์เฮาส์ที่บัดนี้ถูกจัดเป็นฟลอร์เต้นรำ 

“น่าเสียดายคู่ของฉันไม่ได้อยู่ที่นี่” จินยองพูดขึ้น เมื่อเห็นตัวเอกเต้นรำกันอย่างหวานชื่น

“พี่ยังดียังมีคู่ ผมเนี่ยสิ” ยูคยอมถอนหายใจออกมา

“งั้นมาเต้นกับฉันไหมล่ะ?” ลิซ่าถามยูคยอม

“โทษที ฉันไม่เต้นรำกับคนที่เรียกฉันว่าไอ้หนูหรอก” ยูคยอมตอบกลับไป ทำเอาหลายๆคนหัวเราะขำขันออกมา

“แหม เจ้าคิดเจ้าแค้นกว่าที่คิดนะเนี่ย ป่ะ... พี่ลีโอ ไปเต้นรำกันดีกว่า” ลิซ่าหันไปกอดแขนลีโอแล้วลากไปกลางฟลอร์

งานเลี้ยงสังสรรค์เล็กๆนี้ดำเนินไปเกือบๆสองชั่วโมง ทุกคนก็ต่างเริ่มแยกย้ายกัน บางคนไปเข้าเวรยาม บางคนไปพักผ่อน

“คืนนี้บีบีมมานอนกับกูแล้วกัน” ยูคยอมไม่ได้พูดเปล่าแต่อุ้มบีบีมขึ้นมาด้วย

“เรื่องนั้น...”

“ไม่ต้องเกรงใจน่า คืนนี้คืนเข้าหอ ไม่ควรมีเด็กอยู่ด้วย” น้ำเสียงและแววตาของยูคยอมกระเซ้าเย้าแหย่ ทำเอาแบมแบมต้องก้มหน้าลงด้วยความเขินอาย

“ยูคยอม นายอย่าแกล้งแบมแบมสิ”

“แหมปกป้องกันน่าดู ไปครับบีบีม เราไปนอนกันดีกว่า”

“คืนนี้บีบีมนอนกับพี่ยูคยอมเหรอครับ?”

“ใช่แล้ว เราต้องปล่อยให้พี่แบมแบมอยู่กับพี่มาร์คตามลำพังครับ”

“ยูคยอม อย่าเอาแต่พูดกรอกหูน้องแบบนั้นสิ”

“แหมๆ ที่กูพูดไปมันก็คือความจริงทั้งนั้น ป่ะ... บีบีมเราไปกันดีกว่า” ยูคยอมไม่สนการห้ามปรามของเพื่อน อุ้มบีบีมจากออกไป ทิ้งให้แบมแบมอยู่กับมาร์คตามลำพัง

“เจ้าบ้านี่”

“แหม ยูคยอมนี่ก็เป็นคนดีเหมือนกันนะเนี่ย”

“พี่มาร์คก็...” แบมแบมตีไหล่มาร์ค เมื่ออีกฝ่ายพูดด้วยน้ำเสียงกรุ้มกริ่มขึ้นมาอีกระดับหนึ่ง

“ตกลงเราใช้เพนท์เฮาส์เป็นเรือนหอก็แล้วกันนะครับ” มาร์คเสนอขึ้น

“เรือนหอ... จะดีเหรอครับ ที่นี่มีคุณแจ็คสันกับคุณจินยองด้วยนะครับ”

“แจ็คสันกับจินยอง ตั้งใจจะขยับขยายไปอยู่ชั้นสามสิบเก้าครับ ทั้งคู่ต้องการความเป็นส่วนตัว อยากมีช่วงเวลาโรแมนติก ยามยองแจกับเสี่ยบีมาน่ะครับ” 

 “อืม เข้าใจแล้วครับ ว่าแต่เรื่องห้องของผมล่ะครับ?”

“เอาไว้แบบเดิมนั่นแหละ เอาไว้เป็นห้องเสบียงและห้องหลบภัย ส่วนเพนท์เฮาส์นี้สำหรับพักผ่อนจริงๆ แล้วก็อีกหน่อยพี่จะเสริมการป้องกันเพิ่มจะได้อยู่กันอย่างสบายใจขึ้น”

 “เอาอย่างนั้นก็ได้ครับ” แบมแบมพยักหน้าคล้อยตาม จะว่าไปห้องของเขามันก็แน่นไปด้วยเสบียง พืช ผัก สัตว์เลี้ยง แม้จะอยู่กับบีบีมได้ไม่อึดอัด แต่ถ้ามีมาร์คเพิ่มเข้ามา เกรงว่าพื้นที่จะน้อยไป

“ถ้าอย่างนั้นตอนนี้ฤกษ์งามยามดีแล้ว แบมแบมว่าอย่างนั้นไหม?” 

“พี่มาร์ค...” แบมแบมใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมา เขารู้ความนัยของอีกฝ่ายไม่ใช่ไม่รู้

“เข้าหอกันเถอะ” ว่าแล้วมาร์คก็อุ้มคนตัวเล็กกว่าขึ้นมา จากนั้นก็พาเข้าห้องนอน

เมื่อถูกวางลงบนเตียง ใจของแบมแบมเต้นไม่เป็นจังหวะ มันทั้งตื่นเต้น มีความสุข และอดกังวลไม่ได้

“เขินเหรอ?”

“ถามได้ คนนะครับไม่ใช่ก้อนหิน จะได้ไม่เขิน” แบมแบมตอบไม่เต็มเสียง ที่เห็นว่าเขาใจกล้าชวนอีกฝ่ายมาใช้ชีวิตคู่ไม่ใช่ไม่เขิน ที่เป็นฝ่ายเริ่มจูบสาบานก่อนไม่ใช่ไม่อาย ที่ทำลงไปนั้นเพราะมาร์คพิสูจน์ตนเองก่อนจนเขาต้องกระตุ้นตัวเองให้กล้าต่างหาก

“พี่รักแบมแบมนะครับ รับรองว่าแบมแบมตัดสินใจไม่ผิดแน่นอน” มาร์คคลี่ยิ้ม ก่อนจะดึงอีกฝ่ายเข้ามากอดจนจมอก อันที่จริงเขาก็รู้ว่าคนรักไม่ได้ใจกล้าเกินตัว เพราะยามพูดชวนมาใช้ชีวิตคู่นั้นน้ำเสียงสั่น ใบหน้าแดงก่ำ ทั้งน่าสงสาร น่าเอ็นดู จนมองแล้วพาลทำให้ใจอ่อนยวบ 

“ผมรู้ครับว่าตัดสินใจไม่ผิด แล้วก็... ไม่รู้ว่าผมได้บอกพี่ไปหรือยัง?”

“บอกอะไรเหรอครับ?”

“บอกว่าผมเองก็รักพี่เหมือนกัน” พอแบมแบมบอกความในใจออกมา มาร์คก็ชะงักไปชั่วขณะ ก่อนจะเชยคางแล้วประทับจูบลงบนริมฝีปากจิ้มลิ้ม

“อืมมมม...”

ไม่มีบทสนทนาต่อจากนั้น เพราะคำพูดใดๆ ไม่สามารถที่จะสื่อความรู้สึกของทั้งคู่ได้ลึกซึ้งไปมากกว่านี้ จึงมุ่งเน้นไปที่ภาษากายแทน

แววตาที่อัดแน่นไปด้วยความห่วงใย ความรัก สบมองกันและกัน กายของทั้งคู่ต่างมอบความรู้สึกดีๆ สุดแสนลึกซึ้งให้กันและกัน

“พี่จะรักและปกป้องแบมแบมตลอดไป” มาร์คกระซิบบอกเสียงแหบพร่า

“ผมเองก็เหมือนกันครับ” แบมแบมตอบกลับด้วยความอ่อนแรง แต่อดไม่ได้ที่จะยกแขนโน้มคออีกฝ่ายลงมาจูบ

แม้โลกจะวุ่นวายและโหดร้ายขึ้น แต่ทั้งคู่ก็มีความสุขได้ เมื่อมีรัก มีกันและกัน

 

 

รายละเอียดE-book

ซึ่งภายในประกอบไปด้วยเนื้อหาเริ่มต้นจนจบ และ มีตอนพิเศษอีก 9 ตอนค่ะ

 

ตอนพิเศษ1 ความโดดเด่นของยองแจ

ตอนพิเศษ2 ลักพาตัว

ตอนพิเศษ3 ขุมอำนาจเก่าที่หายไป

ตอนพิเศษ4 ผู้อพยพ

ตอนพิเศษ5 ค่ายเมืองPแตกแล้ว

ตอนพิเศษ6 ทุกอย่างลงตัว

ตอนพิเศษ7 ควบคุมไปถึงทะเล

ตอนพิเศษ8 เคลียร์ป่าชายเลน

ตอนพิเศษ9 ต้องก้าวไปข้างหน้า

ย้อนเวลาฝ่าวิกฤตวันสิ้นโลก

Get it now

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 97 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,635 ความคิดเห็น

  1. #5624 rjisubb (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2564 / 11:38
    คิดถึงมาร์คแบม
    #5,624
    0
  2. #5623 pulin19 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2564 / 11:23
    สนุกจริงๆบอกเลย👍👍👍
    #5,623
    0
  3. #5620 theminijune (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 4 มกราคม 2564 / 11:19
    หนังสือไม่ขึ้นใน meb ค่ะ เพราะอะไรคะ
    #5,620
    0
  4. #5616 pulin19 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2563 / 17:15
    ซื้อเลยสนุกมาก ก.ล้านตัว
    #5,616
    0
  5. #5462 zezeuiaz (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 10:06
    ขอบคุณที่ลงให้อ่าน จะรอตอนต่อไปนะ มาเร็วๆละ
    #5,462
    0
  6. #5461 yukai (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 21:14

    ขอบคุณ
    #5,461
    0
  7. #5458 UmapornTuan (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 19:53

    ในที่สุดดด
    #5,458
    0
  8. #5457 XCIIIXCVII. (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 18:16

    งืมมมมม
    #5,457
    0
  9. #4239 FooNii (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 23:41
    นั่น..เจ้าของโครงการไงเธอ
    #4,239
    0
  10. #4238 natdakorn101 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 23:41

    รอนะคะ
    #4,238
    0
  11. #4237 SMCDMMBB (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 23:39
    ลุ้นทุกตอนจริงๆ
    #4,237
    0
  12. #4236 Cheraly Estaviros (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 23:38

    อ้างกับใครไม่อ้าง มาอ้างกับเจ้าของ55555
    #4,236
    0