ย้อนเวลาฝ่าวิกฤตวันสิ้นโลก [MARKBAM] (Y) / จบแล้ว

ตอนที่ 45 : EP40 – ความลับที่ยังคงเป็นความลับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,852
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 355 ครั้ง
    19 พ.ค. 63

เมื่อยามเช้ามาเยือน ทุกคนก็ลงมาสำรวจด้านล่างอย่างจริงจัง ทุกคนยังคงระแวดระวังตัวอย่างเต็มที่ เพราะต้นไม้ผียังไม่ถูกจัดการ

“ต้นไม้ต้นนั้นมันไม่อยู่แล้ว” เสี่ยบีขมวดคิ้วเข้าหากัน

“หรือบางทีมันอาจจะเป็นต้นปลุกพลัง มันถึงได้วิ่งหายไปได้”

“แต่ฉันว่ามันคือต้นนั้นนะ” เตนล์พูดแย้งโจ้ พร้อมกับชี้ไปยังต้นที่แน่ใจว่าคือต้นไม้ผีเมื่อคืนนี้

“แต่นั่นมันคือต้นไม้ธรรมดา” หลายๆคนยังเถียงกัน แบมแบมที่ยืนฟังเงียบๆอดไม่ได้ที่จะเม้มริมฝีปากเข้าหากัน เกิดความลังเลว่าจะบอกหรือไม่บอกดี

“อย่างนั้นเสี่ยบีลองเผากิ่งมันดูซิ ถ้ามันไม่อาละวาด ก็คงเป็นต้นไม้ธรรมดา” ยูคยอมเสนอ เสี่ยบีก็ทำตามทันที

ซู่! เปรี๊ยะ!

ไฟไหม้กิ่ง แต่ต้นไม้ก็ยังคงสงบนิ่ง ทำเอาหลายๆคนถอนหายใจเฮือกยาวออกมา

“มันเป็นต้นไม้ธรรมดา”

“แล้วไอ้ต้นเมื่อคืนล่ะเสี่ย?” เตนล์ยังคงเคลือบแคลงสงสัย

“บางทีอาจจะเป็นอย่างที่โจ้ว่า มันคือต้นปลุกพลัง และคงจะวิ่งหายไปแล้ว” เป็นเหตุผลเดียวที่ทุกคนยอมรับมากที่สุด เรื่องนี้จึงจบไป แบมแบมจึงปล่อยเลยตามเลย ไม่อธิบายอะไรอีก

“เรามาจัดการค้างคาวที่ฝังไว้ในดินกันเถอะ” พอมาร์คพูดอย่างนี้ เตนล์ก็ใช้พลังพลิกหน้าดินเผยให้เห็นซากค้างคาวตัวเท่าแม่ไก่เกือบร้อยตัว

“มันควรจะกินไหม?” ยูคยอมถามขึ้น ในใจลึกๆรู้สึกว่าการกินค้างคาวเป็นเปิบพิสดาร

“ที่จริงค้างคาวเป็นสัตว์ที่ไม่ควรนำมากินเพราะอาจจะมีเชื้อไวรัสอยู่ในตัว แต่เพราะโลกเปลี่ยนไป มันได้กลายพันธุ์เป็นสิ่งมีชีวิตที่เหนือกว่าเดิม ดังนั้นจากโทษจึงกลายเป็นประโยชน์มหาศาลแทน” พอแบมแบมอธิบายแบบนี้ หลายๆคนก็เริ่มทำใจยอมรับ

“เอาอย่างนี้แล้วกัน เราแปรรูปเก็บไว้ก่อน เมื่ออดอยากจริงๆค่อยกินก็แล้วกัน” มาร์คเสนอขึ้น

“อืม ก็ดีนะ” แจ็คสันก็พยักหน้าเห็นด้วย ดังนั้นค้างคาวจึงถูกชำแหละ ทำความสะอาด ตัดชิ้นที่ทำให้ดูไม่น่ากินออก และทำการแปรรูปเพื่อให้เก็บไว้ได้นานขึ้น

“มันไม่น่ากินสักนิด” ยูคยอมบ่น ขณะที่มองไปยังเนื้อค้างคาวตากแห้ง

“พอหิวขึ้นมา นายก็ลืมไปเองว่ามันไม่น่ากิน” แบมแบมพูดออกมาอย่างไม่ใส่ใจ เพราะในชีวิตก่อน กระทั่งหนูตามถังขยะเขาก็เคยยื้อแย่งกับผู้อื่นมาแล้ว

“ก็จริง”

“ไม่ต้องคิดมากหรอกน่ายูคยอม ค้างคาวพวกนี้เรายังไม่ได้กินตอนนี้เสียหน่อย” จินยองตบไหล่ยูคยอมเบาๆ

“ครับพี่ แล้วนี้เราจะออกไปหาอุปกรณ์กันหรือยัง?”

“จัดการทางนี้เสร็จ บอสก็คงเตรียมตัววางแผนแล้วล่ะ”

“ถ้าเป็นไปได้ ผมอยากได้เครื่องสีข้าวด้วย” แบมแบมพูดในสิ่งที่ตนเองอยากได้ขึ้นมา

“เครื่องสีข้าวเหรอครับ?” มาร์คถามซ้ำด้วยความแปลกใจ

“ครับ ที่จริงในห้องก็มีครับ แต่เป็นขนาดจิ๋วใส่ข้าวเปลือกได้ทีไม่กี่โล เอาไว้ใช้ยามฉุกเฉิน แต่มาตอนนี้ ผมคิดว่าผมสามารถปลูกข้าวได้ ดังนั้นมีเครื่องสีข้าวที่ขนาดใหญ่ขึ้นมา น่าจะดีนะครับ”

“อืม ที่คุณแบมแบมพูดมาก็มีเหตุผล ยังไงก็ต้องไปร้านพวกการเกษตรอยู่แล้ว เอาเป็นว่าถ้าผมเจอเครื่องมือพวกนี้ผมจะเอากลับมาด้วยนะครับ”

“ขอบคุณนะครับคุณมาร์ค”

วันต่อมา มาร์ค ลีโอ จินยอง ยูคยอม เสี่ยบีและพรรคพวก นำทีมกันออกไปหาเครื่องมือทางการเกษตร ที่เหลือก็อยู่เฝ้าฐาน

“พี่มาร์คพี่ยูคยอมไปแล้ว” บีบีมมองตามหลังรถแล้วพึมพำออกมาด้วยน้ำเสียงหงอยๆ

“เดี๋ยวพี่มาร์คก็มา ป่ะ... เรากลับห้องกันดีกว่า”

“ครับ” บีบีมรับคำ แบมแบมก็พาน้องกลับขึ้นมาบนห้อง เขาเอาดินเอาน้ำใส่กะละมังใบใหญ่ จากนั้นก็ทดลองปลูกข้าวดู

“โอ้โห สวยจังเลยครับ” ดูเหมือนบีบีมจะชอบรวงข้าวสีทอง แบมแบมจึงลูบหัวน้องอย่างเอ็นดู

“พี่มีพลังนี้ จากนี้ไปเราจะไม่อดอยากอย่างแน่นอน”

“พี่แบมแบมเก่งจังเลย บีบีมอยากเก่งอย่างพี่บ้าง”

“แน่นอน เมื่อบีบีมโตขึ้น ต้องเก่งกว่าพี่อย่างแน่นอน” แบมแบมให้กำลังใจน้อง ก่อนจะใช้พลังทำให้ต้นข้าวบางต้นกลายพันธุ์!

“พี่ครับ มันกลายเป็นต้นไม้ผี!” บีบีมหวีดร้องออกมา!

“ไม่ต้องกังวล นี่ก็เป็นพลังของพี่เหมือนกัน”

“พลังของพี่เหรอครับ?”

“ถูกแล้ว แต่ถ้าไม่มีพี่อยู่ใกล้ๆ แสดงว่าไม่ใช่พลังของพี่ บีบีมต้องหนีมันไกลๆเลยเข้าใจไหม?” แบมแบมสอนน้อง เพื่อไม่ให้น้องเข้าใจผิดว่าพืชผีต้นไม้ทุกต้นเป็นพลังของเขา

“เข้าใจแล้วครับ แล้วพี่แบมแบมทำให้เป็นพืชผีทำไมเหรอครับ?”

“ก็เพราะพี่ต้องการแบบนี้ไง” แบมแบมบังคับให้ต้นข้าวกลายพันธุ์ต้นนั้นเก็บเกี่ยวเมล็ดข้าวจากต้นอื่นๆ เขาจะได้ไม่ต้องมาเสียเวลาตีข้าวให้เมล็ดออกจากรวง

จากนั้นแบมแบมก็ทำเช่นนี้วนซ้ำไปมา จนกระทั่งรู้สึกว่าใกล้ถึงขีดจำกัดเขาก็หยุด เพราะไม่ต้องการจะหมดสติแล้วปล่อยให้น้องอยู่ตามลำพัง รอให้มียูคยอมช่วยดูแลน้องจะดีกว่า

“โอ้โห! ข้าวเยอะเลย” บีบีมยิ้มกว้าง เมื่อเห็นข้าวเปลือกประมาณเจ็ดสิบกิโลกรัมกองอยู่

“อืม เดี๋ยวเรามาช่วยกันเอาใส่กระสอบกันดีกว่า”

“ครับ” ทั้งคู่เตรียมจะช่วยกัน แต่กริ่งประตูดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน

“พี่ยองแจกับพี่ลิซ่าครับ” บีบีมที่วิ่งฉิวไปดูที่มอนิเตอร์กล้องวงจรปิดรายงานขึ้น

“ถ้าอย่างนั้นก็เปิดประตูให้สองคนนั้นเข้ามากันเถอะ” แม้ว่าจะนึกระแวงลิซ่าอยู่บ้าง แต่แบมแบมก็ไม่ได้แสดงออก เพราะหากลิซ่าเป็นคนดีไม่เคยคิดร้ายใดๆ จะได้ไม่กระทบต่อมิตรภาพ

“เชิญครับ” บีบีมเป็นคนพูดเชื้อเชิญ

“ตอนนี้ไม่มีอะไรทำเลย เราสองคนเลยตัดสินใจมาช่วยตัวดูแลแปลงผัก” ยองแจพูดขึ้นพร้อมรอยยิ้มตามแบบฉบับของเจ้าตัว

“ถ้าอย่างนั้นก็มาได้จังหวะพอดี ช่วยกันเอาข้าวเปลือกใส่ถุงกันดีกว่า”

“ข้าวเปลือกพวกนี้มาจากพลังของคุณแบมแบมเหรอคะ?”

“ใช่แล้วครับ”

“พลังน่าอิจฉาจริงๆ” แม้ลิซ่าจะพูดแบบนี้ แต่แววตาของเจ้าตัวไม่ได้แสดงออกถึงความริษยาใดๆ ทำให้คะแนนในใจของแบมแบมที่มีต่อลิซ่าพุ่งสูงขึ้นมาเล็กน้อย

“ข้าวใหม่แบบนี้ สีเอาเปลือกออกแล้วเอามาหุง ต้องหอมขึ้นหม้อแน่ๆ”

“ถ้างั้นเราสีแล้วเอามากินเลยดีไหมครับพี่แบมแบม”

“สีเลยไม่ได้ครับ ต้องเอาไปตากแดดก่อน”

“ทำไมต้องตากแดดด้วยล่ะครับ?” บีบีมขมวดคิ้วสงสัย แบมแบมเลยอดไม่ได้ที่จะลูบหัวน้องอย่างเอ็นดู

“ถ้าไม่ตาก ข้าวก็จะชื้น เวลาสีก็จะขาดท่อนไม่สวยไงครับ อีกอย่างข้าวเปลือกตากแดดก็จะทำให้เก็บได้นาน ไม่เสีย ไม่ขึ้นราจากความชื้นไงครับ”

“เข้าใจแล้วครับ”

“ถ้าอย่างนั้น เราใส่กระสอบเสร็จแล้วเอาไปตากที่ดาดฟ้ากันเถอะค่ะ วันนี้แดดแรงดีด้วย” ลิซ่าเสนอขึ้น

“ก็ดีครับ” ทั้งสี่คนช่วยกันโกยข้าวใส่กระสอบ จากนั้นเอาขึ้นไปตากที่ดาดฟ้า ที่จริงน้ำหนักของแต่ละกระสอบก็ถือว่าหนัก แต่แบมแบม ยองแจ ลิซ่า กลายเป็นผู้มีพลังแล้ว ไม่เพียงใช้ธาตุได้ ร่างกายยังแข็งแรงขึ้น สามารถยกของที่มีน้ำหนักสูงได้

พวกมาร์คกลับมาถึงในช่วงเย็น แบมแบมที่กำลังจะเก็บข้าวเปลือกไปไว้ในร่มเพื่อหลีกเลี่ยงความชื้นจากน้ำค้างยามค่ำคืน ก็วางมือและลงไปต้อนรับ

“ไม่ได้รับบาดเจ็บใช่ไหมครับ?” แบมแบมรีบหมุนตัวมาร์คสำรวจทันที

“ปลอดภัยดีครับ”

“ได้ยินแบบนี้ก็โล่งอกครับ”

“ได้ยินแบบนี้ก็หมั่นไส้ครับ” เป็นยูคยอมที่เบะปาก แล้วพูดแขวะออกมา

“ยูคยอม นายคงอิจฉาสินะ”

“ระ... ร้ายกาจ” ยูคยอมตาโตด้วยความตกใจที่แบมแบมออกตัวยอมรับความสัมพันธ์กับมาร์คอย่างซึ่งๆหน้า ไม่มีบ่ายเบี่ยงเหมือนครั้งก่อนๆ

“ก็... คุณมาร์คเขาก็พิสูจน์ตัวเองมาเยอะ ฉันก็ไม่รู้ว่าจะกระมิดกระเมี้ยนเล่นตัวไปทำไม”

“ตรงได้อีก นี่มึงคงติดเชื้อพี่จินยองไปสินะ”

“อ้าว อย่าลามสิครับ” จินยองรีบขัดที่อยู่ๆตนเองถูกดึงเข้าไปเกี่ยว

“ตรงๆแบบนี้ดีออก จะได้ไม่มานึกเสียดายเวลากันทีหลัง” เสี่ยบีพูดขึ้น จินยองเลยยิ้มกริ่มจากนั้นก็กอดแขนเอียงหัวซบไหล่เสี่ยบี

“เสี่ยพูดได้ถูกใจมาก เดี๋ยวขึ้นห้องไปจะให้รางวัลนะ”

“คุณจินยองอย่าพูดแบบนี้ อายคนอื่นเขา” เสี่ยบีปรามจินยองหน้าแดงก่ำ ฝ่ายมาร์คที่เห็นแบบนั้นอดไม่ได้ที่จะชำเลืองมองแบมแบม

“ขนาดนั้นยังไม่ไหวนะครับ” แบมแบมเบือนหน้าไปทางอื่น ก่อนจะพูดบ่ายเบี่ยงเสียงเบา ดูก็รู้ว่าเจ้าตัวกำลังเขิน

“ผมไม่เร่งรัดหรอกครับ”

“โอ๊ยๆ บีบีมดูหน่อยแขนพี่โดนมดกัดไหม?” ยูคยอมยกแขนให้เด็กชายตัวเล็กช่วยดู

“ไม่เห็นมีเลยครับ”

“ดูดีแล้วเหรอ? น้ำตาลเยอะขนาดนี้มันต้องกระเด็นมาโดนแขนพี่ แล้วมดมันก็ต้องไต่ขึ้นมากัดแขนพี่แน่ๆ”

“พี่ยูคยอมพูดไร ไม่เห็นไม่เข้าใจเลย” บีบีมยู่ปากแล้วขมวดคิ้ว ยูคยอมจึงอดไม่ได้ที่จะอุ้มน้องขึ้นมา

“โธ่บีบีมไม่เข้าใจมุกของพี่เลย”

“ก็น้องเพิ่งจะสี่ขวบ อย่าสอนให้น้องแก่แดดน่า” แบมแบมดุเพื่อน

“แล้ววันนี้เรากลับกันเลยไหมเฮีย?” ยองแจถามพี่ชายของตัวเองขึ้น เพราะเห็นว่ารถบรรทุกสี่คันเต็มไปด้วยอุปกรณ์ต่างๆมากมาย จนน่าจะเพียงพอกับฐานที่มั่นทั้งสองที่แล้ว

“ตอนนี้มันจะมืดแล้วนะหมวย มันอันตราย คิดสิหมวย คิดหน่อย” แจ็คสันเย้าแหย่ขึ้นมา ทำให้ยองแจหันไปมองค้อน

“เงียบไปเลยคุณสั้น”

“หมวย... ก็อย่างที่คุณแจ็คสันพูดนั่นแหละ กลับตอนนี้มันน่าจะอันตรายไป เอาไว้พรุ่งนี้ดีกว่า” เสี่ยบีพูดขัดก่อนที่น้องชายตัวดีจะหันไปทะเลาะกับแจ็คสัน

“อืม ถ้าอย่างนั้นก็ดี เค้าจะได้ไปช่วยแบมแบมเก็บข้าวเปลือกที่ดาดฟ้าก่อน”

“ข้าวเปลือก?”

“ครับ ของผมเอง ผมเอาขึ้นไปตากบนดาดฟ้า เอาไว้ข้าวสารหมดเมื่อไหร่จะได้เอามาสี” พอแบมแบมตอบเช่นนี้ คนในกลุ่มหลักก็รู้ทันทีว่าข้าวนั่นมาจากพลังของเจ้าตัวเอง

“คุณแบมแบมไปพักผ่อนดีกว่านะคะ เรื่องข้าวเปลือกฉันกับลูกทีมจัดการเองค่ะ” ลิซ่าเสนอตัวขึ้น

“ก็ดีนะครับ ปล่อยให้พวกลิซ่าทำไป” มาร์คอยากใช้เวลาอยู่กับแบมแบม เลยส่งสายตาอ้อนๆมา แบมแบมก็เลยใจอ่อน

“เอาอย่างนั้นก็ได้ครับ งั้นเดี๋ยวผมเข้าครัวทำอาหารให้คุณกินดีกว่า”

“ดีเลยครับ กำลังหิวเลย” มาร์คกับแบมแบมเดินนำเข้าไปในลิฟต์ คนในกลุ่มหลักโดยส่วนใหญ่ก็ตามไป เหลือแค่แจ็คสันที่อยู่คอยแจกเสบียงค่าแรงของวันนี้ให้กับคนที่ช่วยงาน

 

 

 

มีE-BOOK วางขายแล้ว

ภายในประกอบไปด้วยเนื้อหาเริ่มต้นจนจบ

ตอนพิเศษ1 ความโดดเด่นของยองแจ

ตอนพิเศษ2 ลักพาตัว

ตอนพิเศษ3 ขุมอำนาจเก่าที่หายไป

ตอนพิเศษ4 ผู้อพยพ

ตอนพิเศษ5 ค่ายเมืองPแตกแล้ว

ตอนพิเศษ6 ทุกอย่างลงตัว

ตอนพิเศษ7 ควบคุมไปถึงทะเล

ตอนพิเศษ8 เคลียร์ป่าชายเลน

ตอนพิเศษ9 ต้องก้าวไปข้างหน้า

ย้อนเวลาฝ่าวิกฤตวันสิ้นโลก

Get it now

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 355 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,635 ความคิดเห็น

  1. #5632 grapeberryz (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2564 / 18:44
    ใครอ่านมาถึงตอนนี้ก็ต้องนึกถึงโควิดอ่ะ
    #5,632
    0
  2. #5583 toto (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 01:35

    ตอนเห็นะคิดค้างคาวคือจะห้ามเลย เขื้อโรคนางเยอะ

    #5,583
    0
  3. #5415 Voranat2001 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 22:03
    กินค้างคาว=โควิด แต่ก่อนอ่านไม่คิดไรมาก ตอนนี้ิอ่านอีกครั้งอยากจะบอกว่า ระวังติดเชื้อโควิดนะคะ555
    #5,415
    0
  4. #5413 Android Wc (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 11:15
    อ่านสนุกมากๆครับ อ่านเพลินมาก จะช่วยอุดหนุนE-Book นะครับ แต่มีขายเป็นหนังสือหรือเปล่าครับอยากได้มาไว้สะสมถ้ามีโอกาส
    #5,413
    1
  5. #5412 zezeuiaz (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 02:09
    ขอบคุณที่ลงให้อ่าน จะรอตอนต่อไปนะ มาเร็วๆละ
    #5,412
    0
  6. #5411 Raina. (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 00:52
    อ่านถึงกินค้างคาวแล้วขนลุ๊กกก ถ้าคนกลุ่มนี้เคยผ่านช่วง COVID-19 อาจจะไม่มีใครยอมกินก็ได้นะ 555
    #5,411
    0
  7. #5410 0981276239 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 23:48
    สนุกที่สุดดดด
    #5,410
    0
  8. #5408 A Turtle (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 23:00
    เห็นไรต์อัพแล้วคิดถึงจังเลยค่ะ เรื่องนี้เราชอบมากเลยยยยยย //เปิดอ่านอีบุ้คเรื่องนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
    #5,408
    0
  9. #5407 บีม (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 22:13

    สนุกมากกกก

    #5,407
    0
  10. #5406 XCIIIXCVII. (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 21:31
    แงงงงง คิดถึงอ่ะ อ่านกี่รอบก็ชอบ
    #5,406
    0
  11. #3741 Pitta-Blue (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 18:51
    น้องแบมสุดยอดมาก
    #3,741
    0
  12. #3740 Palmlie (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 18:51
    ต้นไม้โคตรโหดอ่ะ
    #3,740
    0
  13. #3739 _amook (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 18:51
    ฮืออออออออ สุดยอดมากๆๆๆๆๆ ตอนแรกตกใจนึกว่าต้นไม้ปีศาจ ที่แท้ก็พลังแบมแบม สุดยอดดดดดดดดด
    #3,739
    0
  14. #3738 Bubynaja (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 18:51
    สุดยอดดดดด เจ๋งจริงๆๆ รอตอนต่อไปนะคะ
    #3,738
    0
  15. #3737 แม่มดน้อยเจ้าเสน่ห์ (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 18:49
    พลังน้องแบมเจ๋งมาก
    #3,737
    0
  16. #3736 Mo00 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 18:49
    มาแล้ววววว น้องแบมสุดยอดดด เก่งมากจัดการได้เด็ดขาดมาก รอ e-book นะคะ อยากอ่านรวดเดียวไปเลยยย
    #3,736
    0
  17. #3735 cho294754 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 18:49
    แบมแบมเก่งมากกก
    #3,735
    0
  18. #3734 aoo1909 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 18:48
    แบมแบมเก่งมากลู๊กกกกก
    #3,734
    0
  19. #3733 feeangel (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 18:47
    น้อยแบมไม่ได้เล่นๆนาจา
    #3,733
    0
  20. #3732 chuxx (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 18:46
    แบมมาเก็บงาน 55555
    #3,732
    0