ย้อนเวลาฝ่าวิกฤตวันสิ้นโลก [MARKBAM] (Y) / จบแล้ว

ตอนที่ 44 : EP39 – ซ่อนคม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,934
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 286 ครั้ง
    19 พ.ค. 63

พอกลับมาที่ห้อง แบมแบมก็เอาหัวมันฝรั่งในครัวออกมาลงกระถาง แล้วจัดการใช้พลังเร่งให้มันเติบโตดู

วูบบบ... 

ประมาณหนึ่งนาที มันฝรั่งในกระถางก็เติบโตเต็มที่ พอถอนออกมาก็พบว่ามันแตกหัวอีกเจ็ดหัว

“มันฝรั่งเหรอ?”

“อืม เก็บได้นาน อิ่มท้องด้วย” แบมแบมพยักหน้า เมื่อยูคยอมชะโงกหน้าเข้ามาดู

“ธาตุไม้ก็น่าอิจฉาดีนะ ไม่ต้องกลัวหิว”

“อืม ในชีวิตก่อนในเมืองPก็มีคนมีธาตุไม้”

“จริงเหรอ? ไม่น่าเชื่อว่าเมืองPจะวุ่นวาย ทั้งๆที่มีอู่ข้าวอู่น้ำอยู่ในตัวแบบนั้น”

“เมืองPมีพวกเจ้าคนนายคนเยอะ พอรู้ว่าในเมืองมีคนธาตุไม้ก็เข้าควบคุมตัวบังคับให้ผลิตข้าวและพืชผัก พอคนธาตุไม้คนนั้นเริ่มต่อต้าน เรียกร้องสิทธิต่างๆ ก็ถูกใช้วิธีการโหดร้ายบีบบังคับ”

“วิธีการโหดร้ายเหรอ?”

“อืม เหมือนจะถูกบังคับให้ใส่ปลอกคอไฟฟ้า"

“ปลอกคอไฟฟ้า...”

“อืม ที่เมืองP หากคนที่มีพลังแต่เรียกร้องโน่นนี่มากเกินไป ไม่อยู่ในกรอบ ควบคุมไม่ได้ ก็มักถูกผู้มีอำนาจหลอกล่อให้ใส่ปลอกคอ เด็กๆที่พลังปะทุหลังจากวันโลกาวินาศเองก็ด้วย” แบมแบมเล่าไปแววตาก็เย็นชาลง เขาเคยถูกคนที่มีอำนาจส่งไปนอนกับพวกที่มีพลัง พอสบโอกาสก็ต้องแอบใส่ปลอกคอให้ตามคำสั่ง ทำให้คนที่มีพลังถูกควบคุม

“แม่ง...”

“เพราะถูกใส่ปลอกคอ คนที่มีพลังธาตุไม้คนนั้นเลยทำแค่หน้าที่เดียว ไม่เคยออกสู้ ฉันไม่รู้เหมือนกันว่าธาตุไม้พลิกแพลงได้มากกว่านี้ไหม” แบมแบมพูดต่อ โดยที่มือยังคงแยกหัวมันฝรั่งลงดินแล้วใช้พลังเร่งการเติบโตซ้ำไปซ้ำมาจนริมฝีปากเริ่มซีดเซียว

“ถึงจะพลิกแพลงได้ แต่มึงมีน้องต้องดูแล กูไม่อยากให้มึงออกไปเสี่ยง”

“ขอบใจนะ” แบมแบมคลี่ยิ้มออกมา เมื่อเพื่อนคนนี้ยังคงเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดเหมือนในชีวิตที่แล้ว

“อืม แต่ถ้ามันพลิกแพลงได้จริงๆ มึงก็ต้องเก็บงำเอาไว้ เป็นไม้ตายปกป้องตัวมึงเองกับน้อง”

“เข้าใจแล้ว”

“เออ แล้วกับกูมึงก็ไม่ต้องบอกนะ กูไม่รู้ไม่เห็นดีกว่า มันจะเป็นคมที่มึงเก็บซ่อนเอาไว้จริงๆ”

“อืม เข้าใจแล้ว” แบมแบมพยักหน้ารับคำ

“ว่าแต่มึงจะใช้พลังให้ทะลุขีดจำกัดเลยไหม?”

“คิดว่าจะทำนะ”

“งั้นก็ตามสบาย เดี๋ยวมื้อเย็นของบีบีมกูจัดการเอง”

“ฝากด้วยนะ” พออีกฝ่ายอาสา แบมแบมก็ปลูกมันฝรั่งต่อจนกระทั่งถึงขีดจำกัดกระอักเลือดและหมดสติไป

 

แบมแบมมารู้ตัวอีกทีตัวเองก็อยู่บนเตียง มองไปรอบๆก็เห็นว่ามาร์คนอนอยู่ที่โซฟาอีกฝั่ง

 “บีบีมไม่อยู่...” แบมแบมพึมพำออกมา แต่ไม่ได้ตกใจ เพราะเดาได้ว่าน้องคงไปนอนกับยูคยอม

ร่างบางค่อยๆก้าวลงจากเตียง แล้วหยิบผ้าห่มไปห่มให้มาร์คที่กำลังหลับอยู่ การที่ตื่นขึ้นมาแล้วเห็นอีกฝ่ายเช่นนี้ ก็ต้องยอมรับเลยว่ารู้สึกอบอุ่นใจไม่น้อย

ปึก!  

เสียงบางอย่างชนเข้ากระจก ทำให้แบมแบมสะดุ้งก่อนจะหันไปตามเสียง

“ค้างคาว...” คืนนี้เป็นคืนเดือนหงาย แสงสว่างจากดวงจันทร์ทำให้เห็นบรรยากาศด้านนอกได้

เขาถึงขั้นขนลุกซู่ เพราะค้างคาวพวกนี้มันน่ากลัวน่าสยองตรงที่มันมีสองหัว และตัวก็ใหญ่อย่างกับแม่ไก่ ยิ่งไปกว่านั้นแบมแบมรู้สึกได้ว่าดวงตาสีแดงนับร้อยกำลังจ้องมาที่ตนเอง

ปึก! ปึก! ปึก! 

ค้างคาวหลายตัวพยายามบินชนกระจก แต่เพราะกระจกห้องนี้ถูกเปลี่ยนเป็นกระจกนิรภัยแล้ว มันจึงไม่แตกง่ายๆ

“คุณมาร์ค” แบมแบมสะกิดเรียก

“หือออ คุณแบมแบม”

“ตื่นเถอะครับ มีเรื่องแล้ว”

“เรื่องอะไรเหรอครับ?” มาร์คขยี้ตายังคงง่วงงุนอยู่

“มองไปที่ระเบียงสิครับ”

“ค้างคาว...”

“ครับ กลายพันธุ์ด้วย คุณมาร์คจัดการได้ไหมครับ เดี๋ยวผมวิทยุบอกคนอื่นๆให้ปิดพวกหน้าต่างประตูระเบียงให้แน่นหนาก่อน” แบมแบมรีบตั้งสติ แล้วลำดับขั้นตอนสิ่งที่ควรทำอย่างรวดเร็ว

“ได้ครับ คุณแบมแบมรีบวอบอกพวกมันเลย” 

มาร์คลุกขึ้นไปที่ระเบียง เขาไม่ได้เปิดกระจก แต่ก็สามารถใช้พลังบังคับให้มันหยุดบินได้

“คุณแบมแบมให้คนที่มีธาตุไฟไปด้านล่าง คอยเผาค้างคาวที่มันร่วงลงไป” มาร์คฉุกคิดแผนการขึ้นมาได้

“ได้ครับ” แบมแบมรับคำ ก่อนจะวิทยุบอกตามที่มาร์คสั่ง แม้ค้างคาวที่หล่นลงไปอาจจะไม่ตายในทันที แต่ด้วยความสูงขนาดนี้ กระดูกและปีกมันจะต้องมีการหักบ้างอย่างแน่นอน คนที่มีธาตุไฟแอบซุ่มจัดการอยู่ด้านล่างก็ง่ายขึ้น

“เยอะชะมัด” มาร์คเคร่งเครียดขึ้นมาเมื่อเห็นว่าจำนวนค้างคาวฝูงนี้มีมากมายหลายร้อยตัว

“เรียกให้ยูคยอมมาช่วยดีไหมครับ?”

“ยูคยอมอยู่กับน้องบีบีมนี่ครับ”

“ก็ใช่” แบมแบมยอมรับ มาร์คจึงส่ายหัว

“ถ้าอย่างนั้นอย่าดีกว่าครับ”

“อ๊ากกกก!” เสียงร้องดังมาจากชั้นที่สามสิบแปด อันเป็นชั้นที่มาร์คจัดให้ลิซ่า บาร์ตัน มิกกี้ และหมิง ลูกน้องของแจ็คสันที่มาใหม่ได้อาศัยอยู่

แบมแบมหันไปมองหน้ามาร์คทันที เพราะจำได้ว่านั่นเป็นเสียงของบาร์ตัน คนที่ปลุกพลังธาตุไฟได้

“หมอนั่นคงจะปิดประตูระเบียงไม่ทัน” มาร์คขมวดคิ้วเข้าหากัน ส่วนแบมแบมก็ใจกระตุก เมื่อเห็นว่าบาร์ตันถูกฝูงค้างคาวลากออกมากลางอากาศ!

“คุณมาร์ค ค้างคาวพวกนั้นมันปล่อยบาร์ตันลงไป!” แบมแบมหวีดร้องออกมา

“บ้าจริง!” มาร์คเตรียมจะใช้พลังฉุดบาร์ตัน

แต่ทว่า... 

“เกือบไปแล้ว!” เป็นแจ็คสันที่โผล่มาจากระเบียงห้องข้างๆ เจ้าตัวใช้พลังธาตุลมโอบอุ้มบาร์ตันเอาไว้

“แจ็คสัน!”

“มาร์คมึงช่วยป้องกันที กูจะเอาบาร์ตันขึ้นมา”

“โอเค!” มาร์คพยักหน้ารับ ก่อนจะใช้พลังสั่งให้ค้างคาวที่พุ่งเข้าหาบาร์ตันหยุดบินและตกลงไป มีค้างคาวบางส่วนพุ่งเข้าหาแจ็คสันเหมือนกัน แต่ถูกจินยองยิงด้วยกระสุนหิน ลีโอที่คอยคุ้มกันอยู่กลายร่างเป็นเหล็กและจับค้างคาวฉีกปีกโยนลงไปชั้นล่าง

ลิซ่าที่อยู่ชั้นเดียวกับบาร์ตันก็ไม่น้อยหน้า สั่งให้มิกกี้และหมิงใช้ปืนไฟช่วยยิงค้างคาวจากระเบียง

“บาร์ตัน มึงโอเคไหม?” แจ็คสันถามลูกน้องที่ช่วยมาได้ ที่เขาต้องออกมาเสี่ยงนอกระเบียง ไม่อยู่ด้านในเหมือนจินยองกับมาร์ค เพราะเขาควบคุมลมให้มีประสิทธิภาพผ่านกระจกได้ไม่เต็มที่

“เจ็บครับ พวกมันกัดผมซะเนื้อหลุดหูแหว่งเลย” บาร์ตันพูดอย่างเจ็บแค้น ก่อนจะหันไปใช้พลังไฟเผาค้างคาวฝูงนั้น

“โคตรเยอะ!” แจ็คสันใช้พลังธาตุลมของตนต้านไม่ให้ค้างคาวบินหนีไปจากปืนไฟของพวกลิซ่ากับไฟของบาร์ตัน ถือเป็นการทำงานที่เข้าขากันเป็นอย่างมาก

“ยูคยอมทางฝั่งห้องนายเป็นยังไงบ้าง?” แบมแบมวิทยุถาม เพราะห่วงทั้งเพื่อนทั้งน้อง

[“ทางฝั่งนี้ยังไม่มี”] ยูคยอมตอบกลับมาแบมแบมก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก ดูท่าทางแล้วค้างคาวกลายพันธุ์ฝูงนี้บินมาด้านนี้ด้านเดียว

ปึก! ปึก! ปึก!

“กระจกชั้นโน้นจะแตกอยู่แล้ว” ลิซ่าร้องออกมา เพราะค้างคาวบางส่วนโจมตีไปยังห้องของคนที่อยู่ชั้นล่างๆด้วย แบมแบมเม้มปากเข้าหากันแล้วจ้องไปที่ต้นไม้หน้าคอนโด

ธาตุไม้มันควรจะทำได้มากกว่าเร่งการเจริญเติบโตของพืชผักสิ!

ธาตุน้ำ ธาตุลม ที่ดูเหมือนจะอ่อนแอยังพลิกแพลงให้มันร้ายกาจได้เลย แล้วทำไมธาตุไม้จะทำไม่ได้!

แบมแบมกรีดร้องอยู่ในใจ 

ทันใดนั้นต้นไม้ที่เขาจ้องอยู่ก็เริ่มขยับ!

ซู่!!!

รากของต้นไม้ต้นนั้นผุดขึ้นมาจากดิน มันไม่ต่างอะไรกับหนวดปลาหมึกพุ่งสูงขึ้นมาแทงรัดค้างคาวที่มันกำลังโจมตีห้องคนอาศัยที่อยู่ชั้นล่างๆ

“ต้นไม้ผี!” คนอื่นๆที่ไม่รู้ว่าต้นไม้ต้นนั้นเกิดขึ้นเพราะพลังของแบมแบมก็ต่างตื่นตกใจ

“ใจเย็นก่อน มันยังไม่ได้โจมตีเรา ก็ปล่อยมันไปก่อน กำราบค้างคาวฝูงนี้ให้ได้ก่อน” แจ็คสันตะโกนสั่งออกไป ทุกคนจึงมุ่งความสนใจไปที่ฝูงค้างคาว

ด้านล่างเองก็ไม่น้อยหน้า เสี่ยบี กับโจ้ช่วยกันเผา เตนล์เองก็ใช้พลังดูดค้างคาวลงดินไปด้วยเช่นกัน

การดูดลงดินของเตนล์ ถือเป็นการฆ่า ที่คงผลประโยชน์มากที่สุด เพราะหลังจากที่พวกมันตายสนิทแล้วพวกเขาสามารถกู้มันขึ้นมาได้

ส่วนการเผาของเสี่ยบีกับโจ้นั้น ถือเป็นการตัดปัญหาเพื่อความปลอดภัย ดังนั้นจึงเหลือแค่คริสตัลเท่านั้น

ผ่านไปราวๆครึ่งชั่วโมงค้างคาวหลายร้อยตัวก็ถูกสยบด้วยการประสานงานกันของผู้มีพลังหลายคน

รากของต้นไม้ที่แบมแบมควบคุมอยู่ก็กลับลงดินไป และกลายเป็นเพียงต้นไม้ธรรมดาอีกครั้ง

 

 

มีE-BOOK วางขายแล้ว

ภายในประกอบไปด้วยเนื้อหาเริ่มต้นจนจบ

ตอนพิเศษ1 ความโดดเด่นของยองแจ

ตอนพิเศษ2 ลักพาตัว

ตอนพิเศษ3 ขุมอำนาจเก่าที่หายไป

ตอนพิเศษ4 ผู้อพยพ

ตอนพิเศษ5 ค่ายเมืองPแตกแล้ว

ตอนพิเศษ6 ทุกอย่างลงตัว

ตอนพิเศษ7 ควบคุมไปถึงทะเล

ตอนพิเศษ8 เคลียร์ป่าชายเลน

ตอนพิเศษ9 ต้องก้าวไปข้างหน้า

ย้อนเวลาฝ่าวิกฤตวันสิ้นโลก

Get it now

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 286 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,636 ความคิดเห็น

  1. #5582 toto (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 01:24

    ควบคุมต้นไม้ได้จริงไ

    #5,582
    0
  2. #5409 0981276239 (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 23:39

    ตาตื่นเวลานี้เพราะแจ้งเตือนนิยายอัพ

    5555

    สนุกมากกก

    ติดตาม สู้ๆนะค่าาา
    #5,409
    0
  3. #3628 picky_milky (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 11:37
    กดด้วยความรวดเร็ว และเม้นก่อน อ่านไปอีกกกก รอต่อค่า
    #3,628
    0