ย้อนเวลาฝ่าวิกฤตวันสิ้นโลก [MARKBAM] (Y) / จบแล้ว

ตอนที่ 37 : EP32 - ประโยชน์ของผลจากต้นไม้ผี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,014
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 346 ครั้ง
    15 เม.ย. 63

คนของแจ็คสันเหลืออยู่ทั้งหมดห้าคน ส่วนอาวุธที่มีอยู่ก็เต็มรถคอนเทนเนอร์สามคัน ทำให้ต้องมานั่งวางแผนกันว่าจะออกกันไปยังไง

“รถขนอาวุธคันที่สองกับคันที่สามให้มีคนคุ้มกัน ส่วนคันแรกอยู่ใกล้กับรถนำทาง คงปลอดภัยในระดับหนึ่ง”แจ็คสันสรุป ทุกคนก็พยักหน้าเห็นด้วย ที่จริงแจ็คสันควรไปช่วยคุ้มกันรถขนย้ายอาวุธคันแรก แต่เขากลัวว่าจินยองที่คอยช่วยปิดทางจะหมดแรงก่อนเวลาอันควร ดังนั้นเขาควรอยู่ใกล้ๆเพื่อช่วยคุ้มกันจินยองด้วย

“โชคดีจริงๆที่คุณจินยองเป็นผู้มีพลัง”ลิซ่าที่เป็นคนประเทศTพูดขึ้น เธอจัดเป็นหัวกะทิพอๆกับลีโอ และถือว่าเป็นหัวหน้าทีมของที่นี่

“อืม ถ้าไม่มีจินยอง ฉันคงมาหาพวกแกที่นี่ไม่ได้”

“แต่น่าเสียดายนะคะ ที่กลุ่มเราไม่มีใครที่มีพลังเลย”ลิซ่าดูเสียดายอย่างที่พูดจริงๆ

“ก็ถ้ามันมีกันง่ายขนาดนั้น ก็ไม่มีใครโชคร้ายกลายเป็นซอมบี้แล้ว”

“นั่นสินะ ว่าแต่ข้างนอกเงียบไปแล้ว”พอลิซ่าพูดอย่างนี้ทุกคนก็เงี่ยหูฟัง ไม่มีเสียงกรีดร้องมาสักพักแล้ว

“ต้นไม้นั่นคงกินไปหมดแล้ว”แจ็คสันไม่เชื่อว่าพวกที่ล้อมโรงงานจะรอด ในเมื่อถ้าเขาไม่มีจินยองก็คงไม่รอดเช่นกัน

“แจ็คสัน ฉันเริ่มดีขึ้นแล้ว น่าจะฝ่าออกไปได้แล้วล่ะ”จินยองพูดขึ้น ก่อนหน้านี้เขากินคริสตัลเข้าไป ทำให้ฟื้นฟูพลังได้เร็วขึ้น

“อย่าเพิ่งเลย มึงดีขึ้นแต่พลังใช่ว่าจะฟื้นฟูมาเยอะ ยังไงเพื่อความชัวร์รอไปก่อนดีกว่า”

“แน่ใจเหรอวะว่าจะรอต่อ ถ้ากลับไปช้าฉันกลัวว่า...”

“กลับไปช้าดีกว่ากลับไปไม่ถึงนะ”พอได้ยินแจ็คสันพูดอย่างนี้ จินยองก็เงียบไป ไม่อาจหาคำพูดใดมาโต้แย้งได้อีก

“คุณจินยองไปพักก่อนเถอะครับ”

“อืม”จินยองพยักหน้ารับคำลีโอ ก่อนจะหันกลับไปนอนพักที่กระบะหลังรถต่อ

จินยองตื่นขึ้นมาอีกครั้งกลางดึก ทุกคนดูเตรียมพร้อมที่จะออกเดินทางตลอดเวลา

“พร้อมจะกลับกันแล้วใช่ไหม?”

“ไม่พร้อม”

“อ้าว”จินยองร้องออกมาอย่างฉงน เมื่อแจ็คสันบอกว่าไม่พร้อม ทั้งที่ทุกคนพร้อมจะพุ่งออกจากที่นี่ตลอดเวลา

“จะเคลื่อนที่สุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้ ไม่แน่ว่าการเดินทางกลางคืนอาจจะอันตรายกว่าตอนกลางวันด้วย เราต้องรู้สถานการณ์ภายนอกก่อน”เหตุผลของแจ็คสันทำให้จินยองพยักหน้าคล้อยตาม

“ถ้าอย่างนั้นฉันจะค่อยๆสลายป้อมปราการหิน”

“โอเค”แจ็คสันสั่งพร้อมกับหยิบกล้องอินฟราเรดขึ้นมา เพื่อส่องดูสถานการณ์ท่ามกลางความมืด

พอจินยองสลายปราการหินไปส่วนหนึ่ง แจ็คสันก็เห็นว่าสถานการณ์ด้านนอกนั้นสงบมาก กระทั่งซอมบี้ก็ไม่มีสักตัว แต่ทุกคนยังคงรู้สึกกดดัน เพราะต้นไม้ผีนั้นมันยังคงอยู่เบื้องหน้า

“ดูเหมือนมันจะออกลูกมากกว่าเดิม”

“ลูกของมันเรืองแสงด้วยนะ”จินยองพูดขึ้น แม้เขาจะเห็นไม่ชัดอย่างแจ็คสันที่ส่องกล้อง แต่ก็เห็นว่าลูกของต้นไม้ผีนั่นมันเรืองแสง

“อืม มันดูสงบมาก อ๊ะ!? นั่นมีซอมบี้เดินผ่าน”แจ็คสันคิดว่าต้นไม้ต้นนั้นจะต้องจับซอมบี้ดูดเลือดดูดเนื้อแน่นอน แต่สิ่งที่เห็นกลับไม่เป็นเช่นนั้น ต้นไม้ผีปล่อยให้ซอมบี้เดินผ่านไปเฉยๆ

“ทำไม...”

“เหมือนมันหลับเลยค่ะเจ้านาย”ลิซ่าพูดขึ้น

“มันเป็นต้นไม้นะ หลับได้ด้วยเหรอ”

“คือมันก็ไม่เหมือนต้นไม้ทั่วไป ตั้งแต่มันวิ่งได้แล้วไหมคะ?”ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของลิซ่า

“แต่ผมว่ามันอาจจะมีจุดที่เหมือนกับต้นไม้อยู่นะ”ลีโอแสดงความคิดเห็นที่แตกต่างออกมา

“ยังไง?”

“สังเคราะห์แสงไงครับเจ้านาย ถ้ามันเคลื่อนไหวในตอนกลางวัน แล้วสงบในตอนกลางคืนแบบนี้ แสงอาจเป็นปัจจัยสำคัญทำให้มันเคลื่อนไหวอย่างพวกคนพวกสัตว์”

“ถ้าเป็นอย่างนั้น เราออกเดินทางตอนเช้า มันก็อาจจะอันตรายกว่าเดินทางตอนนี้”แจ็คสันสรุป เขาไม่อยากเดินทางตอนกลางคืน แต่ถ้าแสงเป็นปัจจัยทำให้ต้นไม้ผีเคลื่อนที่ การรอเวลาเช้าวันใหม่ ไม่ใช่ทางเลือกที่ฉลาดแน่นอน

“งั้นเราควรออกเดินทางตอนนี้ ถูกไหม?”จินยองถามเพื่อความแน่ใจอีกครั้ง

“อืม ทุกคนเตรียมพร้อม”สิ้นเสียงสั่งของแจ็คสัน ทุกคนก็แยกย้ายกันไปยังรถคอนเทนเนอร์ตามที่วางแผนกันเอาไว้

บรื้นนน!

เมื่อสตาร์ทติดเครื่องจินยองก็สลายป้อมปราการหิน เพื่อความปลอดภัยเขาบังคับหินทั้งหมดไปครอบคลุมเป็นโดมขังต้นไม้ผีนั่นเอาไว้ด้วย!

“รีบออกไปเร็วเข้า!”

บรื้นนนน

รถทั้งสี่คันวิ่งตามกันออกมา รอบๆโรงงานนั้นซอมบี้ค่อนข้างบางตา เพราะเมื่อช่วงกลางวันต้นไม้ผีคงจะกินไปจนเกือบหมด

โครม!

ปัง! ปัง! ปัง!

แต่พอพ้นเขตโรงงานมาได้สักระยะก็เริ่มมีซอมบี้มาปรากฏตัวเรื่อยๆ ทำให้ลีโอขับรถชน จินยองเองก็ใช้กระสุนหินยิง แจ็คสันเองก็ไม่น้อยหน้ายิงปืนใส่พวกมันมาตลอดทางเช่นกัน

เพราะมีคันหน้าสุดคอยเปิดทางให้ รถคอนเทนเนอร์สามคันจึงวิ่งตามหลังมาอย่างราบรื่น

“ถึงเขตนี้แล้ว สามารถติดต่อที่คอนโดได้แล้ว”แจ็คสันตะโกนสั่งลีโอ เพราะมันใกล้ถึงคอนโดแล้ว ระยะนี้สามารถวิทยุสื่อสารถึงกันได้

“ครับเจ้านาย!นี่จินลีสัน เรากำลังจะถึงในอีกสิบนาที”

[“นี่ดับเบิ้ลบี ดีใจที่พวกคุณกลับมา เราจะเตรียมพร้อมสำหรับการเปิดกำแพงของพวกคุณ”]เป็นแบมแบมที่ตอบกลับมา น้ำเสียงดูตื่นเต้นมาก ลีโอเดาได้เลยว่าทางฝั่งนั้นเองก็คงกำลังร้อนใจที่มืดค่ำแล้ว แต่พวกเขายังกลับไปไม่ถึงคอนโด

“โอเคครับ”

เมื่อรถมาถึงคอนโด ก็เห็นแสงไฟสว่างโร่รอท่าอยู่ จินยองเปิดกำแพงหินให้ลีโอบังคับรถเข้าไป

ส่วนรถคอนเทนเนอร์ทั้งสามคันที่วิ่งตามเข้ามาต้องเบี่ยงไปจอดที่สนามหญ้า เพราะรถมันใหญ่ไม่อาจเข้าไปในลานจอดรถ

“จินยองรีบปิดเร็วเข้า!”แจ็คสันรีบสั่ง จินยองจึงปิดกำแพงหิน

“อย่าเพิ่งลงรถกันนะ”มาร์คสั่ง จากนั้นก็ใช้พลังควบคุมให้ซอมบี้ที่วิ่งตามรถเข้ามาลอยละลิ่วออกไปกระแทกถนนด้านนอกจนเละ

ไม่กี่อึดใจต่อมาก็มีเสียงดังจากเครื่องขยายเสียง ดังห่างจากคอนโดไปประมาณเจ็ดถึงแปดร้อยเมตร ทำให้ซอมบี้ส่วนใหญ่ตามเสียงพวกนั้นเห็นได้ชัดว่าฝ่ายมาร์คได้วางแผนการนี้ไว้เป็นอย่างดี

“รอให้มันไปรวมกันเยอะๆก่อนแล้วค่อยจุดระเบิด”

“ครับพี่มาร์ค”ยูคยอมรับคำ ส่วนพวกแจ็คสันก็พากันลงรถ

“ขอบใจมากที่คอยรอรับพวกกู”

“อืม พอเห็นหน้าพวกแก ฉันก็หายกังวลเสียที”มาร์คตบไหล่แจ็คสัน

“พอดีเจอตัวปัญหานิดหน่อย เลยกลับมาช้า”

“ป่ะ... ขึ้นไปพักกินข้าวกินปลากันก่อน ส่วนเรื่องเวรยามไม่ต้องห่วงพวกภพจะรับช่วงต่อเอง”

“อืม จินยองมันก็ต้องการพักเหมือนกัน”แจ็คสันพเยิดหน้าไปทางจินยองที่ยูคยอมเข้าไปช่วยประคอง

“ฉันไม่ได้สภาพแย่ขนาดนั้น”เจ้าตัวไม่ยอมรับสภาพ ทุกคนจึงได้แต่ส่ายหัวยิ้มๆ

เมื่อขึ้นมาบนเพนท์เฮาส์ของมาร์ค แจ็คสัน จินยอง ลีโอและพวกลิซ่า ต่างกินข้าวกันอย่างเอร็ดอร่อย บรรยากาศจึงผ่อนคลายลง

“ที่บอกว่าเจอตัวปัญหาคือยังไงเหรอ?”มาร์คถามขึ้นพลางรินไวน์ให้แจ็คสัน

“เจอต้นไม้วิ่งได้ไล่ฆ่ามาน่ะสิ”

“ต้นไม้วิ่งได้!”แบมแบมดูตื่นเต้นมากกว่ากังวล ทำให้แจ็คสันขมวดคิ้วเข้าหากัน

“คุณแบมแบมครับ โดนต้นไม้ไล่ฆ่ามันน่ายินดีตรงไหนครับ?”

“อ่า... ขอโทษครับ คุณแจ็คสันกับคุณจินยองคงลำบากกันมาก แต่พูดตรงๆจะไม่ให้ผมตื่นเต้นก็เกรงว่าจะเป็นการโกหก เพราะต้นไม้ที่วิ่งได้นั่น มันมีประโยชน์มากเหมือนกัน”แบมแบมพูดอย่างรู้สึกผิดที่ก่อนหน้าดูดีใจเกินเหตุออกไป

“มีประโยชน์ยังไงเหรอครับ?”มาร์คถามขึ้น

“ผลของมันสามารถปลุกกระตุ้นให้คนธรรมดามีพลังได้”

“มีพลัง!!!”ทุกคนใจกระตุก ลีโอจึงหยิบผลของต้นไม้ผีส่งให้แบมแบม

“นี่เป็นผลของมันที่เจ้านายเก็บมาได้ คุณไม่ได้พูดเล่นใช่ไหม มันสามารถปลุกพลังได้จริงๆใช่ไหม?”

“ผมไม่เคยเห็นผลของมันใกล้ๆ แต่ถ้ามันเหมือนพวกต้นไม้ผีที่วิ่งไล่กวดจับสิ่งมีชีวิตกินได้ ผลของมันสามารถปลุกพลังได้แน่นอนครับ”

“ต้นไม้ผีกับต้นที่ออกผลปลุกพลังได้ มันต่างกันยังไงวะแบมแบม?”ยูคยอมถามขึ้น

“โดยรวมแล้วก็คล้ายกันมาก รากสามารถกลายเป็นหนวดจับสิ่งมีชีวิตมาดูดเลือดเนื้อเป็นอาหาร แต่ก็มีจุดที่แตกต่างคือ พวกต้นไม้ผีทั่วไปจะไม่สามารถเคลื่อนที่ถอนตัวเองออกจากดินได้ และมันจะกระตุ้นให้รอบๆตัวของมันมีต้นไม้ธรรมดาขึ้นอย่างหนาแน่น เพื่อพรางตัวของมัน วิธีฆ่าคือต้องถอนรากมันออกและเผาไม่ให้เหลือซาก ซึ่งถ้าต้นใหญ่ก็สามารถฆ่าได้ยากมาก”

“แล้วพวกต้นที่ออกผลปลุกพลังล่ะครับ?”มาร์คถามขึ้น

“มันสามารถถอนตัวเองออกจากดินได้ วิ่งตามเหยื่อได้ แต่มันก็มีจุดอ่อนคือมันจะหลับตอนกลางคืน ดังนั้นจะเก็บผลของมันได้ก็ต้องทำตอนกลางคืน แต่ยังไงตอนเก็บต้องมีคนที่มีพลังธาตุไฟไปด้วย เพราะทันทีที่ลูกมันถูกเด็ดออกไปจากต้นมันจะตื่น”พอแบมแบมอธิบายจบ ทุกคนก็ต่างนิ่งคิดไป

“ถ้ามันตื่นก็ยากมากที่จะหนี เพราะมันโคตรโหด ตามติดยิ่งกว่าหมาซะอีก”แจ็คสันยังนึกขยาดไม่หาย

“เพราะงั้นเลยต้องมีคนธาตุไฟคอยฆ่ามันไงครับ เลยเก็บผลมันได้แค่ครั้งเดียวต่อต้น ทำให้มันหายากมาก”แบมแบมพูดพลางส่งผลไม้ปลุกพลังคืนให้แจ็คสัน

“ต้นที่เราเจอมันยังไม่ตายครับ ผมขังมันเอาไว้ในโดมหิน”จินยองพูดขึ้น โดมหินที่เขาใช้ขังต้นไม้นั่น หนาเป็นอย่างมาก มันไม่น่าที่จะพังออกมาได้โดยง่าย

“มันมีลูกเยอะไหมครับ”

“ผมเห็นว่าที่ต้นมันยังมีอีกหลายลูกเลย”แจ็คสันตอบ เมื่อนึกถึงตอนที่ตัวเองส่องกล้อง

“ยังไงเราคงต้องหาโอกาสไปเก็บมา ยิ่งพวกเรามีคนที่มีพลังในกลุ่มมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งได้เปรียบในการใช้ชีวิตในยามที่โลกเป็นแบบนี้มากขึ้น”

“คุณแบมแบมพูดถูก แต่เพื่อให้ปลอดภัย ยังไงเราควรต้องมีคนธาตุไฟไปด้วย”มาร์คพูดขนาดนี้ แน่นอนว่าทุกคนต้องนึกถึงเสี่ยบี

“ถ้าอย่างนั้นพรุ่งนี้เรานัดเสี่ยบีมาคุยก็แล้วกันครับ”

“ทำไมไม่บอกทางวิทยุเลยล่ะ?จะได้ไม่เสียเวลา”ยูคยอมเห็นว่าที่แบมแบมเลือกที่จะนัดมาพูดคุย นอกจากเสียเวลาแล้ว ยังเสี่ยงในการเดินทางด้วย

“ตอนนี้คนทั่วไปอาจจะยังไม่รู้ประโยชน์ของผลปลุกพลัง พูดคุยผ่านวิทยุจะทำให้เรื่องนี้รั่วไหล”

“คุณแบมแบมรอบคอบมากครับ ถ้าหลังจากที่เราเก็บผลปลุกพลังมาได้ มีคนรอตลบหลังพวกเรายามอ่อนแรงจะเป็นเรื่องที่อันตรายมาก”มาร์คพยักหน้าเห็นด้วย

“โอเค ถ้าอย่างนั้นพรุ่งนี้นัดเสี่ยบีมา ส่วนผลปลุกพลังลูกนี้ พวกคุณจัดการกันเอาเองเถอะครับว่าใครจะเป็นคนกิน” แม้มันจะยั่วใจมากแค่ไหน แต่แบมแบมตระหนักดีว่าเขาไม่ควรเป็นคนได้กินมัน

“เจ้านายเป็นคนเก็บมาได้ เจ้านายควรจะเป็นคนกินมัน”ลีโอมองไปยังผู้เป็นนาย

“ฉันรู้สึกกลัวยังไงก็ไม่รู้”

“ถ้าพี่แจ็คสันไม่กล้ากิน ให้ผมลองก่อนก็ได้นะ”ยูคยอมเสนอตัว ในยามนี้เขาเชื่อในตัวเพื่อนสนิทโดยไม่มีข้อแม้ไปแล้ว

“อย่าล่อลวงคุณลุงแจ็คสันสิครับ”บีบีมที่นั่งกินขนมเงียบๆมานานสองนานพูดโพล่งออกมา

“บีบีมใครสั่งใครสอนให้คิดแบบนี้กัน พี่ไม่ได้ล่อลวงเสียหน่อย แค่อาสาเป็นทัพหน้าเท่านั้นเอง”

“ดูมาจากทีวีครับ ก็หน้าตาพี่ยูคยอมเหมือนตัวโกงกำลังล่อลวงอยู่เลย”บีบีมตอบกลับมาทำให้ทุกคนหัวเราะ เว้นก็แต่แจ็คสัน

“น้องบีบีม เอ่อ... พี่ชายว่า... พี่ชายยังไม่แก่พอจะเป็นคุณลุงเลยนะ”

“ทำใจเถอะแจ็คสัน”จินยองตบบ่าปลอบใจ

“ทำใจอะไรกูยังไม่แก่เลย”

“เด็กมักพูดความจริง ส่วนผลปลุกพลังนั่น จะกินไหม ถ้าไม่กินก็ให้ลีโอ หรือยูคยอมไป”มาร์คพูดเร่งให้ตัดสินใจ ทำให้แจ็คสันก้มมองผลปลุกพลังในมืออย่างคนคิดไม่ตก

“กู...”

“เจ้านายครับ ถ้าเจ้านายมีพลัง ผมจะกังวลเรื่องความปลอดภัยของเจ้านายน้อยลง”

“พูดซะกูเป็นตัวภาระเลยนะลีโอ”แจ็คสันมองแรงใส่ ในขณะที่ลีโอทำเป็นมองโน่นนี่ไม่รู้ไม่ชี้

“กินเถอะค่ะเจ้านาย อย่างที่ลีโอว่า ถ้าเจ้านายกินพวกเราก็กังวลน้อยลง”

“ลิซ่า เธอก็ด้วยเหรอ?”แจ็คสันโวยวาย ทำเอาลูกน้องคนอื่นๆหัวเราะขำขัน

แบมแบมมองความสัมพันธ์ของคนกลุ่มนี้แล้วรู้สึกสะท้านในใจ ในโลกที่เป็นอย่างนี้คนยังคงภักดี แสดงว่าที่ผ่านมาแจ็คสันดีกับคนของตัวเองเป็นอย่างมาก

“กินเถอะแจ็คสัน ฉันเชื่อว่ามันปลุกพลังได้อย่างที่คุณแบมแบมพูด”

“โอเค กูกินก็ได้”ว่าแล้วแจ็คสันก็กินผลปลุกพลังเข้าไป

“รสชาติเป็นไงบ้างครับพี่?”ยูคยอมถาม

“ก็เหมือนแอปเปิ้ล... อึก...”

“อดทนกินไปให้หมดลูกเลยนะครับ อาจจะทรมานไปสักหน่อย แต่หลังจากผ่านพ้นไปได้ จะดีเอง”แบมแบมกดดันให้แจ็คสันกินให้หมด

“รู้สึกปวดร้าวไปทั้งตัวเลย... อึก...”หลังจากที่แจ็คสันกินไปจนหมด หน้าก็ซีดเผือด ดูทรมานเป็นอย่างมาก แบมแบมจึงพูดปลอบใจออกไป

“ก็เจ็บปวดพอๆกับคุณมาร์คยามพลังปะทุนั่นแหละครับ ไม่ต้องกลัวหรอกครับ”

“มึงทรมานขนาดนี้เลยเหรอวะ?”แจ็คสันหมดแรงทรุดลงไปกับพื้น ทำให้มาร์คกับจินยองต้องเข้าไปช่วยประคอง

“ก็มากอยู่... แต่ไม่ต้องกลัวยังมีคริสตัลเหลืออยู่ น่าจะพอช่วยแกได้บ้าง”เมื่อมาร์คบอกว่ายังมีคริสตัลเหลืออยู่ แจ็คสันก็รู้สึกเหมือนพระเจ้ามาโปรด จะให้เขาทนทรมานแบบนี้มันอาจจะไม่ไหวจริงๆ

 

มีE-BOOK วางขายแล้ว

ภายในประกอบไปด้วยเนื้อหาเริ่มต้นจนจบ

ตอนพิเศษ1 ความโดดเด่นของยองแจ

ตอนพิเศษ2 ลักพาตัว

ตอนพิเศษ3 ขุมอำนาจเก่าที่หายไป

ตอนพิเศษ4 ผู้อพยพ

ตอนพิเศษ5 ค่ายเมืองPแตกแล้ว

ตอนพิเศษ6 ทุกอย่างลงตัว

ตอนพิเศษ7 ควบคุมไปถึงทะเล

ตอนพิเศษ8 เคลียร์ป่าชายเลน

ตอนพิเศษ9 ต้องก้าวไปข้างหน้า

ย้อนเวลาฝ่าวิกฤตวันสิ้นโลก

Get it now

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 346 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,636 ความคิดเห็น

  1. #5574 toto (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 23:01

    พพลังของแจ็คคืออะไรนะ

    #5,574
    0
  2. #5358 sevenroses (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 21:42

    ตื่นเต้นอยากรู้มาก

    #5,358
    0
  3. #5357 ThanThip25 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 14:56
    ตื่นเต้นแทน
    #5,357
    0
  4. #5355 JBBOW (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 18:36
    ตื่นเต้นแทนพี่แจ็คสันที่จะมีพลังแล้วววว!! จะเป็นพลังอะไรหนอออ?
    #5,355
    0
  5. #5354 YupawadeeAllamat (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 15:14
    หนุกมากกกก พี่แต็คมีพลังแล้ว
    #5,354
    0
  6. #5353 บีม (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 13:43

    สนุกมากๆเลยค่ะ 👍👍👍👍สู้ๆนะคะไรท์

    #5,353
    0
  7. #5352 XCIIIXCVII. (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 13:05

    รอค่าา่
    #5,352
    0
  8. #3048 aeayzii (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 11:09

    ชอบมากๆๆมาต่ออีกนะค่ะ
    #3,048
    0
  9. #3047 Cnkm18 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 11:07
    สนุกมากกกกกก​ ว่าแต่ลิงที่กัดลิซ่าก็เป็นแค่ลิงกลายพันธุ์​ไม่ใช่ลิงซอมบี้ใช่มั้ย​ ลิซ่าคงไม่เปลี่ยนเป็นซอมบี้ใช่มั้ยยยยย
    #3,047
    0
  10. #3046 KuenNun (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 10:57
    จิ้นยูคบีมได้มั้ย55555555
    #3,046
    0
  11. #3045 Cheerup!! (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 10:54
    ฮืออ ช่วงนี้อัพบ่อย ดีใจจัง
    ตามเรื่ิองนี้มานานจะตามต่อไปยันอีบุ๊คนะค่ะะ
    #3,045
    0
  12. #3044 bananaoppo2018 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 10:54

    ต่อค่ะ
    #3,044
    0
  13. #3043 _amook (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 10:51
    ฮืออออออออ ลุ้นมากกกกกกกกก
    #3,043
    0
  14. #3042 SMCDMMBB (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 10:49

    สนุกค่ะ
    #3,042
    0