ย้อนเวลาฝ่าวิกฤตวันสิ้นโลก [MARKBAM] (Y) / จบแล้ว

ตอนที่ 36 : EP31 – ต้นไม้ผี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,812
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 285 ครั้ง
    15 เม.ย. 63

ยูคยอมยืนตัวสั่นอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะตั้งสติและรีบไปหาแบมแบมที่ห้อง เพื่อเล่าเรื่องที่ตนเองเพิ่งจะประสบพบเจอให้ฟัง

“แบมแบม!”

“โวยวายอะไร?”แบมแบมที่กำลังดูแลแปลงผักอยู่ถามขึ้น

“เส้นทางนั้นน่ะ”

“ทางนั้น?”

“ก็ทางที่บีบีมบอกว่ามันมีแต่เลือดน่ะ มันเป็นอย่างที่น้องว่าจริงๆ”ยูคยอมพูดโดยที่ใบหน้ายังซีดเผือดอยู่ แบมแบมเห็นว่าเพื่อนมีสีหน้าไม่ดี จึงเข้ามาพยุงไปนั่งที่เคาน์เตอร์บาร์ตรงครัว แล้วรินน้ำให้ดื่ม

“ดื่มน้ำก่อน แล้วค่อยๆพูด”

“อืม แล้วนี่น้องอยู่บนห้องนอนใช่ไหม?”

“เปล่าหรอก น้องไปดูหนังห้องคุณมาร์ค”

“อย่างนั้นก็ดี เราจะได้พูดคุยกันได้สะดวกขึ้น”

“อืม แล้วที่บอกว่ามันมีแต่เลือดนี่มันยังไง?”

“เส้นทางนั้นมันมีตัวประหลาดอยู่ มันคล้ายลิง แต่ว่ามีปีก อยู่กันเป็นฝูงเลย”ยูคยอมพูดไปก็ตัวสั่นด้วยความตื่นกลัว ปนเปกับความรู้สึกขยะแขยง

“ลิงมีปีก ฉันไม่เคยเจอนะ แต่เคยได้ยินวีรกรรมของมันมาก่อน ทั้งไวและปราดเปรียว นิสัยแย่ ทั้งลักขโมย ทั้งฆ่าสิ่งมีชีวิตต่างเผ่า ขนาดสายพันธุ์เดียวกันต่างฝูงก็ยังฆ่า หลีกเลี่ยงได้ก็หลีกเลี่ยง”

“อืม เรื่องนี้ฉันจะเอาไปคุยกับพวกพี่มาร์คพี่แจ็คสันอีกที แต่ประเด็นคือน้องบีบีมรู้ได้ไงวะ?”พอยูคยอมจุดประเด็นขึ้นมา แบมแบมก็เกิดอาการคิดไม่ตก

“พลังของน้องคือการย้อนอดีตไม่ใช่เหรอ?”

“ถ้าการย้อนอดีตคือการใช้พลังขั้นสุดล่ะ ถ้านอกเหนือจากนั้นน้องสามารถทำอย่างอื่นได้?”คำถามของยูคยอมทำให้แบมแบมนึกไปถึงมาร์ค ที่มีพลังจิตเคลื่อนย้ายสิ่งต่างๆได้ แต่เทคนิคขั้นสูงสุดคือการสั่งให้ระเบิด

“แต่น้องยังไม่ห้าขวบเลย พลังก็ยังไม่ปะทุนะ”

“ก็อาจเป็นไปได้ไม่ใช่เหรอ ที่พลังของน้องจะมากจนสามารถใช้มันได้ก่อนเวลา ยิ่งพักหลังๆมาน้องก็ได้กินพวกเนื้อสัตว์กลายพันธุ์ที่มีพลัง นั่นอาจส่งผลดีกับน้อง”

“ก็คงเป็นอย่างนั้น แต่ไม่แน่มันก็อาจจะเป็นเรื่องบังเอิญ อย่าคาดหวังกับน้องมากเกินไปดีกว่า ฉันไม่อยากให้น้องกดดัน”

“อืม ฉันเข้าใจ”ยูคยอมพยักหน้าคล้อยตาม

“แล้วโดรนของฉันล่ะ?”พอแบมแบมถามถึงโดรน ยูคยอมก็ยิ้มแหยๆมาเป็นคำตอบ

“มันโดนลิงมีปีกกินไปแล้วล่ะ”

“เฮ้อออ”แบมแบมได้แต่ถอนหายใจ และส่ายหัวปลงตก ที่โดรนหายไปอีกลำ

 

ทางด้านของแจ็คสันก็สามารถไปถึงที่ซ่อนอาวุธ แต่กลับมาพบกับสถานการณ์ที่ไม่ค่อยดี เนื่องจากโรงงานแยกขยะถูกปิดล้อมจากกองกำลังอื่นอยู่

“พวกแกมีคนแค่นั้นจะดันทุรังไปทำไม ส่งของมาให้พวกเราดีกว่า”

“ใช่ๆมาร่วมมือกันเถอะ”พวกที่ปิดล้อมอยู่พยายามกล่อมคนด้านใน ทำให้แจ็คสันรู้ว่าคนของตนยังมีชีวิตรอดอยู่

“ฝันไปเถอะ อาวุธนี่เป็นของเจ้านายพวกเรา”

“ป่านนี้เจ้านายของพวกแกคงตายไปแล้ว ยอมรับความจริงเถอะ”ด้านนอกพูดเกลี้ยกล่อม คราวนี้ด้านในไม่ตอบโต้ใดๆกลับมา

ตุบ...

หากแต่... โยนระเบิดมือออกมาหนึ่งลูก

“ระเบิด!”

ตูมมมม!

พวกที่ปิดล้อมอยู่กระโดดหนีคนละทิศทาง มีบางคนบาดเจ็บสาหัสและตกตายไป

“ไม่ยอมให้ใครมายั่วยุนี่ต้องเป็นพวกเราแน่นอน”ลีโอพึมพำออกมา

“แต่เสียงดังแบบนี้ไม่นานพวกซอมบี้มันต้องแห่มาแน่”แจ็คสันพูดขึ้นอย่างหนักใจ

“ถ้าอย่างนั้นเราต้องรีบจัดการคนพวกนี้ แล้วพาพวกของเรากลับไปให้เร็วที่สุด”ลีโอแนะนำ

“อืม จินยองต้องขอแรงแล้วนะ”

“ไม่มีปัญหา”จินยองที่อยู่ตรงกระบะหลังตอบกลับมา แจ็คสันก็กระโดดลงจากหน้ารถ แล้วไปยืนข้างๆจินยอง จากนั้นก็ปลดล็อกปืนกล จ่อไปยังพวกที่ปิดล้อมโรงงานแยกขยะ

ขณะเดียวกันเมื่อพวกนั้นตั้งหลักได้ก็โกรธจัด พวกมันหยิบอาวุธขึ้นมา แล้วรุมยิงเข้าไปด้านใน

“ในเมื่อพวกแกอยากตายกันนัก พวกฉันก็จะสงเคราะห์ให้ ฆ่าพวกมันแล้วปล้นของมาให้หมด!”

“ครับลูกพี่!”พวกมันยกปืนขึ้นและเหนี่ยวไกเข้าไปในโรงงาน แจ็คสันเองก็ไม่รอช้า เหนี่ยวไกยิงโจมตีพวกมันจากด้านหลังทันที

ปัง! ปัง! ปัง!

“พวกมันมีคนมาสมทบ!หลบเร็ว!”ไม่เพียงร้องเตือนกัน พวกมันยังหันปลายกระบอกปืนมาทางนี้ โชคดีที่รถที่ลีโอขับไม่หยุดนิ่ง ส่วนตัวจินยองเองก็สร้างโล่หินรับลูกกระสุนแทน ทำให้พวกเขาไม่ได้รับบาดเจ็บ

“นี่มันอะไรกันวะ? ทำไมมันมีก้อนหินมาได้”

“หรือจะเป็นอย่างที่ได้ยินมา พวกที่มีพลังพิเศษ!”พวกมันตื่นตกใจ

“จะมีพลังหรือไม่มีก็ไม่ต้องกลัว พวกมันมีแค่นั้น พวกเรามีกันตั้งยี่สิบ ฆ่าให้หมด!”คนที่ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าตะโกนสั่ง คนที่เหลือจึงรีบเหนี่ยวไกใส่พวกแจ็คสัน

“ถอยก่อน!”แม้จะมีจินยองสร้างโล่หินป้องกัน แต่ด้วยจำนวนที่น้อยกว่าทำให้ต้องระมัดระวัง ถอยตั้งหลักก่อน

“รับทราบ”ลีโอบังคับรถให้ถอยออกมาจนพ้นระยะกระสุนของฝ่ายตรงข้าม

“เอาไงดี คนเราน้อยกว่าเสียเปรียบเห็นๆ”

“จะมีวิธีไหนที่กำจัดพวกมันได้บ้าง”สมองของแจ็คสันกำลังหาวิธีอย่างหนัก

ทว่า!

ยังไม่ทันจะได้คำตอบ ต้นไม้ที่รถจอดเทียบอยู่ก็สั่นไหวอย่างแรง!

ครืดดด!

“ต้นไม้มันขยับได้!”จินยองตะโกนออกมา ลีโอเองระแวดระวังตัวอยู่แล้ว จึงใส่เกียร์และถอยแล้วหนีออกมาอย่างรวดเร็ว

“มันคือต้นไม้ผีที่คุณแบมแบมพูดถึงใช่ไหม?”ทุกคนมองต้นไม้ต้นนั้นด้วยความตื่นตะลึง รากของมันไชออกมาจากพื้นดิน เคลื่อนไหวยั้วเยี้ยไม่ต่างจากหนวดปลาหมึก

“คงใช่ อ๊ะ! นะ... นั่นมันกินซอมบี้ด้วย”ลีโอขนลุกไปทั้งตัว เมื่อเห็นว่ารากของต้นไม้นั้นรวบและรัดตัวซอมบี้เอาไว้ แล้วสูบเอาเลือดเนื้อเข้าไปจนร่างของซอมบี้แห้งกรอบ ก่อนจะแตกสลายกลายเป็นผงไป

“มันกินแค่ซอมบี้ หรือว่ากินอย่างอื่นด้วย”

“แกไม่น่าถามโง่ๆเลยนะแจ็คสัน ฉันว่ามันกินทุกอย่างที่เคลื่อนไหวได้นั่นแหละ เร็วเข้าลีโอ ถอยห่างจากมันอีก!”จินยองไม่พูดเปล่า ตะโกนสั่งให้ลีโอถอยห่างอีก เพราะรากของต้นไม้ผีนั่นกำลังพุ่งมาทางพวกเขา

ซู่!!!

แม้รถจะถอยออกมาแล้ว แต่ใช่ว่าจะปลอดภัย ในเมื่อมันสามารถถอนตัวเองขึ้นมาจากพื้นดิน และใช้รากเป็นขาวิ่งตามพวกเขามาได้!

“มันยังเป็นต้นไม้อยู่ใช่ไหม?”แจ็คสันพูดขึ้น เขาแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาของตนเอง ปฏิกิริยาตอบโต้อัตโนมัติในตอนนี้คือเหนี่ยวไกปืนยิงใส่ต้นไม้ผีต้นนั้น

“มันเป็นต้นไม้นะ ยิงใส่ไปก็เท่านั้น”จินยองเตือนสติเพื่อนขณะที่สร้างกำแพงหินป้องกันรากของต้นไม้ ที่แจ็คสันยิงไปก็แค่ทำให้เปลือกไม้ถลอกเท่านั้น

“แล้วจะทำไงดีล่ะ?”

“ระวังลีโอ!”ยังไม่ทันที่จินยองจะตอบอะไรก็ต้องหวีดร้องเตือนคนขับรถอย่างลีโอ เพราะรากของต้นไม้ผีมันทะลุพื้นดินไปดักรอที่ด้านหน้า!

เอี๊ยดดดด!

ลีโอเหยียบเบรกจนล้อไหม้ ทำให้รถหยุดก่อนจะถึงรากพวกนั้น

“มันจะโกงเกินไป ข้างหลังก็ต้นมัน ข้างหน้าก็รากมัน!”แจ็คสันหน้าซีดเผือด จินยองเองตั้งสติได้ไว จึงสร้างโดมหินล้อมรอบป้องกันรากของต้นไม้ผีก่อนที่มันจะแทงเข้ามาได้ทันพอดี

ปัง!

เสียงรากปะทะกับหินดังสนั่น ทุกคนถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อพ้นจากอันตรายมาอย่างฉิวเฉียด

“เกือบไปแล้ว แต่มันมืดมากเลย ลีโอเปิดไฟหน่อย”เพราะอยู่ในโดมหิน ที่เป็นเหมือนป้อมปราการปิดตาย ทำให้ไม่มีแสงสว่างลอดเข้ามา บรรยากาศรอบตัวจึงมืดมิด ดังนั้นแจ็คสันจึงสั่งให้ลีโอเปิดไฟ

“ครับเจ้านาย”เมื่อไฟหน้าเปิดสว่าง พวกเขาก็เห็นว่ามีส่วนของกิ่งต้นไม้ผีอยู่ในโดมด้วย มันคงเกือบจะเข้ามาได้

“ถ้าคุณจินยองช้ากว่านี้อีกแค่ไม่กี่วิ พวกเราตายหมดแน่”ลีโอหอบหายใจแรง เมื่อมองไปยังกิ่งเล็กๆที่ติดอยู่ในโดมด้วย กิ่งมันไม่มีฤทธิ์ร้ายเหมือนรากที่เหมือนหนวดปลาหมึก รัดและดูดกลืนเลือดเนื้อของสิ่งมีชีวิต ดังนั้นมันจึงทำได้เพียงสั่นไหวเล็กน้อยเท่านั้น

“หึ อยากรู้นักว่ามันจะเจ็บเป็นไหม!”เกือบตายมีหรือแจ็คสันจะไม่โกรธ เขาหยิบเลื่อยไฟฟ้าขึ้นมาแล้วเปิดเครื่อง จากนั้นก็ตัดกิ่งต้นไม้ผี

ครืดดด

ดูเหมือนต้นไม้ผีจะเจ็บปวดอยู่เหมือนกัน เพราะมันสั่นไหวและดิ้นรุนแรงขึ้น แต่หลังจากกิ่งที่อยู่ด้านในของมันถูกเลื่อยจนขาด จินยองก็บังคับให้โดมหินปิดสนิทหนาแน่นกว่าเดิม ไม่มีส่วนใดของต้นไม้นั่นเล็ดลอดเข้ามา

“ดูยางไม้พวกนี้สิเหมือนเลือดเลย”จินยองพูดพลางหยิบกิ่งที่ถูกตัดหล่นอยู่ที่พื้นกระบะหลังขึ้นมาดู

“ใช่... โอ๊ะ... มันมีลูกด้วยอ่ะ”แจ็คสันมองผลของต้นไม้ผีนั่นด้วยความประหลาดใจ มันเหมือนกับผลแอปเปิ้ลสีเหลือง แต่มันมีลายแปลกๆสีแดงคล้ายเส้นเลือด

“มันอาจมีประโยชน์ก็ได้ เก็บเอาไว้ถามคุณแบมแบมก็แล้วกัน”พอจินยองเสนอขึ้นแบบนี้ ทุกคนก็พยักหน้าเห็นด้วย

“อืม กูเห็นด้วยกับมึง เอาไว้หน้ารถก็แล้วกัน”แจ็คสันส่งให้ลีโอเก็บไว้ในหน้ารถ จะได้ไม่หล่นหาย

“แต่เราอยู่แบบนี้ไม่ได้นะครับ ยังไงในโดมปิดตายนี่อากาศมันมีจำกัด”ลีโอเตือนสติ

“ฉันรู้ เอาเป็นว่าฉันจะทำทางอุโมงค์ให้รถวิ่งไปก็แล้วกัน”

“พลังมึงจะพอเหรอ?”

“ทำอุโมงค์จากหินที่มีอยู่บนดินอยู่แล้ว มันช่วยประหยัดพลังได้เยอะ น่าจะเพียงพอทำให้เราหลุดพ้นจากต้นไม้ผีนี่ได้”

“หลุดพ้น...”ในหัวของแจ็คสันสว่างวาบขึ้นมา เขาจ้องมองไปที่จินยองด้วยแววตาตื่นเต้น

“ทำไมมองแบบนี้วะ?”

“กูไม่ได้พิศวาสหรอกน่า ก็แค่คิดว่าล่อไอ้ต้นไม้นี่ไปจัดการไอ้พวกที่ล้อมโรงงานขยะอยู่น่าจะเป็นวิธีที่ดี”

“อืม ไม่เลวเลย!”จินยองพยักหน้าเห็นด้วยจากนั้นการสร้างทางอุโมงค์ของจินยองก็เริ่มต้นขึ้น แต่มีการเผยตัวล่อต้นไม้ผีไปด้วยเป็นระยะทำให้มันตามมาจนถึงโรงงาน!

“นั่นมันตัวบ้าอะไรวะนั่น!”พวกที่ปิดล้อมโรงงานอยู่ตื่นตะลึงเมื่อเห็นต้นไม้ปิศาจ

“จินยองใช้พลังของมึงพังประตูโรงงานเข้าไป”

“ได้!”จินยองสร้างแท่งหินขนาดใหญ่ พังประตูโรงงานเข้าไป พวกลูกน้องของแจ็คสันที่อยู่ด้านในไม่รู้ว่าเป็นเจ้านายของตนเองก็หันปลายกระบอกปืนมา แต่จินยองเตรียมตั้งรับอยู่แล้วกระสุนปืนจึงปะทะเข้ากับกำแพงหินแทน!

ปัง! ปัง! ปัง!

“หยุดยิง!นี่กูพ่อพวกมึงเอง!”แจ็คสันตะโกนออกมาดังลั่น ทำให้ทุกคนหยุดยิงแทบจะทันที

“เจ้านาย!”

“เออ!”

“เจ้านายทำประตูพัง พวกเราตายแน่!”หนึ่งในนั้นดีใจที่เจอเจ้านาย แต่ก็เสียใจเช่นกัน ที่อยู่ในสถานการณ์เสี่ยงตายมากกว่าเดิม

“กูปิดได้น่า”

“ฉันสิเป็นคนปิด!”จินยองรีบใช้พลังสร้างปราการหินปิดล้อมเอาไว้ ทำให้ปลอดภัยจากกระสุนปืนและต้นไม้ผี

ซึ่งในขณะเดียวกันพวกที่อยู่ด้านนอกกลับต้องถูกต้นไม้ผีจู่โจมแทนพวกแจ็คสัน!

“อ๊ากกกก!”เสียงหวีดร้องดังระงมไปทั่ว เห็นได้ชัดว่าเจ้าต้นไม้ผีนั่นไม่ละเว้นแม้แต่คนเดียว

“แฮ่ก แฮ่ก”

“เป็นยังไงบ้างจินยอง?”แจ็คสันประคองเพื่อน เมื่อเห็นว่าจินยองหน้าซีด หอบจนตัวโยน และมีท่าทางทรมาน

“ดูเหมือนฉันจะใช้พลังเกินขีดจำกัดแล้ว”

“อืม ถ้าอย่างนั้นก็พักก่อนเถอะ ตอนนี้ต้นไม้ผีนั่นมันสนใจล่าพวกด้านนอก เราอยู่อย่างเงียบๆไปสักพักมันคงไม่สนใจเรา”

“งั้นขอพักหน่อยนะ”จินยองกัดฟันพูด ดูท่าทางเจ็บปวดมาก แจ็คสันอึดอัดที่ไม่สามารถช่วยอะไรเพื่อนได้

“เจ้านาย...”

“ลีโอ สั่งให้ทุกคนเตรียมตัวให้พร้อม จินยองฟื้นพลังได้เมื่อไหร่เราจะกลับคอนโดกัน”

“ครับเจ้านาย ทุกคนเตรียมตัวย้ายที่มั่น แล้วก็ทำอย่างเงียบเสียงที่สุด อย่าให้พวกข้างนอกรับรู้การเคลื่อนไหวของเรา”ลีโอหันไปสั่งการ ทุกคนพยักหน้ารับ

 

 

มีE-BOOK วางขายแล้ว

ภายในประกอบไปด้วยเนื้อหาเริ่มต้นจนจบ

ตอนพิเศษ1 ความโดดเด่นของยองแจ

ตอนพิเศษ2 ลักพาตัว

ตอนพิเศษ3 ขุมอำนาจเก่าที่หายไป

ตอนพิเศษ4 ผู้อพยพ

ตอนพิเศษ5 ค่ายเมืองPแตกแล้ว

ตอนพิเศษ6 ทุกอย่างลงตัว

ตอนพิเศษ7 ควบคุมไปถึงทะเล

ตอนพิเศษ8 เคลียร์ป่าชายเลน

ตอนพิเศษ9 ต้องก้าวไปข้างหน้า

ย้อนเวลาฝ่าวิกฤตวันสิ้นโลก

Get it now

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 285 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,636 ความคิดเห็น

  1. #5625 ตัวซึมเศร้า (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2564 / 22:47

    มันจะเหมือนผลปีศาจใน วันพีช ไหมกินแล้วมีพลังอะไรแบบนั้น ลุ้นมากค่ะสนุก

    #5,625
    0
  2. #5573 toto (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 22:47

    ผลของมันจะเป็นประโยชน์มั้ยนะ

    #5,573
    0
  3. #5387 yukai (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 21:31

    ขอบคุณ
    #5,387
    0
  4. #5372 Thewonderful99 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 14:28
    สนุกมากกก
    #5,372
    0
  5. #2973 aeayzii (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 11:32

    ขอให้ปลอดภัยทุกคนเถอะนะคะ
    #2,973
    0
  6. #2972 FaNg+SJ+HyukJae (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 11:32
    เข้มข้นเรื่อยๆ รอนะคะ
    #2,972
    0
  7. #2971 Duckkypet (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 11:30
    กลัวแทนสองพี่น้องมาก5555 หวังเกพัคเกคือรุกหนักจนเสี่ยกับหมวยไปไม่ถูกแล้วจ้า55555 แบมใกล้จะมีพลังแล้วใช่มั้ยยยยย
    #2,971
    0
  8. #2970 KuenNun (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 11:29
    กลับมาปลอดภัยนะทุกคน
    #2,970
    0