ย้อนเวลาฝ่าวิกฤตวันสิ้นโลก [MARKBAM] (Y) / จบแล้ว

ตอนที่ 32 : EP27 - จู่โจม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,794
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 327 ครั้ง
    8 มิ.ย. 63

เสี่ยบีกับยองแจกำลังจะเข้าไปใช้วิทยุสื่อสารในห้องของแบมแบม ทำเอามาร์คจิตใจห่อเหี่ยวจนเผลอออกอาการทางสีหน้า จนยูคยอมต้องสะกิดเพื่อน

“มึงเห็นใจพี่มาร์คหน่อยเถอะ”

“ฉันให้กอดไปแล้วนะ”

“แต่กอดกับเข้าห้องได้มันไม่เหมือนกันนะ มันเหมือนพี่แกยังไม่ได้รับความไว้วางใจจากมึง”คำพูดของยูคยอมสะกิดใจของแบมแบม

“คุณมาร์คครับ เข้าไปด้วยกันไหมครับ?”

“ได้เหรอครับ?”ดวงตาของมาร์คเปล่งประกายทันที แจ็คสันที่ยืนอยู่ข้างๆกลอกตาไปมา พอลูกแมวน้อยให้ความหวังเข้าหน่อยก็กระดี๊กระด๊าอย่างกับไม่เคยเศร้าอะไรเลย

“ครับ คุณมาร์คเข้าไปฟังสถานการณ์ฝ่ายเสี่ยบีด้วยจะดีกว่า เผื่อมีอะไรต้องช่วยกันตัดสินใจ”

“ที่ตัวพูดมาก็ถูก คุณมาร์คเข้าไปด้วยกันก็แล้วนะครับ”ยองแจเห็นด้วยกับแบมแบม เพราะที่นี่มาร์คก็คือหัวหน้า เผื่อว่าเกิดเหตุไม่คาดฝันกับทางนั้น การตัดสินใจของมาร์คเป็นเรื่องสำคัญ

“ถ้าอย่างนั้นรบกวนด้วยนะครับ”

“เชิญครับ”แบมแบมผายมือ มาร์คเดินยิ้มกริ่มเข้าไป ส่วนพรรคพวกของมาร์คคนอื่นๆก็ต่างแยกขึ้นไปพักบนเพนท์เฮาส์

เมื่อเข้ามาด้านใน คนที่ไม่เคยเข้ามาก็ค่อนข้างตื่นตาตื่นใจ ในห้องพื้นที่ถูกใช้งานอย่างคุ้มค่า แต่ก็ไม่ได้รกหรือดูคับแคบ มันบ่งบอกได้ถึงความมีระเบียบของผู้เป็นเจ้าของ

“ยูคยอมนอนห้องเดียวกับคุณแบมแบมเหรอครับ?”มาร์คถามขึ้น เมื่อเห็นเครื่องนอนสำรองวางตรงพื้นที่ว่างๆข้างเตียง

“ครับ นอนข้างล่างนี่แหละครับ”แบมแบมตอบไปอย่างไม่คิดอะไรมาก ในขณะเดียวกันคนที่ได้รับคำตอบรู้สึกเหมือนยิ้มไม่ค่อยออก อิจฉาที่ทั้งคู่ใกล้ชิดกันเกินไป

“นอนพื้นไม่สบายเหมือนนอนเตียงหรอกครับ นี่ผมรอความอนุเคราะห์จากพี่มาร์คอยู่นะ”ยูคยอมเป็นคนฉลาด เขามองสีหน้าและแววตาของมาร์คออก จึงรีบเอาตัวเองออกจากทะเลความหึงหวงของมาร์ค

“แน่นอน!เดี๋ยวน้ำใช้ได้เมื่อไหร่ นายก็ย้ายได้เลย”มาร์ครีบตกลง เขาเริ่มมองยูคยอมดีขึ้นไปอีกระดับ

“ขอบคุณล่วงหน้าครับพี่”

“ส่วนห้องของคุณแบมแบม ถ้ามันไม่สะดวกยังไง คุณจะเก็บที่นี่เอาไว้เป็นห้องเก็บเสบียง แล้วเลือกพักห้องอื่นที่สะดวกสบายก็ได้นะครับ ยังไงชั้นนี้ก็มีว่างอีกสี่ห้อง ตกแต่งแล้วทั้งหมด”มาร์คเสนอขึ้นอย่างใจกว้าง

“ขอบคุณครับ แต่อยู่ในห้องนี้อุ่นใจกว่าครับ”แม้มันจะไม่สวยงามเหมือนห้องอื่น แต่แบมแบมเสริมความปลอดภัยของห้องเอาไว้

“ถ้าคุณแบมแบมว่าอย่างนั้น ผมก็ไม่ขัดครับ”

“อ๊ะ ตอบมาแล้ว”เสียงตื่นเต้นของยองแจทำให้ทุกคนหันไปสนใจการสื่อสารกับคนทางอะพาร์ตเมนต์

[“นี่เตนล์โจ้ตอบ”]

“พี่เองนะ ทางนั้นเป็นยังไงบ้าง?”เสี่ยบีรีบถาม

[“ปกติดีครับเสี่ย ไม่มีใครรู้ว่าเสี่ยกับเจ๊ออกไปข้างนอก”]เตนล์ตอบกลับมา

“อืม ดีแล้ว พวกมึงไม่มีธุระอะไรก็ไม่ต้องลงไปชั้นล่าง เข้าใจไหม?”เสี่ยบีเองก็เป็นห่วงลูกน้องทั้งสองคนไม่น้อย

[“ครับพวกผมก็ไม่ค่อยได้ลงไปหรอก ทำไร่เลี้ยงสัตว์ให้เจ๊อยู่ข้างบนนี่แหละ”]

“อืมดีแล้ว”

[“แต่เสี่ย ผมกับโจ้แอบคุยกันนะ ถ้ายังมีคนอยู่กับเราอีกสิบสี่คน หากไม่ขยายการผลิตอาหาร เราอาจอดตาย”]

“อืม กูรู้ เดี๋ยวกลับไปก็คงต้องหาทาง เพิ่มผลผลิต”

[“ครับ เสี่ยกลับมาเร็วๆนะ พวกเรารออยู่”]

“อืม แล้วเจอกัน เลิกสาย”เสี่ยบีทิ้งท้าย ก่อนจะวางวิทยุสื่อสารลง พอได้รู้ความเป็นไปของฝั่งนั้นก็สบายใจขึ้น

“เรื่องห้องพักของคุณกับน้อง เดี๋ยวพักห้องข้างๆคุณแบมแบมก็แล้วกันนะครับ”มาร์คพูดขึ้น

“ขอบคุณมากครับ”

“ทางผมต่างหากที่ต้องขอบคุณ”มาร์คพูดไปตามความจริง เพราะเสี่ยบีกับน้องเป็นฝ่ายมาช่วยฝั่งนี้

“อาหารเย็น วันนี้ผมตั้งใจทำก๋วยเตี๋ยวเลี้ยงน่ะครับ”

“ก๋วยเตี๋ยว...”

“ครับคุณมาร์ค ทำง่ายแล้วก็อร่อยด้วย”

“ที่จริง ผมยังไม่ได้บอกคุณว่าเราได้เนื้อสัตว์กลายพันธุ์มาด้วย”มาร์คนึกถึงไอ้แมวผีตัวนั้นขึ้นมาได้ เลยรีบบอก เขายินดีหากแบมแบมจะนำไปทำอาหาร

“เนื้อพวกนั้นแช่แข็งเอาไว้ใช้ยามมีคนได้รับบาดเจ็บ จะมีประโยชน์มากกว่านะครับ”พอได้ยินเช่นนี้ มาร์คก็ยิ่งชื่นชมที่คนที่ตนเองชอบมองการณ์ไกลเสมอ

“แล้วคริสตัลละครับ มันมีอันเดียวจะแบ่งยังไงครับ?”ยองแจถามขึ้น เพราะมาร์คกับเสี่ยบี มีส่วนสำคัญในการฆ่าเหมือนกัน มันชี้ขาดไม่ได้ว่าใครควรจะเป็นคนได้ไป

“ผมยกให้เสี่ยบีก็แล้วกัน”

“จะดีเหรอครับ?”เสี่ยบีลังเลที่จะรับ เพราะถ้ามองตามความจริง หากมาร์คจะลงมือฆ่า ก็สามารถทำคนเดียวได้

“ครับ คุณลำบากมาช่วย ก็ควรที่จะได้รับอะไรกลับไปบ้าง”พอมาร์คพูดเช่นนี้ เสี่ยบีก็สบายใจขึ้น

“ขอบคุณครับ”

“อืม ส่วนเรื่องอาหารเย็น ทำที่นี่ กินที่นี่มันอาจจะคับแคบเกินไป ขึ้นไปที่เพนท์เฮาส์ของผมดีไหมครับ?”มาร์คเสนอขึ้น

“กำลังจะขอคุณมาร์คอยู่พอดีเลยครับ”แบมแบมคลี่ยิ้มอย่างพึงพอใจ ทุกคนเลยย้ายฐานไปที่เพนท์เฮาส์ชั้นบนสุด โดยไม่ลืมที่จะเอาพวกวัตถุดิบไปด้วย

มื้อนี้ก็เป็นอีกมื้อที่พวกมาร์คทั้งสี่คนกินได้เยอะกว่าปกติ เพราะมันอร่อยกว่าทำเอง และไม่จำเจที่มีแต่ย่างๆทอดๆ

“ลีโอแกจะกินผักเยอะเกินไปแล้ว”แจ็คสันอดที่จะว่าคนสนิทไม่ได้ เมื่อมันลวกผักเยอะจนล้นถ้วย

“ผมไม่ได้กินผักมาหลายวันแล้วครับเจ้านาย”

“ตามใจเอ็ง”

“พูดถึงเรื่องผักเรื่องเสบียง ผมเองก็มีโครงการจะสร้างที่นี่ให้เป็นแหล่งผลิตอาหารเหมือนกันครับ เสี่ยบีคุณมีพลัง พวกผมก็มีพลัง เราน่าจะร่วมมือกันนะครับ”มาร์คชักชวนเสี่ยบี

“ร่วมมือ”

“ใช่ ร่วมมือกันออกไปขนย้ายวัสดุ อุปกรณ์ เมล็ดพันธุ์ที่จำเป็น”คำชวนของมาร์คทำให้เสี่ยบีนิ่งเงียบ ใช่แล้วจะปลูกผักเลี้ยงสัตว์ เรื่องวัสดุอุปกรณ์ที่จะทำชั้นปลูกผัก คอกเลี้ยงสัตว์ ก็ต้องหามาเพิ่ม

“ด้วยความยินดีครับ”เสี่ยบียื่นมือไปจับตกลงกับมาร์ค ฝั่งนี้มีผู้มีพลังถึงสองคน มันคุ้มที่จะร่วมทีมด้วยอยู่แล้ว

“แต่ก่อนจะพูดถึงเรื่องนั้น เราคงต้องจัดการเรื่องน้ำให้เสร็จก่อนนะ”แจ็คสันย้ำเรื่องที่จะต้องทำเป็นอันดับแรก

“อืม หลังจากจัดการเรื่องน้ำเสร็จ ก็ส่งเสี่ยบีกับคุณยองแจกลับไปก่อน แล้วจากนั้นเราก็นัดวันเวลากันอีกที”มาร์คสรุป

“ทำไมไม่ไปหาวัสดุอุปกรณ์เลยล่ะครับ?”ยองแจถามขึ้นอย่างไม่เข้าใจ

“คือ จากนี้ไปเรามีแผนการจะไปขนย้ายอาวุธก่อนน่ะครับ”จินยองเป็นคนตอบออกมา พวกเขาทิ้งอาวุธของแจ็คสันนานเกินไป เกรงว่าจะมีคนไปพบเข้า จึงต้องขนย้ายก่อน

“ขนย้ายอาวุธ?”

“อาวุธของเฮียเองแหละหมวย”แจ็คสันชี้มาที่ตนเอง

“ตัวไม่ใช่เฮีย!เค้ามีเฮียบีแค่คนเดียว”

“จ้าๆ ไม่ใช่ก็ไม่ใช่”แจ็คสันยกมือเหมือนยอมแพ้ แต่ยังคงส่งยิ้มกวนประสาทให้ยองแจเป็นระยะ

“ขนย้าย พวกคุณพูดอย่างกับมีเยอะเลยนะครับ”

“หึหึ คุณไม่อยากรู้หรอกว่ามันเยอะแค่ไหน”แจ็คสันยิ้มให้เสี่ยบี ด้วยหน้ากากของนักค้าอาวุธ ทำให้เสี่ยบีกลืนน้ำลายลงคอ

คนคนนี้คือเสือ...

นั่นคือสิ่งที่เสี่ยบีสัมผัสได้ จากนี้ไปเขาต้องเตือนเรื่องการวางตัวของน้องชายเสียหน่อยแล้ว เขาไม่อาจปกป้องน้องได้ตลอดเวลา ยิ่งไม่มีกฎบ้านกฎเมืองแบบนี้ เขาไม่อยากเดาเลยว่าคนคนนี้จะจัดการยองแจอย่างไร ถ้าเกิดยองแจล้ำเส้นมากเกินไป

 

เช้าวันต่อมา

มาร์คยกหน้าที่จัดการขุดบ่อบาดาลให้แจ็คสัน ยองแจ ยูคยอมและแรงงานผู้ชายอีกสามคนช่วยจัดการ ส่วนเขาและคนที่เหลืออื่นๆ ประจำตรงกำแพงทั้งสี่ทิศ เพื่อรับมือกับซอมบี้ที่จะกรูมาที่นี่เมื่อได้ยินเสียงขุดเจาะ

[“ทางผมเรียบร้อยแล้วครับ”]ลีโอพูดผ่านวิทยุสื่อสาร ซึ่งเจ้าตัวเป็นสไนเปอร์จัดการกับฝั่งหนึ่งที่ว่าง ไม่มีคนที่มีพลังคอยคุมเชิง

“พวกคุณภพที่อยู่บนกำแพงก็พร้อมแล้วใช่ไหม?”มาร์คถามขึ้น เพราะลีโออยู่ที่สูง ส่วนตรงกำแพงมีพวกภพใช้อาวุธที่ได้จากแบมแบมคอยคุมเชิง

[“พร้อมครับ”]

“ถ้าอย่างนั้นเริ่มทำตามแผนเลย”มาร์คมองไปทางแบมแบมที่มองเหตุการณ์อยู่ตรงระเบียงห้องกับบีบีม เพื่อเป็นแรงใจ ก่อนจะเปิดลำโพงเสียงดังกระหึ่ม ซอมบี้ที่อยู่ในละแวกใกล้ๆ ต่างเบนทิศทางมาที่คอนโด

ทว่า...

เพียงไม่กี่ก้าว มันก็หันไปทางตรงกันข้าม เพราะมาร์คใช้พลังของตนบังคับให้ลำโพงลอยล่อซอมบี้ไปไกลราวๆห้าร้อยเมตร

“เป็นไปตามแผน เริ่มการขุดเจาะได้”มาร์คสั่งผ่านวิทยุสื่อสาร จากนั้นไม่กี่วินาทีเสียงขุดเจาะก็ดังขึ้น มีซอมบี้บางตัวหันกลับมาทางคอนโด แต่ก็ถูกคนที่ประจำจุดจัดการไปจนหมด

ผ่านไปสิบห้านาที การขุดเจาะต้องหยุดชะงักลง เพราะซอมบี้กลับมาล้อมคอนโดมากขึ้น มาร์คใช้แผนเดิมคือส่งลำโพงออกไปอีก

[“มีพวกกลายพันธุ์ด้วย”]เสียงจินยองดังมาทางวิทยุสื่อสาร

“จัดการไปหรือยัง?”

[“จัดการแล้วครับ”]จินยองตอบกลับไป มาร์คถอนหายใจอย่างโล่งอก จากนั้นไม่นานซอมบี้รอบโรงแรมก็ตามเสียงลำโพงไปจนโล่งอีกครั้ง จึงเริ่มการขุดเจาะรอบสอง เป็นอย่างนี้สลับกันไป

จนกระทั่ง...

[“ได้แล้วโคตรพ่อโคตรแม่น้ำเลย”]ยูคยอมบอกผ่านวิทยุสื่อสารมาอย่างตื่นเต้น ทุกคนจึงพากันยิ้มออก

“ภารกิจจบแล้ว”

“ใช่”

ทุกคนกำลังจะพากันไปตรงบริเวณที่ขุดบ่อบาดาล หากแต่... บางทีมันก็ไม่ได้ราบรื่นเสมอไป

“กรี๊ดดด!”เสียงลดากรีดร้องลั่น

[สัตว์กลายพันธุ์!ผมกำลังช่วยยิงสกัดอยู่!]ลีโอรายงานผ่านวิทยุสื่อสาร มาร์ค จินยอง และเสี่ยบี รีบพากันไปทางฝั่งนั้นทันที

สภาพที่เห็นคือกำแพงฝั่งนี้ถูกทำลาย มีชายคนหนึ่งที่ร่วมทำงานกับมาร์คตายด้วยสภาพขาดสองท่อน พอมองไปที่ตัวการก็ถึงขั้นตาเบิกกว้าง

“สาบานนะว่านั่นจระเข้”เสี่ยบีพึมพำออกมา เมื่อตัวการคือจระเข้ตัวใหญ่กว่าช้าง หนำซ้ำหางของมันยังแตกต่างจากจระเข้ธรรมดา ตรงปลายหางมันกลายสภาพเป็นใบมีดขนาดใหญ่ และนั่นคงจะเป็นสาเหตุให้ชายคนนั้นขาดเป็นสองท่อน

“หยุด!”มาร์คสั่งออกไป ดวงตาจ้องเขม็ง จระเข้ยักษ์จ้องกลับมา มันพยายามจะฝืนคำสั่งมาร์คแต่ไม่เป็นผล เลยได้แต่หยุดนิ่ง

“คุณมาร์ค! มันยิงไม่เข้า!”ภพรีบรายงานทันที

“อืม คนที่ไม่มีพลังรีบถอยไปก่อน”

“ครับไปเร็วณี”ภพรีบฉุดภรรยาของตนเองให้ออกห่างจากระยะอันตราย ลดากับพรรคพวกอีกสามคนก็รีบวิ่งตามไป

“รีบช่วยกันฆ่ามันเร็วเข้า ไอ้ตัวนี้มันไม่ธรรมดา มันพยายามจะฝืนการควบคุมของฉัน”มาร์คพูดเสียงลอดไรฟัน บ่งบอกว่าการควบคุมจระเข้ตัวนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย

“ได้!”เสี่ยบีรับคำ ก่อนจะใช้เปลวไฟเผาจระเข้ตัวนี้ ตั้งใจว่าจะเอาให้สุกเป็นจระเข้ย่างไปเลย

แต่...

“มันไม่ไหม้!”จินยองร้องขึ้นด้วยความตกใจ และทันใดนั้นเอง ความโกรธของจระเข้ที่พุ่งสูงขึ้น ทำให้มันต้านการควบคุมของมาร์คได้ชั่วขณะ ส่วนหางของมันเลยฟาดไปทางเสี่ยบี

“เวรแล้ว!”มันไวจนเสี่ยบีไม่อาจจะหลบได้ง่ายๆ

ปึงงงง!

จินยองเองก็ไวไม่ใช่น้อย สร้างกำแพงหินขึ้นมาปกป้องเสี่ยบีเอาไว้

คึ่ก!

ปลายหางที่เป็นใบมีด ฝังเข้าไปในกำแพงหิน จินยองอ้าปากค้างด้วยความตกใจ เมื่อได้เห็นกับตาว่าใบมีดนั้นคมมาก

“จินยอง ยึดหางของมันเอาไว้กับกำแพงเลย!”

“ครับบอส!”จินยองทำตามคำสั่งของมาร์ค สร้างกำแพงเพิ่มผนึกหางเอาไว้ ไม่ให้มันฟาดไปฟาดมาได้อีก

“ลองอีกครั้งแล้วกัน”เสี่ยบีพยายามจะเผาอีกครั้ง แต่ก็ไร้ผล มันไม่ไหม้ เหมือนผิวหนังของมันเป็นเกราะชั้นดี

“ตาผมบ้าง!”จินยองสร้างกระสุนหินแหลมขนาดใหญ่ขึ้นมา จากนั้นก็ยิงใส่

“กร๊าซซซซ!”เจ้าจระเข้มันร้องเสียงดังสนั่น แต่ไม่ใช่เพราะความเจ็บ แต่เป็นความโมโหต่างหาก

“ไม่ระคายผิวเลย”จินยองพูดออกมาน้ำเสียงหวาดๆ

[“ครืดดด ตาครับ น่าจะแทงตาเข้า!”]เป็นเสียงแบมแบมดังมาทางวิทยุสื่อสาร มาร์คเลยหันไปมองหน้ากับจินยอง

“เบิกตาของแกซะ ไอ้ยักษ์!”มาร์คเพ่งมองไปที่ดวงตาของมัน สั่งให้มันเบิกตากว้าง จินยองใช้ช่วงเวลานั้น สร้างกระสุนหินยิงเข้าไปที่ดวงตาข้างหนึ่งอย่างแรง

“ผมลองบ้าง!”เสี่ยบีเองก็ไม่น้อยหน้า ใช้ไฟของตนเองจู่โจมดวงตาอีกข้าง

ฉึกกกก! / “กร๊าซซซซ!”เจ้าจระเข้ยักษ์ร้องลั่น เมื่อจุดอ่อนของมันถูกจู่โจม มันทั้งโมโหทั้งเจ็บ มันจึงอาละวาดจนมาร์คไม่อาจควบคุมได้

“บ้าชิบ!”มาร์คกระโดดหลบ เมื่อหางของมันที่ถูกฝังอยู่ในกำแพงหลุดออกมา แล้วฟาดมาทางตน!

“บอสสส!”

“ยังดีอยู่!”มาร์คที่กลิ้งหลบได้อย่างฉิวเฉียดตอบกลับไป

“บอสทำไงดี ใช้กระสุนหินยิงไปสุดแรงเกิดแล้ว แต่มันไม่ตาย!แฮ่ก... แฮ่ก... พลังผมเริ่มจะถึงขีดจำกัดแล้วด้วย!”

“ฉันจะระเบิดหัวมัน เสี่ยบีฝากคุ้มกันด้วย!”มาร์คตะโกนสั่ง ก่อนจะรวบรวมพลังของตัวเองทั้งหมด จู่โจมหัวของจระเข้ยักษ์!

ตูมมมม!

พลังของมาร์คเป็นสิ่งที่น่าพิศวง เขาสามารถระเบิดหัวของจระเข้ยักษ์ได้

พรวด!

แต่มาร์คเองก็อาการหนัก เขากระอักเลือดออกมามากมาย ความเจ็บปวดเข้าเล่นงานอย่างหนัก จนไม่อาจฝืนร่างกายได้ หมดสติในเวลาเดียวกับที่จระเข้ยักษ์หมดลมหายใจ!

“คุณมาร์ค!” / “บอสสส!!!

 

 

มีE-BOOK วางขายแล้ว

ภายในประกอบไปด้วยเนื้อหาเริ่มต้นจนจบ

ตอนพิเศษ1 ความโดดเด่นของยองแจ

ตอนพิเศษ2 ลักพาตัว

ตอนพิเศษ3 ขุมอำนาจเก่าที่หายไป

ตอนพิเศษ4 ผู้อพยพ

ตอนพิเศษ5 ค่ายเมืองPแตกแล้ว

ตอนพิเศษ6 ทุกอย่างลงตัว

ตอนพิเศษ7 ควบคุมไปถึงทะเล

ตอนพิเศษ8 เคลียร์ป่าชายเลน

ตอนพิเศษ9 ต้องก้าวไปข้างหน้า

ย้อนเวลาฝ่าวิกฤตวันสิ้นโลก

Get it now

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 327 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,635 ความคิดเห็น

  1. #5614 Banim (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2563 / 23:47

    อ่านเพลิน ไหลลื่น มันส์ ชอบๆๆๆๆ นี่แหละหนทางอยู่รอด ปลูกผัดเลี้ยงสัตว์ มีน้ำ มีพลัง ว่าแต่ทางการน่าจะรู้มั้ยแบบนี้ว่าคอนโดนี้ มีกินมีใช้
    #5,614
    0
  2. #5569 toto (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 22:04

    เก่งเกินไปแล้ว

    #5,569
    0
  3. #5522 ไม่ได้มีเจตนาไม่ดี (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 15:29

    จระเข้หลุดมาจากไหนนน แสดงว่ามีทะเลสาบด้วยเหรอ หรือแถวนั้นมีฟาร์มจระเข้ คือถ้าเป็นฟาร์มนี่ร้องอิ๋บอ๋ายๆได้อย่างเดียวเลยนะ เจอสัตว์พวกนี้คนที่ไม่มีพลังนี่ตายอย่างเดียวเลย

    #5,522
    0
  4. #5416 MTBB♡ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 19:25

    อ่านมาหลายตอนแล้ว สนุกมากๆ อ่านเพลินมากเลยค่ะ แต่ติดอันนึงอิมเมจลีโอคือใครหรอคะ นึกภาพไม่ออกแง
    #5,416
    0
  5. #5371 Thewonderful99 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 13:58
    ตื่นเต้น อ่านครั้งที่สองก็ยังลุ้นตาม
    #5,371
    0
  6. #5340 0981276239 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 16:21
    สู้ๆนะไรท์ สนุกมากกก เลิฟฟฟ
    #5,340
    0
  7. #5329 XCIIIXCVII. (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 21:57
    ชอบอ่ะชอบมากกกกกพ
    #5,329
    0
  8. #2563 Nisnimanong (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 22:24
    ขอบคุณครับ ไรท์มาต่อแล้ว
    #2,563
    0
  9. #2562 sorasara (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 22:23

    ดีใจจจ
    #2,562
    0
  10. #2561 0963478874 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 22:23

    ฮือมาแล้ววววว
    #2,561
    0
  11. #2560 ploy_TMTC (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 22:23
    น้องบีบีมเห็นอะไรลูก สยองแทนเลยแง //ดีใจที่มาอัพนะคะ รอเรื่องนี้ตลอดเยย
    #2,560
    0
  12. #2559 maba07 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 22:20
    แงงงงง ดีใจจจจจ รอมาเสมอเลยย
    #2,559
    0
  13. #2558 Cucu_02 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 22:19
    โอ้มายก้อดมาแล้วน้ำตาจิไหล
    #2,558
    0
  14. #2557 pulin19 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 22:19
    คิดถึงนะไรท์
    #2,557
    0