ย้อนเวลาฝ่าวิกฤตวันสิ้นโลก [MARKBAM] (Y) / จบแล้ว

ตอนที่ 16 : EP11 - ชีวิตสโลว์ไลฟ์ในวันโลกาวินาศ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,301
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 357 ครั้ง
    21 ม.ค. 63

ฝ่ายแบมแบมเมื่อวางสายจากมาร์คแล้วก็ถอนหายใจเฮือกยาวออกมา เขากดต่อสายหายูคยอม เพื่อนสนิทที่หวังให้มีชีวิตรอดนานๆ อีกคน

“ยูคยอม นายเป็นไงบ้าง?”

[“นี่มันบ้า! มันเกิดขึ้นจริง”] น้ำเสียงของยูคยอมเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

“ใจเย็นๆ ตกลงนายอยู่ที่ไหน?”

[“กูยังอยู่ที่คอนโด ผู้หญิงที่กูพามานอนด้วย แม่งจะกัดกู”]

“แล้วนายถูกกัดถูกข่วนไหม?” แบมแบมถามกลับไปเสียงเครียด เคยบอกยูคยอมไปแล้ว ว่าในคืนเกิดดาวตกให้อยู่คนเดียว แต่ดูเหมือนยูคยอมจะไม่ใส่ใจคำเตือนของเขาเลย

[“ไม่… กูยังปลอดภัยอยู่ โชคดีที่ผู้หญิงคนนั้นกลายเป็นซอมบี้ตอนผ้าห่มพันตัวมันอยู่ เลยหลบเลี่ยงได้ ตอนนี้โดนกูฆ่าแม่งไปแล้ว”]

“อืม ดีแล้วที่นายไม่เป็นอะไร ตั้งสตินะยูคยอม กระเป๋าเป้ที่ฉันเตรียมให้นายเอาไว้เมื่อเจ็ดวันก่อนยังอยู่ใช่ไหม?”

[“ยังอยู่”]

“ในนั้นมีชุดป้องกัน ใส่ซะ… แล้วก็มีกุญแจรถมอเตอร์ไซค์วิบาก ปืนเก็บเสียงพร้อมลูก ซีเรียลอัดแท่ง นายรีบมาที่คอนโดMTที่เมืองSซะ”

[“เข้าใจแล้ว กูจะรีบไป”]

“อืม ดีมาก ตอนนี้พวกสัญญาณโทรศัพท์ และอินเทอร์เน็ตยังใช้ได้อยู่ นายแชร์โลเคชั่นเรียลไทม์เอาไว้ด้วย” แบมแบมสั่ง

[“โอเค แล้วเจอกัน แบมแบม...เอ่อ...”]

“ว่าไง?”

[“กูขอโทษนะที่ไม่เชื่อมึงแต่แรก”] ยูคยอมขอโทษเสียงอ่อย

“ไม่เป็นไร ฉันเข้าใจ เป็นฉัน...ฉันก็อาจจะไม่เชื่อเหมือนกัน นายไม่ต้องเก็บมาใส่ใจ แค่รีบมาที่นี่ก็พอ” แบมแบมไม่ถือสาใดๆ เขาเข้าใจที่ยูคยอมจะไม่เชื่อในตอนแรก

[“อืม”] ยูคยอมวางสายไป แบมแบมวางมือถือลงที่โต๊ะวางโคมไฟบนหัวเตียง จากนั้นก็เปิดประตูเหล็กม้วนขึ้น

ครืดดดดด…

เขาเดินออกมาตรงระเบียงห้องอย่างระแวดระวัง พืชสวนครัวที่ปลูกไว้ตรงระเบียงบางต้นกลายพันธุ์ไปแล้ว แต่โชคดีที่มันยังเล็กอยู่ แบมแบมจึงหลบเลี่ยงได้อย่างง่ายดาย

จากนั้นก็มองเหตุการณ์ด้านนอกผ่านม่านโซลาร์เซลล์ ถนนหน้าคอนโดมีอุบัติเหตุรถชนกันหลายคัน แต่ดูเหมือนไม่มีผู้ใดรอดชีวิต มีเพียงซอมบี้เดินสะเปะสะปะไปมา เสียงกรีดร้องของคนที่ถูกซอมบี้โจมตีก็ดังขึ้นเป็นระยะ

แม้จะเตรียมใจมาแล้วว่าจะต้องเจอเหตุการณ์แบบนี้ แต่แบมแบมก็อดที่จะรู้สึกหดหู่ขึ้นมาไม่ได้

ครืดดดด

เสียงประตูกระจกถูกเลื่อน แบมแบมรีบหันหลังกลับไปด้วยความตกใจ เพราะด้านในก็มีน้องชายของเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น

“บีบีมไม่ออกมานะครับ” พอส่งเสียงห้าม ร่างเล็กๆ ก็ชะงัก

“นะ...นั่นมันตัวอะไรครับ?” น้องตกใจหวาดกลัว ไม่ใช่เพราะเห็นซอมบี้ แต่เป็นเพราะเห็นต้นตะไคร้ที่ปลูกเอาไว้บางกอ กลายเป็นสีแดง ใบของมันขยับยั้วเยี้ยเหมือนหนวดปลาหมึก

“พืชกลายพันธุ์ครับ ป่ะเข้าไปด้านในกันดีกว่า” แบมแบมกลับเข้าไปในห้อง เลื่อนปิดประตูกระจก ครั้งนี้เขาไม่ได้เอาประตูเหล็กม้วนลง เพราะว่ามีม่านโซลาร์เซลล์พรางตาคนด้านนอกอยู่แล้ว เขาตั้งใจว่าเอาลงตอนนอนที่การป้องกันตัวลดลง หรือตอนที่ไม่อยู่ในห้อง

“พืชกลายพันธุ์?”

“ใช่ครับ มันกลายพันธุ์เพราะดาวตกเมื่อคืนนี้” แบมแบมตอบน้อง จากนั้นเขาก็หยิบมือถือขึ้นมาอีกครั้ง เพราะอยากจะรู้เหตุการณ์ฝั่งยองแจขึ้นมา

แบมแบมรอชั่วครู่ ยองแจก็กดรับด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

[“แบมแบม…มันเกิดขึ้น...มันมี...ซะ...ซอมบี้เต็มไปหมด”]

“ใจเย็นๆ นายต้องตั้งสตินะยองแจ”

[“อะ...โอเค”] ยองแจตอบกลับมา ดูเหมือนจะเริ่มควบคุมสติได้แล้ว

“ฝั่งนายเป็นยังไงบ้าง คนใกล้ตัวนายมีใครเป็นซอมบี้หรือเปล่า?”

[“คนที่อยู่ในอะพาร์ตเมนต์เป็นซอมบี้กันเยอะเลย โชคดีเค้าปิดลิฟต์และหนีกลับขึ้นมาข้างบนทัน...คะ...เค้าทำอะไรไม่ถูกเลย ทั้งที่เตรียมตัวแล้วแท้ๆ กลัวจนขาสั่นไปหมด”] ยองแจระบายความกลัวออกมา แบมแบมเข้าใจความรู้สึกนี้ดี มีใครบ้างที่ไม่กลัว

“ฉันรู้ว่ามันน่ากลัว แต่ถ้านายปิดประตูเหล็ก แล้วเงียบเสียงอยู่แต่ในโซนปลอดภัย นายจะไม่เป็นไร”

[“แต่ปัญหาไม่ได้มีแค่นั้น”]

“หมายความว่าอะไร ยังมีอะไรเกิดขึ้นอีก?”

[“เฮียบีไม่สบาย อาการประหลาดมาก ตัวร้อนอย่างกับไฟ เชื่อไหมว่าเฮียบีตัวร้อนจนผ้าห่มเกือบไหม้ ตอนนี้เค้าให้เฮียบีอยู่ในห้องน้ำ เปิดน้ำให้เฮียบีแช่ เค้าไม่รู้จะทำไงแล้วแบมแบม เค้ากลัว...เฮียบี...ฮึก...ฮือออ จะตายไหม?”] ยองแจร้องไห้ออกมา ในขณะที่ใจของแบมแบมกระตุกวูบ

เจอแล้ว!

คนที่มีพลังพิเศษธาตุไฟ ในค่ายเมืองSมีอยู่คนเดียว และก็แข็งแกร่งมากด้วย!

“ไม่ต้องกังวล เขาไม่ตายหรอก แค่จะมีพลังพิเศษ”

[“พลังพิเศษ?”]

“ใช่ ดูจากอาการของพี่ชายนายแล้วคงจะเป็นธาตุไฟ”

[“เฮียบีจะมีพลังพิเศษธาตุไฟ แฟนตาซีไปไหม?”]

“ซอมบี้มันก็ไม่ใช่เรื่องปกติอยู่แล้วนี่นา” พอแบมแบมย้อนกลับไป ยองแจก็ยอมรับเสียงอึกอักออกมา

[“กะ...ก็ถูก แต่เฮียบีดูทรมานมากเลย จะทำไงดี?”]

“นายทำถูกแล้ว ถ้าจะให้ดีแช่น้ำในตู้เย็นหรือไม่ก็ตู้แช่แข็ง ให้กลายเป็นน้ำแข็ง แล้วเอามาใส่อ่างที่พี่นายแช่ด้วย อ่อ...อีกอย่างระวังให้ดี อย่าให้พี่นายทำไฟไหม้ได้”

[“โอเค…ขอบใจมากนะ แบมแบมหลังจากเหตุการณ์สงบ หวังว่าเราจะได้เจอกัน ฮึก...”] ยองแจพูดเสียงสะอื้น แม้ว่ายองแจจะเป็นพวกคลั่งซอมบี้ แต่เตรียมตัวมาดี ก็ไม่ได้หมายความว่าพอเจอเหตุการณ์จริงจะไม่กลัว

“เข้มแข็งนะยองแจ พี่ของนายกำลังอ่อนแอ เขาต้องการนาย” แบมแบมให้กำลังใจ ก่อนจะวางสาย

ที่จริงมีวิธีทำให้เสี่ยบีฟื้นตัวจากอาการพลังปั่นป่วนได้ง่ายและรวดเร็วกว่านี้ แต่แบมแบมเลือกจะไม่บอกยองแจ เพราะยองแจไม่แข็งแกร่งพอที่จะเอาตัวเองไปเสี่ยงได้ และตราบใดที่น้ำประปายังไหล ความรุนแรงของพลังเสี่ยบีก็ยังควบคุมได้อยู่

“พี่แบมแบมครับ...” บีบีมที่เกาะกระจกดูต้นตะไคร้กลายพันธุ์ถลาเข้ามากอดเขา เจ้าตัวคงขยะแขยงหนวดของมัน

“ถ้าเราไม่เข้าไปใกล้มัน เราก็ปลอดภัย”

“ครับ...” บีบีมรับคำเสียงอ่อย เขาคิดว่าจะพาน้องลงไปอาบน้ำ ก่อนจะลงไปกินมื้อเช้าที่ห้องครัว แต่ยังไม่ทันได้เคลื่อนไหวมือถือก็มีสายเข้า

พ่อ…

แบมแบมมองเบอร์นั้นด้วยแววตาเย็นชา จะตราหน้าเขาว่าอกตัญญูก็ได้ เขาไม่พร้อมที่จะรับพ่อกับสองแม่ลูกนั่นเข้ามาจริงๆ

เขาจึงกดปิดเสียงและปล่อยให้มันสั่นอยู่อย่างนั้น พอเห็นว่าเขาไม่รับคนพวกนั้นก็ถอดใจ คิดว่าเขาตายไปแล้ว และเลิกโทรไปเอง

“ป่ะ เราไปอาบน้ำกันดีกว่า”

“ครับ...” บีบีมว่าง่ายมาก เหตุก็เพราะแบมแบมบอกความจริงกับน้องว่าโลกนี้กำลังเต็มไปด้วยอันตราย น้องจึงยอมเป็นเด็กดี ทำตามที่เขาพูด

หลังจากอาบน้ำเสร็จเขาและน้องใส่ชุดเกราะที่ยองแจทำให้ เพราะหลังจากกินอาหารเช้าเสร็จ เขาต้องกำจัดไก่ นกกระทา และปลาที่กลายเป็นซอมบี้ไป

“มื้อเช้าอยากกินอะไรครับ?”

“บีบีมอยากกินข้าวไข่ฟูครับ” บีบีมเป็นคนกินง่ายอยู่แล้ว เมนูที่ขอจึงไม่ได้ยากสำหรับแบมแบมที่เรียนทำอาหารมาแล้ว

“ได้ครับ แต่บีบีมต้องช่วยพี่ทำด้วยนะ”

“ครับ!” บีบีมรับคำอย่างกระตือรือร้น แบมแบมคลี่ยิ้มออกมา จากนั้นก็เริ่มหุงข้าว อาจใช้เวลาทำนานหน่อย เพราะเขาอธิบายและให้น้องมีส่วนร่วมทุกขั้นตอน

เด็กสี่ขวบกับงานครัวอาจจะดูไม่เหมาะสมในโลกที่เต็มไปด้วยความสงบสุข แต่ตอนนี้มันต่างออกไป เขาจำเป็นต้องสอนให้บีบีมรู้จักทำอะไรด้วยตนเองให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

เมนูของวันนี้ไม่ได้มีแค่ไข่ฟูที่บีบีมเรียกร้อง แบมแบมตั้งใจทำต้มจืดเพื่อซดน้ำซุปร้อนๆ ด้วย เขาจึงตั้งหม้อและใส่ผงซุป

“มาบีบีมขึ้นมายืนบนนี้ แล้วช่วยพี่ปั้นหมูสับนะ” เขาให้บีบีมยืนบนเก้าอี้ ที่เขาเตรียมเอาไว้ให้น้องต่อขาทำงานในครัวโดยเฉพาะ จากนั้นก็ยื่นกล่องใส่หมูสับให้น้องช่วยปั้น

น้องดูตื่นเต้นและสนุกสนานเอามากๆ จนลืมภาพน่ากลัวของต้นตะไคร้กลายพันธุ์ไปเป็นปลิดทิ้ง

ต้มจืดทำได้ไม่ยาก ไม่นานก็เสร็จ แบมแบมปิดเตาลง ก่อนจะหยิบไข่จากแผงที่วางบนหลังตู้เย็นออกมาตอก จากนั้นก็ให้บีบีมทำหน้าที่ตีไข่ โดยใช้เครื่องตีไข่ไฟฟ้าอันเล็กๆ ขนาดเด็กถือได้ จากนั้นแบมแบมก็เป็นคนลงมือทอด

เนื่องจากไม่มีห้องทานอาหารแล้ว สองพี่น้องจึงนั่งกินที่เคาน์เตอร์ของครัว โดยนั่งบนเก้าอี้สูงที่เตรียมไว้

“อร่อยครับ!” บีบีมยิ้มแป้น อาจเป็นเพราะน้องได้ลงมือทำด้วย จึงรู้สึกอร่อยกว่าปกติ

“งั้นก็กินเยอะๆ นะครับ นี่...กินต้มจืดด้วย ผักก็ต้องกินนะ”

“ครับ” น้องรับคำอย่างว่าง่าย

เมื่อมื้ออาหารจบลง ก็ถึงเวลาเคลียร์งานหลัก นั่นคือกำจัดสัตว์ที่กลายเป็นซอมบี้ ซึ่งอันดับแรกเป็นปลาดุก เขาลากถังขยะเหล็กที่มีล้อที่ซื้อเอาไว้เพื่อการนี้ออกมา จากนั้นก็ก่อไฟให้ลุกแรงพอสมควร

“บีบีมยืนตรงนี้นะครับ” แบมแบมไม่ได้ปกปิดเรื่องน่ากลัวกับน้อง เขาให้น้องรับรู้มัน ไม่เพียงเท่านั้นเขายังให้น้องเป็นคนถ่ายคลิป เพราะต้องส่งไปเป็นแนวทางให้ยองแจดูด้วย จะได้จัดการกับพวกสัตว์เลี้ยงที่เตรียมไว้ได้ถูกวิธี

ปลาดุกดูง่ายว่าตัวไหนมีลักษณะเปลี่ยนไป เพราะมันถูกแยกเอาไว้ในถุงอยู่แล้ว

“มันแปลกไปเหรอครับ?” บีบีมถามออกมา

“ใช่แล้ว ไม่เพียงพวกมันพยายามจะดิ้นออกจากถุงพุ่งมาหาเรา ตาของมันขาวโพลน หนังของมันปูดเป็นเส้น เหมือนมีตัวพยาธิยักษ์ชอนไชอยู่” พอพูดอธิบายไป ก็ใช้เหล็กแหลมเจาะถุงให้น้ำไหลใส่กระป๋องก่อน จากนั้นก็โยนถุงที่เหลือแค่ปลาดุกซอมบี้ใส่ถังขยะเหล็กที่ก่อไฟเอาไว้

แบมแบมทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ จนกระทั่งจัดการกับปลาหมด เขาก็เอาปลาที่เหลือ ที่เป็นปกติใส่ตู้เลี้ยงจนหมด พร้อมทั้งให้อาหาร

จากนั้นก็เปิดประตูเหล็กม้วนตรงประตูระเบียงชั้นล่างทั้งหมด ออกไปจัดการกับไก่ วิธีสังเกตคือหยิบกล่องที่ใส่แยกไก่ขึ้นมา ซึ่งไก่ที่เป็นปกติมันยังคงส่งเสียงร้องแบบเดิม แต่ตัวที่กลายเป็นไก่ซอมบี้เสียงมันจะแปลกไป มันจะร้องครืดคราดในลำคอ

“แฮ่กกก!” เมื่อโยนมันใส่ไปในกองไฟทั้งกล่อง มันกระพือปีกหนีไฟขึ้นมา บีบีมสะดุ้งโหยง แต่เพราะแบมแบมสั่งเอาไว้ว่าให้เงียบเสียงห้ามร้อง น้องจึงเอามือปิดปากแน่น ทำให้คลิปที่ถ่ายเอาไว้สั่นไปมา โฟกัสไม่ตรงที่บ้าง

ขณะนั้นแบมแบมก็ตั้งสติได้ดีเยี่ยม เขาใช้เหล็กแหลมในมือแทงลงไปอย่างแม่นยำ ไก่ซอมบี้จึงหยุดเคลื่อนไหว และถูกเผาไปจนหมด ที่เหลือก็ถูกเอาใส่กรง พร้อมให้อาหารให้เรียบร้อย

แล้วขึ้นไปจัดการกับนกกระทาตรงระเบียงห้องเก็บแบตเตอรี่ ระเบียงห้องเก็บเสบียง และระเบียงห้องเก็บอาวุธ

จากร้อยเปอร์เซ็นต์ของสัตว์ที่ซื้อมา มีถึงสี่สิบเปอร์เซ็นต์ที่กลายเป็นซอมบี้ แบมแบมโชคดีที่เผื่อจำนวนเอาไว้ ไม่อย่างนั้นเลี้ยงไปก็คงไม่พอกิน

สุดท้ายก็การจัดการกับพืชกลายพันธุ์ แบมแบมใช้กรรไกรตัดกิ่งไม้แบบปรับด้ามได้ ตัดลำต้นมันก่อน จากนั้นก็ใช้เหล็กสำหรับคีบถ่าน หนีบดึงมันขึ้นมาโยนใส่ไฟ

กว่างานจะเสร็จก็เที่ยงกว่า แบมแบมส่งคลิปให้ยองแจ พร้อมทั้งโพสต์ลงบนอินเทอร์เน็ตให้คนอื่นๆ ได้รู้ถึงวิธีจัดการกับสัตว์เลี้ยงที่กลายเป็นซอมบี้ และพืชกลายพันธุ์ จากนั้นก็กินมื้อเที่ยงกับน้อง ซึ่งมื้อนี้เป็นต้มจืดที่เหลือจากเมื่อเช้า

ตอนพิเศษแชท ตอนบีบีม อายุ 19

อันเป็นตอนพิเศษ หลังเล่มและ e-book สามารถติดตามได้ที่

https://www.readawrite.com/a/e2f17f5c6872654cd8217a5c90278b4d

 

ภายในประกอบไปด้วยเนื้อหาเริ่มต้นจนจบ

ตอนพิเศษ1 ความโดดเด่นของยองแจ

ตอนพิเศษ2 ลักพาตัว

ตอนพิเศษ3 ขุมอำนาจเก่าที่หายไป

ตอนพิเศษ4 ผู้อพยพ

ตอนพิเศษ5 ค่ายเมืองPแตกแล้ว

ตอนพิเศษ6 ทุกอย่างลงตัว

ตอนพิเศษ7 ควบคุมไปถึงทะเล

ตอนพิเศษ8 เคลียร์ป่าชายเลน

ตอนพิเศษ9 ต้องก้าวไปข้างหน้า

ย้อนเวลาฝ่าวิกฤตวันสิ้นโลก

Get it now

 


 

 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 357 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,635 ความคิดเห็น

  1. #5283 yukai (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:17

    เดินเรื่องเร็วดี ชอบ
    #5,283
    0
  2. #5249 toto (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:30

    ตอนนี้คนมีพลังพิเศษมี3คนสินะ

    #5,249
    0
  3. #466 KingStar001 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 18:45
    รออ่านนะ. สนุกมากกกกกกกกกก
    #466
    0
  4. #465 tangkwa4410 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 18:44
    พลังจินยองสุดอะ แต่พิเเจ็คนี่ต้องเบื้องลึกเบื้องหนาเกี่ยวกับเเบมแล้วนะ เมื่อไหร่พิจะเปิดดดด
    #465
    0