ย้อนเวลาฝ่าวิกฤตวันสิ้นโลก [MARKBAM] (Y) / จบแล้ว

ตอนที่ 15 : EP10 – สถานการณ์ฝั่งมาร์ค

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,916
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 366 ครั้ง
    21 ม.ค. 63

มาร์ควางสายก่อนจะยิ้มบางๆ ออกมา คนที่กำลังอยู่ในสถานการณ์เป็นตายร่วมกันกลอกตาไปมา อย่างหน่ายใจ

“จะตายอยู่แล้ว ยังมายิ้มอีก สุขใจเหลือเกินนะ”

“อย่ามาประชดประชันน่า แจ็คสัน แค่ก...”

“แหม… คุยกับลูกแมวน้อยนี่เก็บอาการเต็มที่ ทีต่อหน้าฉันล่ะจะตาย” แจ็คสันแขวะมาร์คที่มีอาการป่วย

“แค่ก แค่ก… แต่ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเรื่องที่คุณแบมแบมปักใจเชื่อ จะเป็นจริงแบบนี้” จินยองไอค่อกแค่ก เพราะเจ้าตัวเองก็มีอาการป่วยเช่นเดียวกับเจ้านาย

“อืม คุณแบมแบมบอกว่าพวกมันมองไม่เห็น ฉลาดน้อยและไวต่อเสียง แค่ก...แค่ก...”

“แล้วจะเชื่อลูกแมวน้อยเหรอวะ?”

“มันอาจจะไม่น่าเชื่อ แต่คุณ...แค่ก แค่ก… แบมแบมรู้ว่าเหตุการณ์พวกนี้จะเกิดขึ้น เราควรเชื่อคุณแบมแบม แค่ก แค่ก...”

“ไหวไหมจินยอง?”

“ไหวครับบอส” จินยองพยักหน้า ทั้งๆ ที่ตัวเองปากซีดเซียว ตัวร้อนผ่าวเหมือนถูกเผา

“เรื่องทั้งหมดมันเกิดขึ้นเพราะแกคนเดียวเลยแมทธิว” แจ็คสันหันไปโทษแมทธิว ญาติผู้น้องของมาร์ค

“ผมก็แค่หาลำไพ่เล็กๆ น้อยๆ” แมทธิวไม่ยอมรับว่าตัวเองผิด ชายคนนี้มีอายุไม่ถึงยี่สิบปี แต่มีจิตใจฝักใฝ่ในธุรกิจด้านมืด เริ่มตั้งแต่แอบให้พวกค้ามนุษย์เช่าท่าเรือของญาติผู้พี่

“พี่บอกแล้วใช่ไหม ตระกูลเราหันหลังให้กับธุรกิจมืดแล้ว ทำไมไม่ฟัง แค่ก...แค่ก” มาร์คดุญาติผู้น้อง

เพราะแมทธิวยอมให้พวกนั้นใช้ท่าเรือในทางมิชอบ เขาเลยต้องมาเคลียร์ปัญหาพวกนี้ พยายามให้พวกมันจากออกไปให้เร็วที่สุด แต่เรื่องกลับเลวร้าย เมื่อพวก “เนื้อ” ที่ถูกขังเอาไว้พยายามหนี พวกมันสังหารคนที่เอาอาหารเข้าไปให้ และพากันไขประตูปล่อยคนอื่นๆ ให้ออกมา

ความวุ่นวายนี้มาร์คไม่ยุ่ง เขาเตรียมจะกลับเพนท์เฮาส์ แต่แล้วความซวยก็มาเยือน เมื่ออยู่ๆ พวก “เนื้อ” บางคนเริ่มมีอาการประหลาด กัดกินคนที่เป็นปกติ แม้บางคนจะไม่ตาย ก็กลายเป็นพวกกินคนเช่นกัน

ซอมบี้…

มันเหมือนซอมบี้ในภาพยนตร์ เขายังไม่ทันจะหนีออกไป ในเรือก็เต็มไปด้วยพวกมัน จนต้องหลบอยู่ในห้องเก็บเครื่องมือ

“ผมก็แค่คิดว่าให้มันใช้ชั่วคราว ไม่เห็นมันจะเสียหายนี่นา”

“ไม่เสียหายเลย แต่จะตายวันนี้แหละ ไอ้มาร์คไม่น่าให้มึงมาอยู่นี่ช่วงปิดเทอมเลย ตัวซวย” แจ็คสันด่าน้องชายของเพื่อนอย่างไม่เกรงใจ

“พี่เองก็ไม่ได้เป็นคนดี มีสิทธิ์อะไรมาด่าผม”

“พอทั้งคู่เลย ตอนนี้เราต้องออกจากที่นี่ให้ได้เสียก่อน พวกแกลองหาเทปกาวสิ ในห้องนี้มีบ้างไหม?”

“ครับ มาช่วยกันหา” ที่รับคำคือทอม เป็นคนของลูกค้าแมทธิว มันมาร่วมหัวจมท้ายกับทีมมาร์ค เพราะเจ้านายของมันถูกซอมบี้กัดกระชากเนื้อกินเป็นๆ จนตายไปไม่เหลือซากให้กลายเป็นซอมบี้

“เจอแล้วครับ เยอะเลย” ลีโอผู้ติดตามของแจ็คสันคว้าลังเทปกาวขึ้นมา มันเป็นเทปกาวพันท่ออย่างหนา ทำให้มาร์คใจชื้นขึ้นมา

“เอามาพันแขน พันขา จุดอ่อนของร่างกาย”

“ครับ...”

“บอสดูนี่สิ ผมเจอถุงมือช่างด้วยครับ แค่ก แค่ก” จินยองคว้าอีกลังขึ้นมา มันเป็นถุงมือสำหรับช่างในเรือ มันคงพอป้องกันมือจากเล็บของซอมบี้ได้

“ดีมาก รีบเตรียมตัวเถอะ” มาร์คเริ่มเอาเทปกาวมาพันตามแขนขาอย่างรวดเร็ว คนๆ อื่นๆ ก็รีบทำตาม

แกรก แกรก / “แฮ่ แค่กกกก” เสียงเหล่าซอมบี้ที่อยู่ด้านนอกเกาประตูดังแกรกๆ พร้อมส่งเสียงคำรามผสมเสียงขากของเหลวในลำคอออกมาเป็นระยะ มันชวนให้รู้สึกใจคอไม่ดี และขนหัวลุก

“เจ้านายของแกพกมือถือใช่ไหม?” มาร์คถามทอมออกมา

“ใช่ครับ”

“เปิดเสียงไหม?”

“เปิดครับ” ทอมขมวดคิ้วนึกอยู่ชั่วอึดใจ ก่อนจะพยักหน้า

“ดี งั้นโทรหาเจ้านายแก จินยองเอามือถือให้มัน เมื่อมันโทรแล้วทุกคนเงียบที่สุดเท่าที่จะเงียบได้” สิ้นเสียงสั่งของมาร์ค จินยองก็ยื่นมือถือให้ทอม

ทอมรับมากดโทรหาเจ้านายของตน จากนั้นทุกคนในห้องก็เงียบ ทอมโทรหาอยู่หลายรอบ แจ็คสันเอาหูแนบกับประตูพบว่าเสียงซอมบี้หน้าประตูค่อยๆ หายไป มันคงจะเปลี่ยนเป้าหมายไปตามเสียงมือถือเจ้านายของทอม

เมื่อมั่นใจว่าเสียงหน้าห้องหายไปจริงๆ แจ็คสันก็ค่อยๆ เปิดประตู เขามองออกไปเห็นหลังซอมบี้เดินห่างไปอีกทางก็พยักหน้าให้ทอมนำ เพราะคุ้นเคยกับเรือนี้มากกว่าทุกคน ตามด้วยแมทธิว จินยอง มาร์ค แจ็คสัน และปิดท้ายด้วยลีโอ

ทุกคนเดินอย่างเงียบเชียบที่สุด จนขึ้นมาด้านบนได้ ทุกคนกำลังจะไปที่บันไดลงเรือ

ทว่า…

“แฮ่… แฮ่กกกกก” มีซอมบี้ลูกเรือเข้ามาขวาง ทอมจะถอยหลังหนีก็ไม่ทันเสียแล้ว

“อ๊ากกก!” ทอมร้องสุดเสียงเมื่อถูกซอมบี้กระชากเข้าไปกัดกินสดๆ

“ไม่! ม่ายยยยย” แมทธิวสติแตกเมื่อเห็นเหตุสยองระยะเผาขน

“ใจเย็น มาทางนี้เร็ว” จินยองที่อยู่ใกล้ที่สุดคว้าแขนแมทธิวให้ตามตนเองมา

แต่!

ปฏิกิริยาเอาตัวรอดของแมทธิวทำงานดีเกินไป เจ้าตัวออกแรงกระชากให้จินยองพุ่งไปข้างหลังตนเพื่อรับซอมบี้แทน!

“ม่ายยยยย!” มาร์คยื่นมือไปคว้าจินยอง แต่มันไม่ทัน ปลายเล็บของซอมบี้กำลังจะมาถึงจินยองอีกเพียงเสี้ยววินาที!

“หยุดนะ!” มาร์คตะโกนออกมาด้วยความตื่นตกใจกลัว

กลัวว่ามือขวาที่โตมาด้วยกัน ดูแลกันมายิ่งกว่าพี่น้องคลานตามกันมาจะตายจากไป!

“กึก!”

“มะ...มันหยุด” แจ็คสันตาเบิกกว้าง เมื่อเห็นว่าซอมบี้ด้านหน้าจินยองหยุดนิ่งค้าง ปลายเล็บของมันอยู่ห่างจากผิวของจินยองเพียงหนึ่งมิลลิเมตรเท่านั้น

“กลับมา!” มาร์คกระชากจินยองให้ถอยกลับมา

“ทำไมมันหยุด?”

“ไม่รู้ พรวดดด!” มาร์คส่ายหัว ก่อนจะกระอักเลือดออกมา จากนั้นเข่าอ่อนทรุดลงกับพื้น แจ็คสันถลาเข้ามาหิ้วปีก

“ผม ไม่ได้ตั้งใจนะ!” แมทธิวส่ายหัว ซึ่งดูแล้วเหมือนจะยังคงสติแตกอยู่ ยังควบคุมสติตัวเองไม่ได้ ไม่เพียงเท่านั้น พอเห็นว่าซอมบี้ค่อยๆ เคลื่อนที่เข้ามา ก็วิ่งนำหน้าหนีหายไป

“แมทอย่าไป!” มาร์คเองก็เป็นห่วงญาติผู้น้องมาก พยายามจะห้ามไม่ให้แตกกลุ่มไป แต่ตัวเองไร้ซึ่งเรี่ยวแรง และตัวแมทธิวเองไม่หยุดเชื่อฟัง

“อ๊ากกกก”

“เฮือกกก!” มาร์คสะดุ้งโหยงเมื่อได้ยินเสียงน้องร้องโหยหวนออกมา

ปัง! ปัง! ปัง!

เสียงปืนดังตามมาอีกระลอก ดูเหมือนว่าแมทธิวจะพยายามสู้ซอมบี้ด้วยปืน ส่งผลให้ซอมบี้ที่กำลังจะเข้ามาใกล้พวกมาร์คเปลี่ยนทิศทางไปหาแมทธิวแทน

“...” แจ็คสันไม่เคยเสียใจใดๆ กับการจากไปของแมทธิว ดังนั้นเขาจึงเป็นคนตั้งสติได้ก่อนใคร พยักหน้าเรียกลีโอเข้ามาช่วยหิ้วปีกมาร์ค จากนั้นก็พเยิดหน้าไปทางห้องบังคับการแทน พวกเขายังไม่สามารถลงไปทางบันไดได้ เพราะซอมบี้ที่อยู่บนฝั่งได้ยินเสียงปืนของแมทธิวกำลังมุ่งตรงเข้ามา

ในกรณีที่พื้นที่แคบ และมีซอมบี้กระจายอยู่รอบๆ เช่นนี้ การใช้ปืนเป็นเรื่องไม่ฉลาดเลย เพราะเสียงยิ่งดัง มันยิ่งล้อมเข้ามาปิดทางหนี

“แค่ก...” จินยองพยายามกลั้นเสียงไอ ในมือของเขากำท่อนเหล็กยาวเมตรหนึ่งเอาไว้แน่น เพราะแจ็คสันกับลีโอหิ้วปีกมาร์คอยู่ เขาจึงต้องเป็นกองหน้า นำทุกคนเข้าไปในห้องบังคับการ

“แฮ่กกกกก” พอเปิดประตูห้องบังคับการ ซอมบี้กัปตันเรือก็พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว

ผัวะ!

จินยองฟาดไปเต็มแรงตรงหัว ทำให้หัวของมันแตกเละ แล้วหยุดการเคลื่อนไหวลง

จินยองไม่เพียงเป็นมือขวาของมาร์คเรื่องงานเท่านั้น เขามีอีกหน้าที่คือบอดี้การ์ดส่วนตัว แม้ร่างกายของเขาจะไม่บึกบึน ดูเหมือนชายเจ้าสำอาง แต่จินยองมีแรงที่เยอะกว่าปกติ ขนาดชกมวยใต้ดินกับอเมริกันผิวสีก็ชนะมาได้อย่างสบายๆ

ผัวะ! ผัวะ! ผัวะ!

ซอมบี้ที่อยู่ในห้องบังคับการกับซอมบี้กัปตัน โดนจินยองฟาดหัวเละอีกสี่ตัวติด แจ็คสันอยากจะอาเจียนกับภาพที่เห็น แต่พยายามตั้งสติ หันมาปิดประตูห้องบังคับการอย่างรวดเร็ว

“แมทธิว...” มาร์คเอามือปิดปาก ดวงตาแดงก่ำ เมื่อนึกถึงญาติผู้น้อง เขากำลังเสียใจที่แมทธิวจากไป

พ่อแม่ของเขาจากไปตั้งแต่ยังเด็ก เขาก็อยู่ในความดูแลของญาติ ซึ่งเป็นพ่อแม่ของแมทธิว ด้วยความสงสารที่เขาสูญเสียครอบครัว พ่อแม่ของแมทธิวจึงเอาใจใส่เขาไม่แพ้ลูกแท้ๆ ส่งผลให้แมทธิวเลยคิดว่าตัวเองถูกมองข้าม กลายเป็นเด็กมีปัญหา ทั้งๆ ที่ในความจริงแล้วพวกท่านแสดงออกอย่างเท่าเทียมมาโดยตลอด

ยิ่งเมื่อโตขึ้นมาร์คประสบความสำเร็จในชีวิตอย่างรวดเร็ว แมทธิวก็อิจฉาริษยา ก่อปัญหาให้ตามแก้ โดยอ้างชื่อมาร์คมาตลอด

แต่ถึงอย่างนั้นมาร์คก็ไม่ได้เกลียด เขาเชื่อว่าแมทธิวยังเด็ก ในอนาคตต้องเปลี่ยนตัวเองได้ จึงให้มาอยู่นี่ช่วงปิดเทอม หวังจะขัดเกลานิสัย แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะไม่มีวันข้างหน้าสำหรับแมทธิวอีกแล้ว

“เราทำดีที่สุดแล้วครับบอส” จินยองตบไหล่ปลอบเจ้านาย

มาร์คสูดลมหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่ เขาต้องรีบตั้งสติ จะจมอยู่กับความเสียใจนานไม่ได้ เพราะเขากับพรรคพวกอีกสามคนที่อยู่ในห้องนี้ต้องรอดออกไปจากที่นี่ให้ได้


 

ตอนพิเศษแชท ตอนบีบีม อายุ 19

อันเป็นตอนพิเศษ หลังเล่มและ e-book สามารถติดตามได้ที่

https://www.readawrite.com/a/e2f17f5c6872654cd8217a5c90278b4d

 

ภายในประกอบไปด้วยเนื้อหาเริ่มต้นจนจบ

ตอนพิเศษ1 ความโดดเด่นของยองแจ

ตอนพิเศษ2 ลักพาตัว

ตอนพิเศษ3 ขุมอำนาจเก่าที่หายไป

ตอนพิเศษ4 ผู้อพยพ

ตอนพิเศษ5 ค่ายเมืองPแตกแล้ว

ตอนพิเศษ6 ทุกอย่างลงตัว

ตอนพิเศษ7 ควบคุมไปถึงทะเล

ตอนพิเศษ8 เคลียร์ป่าชายเลน

ตอนพิเศษ9 ต้องก้าวไปข้างหน้า

ย้อนเวลาฝ่าวิกฤตวันสิ้นโลก

Get it now

 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 366 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,635 ความคิดเห็น

  1. #5555 Janjaooooo (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 04:59
    ซอมบี้หยุด หยุดโดยไม่มีอะไรกั้น
    #5,555
    0
  2. #5472 thaeximyo (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 20:03

    เราชอบนิยายแนวนี้มาก
    เปิดใจอ่านแล้วพบว่า
    เป็นนิยายคุณภาพดีเรื่องหนึ่งเลยค่ะ เนื้อเรื่องดำเนินเรียบๆไม่ขัดใจ ชอบมาก
    #5,472
    0
  3. #5282 yukai (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:08

    ขอบคุณ
    #5,282
    0
  4. #5248 toto (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:18

    พระเอกเรารับบทหนักเลยงานนี้

    #5,248
    0
  5. #422 KuenNun (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 17:31
    ซอมบี้น่ากลัวอ่าา
    #422
    0
  6. #421 Daree (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 17:29
    สงสารแบมอ่ะ จิตใจบอบช้ำ แต่ต้องสู้เพราะยังมีบีบีมอยุ่ สุ้ๆน้าาน้องแบม
    #421
    0
  7. #420 kanyaratthongdee (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 17:27
    ชองมากๆเรยสู้ๆคับ
    #420
    0
  8. #419 Trinity01 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 17:23

    ขอบคุณค่ะ ชอบมากๆเลย
    #419
    0