ย้อนเวลาฝ่าวิกฤตวันสิ้นโลก [MARKBAM] (Y) / จบแล้ว

ตอนที่ 12 : EP7 – เตรียมพืชผัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,740
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 385 ครั้ง
    18 ม.ค. 63

การไปดูพันธุ์พืชในครั้งนี้ แบมแบมใช้รถหกล้อที่เตรียมเอาไว้ขนส่งอาวุธ เพราะเขาตั้งใจจะเอาพันธุ์พืชและอุปกรณ์กลับมาด้วย

“เมล็ดพันธุ์พืช ปุ๋ย และดินที่สั่งให้เอาขึ้นรถเรียบร้อยแล้วครับ” คนงานในร้านเดินเข้ามาบอก

“ขอบคุณครับ ส่วนของคุณยองแจเอาไปส่งตามที่อยู่นี้นะครับ” แบมแบมยื่นกระดาษที่อยู่ของยองแจให้ เพราะทางยองแจมีพื้นที่เยอะกว่า ของที่ซื้อจึงเยอะกว่า อีกทั้งการแยกกันขนย้ายดีกว่า จะได้ไม่เสียเวลา

“ได้ครับ”

“ที่เหลือก็พวกไม้กระถาง เราไปเดินดูกันเถอะ” ยองแจชักชวนอย่างตื่นเต้น

“อืม ที่นี่มีพืชสวนครัวในกระถางด้วย สะดวกดีเหมือนกัน” แบมแบมพูดพลางชี้เอาต้นกะเพรา ต้นโหระพา ต้นแมงลัก ต้นมะกรูด มะนาว พริก ข่า ให้คนงานในร้านลำเลียงขึ้นรถ

“ฉันก็อยากได้ไปไว้ตรงระเบียงเหมือนกัน” ว่าแล้วยองแจก็เลือกเหมือนกับแบมแบมให้ทางร้านเอาไปส่งเหมือนกัน

จากนั้นทั้งคู่ก็เลือกอีกหลายชนิด ชนิดละหลายต้น และที่สำคัญเลือกต้นที่ไม่ใหญ่จนเกินไป

“ไม่เข้าใจ ทำไมตัวเองเอาไปชนิดละสิบต้นแบบนี้ล่ะ มันไม่เยอะไปเหรอ? น่าจะเหลือพื้นที่เอาไว้ปลูกอย่างอื่นบ้าง” ยองแจถามขึ้น

“แล้วสมมตินะว่าเชื้อซอมบี้ไม่ได้ระบาดแค่ในมนุษย์ พวกพืชที่เราซื้อไปมันจะเหลือกี่ต้น?” ที่ซื้อไปชนิดละสิบต้นก็เพื่อสำรองเอาไว้ในกรณีมันกลายพันธุ์จนต้องกำจัดทิ้ง

“ตัวเองคิดว่ามันจะระบาดในพืชด้วยเหรอ?”

“ก็ใช่ แต่พืชมีระบบร่างกายแตกต่างจากมนุษย์และสัตว์ มันไม่มีเลือด เลยแสดงผลแตกต่างออกไป”

“แล้วตัวเองคิดว่าพวกพืชต้นไม้จะแสดงผลของการติดเชื้อยังไง?”

“ก็ไม่ได้กลายเป็นซอมบี้ ไม่ได้แพร่เชื้อ แต่พิเศษกว่าพืชทั่วๆ ไปคือมันอาจจะมีสีและรูปร่างต่างจากเดิม และมันอาจจะจับสิ่งมีชีวิตกินเป็นอาหาร” แบมแบมกล่าวถึงสิ่งที่เรียกว่าพืชผีกับต้นไม้ผี เพราะมันสามารถกลายเป็นแบบนั้นได้ ทุกต้นที่เขาเลือกจะมีขนาดไม่ใหญ่จนเกินไป เพื่อง่ายต่อการกำจัด

“แบบนี้ตัวเองถึงได้กำชับให้เค้าเลือกต้นเล็กๆ หรือไม่ก็กลางๆ ใช่ไหม?”

“ใช่แล้ว” ส่วนเรื่องพืชที่ปลุกพลังพิเศษเขาจะยังไม่พูดให้ยองแจฟังก็แล้วกัน

“คน สัตว์ พืชติดเชื้อได้หมด มนุษย์จะรอดเหรอ นี่ที่เค้าว่าน่ากลัวสุดๆ ต้องเป็นพวกแมลงตัวมันเล็กยากต่อการกำจัดด้วย” พอได้แบมแบมชักจูง ยองแจก็จินตนาการไปอย่างสุดโต่ง

“ฉันคิดว่าแมลงจะไม่กลายเป็นซอมบี้และไม่กลายพันธุ์”

“ทำไมคิดแบบนั้นล่ะ?”

“แมลงไม่มีเม็ดเลือดแดงไง” นั่นเป็นข้อเท็จจริงจากการตรวจสอบของทีมนักวิทยาศาสตร์จากประเทศอเมริกา แมลงเป็นสิ่งมีชีวิตประเภทเดียวที่พอเชื้อระบาดตัวที่อ่อนแอจะตายทันที โดยที่ไม่ฟื้นขึ้นมาเป็นซอมบี้ ยิ่งไปกว่านั้นแมลงกลายพันธุ์มีพลังพิเศษน้อยมากอีกด้วย

“ตัวเองวิเคราะห์ออกมาได้มีเหตุมีผลมาก เค้าจะพิมพ์เรื่องนี้ลงกลุ่ม” ว่าแล้วยองแจก็เปิดแอปพิมพ์ข้อมูลที่เขาบอกไปทั้งหมด

“ปฏิกิริยาของคนในกลุ่มว่าไงบ้าง?” แบมแบมถาม เขาไม่ได้เปิดแอป เพราะกำลังขับรถอยู่

“บางคนก็คิดว่าเป็นไปได้ แต่บางคนก็คิดว่าไม่จริง มันต้องออกมาแห้งแล้งเหมือนผีชีวะต่างหาก”

“บางทีการที่มีมนุษย์น้อยลง ไม่ได้แปลว่าจะทำให้โลกกลายเป็นทะเลทรายนะ ไม่คิดว่านี่เป็นโอกาสดีของพวกพืช และต้นไม้ที่จะขยายพันธุ์โดยไม่มีมนุษย์มาบ่อนทำลายหรอกเหรอ?”

ใช่แล้ว...ในชีวิตก่อน แบมแบมไม่เคยได้ยินเรื่องที่ทะเลทรายกลืนกินเมือง เป็นต้นไม้ต่างหากที่กลืนกิน ยิ่งโซนไหนที่มีพวกพืชผีต้นไม้ผี ต้นไม้ยิ่งโตเร็ว ว่ากันว่าต้นไม้ผีกระตุ้นให้ต้นไม้ธรรมดาเกิดและโตเพื่อพรางตัวพวกมันเอาไว้

และอย่าคิดกำจัดด้วยการเผาเชียว ไฟทำให้มันชะงักแค่ชั่วคราวเท่านั้น แต่มันจะไม่ตายแล้ว หนำซ้ำเมื่อมันฟื้นตัวยังกระตุ้นให้เกิดต้นไม้มาพรางตัวมันมากขึ้นหลายเท่า

วิธีการฆ่าต้นไม้พวกนี้คือต้องถอนให้รากออกจากดินแล้วค่อยเผา แล้วคิดดูสิ ในกรณีที่เป็นต้นไม้ใหญ่ๆ ใครจะถอนได้ง่ายๆ

“อืม ที่ตัวเองพูดมาก็มีเหตุผลนะ”

“แล้วนี่ให้ฉันแวะส่งนายเลยใช่ไหม?” แบมแบมถามขึ้น

“เค้าไปช่วยตัวเองขนของลงก่อนดีกว่า เพราะยังไงที่นั่นเค้ามีเฮียบีอยู่ ของของเค้าให้เฮียบีจัดการได้ แต่ตัวเองนี่สิ มีแค่ตัวคนเดียว”

“โอเค ขอบใจนะ” แบมแบมพูดขอบคุณยองแจ เขากล้าพายองแจเข้าห้องของตัวเอง เพราะเสบียงและพื้นที่ปลูกผักเลี้ยงสัตว์ของยองแจมีมากกว่า อยู่สบายกว่าเขาในวันสิ้นโลกอยู่แล้ว คงไม่เสี่ยงชีวิตเดินทางมาปล้นเขาหรอก ที่สำคัญช่วงเวลาปีกว่าในนรกทำให้เขามองคนได้ขาดขึ้น เขาสรุปได้ว่ายองแจเป็นคนที่ไว้ใจได้

เมื่อมาถึงคอนโดทั้งสองคนก็ขนของเข้าห้องด้วยการใช้รถเข็นสำหรับขนของคนละคัน ผ่านไปห้าเที่ยวก็ขนย้ายหมด แบมแบมเอาพืชสวนครัวกระถางขึ้นไปไว้ที่ระเบียงห้องนอน จากนั้นก็ลงมาชั้นล่าง เปิดตู้เย็นหยิบน้ำอัดลมออกมาสองขวด

“อ่ะ ดื่มหน่อยจะได้สดชื่นขึ้น”

“ขอบใจมาก ห้องของตัวเองน่าอยู่มาก ถึงของจะเยอะ แต่ก็เป็นสัดส่วนเป็นระเบียบ นี่มันหลุมหลบภัยในฝันของเค้าเลย แต่ว่านะ...เค้าสู้ราคาไม่ไหวอย่างตัวเองแน่” ยองแจดูตื่นเต้นกับห้องของเขามาก

“อืม แพงมากเลยทีเดียว แต่ฉันว่ามันคุ้มค่า ข้าวเที่ยงอยากกินอะไรล่ะ?”

“แล้วตัวเองจะพาเค้าไปกินที่ไหนล่ะ?”

“ชั้นล่างมีร้านอาหาร ไม่ใหญ่มาก แต่ก็มีเมนูหลายเชื้อชาติเลย” แบมแบมพูดพลางส่งแผ่นกระดาษเมนูที่ได้รับแจกมาให้ยองแจ

“เอาเป็นสปาเกตตีคาโบนาร่าแล้วกัน”

“โอเค” แบมแบมต่อสายร้านอาหารสั่งสปาเกตตีคาโบนาร่าให้ยองแจ ส่วนของเขาเป็นสเต๊ก

รอไม่นานร้านอาหารก็นำขึ้นมาส่ง ทั้งคู่กินกันจนอิ่มท้อง จากนั้นก็ลงมือเอาดินลงกระบะปลูกในชั้นปลูกผักที่เตรียมไว้

แบมแบมใช้ดินอินทรีย์ในการปลูก ไม่ใช้ระบบไฮโดรโปนิกส์ เพราะการใช้ระบบนั้นปลูกได้น้อยกว่า ต้องมาดูแลลงเมล็ดทีละเม็ด มันเสียเวลา สู้ลงแบบดินดีกว่า เอาไว้ต้นไหนกลายพันธุ์ค่อยจัดการถอนออกและเผาทิ้ง อีกอย่างเหลือเวลาอีกแค่สิบสี่วันถึงจะเกิดดาวตก พืชผักพวกนี้ยังโตไม่มาก กำจัดต้นกลายพันธุ์ได้ไม่ยาก

“โชคดีมากที่เค้าทำชั้นปลูกแบบเดียวกับของตัวเอง” ยองแจกล่าวขึ้นเมื่อมองน้ำถูกพ่นออกมาจากระบบ หลังจากลงเมล็ดเสร็จ

“อืม ความพิเศษของระบบนี้คือ การต่อทางเดินน้ำด้วยสายยางสามารถงอได้เวลาที่ขยับเลื่อนชั้น ไม่ต้องเสียเวลามารดทีละชั้น” แบมแบมเองก็ปลื้มเหมือนกัน ที่ทางคุณพีระสามารถตอบสนองความต้องการของเขาได้ ไม่อย่างนั้นเขาคงต้องรดด้วยมือ

“อืม ตอนนี้เรื่องพืชผักจัดการเรียบร้อยแล้ว แล้วเรื่องสัตว์เลี้ยงล่ะ จะไปรับหรือให้ฟาร์มเอามาส่งดี?”

“ให้ฟาร์มเอามาส่งก็แล้วกัน”

“โอเค แล้วเมื่อไหร่ดี?”

“เอาเป็นวันที่ยี่สิบเจ็ดที่จะถึงก็แล้วกัน” แบมแบมตั้งใจว่าจะไปหนึ่งวันก่อนเกิดดาวตก เพราะสัตว์มีเสียงรบกวน ยิ่งไปกว่านั้นต้องแยกเดี่ยว เอามาไว้ก็ไม่สามารถลงคอกได้เลย ดังนั้นต้องรอ

“อืม ยองแจจะติดต่อฟาร์มไก่ไข่กับนกกระทา แล้วก็ฟาร์มปลาดุกให้นะ”

“อย่าลืมให้ทางฟาร์มแยกใส่ในลังกระดาษนะ แล้วปลาก็แยกถุงกันด้วย”

“โอเค แต่เรื่องหนอนนี่เอาจริงเหรอ?” ยองแจมีสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก เมื่อพูดถึงพันธุ์หนอนนก ที่จะเอามาเลี้ยงด้วย

“จริงสิ ยองแจต้องคำนึงนะว่าอาหารสัตว์สำคัญ หากมันหมดไปแล้วเราหาไม่ได้ ก็เลี้ยงพวกมันต่อไม่ได้ หนอนพวกนี้เป็นทางที่ดีมันกินเศษอาหาร เศษผัก ไม่ต้องลงทุนอะไร พื้นที่เลี้ยงก็ไม่มาก”

“แต่ก็ขึ้นชื่อว่าหนอนอ่ะ...”

“มันมาจากแมลงปีกแข็ง ไม่น่าขยะแขยงหรอกน่า” แบมแบมยังคงกล่อมยองแจ

“โอเค เค้าจะพยายามทำใจนะ”

“อืม เชื่อฉันแล้วจะดีเอง” แบมแบมให้กำลังใจ และด้วยความที่ยองแจเป็นพวกคลั่งซอมบี้ เลยค่อนข้างกล่อมได้ง่าย

 

 

 

ตอนพิเศษแชท ตอนบีบีม อายุ 19

อันเป็นตอนพิเศษ หลังเล่มและ e-book สามารถติดตามได้ที่

https://www.readawrite.com/a/e2f17f5c6872654cd8217a5c90278b4d

 

ภายในประกอบไปด้วยเนื้อหาเริ่มต้นจนจบ

ตอนพิเศษ1 ความโดดเด่นของยองแจ

ตอนพิเศษ2 ลักพาตัว

ตอนพิเศษ3 ขุมอำนาจเก่าที่หายไป

ตอนพิเศษ4 ผู้อพยพ

ตอนพิเศษ5 ค่ายเมืองPแตกแล้ว

ตอนพิเศษ6 ทุกอย่างลงตัว

ตอนพิเศษ7 ควบคุมไปถึงทะเล

ตอนพิเศษ8 เคลียร์ป่าชายเลน

ตอนพิเศษ9 ต้องก้าวไปข้างหน้า

ย้อนเวลาฝ่าวิกฤตวันสิ้นโลก

Get it now

 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 385 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,636 ความคิดเห็น

  1. #5520 ไม่ได้มีเจตนาไม่ดี (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 10:17

    ไรท์ได้แรงบันดาลใจมาจากนิยายแปลเรื่องหนึ่งหรือเปล่าคะ ดูคล้ายๆกันหลายฉาก

    #5,520
    1
    • #5520-1 panida_1062_(จากตอนที่ 12)
      15 กันยายน 2563 / 02:28
      เรื่องอะไรค่ะ จะตามไปอ่าน ชอบแนวนี้
      #5520-1
  2. #5280 yukai (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:44

    พี่มาร์คได้แอบเตรียมไว้หรือเปล่าน๊า
    #5,280
    0
  3. #5245 toto (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:46

    พระเอกค่าตัวแพงตลอด ไม่ออกมาหลายตอนละนะ555

    #5,245
    0
  4. #5222 0800191474 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 มกราคม 2563 / 21:06
    ตอนพิเศษแชท..ไม่ลงอีบุ๊คด้วยหรอคะ
    #5,222
    2
  5. #285 Ajrpstupu (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 21:16
    คนที่ช่วยคนอื่น แล้วทำให้คนสำคัญตาย หรือ ตัวเองตาย
    ในหลายเรื่อง แรกๆก็ชอบ
    แต่หลังๆมาน่าเบื่อ พระเอกจ๋า
    นางเอกจ๋า แมรี่ซูเกินไป
    ชอบแบบนี้มากๆ

    ช่วยได้ไม่เกินพอดี
    ไม่อันตราย​เกินไป
    คิดเผื่อคนด้านหลัง
    ชอบพระนางฉลาด
    #285
    0
  6. #284 jeerasuda0610 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 21:14

    สนุกมาค่ะ ค้างมากอยากอ่านต่อน
    #284
    0
  7. #283 luxaky (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 21:12
    กว่าพระนายจะเจอกันฉันต้องทรมานนนน​ 55
    #283
    0
  8. #282 tunty0505 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 21:06
    นี่ก็ไม่คิดให้แบมไปช่วยมาร์ค หวังพึ่งคนอื่นอย่างเดียวในวันสิ้นโลกมันจะทำให้แย่เอานะ สู้พัฒนาฝีมือไปดูกว่า
    #282
    0