เจ็ดภพหวนรัก (Markbam) จบแล้ว

ตอนที่ 9 : ตอนที่ 6.2 การแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,450
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 132 ครั้ง
    19 มิ.ย. 63

ซึ่งการแลกเปลี่ยนลับๆ สิ้นสุดลงเมื่อฤดูใบไม้ผลิมาเยือน ความสัมพันธ์ของเขากับกระต่ายเขาคู่อาจสานต่อใหม่อีกครั้งในฤดูหนาวถัดไป

แม้ว่าเขาจะเคยคิดเชิญชวนให้มันอยู่ด้วย แต่สุดท้ายก็ตัดใจ หากรับมันมาอยู่ด้วยอาจทำให้มันสูญเสียสัญชาตญาณสัตว์ป่า เขาเองก็มักอายุสั้นทุกชาติภพ หากวันนั้นมาถึง เกรงว่ามันจะกลับไปใช้ชีวิตตามลำพังได้ลำบาก

“ไม่ว่าคนหรือสัตว์ย่อมมีวิถีชีวิตของตนเอง” แบมแบมถอนลมหายใจ มองดูกระต่ายเขาคู่เล็มยอดหญ้าอ่อนอยู่ไกล

“เสี่ยวกัน! ลุงเหอบอกว่าบ้านของเจ้าเรียบร้อยแล้วกำลังรอค่าแรงงวดสุดท้ายจากเจ้าอยู่” เสียงเสี่ยวไจ้มาถึงก่อนตัว กระต่ายเขาคู่รีบพุ่งหนีเข้าโพรงไป มันไว้ใจเขา แต่ไม่เคยไว้ใจมนุษย์ผู้อื่น

“อืม ขอบใจเจ้ามากที่มาบอก”

“ไม่เป็นไร รีบไปกันเถอะ เดี๋ยวลุงเหอจะคอยนาน” ทั้งสองพากันเดินกลับบ้าน

ภารกิจแรกที่แบมแบมทำทันทีที่สิ้นสุดฤดูหนาวคือสร้างบ้านหลังใหม่ ด้วยเงินที่ขายซีอิ๊วและผลโลหิตหิมะ

แม้ว่าเขาจะเกิดมาหลายชาติภพ แต่บ้านเป็นสิ่งที่เขาไม่สามารถลงมือเองได้ เพราะในภูมิประเทศที่แตกต่างกัน ย่อมมีหลักการสร้างที่แตกต่างกัน เขาจึงเลือกช่างจากเมืองที่อยู่ใกล้ๆ กันมาทำ โดยติดต่อผ่านพี่เขยของเสี่ยวไจ้ แน่นอนว่าเขาจ่ายค่านายหน้าให้คนผู้นั้นด้วยซีอิ๊วไปสามเซ็ง

“หากต้องการต่อเติมสิ่งใด ก็เรียกข้าได้ตลอด” ลุงเหอช่างประจำหมู่บ้านกล่าวขึ้น

“เจ้าค่ะ ขอบคุณท่านมาก นี่ค่าแรงในส่วนที่เหลือเจ้าค่ะ”

“อืม ครบถ้วน เช่นนั้นพวกข้าขอตัวก่อน” ช่างนับดู ก่อนจะพากันจากไปพร้อมกับลูกมือที่มาช่วยงานอีกเจ็ดคน

แบมแบมมองไปรอบๆ บ้านแล้วคลี่ยิ้ม ใช้เวลาสร้างสองเดือนกว่าๆ เท่านั้น เป็นบ้านที่สร้างมาจากไม้เนื้อดี แข็งแรงและกันฝนกันลมได้ไปอีกหลายสิบปี และที่แบมแบมชอบที่สุดเห็นจะเป็นพื้น มันยกสูงขึ้นมา และถูกทำให้เนียนเรียบและแข็งคล้ายๆ กับปูนซีเมนต์ เขาเคยถามช่างได้รับคำตอบมาว่ามันคือปูนดิบ ที่ผสมจากดินไม่ละลายน้ำ ทราย เปลือกหอยเผาเข้าด้วยกัน

รูปทรงบ้านเป็นทรงสี่เหลี่ยมเหมือนบ้านทั่วๆ ไป ประกอบด้วยเรือนสามหลัง คือเรือนกลาง เป็นเรือนพักของแบมแบม เรือนครัว และเรือนสำหรับเก็บรักษาเสบียง

กลางบ้านเป็นลานกว้างปูทางด้วยหินเป็นเครื่องหมายบวก ส่วนที่ยังเป็นดินอยู่ แบมแบมตั้งใจจะปลูกดอกไม้ และไม้พุ่มเล็กๆ

ขนาดโดยรวมแล้วไม่ได้ใหญ่จนเกินไป บ้านในหมู่บ้านของคนที่มีฐานะปานกลางก็หลังประมาณนี้ ที่ต้องจ่ายเงินไปมากก็เป็นเพราะวัสดุที่ใช้เป็นวัสดุมีคุณภาพ

“เสี่ยวกันดูสิ บ่อน้ำบ้านเจ้า ใหญ่กว่าบ้านข้าอีก” เสี่ยวไจ้ชี้ให้ดูบ่อน้ำบาดาลที่ในแต่ละบ้านมักจะขุดเอาไว้ตักน้ำใช้ในครัวเรือน

“จริงด้วย ถือว่าคุ้มกับสิบเหรียญทองจริงๆ” แบมแบมคลี่ยิ้มกว้าง บ้านหลังก่อนต่างจากบ้านหลังนี้มาก มีเพียงเรือนเดียว ไม่มีกำแพง และบ่อน้ำ จะใช้น้ำต้องเดินไปตักน้ำที่ลำธาร แม้จะอยู่ไม่ไกลมาก แต่ก็เสียเวลาอยู่ดี

“เจ้านี่เก่งจริงๆเชียว หาเงินได้ตั้งมากมาย ปลูกบ้านสวยๆงามๆได้” เสี่ยวไจ้ชื่นชม

“นั่นเป็นเพราะเจ้าแนะแนวทางให้ข้าทั้งนั้น ลองไม่มีเจ้า ข้าก็คงอยู่ไม่รอดจนถึงวันนี้” แบมแบมไม่ลืมยกความดีความชอบให้นางด้วย นางก้มหน้าอมยิ้มขวยเขินที่ถูกยกยอ

“เช่นนั้นเจ้าต้องดีกับข้ามากๆ เล่า”

“แน่นอนอยู่แล้ว” เขาคลี่ยิ้มเอ็นดูสหายตัวน้อย

“ฮิฮิ งั้นมาเถิด สหายผู้นี้จะช่วยเจ้าขนของเข้าบ้านใหม่เอง” นางอาสาอย่างแข็งขัน

แบมแบมรับปากกับเสี่ยวไจ้ว่าจะตอบแทนนางที่ช่วยออกแรงย้ายของจนเหงื่อโทรมกายด้วยอาหารมื้อเย็นสุดพิเศษ

“เจ้าจะทำอะไรให้ข้ากินหรือ?” นางถามในมือถือถ้วยกับตะเกียบรออยู่แล้ว ทั้งๆ ที่เขาเพิ่งจะเริ่มลงมือแท้ๆ

“ข้าจะทำข้าวนึ่งใบบัวให้เจ้ากิน” ตอบไป ก็นำข้าวที่แช่เอาไว้ขึ้นมาวางบนใบบัว ใส่เครื่องเทศ เครื่องปรุงลงไป คลุกเคล้าให้เข้ากัน เอาเนื้อปลาแสงทับทิมหมกลงไป จากนั้นห่อใบบัวปิด และนำไปนึ่ง

“ข้าหิวแล้วววว…” เสี่ยวไจ้งอแง เมื่อต้องรอให้นึ่งจนสุกเสียก่อน แบมแบมจึงเอาพุทราเชื่อมให้กินรองท้องก่อน

“กินแค่สี่ห้าลูกพอนะ ประเดี๋ยวจะอิ่มก่อนกินข้าว”

“เข้าใจแล้ว เจ้าทำอะไรก็อร่อยไปเสียหมด” เสี่ยวไจ้สดชื่นขึ้นทันทีที่มีของกินให้นาง แบมแบมคลี่ยิ้มอย่างเอ็นดู มีนางวนเวียนอยู่ข้างๆ ทำให้เขาไม่โดดเดี่ยว

“ดูเหมือนจะได้ที่แล้ว” แบมแบมพูดพร้อมกับยกข้าวนึ่งใบบัวออกจากเตา

เขานึ่งทั้งหมดสองห่อ แบ่งกันคนละห่อกับเสี่ยวไจ้ นางค่อยๆ คลี่เปิดใบบัวตามเขา พอเห็นสิ่งที่อยู่ด้านใน แววตาของนางก็เปล่งประกาย กลืนน้ำลายลงคอเสียงดังเอื๊อก

“ดูสิๆ ข้าวมันกลายเป็นสีเหลืองทองล่ะ เป็นประกายระยิบระยับเลย” นางพูดราวกับคนเพ้อๆ ที่ข้าวเปลี่ยนสีก็เนื่องมาจากเครื่องเทศและไขมันของปลาสุกไหลเยิ้มออกมา

“อย่าเพิ่งกินนะ โรยต้นหอมกับพริกซอยนิดหนึ่งก่อน” ไม่พูดเปล่าจัดการโรยให้นางและตนเอง จนข้าวนึ่งมีสีสันเพิ่มขึ้น ทั้งสีเหลืองทองขึ้นเงาของข้าว หนังปลาสีแดงทับทิม เนื้อปลาสีเหลือง ต้นหอมสีเขียว และพริกซอยสีแดง

“งดงามมาก เป็นอาหารที่งดงามเท่าที่ข้าเคยเห็นมาเลย” เสี่ยวไจ้มองดูอย่างตื่นเต้น

“อย่ายลแค่โฉม เจ้าต้องลิ้มรสด้วย กินเลยสิ” แบมแบมใช้ตะเกียบคีบเนื้อปลาขึ้นมากิน เสี่ยวไจ้เห็นอย่างนั้นนางก็เอาบ้าง แต่ส่วนที่นางลิ้มรสก่อนคือข้าว

ข้าวนุ่มๆ ร้อนๆ มีความหนุบเล็กน้อย หอมกรุ่นใบบัว มีรสเค็มของเครื่องปรุง และความหวานจากไขมันปลาที่ละลายออกมา ทำให้เสี่ยวไจ้หลับตาพริ้ม

“อร่อยที่สุด เกิดมาชาตินี้นับว่าคุ้มค่าแล้ว”

“เจ้าก็พูดเกินไป”

“ข้าพูดความจริงทุกคำ ทำอย่างไรจะได้ลิ้มรสฝีมือเจ้าตลอดไป… อ๊ะ จริงสิ! เสี่ยวกันแต่งงานกับข้าเถอะ!” ทางออกของเสี่ยวไจ้ทำให้แบมแบมส่ายหัวอย่างระอา ก่อนจะพูดเย้าแหย่ว่า

“ข้าไม่แต่งงานกับคนที่รักอาหารของข้า มากกว่าตัวข้าหรอกนะ”

“ง่อววว”

“ท่าทางน่ารักของเจ้าไม่ช่วยอะไรหรอกนะ อีกอย่างหญิงกับหญิงแต่งกันได้เสียเมื่อไหร่”

“เจ้าอย่าดับความฝันของข้าสิ” เสี่ยวไจ้พูดเสียงเง้างอด

“อย่ามางอแง รีบกินเสีย ใกล้ค่ำแล้วกลับบ้านมืดๆ ค่ำๆ ไม่ดี”

“รู้แล้วน่า”

หลังจากกินเสร็จ เสี่ยวไจ้ก็กลับบ้านไป ส่วนแบมแบมก็อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วเข้ามานั่งบ่มเพาะพลังในห้องนอน

การที่กินปลาแสงทับทิมตอนเย็น แล้วนั่งบ่มเพาะพลังก่อนนอนนั้น ทำให้ไม่เสียเวลาทำงานอย่างอื่นในช่วงกลางวัน

ส่วนเสี่ยวไจ้เขาสอนให้นางดักปลาแสงทับทิมเองได้แล้ว แต่นางนำปลาที่ดักได้มาฝากไว้ที่บ้านของเขา ยามจะกินนางจะมากินที่นี่ เพราะนางรำลึกเสมอว่าวิธีการจับเป็นของเขา ไม่สมควรให้เรื่องนี้แพร่งพรายออกไปจนนำความวุ่นวายมา

อีกอย่างทั้งเขาและเสี่ยวไจ้ต้องการปลาแสงทับทิมอีกมาก ถ้าอยากจะบรรลุระดับสามดารา

 

 

 

E-BOOK วางขายแล้วค่ะ ราคาแค่ 249 บาทเท่านั้น

ตอนพิเศษ 7 ตอน

ตอนพิเศษ จากเพื่อเริ่ม

ชาติที่1 บรรดาศักดิ์ไม่อาจห้ามรัก (Y)

ชาติที่2 สิ้นโลกไม่สิ้นรัก (Y)

ชาติที่ 3 ยาใจเจ้าพ่อ (แบมหญิง)

ชาติที่4 ผูกรักยอดดวงใจต่างเผ่า (Y)

ชาติที่5 สลับตัวไม่สลับรัก (Y)

ชาติที่6 รักสยบฉาว (Y)

สนใจคลิกที่ลิ้ง หรือค้นหาใน MEB จากชื่อเรื่องได้เลยค่ะ

เจ็ดภพหวนรัก

เจ็ดภพหวนรัก

Get it now

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 132 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,277 ความคิดเห็น

  1. #2263 Markmark_tuan1a (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2563 / 17:42
    อ่านแล้วหิวตามทุกตอนจริงๆนะ ไปหาข้าวกินแป๊บ
    #2,263
    0
  2. #529 KGXUSOO6 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 20:22
    รอนะคะไรท์ขอบคุณค่ะ 😊♥️✌🏻
    #529
    0
  3. #12 deer614 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 14:20
    ทำไมตอนนี้เหมือนกับตอนที่แล้วเลยอ่ะ
    #12
    1
    • #12-1 amaja(จากตอนที่ 9)
      11 ตุลาคม 2561 / 15:58
      แก้ไขให้แล้วจ้า
      #12-1