เจ็ดภพหวนรัก (Markbam) จบแล้ว

ตอนที่ 5 : ตอนที่ 3 แบมแบมผู้สู้ชีวิต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,294
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 637 ครั้ง
    19 มิ.ย. 63

แบมแบมหลับสนิทไม่รู้สึกตัวเลยว่ายามนี้รอบๆ กายปรากฏเป็นกลีบเหมยกุ้ยสีแดงลอยวนห้อมล้อม

“วูบบบบ”

กลีบเหมยกุ้ยเหล่านั้นพุ่งหายเข้าไปในอก ริมฝีปากแห้งผากของคนหลับไม่รู้เรื่องรู้ราวแย้มยิ้มขึ้น รู้สึกมีความสุขอย่างประหลาด เหมือนมีบางสิ่งเติมเต็มในจิตใจ

รุ่งเช้าวันต่อมา แบมแบมตื่นแต่เช้ามืดด้วยความรู้สึกสดชื่นและอิ่มเอิบอย่างประหลาด เขาหุงข้าวและผัดผักง่ายๆ เพราะไม่มีเครื่องปรุงรสใดๆ เหมือนจริงค่อนข้างจืด แต่เจ้าตัวกินไปโดยไม่บ่นเลยสักคำจะรู้สึกว่าโชคดีด้วยซ้ำ ถึงแม้จะจืดแต่ก็กินได้อิ่มท้องต่างจากบางชาติต้องคุ้ยขยะกิน

เช้ามากๆ อย่างนี้แบมแบมตัดสินใจยังไม่เข้าป่า เขาต้องการข้อมูลบางอย่างก่อนจึงตัดสินใจเดินเข้าไปในตัวหมู่บ้าน 

บ้านของเขาในตอนนี้ตั้งอยู่โดดเดี่ยวริมป่า ห่างจากหมู่บ้านประมาณห้าร้อยเมตรหรือหนึ่งลี้[1]ตามหน่วยวัดของที่นี่ ก็นับว่าไม่ไกลเท่าไหร่ เพราะเขายังมองเห็นหมู่บ้านได้อย่างชัดเจน

เขามองหาบ้านที่ผูกผ้าสีเขียวเอาไว้ เสี่ยวไจ้บอกว่าเป็นสัญลักษณ์ให้เขาหาบ้านนางเจอ

“เสี่ยวไจ้…” 

“อ้าวเสี่ยวกัน เจ้ามาแต่เช้ามีเหตุอันใดหรือไม่?” 

“คือข้าอยากรู้เรื่องการแลกเปลี่ยนเกลือ ก็เลยมาถาม เจ้าพอจะรู้หรือว่าต้องใช้สมุนไพรมากน้อยเพียงใดในการแลกเกลือสักหนึ่งจิน[2]” 

“อืม ถ้าจำไม่ผิด หญ้าหยกขาว โสมจิตขาว รากหญ้าหอม พวกนี้ยี่สิบจินจะแลกเกลือได้หนึ่งจิน” คำตอบทำให้แบมแบมตาโต หากคำนวณเป็นกิโลกรัม นี่เท่ากับว่า สมุนไพรสิบกิโลกรัมแลกเกลือได้เพียงครึ่งกิโลกรัมเท่านั้น

“ขูดเลือดขูดเนื้อกันเลือดซิบเลย" แบมแบมบ่นพึมพำ แต่เสี่ยวไจ้ก็ได้ยิน

“ช่วยไม่ได้ เราอยู่ห่างทะเลมาก น้ำตาลที่ว่าแพงยังถูกกว่าเกลือเสียอีก” 

“น้ำตาลแลกอย่างไรหรือ?” 

“สิบจินแลกน้ำตาลได้หนึ่งจิน” 

“แล้วเงินล่ะ เจ้าพอรู้หรือไม่ว่าแลกเปลี่ยนกันอย่างไร?” 

“สิบเหรียญ[3]ทองแดงเท่ากับหนึ่งเหรียญเงิน ร้อยเหรียญเงินเท่ากับหนึ่งเหรียญทอง เกลือจินละสองเหรียญเงิน น้ำตาลจินละหนึ่งเหรียญเงิน ในขณะที่สมุนไพรของเรามีค่าแค่จินละหนึ่งเหรียญทองแดงเท่านั้น” แบมแบมได้ฟังแล้วหดหู่ขึ้นมา

“ทุกคนเหนื่อยกันมาก แต่ค่าแรงที่ได้กลับมานั้นเพียงน้อยนิด” 

“ก็ไม่ถึงขั้นนั้น เรายังโชคดีที่อยู่ในอาณาจักรต้วนภาษีก็ถูก ความอุดมสมบูรณ์ยังมากล้นกว่าอาณาจักรอื่น ความปลอดภัยก็สูงกว่าอาณาจักรอื่น ไม่มีการปล้นฆ่าให้หวาดกลัว ของบางอย่างราคาสูงไปบ้าง แต่ชาวบ้านอย่างเราๆ ก็มีความสุขดี” เสี่ยวไจ้คิดว่ามีมันคุ้มค่ากับความลำบาก จึงไม่รู้สึกทุกข์ แบมแบมก็พลอยเบาใจไปด้วย

“คิดได้เช่นนั้นก็ดีแล้ว ข้าเองคงต้องขยันสักหน่อย เผื่อจะได้เกลือมาใช้สักหน่อย” 

“อืม อ๊ะ...เจ้าอ้วนแซ่สงมองเจ้าใหญ่เลย” ใบหน้าของเสี่ยวไจ้แสดงถึงความหยามเหยียดเจ้าของชื่อ จนแบมแบมอดถามไม่ได้

“ผู้ใดคือเจ้าอ้วนแซ่สง?” 

“มันเป็นญาติกับหัวหน้าหมู่บ้าน มันครอบครองภูเขาลูกที่มีสมุนไพรเยอะเลยร่ำรวย หากแต่มันหลงมัวเมาในกาม ชอบเข้าหาเด็กสาว เสี่ยวกันเจ้าเองก็หน้าตางามไม่ใช่เล่น มันคงจะหมายตาเจ้า” เสี่ยวไจ้พูดไขความให้กระจ่าง

“น่ากลัว…” แบมแบมหันไปมอง ชายผู้นั้นอายุราวๆ สามสิบแล้ว กลับหมายตาเด็กอายุเพียงสิบขวบ ไม่เท่ากับวิปริตหรอกหรือ?

“ไม่ต้องกลัว หากเจ้าไม่ยินยอม ผู้ใดก็บังคับเจ้าไม่ได้”

“ข้าเป็นเพียงเด็กตัวเล็กๆ หากมันใช้กำลังเล่า?” 

“อยู่ภายใต้สัญญาจิต มันไม่อาจทำผิดสัญญาได้” 

“สัญญาจิต?” 

“ถูกแล้ว ห้ามข่มขืน ห้ามปล้นชิง ห้ามคร่าชีวิตผู้ที่ไร้ซึ่งความผิด หากฝ่าฝืนดวงจิตจะสลายและตายลง คนในอาณาจักรต้วนต่างต้องทำสัญญานี้เมื่ออายุครบเจ็ดปี” เสี่ยวไจ้ตอบ

แบมแบมรู้สึกสมองอื้ออึงไปชั่วขณะ ฟังดูเหนือธรรมชาติ หรือว่าชาติภพนี้จะไม่ใช่ธรรมดาสามัญ มีพลังวิเศษกัน

“ห้ามคร่าชีวิตผู้ที่ไร้ซึ่งความผิดคืออย่างไร?”

“ยกตัวอย่างเช่น เจ้าไม่มีความผิดใดก็ฆ่าเจ้าไม่ได้ แต่ถ้าเจ้าแอบวางยาปลุกกำหนัดจับชายมาเป็นสามี ชายผู้นั้นไม่ยอมรับเจ้า ร้องเรียนให้ศาลตัดสินและประทับตราคนบาป ผู้อื่นก็จะสามารถฆ่าคนบาปอย่างเจ้าได้โดยที่จิตไม่สลาย” 

“เกือบจะเข้าใจ นี่หมายความว่า พลังวิเศษมีจริงงั้นหรือ?” 

“เจ้าอาจหมายถึงพลังปราณ ทั้งเจ้าและข้าอยู่ในขั้นหนึ่งดาราเช่นกัน” 

“อ่า...ข้ามีพลังด้วย” แบมแบมค่อนข้างตื่นเต้น นี่อาจจะเหมือนหนังจีนที่คนมีอิทธิฤทธิ์ก็ได้

“ไม่ได้น่ายินดีอันใด ขั้นหนึ่งดาราก็แค่ทำให้ยกของได้หนักกว่าคนที่ไม่มีพลังเพียงสามจินเท่านั้น ซึ่งชาวบ้านอย่างเราๆ ไม่มีทางที่จะก้าวหน้าไปได้มากกว่านี้ คนที่จะก้าวหน้าได้ต้องอยู่ในที่ที่มีพลังปราณหนาแน่น มีวัตถุดิบในการบ่มเพาะพลัง ซึ่งเราไม่มี”

“แล้วคนไร้พลังมีเยอะแค่ไหน?”

“หนึ่งในสิบ แต่ก็ไม่ได้มีความแตกต่างใดกับขั้นหนึ่งดาราอยู่แล้ว คนเหล่านั้นก็ใช้ชีวิตปกติทั่วไป” 

“เข้าใจแล้ว” และถึงเสี่ยวไจ้จะพูดเช่นนั้น แบมแบมก็มีความสุขอยู่ดี ไม่แน่ว่ามันอาจจะพัฒนาขึ้นก็ได้

หลังจากได้รับคำตอบที่ต้องการแล้ว แบมแบมก็กลับมาบ้าน คว้าตะกร้าสะพายหลังขึ้นไปเก็บสมุนไพร หวังเอาไว้แลกเกลือ 

ยิ่งหายิ่งเดินยิ่งติดลม ร่างเล็กของเด็กหญิงสิบปี เข้ามาลึกกว่าชายป่าอันเป็นบริเวณปลอดภัยเสียแล้ว 

เสียงสัตว์ป่าร้องดังเป็นระยะ แบมแบมรู้สึกใจหวิวๆ ขึ้นมา ตั้งใจจะหันหลังกลับ 

“อ๊ะนั่นหญ้าหยกเขียว!” แบมแบมกู่ร้องขึ้นอย่างดีใจ เมื่อเห็นสมุนไพรระดับกลาง มันเติบโตมาจากหญ้าหยกขาว เมื่อมันมีอายุร้อยปีจะกลายเป็นหยกเขียว พันปีเป็นหยกแดง

“เอ๊ะ…” แบมแบมที่กำลังเก็บหญ้าหยกเขียว ชะงักมือ… เขารู้เรื่องนี้ได้อย่างไร จำได้ว่าเสี่ยวไจ้ไม่เคยบอกนี่นา

“โฮก…” เสียงของสัตว์ป่าดังขึ้นอีกครั้ง แบมแบมเร่งมือเก็บหญ้าหยกเขียวใส่ตะกร้า แล้วรีบออกมาจากตรงจุดนั้น ทว่า… หญ้าหยกเขียวล่อใจยิ่งนัก แบมแบมเจออีกหลายต้น ไหนจะหญ้าหอมสีฟ้าที่เติบโตมาจากหญ้าหอมธรรมดาเป็นเวลาร้อยปีอีก แบมแบมคิดว่ามันต้องได้ราคาสูง ความโลภจึงครอบงำจิตใจเผลอหยุดเก็บมาตลอดทาง 

จนกระทั่ง! 

“โฮก!” เสือสีดำตัวใหญ่ตรงหน้ากระโจนเข้ามาขวางทาง แบมแบมแข้งขาอ่อน เสือตัวนี้มีสามตา! 

นี่มันไม่ใช่สัตว์ป่าธรรมดาแล้ว! 

เจ้าตัวกู่ร้องในใจ แต่ทว่าไม่มีปัญญาหนีแล้ว มันทั้งว่องไวและแข็งแรง ร่างเด็กสิบปีจะหนีได้อย่างไร

อ่า…

ดูท่าชาติภพที่แปดจะมาไวยิ่ง เขาเพิ่งอยู่ในชาติภพที่เจ็ดได้ไม่ถึงสิบวันเลย

แบมแบมปลงตกหลับตาลงรอเสือสามตาตรงหน้าขย้ำ…

“ฮืดดดดด…” เจ้าสัตว์ร้ายตรงหน้ากลับหมอบลง! หูมันลู่ดวงตาที่สามปิดสนิท ราวกับกำลังหวาดกลัว 

ฝ่ายแบมแบมรออยู่นานไม่ถูกโจมตีก็ลืมตาขึ้นมอง เมื่อเห็นสภาพเสือสามตาตรงหน้าก็ขมวดคิ้วเข้าหากัน

“กลัวเหรอ… เรามีอะไรให้น่ากลัวกัน” แบมแบมไม่เข้าใจนัก หากแต่ก็คิดได้ว่าเขาอาจจะยังไม่ถึงคราวตาย จึงรีบสาวเท้าวิ่งหนีเสือสามตาออกมาอย่างรวดเร็ว

ทิ้งให้เจ้าเสือสามตามองตาหลังด้วยความโล่งอก ลำพังเด็กหญิงตัวเล็กๆ มันไม่ได้หวาดกลัวอยู่แล้ว สาเหตุหลักคือกลิ่นอายเทพเซียนที่ติดตัวอยู่ต่างหาก

พวกสัตว์อสูรก็มีสัญชาตญาณเอาตัวรอด มันรู้ได้แทบจะทันทีว่าผู้ใดแข็งแกร่งกว่าและควรจะหลีกเลี่ยง สำหรับมันแล้วเด็กหญิงผู้นี้ถ้าไม่เป็นเทพเซียนมาเกิด ก็ต้องเป็นคนของเทพเซียน หากไม่อยากโดนตามล้างแค้นในภายหลังก็อย่าแตะต้องเป็นอันขาด

ซึ่งแบมแบมที่กำลังวิ่งหนีกลับบ้านไม่สามารถล่วงรู้ถึงสาเหตุได้เลย เขาไม่รู้เลยสักนิดว่าดวงจิตของเขานั้นได้ถูกองค์จักรพรรดิรวบรวมมาถึงหกชาติภพ ย่อมใกล้ชิดจนกลิ่นอายเทพเซียนนั้นประทับลงในดวงจิต กลายเป็นเกราะอันแข็งแกร่งปกป้องเขาจากสัตว์อสูรที่มีระดับต่ำกว่าจ้าวอสูรทั้งหมด

แบมแบมวิ่งออกมาจนถึงบริเวณชายป่า เห็นชาวบ้านคนอื่นๆ กำลังเก็บสมุนไพรแล้วทิ้งตัวลงนั่งกับพื้นดิน

“ปลอดภัยแล้ว” พอนึกถึงเจ้าเสือสามตาแล้วก็สะบัดหัวไล่ภาพน่ากลัวของมันออกจากจิตใจ

“เสี่ยวกัน เจ้ามาจากทางไหนกัน?” หญิงร่างท้วมวัยกลางคนที่สอนให้เก็บสมุนไพรครั้งก่อนเอ่ยถามขึ้น

“ทางโน้นเจ้าค่ะ” เสี่ยวกันชี้ไปในป่าลึก นางตกใจเอามือทาบอก

“เสี่ยวกัน! เจ้าเสียสติไปแล้วหรือ? ในป่านั่นมีสัตว์อสูรสูงกว่าระดับหนึ่งจิต มันอันตรายมากนะเสี่ยวกัน เจ้าไม่ควรไป” นางตำหนิ แต่ก็เป็นการตำหนิเพราะมีใจห่วงใย แบมแบมรู้สึกอบอุ่นในใจขึ้นมา เพราะมีหลายคนที่เอ็นดูเสี่ยวกัน

“คำสั่งสอนของท่านน้า เสี่ยวกันจะจำไว้เจ้าค่ะ” 

“อืม ดีแล้ว ข้าก็ทำได้แค่ตักเตือน ไม่มีปัญญาช่วยเหลือเจ้าไปได้มากกว่านี้ ชีวิตของเจ้า เจ้าต้องรักษาด้วยตนเอง เข้าใจหรือไม่” 

“เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ” 

“อืม นี่ก็ใกล้จะเย็นแล้ว อันตรายกับเด็กอย่างเจ้า รีบกลับเถิด” 

“เจ้าค่ะ” แบมแบมรับคำ ก่อนจะรวบรวมแรงลุกขึ้นแล้วเดินกลับบ้าน

เขานั่งพักดื่มน้ำดื่มท่า ให้หายเหนื่อยแล้วคว้าถังไม้ตักน้ำไปที่ริมลำธารที่อยู่ไม่ไกลบ้าน เอากิ่งไม้ออกจากหลุมดักปลาที่ขุดไว้เมื่อวาน 

ในหลุมมีปูตัวโตๆ หลายตัว มันใหญ่พอๆ กับปูม้าในชาติภพก่อนๆ เลยด้วยซ้ำ ดวงตาคู่สวยเปล่งประกายยินดี 

ปูเขาก็กินได้! 

จึงจับปูใส่ถังจนหมด แล้วพิจารณาในหลุมต่อ เห็นเป็นปลาชนิดหนึ่งคล้ายปลาดุกของไทย ทว่า...มันมีสีทับทิมและเปล่งประกายงดงาม

“ปลาแสงทับทิม!” เขาแทบกรีดร้องออกมาด้วยความดีใจ

ปลาแสงทับทิมเป็นสัตว์อสูรน้ำระดับต่ำ เนื้อของมันมีปราณแฝงอยู่ เมื่อผู้ฝึกตนกินเข้าไป จะทำให้พลังปราณที่บ่มเพาะเพิ่มขึ้น นับเป็นวัตถุดิบชั้นยอดสำหรับผู้ฝึกตนในระดับหนึ่งถึงสามดารา ส่วนระดับที่สูงกว่านั้นมันไม่มีประโยชน์ใดๆ แต่เนื้อที่นุ่มหอมอร่อยก็ทำให้มนุษย์ทุกระดับชื่นชอบ อย่างไรก็ตามปลาแสงทับทิมไม่ใช่ว่าจะหาได้ง่ายๆ เพราะมันจะปรากฏตัวแค่ตอนกลางคืนเพียงไม่กี่ชั่วยาม[4]แล้วหลบซ่อนตัวในรู อีกทั้งยังว่องไวมาก ยากแก่การจับ

อย่างไรก็ตามในหลุมแคบๆ เช่นนี้ มันไม่สามารถหนีแบมแบมได้พ้น เพียงไม่นานปลาแสงทับทิมสี่ตัวก็ถูกจับใส่ถัง

แบมแบมแทบจะยิ้มไม่หุบ แต่แล้วก็ฉุกคิดขึ้นได้ว่ามีบางอย่างแปลกๆ 

“เรารู้ได้ไง…” แบมแบมขมวดคิ้วเข้าหากัน วันนี้เขากลับรู้ในสิ่งที่ไม่มีใครเคยบอก ราวกับว่าความรู้พวกนี้เป็นความรู้พื้นฐานที่อยู่ในหัวของเขาอยู่แล้ว

“อาจเป็นพรของเราก็ได้” เมื่อไม่มีใครไขความให้กระจ่าง แบมแบมก็คิดเอาเองว่าอาจเป็นพรจากเทพสักองค์ก็ได้ที่ทำให้เขารู้เรื่องพวกนี้ ทั้งที่ความจริงเป็นเพราะเขาได้รับดวงจิตดั้งเดิมที่เคยใช้ชีวิตที่ชาติภพนี้ ก่อนดวงจิตจะสลายไปเกิดในชาติอื่นๆ 

แบมแบมเลิกใส่ใจความรู้ที่พรั่งพรูขึ้นมาเอง หิ้วถังที่เต็มไปด้วยปูและปลากลับบ้าน ในส่วนของปูเขาตัดสินใจกินพรุ่งนี้ ส่วนวันนี้เขาย่างปลาแสงทับทิมก่อน ด้วยใจรู้ว่าปลาแสงทับทิมเลิศรส ตัวเดียวอาจไม่พอ เลยตัดสินใจย่างมันทีเดียวสี่ตัวเลย อาจดูโลภไปสักนิด แต่คืนเดียวหากกินไม่หมดก็กินต่อพรุ่งนี้ได้ มันยังไม่ทันเน่าเสีย

ปลาแสงทับทิมที่นิ่มสุกส่งกลิ่นหอมมาก แบมแบมหลับตาสูดดมกลิ่นน้ำลายสอ ตั้งแต่มาอยู่ในร่างนี้เขากินอาหารจืดๆ ตลอด คาดว่ามื้อนี้จะต้องเจริญอาหารเป็นแน่

“สุกแล้ว ฮืออออ อร่อยขนาดไม่ได้ปรุงรสยังอร่อยขนาดนี้” เขาแทบจะกรีดร้องด้วยความสุขใจ 

ด้วยความเลิศรสของมัน ไม่น่าเชื่อก็ต้องเชื่อ ร่างเล็กๆ ของเสี่ยวกันสามารถยัดปลาแสงทับทิมย่างได้ถึงสี่ตัว! 

มือเล็กเช็ดคราบปลาย่างออกจากปาก ด้วยใจอาวรณ์ อยากจะให้มีตัวที่ห้าจะได้กินอีก แต่ก็นะ… ดักมาได้สี่ตัวก็เป็นบุญปากแล้ว

แบมแบมสะบัดหัวไล่ปลาแสงทับทิมย่างออกไปจากหัว ก่อนจะนั่งพักให้อาหารย่อย แล้วลุกไปอาบน้ำอาบท่าเข้านอน

ค่ำคืนนั้นมีเหตุการณ์ประหลาดเกิดขึ้น! แบมแบมรู้สึกว่าร่างกายร้อนระอุ มันไม่ใช่พิษไข้ แต่มันเหมือนเป็นพลังมากมายมหาศาลปะทุอยู่ในร่างและกำลังระเบิดออกมา

“พลังปราณกำลังแผ่ไปทั่วร่าง ต้องรวบรวมมัน” คำตอบของอาการ เขาลุกขึ้นนั่งสมาธิบ่มเพาะพลัง โดยการเพ่งสมาธิไปที่จุดตันเถียน และดูดพลังที่แผ่ทั่วร่างอยู่เข้าไป ผ่านไปสามชั่วยามพลังก็ถูกดูดจนหมด แบมแบมรู้สึกได้ว่าจุดตันเถียนมันเติมเต็มจนจะระเบิดออก! และเสี้ยวอึดใจนั้นเอง! 

“ปัง” 

จุดตันเถียนที่มีขนาดเพียงเมล็ดถั่วเขียวขยายขึ้นจนเท่าขนาดเมล็ดถั่วเหลือง!

ระดับพลังปราณของแบมแบมในร่างเสี่ยวกันเพิ่มขึ้นเป็นระดับสองดารา!

 


 

[1] ลี้ เป็นหน่วยระยะทาง มีค่าเท่ากับ 500 เมตร

[2] จิน เป็นหน่วยน้ำหนักของจีน มีค่าเท่ากับ 500 กรัม

[3] เหรียญ เป็นหน่วยเงินในนิยายเรื่องนี้ ไม่ได้อิงหน่วยเงินจีนอย่าง อีแปะ หรือ ตำลึง

[4] ชั่วยามเป็นหน่วยเวลาของจีน ซึ่งหนึ่งชั่วยามเท่ากับ 2 ชั่วโมง

 

E-BOOK วางขายแล้วค่ะ ราคาแค่ 249 บาทเท่านั้น

ตอนพิเศษ 7 ตอน

ตอนพิเศษ จากเพื่อเริ่ม

ชาติที่1 บรรดาศักดิ์ไม่อาจห้ามรัก (Y)

ชาติที่2 สิ้นโลกไม่สิ้นรัก (Y)

ชาติที่ 3 ยาใจเจ้าพ่อ (แบมหญิง)

ชาติที่4 ผูกรักยอดดวงใจต่างเผ่า (Y)

ชาติที่5 สลับตัวไม่สลับรัก (Y)

ชาติที่6 รักสยบฉาว (Y)

สนใจคลิกที่ลิ้ง หรือค้นหาใน MEB จากชื่อเรื่องได้เลยค่ะ

เจ็ดภพหวนรัก

เจ็ดภพหวนรัก

Get it now

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 637 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,277 ความคิดเห็น

  1. #2259 Markmark_tuan1a (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2563 / 13:11
    หิวปลาย่างเลยค่ะ><
    #2,259
    0
  2. #2093 zezeuiaz (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 12:22
    สัญญาจิต ถ้ามีจริงคงดี โลกจะได้น่าอยู่ขึ้น
    #2,093
    0
  3. #2049 Nuthathai Por (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 20:23

    นับถือไรท์จริง ๆ คิดพล็อตเรื่องได้แบบน่าทึ่งสุด ๆ เลย

    #2,049
    0
  4. #1315 FrontHyuk (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 17:52
    ได้เสี้ยวจิตเทพเซียนหนูจึงแคล้วคลาดปลอดภัย...หาปลาย่างกินแปป 555
    #1,315
    0
  5. #886 Amanokawa3169 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:46

    ได้ความรู้ของชาตินี้จากดวงจิตสุดท้าย ต่อจากนี้ไปก็ใช้ชีวิตไม่ติดขัดแล้ว เหลือแต่ต้องระวังตัวจากคนตัณหากลับที่คิดไม่ดีให้ดีๆ

    #886
    0
  6. #653 N_udaen_G (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 20:06
    พลังเพิ่มแล้ว ความรู้ที่เข้าหัวมาตลอดนี่มีประฌยชน์มากเลยลูกกก
    #653
    0
  7. #593 Ducki Says (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 19:14
    กินปลาไป4ตัวเพิ่มขั้นนึงเอง ต้องจับมากินใหม่ละะ 555
    #593
    0
  8. #489 A Turtle (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2562 / 19:42
    น้องเก่งมากกก
    #489
    0
  9. #482 PrincessDark (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2562 / 18:19
    เสี่ยวกันพยายามเข้านะ รอวันที่พวกเขาเจอกันเลยอ่ะ
    #482
    0
  10. #475 kulyasalin2 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2562 / 22:54
    อ่านกี่ที่ก็สนุกอะ
    #475
    0
  11. #473 vandabam (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2562 / 09:45
    กลับมาอ่านอีกรอบก็ยิ่งสนุก รอวันที่ทั้งคู่ได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง ^^
    #473
    0
  12. #472 ♡imsni♡ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 23:17
    รอครับบบบ เราอ่านทุกเรื่องในอีบุ๊คแล้ววว เรารออีบุ๊คเรื่องนี้เลยได้มั้ยยย ;-;
    #472
    0
  13. #471 PSPMT133 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 21:00
    อ่านกี่ทีก็ชอบนิยายของพี่ น้องต้องสู้ๆน้าาา
    #471
    0
  14. #470 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 20:33
    สู้ๆต่อไปนะ ความพยายามไม่เคยทำร้ายใคร
    #470
    0
  15. #469 คิสต้วน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 18:33

    ออ่านแล้วเหมือนได้เติบโตไปพร้อมๆกับน้องเลย

    #469
    0
  16. #468 KGXUSOO6 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 18:28
    รอนะคะไรท์ 😊💓✌
    #468
    0
  17. #467 kanyaratthongdee (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 18:20
    รอน้าาาาา รอมานานมาแล้วววว
    #467
    0
  18. #466 rjisubb (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 18:04
    ดีใจมากที่ไรท์มาต่อเรื่องนี้แล้วรอมานานเตรียมเก็บตังซื้ออีบุ๊คพอถึงเวลาก้อซื้อได้เลยเนอะ
    #466
    0
  19. #465 PiiProud (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 18:03
    สู้เขา
    #465
    0
  20. #464 ไอเวอร์เซียร์ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 17:45
    รอจ้าาาาาาาา
    #464
    0
  21. #353 2000_M (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 22:53
    เก่งมากค้าบบบบ
    #353
    0
  22. #293 moo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 10:38

    โหดมาก ลั้นล้ามาก555

    #293
    0
  23. #272 N_udaen_G (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 10:12
    ลูกกกกก เอาความรู้ทุกชาติภพมาใช้หมดเลยอะ เก่งมากลูกกก
    #272
    0
  24. #239 nicharipaen04 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:16

    ใช้ชีวิตได้เท่ห์มากจริงงง

    #239
    0
  25. #226 Littleyeji★ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 20:14
    หิวปลาย่างไม่พอ หิวขาหมูไปอีกกก แง๊งงงง
    #226
    0
  26. #181 Jerenee (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 02:45
    จากประสบการณ์ที่มีมาหลายภพหลายชาติ ทำให้น้องทำเป็นเกือบทุกอย่างจริงๆ ไม่อดตายแน่นอน 555
    #181
    0
  27. #136 My.nvj (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 07:37
    หรรษามากเลยทีเดียว
    #136
    0
  28. #117 PiiProud (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 12:24
    นางเอกใช้ชีวิตได้เท่ห์มากจริงๆ55555
    #117
    0
  29. #106 Fleur Rose (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 02:42

    ชีวิตหรรษาสุดแล้วนางเอกเรื่องนี้

    #106
    0
  30. #28 KGXUS8683 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 00:30
    😊😊😊😊😊😊
    #28
    0