เจ็ดภพหวนรัก (Markbam) จบแล้ว

ตอนที่ 3 : ตอนที่ 1 ชาติภพที่เจ็ด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,411
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 631 ครั้ง
    19 มิ.ย. 63

แบมแบมลืมตาตื่นขึ้น รู้สึกปวดร้าวไปทั่วทั้งตัว ซึ่งนั่นทำให้เขาขมวดคิ้วเข้าหากัน 

หรือเขาจะยังไม่ตาย? 

ไม่น่าเป็นไปได้ โดนแทงยับขนาดนั้น

เขามองไปรอบๆ เห็นเป็นบ้านโทรมๆ หลังหนึ่งที่ก่อสร้างด้วยไม้ไผ่หลังคามุงด้วยหญ้าชนิดหนึ่ง ดูๆ จากรูปทรงและข้าวของเครื่องใช้แล้ว คล้ายบ้านชายป่าในหนังจีนโบราณ

แบมแบมตัดสินใจลุกขึ้น แต่ทันทีที่ยืนก็เกิดอาการหน้ามืด ไร้เรี่ยวแรงเหมือนอดข้าวอดน้ำมานาน

“อะไรวะเนี่ย?” ดวงตาของเขาต้องเบิกกว้าง เมื่อเห็นมือที่เขากำลังใช้ลูบหน้าลูบตานั้นเล็กหนำซ้ำยังแห้งกร้านมีเพียงหนังติดกระดูก

เขาก้มมองอย่างละเอียดพบว่าร่างกายคล้ายเด็กในชุดไม่ต่างอันใดกับผ้าขี้ริ้ว

“นี่เราเหรอ? เกิดใหม่อีกแล้วใช่ไหม?” แบมแบมพึมพำ เพราะเท่าที่จำได้ ก่อนหน้านี้เขาไม่ได้มีร่างกายแบบนี้

“เสี่ยวกันเจ้าฟื้นแล้ว!” เสียงดังจากข้างหลังทำให้แบมแบมสะดุ้ง และหันกลับไป

“พี่ยองแจไซน์มินิ?” แบมแบมพึมพำออกมา คนที่กำลังปรี่เข้ามาหา หน้าคล้ายพี่ยองแจผู้จัดการของเขามาก

ไม่สิ...

คงได้แค่คล้าย ไม่มีทางเป็นคนคนเดียวกัน เพราะนอกจากคนตรงหน้าจะตัวเล็กเป็นเด็กอายุไม่ถึงสิบขวบแล้ว ยังเป็นเพศหญิงอีกด้วย

“เสี่ยวกัน สหายรักเจ้าอย่าคิดสั้น ชีวิตของเจ้าหาได้ไร้ค่าไม่ เจ้ายังมีข้า หากเจ้าตายไปยังมีข้าที่เสียใจ เสี่ยวกันมีชีวิตอยู่ต่อเถิด ข้าสัญญาข้าจะไม่ทิ้งเจ้าอย่างแน่นอน” เด็กตัวเล็กตรงหน้ากอดเขาแน่น พร่ำพูดยาวเหยียดออกมามากมาย

“ฉันชื่อเสี่ยวกันเหรอ?” แบมแบมถามกลับ สมองพยายามตีความด่วนจี๋

“เสี่ยวกันเจ้าเป็นอันใดไป เจ้าดูแปลกไปมาก” เด็กคนเดิมคลายอ้อมกอดแล้วมองเขาด้วยแววตาจับผิด 

แบมแบมใจกระตุก ดูจากการแต่งตัวและสภาพแวดล้อม คำพูดคำจาแล้ว เหมือนอยู่ในจีนยุคโบราณ หากเขาบอกไปว่าไม่ใช่เสี่ยวกันจะโดนจับไปหาหมอผีหรือไม่ อาจจะโดนเผาทั้งเป็นหรือเปล่า ถึงเขาจะเป็นพวกไม่ยี่หระกับชีวิต ปลงตกเป็นส่วนมาก แต่ให้โดนเผาทั้งเป็นคงไม่ไหว ต้องร้อนทรมานนานแน่กว่าจะตาย

“คือ...ข้าตื่นขึ้นมาแล้วจำอะไรไม่ได้เลย” แบมแบมเลียนแบบคำพูดคำจาของอีกฝ่าย และเอามือกุมหัวถอยหลังไปนั่งกับเตียงไม้ไผ่ที่ก่อนหน้านี้นอนอยู่

“โอ้เสี่ยวกันสหายผู้น่าสงสารของข้า บางทีสวรรค์อาจจะเมตตาให้เจ้าลืมความเจ็บปวดก็เป็นได้” คนตรงหน้าสรุป ก่อนจะเข้ามาลูบหัวของเขาเป็นการใหญ่

“อาจเป็นเช่นนั้น เจ้าช่วยบอกทีได้หรือไม่ว่าข้าเป็นใคร แล้วเหตุใดข้าต้องเศร้าใจ” 

“ในเมื่อสวรรค์ให้เจ้าลืม ข้าไม่บอกเจ้าจะดีกว่า” 

“บอกเถิด ข้าจะได้รู้ว่าควรจะใช้ชีวิตอย่างไร ก็แค่รู้คร่าวๆ คงไม่ทำให้ข้าเจ็บปวดหรอก” แบมแบมเกลี้ยกล่อมเด็กหญิงตรงหน้า เจ้าตัวขมวดคิ้วชั่งใจอยู่ชั่วครู่ก่อนจะยอมบอก

“เจ้าอาศัยอยู่สองคนกับบิดาเจ้า ต่อมาบิดาของเจ้าตายตอนออกล่าสัตว์ เจ้าจึงเศร้าหมองและพยายามปลิดชีพตนเองหลายครั้ง เสี่ยวกัน...ถือว่าข้าขอเจ้า เจ้าเป็นสหายที่ดีที่สุดของข้า อย่าฆ่าตัวตายอีกเลย มีชีวิตอยู่ต่อไปเถิด ข้าเชื่อว่าสักวันเจ้าจะต้องมีความสุขแน่ๆ” ไม่เพียงแค่อธิบายคร่าวๆ ยังวิงวอนให้เขามีชีวิตอยู่ด้วย แบมแบมอดไม่ได้ที่จะรู้สึกชื่นชมจิตใจของเด็กคนนี้

“อืม ข้าสัญญาว่าจะมีชีวิตอยู่ต่อไป” 

“ดียิ่ง เจ้ากินนี่ก่อนเถิดสหายรัก เจ้าจะได้มีเรี่ยวแรง ข้าแอบขโมยมาจากมารดาข้าเพื่อเจ้าเลยนะ” มือเล็กๆ ยื่นซาลาเปามาให้ พอเห็นมันท้องของแบมแบมก็ร้องหิวโหยขึ้นมา ยอมรับมันใส่ปากไม่อิดออด

จืด…

แถมไม่มีไส้ มันเรียกว่าซาลาเปาได้หรือเปล่านะ เอ...หรือจะเรียกว่าหมั่นโถว จำได้ว่าหมั่นโถวคือซาลาเปาไม่มีไส้

แต่ด้วยความหิวโหยแบมแบมก็ยอมกินมันเข้าไปจนหมด เด็กหญิงตรงหน้ายิ้มกว้างตาเป็นประกาย ก่อนจะวิ่งออกไปตักน้ำในโอ่งมาให้เขาดื่ม

“ขอบใจมาก” แบมแบมรับไปแล้วดื่มให้หายฝืดคอ

“สหายรัก เจ้าไม่กินอันใดมาหลายวัน ทำให้ข้ากลัดกลุ้มเป็นอย่างมาก วันนี้เห็นเจ้ากินได้ดื่มได้ปกติ ข้าเบาใจยิ่งนัก” 

“ขอโทษด้วยที่ผ่านมาทำให้เจ้าเป็นกังวล ว่าแต่สหายรัก...เจ้ามีนามว่าอันใดหรือ?” 

“ข้ามีนามว่าหรงไจ้ แต่ทุกคนเรียกข้าว่าเสี่ยวไจ้” 

“อืม...เสี่ยวไจ้ ขอบใจเจ้ามากจริงๆ” 

“ไม่เป็นไร ก็เราเป็นสหายกัน ย่อมต้องคอยห่วงใยและคอยช่วยเหลือกันอยู่แล้ว จะว่าไปเจ้าอย่าลืมนะเสี่ยวกัน ฤดูหนาวใกล้เข้ามาแล้ว เจ้าต้องเตรียมตัวนะเสี่ยวกัน” 

“หน้าหนาวหรือ...อีกนานแค่ไหน” 

“อีกเพียงเดือนกว่าๆ เท่านั้น เทพธิดาพยากรณ์ที่วังจักรพรรดิทำนายไว้ว่าปีนี้หนาวรุนแรงกว่าทุกปี หากเจ้าไม่เตรียมฟืนและเสบียง เจ้าอาจจะหนาวตายได้นะเสี่ยวกัน” 

“ขอบใจเจ้ามากเสี่ยวไจ้ ข้าจะเตรียมตัว” 

“อืม เจ้าดูแลตัวเองดีๆนะ ป่านนี้ท่านแม่ของข้าคงกลับมาจากป่าแล้ว ข้าต้องกลับไปช่วยท่านแม่ของข้าแยกสมุนไพรก่อน” 

“อืม...” 

พอคล้อยหลังเสี่ยวไจ้ แบมแบมก็ลุกขึ้นสำรวจบ้านและเสบียง แม้จะตกใจที่ต้องมาอยู่ในร่างของใครก็ไม่รู้ แต่แบมแบมก็ทำใจได้ อย่างน้อยก็มาฟื้นในบ้านของเจ้าของร่าง ไม่ใช่ข้างขยะ สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเหมือนชาติก่อนๆ 

ใช่แล้ว…

แบมแบมจำชาติก่อนๆได้ มันน่าแปลกที่แต่ละชาติเขาไม่เคยเกิดเป็นทารกสักที มักไปเกิดในร่างของเด็กที่เพิ่งตายหมาดๆ 

ชาติแรกแบมแบม เกิดในเรือนทาส มีชีวิตยากลำบาก โชคยังดีที่ไม่ถูกนำไปเป็นเมียทาส จะว่าไปแต่ละชาติมีชีวิตที่ลำบากเหลือคณานับ และมักจะอายุสั้น อยู่ได้เพียงสิบกว่าปีก็ตาย 

จวบจนชาติก่อนหน้านี้ ชาติที่หก เขาเกิดเป็นแบมแบม เป็นเด็กเร่ร่อนในเกาหลี ได้พี่ยองแจที่อายุมากกว่าสิบปีช่วยชุบชีวิต และดันเขาเข้าวงการเป็นไอดอล ด้วยหน้าตาและบุคลิกที่เป็นกันเอง รวมไปถึงความสามารถ ทำให้แบมแบมก้าวขึ้นสู่ไอดอลระดับท็อป 

แต่ก็ต้องดับลงเพราะโปรดิวเซอร์คนหนึ่งอยากนอนกับเขา เขาปฏิเสธเพราะความรู้สึกบอกกับเขาว่าหากยอมทำ ชีวิตของเขาจะไร้ค่ายิ่งกว่าเศษดิน ยิ่งกว่าสูญเสียชื่อเสียง ซึ่งนั่นส่งผลให้โปรดิวเซอร์คนนั้นผูกใจเจ็บ สร้างข่าวฉาวใส่ร้ายจนแบมแบมตกกระป๋อง และถูกซาแซงแฟนที่ผิดหวังในตัวเขาฆ่าตายในที่สุด

“ชาตินี้เป็นชาติที่เจ็ดแล้วสินะ” แบมแบมพึมพำ หากแต่จิตใจของเขายังคงยึดกับชื่อแบมแบม เพราะใช้ชื่อนี้หลายชาติ ยิ่งไปกว่านั้นชาติก่อนหน้าที่มีชีวิตอยู่นานที่สุดก็ใช้ชื่อนี้ 

แบมแบมสำรวจบ้านจนครบทุกมุมพบว่ามีข้าวสารสองกระสอบ มันน่าจะพอสำหรับเด็กตัวคนเดียว อีกทั้งยังมีเนื้อรมควันแขวนเอาไว้เรียงราย คาดว่าคงเป็นฝีมือของบิดาเจ้าของร่าง

“มีเกลือเหลือแค่ครึ่งไหเล็กเองหรือ...” จากประสบการณ์หลายชาติ แบมแบมเดาเอาว่าเกลืออาจจะมีราคาแพง มีเท่านี้ก็นับว่าโชคดีมากแล้ว

“ฟืน...ก็น้อย เราต้องรีบเตรียมตัวแล้ว” แบมแบมตัดสินใจ เขาไม่คิดฆ่าตัวตาย เพราะจากหลายๆ ชาติที่ผ่านมาฆ่าแล้วไม่ตาย มีคนช่วยไว้เสมอ ต้องรอให้คนมาฆ่า ดังนั้นเขาจะมีชีวิตอยู่ไปเรื่อยๆ เพื่อรอวันนั้นและไปยังชาติภพอื่น

แบมแบมคิดว่าบางทีมันอาจจะเป็นเวรกรรมให้เขาชดใช้อยู่ ดังนั้นเขาจะค่อยๆ ชดใช้มันไปจนถึงชาติภพสุดท้าย

“ชาตินี้เป็นผู้หญิง เอาจริงสิ...” แบมแบมพึมพำออกมาเมื่อถึงเวลาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า เขาเกิดเป็นผู้หญิงน้อยมาก จำได้ว่ามีเพียงชาติที่สาม ที่เกิดกับแม่ที่เป็นโสเภณีเพียงครั้งเดียว และนั่นเป็นชาติที่แย่ที่สุด ชาตินั้นเขาเกือบถูกข่มขืน แต่ฮึดสู้จึงถูกบีบคอจนตาย…

“บ้าจริงๆ ...” แบมแบมทรุดลงนั่งกับพื้น 

กลัว…

กลัวว่าการเกิดเป็นผู้หญิงจะน่ากลัวเหมือนชาตินั้น

แต่ไม่นานแบมแบมก็ปลงตกกับชีวิต ในเมื่อมันเป็นเวรกรรม ก็คงต้องรับกรรมไป เขาทำในสิ่งที่ทำได้คือปกป้องตนเอง ถ้ามันจะฝืนไม่ไหวจริงๆ ก็อาจเป็นเพราะบาปของเขามันคงจะหนาเกินไป

พออาบน้ำเสร็จ ก็จัดการปิดบ้านให้เรียบร้อย เมื่อตรวจสอบว่ามีดใต้หมอนยังคงอยู่ดี แบมแบมก็ดับไฟ แล้วปิดเปลือกตาลง หวังว่าพรุ่งนี้จะเป็นวันที่ดี

แบมแบมตื่นขึ้นมาในเช้าอีกวัน หลังจากล้างหน้าแปรงฟันด้วยถ่านก้นเตาเสร็จ ก็หุงข้าวต้มใส่เนื้อรมควันไปเล็กน้อย เก็บขิงและต้นหอมข้างบ้านมาโรยหน้าด้วย รสชาติมันแค่พอกินได้ไม่ค่อยกลมกล่อมเท่าไหร่นัก เพราะการใช้แค่เกลือ มันค่อนข้างปรุงรสยาก

“ทำน้ำปลาท่าจะดี...” แบมแบมคิดหาทางออก อย่าลืมเขาเคยเกิดเป็นทาส เรื่องอย่างนี้ไม่เกินความสามารถ 

หลังจากกินข้าวเช้าเสร็จเขาสะพายตะกร้าขึ้นหลัง ก่อนจะเดินเข้าไปในป่าหลังบ้าน เขาตั้งใจว่าจะทำกระชอนจับปลาอย่างง่ายๆ ด้วยเชือกจากเถาวัลย์ มันอาจไม่ดีเท่าเชือกที่ทำจากเส้นด้าย แต่ต้องทำใจเพราะดูเหมือนเขาจะไม่มีเงินพอจะซื้อมัน

ระหว่างทางเขาเจอผลไม้ป่าหลายชนิด เขาเห็นว่าสัตว์ป่าตัวเล็กๆ กินได้ไม่น่าจะมีปัญหาหากเขาจะกินมันบ้าง จึงเก็บมันลงตะกร้ามาด้วย

“อ้าว เสี่ยวกันวันนี้เข้าป่าหรือ?” หญิงร่างท้วมวัยกลางคนทักขึ้น แบมแบมกวาดตามองไปรอบๆ เห็นว่ามีหลายคนกำลังก้มๆ เงยๆ เก็บพืชชนิดหนึ่งอยู่

“เจ้าค่ะ ท่านน้าทำอันใดอยู่หรือเจ้าคะ?” 

“ก็มาเก็บสมุนไพรนั่นแหละ ต้องรีบหน่อย พ่อค้าในเมืองใกล้จะมารับสมุนไพรแล้ว ดีไม่ดีอาจจะได้เกลือเพิ่มมาสักหน่อย” 

“พ่อค้าเอาเกลือมาขายด้วยหรือเจ้าคะ?”

“ใช่แล้ว เจ้าเองจะหาสมุนไพรไปแลกเงินแลกเกลือด้วยก็ได้นะ ใกล้หน้าหนาวแล้ว ถ้าไม่เตรียมไว้แต่เนิ่นๆ จะไม่ทันการณ์” 

“เจ้าค่ะ ท่านน้าสอนข้าเก็บด้วยได้หรือไม่?”

“ได้สิ มาๆ ข้าจะสอนเจ้าเก็บเอง” หญิงผู้นั้นสอนเขาด้วยความเต็มใจ

แบมแบมจึงรู้จักสมุนไพรสามชนิด ระหว่างหาวัสดุก็เก็บสมุนไพรไปด้วย จนบ่ายคล้อย ก็กลับมาถึงบ้านด้วยสภาพเหงื่อโทรมกายก้าวขาเดินแทบไม่ไหว

“เสี่ยวกันเจ้าไปไหนมา ข้าเป็นห่วงเจ้าแทบแย่” เสี่ยวไจ้ปรี่เข้ามาหาเขาด้วยใบหน้าวิตกกังวล

“ข้าเข้าป่า ไปหาสมุนไพรมา” แบมแบมตอบ โดยไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องเครื่องมือดักปลา เขาขี้เกียจมาตอบคำถามเสี่ยวไจ้

“อืม เช่นนั้นเองหรือ ข้าห่วงเจ้าแทบแย่ กลัวว่าเจ้าจะคิดสั้นอีก” เสี่ยวไจ้มีสีหน้าดีขึ้น

“ข้ารับปากเจ้าแล้ว ข้าไม่คิดสั้นหรอก” แบมแบมยืนยันเสียงแข็ง

“เช่นนั้นก็ดีแล้ว มาเข้าช่วยเจ้าแยกสมุนไพรเอง” เสี่ยวไจ้หยิบสมุนไพรออกจากตะกร้า สอนให้ล้างและตากตามลำดับ

“ต้องตากหลายแดดหรือไม่?” แบมแบมถาม

“ไม่ต้อง เอาแค่น้ำที่เปียกๆ อยู่ตอนนี้แห้งก็พอ” 

“ขอบใจเจ้ามากนะ” 

“ไม่เป็นไรเรื่องแค่นี้เอง” เสี่ยวไจ้ยิ้มไม่คิดสิ่งใดมาก

พอคล้อยหลังเสี่ยวไจ้ ก็ลงมือทำกระชอนจับปลา ผ่านไปค่อนคืนมันก็เริ่มเป็นรูปเป็นร่าง แบมแบมคาดว่าจะทำเสร็จภายในสองวันอย่างแน่นอน

กระชอนของแบมแบมตาค่อนข้างถี่ เพราะเขาตั้งใจจะจับปลาตัวเล็กๆ ไม่ใช่ปลาตัวใหญ่ๆ 

เขายืนอยู่ริมลำธาร มองลงไปในน้ำใสๆ เห็นฝูงปลาตัวเล็กๆ แหวกว่าย มากมาย ริมฝีปากแห้งผากยกยิ้มขึ้น ความอุดมสมบูรณ์นี้จะไม่ทำให้เขาอดตาย 

เขาลงมือใช้กระชอนไล่จับปลา เพราะปลาตัวเล็กๆ มันชุกชุมมาก ไม่นานก็จับได้ในจำนวนที่ต้องการจึงวางมือ 

หากแต่ก่อนจะก้าวเท้ากลับ แบมแบมชะงักเท้า หากเขากินเสบียงที่บิดาร่างนี้หาไปเรื่อยๆ เช่นทุกวันนี้ มันอาจจะไม่พอจนสิ้นสุดหน้าหนาว เขาควรหาเพิ่มด้วย 

ส่วนมากปลาตัวใหญ่ๆ จะไม่ค่อยว่ายให้เห็นชัดๆ มันมักอยู่ใต้โคลน บางชนิดก็อยู่ในรู ดังนั้นวิธีที่ง่ายที่สุดในการดักจับมันคือ ขุดหลุม! 

แบมแบมขุดหลุมตรงบริเวณใกล้ๆ กับน้ำลึก จากนั้นก็เอาไม้ไผ่ที่ฉลุปล้องให้กลายเป็นรูแล้ววางพาดให้ใกล้กับริมน้ำ ปิดปากหลุมด้วยกิ่งไม้ใบไม้ วิธีนี้เขาเคยทำในชาติภพที่ไปเกิดในชนเผ่าเล็กๆ ชนเผ่าหนึ่ง ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด เขาจะได้กินปลาตัวโตๆ ในวันพรุ่งนี้ 

 

E-BOOK วางขายแล้วค่ะ ราคาแค่ 249 บาทเท่านั้น

ตอนพิเศษ 7 ตอน

ตอนพิเศษ จากเพื่อเริ่ม

ชาติที่1 บรรดาศักดิ์ไม่อาจห้ามรัก (Y)

ชาติที่2 สิ้นโลกไม่สิ้นรัก (Y)

ชาติที่ 3 ยาใจเจ้าพ่อ (แบมหญิง)

ชาติที่4 ผูกรักยอดดวงใจต่างเผ่า (Y)

ชาติที่5 สลับตัวไม่สลับรัก (Y)

ชาติที่6 รักสยบฉาว (Y)

สนใจคลิกที่ลิ้ง หรือค้นหาใน MEB จากชื่อเรื่องได้เลยค่ะ

เจ็ดภพหวนรัก

เจ็ดภพหวนรัก

Get it now

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 631 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,277 ความคิดเห็น

  1. #2273 Luge鹿晗 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กันยายน 2563 / 12:29
    เรายังไม่เคยอ่านเรื่องนี้ ไปอยู่ไหนมาฉัน อ่านทุกเรื่องที่ไรท์แต่ง พลาดเรื่องนี้ได้ไง😂เดียวอ่านจบทั้งหมดในเด็กดี ไปเปย์ในe-bookคะไรท์😊
    #2,273
    0
  2. #2256 Markmark_tuan1a (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 21:56
    สู้ๆนะลูก
    #2,256
    0
  3. #2179 gskcbalaimvakzva (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 07:12
    น้องเก่งจัง
    #2,179
    0
  4. #2039 Nuthathai Por (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 19:11

    เก่งเชียวไม่คิดยอมแพ้ต่อโชคชะตา

    #2,039
    0
  5. #1965 SucheewaP (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 02:59
    ชอบคำบรรยายมากเลยค่ะ เรียลดี
    #1,965
    0
  6. #1743 0843774421 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 07:50
    เรามีebook

    ทุกเล่มของไรท์เลย สนุกทุกเรื่อง
    #1,743
    0
  7. #1282 FrontHyuk (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มีนาคม 2563 / 17:45
    ลูกแม่ต้องรอดดดดดด
    #1,282
    0
  8. #1204 merit2497 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:43

    หวังว่าภพนี้จะเจอแต่สิ่งดีๆนะ

    #1,204
    0
  9. #982 JKEve_ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 02:36
    ฉลาดมากกกก
    #982
    0
  10. #884 Amanokawa3169 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:25

    สงสาร เหมือนรู้ว่าต้องตายในไม่นาน แต่ก็ขิงหนีตายไปก่อนไม่ไ้ด้ต้องรอคนอื่นมาฆ่า เป็นความทรงจำที่เจ็บปวด แต่ในสิ่งร้ายก็มีสิ่งที่ดี ความรู้ที่ได้จากความทรงจำในแต่ละชาติทำให้เอาตัวรอดมาได้

    #884
    0
  11. #854 PMNP (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:17
    น้องเก่งมากๆๆ เลยลูก
    #854
    0
  12. #757 momay_tit (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มกราคม 2563 / 15:32

    รออีบุ๊คเรื่องนี้นะคะ ^^

    #757
    0
  13. #651 N_udaen_G (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 19:46
    ชาตินี้เอาตัวรอดได้สบายอยู่แล้วเนอะ :)
    #651
    0
  14. #591 Ducki Says (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 18:22
    สกิลเอาตัวรอดขั้นสุดเลยนะเนี่ย
    #591
    0
  15. #566 Diarism (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มกราคม 2563 / 19:09
    ฮือออ น้องผ่านความลำบากมาเยอะมาก
    #566
    0
  16. #509 fernioiogouu8966 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มกราคม 2563 / 00:29

    แบมๆน่าร็ากกก
    #509
    0
  17. #507 pulin19 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มกราคม 2563 / 21:08
    แบมเก่งชอบ
    #507
    0
  18. #487 A Turtle (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2562 / 19:28
    นิยายของไรต์นี่ดีจริงๆ เลิกอ่านไม่ได้อ่ะ
    #487
    0
  19. #459 PSPMT133 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2562 / 14:43
    สนุกมากกค่า ชอบแนวนี้ที่สุดเลย
    #459
    0
  20. #454 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2562 / 10:47
    คิดถึงมากเลยค่ะ รออ่านไปเรื่อยๆ
    #454
    0
  21. #453 kulyasalin2 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2562 / 09:53
    เป็นเรื่องแรกๆ ที่หันเหตัวเองมาอ่านนิยาย เพราะตามฟิคมานี่ละ ......กลับมาอีกครั้ง ต้อนรับความดีใจของน้องแบมกับราชมังฯ ขอบคุณนะไรท์
    #453
    0
  22. #433 ploy_TMTC (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2562 / 22:20
    คือดีแงชอบมาก
    #433
    0
  23. #430 ngor1503 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2562 / 22:08
    ชอบค่ะ ชอบมากตั้งแต่เวอร์ชั่นเก่าแล้ว
    #430
    0
  24. #429 KGXUSOO6 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2562 / 22:08
    ขอบคุณค่ะ
    #429
    0
  25. #270 N_udaen_G (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 09:58
    แบมต้องมีอะไรเกี่ยวกับเทพเซียนแน่

    แต่ลูกกินของที่เพิ่มระดับเยอะไปมั้ยลูกก
    #270
    0
  26. #237 nicharipaen04 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:35

    เนื้อเรื่องสนุกอะ

    #237
    0
  27. #224 Littleyeji★ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 20:06
    พล็อตน่าสนใจมากค่ะ ชอบๆ
    #224
    0
  28. #172 BG3031 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 10:30
    อยากจะไปนั่งกินปลาย่างกับน้อง
    #172
    0
  29. #104 Fleur Rose (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 02:04

    หิวปลาย่างเลย

    #104
    0
  30. #103 PiiProud (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 01:58

    ในความโชคร้ายก็ยังมีโชคดีเกิดขึ้นเหมือนกัน
    #103
    0
  31. #59 minminii (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 15:21

    สนุกอ่านเพลิน ตื่นเต้นตามเสี่ยวกันไปด้วยเลยค่ะ
    #59
    0
  32. #26 KGXUS8683 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 00:11
    😊😊😊😊😊
    #26
    0