เจ็ดภพหวนรัก (Markbam) จบแล้ว

ตอนที่ 27 : ตอนที่ 18.1 สนับสนุน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,828
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 105 ครั้ง
    12 ก.ค. 63

หนึ่งเดือนผ่านไป

แบมแบมกับเสี่ยวไจ้สามารถเรียนรู้วิชาพื้นฐานต่างๆ ได้อย่างรวดเร็ว จนได้รับคำชม จากบรรดาเหล่าอาจารย์อย่างล้นหลาม

“เจ้าทั้งสองคน สมกับเป็นศิษย์ของเจ้าสำนักจริงๆ เลือกสมุนไพรได้ถูกต้องทุกอย่าง หนำซ้ำยังคุณภาพดีอีกด้วย” อาจารย์วิชาปรุงยาพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

“พวกข้ายังต้องเรียนรู้จากอาจารย์อีกเยอะเจ้าค่ะ” แบมแบมพูดถ่อมตัว

“ถ้าอย่างนั้นทุกคนเริ่มได้เลย” พออาจารย์สั่งทุกคนก็เริ่มก่อไฟด้วยหินธาตุไฟ ที่ใช้สำหรับปรุงยาโดยเฉพาะ นอกจากไฟแดงฉานร้อนแรงแล้ว มันแทบจะไม่มีควันออกมาเลย นับว่ามีประโยชน์ยิ่ง แต่ราคาก็ไม่น้อยหน้าเช่นกัน ก้อนหนึ่งมีราคาสูงถึงห้าสิบเหรียญเงิน การปรุงยาล้มเหลว ไม่เพียงแค่สมุนไพรจะสูญเปล่าไปเท่านั้น ก็ยังเสียเงินไปอีกหลายเหรียญทองกับหินธาตุไฟพวกนี้

“เสี่ยวกัน ข้ากังวลจัง” พอถึงช่วงสำคัญ สหายรักก็เกิดความไม่มั่นใจขึ้นมา

“ไม่จำเป็นต้องกังวลเลย เจ้าจะเบิกวัตถุดิบพวกนี้จากสำนักเท่าไหร่ก็ได้”

“เจ้าก็พูดง่าย ได้มาก็เกรงใจเหมือนกันนะ” ที่จริงนางได้ค่าแรง จากการช่วยเขาทำอาหารขายด้วย แต่หากไม่ทำภารกิจ นั่นก็คงไม่เพียงพอเป็นค่าใช้จ่ายในสำนัก ดังนั้นผู้ที่อ้างตัวเป็นสามีกับบุตรชายของนาง จึงสนับสนุนอย่างเต็มที่ แม้ว่านางจะพยายามบ่ายเบี่ยง แต่ทั้งคู่ก็กดดันหลอกล่อจนยอมจำนน

“เอาน่า ดูท่าทางเรื่องอดีตชาติของเจ้าจะเป็นความจริง เจ้าก็ยอมรับไปเสียเถอะ จะได้สบายใจ”

“แต่มีสามีแก่สี่ร้อยปีก็ไม่ไหวนะ”

“ถึงอายุจะมากไปหน่อยแต่รูปลักษณ์ก็ยังหนุ่มยังแน่น แถมหล่อเหลาเอาการด้วย” พอพูดเช่นนี้ใบหน้าของเสี่ยวไจ้ก็แดงระเรื่อขึ้นมา ถ้าถูกตามเกี้ยวแทบทุกวัน ใจนางไม่ใช่หินผา ก็ยังต้องมีหวั่นไหวเป็นธรรมดา

“ว่าแต่ข้าเถิด ศิษย์พี่จอมลามกของเจ้าเล่า ก็ทุ่มเทให้เจ้าไม่ธรรมดา ไม่หวั่นไหวบ้างหรือ”

“หวั่นไหว”

“ห๊ะ!? เจ้ายอมรับง่ายๆ เช่นนี้เลยหรือ?” นางตกใจที่แบมแบมไม่ปฏิเสธ

“ก็ข้ายอมรับความจริงอย่างไรเล่า” หลายชาติภพที่ผ่านมา เขาพบเจอแต่ความยากลำบาก และต้องต่อสู้เพียงลำพัง มาชาติภพนี้มีคนคอยดูแล คอยให้พึ่งพา บอกว่าไม่รู้สึกอะไรเลย ก็คงจะเป็นการหลอกตัวเองไปเสียเปล่าๆ

“ศิษย์พี่อี้หลงมาได้ยินคงดีใจเป็นแน่ แล้วเจ้าจะตกลงคบหาดูใจ กับศิษย์พี่เมื่อไหร่เล่า?”

“ของเช่นนี้ก็ต้องดูกันไปก่อน ศึกษากันให้นานๆ ฉะนั้นข้าไม่รีบร้อน”

“พูดไปก็มีเหตุผล ฉะนั้นข้าจะดูใจท่านหวังไปอีกสักร้อยปีก็แล้วกัน”

“พูดเป็นเล่นไปได้ อ่ะเสร็จแล้ว” แบมแบมเปิดฝาหม้อปรุงยาออก เม็ดยาด้านในถึงเจ็ดเม็ด ทำเอาสหายรักตาพองโต

“นะ… นี่… เจ้าคุยกับข้าไปและปรุงยาไปด้วยหรือ?”

“เจ้าก็เห็นนี่ว่าข้าปรุงยาไปด้วย”

“ก็ใช่ข้าเห็น แต่ข้าคิดว่าเจ้าอาจแค่ลองหม้อเท่านั้น ไม่คิดว่ามันจะสำเร็จในคราวเดียวเช่นนี้ หนำซ้ำยังได้เจ็ดเม็ด ถึงจะเป็นเม็ดยาเสริมปราณระดับต้น แต่ครั้งแรกก็ไม่น่าจะปรุงออกมาได้เยอะเช่นนี้”

“ข้าเคยเรียนรู้มาจากในฝันน่ะ” แบมแบมพูดติดตลก แต่มันเป็นความจริง เขาจ้องมองหยางมี่กันปรุงยามานับร้อยครั้ง มันจะซึมซับเข้าไปในหัวของเขา หากมีสมุนไพรมากกว่านี้ เขาก็สามารถปรุงยาชนิดอื่นออกมาได้ โดยไม่ต้องรอให้อาจารย์สอน

“เอาเถิด ลองส่งให้อาจารย์ตรวจดูก่อน ปรุงออกมาได้เยอะก็ใช่ว่าจะคุณภาพดี”

“เจ้ากำลังอิจฉา”

“ก็ใช่น่ะสิ” นางยอมรับอย่างหน้าชื่นตาบาน ทำเอาแบมแบมส่ายหัวขำขัน ก่อนจะส่งเม็ดยาให้อาจารย์ดู

“นะ… นี่มันเป็นเม็ดยาที่บริสุทธิ์ถึงเก้าส่วนเชียวนะ เจ้ามีพรสวรรค์ยิ่ง” อาจารย์ชื่นชม ศิษย์ร่วมชั้นเรียนคนอื่นก็ต่างส่งเสียงวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างครึกครื้น

“บริสุทธิ์ถึงเก้าส่วน อาจารย์ยังปรุงไม่ได้ขนาดนั้นเลยนะ”

“นั่นสิสมกับเป็นศิษย์สายตรงของเจ้าสำนักจริงๆ”

“อะแฮ่ม! พวกเจ้าอย่ามัวแต่พูดคุยกัน รีบปรุงยาให้เสร็จได้แล้ว หากใครเสร็จเป็นสามคนสุดท้าย จะต้องรับหน้าที่เก็บกวาดห้องนี้” พออาจารย์พูดเช่นนี้ ปฏิกิริยาของศิษย์ร่วมชั้นเรียนก็ไม่ต่างอันใดกับฝูงผึ้งแตกรัง ต่างคนต่างกลับไปลงมือปรุงยา แม้จะบริสุทธิ์ได้ไม่ถึงส่วนเช่นศิษย์สายตรงของเจ้าสำนัก อย่างน้อยก็ไม่ขอเป็นหนึ่งในสามคนสุดท้าย

ด้านองค์จักรพรรดิเมื่อออกจากฌานแล้ว ก็อยากจะไปพบชายารักของตนทันที ถ้าไม่ติดว่าขุนพลทั้งสาม และเจ้าสำนักอย่างหวังโหย่วเจียนกำลังคุกเข่ารออยู่

“มีอันใดหรือ?”

“หม่อมฉันได้ใช้แก่นอสูรระดับสูงปรุงยารักษาดวงจิตให้ฝ่าบาทเพคะ” เป็นหวังจินจูพูดขึ้น พร้อมกับยื่นขวดยาที่ทำมาจากหยกขาวถวายให้กับองค์จักรพรรดิ

“เจ้าพบสมุนไพรกระจ่างจันทร์แล้วหรือ?” ก่อนหน้านี้ที่ยังไม่ได้ปรุงยารักษาดวงจิต ก็เพราะขาดสมุนไพรตัวนี้ มันหายากมาก

“เพคะ แต่ก็มีจำนวนไม่มาก คงเพียงพอแค่ทำให้ดวงจิต กลับมาสมบูรณ์เป็นหกส่วนก่อนฝ่าบาทจะฝืนตามหาพระชายา หรือมากกว่านั้นเพียงเล็กน้อยเพคะ”

“ก็ยังดีกว่าไม่ได้อันใดเลย” องค์จักรพรรดิสะบัดมือขวดยาก็หายเข้าไปในแหวนมิติระดับสูงของพระองค์

“ส่วนนี่เป็นยาที่หม่อมฉันปรุงให้พระชายาเพคะ เป็นยาเสริมปราณระดับสูงเพคะ”

“อืม เจ้าทำได้ดียิ่ง” องค์จักรพรรดิคลี่ยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน

ที่จริงพระองค์จะปรุงยาให้ชายารักก็ย่อมได้ แต่หวังเจียเอ่อร์กับหวังโหย่วเจียนห้ามเอาไว้ เกรงว่าจะทำให้อาการบาดเจ็บของพระองค์หนักกว่าเดิม ส่วนที่ทั้งสองพ่อลูกไม่ยอมปรุงยา หรือมอบให้ก่อนหน้านี้ ก็เพราะการกินยาบ่อยๆ ใช่ว่าจะดี แม้จะช่วยส่งเสริมให้ก้าวหน้าได้เร็ว แต่ก็ทำให้ร่างกายมีสิ่งสกปรกตกค้าง ที่แม้นเลื่อนขั้นพลังแล้วร่างกายก็ขับออกมาไม่หมด ดังนั้นไม่ควรกินเกินเดือนละหนึ่งเม็ด พวกเขาจึงรอยาระดับสูงและบริสุทธิ์เต็มสิบส่วนจากหวังจินจูจะดีเสียกว่า

“ขอบพระทัยเพคะ แต่อีกหน่อยด้านการปรุงยานี้คงมีคนมาแทนที่หม่อมฉันเสียแล้ว” นางพูดไปยิ้มไป ไม่ได้มีจิตริษยา เห็นได้ชัดว่ากำลังเยินยอคนที่กำลังถูกกล่าวถึง

“หืม? เจ้ากำลังกล่าวถึงผู้ใด” องค์จักรพรรดิถามขึ้น ก่อนหน้านี้พระองค์เข้าฌานอยู่ เลยไม่รู้เหตุการณ์ในชั้นเรียนปรุงยา

“พระชายาไงเล่าเพคะ วันนี้นางปรุงครั้งแรก แต่ก็ทำให้บริสุทธิ์ได้ถึงเก้าส่วน เก่งกว่าหม่อมฉันเสียอีก ตอนปรุงครั้งแรกหม่อมฉันทำให้บริสุทธิ์ได้เพียงเจ็ดส่วนเท่านั้นเองเพคะ”

“อืม ชายารักของเจิ้นเก่งยิ่งนัก” องค์จักรพรรดิยิ้มออกมาอย่างภูมิใจ ทำเอาทั้งสี่คนรู้สึกตาพร่า เท่าที่จำได้องค์จักรพรรดิมีเพียงใบหน้าเดียว คือเฉยเมยและเบื่อหน่ายกับทุกสิ่ง พวกเขานับถือพระชายาจริงๆ ที่ทำให้นายเหนือหัวของตนสามารถยิ้มออกมาอย่างมีความสุขได้เช่นนี้

“เอ่อ...” ทำเอาต้วนไจ้ฟ่านที่จะรายงานสถานการณ์ความมั่นคงของอาณาจักรในปัจจุบัน พูดไม่ออก เกรงว่าจะทำลายบรรยากาศนี้จึงได้แต่อ้ำอึ้ง

“มีอันใดก็พูดมา”

“พ่ะย่ะค่ะ ที่กระหม่อมจะกราบทูลก็เป็นเรื่องสถานการณ์ระหว่างเผ่ามารกับอาณาจักรของเราพ่ะย่ะค่ะ”

“ว่ามาสิ”

“แม้ว่าตอนนี้เราจะสกัดกั้นกำจัดมันไปได้ แต่มันก็ยังมาทางทิศนี้เรื่อยๆ ไม่มีขาดสายเลยพ่ะย่ะค่ะ”

“อืม พวกเจ้าไม่สามารถรับมือได้หรือ?”

“รับมือได้พ่ะย่ะค่ะ เพียงแต่กระหม่อมมิอยากให้ฝ่าบาทประมาท พระชายายังอ่อนแอนัก หากมีเผ่ามารเพียงแค่ตนเดียวมาถึงตัวนางได้ ก็อาจเป็นอันตรายถึงชีวิต”

“หากมันกล้า เจิ้นจะให้มันสูญสิ้นเผ่าพันธุ์!” องค์จักรพรรดิพูดออกมาอย่างเกรี้ยวกราด ทำเอาทั้งสี่คนสะดุ้งโหยง

“เย็นพระทัยก่อนพ่ะย่ะค่ะ”

“หวังโหย่วเจียน”

“พ่ะย่ะค่ะ”

“เอานี่ไปวางไว้รอบๆ สำนัก และแนวชายแดน เผ่ามารจะได้ไม่เข้ามาถึงตัวชายารักของเจิ้น” องค์จักรพรรดิสะบัดมือ หุ่นทหารหินก็ออกมาจากแหวนมิตินับร้อยตัว ทำเอาทุกคนเบิกตากว้างด้วยความตกใจ หุ่นทหารหินพวกนี้ มันคือหุ่นเชิด แม้ยามนี้มันจะดูไร้พิษภัย แต่เมื่อเกิดเหตุการณ์ที่สอดคล้องกับคำสั่งที่มันได้รับ มันจะขยับตัวและมีพลังในการต่อสู้อย่างร้ายกาจ

“ดูแล้วมันคงเก่งพอๆ กับกระหม่อมเลย” หวังโหย่วเจียนใจเต้นแรง ระดับเดียวและที่สูงกว่าเขาในอาณาจักรนี้โดยที่ไม่รวมองค์จักรพรรดิ ก็มีเพียงสิบเก้าคนเท่านั้น องค์จักรพรรดิกลับมีหุ่นเชิดที่มีพลังร้ายกาจนับร้อยตัว ถือว่าพระองค์เกือบจะไร้เทียมทาน

“มีหุ่นเชิดมากมายถึงขนาดนี้ เรากำราบเผ่ามารเลยดีหรือไม่?”

“ไม่ดี” หวังจินจูคัดค้านคำพูดของพี่ชาย

“เพราะเหตุใดเล่า?”

“เผ่ามารกำลังจะมีเทพมาร”

“เทพมาร!” เมื่อได้ยินเช่นนั้น หวังเจียเอ่อร์ก็ขนลุกซู่

“ใช่ ใกล้จะเป็นเทพมารเต็มที นำหุ่นเชิดพวกนี้เข้าไปโจมตี ก็มีแต่จะเสียทรัพยากรอันมีค่าไปเสียเปล่าๆ เพราะนอกจากองค์จักรพรรดิแล้ว คงไม่มีใครฆ่าจอมมารที่กำลังจะเป็นเทพมารได้”

“พวกมันเองก็คงไม่กล้าบุกมาจนกว่าจะกลายเป็นเทพมารเช่นกัน” ต้วนไจ้ฟ่านพูดขึ้น หลังจากวิเคราะห์สถานการณ์ตามหวังจินจู

“เรามีเวลาเหลืออีกเท่าไหร่?” องค์จักรพรรดิถามขึ้น เพราะหากมันเหลือไม่นานหวังจินจูคงไม่ใจเย็นเช่นนี้ นางจะต้องเร่งให้พระองค์กลับวังหลวงไปรักษาดวงจิตอย่างแน่นอน

“เท่าที่หม่อมฉันพยากรณ์เอาไว้ อีกประมาณสิบปี จอมมารผู้นั้นจะบรรลุขั้นเทพมาร อย่างไรก็ตามหากพระองค์รักษาตัวไปเรื่อยๆ ก็ย่อมกลับมาสมบูรณ์ได้ก่อน”

“อืม เจิ้นเข้าใจแล้ว อย่างไรเราก็หาสมุนไพรจันทร์กระจ่างมาปรุงยารักษาดวงจิตให้ได้เรื่อยๆ ก็แล้วกัน”

“เพคะ” หวังจินจูรับคำ

“ในเมื่อไม่มีอันใดแล้ว เจิ้นจะออกไปหาชายารักของเจิ้น” องค์จักรพรรดิสะบัดผ้าเล็กน้อย ก่อนจะเดินตรงไปยังเรือนพักของเสี่ยวกัน

 

E-BOOK วางขายแล้วค่ะ ราคาแค่ 249 บาทเท่านั้น

ตอนพิเศษ 7 ตอน

ตอนพิเศษ จากเพื่อเริ่ม

ชาติที่1 บรรดาศักดิ์ไม่อาจห้ามรัก (Y)

ชาติที่2 สิ้นโลกไม่สิ้นรัก (Y)

ชาติที่ 3 ยาใจเจ้าพ่อ (แบมหญิง)

ชาติที่4 ผูกรักยอดดวงใจต่างเผ่า (Y)

ชาติที่5 สลับตัวไม่สลับรัก (Y)

ชาติที่6 รักสยบฉาว (Y)

สนใจคลิกที่ลิ้ง หรือค้นหาใน MEB จากชื่อเรื่องได้เลยค่ะ

เจ็ดภพหวนรัก

เจ็ดภพหวนรัก

Get it now

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 105 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,277 ความคิดเห็น