[GOT7] ไร่น้อยสานรัก | MarkBam [จบแล้ว]

ตอนที่ 6 : Ep6.1 เจ็บตัวครั้งแรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,374
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 151 ครั้ง
    19 พ.ย. 62


การปรับตัวดูเหมือนมันจะสนุกกว่าที่แบมแบมคิดเอาไว้เยอะ ตลอดเวลาสัปดาห์ที่ผ่านมา เธอเรียนรู้งานบ้านงานเรือนหลายอย่าง แม้ว่าจะทำได้ช้าเหมือนเต่า หยิบจับอะไรไม่คล่องแคล่ว แต่กลับรู้สึกภูมิใจทุกครั้งที่งานเสร็จลง รู้สึกว่าตัวเองมีค่าขึ้นกว่าเดิม


ว้าว...น่ากินนะเนี่ย” มาร์คเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นชะอมไข่เจียว น้ำพริกกะปิ ผักบุ้งผัด อาหารเช้าที่แบมแบมลงมือทำเองแต่เช้า


งั้นกินเลยสิ นี่แบมตักข้าวให้แล้ว” มือเล็กยื่นส่งจานข้าวให้ ส่วนตัวเธอก็นั่งลงตรงข้ามกับเขา


ขอบคุณครับ ไหนลองกินไข่เจียวหน่อย


เป็นไงบ้าง?” เธอถือช้อนค้างจ้องมองเขาทาน และรอลุ้นคำตอบ


อืม อร่อยครับ ใช้ได้เลย แบมทำกับข้าวเก่งกว่าที่มาร์คคิดไว้เยอะเลย


จริงเหรอ? จริงใช่ไหม? ไม่ได้แกล้งยอนะ?” คุณหนูตกอับถามซ้ำแววตาเป็นประกาย คำชมที่ได้รับทำให้เธอรู้สึกอิ่มเอมใจ มีแรงกระตุ้นให้อยากลองทำอย่างอื่น อยากเก่งกว่านี้


ไม่ได้แกล้งยอเลย ไม่เชื่อลองกินสิครับ


อืม...แบมกินได้” เธอพยักหน้าลองตักไข่เจียวฝีมือตัวเองเข้าปาก


ถ้าแบมทำแล้วรู้สึกว่าตัวเองกินได้ ไม่ฝืน ไม่รู้สึกทะแม่งๆ ก็มั่นใจเถอะครับว่ามันออกมาดี และมาร์คไม่ได้แกล้งชมเลย


อืม เข้าใจแล้ว...เย็นนี้จะลองทำแกงเทโพดู


แกงเทโพเหรอครับ?”


อืม วันก่อนที่เนียร์แบ่งมาให้อร่อยมากเลย แบมถามสูตรเนียร์แล้ว วันนี้แบมจะลองทำดู


จริงๆแบมมีพรสวรรค์นะ มันต้องออกมาดีแน่ๆ” มาร์คคลี่ยิ้มให้ ดวงตาคมของเขาส่งผ่านกำลังใจมาให้


แบมแบมจึงรู้สึกใจชื้นขึ้น มาร์คไม่เคยแสดงท่าทีไม่มั่นใจในตัวเธอเลยสักครั้ง


เขาไม่เคยถามว่า ‘แน่ใจเหรอที่จะทำ?’  ‘จะกินได้ไหม?’ และที่สำคัญไม่เคยตำหนิว่าอาหารที่เธอทำมัน ‘เสียของ


นั่นทำให้แบมแบมกล้าเข้าครัวมากขึ้น กล้าลองทำอาหาร กล้าหุงข้าว แม้ว่าครั้งแรกๆมันจะผิดพลาด หุงข้าวแฉะ ข้าวดิบ ทอดไข่ไหม้ ผัดผักบุ้งเค็ม ทำข้าวผัดไข่แฉะเป็นน้ำก็ตาม


แต่น้ำพริกนี่ใส่กะปิน้อยไปนะครับ คราวหลังใส่ให้เยอะกว่านี้อีกนิด ตำให้แหลกกว่านี้อีกหน่อยครับ


แต่มาร์คก็ไม่ได้ชมไปซะทุกอย่าง!


อะไรที่เธอทำพลาดและยังไม่ดีพอ เขาก็จะให้คำแนะนำอย่างใจเย็นเสมอ


อื้มจะจำไว้ คราวหลังใส่กะปิให้เยอะกว่านี้ แต่แบมกลัวมันเค็มอ่ะ


ก็ใส่มะนาวให้เยอะขึ้น แล้วก็ใส่น้ำปลาให้น้อยลงไงครับ


โอเค... กะปิเยอะกว่านี้ ถ้าเค็มแล้วให้ใส่มะนาว” แบมแบมพยักหน้าทวนคำแนะนำเหล่านั้น


เดี๋ยวกินเสร็จ มาร์คจะเข้าไร่สักแป๊บนะครับ ว่าจะหว่านขึ้นฉ่ายเสียหน่อย


หว่านขึ้นฉ่าย?”


ปลูกน่ะครับ หยิบเมล็ดมันขึ้นมาเป็นกำแบบนี้ แล้วก็โปรย เหวี่ยงๆ ไป” มาร์คทำท่าให้ดู แบมแบมเองก็พยักหน้าเข้าใจ


ให้แบมไปช่วยนะ


ไม่ได้หรอกครับ” มาร์คปฏิเสธแบบไม่ต้องคิดนาน ไม่ใช่ว่าถนอมเธอเกินไป แต่ต้องยอมรับว่าเธอไม่เคยทำอะไรแบบนี้ การทำอะไรเกินตัวไม่ใช่เรื่องดี


แต่แบมไม่ควรอยู่เฉยๆให้มาร์คหาให้กินแบบนี้” คำพูดติดคิดมากนั่น ทำให้มาร์คคลี่ยิ้มบางๆให้


อย่าคิดมากแบบนี้สิครับ แบมไม่ได้อยู่เฉยซะหน่อย


ไม่จริง แบมไม่ได้ช่วยงานในไร่เลย” เธอยังคงค้าน เคยขอตามเข้าไปแล้วแต่มาร์คไม่ยอม


ถึงไม่ได้ช่วยงานในไร่ แต่ถามหน่อย ตอนนี้ใครเป็นคนหุงข้าว?”


แบม


ใครทำกับข้าว ล้างจาน ทำความสะอาด แล้วยังเสื้อผ้าของมาร์คด้วย เมื่อวานใครเป็นคนซักครับ?”


แบมทำไง แต่นั่นมันงานเล็กๆน้อยๆนะ” คุณหนูตกอับยู่ปากไม่พอใจ ยังไงงานที่เธอทำก็ไม่ได้ครึ่งของเขาเลยสักนิด


แต่แบมก็ทำให้มาร์คสบายขึ้นเยอะนะ มีเวลาทำอย่างอื่นมากขึ้นเยอะ อย่ามองว่างานบ้านงานเรือนเป็นงานเล็กๆน้อยๆ มันเป็นงานที่ละเอียดอ่อน และก็ต้องใช้เวลาเหมือนกันนะครับ” คำพูดของมาร์คทำให้แบมแบมค่อยๆคลี่ยิ้ม เขาทำให้เธอรู้สึกว่าสิ่งที่ทำไม่ใช่ ‘แค่’ สิ่งเล็กๆน้อยๆ แต่คือสิ่งที่มีค่ามีความหมาย


อืม เข้าใจแล้ว


ดีครับ อีกอย่างไร่ของเราแค่ไร่เล็กๆ ผักชีกับขึ้นฉ่ายนี่พื้นที่ก็แค่ไร่เดียว ไม่ได้หนักหนาอะไรเลย” มาร์คพูดพลางตักข้าวเข้าปาก ส่วนคนที่นั่งตรงข้ามก็ใจเต้นแรงแก้มขึ้นสีขึ้นมาดื้อๆ


ไร่ของเรา...


คำๆนี้เหมือนเป็นคำธรรมดา แต่สำหรับแบมแบมในตอนนี้กลับรู้สึกว่ามันไม่ธรรมดาเลยสักนิด ความสุขเล็กๆมันเกิดขึ้นที่ใจ เหมือนกับว่าคนๆนี้ไม่ได้มองเธอเป็นแค่คนอาศัย แต่เป็นคนที่ใช้ชีวิตเป็นครอบครัวเดียวกัน


เอ่อ...แล้ว...เอ่อ ขึ้นฉ่ายหว่านตรงไหนล่ะ? ที่ตรงนั้นหว่านผักชีไปแล้วไม่ใช่เหรอ?”


หว่านที่เดียวกันนั่นแหละครับ” เขาตัดแต่งต้นกล้วยเสร็จไปหลายวันแล้ว ลงมือหว่านผักชีในพื้นที่หนึ่งไร่ไปแล้ว เหลือแค่ต้นขึ้นฉ่ายที่ต้องหว่านลงในพื้นที่เดียวกัน  


อย่างนี้มันไม่ขึ้นปนเปกันไปเหรอ?”


ก็ปนกันนะครับ แต่มันโตไม่พร้อมกันไม่เป็นไรหรอกครับ” มาร์คตอบพลางคลี่ยิ้มเมื่อเห็นคนตรงหน้าไม่ค่อยเข้าใจ


โตไม่พร้อมกัน?”


ครับ ต้นผักชีอายุประมาณ 45 วันก็ถอนขายได้ ส่วนต้นขึ้นฉ่ายจะช้าหน่อย ประมาณ 3 เดือนเลยครับ ตอนถอนผักชีอาจจะลำบากหน่อยเพราะต้นอ่อนขึ้นฉ่ายอาจหลุดตามขึ้นมา แต่เพื่อไม่ให้เสียเวลาและพื้นที่ไปแบบเปล่าประโยชน์เราต้องทำแบบนี้ครับ” มาร์คอธิบายอย่างใจเย็น ในขณะที่คุณหนูตกอับก็พยักหน้าหงึกหงักตาม เมื่อเข้าใจขึ้นมามากขึ้น


ทำไมมาร์คปลูกผักชีกับขึ้นฉ่ายล่ะ?”


เพราะว่าสองอย่างนี้ถ้าราคาดีเราจะได้เงินก้อน


จริงเหรอเท่าไหร่?” แบมแบมตื่นเต้นขึ้นมา เมื่อได้ยินว่ามาร์คจะมีรายได้ดีถ้าลงผักสองชนิดนี้


จริงครับ ผัก2อย่างนี้ คนที่นี่นิยมปลูก เพราะราคามันมีลุ้น ผักชีไร่หนึ่งถ้าพื้นที่ใหม่ ผลผลิตดีราคาดี อาจได้ 2-3 หมื่น ส่วนขึ้นฉ่ายอาจได้ลุ้นเงินแสน” มาร์คพูดไปก็ยิ้มมีหวัง ถ้าได้เงินก้อนมาอุปกรณ์การเกษตรที่ยังขาดๆอยู่ก็จะครบ อาจมีเงินเหลือเก็บไว้ใช้ยามฉุกเฉินด้วย


ในขณะที่อีกคนได้รับรู้ว่า เงินก้อนที่ว่าคือเงินหมื่นและเงินแสนก็ใจห่อเหี่ยว เงินที่ว่ามันไม่ได้เยอะเลยสักนิด เป็นเงินจำนวนน้อยที่เมื่อก่อนเธอใช้หมดภายในเวลาไม่ถึงชั่วโมงด้วยซ้ำ แต่คนตรงหน้าเธอกลับหามาด้วยความยากลำบาก ใช้เวลาหลายเดือน หนำซ้ำยังแค่ลุ้น ไม่แน่ใจว่าจะได้จริงๆหรือไม่


แล้วราคามันจะดีจริงๆไหม?”


มันก็ขึ้นไวลงไวนะครับ แต่เพราะอย่างนั้นแหละที่ทำให้มีสิทธิ์ลุ้น ว่าแต่ถ้ามาร์คได้เงินก้อนมา แบมอยากได้อะไรเป็นพิเศษไหมครับ?”


มาร์คจะให้เหรอ?”


ครับ ถ้าเงินพอ” มาร์คพยักหน้า แต่ในใจก็นึกหวั่นขึ้นมา ถ้าเธอขอเงินเพื่อไปจากที่นี่เขาจะทำอย่างไร


เงินไม่เสียดายหรอก


แต่กลัวเสียใจหากเธอเลือกที่จะไปขึ้นมาจริงๆ


รู้ว่าควรทำใจ เธอคือคนบนฟ้าสักวันเธอต้องไป แต่พอคิดว่าตลอดที่อยู่ด้วยกันมา เหมือนได้ตั้งต้นด้วยกัน เริ่มสร้างทุกอย่างด้วยกัน เหมือนเข้ามาเป็นคนในครอบครัวเดียวกัน เขารู้สึกเศร้าขึ้นมา จะต้องเสียใจมากแน่ๆถ้าวันนั้นมาถึงจริงๆ


แบมอยากได้...


อยากได้อะไรครับ?” มาร์คถามซ้ำเมื่อแบมแบมดูมีสีหน้าลำบากใจขึ้นมา เธอดูคิดหนักที่จะเอ่ยขอ ทำให้มาร์คใจแป้วอีกครั้ง


ตู้เย็น


ห๊ะ!?”


ก็ตู้เย็นไง รู้ว่ามันอาจเป็นของไม่จำเป็น แต่เราไปตลาดนัดแค่อาทิตย์ละครั้ง บางทีเราควรจะมีตู้เย็นไว้แช่ของสดนะ หรือเผื่อบางทีทำขนม ขูดมะพร้าวเยอะไปจะได้เก็บไปได้ไง” แบมแบมอธิบายยืดยาวเมื่อมาร์คขมวดคิ้วเข้าหากัน


ตู้เย็น” มาร์คพึมพำอีกรอบ


เขากลัวและคิดไปไกลเพื่ออะไร?


ที่เธอต้องการก็แค่ตู้เย็น


อื้อแต่ไม่ซื้อก็ได้ เราก็อยู่ได้นี่เนอะ” แบมแบมยิ้มประจบ มาร์คดูเงียบไปจนเธอเข้าใจว่าเขาคิดหนักที่จะซื้อตู้เย็น


ไม่ใช่หรอกถ้าได้เงินมามาร์คซื้อได้


จริงเหรอ? แต่จะว่าไปไม่ต้องก็ได้ ซื้ออะไรที่จำเป็นกว่านี้ก็ได้


ไม่หรอก มาร์คตั้งใจจะซื้ออยู่แล้ว เพียงแต่ตอนนี้ยังไม่พร้อมไง” มาร์คคลี่ยิ้ม ทำให้แบมแบมคลี่ยิ้มเช่นกัน ที่จริงอยากได้เครื่องซักผ้าด้วยนะ แต่คิดไปคิดมาเลือกเอาที่สำคัญและจำเป็นกว่า อีกอย่างเธอไม่ได้ช่วยงานอะไรมากมาย แค่ซักเสื้อผ้าด้วยมือแค่นี้จิ๊บๆ งานสบายกว่ามาร์คเยอะ


 

เกือบเที่ยงแล้วยังไม่มีวี่แววว่ามาร์คจะกลับเข้าบ้าน ทำเอาแบมแบมชะเง้อคอรอแล้วขมวดคิ้ว


เมื่อไหร่จะมาเนี่ย?” เสียงหวานบ่นพึมพำ ยิ่งฝนเริ่มเปาะแปะ ยิ่งกระวนกระวาย เขาเป็นแบบนี้เสมอ ฝนไม่ลงเม็ดจนเปียกจริงๆก็ยังไม่ยอมเข้าบ้าน


เป็นคนเหล็กเจ็บป่วยไม่เป็นหรือไง?” เธอทนรอต่อไปไม่ไหว คว้าร่มที่มาร์คซื้อให้ตั้งแต่วันแรกที่มาเหยียบจังหวัดนี้ออกมากางแล้วเดินตามหาเขาในไร่


โอ๊ะ!” เพราะฝนตกโปรยปรายมาทุกวัน แม้จะเป็นแค่ฝนที่ตกปรอยๆ ไม่มีพายุลมแรง มาแบบพักครึ่งพัก แต่ก็ทำให้พื้นที่ในเขตนี้ชุ่มฉ่ำ ทางเดินมีน้ำขังลื่นแฉะ


แบมแบมที่ไม่เคยเดินบนทางแบบนี้เกือบทรงตัวไม่อยู่หลายครั้งหลายครา แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่ล้มเลิกความตั้งใจที่จะตามมาร์คกลับเข้าบ้าน


แต่ก็นะ...


บางทีโชคก็ไม่เข้าข้างคนที่มีความพยายามเสมอไป!


กรี๊ด!” / “โครม!” ร่างอรชรลื่นล้มลงมาข้างทาง ทำเอาเจ็บระบมไปหมด แต่ที่ร้ายกว่านั้นคือ เข่าของเธอไปกระแทกกับเศษขวดแก้วบาดลึกเลือดไหลออกมาเป็นทางยาว


ฮึก...มาร์ค!” ความเจ็บแล่นริ้วเข้ามา ยิ่งพอได้เห็นเลือดของตัวเอง รู้สึกอ่อนแรงแข้งขาสั่นไปหมด พยุงตัวเองให้ลุกขึ้นไม่ได้ ได้แต่ส่งเสียงสะอื้นร้องเรียกคนที่ตอนนี้ไม่รู้ไปอยู่ส่วนไหนของไร่


มาร์ค!....ฮึก...ฮืออออ


แบมแบม!” คนที่ถูกเรียกเดินออกมาทางดงกล้วย เห็นสภาพของแบมแบมก็ตกใจ รีบรุดเข้ามาช่วย


มาร์ค...ฮึก...


เกิดอะไรขึ้น ทำไมเลือดออกเยอะขนาดนี้” มาร์คถามพลางเอาเสื้อทำงานตัวนอกออกมาปิดกดบาดแผลเอาไว้


ลื่น...ฮึก...แล้วดันไปโดนเศษขวด ฮึก...ฮืออออ...มันปวดอ่ะ” แบมแบมร้องไห้เสียขวัญ เธอไม่ชอบเลือด และนี่มันออกมาเยอะเกินไป


ใจเย็นๆนะครับ ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวผมพาไปหาหมอ” เขาเอ่ยปลอบก่อนจะอุ้มร่างอรชรพากลับบ้านด้วยความรู้สึกผิด


ถ้าถามว่าทำไมต้องรู้สึกผิด?


ก็คงเป็นเพราะเศษขวดนั่น เขาเป็นคนโยนไว้ตรงนั้นเอง มันเป็นขวดเครื่องดื่มที่วันก่อนคยอมมันซื้อมาดื่มแล้วนั่งทุบเล่น เขาโยนไปทางนั้นให้พ้นทางเดินไม่คิดว่าแบมแบมจะลื่นล้มและไปโดนแบบนี้


ไหนบอกว่าไปหว่านเมล็ดขึ้นฉ่ายไง มาร์คหายไปไหนมา?” เธอถามพลางปาดน้ำตาออกจากแก้ม


หว่านเสร็จแล้วก็เลยเดินสำรวจไร่ ว่าแต่แบมเถอะออกมาทำไม?”


ก็เห็นฝนมันจะลงเม็ดก็เลยออกมาตามมาร์ค” เจ้าตัวยังหน้าเง้างอ ตาแดงก่ำ มาร์คเองเห็นแล้วก็สงสาร เธอไม่ควรมาเจ็บตัวแบบนี้เลย


นี่เพราะไอ้คยอมคนเดียว


แดกแล้วยังเสือกทุบขวดเล่น!







เรื่องนี้แต่งจบไปแล้ว แต่ทำการรีอัพค่ะ ซึ่งจะลงเนื้อหาตั้งแต่ต้นจนจบ แต่จะไม่ลงตอนพิเศษค่ะ


ซึ่งถ้าผู้ใดไม่อยากรออ่านทีละตอน หรืออยากอ่านตอนพิเศษสามารถตามไปซื้อ E-BOOK ได้ใน MEB จ้า 

ส่วนเล่มหนังสือ เรื่องนี้คงไม่ได้ทำนะคะ 




ราคาเล่มละ 209 บาท ภายในเล่มประกอบด้วยเนื้อหาตั้งแต่ต้นจนจบ

ตอนพิเศษถูกข่มขู่

ตอนพิเศษความจริง

ตอนพิเศษกลับสู่ไร่น้อย

ตอนพิเศษ4 โซ่ทองคล้องใจ

ตอนพิเศษจุดแตกหักของแจ็คกับแจ

ตอนพิเศษคู่ของคยอม

ตอนพิเศษความสุขที่เรียบง่าย 



วิธีการซื้อผ่าน APP

1. โหลด app meb จากนั้นลงทะเบียนให้เรียบร้อยและกดเข้า app
2. กดที่ร้านอีบุ๊ก
3. ค้นหาเรื่องที่จะซื้อ กดเข้าไป และกดเพิ่มลงรถเข็น
4. จะมีให้จ่ายเป็น coin แต่ถ้าไม่มีcoin ให้กด check out
5. มันจะเข้า หน้าตะกร้าสินค้า กดชำระเงิน จะมีรูปแบบการชำระเงินให้เลือกมากมาย แต่ส่วนตัวพี่เลือก ATM internet banking จากนั้นกด proceed to checkout
6. จะมีให้กรอกรายละเอียดอีกเล็กน้อย จำพวกเบอร์โทร ก็ใส่ไปค่ะ
7. จากนั้นกดทำรายการต่อ ก็จะมีรายละเอียดเงินที่ต้องจ่าย จากนั้นก็จะขึ้นรายละเอียดโอนเงิน จ่ายเงินแบบ ATM internet banking จะมีเศษสตางให้จ่ายเศษสตางด้วย 
8. เมื่อจ่ายเสร็จแล้วให้เข้าแอพอีกที เข้าไปในชั้นหนังสือ ถ้ายังไม่เห็นหนังสือที่ซื้อไปให้กดรูปกรวยกรองหนังสือใหม่ค่ะ





แนะนำอีบุ๊คเรื่องอื่นๆจ้า เข้าไปลองอ่านในเด็กดีก่อนนะคะเผื่อว่าจะถูกใจ



Crazy love บ้าอ้อนรักนายมาเฟีย [markbam]



ALONE (MARKBAM)



ทะลุมิติกำราบหทัย [MarkBam]


ทรราชล่ารัก เล่ม 2 (เล่มจบ) [MarkBam]



ผู้หญิงคนนี้ก็แค่นางร้าย (MARKBAM)


ขย้ำรัก (MarkBam) #ฟิคแบมหญิง


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 151 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,888 ความคิดเห็น

  1. #2873 ICE TUAN (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 มีนาคม 2564 / 00:32

    เดี๋ยวก๊อนน คย๊อมมม หนูแดกเสร็จแล้วจะทุบขวดเล่นเพื่อออ จะสร้างโมเม้นหรอลูกกก

    #2,873
    0
  2. #2860 meawza2503 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2563 / 14:32
    ไรท์เขียนนิยายอ่านแล้วเห็นภาพตาม
    เหมือนไม่มีอะไรแต่มีมุมมองชีวิตคนต่างจังหวัดที่น่าติดตามอ่าน
    #2,860
    0
  3. #2858 Luge鹿晗 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 20:07
    อ่านหลายรอบแล้วก็ไม่เบื่อเลย😊
    #2,858
    0
  4. #2790 EPYE (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 18:44
    น้องเหมือนเด็กเลย5555
    #2,790
    0
  5. #2749 KaoRungnapa (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 01:47
    เรื่องนี้นี่อ่านกี่รอบก้อไม่เบื่อเลยจริงๆค่ะ รักไรท์น้าาาาาาา
    #2,749
    0
  6. #2748 focus on mark (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 23:29
    กลับมาอ่านอีกรอบก็สนุกก คนเขียนมีช่องทางหใ้ติดตามมั้ยคะะะแบบพวกทวิตเตอร์ หรือกลุ่มเฟสบุ๊คอะไรทำนองนั้นㅠㅠ
    #2,748
    0
  7. #212 MJBisMiine (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 09:34

    โอ๊ยย แบมเจ็บตัวอีกแล้ว สงสาร แล้วคยอมอะ น่าตีจริงวุ้ย แต่ก็อยากให้ใบ้หวยให้จัง55555

    #212
    0
  8. #173 ป้อม (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 15:07
    คยอมคะ ขอตรงๆสามตัวซัก3งวดติดหนอยค่าาา
    #173
    0
  9. #121 เบล (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 12:28
    น่ารักอ่ะงือออ คิดถึงเรื่องนี้จังค่ะ
    #121
    0
  10. #36 สีสวย (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 23:24
    5555 คยอมมแม่นจริงไม๊นะ งวดหน้าจะตามเลขวันเกิดคยอมบ้าง 55555
    #36
    0
  11. #3 KT93 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 17:23
    คิดถึงเรื่องนี้.....,!!

    มาต่อไวๆน๊าาาาาไรด์.....!!
    #3
    0
  12. #2 KT93 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 17:23
    คิดถึงเรื่องนี้.....,!!

    มาต่อไวๆน๊าาาาาไรด์.....!!
    #2
    0