[GOT7] ไร่น้อยสานรัก | MarkBam [จบแล้ว]

ตอนที่ 5 : Ep5 คุณหนูแบมแบมปรับตัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,572
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 600 ครั้ง
    19 พ.ย. 62



เช้าวันนี้แบมแบมตื่นตั้งแต่ 6 โมงเช้า ซึ่งมันไวกว่าทุกๆวัน เหตุก็เพราะมาร์คปลุกให้เธอล้างหน้าแปรงฟัน และไปตลาดนัดในตัวอำเภอด้วยกัน


เราจะไปซาเล้งเหรอ?” เธอเอ่ยถามเมื่อขึ้นมานั่งประจำตำแหน่ง


เปล่าหรอกครับ ไปรถไอ้บีมัน นี่เราก็กำลังไปรวมพลที่บ้านมันกันครับ


รวมพลแสดงว่าไปกันหลายคน


ครับ คนที่ไม่มีรถหรือคนบ้านใกล้เรือนเคียงมักจะไปด้วยกันแบบนี้แหละครับ” มาร์คพูดไปก็คลี่ยิ้ม นี่อาจเป็นข้อแตกต่างเล็กๆน้อยๆระหว่างคนกรุงกับคนบ้านนอก


คนกรุงบางคนอยู่บ้านติดกันไม่รู้จักกัน อยู่คอนโดเดียวกันหอเดียวกัน ห้องข้างๆกันไม่รู้จักกันก็มี ต่างจากคนบ้านนอกรู้จักกันทุกบ้าน บางทีรู้ไปยัน 2-3 หมู่บ้านใกล้เคียงด้วยซ้ำ


เรื่องพึ่งพาอาศัยกันนั้น ถ้าไม่มีเรื่องบาดหมางกันจนมองหน้าไม่ติด ก็คุยกันได้ หยิบยื่นกันได้ไม่มีปัญหา


แต่ใช่ว่าคนบ้านนอกจะไม่มีความเกรงใจซึ่งกันและกัน โดยส่วนใหญ่ก็มีมารยาทไปมาลาไหว้ อะไรที่ไม่สมควรหยิบยืมก็ไม่ยืม ของอะไรถ้ามีไว้ขายก็รู้จักซื้อ ไม่ใช่สักแต่ขออย่างเดียว


ทุกคนที่นี่ดูใจดีจังเลยเนอะ


ก็ธรรมดาครับ แต่ก็ไม่ใช่ว่าทุกคนจะดีหมดหรอกนะ คนขวางโลกสุดๆไม่เอาใคร ขนาดกิ่งไม้บ้านข้างๆแผ่กิ่งล้ำที่ไม่ได้ก็มีนะครับ ทุกที่มีทั้งคนใจดีและคนเห็นแก่ตัวปะปนกันไปทั้งนั้นแหละครับ” มาร์คพูดไปก็บังคับรถไปตามเส้นทาง จนกระทั่งมาถึงอู่ซ่อมรถของบี ที่บัดนี้บนหลังรถกระบะมีคนหลายคนเริ่มขึ้นไปจับจองพื้นที่


โอ้ยยยย...พี่มาร์คภรรเมียของพี่จะแต่งตัวเวอร์ไปเดินห้างที่ไหน?” คยอมเองก็เช่นกัน เจ้าตัวส่งเสียงแซวทันทีที่มาร์คกับแบมแบมลงจากรถ


นั่นสิๆ


ใช่ๆ พี่คยอมพูดถูก ตลาดนัดนะ ไม่ใช่ห้าง” มะอูกับไชโพ้ลูกกะจ๊อกผู้ติดตามห้อยสอยคยอมเอ่ยขึ้นเป็นลูกคู่


ก็มีแต่แบบนี้นี่นา” แบมแบมพูดเสียงงึมงำ มองไปรอบๆแล้วก็อาย เธอแต่งตัวด้วยชุดเดรสสั้นสีเลือดหมู สวมรองเท้าหรูที่ติดตัวมาตั้งแต่ออกจากบ้าน ซึ่งมันดูแตกต่างจากคนที่นี่มากเกินไป


เงียบเลยนะคยอม พี่แค่ยังไม่ได้ซื้อเสื้อผ้าให้ แบมแบมก็ต้องใส่ในแบบที่เขามีก็เท่านั้นเอง” มาร์คออกโรงปกป้องเมื่อเห็นว่าคุณหนูหัวสูงขยับมาหลบหลังเลี่ยงสายตาคนอื่นๆ


โธ่พี่มาร์ค คยอมแค่สงสัยไง ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย ใช่สิพี่มาร์ครักคนอื่นมากกว่าคยอมแล้วนี่ เชอะ!”


อย่ามาสะดิ้งนะน้าคยอม เดฟเห็นแล้วจะอ้วกข้าวเย็น” เจ้าเดฟลูกชายของบีกับเนียร์ที่กำลังจะขึ้นหน้ารถ ชะงักแล้วทำหน้าตาพะอืดพะอมใส่คยอม


ไอ้เดฟพูดอย่างนี้จำไว้ งวดหน้าไม่บอกหวยแม่เอ็ง!”


คยอม!”


แหม...แหะๆ คยอมล้อเล่นน่ะพี่มาร์ค ใครจะบอกหวยไม่มีเนอะ ใช่ไหม ไอ้มะอู ไอ้ไชโพ้” คยอมยิ้มแห้งๆเมื่อมาร์คทำเสียงดุใส่ ไม่พอใจเรื่องหวย


ใช่ๆพี่คยอมพูดถูกสองลูกกะจ๊อกรีบพยักหน้าเห็นด้วย


แล้วไป ป่ะแบมแบมขึ้นรถเถอะ” มาร์คชี้หน้าคาดโทษ ก่อนจะพาแบมแบมไปนั่งเบาะแคปด้านหน้า


แม่ เดฟจะนั่งกับอาแบมแบม” พอรถออกได้แค่คืบ คนที่นั่งอยู่เบาะหน้าข้างคนขับกับแม่ก็งอแง จะเลื้อยมาที่แคปเสียให้ได้


เห็นสาวสวยเป็นไม่ได้เชียวนะมึงไอ้เดฟ ได้แม่มึงมาเต็มเลยนะ ไอ้นิสัยชอบคนสวยคนหล่อเนี่ย” สารถีอย่างบีอดไม่ได้ที่จะแขวะลูก แหม...มันเล่นทำท่าแพรวพราวใส่แบมแบมตลอดเลย


อ้าวทำไมพ่อมาแขวะแม่ด้วย?”


ใช่ๆ แม่จัดการเลยนะ อาแบมแบมเดฟนั่งด้วยนะครับ” พอยุแม่เสร็จไอ้ตัวแสบก็เลื้อยมานั่งคั่นกลางระหว่างมาร์คกับแบมแบมได้สำเร็จ


แหม ไอ้เดฟมึงไม่ต้องมายุหรอก คิดว่ากลัวเหรอแม่มึงน่ะ?”


งั้น คืนนี้พ่อนอนนอกห้องนะ ชอบแขวะดีนัก


ก็เปล่าแขวะ ก็เอ็งน่ะชอบมองคนหล่อ แหมๆ แต่ก่อนนะไม่มองข้าเลย มองแต่ไอ้มาร์ค เหอะ!” บีพูดเสียงเหน็บแนม แต่เนียร์กลับอมยิ้ม เหมือนชอบให้สามีน้อยใจตัวเองยังไงยังงั้น


เห้ยๆ ไม่ต้องมาเปิดสงครามชวนเลี่ยนเลยนะ ลากกูไปเกี่ยวทุกที  ไอ้เดฟเอ็งไม่นั่งตักอาแบมแบมเลยล่ะ? นั่งซะชิดเลยนะ


อาแบมแบมยังไม่ว่าเดฟเลย ใช่ไหมครับอาแบมแบม?” เจ้าเดฟพูดไปก็ซบออเซาะไป เล่นเอาแบมแบมทำตัวไม่ถูกเลยทีเดียว


เอ่อ...คือ...


เห็นไหม? อาแบมแบมรำคาญเอ็ง โน่นไปนั่งกับแม่เอ็งเลย” มาร์คสรุปเองเสร็จสรรพ จากนั้นก็ยกอุ้มร่างเล็กยันส่งไปเบาะหน้า


โป้งอามาร์คผัวเก่าแม่เป็นคนไม่ดี!”


ฮ่ะ ฮ่า ฮ่า!” พอได้ยินคำแสบๆจากปากลูก บีก็หัวเราะลั่นรถ ส่วนมาร์คน่ะเหรออ้าปากค้างไปแล้ว


ไอ้บีลูกมึง…”


อันนี้กูไม่ได้นำ ลูกกูพูดเอง


พ่อนั่นแหละ ชอบปลูกฝังลูกผิดๆ นี่แหน่ะ!” เนียร์ว่าไปก็หยิกไป ความวุ่นวายในรถทำให้แบมแบมตกใจอยู่เหมือนกัน แต่ละวันๆเจอและได้ยินแต่เรื่องไม่คาดฝัน


ขากลับนั่งหลังกันเถอะ” มาร์คเอนตัวมากระซิบบอก


แต่ข้างหลังคนเยอะนะ


ถ้านั่งหน้า ทนไอ้ครอบครัวประหลาดนี่ได้หรือเปล่าล่ะครับ?” มาร์คกระซิบถามอีก


ไม่เป็นไรหรอก ก็ขำๆ” แบมแบมตอบเสียงอ่อน อยากจะถามเหมือนกัน ว่าคนปกติอยู่ที่ไหน เพื่อนของมาร์ค คนสนิทของมาร์ค แต่ละคนล้ำๆทั้งนั้น!


รถกระบะกลางเก่ากลางใหม่จอดเทียบตลาดนัด ทุกคนลงจากรถ แล้วเดินเข้าไปเลือกซื้อของ มาร์คกับแบมแบมก็เช่นกัน ทั้งคู่พากันเดินมาตรงโซนเสื้อผ้ารองเท้า ซึ่งราคาที่ติดป้ายโชว์อยู่ทำให้คุณหนูตกอับตาโต


กางเกงขายาวตัวละร้อย ทำไมราคามัน...


ถูก” ร่างสูงต่อคำสุดท้ายให้ ซึ่งเธอก็พยักหน้ารับ


อื้มแต่ผ้านิ่มนะ


ผมเห็นผู้หญิงใส่กันเยอะแยะเลยครับ ผ้านิ่มด้วยน่าจะใส่สบายนะ” กางเกงที่ว่าเป็นกางเกงผ้านิ่มๆ ลายช้างไทย มีหลากสีให้เลือก


อ่า...ถึงจะถูกยังไงก็ซื้อไม่ได้หรอก” แบมแบมเอนตัวมากระซิบเสียงเบา


เลือกเถอะครับ ยังไงคุณหนูก็ต้องมีเสื้อผ้าลำลอง


แต่ว่าเงิน


รู้น่า ผมจะซื้อให้


แต่ว่านายลำบากนะ กว่าจะได้เงินแต่ละบาท จะซื้อเสื้อผ้าให้ฉัน ฉันว่า...


งั้นคุณหนูจะใส่แบบนี้เหรอ? ไม่มีชุดลำลอง ไม่มีเสื้อผ้าใส่นอน สบายตัวเหรอครับ?”คำถามนั้นทำให้แบมแบมเงียบ เอาจริงๆการใส่ชุดเดรสรัดๆนอนมาอาทิตย์หนึ่งนี่ก็ไม่ใช่เรื่องตลกนะ


นายแน่ใจนะว่าซื้อเสื้อผ้าให้ฉันจะไม่ทำให้นายเดือดร้อน


เสื้อผ้าพวกนี้ไม่ได้แพงอะไรขนาดนั้นหรอกครับ


ก็ได้ งั้นเอาตัวนี้” พอตกลงกันรู้เรื่อง มาร์คก็พาคุณหนูตกอับ เข้าร้านโน้นออกร้านนี้ เลือกซื้อเสื้อผ้าที่จำเป็น 4 ชุด รองเท้าแตะอีกหนึ่งคู่


ไงล่ะ? ซื้อเสื้อผ้าหมดพันกว่า เรากินแกลบกันแน่ๆ” แบมแบมพูดไปก็รู้สึกแย่ๆ ถ้าเป็นเมื่อก่อนก็แค่ 4 ชุด ก็แค่เศษเงิน แต่ตอนนี้มันไม่ใช่... ตอนนี้มันตั้ง 4 ชุด ที่หมดเงินไปตั้งเยอะ


เอาน่า ยังไงของมันต้องใช้ ไม่ต้องกลัว เราไม่กินแกลบหรอก ผักหญ้ามีเยอะแยะน่า


ผักหญ้า...หึหึ...ดีกว่าแกลบมาก


มากเลยล่ะ ผักบุ้งเอย ตำลึงเอย ใบเปราะเอย เยอะแยะไปหมด อร่อยทั้งนั้น ยิ่งใบเปราะนะหน้าฝนอย่างนี้มีเยอะ แล้วแกงกะทิกับไก่อร่อยมากเลย


ใบเปราะ?”


อืม ใบเปราะ ขึ้นตามป่า แถวบ้านเราป่าเยอะ แค่เดินเข้าไปชายเขาก็เก็บได้แล้ว กลิ่นมันคล้ายๆกลิ่นกระชายอ่อนๆ แกงกับไก่อร่อยมาก ว่าแล้วก็อยากกิน ไปซื้อพริกแกงกันดีกว่า ป่ะ!”


มาร์ครอด้วย คนเยอะอ่ะ โอ๊ะ...ขอโทษค่ะ” แบมแบมที่ตามหลังเดินชนคนโน้นคนนี่ เพราะคนในตลาดเริ่มเยอะขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งโซนของสดด้วยแล้ว บรรดาพ่อบ้านแม่บ้านยิ่งเยอะ บางคนมากันเป็นครอบครัว เดินตามกันพอหยุดตรงไหนก็หยุดกันเป็นกระจุก ทำเอาจราจรทางเท้าติดขัด ต้องเบียดๆหาช่องเดินเลี่ยงกันเอาเอง


มาครับ มาเดินกับผม


นายก็อย่าเดินไวสิ” เธอว่าพลางทำหน้างอใส่ มาร์คเองก็คลี่ยิ้มให้ แล้วดันให้เธอเดินนำหน้า แต่คอยประกบจับแขนเอาไว้ คอยบอกว่าเมื่อไหร่ให้เดิน เมื่อไหร่ให้เอียงตัวเลี่ยงการชนคนอื่น


มาร์ค...” หลายครั้งหลายครา ที่ร่างอรชรต้องชะงักแล้วชนกระทบกับตัวมาร์คที่ยืนประกบหลัง มันเป็นสัมผัสเบาๆ แต่แบมแบมกลับรู้สึกว่ามันร้อนวูบวาบแปลกๆ ใจก็เต้นผิดจังหวะบ่อยครั้ง หายใจไม่ทั่วปอดขึ้นมาเสียดื้อๆ


แย่แล้วล่ะแบมแบม...


อย่าใจง่ายนะ...


ตอนนี้ไม่ใช่มาร์คหรอกที่ไม่คู่ควร เธอต่างหากที่เป็นฝ่ายไม่คู่ควร ทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง ยังเข้ากับเศษเสี้ยววิถีชีวิตของเขาไม่ได้เลย


ฉะนั้นอย่าใจง่าย อย่าสร้างความลำบากใจให้เขาเด็ดขาด


 

ทั้งคู่กลับมาถึงบ้านช่วงสายๆ ซึ่งมาร์คก็รีบจัดการทำอาหารอย่างง่ายๆเป็นมื้อเช้า นั่นก็คือไข่เจียวใส่ยอดชะอม


ทานได้ไหมครับ?” มาร์คหันมาถามคนที่เดินตามติด คอยจ้องมองการกระทำของเขาทุกฝีก้าว


ก็กินได้นะ แต่ไหนนายบอกว่าจะแกงใบเปราะ?”


ก็แกงครับ แต่ต้องไปเก็บ ใบเปราะก่อน คงได้แกงตอนเย็นๆนั่นแหละครับ


เราจะไปเก็บใบเปราะกันเหรอ?”


แค่ผมครับ ว่าจะไปกับพวกไอ้คยอมมัน”  มาร์คตอบพลางตักข้าวใส่ปาก แต่คนฟังอย่างแบมแบม กินอะไรไม่ลงเอาเสียดื้อๆ มาร์คไปคนเดียว แล้วเธอจะอยู่กับใครล่ะ?


ถ้าฉันไม่ไปด้วย ฉันจะอยู่ยังไง?”


อ่อ... ลืมบอกไปเลย แจมันบอกว่าจะมาชวนคุณหนูเมาท์น่ะ ฉะนั้นคุณมีเพื่อนอยู่ด้วยแน่นอน


แล้วแจไม่ทำงานเหรอ?”


บ้านแจมันหยุดทุกวันเสาร์ครับ คนงานของมันพักผ่อนแล้วก็ไปซื้อกับข้าวของสดกัน มันก็เลยถือเป็นวันหยุดไปซะเลย” มาร์คตอบก่อนจะตักข้าวคำโตใส่ปาก เหมือนเร่งๆ ตอนนี้ใจไปอยู่ในป่าแล้ว ห่างหายไปนานเลือดลูกไพรในกายมันร่ำร้องหาป่าจะแย่


งั้นนายจะกลับกี่โมง?”


ไม่แน่ใจครับ ผมกะว่าจะหาเห็ดเผาะด้วย


เห็ดเผาะ?”


ครับ กลมๆดำๆ กินกรอบๆมันๆ อร่อยดี ขายได้ราคาอีกต่างหาก ตอนนี้โลละ200เลยมั้ง


แล้วเห็ดเผาะ มันทำอะไรกินได้บ้างล่ะ?”


แกงก็ได้ครับ ถ้าผมได้มา จะแกงให้คุณหนูทานทั้งสองอย่างเลย พริกแกงที่เราซื้อมาก็แกงได้หลายกระทะอยู่แล้ว”  พอได้ยินคำว่าพริกแกง คุณหนูตกอับก็หันไปมอง พริกแกงห่อเล็กๆ เธอไม่เข้าใจจริงๆ ในตลาดมาร์คบ่นว่าผงชูรสเยอะ แต่ก็ยังซื้อมา


พริกแกงนี่ทำยากมากเลยเหรอ?”


ถามทำไมครับ?”


ก็นายบ่นว่าพ่อค้าแม้ค้าใส่ผงชูรสเยอะ แต่นายก็ยังซื้อนี่นา


ก็ตำเองช้าเสียเวลา สละสิบบาทดีกว่า


แล้วกะทิล่ะไม่เห็นมีสักกล่องเลย จะเอาที่ไหน?” แบมแบมถามแล้วขมวดคิ้ว เขาบอกจะแกงกะทิ แต่ไม่ซื้อกะทิ


กะทิกล่องมันไม่อร่อยต้องใช้กะทิสด ที่จริงกะทิซื้อเอาก็ได้ แต่มันแพง โลละ60แหน่ะ ขูดเอาดีกว่า ไม่เสียเงินสักบาท


แปลกกะทิสละเงินได้ แต่พริกแกงสละเงินไม่ได้


แหม 60กับ10บาทต่างกันมากนะ แถมเรายังไม่มีตู้เย็น กะทิซื้อมากิโลก็ต้องใช้ให้หมดกิโล เสียดายครับ” พอมาร์คอธิบายแบมแบมก็คลี่ยิ้ม ยิ่งเขาพูด เธอก็ยิ่งได้เรียนรู้ในเรื่องที่ไม่เคยรู้และเข้าใกล้วิถีชีวิตของเขามากยิ่งขึ้น ทำให้รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก


มาร์ค


ครับ?”


ต่อจากนี้ไปฉันจะตื่นแต่เช้า จะได้กินข้าวเช้าพร้อมนาย จะได้พูดคุยกับนายเหมือนวันนี้” เธอพูดไปแล้วก็คลี่ยิ้มตาหยี ทำเอาอีกคนที่เงยหน้าขึ้นมาจ้องมองชะงัก หายใจผิดจังหวะไปชั่วขณะกับรอยยิ้มหวานพิมพ์ใจนั้น


บางทีคนบนฟ้าไม่ควรเข้าใกล้ชีวิตคนบนดินมากเกินไป


เพราะคนบนดินก็มีความรู้สึกและหวั่นไหวเป็น


หลังกินข้าวเสร็จมาร์คก็ออกไปกับคยอมและพรรคพวก ส่วนแบมแบมก็กำลังนั่งว่างจ้องมองเสื้อผ้าทั้งเก่าและใหม่ในตะกร้า มาร์คบอกกับเธอว่ากลับมาเขาจะมาซักให้


ซักให้บ้ารึไง?” เสียงหวานพึมพำใบหน้าเง้างอ


ละอายใจ...


เขาทำงานเลี้ยง ช่วยอยู่เคียงข้างยามเศร้าหมอง ยังจะให้มาซักเสื้อผ้าให้ใส่อีก ตัวเธอเองก็รับไม่ได้เช่นกัน


เธอไม่ใช่คุณหนูแบมแบมลูกสาวเจ้านายที่จ่ายเงินเดือนให้เขาอีกแล้ว แต่ในยามนี้เธอคือแบมแบมผู้หญิงธรรมดาที่ทำอะไรไม่เป็น หาเงินเองไม่ได้ เป็นภาระก้อนใหญ่ของมาร์คที่เขาใจดีช่วยรับเอาไว้


กะอีแค่ซักผ้า จะยากสักแค่ไหนกันเชียว” คิดไปคิดมามันคงไม่ยากเกินความสามารถของคนไปได้หรอก เธอเองก็คนจะซักผ้าไม่ได้ให้รู้ไป จึงจัดการยกตะกร้าผ้ามาที่ห้องน้ำ คว้ากะละมังมาตั้งแล้วเทผงซักฟอกใส่ลงไป


ต้องใช้แค่ไหนล่ะเนี่ย?” เกือบจะเทหมดซองแล้ว โชคยังดีที่สังเกตฉลากคำแนะนำในการใช้งานทัน


ซ่า...ซ่า...ซ่า” เสียงน้ำถูกตักจากตุ่มเทใส่กะละมัง แค่2-3กระป๋อง คุณหนูตกอับก็รู้สึกร้าวไปทั้งแขน


บางทีซักผ้าก็ไม่ใช่เรื่องง่าย ยิ่งไม่มีน้ำประปาก็ลำบากอยู่เหมือนกัน แต่จะให้ยอมแพ้แล้วรอให้มาร์คมาซักให้ตอบเลยว่าทำไม่ได้!


แบมแบมเริ่มซักผ้าอย่างทุลักทุเล เธอจุ่มลงไปขย้ำบีบๆ 2-3 ทีก็จับโยนใส่อีกกะละมังโดยไม่รู้สักนิดว่ามันเป็นวิธีที่ไม่ถูกต้อง


ก็ไม่ยากเท่าไหร่นี่” เธอพึมพำแล้วยิ้มกริ่ม เมื่อเสร็จจากตัวสุดท้าย จะว่าไปก็ไม่ยาก แค่เหนื่อยมากๆก็เท่านั้นแหละ


ซ่า...ซ่า...ซ่า” เธอตักน้ำใส่ลงไปในกะละมังผ้าที่ขย้ำเสร็จแล้ว เพื่อล้างผงซักฟอกออก เสียงน้ำมันดังจนทำให้ไม่ได้ยินเสียงรถที่มาจอดหน้าบ้าน พอรู้ตัวอีกทีก็ตอนสะดุ้งโหยงเพราะตกใจกับเสียงเรียกดังๆของแจ


แบมแบม!”


ห๊ะ!?....โอ้ยยย...แจ...


ก็ข้าน่ะสิ นี่ยืนจ้องตั้งนานแล้วนะ


ขอโทษนะคะ คือตักน้ำอยู่ ไม่รู้ว่าแจมา” คนอื่นไม่ใช่มาร์คแบมแบมก็ยังพูดลงท้ายด้วยหางเสียง ซึ่งเธอไม่รู้ตัวเลยว่า สำหรับแจมองเธอแล้วดูคุณหนู๊คุณหนูเกินไป


อืมไม่เป็นไร แล้วนี่ตักน้ำทำไม?”


ก็ซักผ้าไงคะ?”


ก็รู้ว่าซักผ้า แต่ตักทำไม เปิดมอเตอร์เอาก็ได้ ไอ้มาร์คมันไม่ได้สอนเหรอ?”


มอเตอร์ไม่ค่ะ ” แบมแบมส่ายหัว มองกระป๋องในมือแล้วมองหน้าแจสลับไปมา ทำไมไม่มาให้เร็วกว่านี้ เธอเหนื่อยไปเยอะแล้วนะเนี่ย


เฮ้อออ... เหนื่อยไปเลยสินะเอ็ง มานี่จะสอนให้เปิดมอเตอร์” ว่าแล้วแจก็เดินนำแบมแบมไปตรงลำธาร บริเวณที่ว่าเหนือบ้านไปเล็กน้อย ซึ่งแบมแบมเพิ่งสังเกตเห็นว่าจุดนี้ลึกกว่าตรงอื่น


น้ำตรงนี้เยอะจัง


อืม มันเป็นแอ่งกระทะน่ะ ก็ธรรมดาของลำธารลำห้วย มีจุดที่ลึกบ้างตื้นบ้าง แล้วก็มีการทำฝายชะลอน้ำด้วยนี่ไงเห็นไหม?” แจชี้ให้ดูแนวไม้ไผ่กับหินที่ถูกน้ำมาทับซ้อนกันเอาไว้


อ๋อ...เห็นแล้ว แต่น้ำมันไหลผ่านได้นี่นา แบบนี้ก็เก็บน้ำไม่ดีสิ ใช่ไหม?”


ก็เป็นการทำแบบไม่ถาวร แค่ชะลอน้ำให้ไหลช้าลง ให้เราดูดขึ้นมาทำไร่ได้บ้าง ไม่ได้กักน้ำไว้ใช้คนเดียว มันก็ต้องให้น้ำซึมไหลออกไปได้ด้วย


อ๋อ...แล้วอันนี้หน่วยงานรัฐมาทำให้ใช่ไหม?”


เปล่าหรอก ทำกันเอง อันที่จริงมีหน่วยงานในตัวจังหวัดมาอบรบ แล้วทำนำร่อง 4-5 ฝาย ข้าเห็นว่ามีประโยชน์ ก็เลยมาทำตรงที่มันติดกับไร่ แต่ก่อนจะทำข้าให้หน่วยงานช่วยดูก่อนนะว่าตรงไหนควรทำไม่ควรทำน่ะ ส่วนอันนี้เพิ่งทำตอนหน้าแล้งที่ผ่านมานี้เอง มาใช้แรงไอ้มาร์คมัน ของข้ามันก็มาช่วยข้าทำ” ฟังแจพูดแบมแบมก็รู้สึกอึ้ง ผู้หญิงคนนี้เก่งเกินผู้หญิง ทั้งความคิดและการปฏิบัติ


แจเก่งจังเลยนะคะ


ก็ธรรมดาของผู้หญิงที่มีผัวไม่ได้เรื่อง แม่ข้าเคยสอนข้าแล้วเชียวนะ ว่าเป็นหญิงอย่าเก่งมาก ยิ่งเก่งจะลำบาก ข้าไม่เชื่อไง คนมันต้องรู้จักทำ รั้นกับแม่มาก พอมีผัวถึงรู้ว่าทำไมแม่สอนแบบนั้น เหอะไอ้แจ็คไอ้เหี้ย!” พอแจเข่นเขี้ยวด่าผัว คุณหนูตกอับถึงกับสะดุ้ง ได้แต่หัวเราะแห้งๆ ไม่รู้จะสรรหาคำพูดแบบไหนมาพูด


แหะ...แหะ...ใจเย็นๆเนอะ


อืม ช่างมันเถอะ ว่าแต่เอ็งดูนี่ ตรงนี้คือคัทเอาท์เปิดมอเตอร์ ยกมันขึ้นแบบนี้ น้ำมันก็จะถูกดูดไปตามสาย เอ็งก็ไม่ต้องลำบากตัก


ง่ายจัง เราตักตั้งนาน” แบมแบมพยักหน้าเข้าใจ


การซักผ้าของแบมแบมเป็นไปได้ง่ายขึ้นมาก นอกจากจะไม่ต้องเหนื่อยตักน้ำ แจยังช่วยสอนวิธีซักที่ถูกต้องให้ด้วย


ทีนี้เอ็งรู้แล้วนะ ว่าซักผ้าต้องขยี้ต้องแปรง” แจย้ำหลังจากตากผ้าเสร็จ


อืม ขอบคุณแจมากเลยนะ ฉันมันแย่จริงๆ ทำอะไรไม่ได้เรื่องเลยสักอย่าง” แบมแบมพูดเสียงอ่อย อายจริงๆที่แค่ซักผ้ายังทำไม่ถูก


อย่าคิดแบบนั้นสิ คนที่ทำไม่เป็นแล้วเรียนรู้ที่จะทำ น่าชื่นชมนะ เอ็งควรภูมิใจที่ตัวเองใฝ่เรียนใฝ่รู้กล้าที่จะทำ ไม่ใช่รู้สึกแย่รู้สึกอาย เชิดหน้าไว้แบมแบมเอ็งทำดีแล้ว


ขอบคุณนะ ขอบคุณจริงๆ” แบมแบมค่อยๆคลี่ยิ้ม รู้สึกดีที่อีกฝ่ายไม่ดูแคลน หนำซ้ำยังให้กำลังใจ


ไม่เป็นไร เอ็งอย่าคิดมาก เอ็งยิ้มแล้วน่ารักกว่าหน้าหงอยๆตั้งเยอะ” อีกฝ่ายตบไหล่เบาๆแล้วยิ้มออกมาเช่นกัน


งั้นแจไปนั่งก่อนเถอะ ช่วยงานเราตั้งเยอะ


โอ้ย... แค่นี้สบายมาก เออใช่เกือบลืมเลย ข้าเอาเสื้อผ้ามาให้เอ็งด้วย แป๊บนะ”  ดูเหมือนอีกฝ่ายจะนึกถึงเหตุผลหลักที่มาเยือนได้ที่นี่ได้ จึงรีบเดินไปที่รถแล้วหยิบถุงผ้าออกมา


เสื้อผ้าอะไรเหรอคะ?”


ชุดพื้นบ้านของที่นี่น่ะ” แจตอบพร้อมกับยื่นถุงให้ แบมแบมจึงหยิบผ้าด้านในออกมาดู


เหมือนของแจ็คที่ใส่วันนั้นเลยนะคะ


ก็ลายใกล้เคียงกันนั่นแหละ ผ้าพวกนี้ถักทอกันเอง ข้าได้ยินเนียร์มันพูดว่าเอ็งไม่ค่อยมีเสื้อผ้าเลยเอามาให้ นี่ยังไม่ได้ใส่นะ ข้ายกให้เอ็ง” พอได้ยินแบบนี้คุณหนูตกอับก็เกรงใจขึ้นมาเสียดื้อๆ


แต่เราเกรงใจ แจอุตส่าห์เสียเวลาทำ


อย่าคิดมาก ตอนนั้นข้าบ้าทอ เลยทำซะเยอะเก็บเอาไว้เก่าเสียของเปล่าๆ ให้เอ็งน่ะดีแล้ว


ขอโทษนะคะ” แบมแบมเอ่ยขึ้นเมื่อฟังแจพูดจบ ทำเอาแจขมวดคิ้วทำหน้างง ไม่เข้าใจว่าแบมแบมขอโทษเธอทำไม


ขอโทษทำไมกัน?”


ขอโทษที่ก่อนหน้านี้เราแอบว่าแจในใจว่าไม่น่าเข้าหา” แบมแบมสารภาพเสียงอ่อย แต่แทนที่แจจะโกรธกลับหัวเราะลั่น


ฮ่ะ...ฮ่า ฮ่า เอ็งไม่คิดแบบนั้นสิแปลก ฮ่า ฮ่า...


แต่เรารู้สึกไม่ดีนี่ ที่คิดกับแจแบบนั้น ทั้งๆที่แจเป็นคนดีขนาดนี้


โอ้ย ข้าชินแล้ว ไม่มีใครชอบข้าทันทีที่เจอกันหรอก กับเนียร์มันนะ ตอนอยู่อนุบาลเขม่นกันมาก ตบกันบ่อยมาก มาสนิทกันก็ตอนป.แหน่ะ


คิก...คิก... ตบกันเลยเหรอ?”


อืม ฉะนั้นเอ็งไม่ต้องคิดมาก เอ็งชอบข้าได้ในเวลาไม่ถึง 10 วันนี่ถือเป็นสถิติใหม่เลยนะ” ใบหน้าของแจยังเต็มไปด้วยรอยยิ้ม โดยที่ในใจเริ่มเอ็นดูภรรยาเพื่อนมากขึ้น ที่จริงคุณหนูจากเมืองกรุงก็มีมุมใสซื่อเหมือนเด็กๆ


ไม่หรอกมั้ง เราเนี่ยนะสถิติใหม่


จริงๆ เอ็งมีอะไรให้ช่วยบอกข้าได้เลย ข้ายินดีช่วยเอ็ง


จริงๆเหรอ?” แบมแบมขบเม้มริมฝีปาก จ้องแจตาแป๋ว ลุ้นคำตอบว่าแจจะยืนยันแบบเดิมหรือไม่?


จริงสิ เอ็งมองข้าแบบนี้นี่มีเรื่องอยากให้ข้าช่วยล่ะสิ?”


อืม อยากลองตำพริกแกง อยากลองขูดมะพร้าวดู แจสอนหน่อยได้ไหม?”


ได้สิ เรื่องแค่นี้เอง คิดว่าจะยืมตังค์ซะอีก” คำพูดติดตลกของแจทำให้แบมแบมหลุดขำคิกคักในลำคอ


มิตรภาพเล็กๆของผู้หญิงสองคนที่ต่างกันสุดขั้ว คนหนึ่งเป็นลูกคุณหนูจากเมืองกรุง กระทั่งซักผ้าก็ทำไม่เป็น กับอีกคนที่แกร่งเก่งไปซะทุกเรื่อง ค่อยๆก่อตัวขึ้นและเติบโตเป็นมิตรภาพที่สวยงาม


 

มาร์คกลับมาถึงบ้านเกือบเย็น ใบหน้าของมาร์คดูแดงๆและบวมจากการเสียเหงื่อมาก ทำให้แบมแบมที่นั่งคุยกับแจที่แคร่ไม้ไผ่รีบลุกขึ้นไปตักน้ำมาให้ดื่ม


ขอบคุณครับ


แหมกับเมียนี่พูดเพราะจังเลยนะ” แจเอ่ยแซว


เอ็งก็ลองพูดเพราะๆกับข้าก่อนสิ


ไม่เอากระดากปากตายห่า ว่าแต่เอ็งได้อะไรมาบ้างเห็ดเผาะได้มาบ้างไหม?”


ไม่ได้เลย ไอ้คยอมนะไอ้คยอม มันบอกให้เดินตามมัน คยอมรู้คยอมเห็น แม่งเจอแต่ซากที่คนอื่นเก็บไปแล้ว


ฮ่ะ...ฮ่า ฮ่า เอ็งก็รู้ว่าไอ้คยอมมันลูกเทพมโน เชื่อได้ที่ไหน


เออ เหนื่อยฟรีเลย แต่ก็ได้ใบเปราะมานะ อ่ะ ข้าแบ่งให้ แล้วก็ฝากไปให้เนียร์มันด้วย ไอ้บีมันคงไม่มีเวลาเข้าป่าสักเท่าไหร่” มาร์คพูดพร้อมกับแบ่งใบเปราะใส่ถุงให้เพื่อน


ไอ้บีมันก็ไม่มีเวลาจริงๆนั่นแหละ ฝีมือการซ่อมรถของมันดังมาก ขนาดคนในตัวอำเภอยังเอามาให้มันซ่อม งานจ่อคิวมันเยอะ” แจพูดด้วยน้ำเสียงชื่นชมเพื่อน บีถือว่าเป็นช่างมีฝีมือจริงๆ 3-4 หมู่บ้านใกล้เคียงใช้บริการตลอด หนำซ้ำบางคนในตัวอำเภอยังแวะเวียนมาใช้บริการเช่นกัน


อืม งั้นอย่าลืมแวะเอาให้เนียร์มันด้วยนะ


โอเค งั้นข้าไปก่อนนะ ป่านนี้ไอ้ห่าแจ็คมันรอแดกข้าวแล้ว


อืม ขับรถดีๆนะ


เออ ไปล่ะนะแบมแบม สู้ๆนะเอ็งทำได้เชื่อข้า” แจพยักหน้ารับคำเพื่อน ก่อนจะหันไปลาแบมแบมที่ยืนโบกมือให้


สู้ๆอะไรเหรอครับคุณหนู?” มาร์คถามเมื่อแจขับรถออกไปพ้นหน้าบ้าน


ก็...ก็เปล่าหรอก เรื่องของผู้หญิงน่ะ ว่าแต่ไหนละใบเปราะ?”


นี่ครับ ต้องแช่น้ำก่อนล้าง ดินมันจะได้หลุดออกก่อน


งั้นฉันเอาไปแช่น้ำให้นะ” คุณหนูตกอับอาสา ทำเอามาร์คขมวดคิ้วมองตามหลังเธออย่างแปลกใจ


คุณหนู...


อะไรมาเหนื่อยๆจะไม่พักก่อนเหรอ?” แบมแบมอดถามไม่ได้เมื่อมาร์คเดินตามเข้ามาในครัว แทนที่จะนั่งพักที่แคร่ไม้ตามเดิม


ผมไม่ได้เหนื่อยเท่าไหร่ ว่าแต่นี่มัน...


มะพร้าวขูดกับพริกแกงไง” เธอตอบใบหน้าอมยิ้ม เมื่อมาร์คหันไปเห็นผลงานของเธอที่โต๊ะ


ครับ พริกแกงที่ซื้อมาไม่เยอะขนาดนี้ แล้วก็มะพร้าวผมก็ยังไม่ได้ขูด พวกนี้มัน...


แจสอนให้ทำ” คุณหนูตกอับพูดเฉลย ทำเอาร่างสูงหันมามองเธออย่างอึ้งๆ


นี่คุณหนูทำ?”


ใช่ ฉันทำเอง นายบอกว่าพริกแกงในตลาดผงชูรสเยอะนี่นา ฉันเลยตำให้ ส่วนมะพร้าวนายยังไม่ได้ขูด ฉันเลยคิดว่าควรทำเอาไว้รอนาย และก็ฉันซักผ้าเองด้วยนะ นายไม่ต้องซักให้ฉัน” เธอพูดอวด ก่อนจะจ้องตาคมด้วยแววตาเป็นประกาย เหมือนเด็กๆที่กำลังบอกผู้ใหญ่ทางสายตาว่า


ชมหนูสิ …


บอกว่าหนูเก่งหน่อยนะ …


มาร์คจึงอดยิ้มไม่ได้ เขาใจอ่อนกับสายตาคาดหวังของคุณหนูตกอับตรงหน้าขึ้นมาทันที


คุณหนูเก่งครับ


ก็ไม่ได้ยากเท่าไหร่นี่นา” แบมแบมยืดขึ้นมาเมื่อได้รับคำชม


ครับ ไม่ยากเลย คุณหนูทำได้ดีนะครับ


งั้นจะไม่มีรางวัลหน่อยเหรอ?” ว่าแล้วร่างอรชรก็ขยับเข้ามาใกล้ ทำเอาชายหนุ่มหายใจไม่ทั่วท้องสักเท่าไหร่ เธอใกล้เขามากเกินไป แถมยังกะทันหันจนไม่ทันได้ตั้งตัว


คุณหนูอยากได้อะไรล่ะ? ถ้าผมหาให้ได้จะให้


ให้ได้อยู่แล้ว มันไม่ต้องเสียเงิน” แบมแบมพูดไปก็เม้มริมฝีปาก บีบมือเข้าหากันแน่นเหมือนกำลังรวบรวมความกล้า


ว่ามาสิครับ


อยากให้เราแทนตัวกันด้วยมาร์คแบม เหมือนที่นายทำตอนอยู่ต่อหน้าคนอื่น


คุณหนู...


ไม่เอาคุณหนูแล้ว นี่ไม่ใช่คุณหนู ตอนนี้คนที่ยืนอยู่ตรงนี้คือแบม...ทำไมขอแค่นี้ให้ไม่ได้เหรอ?” แบมแบมหน้างอพูดตัดพ้อมาร์คเป็นชุด ทำเอามาร์คถึงกับใจกระตุก ไม่ชอบเสียงเศร้าเสียงตัดพ้อแบบนี้เลย


ได้สิครับ มาร์ค แบม โอเคไหมครับ” มาร์คชี้ที่ตัวเองเมื่อพูดชื่อตน ชี้ที่เธอเมื่อพูดชื่อเธอ


อื้มแบม มาร์ค” คนที่กำลังเศร้าๆอยู่ยิ้มกว้างขึ้นมาทันที ชี้ที่ตัวเองเมื่อพูดชื่อตน และชี้ที่เขา เมื่อพูดชื่อของเขา

 

 




 

 

เรื่องการแทนตัว อยู่ต่อหน้าคนอื่นมาร์คพยายามเรียกคุณหนูด้วยชื่อ แทนตัวเองว่ามาร์ค เพราะไม่อยากให้ใครมาตั้งข้อสงสัย



ใบเปราะ + แกงกะทิใบเปราะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 600 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,888 ความคิดเห็น

  1. #2887 khaohommm (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2564 / 00:29
    ดีมากเลยสนุกมากๆเลยค่ะ
    #2,887
    0
  2. #2872 ICE TUAN (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มีนาคม 2564 / 00:21

    น่ารักทั้งตาหนูทั้งตามาร์คเลยค่ะ แจเฟียสมาก55

    #2,872
    0
  3. #2863 Joy2301 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 19:24
    กี้ดดดดด มาร์ค แบม แบม มาร์ค
    #2,863
    0
  4. #2812 aloha_maprang (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:00
    ไรท์ก็เขียนดีมากเหมือนได้ความรู้ไปในตัวด้วยค่ะ
    #2,812
    0
  5. #2789 EPYE (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 03:20
    ชมหนูสิ บอกว่าหนูเก่งหน่อยนะ คือกูตายยย อยากเป็นมาร์คตอนนั้น ฉันอยากมองหน้าน้องตอนอ้อนให้ชม!
    #2,789
    0
  6. #2668 DajingMTBB (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 00:36
    ดีมากกกกก ฮืออออ ดีจริงๆ
    #2,668
    0
  7. #2664 Noiifuji (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 22:37

    น่ารักมากอ่ะ เริ่มหวั่นไหวกันแล้ว น้องแบมน่ารัก ปรับตัวเองให้เข้ากับสภาพแวดล้อมได้เร็วดีอันนี้นับถือจริงๆต้องขอบคุณแจมากๆที่ช่วยสอนให้

    #2,664
    0
  8. #2646 ltmonkey (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 20:59

    น่ารักมากเลยค่ะไรท์ เราแอบน้ำตาซึม ชอบที่แบมแบมรู้จักปรับตัวให้เข้ากับวิถีชีวิตที่นี่ บรรยากาศของฟิคก็ดี อยากไปเดินป่าเลยค่ะ

    #2,646
    0
  9. #2595 Nuthathai Por (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 21:19

    เก่งมากคุณหนูแบม

    #2,595
    0
  10. #2467 khunsom08 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 20:40
    คุณหนูกำลังปรับตัว
    #2,467
    0
  11. #2337 lixinyiq (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 19:06
    น่ารักมากค่ะ
    #2,337
    0
  12. #2212 Markbam (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 23:11
    นอกจากจะน่ารักแล้วยังได้ความรู้อีกเยอะเลยย
    #2,212
    0
  13. #2175 เล้งแซ่บ!! (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 00:25
    โคตรจะฟินนนน
    #2,175
    0
  14. #2058 dreamlyxyxy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 20:14
    โง้ยยน ละมุนเว่อๆ น่ารักง่าา
    #2,058
    0
  15. #2023 Quiet Sun (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 11:56
    ให้ความรู้สึกน่ารักมากๆเลยอะ ยิ้มแฉ่งเลยค้าบบ
    #2,023
    0
  16. #1830 FrontHyuk (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 18:55
    ลูกสาวแม่เก่งมากลูก หนูพยายามที่จะปรับตัว หนูเก่งมากแล้ว สู้ๆนะลูกนะ
    #1,830
    0
  17. #1761 _liuei_js (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 21:03
    งูยยยยยยยตอนนี้น่ารักมากเลยอ่ะะะะ
    #1,761
    0
  18. #1428 chitan2557 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 19:56

    เป็นลูกคุณหนูที่เราว่าดีมากอะ ลูกคุณหนูแบบนี้หายากนะเนี่ย ขอให้รักกันไวๆ สาธุ!

    #1,428
    0
  19. #1351 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 20:46
    แบมเปลี่ยนไปแล้ว
    #1,351
    0
  20. #1145 scc'M (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 17:59
    ถ้าชอบ รักที่นี่ ไม่ต้องกลับไปบ้าน ในเมื่อเขาไล่เราแล้ว ถ้าเขามาตามก็อย่าไปนะ
    #1,145
    0
  21. #948 Tuynuy23 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 13:42

    เหอะ -แจ็ค -เ-้ย ( เราขำจนแฟนด่าเลยอ่ะ ) เป็นการอ่านนิยาย ที่สนุกจริงๆวันนี้ ชอบๆ


    #948
    0
  22. #826 PiiProud (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 20:06
    แบมน่ารักขึ้นเยอะเลย
    #826
    0
  23. #731 alltimeismark (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:11
    อ่านละจะร้องสงสารคุณหนู
    #731
    0
  24. #495 junekimsa93 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 23:03
    มาร์คแบมมมมม คยอมแสบจริง
    #495
    0
  25. #383 De-nee (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 07:59
    แงงงงน่ารักมากๆ มาร์คแบมๆๆๆๆๆๆ แบมมาร์คๆๆๆๆๆๆ ^_^ :) นุ้งคยอมลูกเทพพพพพพลูกกกกกกเจ้าแสบเอ้ย55555555555
    #383
    0