[GOT7] ทรราชล่ารัก : ท่านต้วนผู้นั้นกำลังล่ารัก

ตอนที่ 7 : ตอนที่ 6 เผลอช่วยศัตรู

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 37,446
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,203 ครั้ง
    15 เม.ย. 63

คืนนี้จะมีเทศกาลลอยโคมไฟดอกบัว แบมแบมเคยเข้าฉากในซีรีส์จีนฟอร์มยักษ์มาบ้าง แต่นั่นมันก็เป็นเพียงในซีรีส์ไม่ใช่เรื่องจริง เขาจึงอยากออกไปยิ่งนัก แต่ติดที่ว่าคุณหนูในห้องหอส่วนใหญ่ไม่ออกไปร่วมเทศกาล เว้นเสียแต่ว่าจะมีบิดา พี่ชาย หรือคู่หมั้นคู่หมายพาไป

กันหนี่ว์เองก็ไม่ใช่บุตรคนโปรดหวังพึ่งบิดาไม่ได้อยู่แล้ว ส่วนพี่ชายที่แสนดีอย่างโหย่วเจียนที่พอจะคาดหวังได้นั้นก็หายเข้ากลีบเมฆไปหลายวันแล้ว แบมแบมเดาว่าคงไปทำภารกิจลับอะไรบางอย่าง

ดังนั้นเขาจึงตั้งใจว่าจะแอบออกไปเอง ขั้นแรกก็ใช้วิชากลืนใจสะกดเสี่ยวลี่ให้นั่งหน้าห้องนอน จากนั้นก็เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นเด็กผู้ชาย ซึ่งคราวนี้เขาแต่งเป็นเด็กชาวบ้าน มิได้เป็นคุณชายน้อย เพราะในเทศกาลคนเยอะ แยกไม่ออกว่าใครเป็นใคร อาจมีโจรแฝงตัวอยู่ การแต่งตัวเป็นลูกผู้ดีมีเงินอาจสะดุดตาเกินไป

วูบบบบบ

ร่างเล็กๆเหนื่อยหอบเมื่อใช้วิชากลืนร่างออกมาจากจวนสกุลหงประมาณหนึ่งลี้

“อย่างน้อยก็สภาพดีกว่าตอนแรกๆ” เจ้าตัวพึมพำปลอบใจตัวเอง ระยะเวลาเพียงเท่านี้ สามารถพัฒนาปราณมาครึ่งขั้นก็ถือว่าดีมากแล้ว ซึ่งในตอนนี้แม้จะเหนื่อยหอบ แต่ก็ก้าวขาเดินไปเรื่อยๆได้ ไม่ถึงขั้นหมดแรงจนต้องนั่งพักรอเรียกกำลังกาย

เขาเดินมาได้อีกหนึ่งลี้ก็ถึงริมแม่น้ำสถานที่จัดงานเทศกาล ผู้คนคึกคักมากมาย ทั้งงานประดับด้วยโคมไฟหลากสี ในแม่น้ำก็เต็มไปด้วยแสงไฟจากโคมดอกบัว ดูงดงามตระการตายิ่ง

“โคมดอกบัวจ้า โคมดอกบัว แค่สองร้อยอีแปะเท่านั้น” เสียงพ่อค้าแม่ค้าตะโกนกู่ร้องเรียกลูกค้า ร่างเล็กๆในคราบเด็กชายชาวบ้านเดินเลือกดู ที่จริงมันก็รูปร่างคล้ายๆกันคือประดิดประดอยออกมาเป็นรูปดอกบัว จะต่างกันก็ที่จำนวนกลีบดอก และสี มีทั้งสีแดง สีส้ม สีชมพู

“เอาสีส้ม”

“สองร้อยอีแปะ อ๊ะ...นี่เจ้า...” พ่อค้าที่กำลังส่งโคมดอกบัวให้ชะงักมือเมื่อเห็นหน้าของกันหนี่ว์ในคราบเด็กชาย

“ไยเจ้าชะงักมือ ไม่ขายหรือไร?”

“ขายๆ เอ้ย! มิใช่ ไม่ขายต่างหาก”

“เอ๊ะเจ้านี่ฟั่นเฟือนไปแล้วหรือไร ซื้อก็ไม่ขาย ข้าไปร้านอื่นก็ได้”

“ช้าก่อน ที่ข้าบอกว่าไม่ขายเป็นเพราะจะให้โดยไม่เก็บเงินสักอีแปะต่างหากเล่า” พ่อค้ายื่นโคมดอกบัวให้ คิ้วสวยจึงขมวดเข้าหากัน ไม่เข้าใจพ่อค้าผู้นี้นัก

“ไยเจ้าให้ข้าโดยไม่คิดเงิน?”

“โธ่... คุณชายท่านจำข้ามิได้หรือ?” พ่อค้ายื่นหน้าเข้ามาใกล้ แบมแบมเพ่งมองเป็นเด็กหนุ่มวัยประมาณสิบหกสิบเจ็ด ดูคุ้นตาอย่างประหลาด

“ผะ...ผู้กำกับเจบี!”

“ห๊าาาา...คุณชายท่านเรียกข้าว่าอันใดนะ?” พ่อค้าถามกลับสีหน้างุนงง แบมแบมจึงสะดุ้งได้สติ มองไปรอบๆแล้วเห็นว่าที่นี่คือสถานที่ในชาติภพของกันหนี่ว์ ไม่ใช่ชาติภพของแบมแบม คนตรงหน้าไม่ใช่ผู้กำกับเจบีโรคจิตที่สรรสร้างฉากข่มขืนกันหนี่ว์เสียสมจริงสมจัง

“เอ่อ...เปล่า...เจ้าเหมือนคนที่ข้ารู้จัก”

“ที่จริงจะกล่าวเช่นนั้นก็มิผิด เมื่อเดือนก่อนเราทั้งสองเคยสนทนากัน”

“เจ้ากับข้า?” แบมแบมชี้มาที่ตัวเอง กับชี้ที่อีกฝ่ายสลับไปมา

“ใช่แล้ว ที่ริมกำแพงสกุลหงไงเล่า”

“กำแพงสกุลหง เดือนที่แล้ว...เจ้า! เจ้าคือขอทานคนนั้น!” แบมแบมเบิกตากว้าง สภาพตอนนี้ดูไม่เหลือเค้าโครงขอทานเลยสักนิด

“ขอรับ เพราะเงินที่คุณชายให้มา ข้าไม่เพียงนำไปยืดชีวิตของน้องสาว ยังเหลือพอมาลงทุนค้าขายได้ด้วย ชีวิตนี้ข้าเป็นหนี้ท่านแล้วคุณชาย ข้ากับน้องสาวเฝ้ารอท่านมาโดยตลอด หวังตอบแทนพระคุณ ไปเฝ้าหน้าจวนก็ทำมาแล้ว รอจนเกือบหมดหวัง วันนี้โชคดีจริงๆที่ได้เจอท่าน” ไม่พูดเปล่า พ่อค้าถลามายืนตรงหน้าเขา ก่อนจะทิ้งตัวลงคุกเข่าไม่สนสายตาของผู้อื่น

“เพ้ย! ไม่เอาไม่ต้องคุกเข่า”

“มิได้ บุญคุณท่านเกินกว่าที่ข้าจะตอบแทนได้ หากไม่ได้เมตตาของท่าน ป่านนี้น้องสาวข้าคงจะตายไปแล้ว ข้ายินดีที่จะติดตามรับใช้ท่าน”

“พอก่อนเถอะ ลุกขึ้นมาเถอะ” เจ้าหมอนี่ไม่อาย แต่แบมแบมอาย อยู่ๆก็มาคุกเข่าขอรับใช้ ฉากแบบนี้เคยเห็นแต่ในซีรีส์จีน ไม่คิดว่าจะได้มาพบเจอด้วยตัวเอง

“ไม่ขอรับ จนกว่าคุณชายจะยอมให้ข้าติดตามรับใช้ ตอบแทนบุญคุณของท่าน”

“เจ้า! โอ๊ยจะบ้าตาย เอ้า! รับใช้ก็รับใช้ ลุกขึ้นได้แล้ว”

“ขอรับ...โอ้! เสี่ยวไจ้เจ้ามาพอดี นี่ไงคุณชายเล็กสกุลหง ผู้มีพระคุณของเราสองคน” ร่างสูงที่ลุกขึ้นแล้ว หันไปพูดกับผู้ที่มาใหม่ แบมแบมจึงหันไปมองเด็กสาวดูท่าอายุน่าจะประมาณสิบสองสิบสาม

“พี่ยองแจ...” เมื่อได้เห็นหน้าตาก็ต้องพึมพำออกมา เด็กสาวผู้นี้หน้าตาเหมือนพี่ยองแจผู้จัดการส่วนตัวของเขาไม่มีผิดเพี้ยน ให้ตายเถอะ อย่าบอกนะว่าสองคนนี่เป็นอดีตชาติของผู้กำกับเจบีกับพี่ยองแจ รู้สึกใจมันหวิวๆเหมือนได้เจอคนคุ้นเคยอย่างไรก็ไม่รู้

“คุณชาย นี่หลินหรงไจ้น้องสาวต่างมารดาของข้า”

“คารวะคุณชายผู้มีพระคุณเจ้าค่ะ” นางถลาจะคุกเข่าอีกคน แต่แบมแบมคว้าเอาไว้ทัน

“ไม่ต้องคุกเข่า”

“แต่ว่า เพราะท่านข้าถึงรอดพ้นจากปากเหวแห่งความตายมาได้ ได้โปรดรับการคารวะเถิดเจ้าค่ะ” นางไม่ฟังทิ้งตัวคุกเข่าดังตุบ! แบมแบมจึงกลอกตาไปอย่างหน่ายใจ

“เอาเถิด คุกเข่าเสร็จแล้วก็ลุกขึ้นเสีย”

“เจ้าค่ะ” นางยอมเชื่อฟังอย่างว่าง่าย

“อืม แล้วเจ้าเล่ามีชื่อว่าอันใด?” แบมแบมหันไปถามคนพี่ จะว่าไปเขายังไม่รู้ชื่อของเจ้าคนผู้นี้เลย

“ข้ามีชื่อแซ่ว่าหลินไจ้ฟ่านขอรับ”

“อืม เข้าใจแล้ว เรื่องรับใช้อะไรนั่นเอาไว้ก่อนแล้วกัน ขอข้าลอยโคมดอกบัวแล้วเที่ยวชมงานเทศกาลก่อน”

“ได้เลยขอรับ นี่ขอรับอันนี้สีส้มสวยที่สุดในร้าน เสี่ยวไจ้ทำเองกับมือขอรับ”

“ขอบใจมาก รับเงินไว้เถิด”

“มิได้ขอรับ ให้เราได้ทำสิ่งใดเพื่อคุณชายบ้างเถิดขอรับ”

“เฮ้อ...ตามใจพวกเจ้า” แบมแบมได้แต่ถอนหายใจ

“เช่นนั้น ขอให้ข้าแนะนำจุดดีๆเพื่อลอยโคมนะขอรับ คุณชายจะได้ไม่ต้องเบียดกับผู้อื่น”

“แล้วเจ้าไม่เฝ้าร้านหรือ?”

“ให้เสี่ยวไจ้เฝ้าไปก่อนขอรับ เรียนเชิญคุณชายทางนี้เลยขอรับ” อีกฝ่ายผายมือให้ร่างเล็กเดินนำหน้า

“เจ้าไม่เดินนำเล่า?”

“ข้าพอจะรู้มาว่า บ่าวไม่เดินนำหน้านายตนเอง” ไจ้ฟ่านตอบได้หน้าตาเฉย แบมแบมกลอกตาไปมา แค่จะมาเที่ยวดันได้บ่าวติดตามเฉยเลย

“นำเถิด ข้าอนุญาต”

“เช่นนั้นก็ได้ขอรับ”

ไจ้ฟ่านเดินนำมาจุดที่มีก้อนหินเหมือนขั้นบันไดลงไปในแม่น้ำ จะว่าไปถ้าไม่สังเกตก็ไม่รู้ว่ามีจุดที่ธรรมชาติสร้างสรรค์ตรงจุดนี้ด้วย ไม่ต้องไปยืนเบียดกับผู้อื่นตรงท่าน้ำที่ทางการสร้างให้ แบมแบมจึงลอยโคมดอกบัวได้อย่างสบายใจ

เทศกาลลอยโคมไฟดอกบัวนั้นต้องจุดเทียนไว้กลางดอกบัว ก่อนจะปล่อยให้ลอยไปตามสายน้ำ เพื่อช่วยนำทางให้กับภูตผีที่เพิ่งพ้นจากอบายภูมิ ได้เห็นภพภูมิที่จะไปเกิดใหม่ได้

เขาเองในยามนี้ก็ลอยให้กันฮวามารดาของกันหนี่ว์ เขาได้แต่หวังว่านางจะไปเกิดแล้ว หรือไม่ก็ขอให้เห็นภพภูมิที่ดีกว่าจากการลอยโคมดอกบัวของเขายามนี้

“ท่านแม่ ท่านดีงามเกินกว่าจะปักใจกับชายอย่างท่านพ่อ ข้าขอให้ท่านมีชีวิตที่ดีกว่าตอนเป็นกันฮวา เกิดในภพภูมิที่ดีกว่า และได้พบกับคนที่รักท่านแม่จริง” แบมแบมอธิษฐานแล้วปล่อยโคมดอกบัวที่จุดเทียนแล้วลอยไปในแม่น้ำ

“เอ๋...คุณชายเล็กมารดายังมีชีวิตอยู่นี่นา” ไจ้ฟ่านพึมพำ แต่แบมแบมได้ยินเข้า

“เจ้าสงสัยอันใด?”

“ข้า...”

“เอาเถิด ข้าไม่ใช่คุณชายเล็กจริงๆนั่นแหละ หากเจ้าเปลี่ยนใจเรื่องรับใช้ข้า ข้าไม่ถือโทษอันใดเจ้า”

“ไม่ ต่อให้ท่านไม่ใช่คุณชายเล็กของสกุลหง ข้าก็จะตามรับใช้ท่าน” คำพูดหนักแน่นนั้นทำให้แบมแบมขมวดคิ้วเข้าหากัน มองไจ้ฟ่านตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างพิจารณา

 ดูอย่างไรก็เหมือนผู้กำกับเจบีลูกครึ่งเกาหลี-จีนคนนั้น ชาติภพกันหนี่ว์เขาโดนโขกสับกลางกองถ่ายไม่น้อย จะว่าไปการที่ไจ้ฟ่านอดีตชาติของผู้กำกับเจบีมาตามรับใช้ในชาตินี้ก็ถือเป็นการตอบแทนที่สมน้ำสมเนื้อ ได้เป็นฝ่ายโขกสับบ้างอาจจะรู้สึกดี

“เอาเถิดในเมื่อเจ้ายืนยันเช่นนี้ ข้าจะยอมให้เจ้ามารับใช้ก็ได้ เพียงแต่ในยามนี้ข้ายังพาเจ้าเข้าจวนสกุลหงมิได้ เจ้าเข้าใจใช่หรือไม่?”

“เข้าใจ หากข้าเข้าจวนสกุลหงมิได้ ข้าก็ยินดีรับใช้ท่านอยู่นอกจวนขอรับ”

“พูดได้ดี”

 ไงล่ะ ผู้กำกับเจบี คุณเคยพูดไว้ว่าผมไม่มีทางเหนือคุณ ให้ตายเถอะผมอยากให้คุณได้เห็นฉากนี้ ฉากอดีตชาติของคุณก้มหัวให้ผม

 แบมแบมคิดอย่างมีความสุข อันที่จริงเขาโดนโขกสับเยอะมาก เรียกได้ว่าความรู้สึกติดลบ แต่ก็มิได้เกลียดจนจะฆ่าจะแกง ส่วนข้อดีและความสามารถของผู้กำกับเจบีเขาก็ยอมรับเสมอมา

 หลังจากที่นัดแนะกับไจ้ฟ่าน ให้เจอกันที่ตลาดในอีกเจ็ดวันให้หลัง แบมแบมก็ตักตวงภาพบรรยากาศเทศกาลนี้ไว้เต็มที่จากนั้นก็กลับจวนสกุลหง โดยตั้งใจว่าจะเดินกลับเป็นระยะทางหนึ่งลี้ และหลังจากนั้นจะใช้วิชากลืนร่างเข้าจวน

ทว่า...

ตุบ!

เสียงอะไรบางอย่างหล่นกระทบพื้นที่ตรอกซอย เมื่อหันไปมองดวงตากลมโตก็เบิกกว้างขึ้น

“เจ้า... เจ้าเป็นอันใดหรือไม่?” ร่างสูงของชายในชุดดำเต็มไปด้วยเลือด แบมแบมรู้ตัวว่าตนเองไม่ใช่คนดีจิตใจเมตตา แต่จะทิ้งไว้แล้วเมินเฉยก็เกรงว่าจะรู้สึกผิดในภายหลัง

“ข้า อั่ก!” อีกฝ่ายยังไม่ทันได้พูดอะไร ก็กระอักเลือดคำโตออกมา ทำเอาแบมแบมใจคอไม่ดี

“กินโอสถห้ามเลือดก่อนเถิด” มือเล็กๆล้วงเข้าไปในแขนเสื้อ แล้วหยิบโอสถออกมาจากมิติเก็บของส่งให้คนเจ็บ

“ข้า...ไม่”

“อย่าปฏิเสธน่า ข้าไม่คิดป้อนยาพิษให้เจ้าหรอก” แบมแบมส่งสายตาจริงใจออกไป อีกฝ่ายมองตาแล้วยอมกลืนโอสถลงไป

“ชินอ๋องทรงเป็นอย่างไรบ้างพ่ะย่ะค่ะ?” อยู่ๆก็มีชายในชุดดำอีกคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นมา ท่าทางดูร้อนใจไม่น้อย

“ดูเหมือนเปิ่นหวางจะกระดูกหักหลายที่ และอาจจะได้รับพิษด้วย” คนเจ็บตอบกลับไป

“กระดูกหัก ได้รับพิษ” ชายชุดดำที่มาใหม่ตกใจไม่น้อยกับอาการของเจ้านายตน ในขณะที่แบมแบมใจกระตุก น้ำเสียงนั้นช่างคุ้นหูเหลือเกิน

“ยะ...แย่แล้ว” เมื่อหันไปลอบมองก็สะดุ้งโหยง ขนลุกเกรียวทั้งตัว แม้จะปิดบังครึ่งหน้า แต่ผู้ที่มาใหม่ผู้นี้คือโหย่วเจียนไม่ผิดแน่!

“ผู้มีพระคุณตัวน้อย เจ้าว่าอันใดหรือ?” คนเจ็บเอ่ยถามเมื่อได้ยินเสียงงึมงำจากคนตัวเล็ก

“ปะ...เปล่า ข้าว่าข้าขอตัวก่อนดีกว่า” แบมแบมตั้งสติและพยายามหาทางออกจากสถานการณ์เลวร้ายนี่ เขาไม่ต้องการให้โหย่วเจียนรู้ว่าน้องสาวคนโปรดหนีเที่ยว

“เดี๋ยวก่อน” โหย่วเจียนไม่ใช่แค่ส่งเสียงรั้งแต่กลับคว้าแขนเอาด้วย แบมแบมตัวแข็งทื่อขึ้นมาทันที

“มะ...มีอันใด?”

“หันกลับมาให้ข้ามองหน้าเจ้า”

“ห่วงเจ้านายก่อนเถิด อย่ามาห่วงข้าเลย”

“พี่จะไม่ห่วงเจ้าได้อย่างไรหนี่ว์เอ๋อร์” มาถึงจุดนี้แบมแบมเข่าอ่อน อยากร่ำไห้ออกมา โหย่วเจียนจับได้แล้วว่าเขาแอบหนีเที่ยว!

“พี่ใหญ่รู้”

“พี่ได้กลิ่นดอกท้อบางๆจากตัวเจ้า จึงรู้สึกตะขิดตะขวงใจ ยิ่งเจ้าทำท่าทางเช่นนี้ก็เริ่มมั่นใจขึ้นมา”

“กลิ่นดอกท้อหรือ?” แบมแบมพยายามดมตัวเอง แต่ไม่ได้กลิ่นใดๆ

“ใช่แล้ว แต่เอาเถิดเรื่องของเจ้าเอาไว้ก่อน อยู่กับชินอ๋องที่นี่เดี๋ยวพี่กลับมา ส่วนชินอ๋องพระองค์กระดูกหัก กระหม่อมมิสามารถเคลื่อนย้ายพระองค์ได้ จะรีบไปตามท่านหมอหวังมาทรงรอสักครู่พ่ะย่ะค่ะ” ว่าแล้วโหย่วเจียนก็ใช้วิชาตัวเบาหายห่างออกไป ทิ้งให้เด็กหญิงวัยสิบขวบอยู่ตามลำพังกับชินอ๋อง

“ตัวเจ้ามีกลิ่นดอกท้อจริงๆ” ชินอ๋องที่บัดนี้เลือดหยุดไหลแล้วเอ่ยขึ้น ทำให้แบมแบมตวัดสายตากลับไปมองพระพักตร์

“พระองค์คือชินอ๋อง”

“ถูกต้องแล้ว” พออีกฝ่ายยืนยัน แบมแบมก็เม้มริมฝีปากเข้าหากัน

 เขาเผลอช่วยตัวทำลายล้างชีวิตของกันหนี่ว์ไปเสียแล้ว!

 เมื่อกันหนี่ว์อายุสิบสามก็เสียชื่อเสียงจากการถูกโจรดักฉุด ลู่จื้อรู้ว่าไม่มีผู้ใดสนใจสู่ขอกันหนี่ว์ไปเป็นเจ้าสาวแน่ๆ จึงสลับตัวนางให้แต่งกับองค์ชายสามขี้โรคแทนลู่เซียนในวัยสิบสี่ปี

 องค์ชายสามแท้จริงเป็นพระเอกของเรื่อง ป่วยด้วยโรคประหลาดจนถูกราชวงศ์ทอดทิ้ง พระมารดาที่เป็นสนมขั้นเฟยหาทางช่วยลูกตนทุกวิถีทาง จนซินแสท่านหนึ่งให้วันเดือนปีเกิดของหญิงคู่ครองที่จะช่วยเสริมดวงให้องค์ชายสามมา พระสนมตามหาหญิงที่เกิดวันนั้นจนรู้ว่าบุตรีของหงลู่จื้อรองเสนาบดีกรมโยธาเกิดวันนี้ จึงขอราชโองการสมรสจากฮ่องเต้

 แต่ลู่จื้อเห็นว่าลู่เซียนที่เกิดวันนั้น ได้เข้าแข่งขันหญิงงามของแคว้นจนได้อันดับหนึ่งมา ไม่สมควรเอาอนาคตไปทิ้งกับองค์ชายสามที่ไม่มีทางเป็นใหญ่ จึงสลับตัวกันหนี่ว์ไปแทน

 ฝ่ายกันหนี่ว์ที่มีวิญญาณชั้นต่ำอาศัยในร่างมักใหญ่ใฝ่สูง นางหาทางช่วยองค์ชายสามให้พ้นจากโรคประหลาด และจัดการวางยาพิษองค์ชายอื่นๆในงานชมบุปผาโยนความผิดไปให้ฮองเฮาที่กำลังทรงพระครรภ์ จนองค์ชายสามได้รับตำแหน่งไท่จื่อมาครอบครอง

 ชีวิตของกันหนี่ว์โรยด้วยกลีบกุหลาบถ้าไม่ติดว่าไท่จื่อไปหลงรักลู่เซียน หญิงที่ควรจะได้แต่งกับเขาแต่แรกถ้าไม่เกิดการสลับตัวขึ้น

 กันหนี่ว์แทบกระอักเลือด นางทำทุกอย่างให้ไท่จื่อมาถึงจุดนี้ แต่เขากลับไปรักผู้อื่น อีกทั้งอนุมี่เหรินมาทวงความยุติธรรมให้บุตรีตนเองอย่างหน้าด้านๆว่า ที่จริงลู่เซียนต้องได้เป็นชายาของไท่จื่อ

 กันหนี่ว์จึงพยายามกำจัดลู่เซียนทิ้ง มันเกือบสำเร็จหลายครั้ง ถ้าไม่ติดที่ชินอ๋อง ชายมากอำนาจผู้นี้หลงรักลู่เซียนที่จิตใจดี คอยขัดขวางกันหนี่ว์ไม่ให้ทำร้ายลู่เซียนทุกทาง

 จนกระทั่งวันหนึ่งชินอ๋องจับกันหนี่ว์ไปขังที่ถ้ำกลางป่า เพื่อแยกกันหนี่ว์ออกจากไท่จื่อตามที่ลู่เซียนขอร้อง นับเป็นโชคร้ายซ้ำซ้อนของกันหนี่ว์ที่โจรป่ามาเจอเข้า นางจึงถูกข่มขืนและถูกแทงที่หัวใจ

กันหนี่ว์ไม่ตายแต่กลายเป็นนางมาร เพราะความแค้นเคือง จึงก่อเหตุนองเลือดหลายครั้ง จนกระทั่งสุดท้ายชินอ๋องก็ลงมือสังหารด้วยการตัดหัวเสียบประจาน

“ชินอ๋อง... ถ้าไม่มีท่าน” แบมแบมนึกถึงฉากที่ถูกข่มขืน ฉากที่ถูกตัดหัวแล้วใจเจ็บปวดหวาดกลัวขึ้นมา

ใช่แล้ว ถ้าไม่มีชินอ๋องสักคน ตัวละครคนอื่นๆมีหรือจะสู้กันหนี่ว์ได้

ถ้าไม่มีชินอ๋องก็ไม่มีสิ่งใดให้กลัว

ดวงตาคู่สวยฉ่ำไปด้วยน้ำตา ความกลัว ความชิงชังกำลังครอบงำจิตใจ มือเล็กคว้าก้อนหินก้อนใหญ่ขึ้นมาง้างแขนขึ้นตั้งใจทุบหัวชินอ๋อง

“เจ้าจะทำอันใด?”

“ข้าจะฆ่าเจ้า” ร่างเล็กหายใจแรง ชินอ๋องขมวดคิ้วไม่เข้าใจ เหตุใดเด็กหญิงผู้นี้หมายชีวิตตน

“เปิ่นหวางทำอันใดให้เจ้าแค้นเคืองหรือ?”

“ทำสิ เจ้าทำ”

“เช่นนั้นก็แก้แค้นเลย หินนั่นจงทุบลงมาที่หัวเปิ่นหวางเลย” ชินอ๋องดูไม่กลัวความตายเลยสักนิด

“อย่ามาท้าทายข้านะ”

“เปิ่นหวางมิได้ท้าทาย แต่เปิ่นหวางเป็นหนี้ชีวิตเจ้า เพราะโอสถห้ามเลือดนั่น หากเปิ่นหวางยอมให้เจ้าทุบแล้วบุญคุณเราสิ้นสุดกันเปิ่นหวางยอม แต่เจ้าจงจำไว้ให้ขึ้นใจ ทุบแล้วต้องทุบให้ตาย ถ้าไม่ตายจะเกิดสิ่งใดกับเจ้าบ้าง เปิ่นหวางมิอาจตอบได้” ประโยคสุดท้าย แววตาคมของอีกฝ่าย ฉายแววเยือกเย็นออกมาจนแบมแบมใจเสีย

“เจ้า...ฮึก...” ความรู้สึกมากมายตีรวนขึ้นมาจนใจรับไม่ไหว ร่ำไห้ออกมา

มาถึงตอนนี้เป็นแบมแบมเสียเองที่ตัดใจทุบไม่ลง เขาไม่เคยฆ่าใคร และเมื่อไตร่ตรองดูแล้ว เขาไม่คิดว่าจะสามารถฆ่าใครได้

“ไม่เอาไม่ร้อง แค่ประคองมือไม่ให้สั่น แล้วทุบลงมา”

“หุบปากนะ!”

“เร็วเข้าสิ โหย่วเจียนกำลังจะกลับมาแล้ว” ชื่อของพี่ชายหลุดออกมาจากปากของอีกฝ่ายทำให้ใจดวงน้อยกระตุก

นั่นสิ...

ถ้าเขาก่อเหตุนี้ขึ้นพี่ชายจะเป็นอย่างไร คนแสนดีเช่นนั้น จะพลอยเดือดร้อนไปด้วยหรือไม่

ตุบ คึก คึก

พอเริ่มตั้งสติได้ก็โยนก้อนหินกลิ้งไปอีกทาง

“แฮ่ แฮ่ ชินอ๋องสำราญจนลืมเจ็บไปเลยใช่ไหมเพคะ?” แบมแบมเช็ดน้ำตาแล้วส่งยิ้มโง่งมให้ชินอ๋องแสร้งทำเป็นว่าเมื่อครู่คืองิ้วฉากหนึ่ง

“เจ้าเล่นงิ้วให้เปิ่นหวางชมเพื่อลืมความเจ็บปวดงั้นหรือ?” ชินอ๋องเลิกคิ้วขึ้นถาม

“เพคะ”

โกหก...

ชินอ๋องสวนในใจ แม้จะไม่รู้สาเหตุ แต่นางแค้นเคืองเขาจริงๆ และมีความตั้งใจจะฆ่าเขาจริงๆ ไอสังหารที่ออกมาจากตัวนางก่อนหน้าไม่ใช่ของปลอม

“ใจเต้นแรงจนลืมเจ็บไปเลยจริงๆนั่นแหละ ไปเรียนมาจากที่ไหนเล่า งิ้วที่สมจริงเช่นนี้”

“จากที่บ้านเพคะ” แบมแบมส่งยิ้มโง่งมกลับไปอีกครา

หรี่ตามองเด็กหญิงตรงหน้า ก่อนจะคลี่ยิ้มออกมา นางเป็นหมือนนางมารตัวน้อยๆ ความพยศและร้ายกาจของนางทำให้เขาผู้ซึ่งไร้ความรู้สึกใดๆ หัวใจเต้นแรงขึ้นมา อาจจะดูวิปลาสไปสักนิด แต่เขาอยากถอดเขี้ยวเล็บของนางเหลือเกิน

 

หมายเหตุ 

ไท่จื่อ คือตำแหน่งองค์ชายรัชทายาท

เปิ่นหวาง คือคำแทนตัวของอ๋องและองค์ชาย
 

 

 

มีอีบุควางขายใน MEB ค่ะ

ทรราชล่ารัก เล่ม 1

ทรราชล่ารัก เล่ม 1

Get it now


เล่มหนึ่งประกอบไปด้วยเนื้อหาตอนที่ 1-31

ตอนพิเศษ สาเหตุที่ไม่เคยสงสัย (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ ยอมรับหัวใจตัวเอง (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ กับผู้ที่ชอบลอบกัดไม่จำเป็นต้องสู้ซึ่งๆหน้า (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ วันพักผ่อนกับคู่หมั้นตัวน้อย (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ ฐานะที่แตกต่าง (โหย่วเจียน)
ตอนพิเศษ คนในความทรงจำ (ท่านหมอหวัง)
 

ทรราชล่ารัก เล่ม 2 (เล่มจบ)

ทรราชล่ารัก เล่ม 2 (เล่มจบ)

Get it now

เนื้อหาประกอบไปด้วยตอนที่ 32 - จบ
ตอนพิเศษ กาลกิณี (จินจู)
ตอนพิเศษ อดีตที่หวนคืน (หรงไจ้)
ตอนพิเศษ ในที่สุดก็ลงเอย (หรงไจ้)
ตอนพิเศษ ความรู้สึกของเจ้า (ไจ้ฟ่าน)
ตอนพิเศษ ง้อชินอ๋อง (แบมแบม)
ตอนพิเศษ กำเนิดพยานรักตัวน้อยๆ (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ บัลลังก์มังกรกับผู้ที่คู่ควร (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ ชีวิตคู่หลังสละบัลลังก์ (แบมแบม)

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.203K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

13,901 ความคิดเห็น

  1. #13776 1988yongsi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2564 / 13:57
    คุก คุกคุกคุก
    #13,776
    0
  2. #13727 Kunppp (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มกราคม 2564 / 01:50
    เปิ่นหวางใจเต้นกับเด็ก10ขวบเชียวน้าาา
    #13,727
    0
  3. #13713 ginaphongsavhas (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 22:20

    คุก คุกคุกคุกน้าาชินอ๋อง555มันใช้ไม่นี้หวา555กลับมาอ่านรอบแล้วคะไรท์แหะแหะ

    #13,713
    0
  4. #13503 Luge鹿晗 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 12:30
    หือ???????กันหนี่เพิ่ง 10 ขวบนะชินอ๋อง😂
    #13,503
    0
  5. #13387 iam_suwitchaya (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:56
    อ่าว ทำไมมาชอบน้อง น้องเพิ่งสิบขวบเองพี่จ๋าาา 😅
    #13,387
    0
  6. #13368 sophitkongkaew (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 10:23
    อะไรของพี่เนี่ยน้องยังเด็กอยู่เลย
    #13,368
    0
  7. #13332 Amiendl (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 19:11
    ถ้าพาร์ทหลังไม่มีเจอชินอ๋อง อินี่จะกระโดดลงเรือบีแบมแน่แท้ 555555
    #13,332
    0
  8. #13261 Markmark_tuan1a (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 23:06
    งื้ออเค้าเจอกันแล้วว แต่ดูเหมือนท่านอ๋องไม่อยากเป็นอ๋องที่จีนแล้ว ดูเหมือนอยากไปเป็นอ๋องที่ห้องกรงแทน~ น้อง10ขวบท่องไว่ท่านท่องไว้~
    #13,261
    0
  9. #13249 kam2001 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 19:43
    ชินอ๋องน้องพึ่ง10ขวบน้าาา
    #13,249
    0
  10. #13193 FrontHyuk (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 22:00
    แหมมมมชินอ๋องน้องเพิ่งจะอายุ 10 ขวบ ใยท่านคิดจะถอดเขี้ยวเล็บน้องแล้วล่ะ ท่านเป็นพวกนิยมโลลิคอนใช่ไหม 555+ อ่ะนะ นางมารตัวน้อยตนนี้ ธรรมดาที่ไหนล่ะ แซ่บบบลืมแน่ ถ้าท่านอยากทำความรู้จักอ่ะ 5555+
    #13,193
    0
  11. #13179 ifilostimsleep (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 21:24
    น้องเพิ่งสิบขวบเด้อ ใจเย็นๆก่อนนนนน
    #13,179
    0
  12. #13158 mnpd2 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 08:11
    เหมือนจะเป็นคู่กัดกันเลยอ่ะ ชอบบ
    #13,158
    0
  13. #13139 waikanwiboon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 10:11
    เกลียดความอยากถอดเคี้ยวเล็บ
    #13,139
    0
  14. #13082 N_udaen_G (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 17:31
    แบมลูกกกกกก

    ตลกอะ 55555555
    #13,082
    0
  15. #13055 rm-kim (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 08:39
    แถเก่งงงง555555
    #13,055
    0
  16. #13047 Haa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 00:00

    ขำความแถของน้อง5555

    #13,047
    0
  17. #12996 nicharipaen04 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 09:39

    เอาแล้ววววว

    #12,996
    0
  18. #12974 alltimeismark (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 14:22
    ดุสมน้ำสมเนื้อกันดีนั่นแหละค่ะ55555
    #12,974
    0
  19. #12965 gene_pa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 11:42
    ไม่รอดแล้วล่ะงานนี้
    #12,965
    0
  20. #12838 อดีตรีดเงา (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 15:42

    มีคนจะมาปรบพยศหนูแล้วนะหนี่เอ๋อร์

    #12,838
    0
  21. #12383 chanisara195 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 19:06
    โง้ยยยยพระเอกชอบนางร้าย
    #12,383
    0
  22. #12230 Nuthathai Por (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 19:56

    เป็นนิยายที่อ่านกี่ครั้งก็ไม่เคยเบื่อเลยสนุกทุกครั้งที่กลับมาอ่านใหม่

    #12,230
    0
  23. #12115 I'm not that good (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 01:50
    เอาแล่วๆๆๆไ
    #12,115
    0
  24. #12093 สะใภ้โซล (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 22:43
    รอบที่สองแล้ว ยังชอบเหมือนเดิมเลย
    #12,093
    0
  25. #12091 Bbmt (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 21:45

    ชอบมากเลยค่ะ

    #12,091
    0
  26. #12089 MB_MarkBam9397 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 21:03

    แม้ว่าไรท์จะมารีไรท์หรือเปิดเรื่องใหม่เราก็จะอ่าน
    #12,089
    0
  27. #12088 Popimomi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 15:03

    รักไรท์อ่าา อยากกราบตีนสัก500ครั้ง แฮร่!!! อย่ายื่นมานะ

    #12,088
    0
  28. #12086 ปีใหม่ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 11:29

    ท่านอ๋องจะเป็นยังงัยบ้าง

    #12,086
    0
  29. #12085 Kamonnet223 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 08:40
    ชอบบบบบบ
    #12,085
    0
  30. #12084 SHHatairat (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 07:59
    แบมแบมมีความคิดดีมากอ่ะ
    #12,084
    0
  31. #12083 KGXUS8683 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 07:50
    รอนะคะไรท์ ^ ^
    #12,083
    0
  32. #140 xstcphpp (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 22:09
    จะมาก็มาแบบไม่ทันคิดเลย55555
    นึกถึงภาพหลังจากนี้
    นางคงโดนพี่ใหญ่รีดข้อมูลตัวเปื่อย
    55555555
    #140
    0
  33. #139 KT93 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 21:36
    พอได้ออกมาก้อสนใจเด็ก10ขวบเรยหรอ แหมมมมม
    #139
    0
  34. #138 MTBB2014 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 21:16
    ท่านอ๋องค่าตัวแพงพอได้ออกมาตอนนี้ก็สนใจเด็ก10ขวบเลย?
    #138
    0
  35. #137 Pitta-Blue (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 21:12
    ท่านอ๋องมาแล้ว อดีตชาติทำไมถึงืกับกันหนี่ห์แบบนั้น ชาตินี้ต้องรักให้มากๆนะ
    #137
    0
  36. #136 BaMark_ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 20:59
    ถ้าท่านอ๋องมาตอน10 คงลืมแล้วจริงๆค่ะ555 ขอบคุณที่มาอัพค้าา
    #136
    0
  37. #135 ~๋฿eat๛ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 20:47
    ท่านอ๋องทรงพระค่าตัวแพงมากจนหม่อมฉันลืมไปแล้วว่าเป็นพระเอก มาตอนเดียวก็สนใจหนี่เอ๋อร์เลย รวดเร็วทันใจดีจริงๆเพคะ 5555
    #135
    0
  38. #134 baibua (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 20:40
    ท่านอ๋องค่าตัวแพง ในที่สุดก็ออกมาแล้ว
    #134
    0
  39. #133 KTuaninuninen7 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 20:07
    ท่านอ๋องสนใจหนี่เอ๋อร์ตัวน้อยแล้ววว
    #133
    0
  40. #132 K_Sung-Eun (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 19:37
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด นางออกมาแล้ว ค่าตัวแพงมากลูก 5555555555555
    #132
    0
  41. #131 JKEve_ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 19:36
    สนุกมากค่ะ ชินอ๋องเริ่มใจเต้นกับนางมารน้อยแล้ว
    #131
    0
  42. #130 *~GB-RafF~* (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 19:18
    ท่านอ๋อง ท่านเป็นมาโซ ซินะ 5555
    #130
    0
  43. #129 Gott Ji (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 18:53
    น้อววว อยากถอดเขี้ยวถอดเล็บ คิดว่าอนาคดต้องมีเปลี่ยนไปบ้างแหละ 5555 รออออต่อไปป
    #129
    0
  44. #128 papangsza (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 18:29
    เม้นรอ อิอิ
    #128
    0
  45. #127 oleyyy2 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 18:27
    หวังว่าชินอ๋องจะหลงรักนางมารน้อย ไม่ใช่ลู่เซียนอีกนะ
    #127
    0
  46. #126 _gujellal_ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 18:23
    ชอบความรุนแรงก็ไม่บอกนะชินอ๋อง
    #126
    0
  47. #125 คิมดงจุน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 18:22
    ชินอ๋องเวอร์ชั่นนี้ หลงรักความโฉดซะงั้น555
    #125
    0
  48. #124 Janriel (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 18:14
    อดีตกันหนี่ว์น่าสงสารมากอ๋องสามชั่วจริงๆ
    อยากโดดถีบลู่เซียนด้วย แต่ตอนนี้เรื่องมันจะไม่เป็นแบบนั้นแล้วเพราะแบมแบมมมมมม
    #124
    0
  49. #123 Hikari_Yaoi_Yuri (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 18:08
    รู้สึกสงสารกันหนี่ว์มากๆเลย อ๋องต้วนช่างทำกันได้เนาะ T.T จะถอดเขี้ยวแบมแบมตอนนี้ ยากแล้วนะ ท่านอ๋อง
    #123
    0
  50. #122 MarkBam11 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 18:00
    มาต่อเร็วๆนะค่ะ
    #122
    0
  51. #121 markbamx2kk (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 18:00
    ท่านอ๋องต้วนมาแล้ว ดีต่อใจจริงๆๆงืออ อยากถอดเขี้ยวเล็บหรอคนบร้าาา
    #121
    0
  52. #120 KuenNun (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 18:00
    แอบสงสารกันหนี่ว์ในอดีต
    #120
    0
  53. #119 Orangelling (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 17:53
    ไรท์อัพปุ๊บนี่รีบกดเลย สนุกมากๆเลยคะ ช่วงอากาศเปลี่ยนแปลงรักษาสุขภาพด้วยนะคะไรท์
    #119
    0
  54. #118 saiinmb (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 17:53
    ชอบบบบบบ
    #118
    0