[GOT7] ทรราชล่ารัก : ท่านต้วนผู้นั้นกำลังล่ารัก

ตอนที่ 27 : ตอนที่ 26 แหกชะตา (ช่วงหลัง)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 35,000
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 314 ครั้ง
    5 มิ.ย. 63

“โจร! โจรมันลักพาตัวคุณหนูห้าไป!” เสียงกรีดร้องนั่นทำให้มีเสียงดังอึกทึกวุ่นวายดังไม่ขาดระยะ ผิดกับแบมแบมที่นั่งยิ้มไม่ทุกข์ไม่ร้อน ถึงลู่เซียนจะถูกจับตัวไป นางก็ไม่ได้ถูกข่มขืน เพราะพวกโจรจะฉลองเมาหัวราน้ำจนถึงเช้า และพอยามเช้ามาเยือนทหารก็บุกโจมตีกองโจรนั่นพอดี

ซึ่งตามเนื้อเรื่องในซีรีส์ ทหารพวกนั้นได้รับคำสั่งมาจากเจ้าเมืองเหอให้มาปราบปรามโจรพวกนี้อยู่แล้ว จึงทำให้กันหนี่ว์โชคดีไป ไม่ถูกข่มเหงน้ำใจ แม้จะฉาวโฉ่ไปทั่วเมืองเหอจนลามไปถึงเมืองหลวงก็ตาม

“ความฉาวโฉ่ในครั้งนี้เจ้ารับไปแล้วกันนะลู่เซียน” แบมแบมพึมพำพร้อมเปิดหน้าต่างลอบมองสถานการณ์

“ติดตามพวกโจรไป!” เสียงลู่จื้อตวาดสั่งขึ้น

ทว่า!

“ไม่ต้องตาม!” เสียงกัมปนาทดังขึ้น แบมแบมใจกระตุกเมื่อจำได้ว่าเสียงนั้นเป็นเสียงของผู้ใด

“ชินอ๋อง...” โฉมงามล่มเมืองออกมาจากรถม้า และมองชายสูงศักดิ์ตรงหน้าด้วยความงุนงง

“หนี่ว์เอ๋อร์ไม่ต้องกลัว เปิ่นหวางจะปกป้องเจ้าเอง” ชินอ๋องตรงเข้ามากุมมือแล้วดึงร่างอรชรเข้าสู่อ้อมอก ไม่สนสายตาผู้ใด

“หม่อมฉันงงไปหมดแล้ว พระองค์มาที่นี่ได้อย่างไรเพคะ?”

“เปิ่นหวางสะกดรอยตามมาคอยปกป้องเจ้า”

“ปกป้องหม่อมฉันหรือเพคะ?”

“ใช่ มีผู้ประสงค์ร้ายต่อเจ้า เปิ่นหวางจึงตามมา”

“พี่แนะนำให้ชินอ๋องแอบสะกดรอยเอง ตั้งใจจะดักจับโจรนั่น” โหย่วเจียนพูดถึงสาเหตุที่ไม่แสดงตนกันตั้งแต่แรก พลางดึงแขนน้องรักของตนให้ออกมาจากอ้อมกอดชินอ๋อง

“โหย่วเจียนนี่มิใช่เวลามาใจเย็นเซียนเอ๋อร์โดนจับไป จงรีบไปช่วยนาง” ลู่จื้อ สั่งออกมาอย่างร้อนใจ

“จะไม่มีผู้ใดตามไปช่วยนางทั้งนั้น!”

“แต่นางเป็นบุตรสาวของกระหม่อม เป็นน้องสาวของท่านหญิงกับโหย่วเจียนนะพ่ะย่ะค่ะ” ลู่จื้อพยายามวิงวอน เพราะคำประกาศิตของชินอ๋องทำให้ไม่มีผู้ใดกล้าขยับตัวไปช่วยลู่เซียนเลยสักคน

“คนที่กล้าจ้างโจรมาดักฉุดพี่สาวของตนเอง เปิ่นหวางมิอาจใจดีมองนางเป็นน้องสาวคู่หมั้นได้” ไม่ใช่แค่ลู่จื้อที่ตกใจ แบมแบมเองก็เช่นกันไม่คิดว่าชินอ๋องจะรู้เรื่องนี้

“พระองค์บอกว่าลู่เซียนจ้างโจรมาฉุดหม่อมฉันหรือเพคะ?”

“ใช่แล้ว เปิ่นหวางตามมาปกป้องเจ้า แล้วก็มาดักจับโจรด้วย หวังกวาดล้างทั้งนายจ้างทั้งโจรในคราเดียวกัน มิคิดว่ามันจะโง่จับผู้ว่าจ้างมันเสียเอง” ชินอ๋องพูดน้ำเสียงสะใจ ในขณะที่โฉมงามล่มเมืองหน้าซีด ไม่รู้ว่าชินอ๋องรู้ลึกไปถึงขั้นไหนแล้ว

“หนี่ว์เอ๋อร์เจ้าจงใจเย็น มีพี่อยู่มีชินอ๋องอยู่เจ้าปลอดภัยแล้ว” โหย่วเจียนปลอบเมื่อเห็นผ่านแสงคบไฟสลัวๆว่าน้องมีสีหน้าหวาดวิตก

“ไม่จริง เซียนเอ๋อร์นางมิได้ร้ายกาจถึงเพียงนั้น” ลู่จื้อส่ายหัวไม่ยอมรับ

“เป็นความจริง นางเอาเครื่องประดับของนางกับมารดาไปขายแล้วนำเงินมาจ้างโจร ให้ลักลอบดักฉุดคู่หมั้นของเปิ่นหวางในคืนนี้”

“ไม่จริงเพคะ ลูกของหม่อมฉันถูกใส่ความ ได้โปรดช่วยลูกของหม่อมฉันด้วยเพคะ” อนุมี่เหรินถลาเข้ามาคุกเข่าวิงวอน

“ผู้ที่รายงานเรื่องนี้เป็นสายลับของเปิ่นหวางเอง มิเท่ากับเจ้ากล่าวหาว่าเปิ่นหวางใส่ความลูกของเจ้าหรือ?”

“มิใช่เพคะ ชินอ๋องเมตตาด้วยเพคะ” อนุมี่เหรินคุกเข่าโขกหัว แต่ชินอ๋องไม่ชายตาแล

“ขะ...ข้าชี้เป้าผิด” เสียงเสี่ยวลี่พึมพำเหมือนคนเสียสติ ทำให้ทุกคนชะงัก

“เจ้าว่าอันใดนะเสียวลี่?” แบมแบมถาม แสร้งทำน้ำเสียงและสีหน้างุนงง ทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจว่าวิชากลืนใจที่สะกดเสี่ยวลี่ไว้คลายออก

“ข้าชี้เป้าผิด ฮึก ฮึก ฮือออออ นายหญิงเสี่ยวลี่ผิดไปแล้ว ฮึก ฮืออออ” เสี่ยวลี่ร้องไห้เสียสติ คงเป็นเพราะจิตใจของนางรับไม่ได้ที่ทำร้ายผู้มีพระคุณ และรักยิ่งลงไป

“เจ้าหมายความว่าอย่างไรนะ?”

“ฮืออออ เสี่ยวลี่ชี้เป้าผิด เสียวลี่ต้องชี้นังกันหนี่ว์ แต่ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน ดันชี้คุณหนูห้าไป เสี่ยวลี่สมควรตาย ฮืออออ”

“เจ้าพูดเหลวไหลอันใด เจ้าเป็นบ่าวของกันหนี่ว์นะ! กันหนี่ว์มันสั่งให้เจ้าใส่ความลูกข้าใช่หรือไม่” อนุมี่เหรินนึกขึ้นได้ว่าหากยอมรับเสี่ยวลี่ ทุกคนจะรู้กันทั่วว่านางส่งเสี่ยวลี่ไปอยู่ข้างกายกันหนี่ว์จึงไม่ยอมรับนาง

“หยุดว่าร้ายผู้อื่นได้แล้ว ชินอ๋องสืบรู้มาแล้วว่าเสี่ยวลี่เแท้จริงเป็นบ่าวของท่าน” เป็นโหย่วเจียนที่พูดขึ้น เขาทนฟังนางใส่ไคล้น้องรักไม่ไหว

“เสี่ยวลี่เป็นบ่าวของอนุมี่เหริน” โฉมงามล่มเมืองพึมพำแล้วหันไปจ้องชินอ๋อง ยามนี้เขารู้สึกไม่ต่างจากโดนทุบหัว เดาไม่ออกว่าอีกฝ่ายรู้เรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อใด

“ใช่ อนุมี่เหรินส่งบ่าวผู้นี้มาคอยสอดส่องและทำร้ายเจ้า เปิ่นหวางสืบทราบมาตั้งแต่สามปีก่อน”

“สามปีก่อน ไยพระองค์ไม่บอกหม่อมฉันสักคำครึ่งคำ?”

“เพราะนางยังไม่ได้กระทำสิ่งใดร้ายแรงต่อเจ้า”

“ถูกแล้ว พี่กับชินอ๋องเห็นพ้องกันว่า เปิดโปงนางไป นางก็แค่ถูกกันห่างออกจากเจ้า สู้ปล่อยให้นางทำความผิดร้ายแรงแล้วจัดการทีเดียวดีกว่า จึงปล่อยนางไว้จนถึงทุกวันนี้” โหย่วเจียนช่วยพูดอีกแรง ยามนี้แบมแบมมั่นใจแล้วว่าชินอ๋องวางสายไว้ในจวนสกุลหงแน่นอนจึงได้รู้ลึกขนาดนี้

“นี่เจ้าถึงขั้นกล้าส่งบ่าวมาคอยจับตา มาคอยทำร้ายหนี่ว์เอ๋อร์เชียวหรือ!” เป็นฮูหยินรองที่ตรงดิ่งเข้ามาจิกผมอนุมี่เหริน นางไม่ได้รักกันหนี่ว์ลึกซึ้งแต่อย่างใด แต่เป็นเพราะนางต้องแก้สถานการณ์ให้สามี มิเช่นนั้นสามีของนางอาจพลอยได้รับความขุ่นเคืองใจจากชินอ๋องไปด้วย

“ปล่อยนายหญิงของข้านะ อย่าทำนายหญิงของข้า” เสี่ยวลี่เข้ามาจิกข่วนฮูหยินรองปกป้องอนุมี่เหรินเต็มกำลัง ลู่หานจึงรีบเข้ามาช่วยมารดา

 ตั๊บบบบ

“อย่ามาแตะต้องมารดาข้า!” ลู่หานเตะเสี่ยวลี่กระเด็นกลิ้งออกไป!

“มี่เหรินทำถึงเพียงนี้ เซียนเอ๋อร์เองก็กระทำการต่ำช้า” ลู่จื้อพึมพำน้ำเสียงผิดหวัง ชินอ๋องจึงส่งกระดาษให้

“นี่เป็นหนังสือสัญญาซื้อขายไถ่ตัว เป็นส่วนที่อยู่กับแม่เล้าหอนางโลมเมืองหุ่ย อนุมี่เหรินไถ่ตัวบ่าวมาจากที่นั่น” เป็นหลักฐานที่ทำให้อนุมี่เหรินกับเสี่ยวลี่ไม่อาจปฏิเสธความสัมพันธ์ได้ แบมแบมขนลุกเกรียวไปหมด รู้สึกระแวงขึ้นมาว่าชินอ๋องจะรู้ความลับตน

“ไยพระองค์สงสัยเสี่ยวลี่ได้เล่าเพคะ?”

“จำครั้งแรกที่เจ้าไปเล่นกู่เจิงที่วังต้วนอี้ได้หรือไม่? ครานั้นสายกู่เจิงของเจ้าขาด” ชินอ๋องเอ่ยทวนความหลัง โฉมงามล่มเมืองพยักหน้า เรื่องนั้นไม่มีทางลืมได้ลงง่ายๆ

“จำได้เพคะ”

“พ่อบ้านที่เอาไปซ่อมมารายงานว่า สายกู่เจิงนั้นมีรอยของมีคมกรีดไว้หลายเส้น มีคนจงใจกลั่นแกล้งเจ้า เปิ่นหวางจึงสงสัยคนที่อยู่ใกล้เจ้ามากที่สุด จึงให้คนไปสืบจนรู้ภูมิหลังของนาง ขอโทษด้วยที่ไม่บอกเจ้าเสียตั้งแต่แรก”

“ไม่เป็นไรเพคะ แล้วเรื่องของลู่เซียนเล่าเพคะ?”

“ปล่อยให้นางได้รับผลกรรมของนางไป” ชินอ๋องแอบซุ่มดูสถานการณ์อยู่ตั้งแต่ทีแรก จะช่วยก็ช่วยได้ แต่กลับไม่ช่วยนับว่าเลือดเย็นโดยแท้จริง

“ชินอ๋องเมตตาด้วยอย่างไรนางก็เป็นบุตรสาวของกระหม่อม เห็นแก่กระหม่อมสักครั้งเถิดพ่ะย่ะค่ะ” ลู่จื้อคุกเข่าขอร้อง

“เปิ่นหวางเห็นแก่เจ้ามามากพอแล้ว เจ้าจึงไม่สามารถอบรมสั่งสอนลูกเจ้าให้เป็นคนดีได้ พยายามทำร้ายคู่หมั้นเปิ่นหวางซ้ำแล้วซ้ำเล่า”

“เซียนเอ๋อร์นางหลงผิดไป ขอชินอ๋องเมตตานางสักครั้งเถิดเพคะ” อนุมี่เหรินคุกเข่าโขกหัวอ้อนวอน

“นางมีนิสัยเช่นนี้เพราะมีมารดาเช่นเจ้า เครื่องประดับที่นางนำไปขายก็เป็นของเจ้า เจ้าคงไม่พ้นรู้เห็นเป็นใจด้วย” คำพูดของชินอ๋องทำให้อนุมี่เหรินเบิกตากว้างด้วยความตกใจ รีบส่ายหัวปฏิเสธ

“ไม่นะเพคะ หม่อมฉันไม่รู้เรื่อง”

“องครักษ์จั่น องครักษ์เจา จับกุมนางกับบ่าวของนางไว้ ถึงเมืองเหอเมื่อใดเปิ่นหวางจะให้ศาลตัดสินความผิดของนาง”

“พ่ะย่ะค่ะ” องครักษ์ทั้งสองคุมตัวอนุมี่เหรินกับเสี่ยวลี่มามัดไขว้หลังแขนติดกัน

ผลพลอยได้พวกนี้มันยิ่งกว่าที่แบมแบมคาดการณ์เอาไว้เสียอีก ที่จริงเขาตั้งใจไว้ว่า หลังจากที่ลู่เซียนตราหน้าเสี่ยวลี่ว่าเป็นคนทรยศจะชิงชังและกำจัดเสี่ยวลี่ด้วยตัวนางเอง ส่วนเขาก็คอยช่วยซ้ำเติมให้เสี่ยวลี่หมดทางไป กลายเป็นสุนัขจนตรอก ไม่คิดว่าชินอ๋องจะช่วยเขาเชือดเสี่ยวลี่เช่นนี้ อีกทั้งอนุมี่เหรินก็พลอยโดนไปด้วย

“ชินอ๋องพ่ะย่ะค่ะ ไม่สร้างแต่ทำลายถือว่าโหด ไม่สอบแต่ว่าฆ่าถือว่าเหี้ยม จริงอยู่บุตรสาวของกระหม่อมทำผิด แต่ก็ควรได้รับการไต่สวนและลงโทษอย่างตรงไปตรงมา ปล่อยนางให้ถูกโจรลักพาตัวไป ไม่รู้เป็นตายร้ายดีเช่นไรถือว่าไม่ถูกพ่ะย่ะค่ะ”

“นี่เจ้าสั่งสอนเปิ่นหวางหรือ” ชินอ๋องย้อนถาม แววตาจ้องลู่จื้อเย็นเฉียบ ทำเอาลู่จื้อรีบโขกหัวลงกับพื้น

“มิกล้าพ่ะย่ะค่ะ”

“หึ! มิกล้าก็ดี หนี่ว์เอ๋อร์ดึกมากแล้ว เจ้ารีบไปพักผ่อนเถิด มาเปิ่นหวางจะเดินไปส่งเจ้าที่รถม้า” ชินอ๋องเข้ามาโอบประคองร่างอรชร ติดที่ข้อเท้าเล็กถูกมือของลู่จื้อที่กำลังคุกเข่าอยู่รั้งเอาไว้

“ท่านหญิง นางเป็นน้องของท่าน เมตตานางเถิด”

“ท่านพ่อ...ในทางกลับกัน ถ้าวันนี้เป็นหนี่ว์เอ๋อร์ ท่านจะทุ่มเทถึงเพียงนี้หรือไม่?” โฉมงามล่มเมืองย้อนถาม ลู่จื้อเองชะงักที่ถูกถามเช่นนี้

“แน่นอน พ่อย่อมทำเช่นเดียวกัน” ลู่จื้อตอบ แต่คำตอบนั่นทำให้แบมแบมกวาดสายตามองไปรอบๆ มองเห็นคนเฝ้ายามที่หลับไหลเพราะยานอนหลับ เห็นลู่หาน เห็นลู่จื้อ หากเป็นกันหนี่ว์เป็นผู้ถูกฉุดแทน ผู้ใดเล่าจะตามไปช่วย

“ช่างเป็นคำโกหกที่บาดใจยิ่งนัก”

“ท่านหญิง...” ลู่จื้อพูดไม่ออก ที่บุตรสาวผู้นี้มองตนในแง่ร้ายถึงเพียงนี้

“แต่เอาเถิด ข้าจะถือว่าโปรดสัตว์สักครา ชินอ๋องเพคะอนุญาตให้ผู้อื่นตามไปช่วยนางเถิดเพคะ”

“หนี่ว์เอ๋อร์ใจอ่อนเพื่ออันใด นางจ้างโจรพวกนั้นมาฉุดและขืนใจเจ้า”

“บิดาของหม่อมฉันคงจะบอกกับหม่อมฉันว่า หม่อมฉันยังไม่ถูกฉุด ยังไม่ถูกขืนใจ ฉะนั้นอย่าถือสาน้อง หม่อมฉันสมควรเห็นแก่บิดาเพคะ ให้คนไปช่วยนางเถิดเพคะ”

“รองเสนาบดีหง ครั้งนี้เปิ่นหวางยอมให้คู่หมั้นฟังคำขอของเจ้า แต่จากนี้ไปอย่าคิดว่าจะได้ใช้ประโยชน์ใดจากคู่หมั้นของเปิ่นหวางอีก” ชินอ๋องนั้นไม่เคยใจแข็งกับคู่หมั้นตัวน้อยได้สักครา ในเมื่อนางออกปากก็ย่อมยินยอม

“เป็นพระมหากรุณาพ่ะย่ะค่ะ โหย่วเจียน ลู่หาน นำคนไปช่วยน้องเร็วเข้า”

“ท่านพ่อ ใครจะไปช่วยได้เล่า คนแข็งแรงโดนวางยาหลับกันหมด ข้าไปกับพี่ใหญ่สองคนไม่เท่ากับไปตายหรือ?” ลู่หานค้านขึ้น สีหน้าแววตาไม่เต็มใจไปช่วยลู่เซียน

“ชะ...เช่นนั้น” ลู่จื้อหันกลับมามองหน้าชินอ๋องกับร่างอรชรอีกครา

“โหย่วเจียน เจ้านำทหารไปได้แค่สามคนเท่านั้น ถ้าเกินกำลังสู้ไม่ได้ก็สั่งถอนกำลัง”

“พ่ะย่ะค่ะ”

“เป็นพระมหากรุณาพ่ะย่ะค่ะ” ลู่จื้อโขกหัวอย่างซาบซึ้ง หารู้ไม่ว่า ทหารที่ชินอ๋องสั่งให้ติดตามมาช่วยคู่หมั้นในวันนี้มีมากถึงสามสิบนาย แอบซุ่มอยู่ในป่ารอสัญญาณจากชินอ๋อง การที่ชินอ๋องให้เพียงสามนายไปช่วยนั้น เท่ากับว่าไม่เต็มใจช่วยอย่างยิ่ง

“รีบไปเถิด ช้ากว่านี้จะตามร่องรอยลำบาก” โหย่วเจียนเอ่ยก่อนจะนำทุกคนไปในทิศทางที่โจรลักพาตัวลู่เซียนไป

โฉมงามล่มเมืองมองตามหลังบิดาแล้วน้ำตาไหลรินออกมา หากยามนี้ดำเนินไปตามเนื้อเรื่อง หากไม่พลิกชะตา จะไม่มีผู้ใดตามไปช่วยเช่นนี้ ลู่จื้อให้เหตุผลง่ายๆ อย่างที่ลู่หานกล่าวเมื่อครู่ ไม่มีคนแข็งแรงตามไปช่วย อีกทั้งยามมืดอันตรายกลัวถูกซุ่มโจมตีให้รอรุ่งเช้า เขาจึงรู้ว่าคำตอบของลู่จื้อนั้นคือคำโกหก!

“หนี่ว์เอ๋อร์ เจ้าไม่ต้องกลัว แม้นางรอดกลับมาได้ก็หนีอาญาไม่พ้น” ชินอ๋องเอ่ยปลอบ เขารู้ว่าคู่หมั้นตัวน้อยร้องไห้ เพราะได้ยินเสียงสะอื้นของนาง

“หม่อมฉันไม่ได้ห่วงเรื่องนั้นเพคะ หม่อมฉันแค่น้อยใจ เชื่อเถิดถ้าเป็นหม่อมฉันท่านพ่อคงไม่ทำถึงเพียงนี้” น้ำเสียงสั่นเครือเอ่ยประโยคเจ็บปวดออกมา ชินอ๋องอดไม่ได้ที่จะดึงร่างอรชรแสนเปราะบางนี้เข้ามากอดปลอบ

“เปิ่นหวางจะเป็นผู้ตามไปช่วยเจ้าเอง เจ้ายังมีเปิ่นหวางอยู่ทั้งคนนะหนี่ว์เอ๋อร์ ฉะนั้นอย่าร้องไห้ไปเลย เปิ่นหวางเห็นน้ำตาเจ้าแล้วทรมานใจยิ่ง”

“มิได้เพคะ ในทางกลับกัน ถ้าหม่อมฉันไม่เล่นเพลงสายลมหวนเมื่อสามปีที่แล้ว หม่อมฉันจะมีใครบ้างเพคะ? คงไม่มี...แม้แต่พระองค์ก็ไม่มี” ร่างอรชรดิ้นออกจากอ้อมกอด จากนั้นก็หนีขึ้นรถม้าด้วยอารมณ์เศร้าหมอง

 ชินอ๋องอยากเข้าไปเจรจาเข้าไปปลอบ แต่ถูกยื่นคำขาดไม่ให้เข้าไป จึงได้แต่นั่งเฝ้ายามด้านนอกไม่ห่างแม้เพียงครึ่งก้าว

เช้าวันต่อมา

 พวกลู่จื้อกลับมาที่รถม้าอีกพร้อมด้วยทหารเกือบร้อยนาย สร้างความงุนงงให้ทุกคนเป็นอย่างมาก ทหารพวกนั้นพอเห็นชินอ๋องก็คุกเข่าลง

“ถวายพระพรชินอ๋อง ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน”

“ลุกขึ้นเถิด”

“ขอบพระทัยพ่ะย่ะค่ะ” เมื่อทหารพวกนั้นลุกขึ้น โหย่วเจียนก็ออกมาด้านหน้าเพื่อทูลสถานการณ์ให้ชินอ๋องทรงทราบ

“กระหม่อมตามหาจนเช้า มาพบรังโจรขณะที่กำลังถูกทหารกองนี้ปราบปรามพอดี จึงเข้าร่วมช่วยพ่ะย่ะค่ะ”

“แล้วผลเป็นอย่างไรบ้าง?”

“ไว้ชีวิตโจรไว้สองคน เพื่อนำไปสอบสวนในศาล ส่วนลู่เซียนนางปลอดภัยดีพ่ะย่ะค่ะ”

“เป็นเพราะพระมหากรุณาของชินอ๋อง นางจึงปลอดภัยดีพ่ะย่ะค่ะ” ลู่จื้อย้ำคำว่าปลอดภัย แบมแบมที่เพิ่งลงจากรถม้า จึงเข้าใจทันทีว่าลู่จื้อกำลังยืนยันเป็นนัยๆว่าลู่เซียนยังไม่ถูกขืนใจ ซึ่งแบมแบมก็ไม่แปลกใจนัก เพราะในซีรีส์พวกโจรต้องเมากันหัวราน้ำ และโดนทหารปราบในเช้าต่อมาอยู่แล้ว

“อืม ก็ถือว่านางยังมีบุญ เอาเถิดคุมตัวนางไปรวมกับมารดาของนาง บ่าวของนาง จากนั้นก็รีบเดินทางได้แล้ว คู่หมั้นของเปิ่นหวางลำบากลำบนจากการเดินทางนี่นานไปแล้ว”

“พ่ะย่ะค่ะ”

 

 

มีอีบุควางขายใน MEB ค่ะ

ทรราชล่ารัก เล่ม 1

ทรราชล่ารัก เล่ม 1

Get it now


เล่มหนึ่งประกอบไปด้วยเนื้อหาตอนที่ 1-31

ตอนพิเศษ สาเหตุที่ไม่เคยสงสัย (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ ยอมรับหัวใจตัวเอง (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ กับผู้ที่ชอบลอบกัดไม่จำเป็นต้องสู้ซึ่งๆหน้า (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ วันพักผ่อนกับคู่หมั้นตัวน้อย (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ ฐานะที่แตกต่าง (โหย่วเจียน)
ตอนพิเศษ คนในความทรงจำ (ท่านหมอหวัง)
 

ทรราชล่ารัก เล่ม 2 (เล่มจบ)

ทรราชล่ารัก เล่ม 2 (เล่มจบ)

Get it now

เนื้อหาประกอบไปด้วยตอนที่ 32 - จบ
ตอนพิเศษ กาลกิณี (จินจู)
ตอนพิเศษ อดีตที่หวนคืน (หรงไจ้)
ตอนพิเศษ ในที่สุดก็ลงเอย (หรงไจ้)
ตอนพิเศษ ความรู้สึกของเจ้า (ไจ้ฟ่าน)
ตอนพิเศษ ง้อชินอ๋อง (แบมแบม)
ตอนพิเศษ กำเนิดพยานรักตัวน้อยๆ (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ บัลลังก์มังกรกับผู้ที่คู่ควร (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ ชีวิตคู่หลังสละบัลลังก์ (แบมแบม)

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 314 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

13,901 ความคิดเห็น

  1. #13795 1988yongsi (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2564 / 21:42
    พ่อเห้มาก
    #13,795
    0
  2. #13736 Kunppp (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 มกราคม 2564 / 19:30
    น้อยใจและก็โกรธแทนกันหนี่ว์มากๆเลย มีพ่อแบบนี้โคตรน่าสงสาร
    #13,736
    0
  3. #13668 cjkk (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 20:39
    เป็นพ่อที่แย่มากๆๆๆๆๆเลย
    #13,668
    0
  4. #13657 Pannmak (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 10:54

    ไม่ลำเอียงค่ะ แต่ ไม่รักเลยมากกว่า จะส่งลูกชายตามไปสู้กับโจรเพื่อช่วยคนสั่งอีกกกก

    #13,657
    0
  5. #13570 Moo.chompoo (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 00:47
    ทำไมพ่อรักลูกไม่ลืมหูลืมตา.. หรือโดนลู่เซียนเป่าหูว่าร้ายกันหนีว์ ซะจนไม่แหกตาดูอะไรเลย
    #13,570
    0
  6. #13488 ginaphongsavhas (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 11:50

    รอตอนต่อไปนะคะสู้ๆๆน้าาไรท์

    #13,488
    0
  7. #13487 Viimary1987 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 00:47
    กลับมาอ่านอีกรอบก้อยังสงสารกันหนี่ทุกที เศร้าใจ พ่อไม่ได้ลำเอียงนะ พ่อแค่ตะแคง
    #13,487
    0
  8. #13486 nuanprang19 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 20:56
    - อยากให้หนี่เอ๋อร์แต่งออกจากครอบครัวนี้เร็ว ๆ จัง มีแต่คนไม่จริงใจ

    - ส่วนน้องต้องระวังท่านอ๋องด้วยนะ ล้ำลึกเกินไปแล้ว

    - ส่วนไรท์ สู้ ๆ นะคะ
    #13,486
    0
  9. #13485 MTBB_COLD_Tim (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 20:27

    เป็นพ่อที่โครตลำเอียงมากไปเลย ชินอ๋องพาน้องไปอยู่ในวังเถอะน้องโดนมาเยแะแล้ว
    #13,485
    0
  10. #13484 UmapornTuan (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 19:41

    โมโหพ่อมาก สงสารกันต์หนี่มาก
    #13,484
    0
  11. #13483 justjeen (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 18:09
    ลู่จือควรตาย
    #13,483
    0
  12. #12406 g-kritsana (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 04:25

    คู่หมั้นของเปิ้นหวางสำคัญที่สุดดด

    #12,406
    0
  13. #12405 byunidol (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 01:10
    หนี่ว์เอ๋อน่าสงสารจิงๆอะมีพ่อ พ่อก้ลำเอี๊ยงลำเอียง
    #12,405
    0
  14. #12404 WanFonZa (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 23:53
    จุกแทนหนี่ว์เอ๋อ เฮ้อออออ ความรักลูกไม่เท่ากันนี้
    #12,404
    0
  15. #12401 chanisara195 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 19:24
    น้อยใจแทนเลยอ่ะทำไมลำเอียงได้ขนาดนี้
    #12,401
    0
  16. #12400 dear_somrudee (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 18:19
    สงสารหนี่ว์เอ๋อมากๆอ่ะฮืออออออ
    #12,400
    0
  17. #12399 parita98765 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 17:34
    เกลียดลูจื้อว่ะแม่ง
    #12,399
    0
  18. #12398 kulyasalin2 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 12:56
    ขอบคุณค่ะไรท์ ลงให้อ่านทุกวันเลย...... รักไรท์จริงๆ เลย
    #12,398
    0
  19. #12396 Onjung (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 12:21
    เห้อโล่งใจ เรานึกว่านางร้ายจะโดนซะแล้ว แอบเคืองไรทฺเตอร์ไปหลาย เพลา แต่ตอนนี้กลับมารักแล้วอิอิ
    แต่นางร้ายสมควรโดนโทษจากท่านอ๋อง ท่านอ๋องรักของท่านจริงๆ นะ
    #12,396
    0
  20. #12393 KGXUS8683 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 08:50
    รอนะคะไรท์ .....
    T^T
    #12,393
    0
  21. #12392 Kamonnet223 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 08:47
    ฮื่อออรอค่าาาา
    #12,392
    0
  22. #12391 star112star (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 08:41
    ชอบเรื่องนี้มากเลย เพิ่งมาอ่านครั้งแรกค่ะ
    #12,391
    0
  23. #2328 Neoncolours (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 17:32
    หายไวๆนะคะ
    #2,328
    0
  24. #2327 my waffle (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 17:32
    หายไวไวค่ะ
    #2,327
    0
  25. #2326 Amxoe (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 17:32
    รอได้ค่า ไรท์รักษาสุขภาพด้วยนะคะ
    #2,326
    0
  26. #2325 PaulaPum (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 17:32
    หายไวๆนะคะ รอได้~
    #2,325
    0
  27. #2324 MBSf93 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 17:32
    หายไวๆนะคะ
    #2,324
    0
  28. #2323 eayzaja (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 17:32
    หายไวๆนะคะ
    #2,323
    0
  29. #2322 [Artom] (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 17:32
    หายไวๆ นะไรท์ รอติดตามจ้า
    #2,322
    0
  30. #2321 sKad (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 17:31
    หายไวๆนะคะ
    #2,321
    0
  31. #2320 ZzzaPloy^^Zzza (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 17:31
    หายไวๆนะคะพี่
    #2,320
    0
  32. #2319 Robru (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 17:31
    หายไว้ๆนะคะ
    #2,319
    0
  33. #2318 CH3521 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 17:31
    หายไวไวนะคะ
    #2,318
    0