[GOT7] ทรราชล่ารัก : ท่านต้วนผู้นั้นกำลังล่ารัก

ตอนที่ 23 : ตอนที่ 22 เดรัจฉานโง่เขลา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 37,900
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 295 ครั้ง
    2 มิ.ย. 63

เพียงเจ็ดวันข่าวฉาวของท่านหญิงหงกันหนี่ว์ก็ถูกกลบโดยอำนาจของชินอ๋องจนหมดสิ้น จะมีก็แต่ความสงสัยของผู้คนว่า “โรงละคร” ที่ท่านหญิงกำลังจะทำขึ้นคือสิ่งใด

“ตาแก่นั่นก็มีประโยชน์” โฉมงามล่มเมืองพึมพำออกมา ก่อนจะก้มหน้าลงคัดเลือกบทละครที่ใช้ต่อจากเรื่องยอดหญิงสกุลมู่ เขาวางแผนเรื่องนี้มาตั้งแต่หลังหมั้นหมายกับชินอ๋อง ดังนั้นบทละครที่เตรียมเอาไว้จึงไม่ต่ำกว่าสามสิบเรื่อง

“คุณหนูเจ้าคะ...”

“คุณหนู? ข้าเคยให้เจ้าละเว้นเรื่องนี้หรือ?” แบมแบมย้อนถามโดยที่ไม่หันไปมองหน้าเสี่ยวลี่ นางก็เหมือนนายที่แท้จริงของนาง ชอบทำเป็นลืมว่าเขามียศเป็นท่านหญิง

“อะ...เอ่อ เสี่ยวลี่คิดว่า เสี่ยวลี่เป็นบ่าวคนสนิทของท่าน...จึงเอ่อ”

“จึงคิดเอาเองว่าไม่ต้องมากพิธีกับข้า” แบมแบมเป็นคนพูดต่อ กันหนี่ว์คนเดิมอาจโง่เขลาเชื่อใจเสี่ยวลี่โดยไม่ระแวง แต่นั่นไม่ใช่กับเขาแน่นอน

“เจ้าค่ะ คือ...เอ่อ...”

“ไม่ต้องพูดแล้ว เจ้าอาจจะเข้าใจผิดไปนะเสี่ยวลี่ เจ้าอาจจะรับใช้ข้ามานานก็จริง แต่เจ้าไม่ได้เป็นบ่าวคนสนิทของข้า”

“ท่านหญิง...ฮึก...ไยท่านกล่าวเช่นนี้ เสี่ยวลี่รับใช้ท่านด้วยความจงรักภักดีมาตลอด” เสี่ยวลี่ร้องไห้ได้อย่างน่าเวทนา ใครผ่านไปผ่านมาต้องคิดว่านางถูกรังแกเป็นแน่

“ปึง!”

“พี่สี่ท่านรังแกบ่าวหรือ?” อยู่ๆก็มีผู้ถือวิสาสะเปิดประตูเข้ามา แล้วพ่นวาจาให้ร้ายเขาได้อย่างหน้าตาเฉย

“ลู่เซียน เดี๋ยวนี้เจ้าถือวิสาสะบุกเรือนของข้าเลยหรือ?”

“ข้า...ข้าแค่ มาขอพบท่าน แต่เห็นว่าท่านรังแกบ่าวจึงเข้ามาช่วย”

“เจ้าอยู่ข้างนอก ประตูนี้ก็มิดชิด มีตาทิพย์หรือถึงได้เห็นว่าข้ารังแกนาง”

“ไม่เช่นนั้น นางจะร้องไห้ได้อย่างไรเล่า” ลู่เซียนเชิดหน้าขึ้น แบมแบมมองแล้วอยากกระชากหนังหัวของนางยิ่งนัก ติดที่จิตวิญญาณแบมแบมเป็นใหญ่เหนือกันหนี่ว์ ดังนั้นยังมีความเป็นสุภาพบุรุษหลงเหลืออยู่

“คำสั่งของชินอ๋อง ดูท่าไม่มีความหมายสินะ เจ้าถึงกล้าพ่นวาจาใส่ร้ายข้า เห็นทีต้องให้ชินอ๋องตัดลิ้นเจ้า”

“พี่สี่ นี่ท่านขู่ข้า”

“ไม่ได้ขู่ ข้าอาจจะทำจริงๆก็ได้” ร่างอรชรลุกขึ้น ย่างเท้าเข้าหาลู่เซียน ดวงตาของแบมแบมในยามนี้เหมือนห้วงความมืดอันไร้ที่สิ้นสุด ลู่เซียนจ้องแล้วรู้สึกหวาดกลัวอย่างไม่รู้สาเหตุ

“คุณหนูห้า...อะเอ่อ...ขออนุญาตท่านหญิงเจ้าค่ะ แต่สหายของคุณหนูห้าให้ข้าน้อยมาเร่งคุณหนูห้าเจ้าค่ะ” บ่าวประจำตัวของลู่เซียนเข้ามาขัดจังหวะ นางคุกเข่าลงอย่างนอบน้อมที่ต้องล่วงเกินเข้ามาโดยไม่ได้รับอนุญาต

“สหายของคุณหนูห้างั้นหรือ?”

“เจ้าค่ะ พวกนางต้องการพบท่านหญิง คุณหนูห้าอาสามาตาม แต่พวกนางเห็นว่าคุณหนูห้ามานานแล้วจึงให้บ่าวมาตามเจ้าค่ะ”

“อ๋อ ที่เจ้าบุกเรือนข้า เพราะจะข่มขู่ให้ข้าออกไปพบสหายเจ้า” แบมแบมสรุป ลู่เซียนหน้าซีด ส่ายหน้าอย่างไม่ยอมรับ

“ข้าไม่ได้ข่มขู่”

“ไม่ได้ข่มขู่ แต่บุกมาถึงเรือนข้า ในห้องนอนของข้า คิดว่าท่านพ่อรักแล้วจะทำสิ่งใดก็ได้อย่างนั้นหรือลู่เซียน” แบมแบมไม่เรียกนางว่าเซียนเอ๋อร์เหมือนเมื่อก่อน เอ็นดูนางไม่ลงเมื่อเห็นนางเจริญรอยตามมารดาของนาง

เอาจริงๆเรื่องมารดาของนางทำร้ายกันหนี่ว์  ในซีรีส์เฉลยเอาตอนจบเรื่อง ตอนที่อนุมี่เหรินได้นั่งเก้าอี้สูงส่งในท้องพระโรง ในฐานะมารดาของหงลู่เซียน ที่ได้แต่งตั้งฮองเฮา นางรำลึกถึงความทุ่มเทอันมีมาตลอดในฐานะแม่ นั่นคือพยายามกำจัดกันหนี่ว์ แต่คนดูหาได้สงสารกันหนี่ว์ไม่ พวกเขาคิดว่านางร้ายสมควรโดนแล้ว เพราะทำชั่วเอาไว้มาก โดยไม่คิดว่าอนุมี่เหรินวางยากันหนี่ว์ตั้งแต่นางยังไม่ชั่วด้วยซ้ำไป

“นั่นเพราะท่านรังแกบ่าวในเรือน ข้าจะเข้ามาช่วย”

“ว่าไงเสี่ยวลี่ ข้ารังแกเจ้าเช่นที่นางกล่าวหาหรือไม่?” แบมแบมถามประโยคนี้ขึ้น แต่ทว่า...เขาเตรียมรับมือเหตุการณ์เช่นนี้เอาไว้แล้ว

เมื่อเขาถามประโยคนี้ออกไป วิชากลืนใจแบบมีเงื่อนไขกับเสี่ยวลี่ชุดที่สองรองจากวางยาจะทำงาน นางจะไม่ใส่ความเขาเด็ดขาด!

“ไม่เจ้าค่ะ ท่านหญิงมิได้รังแก” เสี่ยวลี่ตอบ ไม่มีใครสังเกตว่าในตาดำของนางนั้นไม่สะท้อนเงา หากแต่มีความมืดแทนที่อยู่

“เจ้า! พี่สี่รังแกเจ้า” ลู่เซียนหน้าเสีย

“เสี่ยวลี่ข้ารังแกเจ้าหรือไม่ เช่นที่นางกล่าวหาหรือไม่”

“ไม่เจ้าค่ะ ท่านหญิงมิได้รังแก” เสี่ยวลี่ตอบซ้ำ ดวงตากลมโตจึงหันไปจ้องลู่เซียนต่ออีกครั้ง

“หึ! ลู่เซียนเจ้ามาข่มขู่ให้ข้าออกไปพบสหายเจ้าไม่พอ ยังใส่ความข้าด้วย”

“ข้าเปล่านะ ข้าไม่ได้ข่มขู่ท่าน คุณหนูไป๋กับคุณหนูหลี่อยากพบท่าน ข้าเห็นว่าบิดาพวกนางมียศสูงเป็นถึงอัครเสนาบดี ไม่อยากให้ท่านเสียมารยาทต่อพวกนางจึงมาตามท่าน” ลู่เซียนพูดออกมาทั้งๆที่มีเหงื่อออกตามไรผม นางกำลังหวาดกลัวต่อความกดดันที่พี่สาวต่างมารดาส่งมา

“โง่งมเสียจริง ข้ามียศเป็นท่านหญิง แม้กระทั่งบิดาพวกนางยังต้องคำนับยามพบหน้า ระหว่างข้ากับพวกเจ้าผู้ใดกันแน่ที่จะเสียมารยาท ไม่ให้เกียรติส่งนัดหมายมาล่วงหน้า เหมือนนึกอยากจะมาก็มา แล้วเรียกข้าออกไปพบ เห็นทีข้าต้องกราบทูลฮ่องเต้คืนยศท่านหญิงเสียแล้วกระมัง มีไว้ก็หาได้สูงส่ง ถูกสหายลูกอนุกดขี่รังแก”

“ท่านพูดเกินไปแล้ว” ลู่เซียนตกใจกลัวขาสั่น เมื่อแบมแบมกล่าวถึงฮ่องเต้ขึ้นมา

“ข้าคิดว่าเจ้าจะฉลาด แต่เปล่าเลยลู่เซียน เจ้าโง่เขลา เจ้าหาเรื่องข้าต่อหน้าชินอ๋องมาไม่กี่วัน ก็ยังกล้ามาหาเรื่องอีก คงไม่อยากจะมีอนาคตที่ดีแล้วล่ะสิ ข้าอยากจะรู้นักว่าสหายของเจ้าที่บิดามียศใหญ่โตจะช่วยเจ้าได้หรือไม่”

“ท่าน! ท่านคิดจะรังแกกันหรือ ข้าไม่ยอมหรอก” ลู่เซียนทนการถูกไล่ต้อนไม่ไหว  ผลักร่างอรชรจนเซถอยหลัง จากนั้นก็วิ่งออกจากเรือน บ่าวของนางเองก็รีบกุลีกุจอตามไป

“ข้าอยากรู้นักว่าเจ้าจะหนีไปไหนได้” แบมแบมมองตามหลังแล้วแสยะยิ้ม เสี่ยวลี่ที่หลุดออกจากวิชากลืนใจอย่างมีเงื่อนไขมีสีหน้างุนงงเมื่อไม่เห็นลู่เซียนในห้อง

“คุณหนูห้า...เอ่อนางหายไปไหนเจ้าคะ?”

“นางออกไปแล้ว เจ้าก็ออกไปทำงานของเจ้า อย่ามาบีบน้ำตาให้ข้าเห็นอีก”

“เจ้าค่ะ” นางเดินออกไปจากห้อง แบมแบมเห็นนางกำมือแน่น คงแค้นเคืองเขาในใจ

อีกเพียงไม่นานท่องเอาไว้...

แบมแบมย้ำกับตัวเอง อีกไม่นานจะถึงเหตุการณ์โจรดักฉุด เขาเตรียมแก้แค้นนางเอาไว้แล้ว นางจะต้องเจ็บปวดอยู่ไม่สู้ตาย คลานออกไปจากชีวิตของเขาเช่นหมาตัวหนึ่ง

“ตามดูลู่เซียนก่อนดีกว่า” เขาอยากรู้นักว่าถ้ามาตามเขาไม่ได้ นางจะบอกสหายของนางเช่นไร จึงใช้วิชากลืนร่างออกไปจากห้อง แบมแบมไม่รู้ว่าพวกนางรวมตัวกันอยู่ที่ใด จึงเดาสุ่มไปสามสี่ที่ จนในที่สุดก็มาใกล้ๆกับเก๋งริมสระบัว

 เจอแล้ว!

 แบมแบมคลี่ยิ้มอย่างยินดีที่มาทันพวกนางสนทนากันพอดี ก่อนจะหาวิธีเข้าไปฟังใกล้ๆ โดยที่ไม่ถูกจับได้

“วิชากลืนเงา” 

เป็นวิชารองที่แบมแบมสนใจจากสี่วิชาหลัก กลืนเงาคือการแฝงตัวในเงา เมื่อยืนในเงา ผู้อื่นจะมองไม่เห็น ทั้งนี้ทั้งนั้นจะแอบได้มิดหรือไม่ขึ้นอยู่กับพลังปราณ ตอนนี้เขามีพลังปราณขั้นหกระดับสูงไม่จำเป็นต้องกังวลว่าจะแอบมิดหรือไม่ จึงใช้วิชากลืนร่างไปโผล่ใต้เงาเก๋ง และใช้วิชากลืนเงาต่อทันที ได้แอบฟังแอบดูในระยะกระชั้นชิด

“ไหนเจ้าบอกว่าตามท่านหญิงมาพบพวกเราได้ไง”

“เอ่อ...พี่สี่ไม่ยอมออกมา นางบอกว่านางสูงส่ง กระทั่งบิดาพวกท่านยังต้องคำนับ ไม่ลดตัวมาคบค้ากับพวกท่าน ข้าขอโทษแทนพี่สี่ด้วย” ลู่เซียนเอ่ยพร้อมก้มหน้าลงราวกับว่ากำลังรู้สึกผิดแทนพี่สาว แบมแบมส่ายหัวไม่คิดว่านางจะเล่นงิ้วใส่ความเขาได้ถึงเพียงนี้

“โกหก”

“คุณหนูไป๋” เมื่อได้ยินลู่เซียนเพ้อชื่อสหายแววตาตัดพ้อ แบมแบมจึงหันไปมองหน้าคุณหนูไป๋ นางผู้นี้ในซีรีส์เป็นเพื่อนรักของลู่เซียน เป็นคนที่มีคุณธรรมสูงส่งมาก และตรงไปตรงมาสุดๆ จึงปะทะกับกันหนี่ว์แทนลู่เซียนหลายครั้ง

“บิดาข้ากล่าวชมท่านหญิงมาโดยตลอด ท่านหญิงไม่มีทางพูดแบบนั้นหรอก”

ขอโทษทีนะ ตอนนั้นข้าพูด

แบมแบมตอบกลับในใจ ก็เรื่องที่บิดาพวกนางต้องคำนับเป็นเรื่องจริงนี่นา ส่วนเรื่องลดตัวนี่ไม่ได้พูดนะ ลู่เซียนนางใส่ไฟเอง แต่ยามนี้เขาไม่อาจออกไปแก้ต่างได้

“คุณหนูไป๋ เราเป็นสหายกัน ไยท่านไม่เชื่อข้า”

“ข้าไม่เชื่อเจ้าเพราะเชื่อในคำพูดบิดาข้าว่าท่านหญิงเป็นคนดี อีกอย่างข้ายังไม่ได้นับเจ้าเป็นสหาย เป็นเจ้าที่เข้ามาบอกว่าเป็นน้องสาวท่านหญิง ข้าสนใจโรงละครของนาง อยากเจรจากับนางเรื่องโรงละครจึงตามเจ้ามา ไม่คิดว่าเจ้าพาข้ามาดูเจ้าเล่นงิ้ว”

โธ่... แม่นางเอกนี่เอาชื่อเขาไปหากินด้วยหรือ?

ผิดกับซีรีส์นางได้สหายเพราะเล่นพิณเพลงสายลมหวนตอนอายุสิบขวบปี ตอนนั้นนางถูกคุณหนูผู้อื่นดูแคลนว่าเป็นบุตรอนุ คุณหนูไป๋กับคุณหนูหลี่ช่วยเอาไว้

“แต่พี่สี่พูดจริงๆ”

“พอเถิด บิดาของข้าก็พูดเช่นเดียวกับท่านลุงไป๋” คุณหนูหลี่เอ่ยสนับสนุนคุณหนูไป๋ พวกนางจับมือกันแล้วมองหน้าลู่เซียนด้วยแววตาตำหนิ

“แล้วเช่นนั้นไยพี่สี่ไม่มาพบพวกท่านตามที่ข้าขอเล่า”

“ก็มีสองสาเหตุ หนึ่งเจ้าไม่ได้ไปตามจริงๆ กับสอง...เดี๋ยว...สองเราเป็นฝ่ายไม่ให้เกียรติท่านหญิง” คุณหนูไป๋หน้าซีดเมื่อนึกถึงสาเหตุที่สองได้ นางหันมามองหน้าคุณหนูหลี่ด้วยแววตาสลด

“เจ้าหมายถึงสิ่งใดหรือสหายรัก?”

“ท่านหญิงหากนับตามศักดิ์ ยศนางเทียบเท่าธิดาอ๋อง ถือเป็นเชื้อพระวงศ์ เราจะเข้าพบต้องส่งสารขอก่อน หากนางอนุญาตจึงพบได้ มิใช่นึกอยากจะมาก็มา แล้วการที่เราให้น้องสาวของนางไปตาม ไม่เป็นฝ่ายไปแสดงความบริสุทธิ์เพื่อขอเข้าพบด้วยตนเอง เท่ากับเราไม่ให้เกียรติท่านหญิง ไม่เห็นความสำคัญของยศท่าน” 

อ่า...

แบมแบมมีความรู้สึกอยากปรบมือให้คุณหนูไป๋อย่างยิ่ง นางฉลาดจริงๆที่สามารถสรุปเรื่องราวได้

“จะทำอย่างไรดี เราไม่ได้ตั้งใจ” คุณหนูหลี่เองก็รู้สึกผิดขึ้นมาเช่นกัน ทั้งคู่ต่างมองหน้ากันด้วยสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก

“วันนี้กลับกันก่อนเถิด แล้วเราค่อยส่งจดหมายของกำนัลมาขอขมากันภายหลัง”

“เอาเช่นนั้นก็ได้” ทั้งคู่เดินออกจากเก๋ง พร้อมกับมองลู่เซียนด้วยสายตาตำหนิ ทิ้งให้ลู่เซียนบีบมือตัวเองแน่น

“เพราะแกนังกันหนี่ว์” ลู่เซียนเอ่ยวาจาอาฆาตออกมา

แบมแบมส่ายหัว เขาหรืออุตส่าห์แยกนางออกจากมารดาของนางหวังให้นางได้รับการอบรมชี้ทางถูกผิด แต่ดูเหมือนเขาจะไว้ใจลู่จื้อเกินไป คนๆนั้นรักและตามใจลู่เซียนจนไม่อาจชี้นำทางที่ถูกต้องให้นางได้

แต่เอาเถิด ไหนๆก็ไหนๆเขาเอานางมัดรวมกับมารดาของนางกับบ่าวของนางเลยก็แล้วกัน

จะสงเคราะห์ให้อย่างงามเชียวล่ะ

แบมแบมนึกอย่างนั้นก่อนจะใช้วิชากลืนร่างกลับไปที่เรือนของตน จากนั้นก็ทำทีก้าวออกจากเรือนอย่างสง่าผ่าเผย ไปขอพบฮูหยินรอง

“คารวะท่านแม่รอง”

“หนี่ว์เอ๋อร์อย่ามากพิธี อีกอย่างเป็นถึงท่านหญิง ทำเช่นนี้ไม่ได้”  

“ลูกเห็นท่านแม่เป็นเสมือนแม่แท้ๆนี่เจ้าคะ” แบมแบมป้อนคำหวาน ให้นางเข้าใจว่าควบคุมจิตใจเขาได้เหมือนยามก่อน

“ท่านหญิงพูดเช่นนี้อีกแล้ว แล้วนี่มาหาแม่รอบสองเช่นนี้มีเรื่องอันใดหรือ?” ฮูหยินรองม่านหลิวอดถามไม่ได้ เพราะเมื่อยามสาย ลูกเลี้ยงผู้นี้มานั่งดื่มชาด้วยแล้ว

“ท่านแม่รอง ลู่เซียนนางรังแกหนี่ว์เอ๋อร์เจ้าค่ะ”

“ลู่เซียนรังแก? ได้อย่างไรกันนางอาจหาญยิ่ง ทั้งๆที่ชินอ๋องทรงตักเตือนแล้วแท้ๆ”

“เป็นความจริงเจ้าค่ะ นางบุกรุกเรือนหนี่ว์เอ๋อร์ ใส่ความว่าหนี่ว์เอ๋อร์รังแกบ่าว และยังจะบังคับให้ออกไปพบสหายของนางด้วย นางย่ำยีเกียรติท่านหญิงของหนี่ว์เอ๋อร์ จะให้ตามไปพบสหายของนางเยี่ยงเบี้ยล่าง” โฉมงามล่มเมืองทำหน้าเศร้า ฮูหยินรองลุกขึ้นพรวดพราดด้วยความขุ่นเคืองใจ

“นางคิดจะทำให้ชินอ๋องกริ้วหรืออย่างไร นังเด็กโง่นั่นสมควรได้รับการอบรมสั่งสอน หนี่ว์เอ๋อร์ถือว่าแม่ขอร้อง เรื่องนี้ขอให้จบในเรือน อย่าทูลชินอ๋องเรื่องนี้นะลูก” ฮูหยินรองม่านหลิวนางฉลาด นางรู้ว่าหากเรื่องนี้ถึงหูชินอ๋องไม่เพียงลู่เซียน แต่ลู่จื้อที่เป็นบิดาจะพลอยเดือดร้อนไปด้วย ในฐานะที่ไม่อบรมสั่งสอนบุตรสาวให้ดี

“หนี่ว์เอ๋อร์ขอให้ท่านแม่รองมอบความยุติธรรมให้หนี่ว์เอ๋อร์”

“ไม่ต้องห่วง ลู่เซียนนางจะต้องได้รับโทษ”

“ขอบคุณท่านแม่รองเจ้าค่ะ” โฉมงามล่มเมืองโผเข้ากอดมารดาเลี้ยง ใบหน้าที่ซุกลงที่ไหล่ของอีกฝ่ายแสยะยิ้ม ก็บอกแล้วว่าเขาถนัดเรื่องตลบหลัง

พลั่ก! พลั่ก! พลั่ก!

“โอ๊ย!”

เสียงลู่เซียนร้องด้วยความเจ็บปวดเพราะถูกโบย โทษของนางในวันนี้หนักถึงยี่สิบไม้ แบมแบมไม่รู้ว่าร่างเล็กของลู่เซียนจะรับไหวหรือไม่ แต่เขาจะไม่ยอมใจอ่อน นางสมควรโดนแล้ว

“เจ้ารู้หรือไม่ พี่แอบโรยยาใส่ไม้โบย นางจะเจ็บเจียนตายเชียวล่ะ” ลู่หานมากระซิบบอก โฉมงามล่มเมืองหันกลับมามองด้วยความตกใจ

“ท่านทำอย่างนั้นได้อย่างไร นางเป็นน้องนะ”

“น้องข้ามีคนเดียวคือเจ้า” ลู่หานพูดอย่างไม่แยแส แบมแบมส่ายหัว เมื่อครู่ทำใจแข็งแต่พอรู้ว่าลู่หานลอบทำร้ายเช่นนี้ แบมแบมก็หดหู่ใจขึ้นมา

“อยากช่วยนางหรือ?”

“หนี่ว์เอ๋อร์เวทนานาง แต่นางอาจหาญบุกรุกเรือน ข่มขู่ ใส่ความ นางสมควรได้รับการสั่งสอน”

“สมเป็นน้องพี่” ลู่หานยิ้มอย่างถูกใจ ก่อนจะหันไปมองลู่เซียนถูกโบยอย่างบันเทิงใจ

“พอได้แล้ว” ลู่จื้อไม่อาจทนมองลู่เซียนถูกโบยได้ต่อจนครบ สั่งให้หยุดโบย ฮูหยินรองเต้นเป็นเจ้าเข้าลุกขึ้นยืนประจันหน้า

“ท่านพี่ หากท่านไม่ลงโทษอย่างตรงไปตรงมา หากเรื่องนี้ถึงหูชินอ๋องคนที่ลำบากคือท่าน”

“นางเป็นลูกข้า จะโบยนางให้ตายหรืออย่างไร... ท่านหญิง...เอ่อ...สิบไม้นางก็เนื้อแตกแล้ว เมตตานางเถิด” ลู่จื้อหันมาวิงวอนร่างอรชรแทน

“ท่านพ่อในเมื่อท่านขอร้อง หนี่ว์เอ๋อร์จะยอมสักครั้ง เพียงแต่อยากจะบอกกล่าวท่านพ่อสักหน่อยว่า ชินอ๋องเอ่ยไว้ว่า เดรัจฉานสมควรเลี้ยงในคอก นางทำตัวอวดเบ่งเพราะมีท่านให้ท้าย” แบมแบมทิ้งท้ายก่อนจะลุกขึ้นเดินกลับเรือนไป ทิ้งให้ลู่จื้อไตร่ตรองวิธีการสั่งสอนลูกของตนเอง

 

 

 

มีอีบุควางขายใน MEB ค่ะ

ทรราชล่ารัก เล่ม 1

ทรราชล่ารัก เล่ม 1

Get it now


เล่มหนึ่งประกอบไปด้วยเนื้อหาตอนที่ 1-31

ตอนพิเศษ สาเหตุที่ไม่เคยสงสัย (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ ยอมรับหัวใจตัวเอง (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ กับผู้ที่ชอบลอบกัดไม่จำเป็นต้องสู้ซึ่งๆหน้า (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ วันพักผ่อนกับคู่หมั้นตัวน้อย (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ ฐานะที่แตกต่าง (โหย่วเจียน)
ตอนพิเศษ คนในความทรงจำ (ท่านหมอหวัง)
 

ทรราชล่ารัก เล่ม 2 (เล่มจบ)

ทรราชล่ารัก เล่ม 2 (เล่มจบ)

Get it now

เนื้อหาประกอบไปด้วยตอนที่ 32 - จบ
ตอนพิเศษ กาลกิณี (จินจู)
ตอนพิเศษ อดีตที่หวนคืน (หรงไจ้)
ตอนพิเศษ ในที่สุดก็ลงเอย (หรงไจ้)
ตอนพิเศษ ความรู้สึกของเจ้า (ไจ้ฟ่าน)
ตอนพิเศษ ง้อชินอ๋อง (แบมแบม)
ตอนพิเศษ กำเนิดพยานรักตัวน้อยๆ (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ บัลลังก์มังกรกับผู้ที่คู่ควร (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ ชีวิตคู่หลังสละบัลลังก์ (แบมแบม)

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 295 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

13,900 ความคิดเห็น

  1. #13792 1988yongsi (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2564 / 20:56
    แอบชอบตัวละครลู่หาน
    #13,792
    0
  2. #13665 cjkk (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 19:01
    พ่อนี่คือตัวอย่างของการรักลูกไม่เท่ากันเลยอะ
    #13,665
    0
  3. #13462 akazegot7 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 19:40
    ไม่ชอบลู่จื่อมากลำนอนแล้วไม่เรียกลำเอียงบ้าบอที่สุด
    #13,462
    3
    • #13462-2 dimond5432(จากตอนที่ 23)
      26 กันยายน 2563 / 16:56
      คือเอียงทั้งลำเลยใช่มั้ยคะ
      #13462-2
    • #13462-3 Mmm_bbb(จากตอนที่ 23)
      5 กุมภาพันธ์ 2564 / 12:46
      โอ้ย5555 ขำกับคอมเม้นนี้
      #13462-3
  4. #13460 justjeen (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 18:16
    พ่อเนี่ยแหละที่ตะพาตระกูลล่มจม
    #13,460
    0
  5. #12341 Miko15 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 12:55

    พรุ่งนี้มาลงให้ด้วยน้าาาาา

    #12,341
    0
  6. #12340 kulyasalin2 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 12:23
    รอตอนต่อไปด้วยใจจดจ่อ .........ชอบๆ รักไรท์ที่แต่งเรื่องนี้ได้สนุกมาก และรีดก็รอเจ็ดภพหวนรักอยู่นะจ๊ะ เรื่องนั้นก็สนุกอ่านแล้วเหมือนลอยไปตามเรื่องดี
    #12,340
    0
  7. #12338 mookkpsy_ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 12:00
    สนุกมากค่ะ รออ่านไม่ไหวแล้ว
    #12,338
    0
  8. #12337 oil_sutinee (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 11:53
    รออ่านต่อ
    #12,337
    0
  9. #1650 Popeyechancha (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 19:25
    โตแล้วววว แบม 13 แล้ว จะเกิดเหตุการณ์ไม่ดีขึ้นกับแบมมั้ยนะ
    #1,650
    0
  10. #1649 Lee_Je_taime (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 19:25
    กรี๊ดดดดดด ไม่ไหวละค่า ท่านอ๋องช่างขี้มโนเข้าข้างตนเองยิ่งนัก โอ้ยยยย เนื้อคู่ โอ้ยยยย ทำไมน่ารักขนาดนี้ นี่ท่านอ๋องเชื่อจริงๆหรือแกล้งเพื่อจะได้หลอกกินเต้าหู้น้องกันหนี่กันแน่ // โตขึ้นมา3ปีค่อยรู้สึกผิดน้อยลงหน่อย แค่รู้สึกอีโรติกมากขึ้น 555
    #1,649
    0
  11. #1648 mmiewsry (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 19:24
    ให้มันได้อย่างนี้สิ 555555
    #1,648
    0
  12. #1647 0942654269 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 19:18
    ขอเม้นแรกค่ะ เดี่ยวมาอ่านแล้วเดี่ยวเม้นใหม่ค่ะ
    #1,647
    0