[GOT7] ทรราชล่ารัก : ท่านต้วนผู้นั้นกำลังล่ารัก

ตอนที่ 20 : ตอนที่ 19 ท่านหญิงอันดับสาม (ช่วงหลัง)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 37,018
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 262 ครั้ง
    28 พ.ค. 63

รถม้าวิ่งมาได้สักพักก็หยุดลงตรงบริเวณเปลี่ยวไร้ผู้คน โหย่วเจียนเปิดประตูรถม้าถึงขั้นต้องรีบหลับตาลงด้วยความปวดใจ น้องน้อยของตนถูกกอดเสียจมอก

“อะ...เอ่อ ชินอ๋องได้เวลาเปลี่ยนรถม้าแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

“เปิ่นหวางไม่อาจห่างคู่หมั้นได้”

“แต่ชินอ๋อง น้องของกระหม่อมยังเล็กนัก เป็นอันไม่สมควรที่เอ่อ...”โหย่วเจียนกระดากปากที่จะพูดว่าชินอ๋องไม่ควรจะกอดนางเช่นนี้

“เปิ่นหวางมิได้อยากทำสิ่งที่เห็นแก่ตัวเช่นนี้ เพียงแต่เมื่อเปิ่นหวางได้กอดนางแล้วความเจ็บปวดทุเลาลง”

“ทุเลาลง”โหย่วเจียนเพ่งพิศเจ้าน้องสาวคนโปรดที่หลับไม่รู้เรื่องรู้ราวกับเจ้านายตนสลับกันไปมา จะว่าไปชินอ๋องอาการมิได้ร้ายแรงเท่าครั้งก่อนๆ มิคาดคิดว่านี่จะเป็นเพราะน้องสาวของตน

“ช่างเป็นเรื่องน่าอัศจรรย์ใจ แต่มันคือเรื่องจริง เปิ่นหวางกับน้องสาวเจ้าคงมีบางอย่างที่พิเศษต่อกัน”ชินอ๋องพูดพลางมองคนในอ้อมกอดด้วยแววตาอ่อนโยนเอ็นดูเหลือเกิน

“เช่นนั้น...”

“เช่นนั้นคืนนี้พานางกลับวังต้วนอี้ด้วย ใกล้รุ่งสางเปิ่นหวางจะพานางลอบไปส่งที่จวน”

“เข้าใจแล้วพ่ะย่ะค่ะ”แม้จะหวงน้องเพียงใด แต่อีกฝ่ายคือเจ้านาย อีกทั้งในยามนี้ชินอ๋องหาได้ปกติไม่ ความเจ็บปวดที่กระทั่งผู้ที่ได้รับสมญานามว่าจอมทัพไร้พ่ายยังต้องร้องโหยหวนเช่นนี้ มันต้องมากเพียงใดมิอาจรู้ หากน้องสาวช่วยชินอ๋องได้จริงเขาก็จำต้องยอม หลีกทางให้ชินอ๋องอุ้มร่างเล็กไปขึ้นรถม้าอีกคันที่องครักษ์จั่นกับองครักษ์เจาควบตามมา

“หัวหน้า...ในเมื่อชินอ๋องพาคุณหนูหงไปด้วยแล้วจะทำอย่างไรกับทางสกุลหงเล่า?”องครักษ์จั่นเอ่ยถาม โหย่วเจียนมองซ้ายขวาก่อนจะคิดอะไรบางอย่าง

“เจ้าใส่เสื้อผ้าสีขาว ถอดเสื้อนอกมาให้ข้า”

“ขอรับ”องครักษ์จั่นยอมให้เสื้อตัวนอก โหย่วเจียนรับมาก่อนจะตัดหญ้าสูงๆ มัดเป็นรูปคนอย่างว่องไวและใช้ผ้าที่รับมาห่ออีกที

โหย่วเจียนกะว่าจะอุ้มหุ่นนี้ไปส่งในเรือนของกันหนี่ว์ ซึ่งดึกๆดื่นๆ หนำซ้ำยิ่งคืนเดือนมืดเช่นนี้คงมองไม่ออก จะต้องคิดไปในทางเดียวกันว่าเขาอุ้มกันหนี่ว์ที่หลับแล้วไปส่ง จากนั้นต้นยามเหม่าของวันพรุ่งก็พานางกลับเข้าจวนก่อนที่ทุกคนจะรู้

“แยกย้ายได้ อ่อ...แล้วก็อย่าให้ชินอ๋องอยู่กับน้องสาวข้าตามลำพัง”โหย่วเจียนสั่งทิ้งท้าย ก่อนจะกระโดดขึ้นรถม้าคันเดิม พุ่งตรงไปที่จวนสกุลหง

“คำสั่งหัวหน้าช่างทำได้ยากเย็นยิ่งนัก”องครักษ์จั่นหันมาพูดกับองครักษ์เจา พวกเขาทำงานกับชินอ๋องมานานพอๆกับโหย่วเจียน ไม่เคยเห็นชินอ๋องมีไมตรีกับหญิงใดเช่นคุณหนูหงกันหนี่ว์มาก่อนหากขัดขวางตามหัวหน้าสั่งไม่เป็นการขัดวาสนาของทั้งคู่หรอกหรือ?

“นั่นสิ เอาเป็นว่าขัดๆบ้างพอเป็นพิธีก็แล้วกัน รีบไปกันเถอะ เส้นทางนี้ประเดี๋ยวรถม้าของรองเสนาบดีหงกับฮูหยินต้องผ่านด้วย”

“อืม”รถม้าประจำตัวชินอ๋องค่อยๆเคลื่อนที่ ก่อนจะทะยานหายไปในความมืดอย่างรวดเร็ว และจะไม่มีผู้ใดล่วงรู้ว่ารถม้าคันนี้ เคยมาที่นี่ในค่ำคืนนี้

สักพักรถม้าก็เข้ามาในวังต้วนอี้ แบมแบมยังคงแกล้งหลับไม่รู้เรื่องรู้ราวใดๆต่อไป ปล่อยให้ชินอ๋องอุ้มลงจากรถม้า

“ชินอ๋อง พระองค์ทรงเป็นอย่างไรบ้าง?”ท่านหมอหวังเจียเอ่อร์รีบเข้ามาไต่ถามอาการทันที

“เปิ่นหวางอาการดีขึ้น ไม่ถูกเปิดโปงต่อหน้าพระพักตร์ฮ่องเต้”

“เป็นไปได้อย่างไรกัน พิษเหมันต์กลืนกินไม่มีผู้ใดทนทานได้”

“อาจเป็นเพราะปาฏิหาริย์ระหว่างเปิ่นหวางกับคู่หมั้น เพียงนางจับมือความเจ็บปวดก็หายไป”ชินอ๋องพูดขึ้นใบหน้ายิ้มละมุน ทำเอาท่านหมอหวังใบหน้าแข็งค้าง

ชินอ๋องยิ้มละมุน

ชินอ๋องยิ้มละมุนนนนนน!

ในหัวมีคำเดิมดังขึ้นซ้ำๆ เคยได้ยินบ่าวในวังต้วนอี้พูดบ่อยๆว่าชินอ๋องยิ้มยามอยู่กับคู่หมั้น ท่านหมอหวังไม่เคยเชื่อจนได้มาเจอกับตัวเองในยามนี้

“เป็นไปไม่ได้...”ท่านหมอหวังพึมพำเหมือนคนสติหลุดลอยออกจากร่าง ชินอ๋องหาได้ใส่ใจไม่ อุ้มคู่หมั้นตัวน้อยเดินเข้าไปในตำหนัก

“ชินอ๋องดูทรงไม่เจ็บปวดยามอยู่กับนางนั้นเป็นเรื่องจริงขอรับ”องครักษ์เจาเข้ามาบอก ท่านหมอหวังจึงได้สติกลับมา

“เป็นเช่นนั้นหรือ?”

“ขอรับ”

“เห็นทีข้าต้องตามเข้าไปตรวจดู”ท่านหมอหวังไม่ปักใจเชื่อนัก ที่ชินอ๋องไม่เจ็บปวดจากพิษเหมันต์กลืนกินเพียงเพราะอยู่ใกล้คู่หมั้น มันไม่น่าเป็นไปได้

ภายในห้องบรรทมชินอ๋องนอนบนเตียงโดยมีคู่หมั้นตัวน้อยซุกอกหลับอยู่ ท่านหมอหวังเคยได้ยินโหย่วเจียนพูดถึงน้องสาวผู้นี้ด้วยความรักและเอ็นดู ไม่อยากจะคิดว่าถ้าโหย่วเจียนมาเห็นเช่นนี้จะทำสีหน้าเช่นไร

“หวังว่าหัวหน้าจะไม่กระอักเลือดตาย”องครักษ์จั่นพูดสิ่งที่อยู่ในใจของท่านหมอหวังได้ตรงยิ่ง!

“พวกเจ้าเข้ามาทำอันใดกัน”น้ำเสียงเย็นทุ้มต่ำเจือปนความเกรี้ยวกราดดังขึ้น ทำให้ทั้งสามสะดุ้งโหยงทิ้งตัวลงคุกเข่าพร้อมเพรียง!

“พวกกระหม่อมตั้งใจเข้ามาคอยรับใช้พระองค์พ่ะย่ะค่ะ”องครักษ์เจารีบกล่าวทูล

“ไม่จำเป็น เปิ่นหวางไม่ต้องการสิ่งใดจากพวกเจ้า”

“เช่นนั้น กระหม่อมกับองครักษ์จั่นทูลลาพ่ะย่ะค่ะ”องครักษ์ทั้งสองรีบเอาตัวรอดจากสถานการณ์เสี่ยงตาย ทิ้งให้ท่านหมอหวังรับหน้าอยู่ตามลำพัง

“แล้วเจ้าเล่าเจียเอ่อร์ ไยเจ้ายังไม่ออกไปอีก?”

“เอ่อ...กระหม่อมมาตรวจชีพจรของพระองค์พ่ะย่ะค่ะ”

“เจ้าไม่เชื่อในสิ่งที่เปิ่นหวางบอกกล่าวงั้นหรือ?”ชินอ๋องถามน้ำเสียงต่ำอีกครั้ง ท่านหมอหวังสะดุ้ง ไม่มีผู้ใดต้องการทำให้จอมทัพไร้พ่ายพิโรธ ตัวท่านหมอหวังเองก็เช่นกัน แม้จะรู้จักเป็นสหายกันมาตั้งแต่เยาว์วัย ด้านมืดของชินอ๋องก็เป็นสิ่งที่ไม่อาจคุ้นชินได้อยู่ดี

“หะ...หามิได้ กระหม่อมเพียงต้องการตรวจให้แน่ใจพ่ะย่ะค่ะ”

“เช่นนั้นก็เข้ามาตรวจ แล้วก็รีบออกไป”

“พ่ะย่ะค่ะ”ท่านหมอหวังรีบกุลีกุจอเข้ามาตรวจ สิ่งที่ตีความได้จากชีพจรของชินอ๋องทำเอาประหลาดใจไม่น้อย

“เป็นอย่างไรบ้าง?”

“ทูลชินอ๋อง แม้ชีพจรจะว้าวุ่น แต่ไม่ถึงขั้นคราวครั้งก่อนๆ อาการของพระองค์ดีขึ้นจริงๆ ไม่น่าเชื่อว่าเพียงได้สัมผัสคุณหนูหงกันหนี่ว์ผู้นี้พระองค์จะอาการดีขึ้น”

“เป็นเพราะเปิ่นหวางกับนางเป็นเนื้อคู่กัน ใจของเราสองก่อให้เกิดปาฏิหารย์”

“อ่า...โหย่วเจียนกระอักเลือดจริงๆแน่”ท่านหมอหวังบ่นพึมพำออกมา

“เปิ่นหวางเองก็เสียหลานสาวให้โหย่วเจียนเช่นกัน ถือว่าเสมอกันไปเสียสิ”

“โธ่...ชินอ๋องก็ทรงทราบ โหย่วเจียนไม่นับคนในสกุลหงเป็นครอบครัว เว้นก็เสียแต่คุณหนูผู้นี้ นั่นหมายความว่านางมีอิทธิพลต่อใจของโหย่วเจียน อย่างไรพระองค์ควรรักษาน้ำใจโหย่วเจียนสักนิด เอ่อ...กอดนางไม่ต้องแน่นมาก”ท่านหมอหวังให้คำแนะนำ แต่ชินอ๋องกลับทำตรงกันข้าม

“นางเป็นคู่หมั้นของเปิ่นหวาง ยามนี้นางยังเยาว์นัก เปิ่นหวางกอดด้วยความเอ็นดู หาได้คิดอกุศลไม่ เจ้าหมดธุระก็ออกไปได้แล้วไป”

“เอ่อ...พ่ะย่ะค่ะ”ท่านหมอหวังจำยอมเดินออกไปจากห้อง ทิ้งให้ทั้งคู่อยู่กันตามลำพัง ชินอ๋องนอนกอดร่างเล็กไปก็เกลี่ยผมนุ่มของนางเล่นไป ในใจรู้สึกมีความสุขอย่างประหลาด ช่างแตกต่างจากแบมแบมที่ด่าในใจจนแทบหมดคำด่า

โลลิค่อนไม่พอ ยังมโนเก่งอีก เป็นเนื้อคู่กัน... ใจของเราสองก่อให้เกิดปาฏิหารย์...อยากจะอ้วก!

หากชินอ๋องมาได้ยินคำที่คู่หมั้นตัวน้อยด่าในใจ คงต้องหน้าเขียวหน้าเหลืองเป็นแน่

ใกล้ถึงยามอิ๋นไอเย็นจากตัวชินอ๋องลดลงเรื่อยๆ ร่างเล็กเข้าใจว่าคงหมดเวลาพิษกำเริบแล้ว จึงค่อยๆยุติการใช้วิชากลืนพลัง นับเป็นโชคดียิ่งนัก ถึงแม้ไม่ได้ใส่ใจวิชานี้เป็นพิเศษต่างจากอีกสี่วิชาที่ชอบ แต่เขาก็ไม่ได้ละเลยฝึกไว้บ้างจนได้มาใช้ในวันนี้

ให้ตายเถอะง่วงชะมัด..

นั่นคือสิ่งที่ร่างเล็กรู้สึกหลังจากที่ภารกิจจบสิ้นลง ร่างกายนี้ยังเยาว์นัก อดหลับอดนอนหลายชั่วยามก็เกินจะทานทน แม้ในใจจะพร่ำบอกว่าห้ามหลับก็ไม่ฟัง สุดท้ายก็เข้าสู่นิทราไปจนได้ แน่นอนว่ายามหลับเจ้าตัวไม่มีทางรู้ว่าตนเองเป็นฝ่ายกอดก่ายชินอ๋องตามใจชอบ...

 

สามปีต่อมา

“คู่หมั้นตัวน้อย นี่จะยามเหม่าแล้ว เปิ่นหวางต้องไปส่งเจ้า”ชินอ๋องเอ่ยปลุก ร่างอรชรของเด็กสาววัยสิบสามขยับยุกยิก หากแต่หาได้ตื่นไม่ นางขยับซุกอ้อมอกแกร่งจนแทบจะหลอมเป็นกายเดียวกัน

“อึก...”ชินอ๋องกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ นางหาได้เป็นเด็กน้อยตัวเล็กจิ๋วเช่นกาลก่อนไม่ ยามนี้นางสูงเท่าอกของเขา มีส่วนเว้าส่วนโค้ง ขนาดของสิ่งนุ่มนิ่มก็ไม่ใช่น้อยออกจะเกินวัยไปเสียด้วยซ้ำ!

“งืมมมม...โจร...ผา...แก่ งืมมมมม...”เสียงละเมองึมงำออกมาจากปากเด็กสาว แม้มันจะขาดๆหายๆ แต่ก็ทำให้ชินอ๋องสะดุ้งได้

นางกำลังด่าทอเขาว่าเป็นโจรเด็ดบุปผาแก่!

“ฮึ่ม...นางมารน้อย”ชินอ๋องปรามาสนาง ก่อนจะกดจูบหนักๆ ลงที่หน้าผากของนางเป็นการทำโทษ

ใช่สิ!ก็บุปผามันน่าเด็ดจะปล่อยไว้เพื่ออันใดกัน!

แม้จะเป็นบุปผาวัยแรกแย้ม แต่นางก็งดงามล่มเมือง กลิ่นกายก็หอมดอกท้ออ่อนๆ ส่งเสริมให้นางมีเสน่ห์เย้ายวนใจ อีกทั้งยังมีวาสนากับเขาถึงเพียงนี้ เขาเก็บใจตนเองเอาไว้กับตัวได้ก็หาใช่คนไม่ นางไม่เพียงแค่สั่นคลอน แต่อายุเพียงสิบสองก็สามารถขโมยดวงใจไปทั้งดวง เขาจำต้องยอมรับความจริง โดยไม่สนใจว่านางจะหายเคียดแค้นตนหรือไม่ด้วยซ้ำไป

“ชินอ๋อง ยามเหม่าแล้วพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมจะพาน้องไปส่ง”โหย่วเจียนผลักประตูเข้ามา ได้ทันก่อนที่ชินอ๋องจะกดจมูกลงที่หน้าผากเนียนได้ทันเวลาพอดี

“เปิ่นหวางจะไปส่งเอง”

“มิได้พ่ะย่ะค่ะ พระองค์เพิ่งผ่านค่ำคืนเจ็บปวดมาสมควรพักผ่อนต่อ กระหม่อมจะไปส่งน้องเอง”โหย่วเจียนเข้ามาแยกร่างอรชรออกจากอกชินอ๋อง แม้ทุกคืนเดือนมืดน้องสาวคนโปรดจะมานอนค้างกับชินอ๋อง เพื่อช่วยบรรเทาอาการเจ็บปวดจากพิษเหมันต์กลืนกิน แต่โหย่วเจียนหาชินไม่ อย่างไรก็หวงอยู่ดี ทุกคืนเดือนมืดต้องอยู่หน้าประตู เอาหูแนบฟังเสียงการเคลื่อนไหวตลอดคืน ไม่ได้หลับได้นอน

“เจ้านี่เหลือเกิน เจ้าก็ได้ซือเอ๋อร์ไป ปล่อยให้เปิ่นหวางใกล้ชิดกับหนี่ว์เอ๋อร์บ้างไม่ได้หรือไร?”

“ทุกคืนเดือนมืด กระหม่อมจำยอมออกไปอยู่หน้าประตูทุกครั้ง นี่มิใช่ยอมแล้วหรือพ่ะย่ะค่ะ อย่างไรเสียพระองค์ก็ยังไม่ได้แต่งนางเป็นชายา กระหม่อมทำใจได้ลำบากจริงๆ”

“เอาเถิด เปิ่นหวางเข้าใจเจ้า”ชินอ๋องจำยอม เสียดายยิ่งนักที่ไม่ได้อุ้มนางไปส่งด้วยตนเอง

“กระหม่อมจะรีบกลับมาพ่ะย่ะค่ะ”โหย่วเจียนอุ้มน้องเอาไว้มั่น จากนั้นก็ออกทางหน้าต่าง ใช้วิชาตัวเบาเหยียบยอดต้นไม้เหาะเหินไปกลางอากาศ มุ่งตรงไปสู่จวนสกุลหง

พอมาถึงห้องนอนในเรือน ดวงตากลมโตก็ปรือตื่นขึ้น มองไปรอบๆด้วยความงุนงง ก่อนจะมาหยุดที่ใบหน้าของพี่ชาย

“พี่ใหญ่...”

“ตื่นแล้วหรือ พี่พาเจ้ามาส่งที่เรือนแล้ว”

“รบกวนพี่ใหญ่อีกแล้ว”

“รบกวนอันใด ชินอ๋อง พี่กับพรรคพวกต่างหากที่รบกวนเจ้า ไม่เช่นนั้นชินอ๋องต้องทรมานเจียนขาดใจ ทุกอย่างดีขึ้นเพราะการเสียสละจากเจ้า”โหย่วเจียนเอ่ย แววตาระคนหวง แต่ไม่อาจยุติเรื่องนี้ได้ เพราะไม่มีหนทางที่ดีกว่า

“หนี่ว์เอ๋อร์ดีใจเจ้าค่ะ ที่มีประโยชน์กับทุกคน”

“ขอบใจเจ้ามากหนี่ว์เอ๋อร์”โหย่วเจียนยิ้มเอ็นดู

“รีบมานอนที่เตียงเถิดเจ้าค่ะ ประเดี๋ยวบ่าวเสี่ยวลี่นั่นจะมาแล้ว”เสียงของดรุณีน้อยอีกคนในห้องเอ่ยขึ้น นางกระโดดลงจากเตียง ปัดที่นอนเบาๆให้กันหนี่ว์ขึ้นไปนอนแทนที่

“ขอบใจเจ้ามากจินจู ที่ผ่านมาลำบากเจ้าแล้ว”

“มิได้ ข้าน้อยเป็นหนึ่งในกองทัพพยัคฆ์คำราม เรื่องนี้ก็ถือเป็นหน้าที่อย่างหนึ่งเจ้าค่ะ”จินจูที่แบมแบมเห็นในตอนนี้ หน้าตาเหมือนกันหนี่ว์แทบหาจุดต่างมิได้ เหตุเพราะนางปลอมตัวด้วยหน้ากาก ชินอ๋องปั้นนางให้เป็นสายลับพันหน้าของกองทัพ นอกจากนี้ยังรับหน้าที่ปลอมแปลงเป็นกันหนี่ว์ทุกคืนเดือนมืดด้วย

ส่วนหน้าตาแท้จริงของนางทำให้แบมแบมตกใจไม่น้อย นางหน้าตาเหมือนปาร์คจินยองคนรักของผู้กำกับเจบีไม่มีผิดเพี้ยน เดาเอาว่านี่อาจเป็นอดีตชาติของจินยองเช่นกัน

“เข้าใจแล้ว เช่นนั้นกลับดีๆนะ”

“เจ้าค่ะ ข้าน้อยลาท่านหญิงกันหนี่ว์”นางเอ่ยลาก่อนจะออกทางหน้าต่างนำหน้าโหย่วเจียนไป นางก็เป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่มีพลังปราณ ถ้าไม่ติดว่านางเป็นเด็กกำพร้าที่ท่านหมอหวังชุบเลี้ยงไว้ ป่านนี้นางอาจจะถูกรุมสู่ขอจากชายมากมายไปแล้ว

“พี่เองก็ต้องไปแล้ว รักษาตัวด้วย อีกสามวันพี่ว่างงานจะรีบมาหา”

“เจ้าค่ะ พี่ใหญ่อย่าลืมรักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าคะ”

“อืม”โหย่วเจียนพยักหน้า แล้วกระโจนหายไปอีกคน แบมแบมหาวด้วยความง่วงงุน ตลอดสี่ชั่วยามที่ชินอ๋องพิษกำเริบ เขาไม่ได้นอนเลย มัวแต่ดูดพลังไอเย็นตลอดเวลา

“คุ้มแหละน่า”แบมแบมพึมพำ ยอมให้ชินอ๋องกอดแค่ในคืนเดือนมืด ผ่านมาได้สามปี พลังปราณของเขาอยู่ในขั้นหกระดับต้น น้อยกว่าโหย่วเจียนเพียงหนึ่งขั้นเท่านั้น หากฝึกเองด้วยการนั่งสมาธิรวบรวมปราณและหลอมโอสถไม่แน่ว่าต้องใช้ระยะเวลาเกินเจ็ดปี ดังนั้นเขาจะไม่คิดเล็กคิดน้อย

ไม่คิดก็บ้าแล้ว!

“ไอ้แก่โรคจิต ไอ้แก่ลามก หนอย!ลูบเอวอยู่ได้ คอยดูเถอะขึ้นระดับเจ็ดเมื่อไหร่ จะปล่อยให้ทรมานให้ตาย ฮึ่มมมมม”แบมแบมหยิบหมอนขึ้นมาต่อยตีเมื่อนึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นได้

โดยส่วนใหญ่แบมแบมจะแกล้งหลับหนีการสนทนา จึงรู้ว่าชินอ๋องลอบกินเต้าหู้ตนไปไม่น้อย

อนิจจา...

เจ้าตัวไม่เคยรู้ว่าชินอ๋องลอบจูบหน้าผากทุกยามเหม่า เพราะก่อนจะถึงยามนั้นพิษของชินอ๋องลดลง และแบมแบมก็เพลียหลับไปเสียทุกที

 

 

 

มีอีบุควางขายใน MEB ค่ะ

ทรราชล่ารัก เล่ม 1

ทรราชล่ารัก เล่ม 1

Get it now


เล่มหนึ่งประกอบไปด้วยเนื้อหาตอนที่ 1-31

ตอนพิเศษ สาเหตุที่ไม่เคยสงสัย (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ ยอมรับหัวใจตัวเอง (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ กับผู้ที่ชอบลอบกัดไม่จำเป็นต้องสู้ซึ่งๆหน้า (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ วันพักผ่อนกับคู่หมั้นตัวน้อย (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ ฐานะที่แตกต่าง (โหย่วเจียน)
ตอนพิเศษ คนในความทรงจำ (ท่านหมอหวัง)
 

ทรราชล่ารัก เล่ม 2 (เล่มจบ)

ทรราชล่ารัก เล่ม 2 (เล่มจบ)

Get it now

เนื้อหาประกอบไปด้วยตอนที่ 32 - จบ
ตอนพิเศษ กาลกิณี (จินจู)
ตอนพิเศษ อดีตที่หวนคืน (หรงไจ้)
ตอนพิเศษ ในที่สุดก็ลงเอย (หรงไจ้)
ตอนพิเศษ ความรู้สึกของเจ้า (ไจ้ฟ่าน)
ตอนพิเศษ ง้อชินอ๋อง (แบมแบม)
ตอนพิเศษ กำเนิดพยานรักตัวน้อยๆ (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ บัลลังก์มังกรกับผู้ที่คู่ควร (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ ชีวิตคู่หลังสละบัลลังก์ (แบมแบม)

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 262 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

13,900 ความคิดเห็น

  1. #13789 1988yongsi (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2564 / 19:56
    โตเร็วทันใจชอบๆ
    #13,789
    0
  2. #13506 Luge鹿晗 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 15:32
    น้องงงงงงงงงงง😂อยากให้ชินอ๋องได้ยินความคิดน้องในใจจริงๆ😂
    #13,506
    0
  3. #13453 PMNP (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 21:58
    น้อนนนนนนนนนนน โอ๊ย เอ็นดู 55555555
    #13,453
    0
  4. #13450 MTBB_COLD_Tim (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 18:27

    อนิจจาเจ้าค่ะ555 ถ้าชินอ๋องได้ยินคงหน้าเขียวเหลืองแน่ๆ555 สู้ๆนะค่ะ
    #13,450
    0
  5. #12296 callushappiness (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 16:54
    นี่ไม่ใช่คู่กัดแต่เป็นคู่กันแล้ว
    #12,296
    0
  6. #12295 oil_sutinee (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 16:13

    น้องไม่กล้าทำร้ายพี่หลอกน่าา
    #12,295
    0
  7. #12294 B_milkyway (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 16:08
    บางทีก็สงสารโหย่วเจียนนะ555
    #12,294
    0
  8. #12293 pralsuwannasa (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 15:39

    กี๊ซเร็วทันใจ กำลังย้อนอ่านเลย555
    #12,293
    0
  9. #1308 momomyty7 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 21:37
    เป็นกำลังใจให้ค่ะ รอนะคะ
    #1,308
    0
  10. #1307 laynimpink (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 21:37
    ไรท์สู้ๆนะคะ รอเสมอ
    #1,307
    0
  11. #1306 Janriel (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 21:37
    รอไรท์เสมออออออ รักษาสุขภาพด้วยนะคะ^^
    #1,306
    0
  12. #1305 [Artom] (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 21:37
    เป็นกำลังใจนะไรท์ สู้ๆ จ้า นิยายสนุกมากชอบบบบบ
    #1,305
    0