[GOT7] ทรราชล่ารัก : ท่านต้วนผู้นั้นกำลังล่ารัก

ตอนที่ 18 : ตอนที่ 17 ท่านหญิงอันดับสาม (ช่วงแรก)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 39,114
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 297 ครั้ง
    19 พ.ค. 63

ร่างสูงของชายสูงศักดิ์สวมเสื้อตัวนอกสีดำปักลายพยัคฆ์คำรามด้วยดิ้นสีทอง ที่พ่อบ้านช่วยจัดการจัดเตรียมให้ หากแต่ใจนั้นหาได้อยู่กับเนื้อกับตัวไม่ ยังคงนึกถึงคำพูดของหลวงจีนที่ดั้นด้นไปหา

“สิ่งที่จะเปลี่ยนนางได้ คือความอดทนและหัวใจของเจ้าเท่านั้น”

หลวงจีนบอกกับเขาเพียงเท่านั้น ไม่ว่าถามสิ่งใดออกไป คำตอบที่ได้กลับมาคือความเงียบ เขายังไม่รู้ว่าเหตุใดนางจึงเกลียดเขา และผู้ที่จะไขความข้องใจของเขาได้คงมีแต่นางเท่านั้น

สำหรับเขาความสัมพันธ์ระหว่างคู่หมั้น เต็มไปด้วยความซับซ้อนและความยุ่งเหยิง คราแรกเจอกันนางช่วยชีวิตด้วยยาห้ามเลือด นับเป็นความประทับใจแรกพบ แม้ต่อมาพอนางรู้ว่าเขาเป็นใคร เกิดความชิงชังจนอยากปลิดชีพเขา ก็ยังเกลียดนางไม่ลง

ในทางกลับกันอยากรู้เหตุผล อยากปราบพยศ อยากทำให้เด็กผู้หญิงที่เขาเปรียบเป็น“นางมารตัวน้อย”กลายเป็นแมวตัวน้อยสยบและยอมออดอ้อนเขาบ้าง หากหลวงจีนบอกว่าต้องใช้ความอดทน เขาก็จะอดทน ส่วนหัวใจนั้นหากอีกสามปีนางสามารถสั่นคลอนหัวใจของเขาทั้งดวงได้ เขาก็จะให้นางเช่นกัน

“คู่แค้น...”

เขาอยากจะรู้เหมือนกันว่าจะสามารถทำลายคำๆนี้ได้หรือไม่...

“ชินอ๋อง พระองค์แน่ใจแล้วหรือว่าจะไปร่วมงานคืนนี้?”เสียงที่ดังขึ้นจากหน้าประตูทำให้ ชินอ๋องหลุดจากภวังค์หันกลับไปมองหน้าผู้ถาม

“เจียเอ่อร์ คืนนี้ฮ่องเต้รับสั่งให้จัดงานเลี้ยงเพื่อเป็นขวัญกำลังใจให้แก่แม่ทัพใหญ่ทั้งห้า ตัวเปิ่นหวางเองก็เป็นหนึ่งในนั้น หากไม่ไปร่วมเท่ากับเป็นการหักพระพักตร์ของฮ่องเต้ อีกทั้งยังเป็นการกระทำที่ไม่เห็นหัวแม่ทัพใหญ่อีกสี่ท่าน”

“ท่านหมอหวังคงกำลังกังวลถึงดวงจันทร์ในค่ำคืนนี้อยู่พ่ะย่ะค่ะ”เป็นโหย่วเจียนที่ยืนข้างพ่อบ้านพูดขึ้น ทำให้ชินอ๋องถอนหายใจเฮือกยาวออกมา ท่านหมอหวังเจียเอ่อร์ก็มีสีหน้าเป็นกังวล

“อย่าทรงลืม คืนนี้เป็นคืนเดือนมืด”

“เปิ่นหวางไม่ลืม และรู้ด้วยว่าเหตุใดเจ้าสี่ถึงได้เสนอให้ฮ่องเต้จัดงานคืนนี้”ชินอ๋องพูดเสียงนิ่ง ติดเย็นชาทำเอาผู้ด้อยอำนาจกว่ารู้สึกขนลุกอย่างช่วยไม่ได้

“องค์ชายสี่จงใจ”

“ใช่แล้ว เจ้าสี่คงตั้งใจเปิดโปงอาการของเปิ่นหวางต่อหน้าทุกคน ครานี้ฮ่องเต้จะไม่มีทางแต่งตั้งเปิ่นหวางเป็นไท่จื่อได้”ชินอ๋องไม่ได้ต้องการบัลลังก์เลยสักนิด แต่ที่ไม่คัดค้านและจะยอมรับหากฮ่องเต้แต่งตั้ง เป็นเพราะหลานชายของเขาในตอนนี้ล้วนไม่มีผู้ใดเหมาะสม

องค์ชายใหญ่เสเพล วันๆอยู่กับชายาและเหล่าอนุ ไม่สนใจศึกษาเล่าเรียน

องค์ชายรองใจอ่อนเกินไป แม้กระทั่งมดสักตัวก็ไม่กล้าฆ่า คนผู้นี้ไม่เด็ดขาด จะอยู่บนบัลลังก์ที่ตัดสินชี้เป็นชี้ตายได้อย่างไร

องค์ชายสามนั้นขี้ขลาด เนื่องด้วยมีความแตกต่างจากผู้อื่นในส่วนของสีผม ก็เอาแต่หมกตัวอยู่ในตำหนักไม่ออกมาในที่แจ้ง ไม่ดิ้นรนยืนหยัดต่อหน้าผู้อื่นอย่างสง่าผ่าเผย

ส่วนองค์ชายสี่นั้นมีความโลภมากเกินพอดี ความอยากของเขามากเกินจะมีเผื่อแผ่ให้ผู้อื่น คนๆนี้ขึ้นครองราชย์จะไม่มีจิตใจโอบอ้อมอารีต่อราษฎร ใครขวางผลประโยชน์ก็กำจัด เห็นได้จากการสมรู้ร่วมคิดกับตระกูลโจว ลอบสังหารอาแท้ๆของตัวเองเพื่อแย่งชิงตำแหน่งไท่จื่อ

เขาต้วนอี้เอิน แม้ยามนี้หากต้องรับตำแหน่งไท่จื่อก็แค่ชั่วคราวเท่านั้น เขาตั้งใจใช้ตนเองเป็นเป้าจากพวกกระหายทั้งหลายหันมาเล่นงานตน รอจนหลานชายรุ่นที่สอง องค์ชายเก้า องค์ชายสิบ องค์ชายสิบสอง องค์ชายสิบสาม เติบใหญ่อย่างปลอดภัย หากหนึ่งในนี้เหมาะสมเขายินดีออกจากตำแหน่งนี้

“องค์ชายสี่ร้ายกาจนัก ไม่เหลือทางให้พระองค์เดินเลย”

“เช่นนี้แล้วพระองค์จะทำอย่างไรพ่ะย่ะค่ะ”ท่านหมอหวังและโหย่วเจียนเป็นกังวล หมากกระดานนี้ไม่มีที่เดินอีกแล้ว

“เปิ่นหวางจะพยายามอดทนให้ได้มากที่สุด แล้วจะรีบปลีกตัวออกมา”ชินอ๋องยิ้มขื่นขมออกมา หากคืนนี้ไม่อาจทานทนความเจ็บปวดได้ เขาจะหลุดจากตำแหน่งว่าที่ไท่จื่อ ความวุ่นวายจะตามมา ฮ่องเต้จะถูกบีบให้เลือกองค์ชายที่มีความเหมาะสม รุ่นแรกทั้งสี่พระองค์ล้วนไม่เหมาะ รุ่นสองก็ยังเยาว์นัก ปีกไม่แข็งพอที่จะปกป้องตนเอง เกรงว่าหากถูกมองว่ามีโอกาสได้เป็นไท่จื่อ จะมีชีวิตรอดไม่ทันโต คิดแล้วปวดใจยิ่งนักราชวงศ์ต้วนกำลังจะถอยหลังเข้าสู่กลียุคแล้ว

 

ค่ำคืนนี้ท้องฟ้ามืดสนิท กระทั่งดาวสักดวงบนท้องฟ้าก็ไม่มีให้เห็น แบมแบมในชุดสีขาวปักลายนกยูงถอนหายใจเฮือกยาวออกมาเวลานี้เด็กสิบขวบควรนอนอยู่บ้านมิใช่หรือ?

อ๋อ...ลืมไป

เขาเป็นเด็กสิบขวบก็จริง แต่มีตำแหน่งคู่หมั้นชินอ๋องค้ำคออยู่ ไม่อาจนับรวมเป็นเด็กสิบขวบธรรมดาได้ จึงต้องมาร่วมงานเลี้ยงในวังหลวงเช่นที่เป็นอยู่

“เมื่อเจ้าเข้าไปด้านใน คงถูกเรียกไปนั่งข้างชินอ๋อง ทำตัวให้ดีเข้าใจหรือไม่?”ลู่จื้อเอ่ยขึ้นเมื่อลงจากรถม้าแล้วเดินมาถึงลานหน้าท้องพระโรงอันเป็นสถานที่จัดงาน

“เจ้าค่ะท่านพ่อ”ร่างเล็กรับคำอีกฝ่ายก็ยิ้มอย่างพึงพอใจ

“หงลู่จื้อกับฮูหยินรองม่านหลิว และบุตรีหงกันหนี่ว์ นางเป็นคู่หมั้นชินอ๋อง”ลู่จื้อหันไปแจ้งชื่อกับขันทีระดับกลางที่ทำหน้าที่ตรวจสอบแขกก่อนเข้างาน ที่จริงขันทีก็รู้อยู่แล้วว่าใครเป็นใคร เพียงแต่แจ้งกันไว้ให้พอเป็นพิธี

“ขอรับ เสี่ยวกงกงนำทาง”ขันทีระดับกลางผู้นั้นหันไปสั่งขันทีอีกคนที่อ่อนเยาว์กว่า

“เชิญทางนี้ขอรับ”ผู้ที่ถูกเรียกว่าเสี่ยวกงกงนำลู่จื้อผู้มีตำแหน่งรองเสนาบดีกรมโยธามานั่งแถวที่สาม อันเป็นแถวนั่งของขุนนางขั้นสาม โดยมีฮูหยินรองม่านหลิวนั่งข้างๆ ส่วนร่างเล็กถูกนำมาตรงที่ประทับของชินอ๋อง

“หนี่ว์เอ๋อร์”ฝ่ายชินอ๋องเห็นว่าคู่หมั้นตัวน้อยมาร่วมงานด้วยก็รู้สึกแปลกใจไม่น้อย งานนี้จัดเป็นงานสังสรรค์ยามค่ำคืน ผู้ที่ได้รับเชิญคือขุนนางขั้นหนึ่งถึงสามและฮูหยิน ไม่มีการเชิญบุตรชายบุตรสาวของขุนนางเหล่านั้น

“ถวายพระพรเพคะ ชินอ๋อง”

“คู่หมั้นของเปิ่นหวางทำตัวตามสบายเถิด”

“ขอบพระทัยเพคะ”

“อืม มานั่งข้างๆเปิ่นหวางเถิด”มาถึงยามนี้ชินอ๋องรู้แล้วว่า นี่คงเป็นอีกหนึ่งความจงใจขององค์ชายสี่ คงส่งเทียบเชิญนางให้มาร่วมงานในฐานะคู่หมั้นของเขา ให้มาเห็นความย่อยยับของเขาในค่ำคืนนี้

“ขอบพระทัยเพคะ”ร่างเล็กนั่งลงข้างๆชินอ๋อง แบมแบมลอบสอดส่องสายตาไปทั่ว ชื่นชมกับบรรยากาศงาน ก่อนจะหันกลับมาเห็นว่าชินอ๋องที่นั่งข้างๆกันกำมือตนเองแน่น เหมือนกำลังสะกดกลั้นอะไรบางอย่างเอาไว้

“เปิ่นหวางไม่เป็นอันใด คู่หมั้นตัวน้อยมิต้องเป็นกังวล”อยู่ๆอีกฝ่ายก็หันมาบอกเขา แบมแบมส่งยิ้มโง่งมไปให้ ในใจอดยอกย้อนไม่ได้

ละเมออยู่หรือ ใครจะเป็นห่วงศัตรูกัน?

ว่าแต่อาการของชินอ๋องนั้นดูแปลกๆ เขาไม่เห็นรู้มาก่อนว่ายอดนักรบอย่างชินอ๋องป่วยเป็น...

ป่วย...

แบมแบมฉุกคิดขึ้นมาได้ว่านี่อาจไม่ใช่อาการป่วย ดวงตากลมโตเหลือบขึ้นมองท้องฟ้ายามค่ำคืน เห็นความมืดมิดไร้ที่สิ้นสุดก็เข้าใจทันทีว่าชินอ๋องเป็นอะไร...

ที่แท้พิษเหมันต์กลืนกินกำลังเล่นงานชินอ๋องอยู่ ถามว่าแบมแบมเห็นใจไหม ตอบเลยว่าไม่ ใครกันเล่าจะเห็นใจศัตรู ยามนี้เขารู้สึกสะใจจนแทบจะห้ามยิ้มไม่อยู่เชียวล่ะ

“ฮ่องเต้ ฮองเฮา เสด็จจจจจจจ”เสียงขันทีขานขึ้นทุกอย่างก็หยุดชะงัก ก่อนที่ทุกคนจะถวายพระพรพร้อมกัน

“ถวายพระพรฝ่าบาท ขอพระองค์ทรงพระเจริญ หมื่นปี หมื่น หมื่นปี”

“ทุกคนตามสบายเถิด...”ฮ่องเต้รับสั่งให้ทุกคนทำตัวตามสบาย เหมือนกับครั้งที่แล้วไม่มีผิดเพี้ยน

“ขอบพระทัยฝ่าบาท”ทุกคนในงานกลับมานั่งกันตามสบายเช่นก่อนที่ฮ่องเต้เสด็จ

“งานในค่ำคืนนี้จัดขึ้นเพื่อแม่ทัพใหญ่ทั้งห้า ที่ทำงานหนักเพื่อแผ่นดินต้วนมาโดยตลอด ดื่ม...” ฮ่องเต้ยกจอกสุราขึ้น กวาดตามองแม่ทัพใหญ่ทุกคน และมาจบที่ชินอ๋องที่มีอีกตำแหน่งเป็นแม่ทัพใหญ่แห่งวังหลวง มีหน้าที่ยกทัพไปทุกทิศตามคำบัญชาของฮ่องเต้ ชินอ๋องรีบยกจอกสุราขึ้นเพื่อรับการดื่มที่ทรงเกียรติเช่นนี้

“เป็นเกียรติแก่กระหม่อม”ชินอ๋องกล่าวพร้อมกับแม่ทัพใหญ่อีกสี่ แบมแบมเห็นมือของชินอ๋องสั่นระริก แต่ผู้เป็นเจ้าของพยายามประคับประคองเอาไว้ สันกรามของชินอ๋องขบกันแน่นจนนูนขึ้น ทำเอารู้สึกหดหู่ในใจขึ้นมาอย่างประหลาด

ต้องสะใจสิ!

แม้จะคิดเช่นนั้น แต่ยามสายตาอ่อนโยนของชินอ๋องมอง แล้วพูดราวกับกำลังจะปลอบใจเขาว่า“เปิ่นหวางไม่เป็นไร”นั้น ความสะใจที่ควรบังเกิดขึ้นกลับเหือดแห้งไป

“ไม่สบายก็ไม่ควรฝืนพระองค์เอง” ร่างเล็กพูดเสียงเบาหวิวออกไปให้ได้ยินกันเพียงสองคน

“บางครั้งเราก็จำเป็นต้องฝืนตัวเองในสถานการณ์ที่ไม่อาจเลี่ยงมิใช่หรือ?”

“ไม่อาจเลี่ยง หรือไม่เลี่ยง ฮ่องเต้ทรงโปรดพระองค์อยู่แล้ว ไม่ร่วมงานสักงาน ไม่อาจกล่าวว่าตำหนิใดๆพระองค์”ร่างเล็กพูดไปอย่างใจคิด แต่กลับโดนชินอ๋องบีบจมูกกลับมา

“สิทธิพิเศษ ใช่ว่าเราควรใช้เสมอไป ต้องรู้ว่าเมื่อใดควรและไม่ควร เข้าใจหรือไม่คู่หมั้นตัวน้อย”

“หม่อมฉันทราบแล้วเพคะ ปล่อยจมูกหม่อมฉันเถิด”

“เปิ่นหวางขอโทษ เจ็บมากหรือไม่?”

“มากเพคะ”ที่จริงไม่เจ็บเลย แต่สำออยให้ชินอ๋องรู้สึกผิดไปอย่างนั้น

“คลายเจ็บลงหรือไม่”ชินอ๋องใช้ปลายนิ้วไล้จมูกเล็กเบาๆอย่างทะนุถนอม แบมแบมรู้สึกเหมือนมีก้อนอะไรมาจุกที่คอ ก่อนจะพยักหน้ารัวๆออกไป

“เพคะ”

“หงกันหนี่ว์ เจ้าออกมาบรรเลงเพลงให้เจิ้นฟังสักเพลงได้หรือไม่?”ฮ่องเต้เอ่ยขึ้น ทำให้การสนทนาระหว่างคู่หมั้นจบลง

“นับเป็นเกียรติสูงสุดของหม่อมฉันยิ่งนักเพคะ”ร่างเล็กลุกขึ้นจากที่นั่ง ที่จริงคาดการณ์เอาไว้อยู่แล้วว่าอาจถูกเรียกให้บรรเลงเพลงต่อหน้าพระพักตร์ จึงเตรียมกู่เจิงมาด้วย

“อ่า...หงส์คร่ำครวญ”ฮ่องเต้มองกู่เจิงที่อยู่ตรงหน้ากันหนี่ว์ผู้เป็นคู่หมั้นของอนุชาแล้วพึมพำออกมา

“กู่เจิงที่ดีที่สุดสมควรอยู่กับมือหนึ่ง พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท”ชินอ๋องเอ่ยขึ้น ที่จริงกู่เจิงตัวนี้เป็นของพระมารดาของทั้งสองพระองค์ พระมารดาเอ่ยมอบให้ชินอ๋องเป็นของดูต่างหน้า

“นับว่าเป็นการตัดสินใจได้ถูกต้อง”ฮ่องเต้ไม่มีความขุ่นเคืองใจใดๆ ยิ้มยินดีที่กู่เจิงของพระมารดาได้อยู่กับผู้ที่คู่ควร ณ เวลานี้ ทุกคนรู้แล้วว่า หงกันหนี่ว์นั้นเป็นที่โปรดปรานของฮ่องเต้กับชินอ๋องมากเพียงใด

“ตึ้ง....ตึ้งงงงง”เสียงดนตรีดังขึ้น เพลงที่ร่างเล็กเล่นยังคงเป็นเพลงสายลมหวนดั่งครั้งแรก ไม่มีใครรู้สึกตะขิดตะขวงใจที่เล่นเพลงซ้ำกับครั้งก่อน ในทางกลับกันผู้คนกลับเคลิบเคลิ้มทั้งงาน

โดยเฉพาะฮ่องเต้ เขาตกอยู่ในหลุมลึกที่ไม่อาจตะกายขึ้นมาได้ ในใจถูกสั่นคลอน ความรู้สึกรักเอ็นดูเกิดขึ้นในใจ ดวงตายามทอดมองหงกันหนี่ว์ไม่ต่างจากนางเป็นธิดาในสายเลือด หนำซ้ำยังยกตนขึ้นเป็นบิดานางลับๆในใจ

ส่วนชินอ๋อง ก่อนหน้านั้นเกือบจะทานทนกับพิษในร่างกายที่ปะทุขึ้นมาไม่ไหว ทว่า...ยามได้ยินเสียงเพลงนี้ขับกล่อม ในใจกลับอบอุ่น ความว้าวุ่นทุรนทุรายในใจสงบลง ความเจ็บปวดประดุจได้รับการเยียวยา

“ติ้งงงงงง...”เมื่อเสียงเพลงจบลง ทุกคนยังคงนิ่งค้างเหมือนๆกับครั้งแรกที่ได้ฟังเขาเล่นไม่มีผิด

“อะแฮ่ม...แค่ก แค่ก”แบมแบมแสร้งไอเรียกสติทุกคน

“ดียิ่ง!หงกันหนี่ว์รับราชโองการ!”ฮ่องเต้ที่สติกลับคืนมาประกาศกร้าว แบมแบมแทบตั้งตัวไม่ทัน

“หงกันหนี่ว์รับราชโองการเพคะ”

“หงกันหนี่ว์เพียบพร้อมมากด้วยความสามารถ เจิ้นเห็นสมควรแต่งตั้งให้นางเป็นท่านหญิงอันดับสาม มีผลตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป”สุรเสียงของฮ่องเต้ทำให้ทุกคนตกใจไม่น้อย โดยเฉพาะตัวแบมแบมเอง แม้จะไม่ใช่ท่านหญิงอันดับหนึ่ง แต่ในยามนี้เขามีศักดิ์เทียบเท่าธิดาของอ๋อง รองจากธิดาของผู้มียศเป็นชินอ๋อง และจวิ้นอ๋อง แม้ไม่ถึงขั้นใช้คำราชาศัพท์ด้วย แต่ผู้ที่ไม่ใช่เชื้อพระวงศ์ต้องให้ความเคารพส่วนหนึ่ง กระทั่งเสนาบดี อัครเสนาบดี ยังต้องคำนับยามพบหน้า นับเป็นตำแหน่งที่มีเกียรติ ผู้ที่ได้รับการแต่งตั้งนี้จะเป็นหญิงที่มีค่ามากขึ้น ในเนื้อเรื่องซีรีส์ตอนท้ายๆลู่เซียนก็ได้รับการแต่งตั้งเช่นกัน เพราะเช่นนั้นนางจึงถูกมองว่าเหมาะสมกับองค์ชายสามที่กลายเป็นไท่จื่อ ทั้งๆที่ไท่จื่อแต่งกันหนี่ว์เป็นชายาแล้ว

“เป็นพระมหากรุณาธิคุณ ขอพระองค์ทรงพระเจริญ หมื่นปี หมื่น หมื่นปีเพคะ”

“ดียิ่ง เจ้ายังเยาว์นัก โอกาสที่จะเลื่อนขึ้นเป็นท่านหญิงอันดับสอง อันดับหนึ่งยังมีหมั่นเพียรเข้าล่ะ”

“ขอบพระทัยเพคะฝ่าบาท”แบมแบมย่อกายขอบพระทัย จากนั้นก็ถอยฉากออกมาจากกลางลานให้การแสดงชุดต่อมาทำการแสดง

 

 

 

มีอีบุควางขายใน MEB ค่ะ

ทรราชล่ารัก เล่ม 1

ทรราชล่ารัก เล่ม 1

Get it now


เล่มหนึ่งประกอบไปด้วยเนื้อหาตอนที่ 1-31

ตอนพิเศษ สาเหตุที่ไม่เคยสงสัย (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ ยอมรับหัวใจตัวเอง (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ กับผู้ที่ชอบลอบกัดไม่จำเป็นต้องสู้ซึ่งๆหน้า (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ วันพักผ่อนกับคู่หมั้นตัวน้อย (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ ฐานะที่แตกต่าง (โหย่วเจียน)
ตอนพิเศษ คนในความทรงจำ (ท่านหมอหวัง)
 

ทรราชล่ารัก เล่ม 2 (เล่มจบ)

ทรราชล่ารัก เล่ม 2 (เล่มจบ)

Get it now

เนื้อหาประกอบไปด้วยตอนที่ 32 - จบ
ตอนพิเศษ กาลกิณี (จินจู)
ตอนพิเศษ อดีตที่หวนคืน (หรงไจ้)
ตอนพิเศษ ในที่สุดก็ลงเอย (หรงไจ้)
ตอนพิเศษ ความรู้สึกของเจ้า (ไจ้ฟ่าน)
ตอนพิเศษ ง้อชินอ๋อง (แบมแบม)
ตอนพิเศษ กำเนิดพยานรักตัวน้อยๆ (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ บัลลังก์มังกรกับผู้ที่คู่ควร (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ ชีวิตคู่หลังสละบัลลังก์ (แบมแบม)

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 297 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

13,900 ความคิดเห็น

  1. #13787 1988yongsi (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2564 / 19:33
    น้องช่วยพี่อ๋องหน่อยสงสาร
    #13,787
    0
  2. #13568 Moo.chompoo (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 19:12
    โอ๋ๆจากตัวซวยกลายเป็นลูกรัก5555
    #13,568
    0
  3. #13442 NNNNNNNNK (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 03:14
    ไม่มีใครน้อยหน้าใครเลยค่าาาา
    #13,442
    0
  4. #12249 Bloody Empress (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 08:11
    อ่านกี่รอบก็ยังสนุกทุกรอบบ
    #12,249
    0
  5. #12248 Kamonnet223 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 08:10
    รอค่าาสนุกมากก
    #12,248
    0
  6. #12247 Num9o (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 08:09

    ท่านหญิงสามเเล้ว
    #12,247
    0
  7. #938 F A R | N E A R (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 21:38
    ชินอ๋องงงงง โว้ย 5555 หมั่นไส้ท่านอ๋อง หนูจะโดนลงอาญามั้ยคะเนี่ย
    #938
    0
  8. #937 PPPLOEN (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 21:37
    ชินอ๋องหลอกเด็กอีกแล้ว
    #937
    0
  9. #936 kanyalakPANG (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 21:37
    รอจ้าา
    #936
    0