[GOT7] ทรราชล่ารัก : ท่านต้วนผู้นั้นกำลังล่ารัก

ตอนที่ 17 : ตอนที่ 16 เนื้อคู่คู่แค้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 37,877
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 323 ครั้ง
    15 พ.ค. 63

ร่างเล็กมองตามสหายและพี่ชาย ริมฝีปากอิ่มคลี่ยิ้ม รู้สึกว่าทั้งคู่น่ารักน่าชัง ผู้หญิงมักโตไวอยู่แล้ว ห่างกันเพียงเท่านี้ไม่ถือว่าน่าเกลียด ผิดกับชินอ๋องกับกันหนี่ว์ ห่างกันจนแทบเป็นพ่อลูกได้!

“พี่ใหญ่กับองค์หญิงห่างกันกี่ปีเพคะ?” แบมแบมเอ่ยถามขึ้น

“น่าจะเจ็ดปี” ชินอ๋องตอบ ดวงตาคมมองริมฝีปากอิ่ม ที่บางครั้งขยับถาม บางครั้งคลี่ยิ้ม รู้สึกหมั่นเขี้ยวยิ่งนัก พยายามอย่างยิ่งที่จะไม่แกล้งเขี่ยริมฝีปากของนาง

“เจ็ดปีก็เหมือนพี่กับน้องเลยนะเพคะ ส่วนเรา...ฮิฮิ เหมือนบิดากับบุตรสาว” แบมแบมพูดน้ำเสียงใส พร้อมส่งยิ้มโง่งมเหมือนเด็กไม่คิดสิ่งใดลึกซึ้ง

นางมารน้อย!

ชินอ๋องนึกปรามาสนางในใจ รอยยิ้มโง่งมเช่นนี้ วันแรกที่เจอกันนางส่งให้หลังยกก้อนหินจะทุบหัว มีหรือยามนี้นางจะไม่คิดสิ่งใดยามพูดออกมา

“อย่าได้กลัวเกรง เราสองเหมือนบิดากับลูกแค่ยามนี้เท่านั้น เมื่อเจ้าโตขึ้น เราจะดูเหมาะสมกันเอง”

“แต่ชินอ๋องแก่กว่าหม่อมฉันสิบสี่ปีนะเพคะ เกรงว่าหม่อมฉันโต พระองค์ก็...”

“ปากคอเราะร้าย... ยามเจ้าโตเปิ่นหวางก็ยังเหมือนเดิม พลังปราณขั้นสิบ ร่างกายชะลอการโรยรา ฉะนั้นคู่หมั้นตัวน้อย เจ้าจะไม่อับอายที่หมั้นและแต่งงานกับเปิ่นหวางแน่นอน” ชินอ๋องพูดถึงพลังปราณของตนขึ้นมา ตามเนื้อเรื่องแม้ชินอ๋องจะไม่ได้เป็นพระเอก ไม่ได้เป็นพระรอง แต่ก็เป็นตัวประกอบสำคัญ หนุ่มแน่นไม่แก่ มีความแข็งแกร่ง มีปราณธาตุสองสายคือธาตุไฟและลม พระเอกนางเอกพลาดท่าเมื่อใด ก็ได้ชินอ๋องเป็นผู้พลิกสถานการณ์ให้เสมอ

“เพคะ” แบมแบมพยักหน้ารับเบาๆ ชินอ๋องหยิบผลไม้ที่วางบนโต๊ะขึ้นมาป้อน เขาไม่อยากกิน จึงพยายามเบี่ยงหน้าหนี

“ไม่กินเปิ่นหวางไม่ปล่อยนะ”

“ง่ำ..” พอโดนยื่นคำขาด ร่างเล็กก็อ้าปากกินผลไม้ที่ชินอ๋องป้อน แต่หลายคำแล้วก็ไม่ถูกปล่อยเสียที

“องค์ชายสามเสด็จจจจจ” เสียงประกาศดังลั่น ทำให้ร่างเล็กสะดุ้ง ชินอ๋องเอามือลูบหลังปลอบเบาๆ ก่อนจะอุ้มลงจากตักให้นั่งเก้าอี้ข้างๆ

“ขอบพระทัยเพคะ จริงๆหม่อมฉันก็ลุกมานั่งเองได้” แบมแบมโล่งอก อย่างน้อยชินอ๋องก็ยังรู้จักไว้หน้าตน

“เปิ่นหวางอุ้มเจ้าขึ้นมาย่อมต้องรับผิดชอบสิ”

“เพคะ” แบมแบมส่งยิ้มโง่งมให้อีกตามเคย ทั้งที่ในใจอยากเบะปากใส่ เรื่องหลอกเด็กคงเป็นงานถนัดของชินอ๋อง

จากนั้นก็เลิกสนใจชินอ๋อง หันไปสนใจองค์ชายสามที่กำลังเข้ามาแทน

“เสด็จอา...” องค์ชายสามที่เสด็จเข้ามาในเก๋ง ค่อนข้างแปลกใจที่เห็นชินอ๋องอยู่ที่นี่ด้วย

“วันนี้ออกมาจากตำหนักเสียไกลเลยนะเจ้าสาม”

“เสด็จอาล้อหลานเล่นแล้ว เอ่อ ถวายพระพรเสด็จอาพ่ะย่ะค่ะ”

“ไม่ต้องมากพิธี นี่หงกันหนี่ว์คู่หมั้นของอา เจ้าคงคุ้นหน้าอยู่บ้าง” ชินอ๋องเอ่ยแนะนำ แบมแบมลงจากเก้าอี้แล้วย่อกายถวายพระพรองค์ชายสาม

“ถวายพระพรเพคะ”

“อย่ามากพิธี พอดีเปิ่นหวางได้ยินว่าเจ้ามาหาซือเอ๋อร์จึงตามมา หวังว่าจะได้มีโอกาสฟังเจ้าเล่นกู่เจิงอีกสักครั้ง”

“ต้วนอี้เหวิน หงกันหนี่ว์เป็นคู่หมั้นของอาเจ้า เจ้าพูดเหมือนจะให้นางเล่นกู่เจิงให้เจ้าฟัง อาเห็นว่าไม่เหมาะ” อยู่ๆบรรยากาศเต็มไปด้วยความกดดัน องค์ชายสามรู้ดีว่าผู้เป็นอาไม่พอใจ ถึงขั้นเรียกเขาด้วยชื่อจริงๆแทน “เจ้าสาม” เช่นทุกครั้ง

“หลานขออภัยที่ล่วงเกินเสด็จอาโดยไม่ทันคิดพ่ะย่ะค่ะ”

“คราวหลังคิดให้รอบคอบ แม้นางจะเด็ก แต่นางเป็นคู่หมั้นของอา และจะเป็นอาสะใภ้เจ้าในอนาคต ไม่ใช่หญิงจะมาให้ความสำราญใดๆกับเจ้า”

“พ่ะย่ะค่ะ หลานจะจดจำไว้” องค์ชายสามรับคำใบหน้าเศร้าหมอง ทำให้แบมแบมนึกถึงคำพูดของชินอ๋องในวันงานชมเหลียนฮวา

ใช้ความน่าสงสารเรียกร้องโน่นนี่นั่น

พระเอกนางเอกเหมือนกันเช่นนี้ คงเรียกได้ว่าเนื้อคู่สินะ

จะว่าไปองค์ชายสามพระเอกของเรื่อง หากไม่มีวิญญาณต่ำช้าในร่างกันหนี่ว์คอยส่งเสริมให้ได้เป็นไท่จื่อ ก็เป็นเพียงองค์ชายที่ถูกลืม ไร้คนสนใจอย่างสิ้นเชิง

แต่ถ้าถามว่าแบมแบมสนใจอยากช่วยไหม บอกเลยว่าไม่!

ในเนื้อเรื่องทุกคนคิดไปทางเดียวกันว่ากันหนี่ว์ร้ายกาจบ้ายึดติดไม่ปล่อยวาง ทั้งๆที่พระเอกไม่รัก ไยไม่คิดกลับกันว่ากันหนี่ว์ทุ่มเทเพื่อองค์ชายสามไปมากขนาดไหน ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนได้มาเพราะนาง แม้ไม่รักก็สมควรวางนางไว้บนหิ้ง ให้เกียรตินาง ไม่ใช่ถีบหัวส่ง คนอย่างองค์ชายสามสมควรเรียกได้ว่าเนรคุณ ฉะนั้นแบมแบมจะไม่ลดตัวลงไปคบค้าสมาคมด้วย

“แล้วนี่เจ้าจะกลับตำหนักของเจ้า เลยหรือไม่” ชินอ๋องถามแต่ดูเหมือนกับกำลังไล่ทางอ้อม ทำให้องค์ชายสามวางสีหน้าไม่ถูก

“เอ่อ...”

ก่อนที่บรรยากาศจะน่าอึดอัดไปมากกว่านี้ ในหมู่นางกำนัลก็ส่งเสียงร้องตกใจขึ้น!

“ผู้ติดตามคุณหนูหงกันหนี่ว์เป็นลม!”

“ลู่เซียน!” แบมแบมผุดลุกขึ้นไปดูน้องสาว ก็เห็นว่าลู่เซียน นอนตัวอ่อนอยู่ในอ้อมแขนของนางกำนัลผู้หนึ่ง

“นางเป็นลมเช่นนั้นหรือ?” ชินอ๋องลุกขึ้นตามคู่หมั้นตัวน้อยมา เห็นว่าผู้ติดตามของนางเป็นเพียงเด็กอายุรุ่นราวคราวเดียวกันจึงรู้ได้ทันทีว่าเป็นพี่น้องของนาง

“เพคะ นางคนยืนนานเกินไป” นางกำนัลผู้หนึ่งตอบ แบมแบมเพ่งพิศใบหน้าของน้องสาวแล้วเห็นว่า ไม่ซีดเซียวไม่มีเหงื่อ เดาเอาว่านางคงกำลังแสดงงิ้วเรียกร้องความสนใจ

“อืม ขันทีผู้นั้นอุ้มนางไปหาหมอที่หอแพทย์หลวงแล้วกัน” ชินอ๋องสั่ง ขันทีผู้นั้นกำลังจะทำตาม ทว่า...ลู่เซียนปรือตาขึ้นเสียก่อน

“พี่สี่...” นางพึมพำเรียกเขา

“เป็นอย่างไรบ้าง?”

“ไม่เป็นไรแล้วเจ้าค่ะ ข้าแค่ยืนนานเกินไป”

“เช่นนั้นเข้าไปนั่งที่เก๋งด้วยกันดีหรือไม่เล่า?” แบมแบมยื่นสิ่งที่นางต้องการให้ แม้ในใจไม่อยากทำ แต่ก็เกรงว่าจะดูเป็นพี่สาวที่ไร้น้ำใจในสายตาของผู้อื่น

“แต่องค์หญิงให้ข้าอยู่ในฐานะบ่าว” นางพูดเบาเบาสายตาของนางเศร้าสร้อยน้อยเนื้อต่ำใจ และนั่นส่งผลให้แบมแบมรู้สึกชิงชังน้องสาวคนนี้ขึ้นมา นางเอานิสัยที่บ้านมาใช้ในวังหลวงเสียแล้ว ทำตัวน่าสงสาร และโยนความร้ายกาจให้ผู้อื่น

“เรื่องนั้นเจ้า...”

“ในเมื่อซือเอ๋อร์ให้เจ้าอยู่ในตำแหน่งนั้น ก็จงอยู่เช่นนั้น” ชินอ๋องชิงพูดขึ้น ร่างเล็กขมวดคิ้วเข้าหากัน มิใช่ว่าชินอ๋องจะต้องเมตตาเอ็นดูลู่เซียนหรอกหรือ แต่นี่ดูไร้เยื่อใยแววตาขุ่นเคืองเสียนี่

“เสด็จอา นางเรียกคุณหนูหงว่าพี่สี่ นางคงเป็นน้องสาวของคุณหนูหง อย่างไรเสียควรรักษาน้ำใจคุณหนูหง” องค์ชายสามขัดขึ้น

“เช่นนั้นอายกให้เจ้าดูแล” ชินอ๋องโยนให้ง่ายๆ ลู่เซียนจึงปรายตามองมาทางองค์ชายสาม

“กรี๊ดดด” ไม่มีฉากแรกพบสบตาเหมือนในซีรีส์ หากแต่กรีดร้องออกมา และมององค์ชายสามด้วยสายตาหวาดกลัว

“เจ้าเป็นอะไรไปเซียนเอ๋อร์?” แบมแบมเอ่ยถาม

“เขามีผมสีเงิน เขา...”

“อย่าเสียมารยาท นี่องค์ชายสาม” แบมแบมตำหนิออกไป แต่ลู่เซียนยังมององค์ชายสามด้วยสายตาหวาดกลัว ปนรังเกียจนิดๆ

 ทำให้ต้องนึกย้อนกลับไปทบทวนเนื้อเรื่องในซีรีส์ จะว่าไปองค์ชายสามกับลู่เซียนรักกันหลังจากที่กันหนี่ว์สมรสกับองค์ชายสาม หลังจากที่กันหนี่ว์รักษาองค์ชายสามหายเป็นปกติจนได้รับตำแหน่งไท่จื่อ นี่มิเท่ากับว่าลู่เซียนลงสนามรักเพราะอยากช่วงชิงตำแหน่งชายาของไท่จื่อจากพี่สาวหรอกหรือ?

“ขออภัยองค์ชายสามเพคะ”

“เราไม่ถือสา เสด็จอาให้นางกำนัลดูแลนางเถิด หลานเพิ่งนึกได้ว่ามีธุระ” องค์ชายสามหลีกเลี่ยงคงเป็นเพราะอ่านแววตาของลู่เซียนออก แบมแบมนึกขำในใจ ดูท่าชะตาของบางคนเปลี่ยน เพราะเขาเล่นนอกบท แต่เขาไม่สนใจ ขอแค่ชะตาน่าอนาจไม่เกิดกับเขาเป็นพอแล้ว

“เช่นนั้นพวกเจ้าพานางไปพบหมอหลวง เมื่ออาการดีขึ้นให้พาไปส่งบ้านของนาง”

“พี่สี่ข้ามาพร้อมท่าน” ลู่เซียนเอ่ยอย่างระโหยโรยแรง นางแกล้งเป็นลมจะไปหาหมอหลวงตามที่ชินอ๋องสั่งก็กลัวจะถูกจับได้ขึ้นมา

“ทำตามที่ชินอ๋องสั่งเถิด ควรให้หมอหลวงช่วยดูอาการเจ้า” ไม่เพียงไม่ช่วยเหลือ ยังสนับสนุนคำสั่งของชินอ๋อง ลู่เซียนสมควรเผชิญกับความหวาดกลัวในใจเสียบ้าง

“เจ้ากลับไปก่อนก็ไม่เป็นไร พี่สาวเจ้าเปิ่นหวางจะไปส่งเอง พวกเจ้าอย่ามัวรีรอ พานางไปพบหมอหลวง” ประโยคหลังชินอ๋องหันไปสั่งขันที ลู่เซียนจึงถูกอุ้มห่างออกไป โดยที่นางไม่มีสิทธิ์คัดค้านได้อีก

ยามนี้จึงกลายเป็นว่าที่เก๋งมีเพียงชินอ๋องกับร่างเล็กตามลำพัง ส่วนนางกำนัลรับใช้ก็เหลือเพียงสองคนยืนห่างอยู่นอกเก๋ง

ดวงตากลมโตลอบมองชินอ๋องแล้วครุ่นคิด ในซีรีส์ชินอ๋องจะเป็นชายนิ่งเงียบไร้สีหน้าความรู้สึก แต่กับลู่เซียนจะยิ้มง่ายเอ็นดู มีกลั่นแกล้งบ้างเล็กน้อย มักเข้าข้างนางจนบางครั้งก็ดูลำเอียงอย่างเห็นได้ชัด แค่เพียงเพราะลู่เซียนไม่ได้มางานชมเหลียนฮวา ไม่ได้เล่นพิณเพลงสายลมหวน ชินอ๋องกลับแตกต่างจากในซีรีส์ได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ?

หรือว่าชะตาระหว่างเขากับชินอ๋องจะเปลี่ยนไปแล้ว?

อาจใช่และอาจจะไม่ใช่...

เมื่อสรุปได้เช่นนั้นก็ยกน้ำชาขึ้นมาจิบทำใจให้สงบลง คำเตือนของเทพโชคชะตายังอยู่ แม้จะกลายเป็นคนดี แต่ผู้อื่นที่มุ่งร้ายไม่ได้เปลี่ยนไปเสียทุกคน ตราบใดที่เหตุการณ์ในถ้ำยังมาไม่ถึงและยังไม่ผ่านไป ก็ไม่อาจไว้วางใจชินอ๋องได้ ชินอ๋องยังอยู่ในฐานะศัตรูเหมือนๆกับอนุมี่เหรินและเสี่ยวลี่

“นึกขึ้นมาได้ เปิ่นหวางมีเรื่องเจรจากับเจ้าเรื่องหนึ่ง” ชินอ๋องพูดทำลายความเงียบ

“เรื่องอันใดหรือเพคะ?”

“ย่อมเป็นเรื่องเพลงที่เจ้าเล่นให้เปิ่นหวางฟัง” คำตอบทำให้ร่างเล็กใจกระตุก

“พระองค์ทรงทราบแล้วว่าเป็นเพลงอะไร?”

“ยัง แต่โหย่วเจียนคุกเข่าขอความเมตตาจากเปิ่นหวาง เปิ่นหวางจึงเดาออกว่าไม่ใช่บทเพลงที่ดีนัก” คำพูดนั้นทำให้ร่างเล็กตาโตด้วยความตกใจ เขาลืมไปได้อย่างไรว่าถ้าหากล่วงเกินชินอ๋องหนักเกินไป โหย่วเจียนอาจจะมีภัยไปด้วย

“พระองค์คงไม่ลงอาญาพี่ใหญ่เพียงเพราะหม่อมฉันเล่นเพลงไม่ดีถวายใช่หรือไม่เพคะ?”

“ก็ไม่แน่ แต่ให้เลือกระหว่างลงโทษเจ้า กับโหย่วเจียน เปิ่นหวางลงโทษโหย่วเจียนดีกว่า” ชินอ๋องมองร่างเล็กตรงหน้าแล้วกระตุกยิ้มที่มุมปากอย่างผู้ที่เหนือกว่า เรื่องจับจุดอ่อนมันก็ไม่ได้ยากเกินไปสำหรับคนที่ผ่านอะไรมาเยอะ มองออกว่าสองพี่น้องโหย่วเจียนกับกันหนี่ว์ให้ความสำคัญต่อกันเหนือพี่น้องคนอื่นๆ

“พี่ใหญ่ไม่เกี่ยวนะเพคะ!” และมันก็ได้ผล คู่หมั้นตัวน้อยติดกับเข้าให้แล้ว

“เกี่ยวสิ โหย่วเจียนสอนน้องไม่ดี น้องของมันจึงไม่รู้ว่าสิ่งใดควรทำไม่สมควรทำ เปิ่นหวางจะส่งมันไปอยู่ชายแดนสักสามปี เจ้าเห็นเป็นอย่างไรคู่หมั้นตัวน้อย” พอชินอ๋องพูดถึงชายแดนขึ้นมา ร่างเล็กก็ใจหายวูบ มองไปทางพี่ชายตนและสหายเดินเล่นด้วยกันอยู่ลิบๆตาแล้วรู้สึกใจคอไม่ดีขึ้นมา

“พระองค์คงไม่ทำจริงๆหรอก”

“สิ่งใดทำให้เจ้ามั่นใจเช่นนั้น?” ชินอ๋องถามแววตาเยือกเย็นลง ร่างเล็กสูญเสียความมั่นใจ ทุกวันนี้โหย่วเจียนออกจากบ้านมาก็จริง แต่ยังมีลอบแวะเวียนมาหา ได้เจอหน้ากันบ้างตามโอกาส ถ้าถูกส่งไปไกลจริงๆเขาคงหมดที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ

“อย่าลงโทษพี่ใหญ่เลยเพคะ อย่าส่งพี่ใหญ่ไปชายแดนเลย” แบมแบมไม่รู้ตัวว่าเขาทำหน้าตาอย่างไรออกไป มารู้ตัวอีกที ร่างกายเล็กๆของตนก็มาอยู่บนตักของชายสูงศักดิ์ผู้นี้เสียแล้ว

“หากเจ้าสารภาพผิด เปิ่นหวางจะลดโทษให้กึ่งหนึ่ง” ชินอ๋องเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง เห็นแววตาที่ฉ่ำไปด้วยหยาดน้ำตาของนางมารตัวน้อยแล้วใจอ่อนขึ้นมาเสียดื้อๆ

“สิ้นกลิ่นบุปผา...”

“หืม?”

“หม่อมฉันเล่นเพลงสิ้นกลิ่นบุปผา” แบมแบมสารภาพออกไป จะดิ้นลงจากตักของชินอ๋องก็ทำไม่ได้ เกรงว่าจะทำให้อีกฝ่ายไม่พอใจจนพาลไปลงโทษพี่ชายตนขึ้นมา

ชินอ๋องไม่ใช่คนดี!

นั่นคือสิ่งที่แบมแบมสรุปในใจ คนดีที่ไหนจะขู่เด็กตัวเล็กๆเช่นกันหนี่ว์!

“แล้วความหมายของเพลงเล่า?” ชินอ๋องถามต่อ เขาไม่ได้ใส่ใจเรื่องบทเพลงนัก นอกจากเพลงสายลมหวนที่พระมารดาเล่นก่อนสิ้นพระชนม์ ก็เรียกได้ว่าไม่รู้จักเพลงอื่นเลย!

“เอ่อ...ความหมายของมันคือ...” แบมแบมจำยอมบอกความหมายออกไป ชินอ๋องหน้าเขียวหน้าเหลือง อยากโกรธร่างเล็กบนตักยิ่งนัก แต่พอสบตากับแววตาที่ฉ่ำไปด้วยหยาดน้ำตาแล้วก็โกรธไม่ลง!

“เจ้าทำกับเปิ่นหวางถึงเพียงนี้ เปิ่นหวางไม่สมควรลงโทษเจ้าเช่นนั้นหรือ?”

“ลงโทษหม่อมฉันได้ แต่กับพี่ใหญ่...” ร่างเล็กต่อรอง ชินอ๋องมองนางด้วยแววตาระอาอ่อนใจ

“เปิ่นหวางทำสิ่งใดผิดหรือ ไยคู่หมั้นตัวน้อยถึงได้ชิงชังเปิ่นหวางนัก” ชินอ๋องถามขึ้น ร่างเล็กเม้มริมฝีปากเข้าหากันก่อนจะตอบ

“ไม่ได้ทำเพคะ”

โป้ปด

ชินอ๋องกล่าวต่อว่าในใจ บอกว่าเขาไม่ได้ทำ แต่ไยวูบหนึ่งแววตาเต็มไปด้วยความแค้นและชิงชังเล่า

หรือจะเป็นเรื่องราวในชาติก่อนนางตามมาเอาคืน!?

ชินอ๋องคิดไร้สาระขึ้นมา แต่แล้วด้วยความคิดนั้นก็ทำให้หันไปมองใบหน้าไร้เดียงสาของคู่หมั้นตัวน้อย นึกถึงเหตุการณ์เก่าก่อนขึ้นมาได้

ก่อนฮ่องเต้จะขึ้นครองราชย์ หลวงจีนมากตบะได้ทำนายทายทักเขากับฮ่องเต้เอาไว้ว่า สองพี่น้องล้วนมีกรรม คนพี่มีบุตรแย่งชิงอำนาจ คนน้องเนื้อคู่เป็นคู่แค้นหวนกลับมาหักหาญน้ำใจ

 มิใช่ว่านางเป็นเนื้อคู่ที่เป็นคู่แค้นดั่งคำทำนาย!

“เฮ้อออ...เอาเถิด ไม่ได้ทำก็ไม่ได้ทำ ส่วนเรื่องลงโทษ เปิ่นหวางจะลงโทษเจ้า ไม่ลงโทษโหย่วเจียนก็แล้วกัน” ชินอ๋องถอนหายใจ

“เพคะ พระองค์จะลงโทษสิ่งใดหม่อมฉัน” แบมแบมคลี่ยิ้มดีใจออกมา โหย่วเจียนไม่ต้องไปชายแดน ให้ชินอ๋องลงโทษคงไม่เป็นไร อย่างไรเสียเขาก็ยังเป็นเด็ก อาญาคงไม่ร้ายแรง

“ยื่นมือมา” พอชินอ๋องสั่ง แบมแบมก็ไม่มีอิดออดเข้าใจว่าคงตีมือเหมือนที่ผู้ใหญ่ชอบลงโทษเด็ก

“งั่ม!”

ซะที่ไหนเล่า!

“โอ๊ย!” ร่างเล็กสะดุ้งโหยงร้องออกมา เมื่ออยู่ๆชินอ๋องกัดเข้าที่มือ! คือชินอ๋องมีฟันสองซี่ที่มันดูยาวกว่าฟันซี่อื่นๆจนเหมือนเขี้ยว สองซี่นั้นเข้าเนื้อนุ่มนิ่มของเขาลึกกว่าซี่อื่นจนเป็นรอยลึกลงไป แม้ไม่มีเลือดออกแต่ก็เจ็บ!

“นี่ถือเป็นบทลงโทษของเจ้า ถ้าเจ้าทำผิดอีกเปิ่นหวางจะทำเช่นนี้” พอได้ยินชินอ๋องเอ่ยเช่นนี้ ร่างเล็กก็หน้าเขียวหน้าเหลืองโกรธเคือง!

ไอ้อ๋องวิปลาส!

ใครบ้างลงโทษกันถึงเนื้อถึงตัวขนาดนี้!

“หม่อมฉันไม่ทำแล้วเพคะ หม่อมฉันจะไปหาซือเอ๋อร์กับพี่ใหญ่” ว่าแล้วร่างเล็กก็ดิ้นลงจากตัก ขณะที่ทิ้งตัวลงก็กะระยะกระทืบลงไปที่เท้าชินอ๋องพอดี!

“ตุบ!”

“โอ๊ะ...” ชินอ๋องก้มจับเท้าตัวเอง จะเอาความก็ไม่ได้ คู่หมั้นตัวน้อยวิ่งไปไกลแล้ว

“หึ...นางมารน้อย อย่าให้ถึงทีเปิ่นหวางบ้างนะ” ชินอ๋องคลี่ยิ้ม จากนั้นไม่นานรอยยิ้มนั้นก็เลือนลางหายไปพร้อมๆกับแผ่นหลังเล็กๆของคู่หมั้นตัวน้อยหายไปจากสายตา

เขาคงต้องขึ้นเขาไปหาหลวงจีนผู้นั้นอีกสักครั้ง... จะถามท่านว่าจะเปลี่ยนเนื้อคู่คู่แค้นให้กลายเป็นเนื้อคู่คู่รักได้อย่างไร

 

 

 

 

มีอีบุควางขายใน MEB ค่ะ

ทรราชล่ารัก เล่ม 1

ทรราชล่ารัก เล่ม 1

Get it now


เล่มหนึ่งประกอบไปด้วยเนื้อหาตอนที่ 1-31

ตอนพิเศษ สาเหตุที่ไม่เคยสงสัย (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ ยอมรับหัวใจตัวเอง (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ กับผู้ที่ชอบลอบกัดไม่จำเป็นต้องสู้ซึ่งๆหน้า (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ วันพักผ่อนกับคู่หมั้นตัวน้อย (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ ฐานะที่แตกต่าง (โหย่วเจียน)
ตอนพิเศษ คนในความทรงจำ (ท่านหมอหวัง)
 

ทรราชล่ารัก เล่ม 2 (เล่มจบ)

ทรราชล่ารัก เล่ม 2 (เล่มจบ)

Get it now

เนื้อหาประกอบไปด้วยตอนที่ 32 - จบ
ตอนพิเศษ กาลกิณี (จินจู)
ตอนพิเศษ อดีตที่หวนคืน (หรงไจ้)
ตอนพิเศษ ในที่สุดก็ลงเอย (หรงไจ้)
ตอนพิเศษ ความรู้สึกของเจ้า (ไจ้ฟ่าน)
ตอนพิเศษ ง้อชินอ๋อง (แบมแบม)
ตอนพิเศษ กำเนิดพยานรักตัวน้อยๆ (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ บัลลังก์มังกรกับผู้ที่คู่ควร (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ ชีวิตคู่หลังสละบัลลังก์ (แบมแบม)

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 323 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

13,900 ความคิดเห็น

  1. #13786 1988yongsi (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2564 / 18:43
    เอ็นดูความหลงน้องน้อย5555
    #13,786
    0
  2. #13731 Kunppp (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 มกราคม 2564 / 10:47
    เหมาะกันมาก555555
    #13,731
    0
  3. #13663 cjkk (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 17:57
    น้องแสบมากเลย5555
    #13,663
    0
  4. #13438 onea (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 22:47
    ดีต่อใจ แต่แสบใช่เล่น 55555
    #13,438
    0
  5. #13435 galaxy_6188 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 11:17
    สนุกมากๆ
    #13,435
    0
  6. #13434 MTBB_COLD_Tim (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 09:18

    มาแล้ววรออ่านตอนต่อไปเลยจ้า
    #13,434
    0
  7. #13433 bunbun_mam (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 07:31
    งื้อ.......
    #13,433
    0
  8. #12227 Kamonnet223 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 19:33
    น่ารักกก
    #12,227
    0
  9. #12226 callushappiness (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 19:26
    นางมารอะไรเล่า ชินอ๋องหลงน้องมากไปแล้ว
    #12,226
    0
  10. #12225 nightmask (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 19:25
    หลงน้องงงง
    #12,225
    0
  11. #12224 KGXUS8683 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 19:18
    รอนะคะไรท์.....
    #12,224
    0
  12. #12223 Cnkm18 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 18:55
    ท่างชินอ๋องหลงน้องจริงๆเลย55555555
    #12,223
    0
  13. #12222 Double M° (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 18:51
    น่ารักกก
    #12,222
    0
  14. #12221 ไปวิ่งสดุดมดมา (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 18:48
    แสบจริงๆ
    #12,221
    0
  15. #834 Save Me (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 20:40
    อยากจัดหนักให้น้องสาวจริงๆๆ
    #834
    0
  16. #833 eayzaja (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 20:38
    โอ้ยโดนสักทีนังบ่าว ลูหานจัหนักเลยนะ
    #833
    0
  17. #832 Parateera (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 20:37
    ชอบมากกก สนุกมากๆค่ะไรท์ รอยะค้าาา
    #832
    0
  18. #831 PloyJRK (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 20:37
    รอตอนเข้าวังเลยคะ อยากรู้ว่าลู่เซียนจะทำอะไร ร้ายจริงๆคนเรา
    #831
    0
  19. #830 prawwy_blue (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 20:35
    อื้อหือ รอดูตอนแบมเข้าวังเลย อยากรู้ว่าลู่เซียนจะทำอะไร รอนะคะไรท์. ไฟท์ติ้ง
    #830
    0
  20. #828 laynimpink (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 20:31
    แบมฉลาด ชอบๆรอนะคะ
    #828
    0
  21. #827 sKad (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 20:26
    มาแย้วววว
    #827
    0