[GOT7] ทรราชล่ารัก : ท่านต้วนผู้นั้นกำลังล่ารัก

ตอนที่ 13 : ตอนที่ 12 ชินอ๋องหลอกเด็ก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 42,087
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 298 ครั้ง
    21 เม.ย. 63

ข่าวการหมั้นหมายสองพี่น้องสกุลหงกับเชื้อพระวงศ์นั้นดังไปทั่วแคว้น ผู้คนต่างพูดกันว่าสกุลหงนั้นโชคดี บุตรชายอนาคตได้เป็นราชบุตรเขย บุตรสาวนั้นอนาคตก็ได้เป็นชายาชินอ๋อง

เห็นจะมีก็แต่ลู่จื้อที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกกับเหตุการณ์นี้ กับกันหนี่ว์ผู้เป็นบุตรสาวนั้นไม่เท่าไหร่ แต่กับโหย่วเจียนค่อนข้างจะแย่ เพราะเป็นบุตรชายที่ไม่เคยดูดำดูดีเลย และหากมาทำท่าทีเอ็นดูเอาป่านนี้ก็เกรงว่าจะสายเกินไป

“ข้าจะย้ายไปอยู่วังต้วนอี้อย่างถาวร”โหย่วเจียนเอ่ยขึ้นขณะที่กินมื้อเย็นร่วมกับทุกคนในครอบครัว มันเป็นมื้อแรกในรอบสิบปีที่โหย่วเจียนได้ร่วมโต๊ะที่เรือนใหญ่ และเป็นมื้อสุดท้ายเช่นกัน

“เจ้าโกรธเคืองเรื่องอดีตเช่นนั้นหรือ?”ลู่จื้อเอ่ยถาม

“ท่านพ่อเรื่องนั้นข้าชินชาไปนานแล้ว แต่ที่ข้าต้องไปอยู่วังต้วนอี้ เพราะข้าเป็นหัวหน้าองครักษ์ ไปกลับไม่สะดวก และอาจละเลยต่อหน้าที่”

“แล้วจะย้ายกลับมาเมื่อใด”ฮูหยินรองเอ่ยถาม ในใจนางไม่อยากให้โหย่วเจียนกลับมาเทียบบารมีลู่หาน

“อันตัวข้าเป็นองครักษ์ มีหน้าที่รับดาบแทนพระองค์ มิอาจตอบได้ว่าจะตายวันตายพรุ่ง ฉะนั้นคนทางนี้ไม่ต้องรอ”โหย่วเจียนสื่อออกมาเป็นความนัยว่าเขาไม่กลับมาแล้ว ฮูหยินรองรู้สึกโล่งใจ ในขณะที่แบมแบมรู้สึกว่าข้าวมื้อนี้ฝืดคอยิ่งนัก ขอบตาร้อนผ่าว ไม่อยากให้โหย่วเจียนไป แต่ไม่อาจเอ่ยวาจารั้งต่อหน้าทุกคน ได้แต่เก็บความรู้สึกเอาไว้

“จริงอยู่เจ้าเป็นองครักษ์ แต่อย่าลืมว่าเจ้าก็เป็นพระคู่หมั้นขององค์หญิงด้วยเช่นกัน การที่เจ้าลั่นวาจามิกลับมาเช่นนี้ หากวันใดวันหนึ่งเจ้าได้สมรสกับองค์หญิงขึ้นมา เจ้ากลายเป็นคนไม่มีบ้าน ไม่มีเรือนหอจะทำเยี่ยงไร ไม่เท่ากับเป็นการหมิ่นพระเกียรติองค์หญิงหรือ?”

“หนทางยังอีกยาวไกลนัก อีกห้าปีกว่าองค์หญิงจะถึงวัยปักปิ่น อาจมีบางอย่างเปลี่ยนแปลงก็ได้”โหย่วเจียนพูด ลู่จื้อไม่สามารถหาเหตุผลใดมาอ้างได้อีก รู้ดีว่าใจบุตรชายผู้นี้ไม่อยู่กับสกุลหงแล้ว

“หากเจ้าตัดสินใจเช่นนั้นแล้ว พ่อเจ้าก็มิอาจขัดได้”

“ขอบคุณท่านพ่อที่เข้าใจ”

หลังจากนั้นมื้อเย็นก็เงียบกริบตลอดมื้อ เมื่อแยกย้ายร่างเล็กหลบเลี่ยงผู้คนไปที่เรือนของโหย่วเจียน มาทันเห็นเขาเก็บของอันมีอยู่ไม่กี่ชิ้นของตน

“พี่ใหญ่จะทิ้งหนี่ว์เอ๋อร์แล้ว”ร่างสูงหันไปตามเสียงเห็นน้องตัวน้อยหน้าแดงก่ำน้ำตาเอ่อคลอแล้วใจปวดร้าว นางเป็นเพียงคนเดียวในบ้านหลังนี้ ที่ตนไม่อยากให้เสียใจมากที่สุด

“หนี่ว์เอ๋อร์น้องพี่ ฟังพี่ก่อนนะคนดี”

“พี่ใหญ่ ในบ้านหลังหนี่ว์เอ๋อร์ไร้ซึ่งที่พักพิง พี่ใหญ่เป็นแค่คนเดียวเท่านั้นที่ทำให้หนี่ว์เอ๋อร์อบอุ่นใจ ฮึก...”น้ำตากลิ้งหล่นอาบแก้มเนียน โหย่วเจียนคว้าร่างน้องน้อยของตนมากอด

“ฟังพี่ก่อน แม้พี่จะไม่อยู่ที่นี่แล้ว แต่ไม่ได้หมายความว่าพี่จะทิ้งเจ้า พี่สามารถมาหาเจ้าได้ตลอด เจ้าก็รู้นี่เรื่องลอบเข้าจวนพี่ถนัดยิ่ง”คำพูดนั้นทำให้ร่างเล็กใจชื้นขึ้นมา นึกถึงวันที่อีกฝ่ายพาขี่หลังใช้วิชาตัวเบาเหาะเหินลอบเข้ามาส่งที่เรือน

“พี่ใหญ่ไม่โป้ปดนะเจ้าคะ”

“แน่นอน พี่จะมาหาเจ้าทุกเจ็ดวันเลย ดีหรือไม่?”

“ดีเจ้าค่ะ”

“เช่นนั้นอย่าร้องนะ พี่จำเป็นต้องหลุดจากฐานะคุณชายใหญ่ของสกุล เพื่อมิให้ท่านพ่อใช้ชื่อพี่ที่เป็นพระคู่หมั้นขององค์หญิงเพื่อการใดได้”มือแกร่งดันร่างน้องน้อยออกจากอก แล้วใช้นิ้วเกลี่ยน้ำตาให้ พยายามอธิบายเหตุผลให้น้องได้รู้แจ้งถึงการกระทำของตน

“ท่านพ่อจะใช้ประโยชน์จากพี่ใหญ่หรือเจ้าคะ?”

“พี่ไม่รู้ อันที่จริงท่านพ่อมิใช่คนเลวร้าย ท่านอาจจะไม่ทำ แต่ก็ไม่อาจพูดได้ว่าชื่อเสียงลาภยศของพี่นั้นไม่ได้เชิดหน้าชูตาท่าน พี่รู้สึกไม่ยินยอม หนี่ว์เอ๋อร์... พี่ถูกทิ้งขว้าง แต่ท่านได้ประโยชน์จากสิ่งที่พี่ไขว่คว้ามาด้วยตนเอง พี่รู้สึกไม่ยินยอมจริงๆ”โหย่วเจียนเอ่ยขึ้นแววตาระคนเจ็บปวด ร่างเล็กโผเข้าโอบกอดพี่ชาย

“หนี่ว์เอ๋อร์เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ”

“ขอบใจเจ้ามาก ในบ้านหลังนี้เจ้าก็เป็นที่พักพิงใจของพี่เช่นกัน พี่สัญญาว่าจะไม่ทิ้งขว้างเจ้าเช่นกัน”โหย่วเจียนให้คำมั่น แบมแบมรู้สึกอบอุ่นและเหมือนได้รับการปกป้อง

แม้วิญญาณจะมีความเป็นผู้ใหญ่อยู่ แต่ในยามนี้เขาก็เป็นเพียงเด็กสิบขวบ จากมุมมองนี้ มีคนมากมายคนตัวสูงใหญ่กว่าตน ยามอยู่ท่ามกลางย่อมรู้สึกว่าตนเองนั้นตัวเล็กจิ๋ว เขาใช้พลังและความกล้ามากมายในการอยู่รอดให้ได้ท่ามกลางคนเหล่านั้น จนเขาโหยหาที่ปลอดภัย ที่ๆเขาจะออดอ้อนได้ ยิ้มได้ โดยไม่ต้องหวาดระแวง และข้างกายโหย่วเจียนก็เป็นที่ๆเขาหาเจอ ขอเพียงตรงนี้เท่านั้นที่เขาไม่อยากเสียไป

 

เหตุการณ์ที่คุณชายใหญ่หงโหย่วเจียนตัดสินใจออกจากบ้านนั้นเป็นข่าวดังพอสมควร บ้างก็ว่าเป็นเพราะหน้าที่ บ้างก็ว่าเป็นเพราะที่ผ่านมาคุณชายผู้นี้ถูกทิ้งขว้าง จึงไม่ยินยอมที่จะเป็นคนเชิดหน้าชูตาให้หงลู่จื้อ

แบมแบมได้รู้ถึงถ้อยคำคนที่กล่าวถึงพี่ชายแล้ว ถอนหายใจเฮือกยาวออกมา มีบางเสียงกล่าวว่าโหย่วเจียนทิ้งสกุล ฟังดูร้ายแรงยิ่ง ไม่ต่างจากพี่ชายผู้นี้กลายเป็นคนอกตัญญู ใครบ้างจะเข้าใจว่าโหย่วเจียนเป็นฝ่ายถูกกระทำก่อน

“คุณหนูสวมใส่ชุดนี้ดีหรือไม่เจ้าคะ?คุณหนูจะได้ดูโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้น เหมาะสมกับชินอ๋อง”เสี่ยวลี่เสนอชุดสีฉูดฉาด แบมแบมนึกโกรธขึ้นมาทันที เขาชักจะหมดน้ำอดน้ำทนกับนกสองหัวตัวนี้แล้ว ถึงขึ้นกล้าหยิบชุดที่ไม่สมกับวัยมาให้กันหนี่ว์สวมใส่ ยุยงให้กันหนี่ว์ทำตัวไม่น่ารักเกินเด็ก

“เสี่ยวลี่ ข้าไม่ได้อยากจะมีสามีจนตัวสั่น และที่สำคัญข้าอายุแค่สิบปีเท่านั้น ชุดนี้เจ้าเก็บไปให้ผู้อื่นหรือไม่ก็ใส่เองไปเลย”พูดจบก็ลุกขึ้นไปหยิบชุดสีขาว ปักลายดอกท้อสีชมพูเข้มออกมา ไม่จืดชืดดูละโลกจนเกินไป แต่ก็ไม่ฉูดฉาดเกินอายุ แต่ส่งเสริมดูงดงามและสง่า ราวเทพธิดาตัวน้อย แม้เนื้อในจะเป็นนางมารก็ตาม

“สะ...เสี่ยวลี่ขออภัยเจ้าค่ะ”

“หยุดทำตัวสั่นเหมือนข้ารังแกเจ้า แล้วมาช่วยข้าแต่งตัว หากเจ้าทำการกวนใจข้ามากกว่านี้ไม่แน่ว่าข้าจะรังแกเจ้าจริงๆ ให้ไปอยู่งานเช็ดถู แล้วเอาผู้อื่นมาแทนเจ้า”

“อย่าเลยนะเจ้าคะคุณหนู เสี่ยวลี่ผิดไปแล้วเจ้าค่ะ”นางทรุดลงคุกเข่า แบมแบมปรายตามอง รู้สึกรำคาญยิ่ง อยากจะไล่ไปให้พ้น แต่พยายามสงบจิตสงบใจไว้ พยายามย้ำกับตัวเองว่ายังไม่ถึงเวลาไปของนาง นางจะต้องอยู่ให้เขาใช้งานก่อน

“มาช่วยข้าแต่งตัว”

“จะ...เจ้าค่ะ”นางกระวีกระวาดลุกขึ้นมาช่วยแต่งตัว ปากนางก็ประจบสอพลอไม่หยุด แบมแบมฟังบ้างไม่ได้ฟังบ้าง เพราะในใจรู้สึกกังวลเรื่องวันนี้ กังวลใจที่ต้องเข้าวังต้วนอี้

รถม้าหรูหราประดับธงและตราชินอ๋องจอดลงหน้าจวน มีหลายคนเดินมาส่งเขาในการเยือนวังคู่หมั้นในวันนี้ด้วย ทั้งลู่จื้อ ฮูหยินรอง ลู่หาน ลู่เซียน

“ทำให้ชินอ๋องประทับใจในตัวเจ้า เข้าใจหรือไม่?”ลู่จื้อย้ำ แบมแบมไม่พอใจ บางทีคนในตระกูลนี้อาจลืมไปแล้วว่ากันหนี่ว์อายุแค่สิบปีเท่านั้น ไยต้องคอยชี้นำให้สิ้นความไร้เดียงสาแล้วไปเอาอกเอาใจผู้ชาย

“เจ้าค่ะท่านพ่อ”แต่ถึงแม้ในใจจะคิดเช่นนั้น แต่แบมแบมก็ต้องพยายามข่มมันเอาไว้ ก้มหน้าก้มตารับคำ

“เสียงกู่เจิงของเจ้านั้นวิเศษยิ่ง แม่ของเจ้าหวังว่าเจ้าจะทำให้ชินอ๋องเกษมสำราญจากฝีมือกู่เจิงของเจ้า”

“เจ้าค่ะท่านแม่รอง”นึกถึงบทเพลงที่เตรียมไว้ให้ชินอ๋องแล้วก็คลี่ยิ้ม รับรองว่าชินอ๋องจะต้องเกษมสำราญจนกระอักแน่นอน

“หนี่ว์เอ๋อร์มีอะไรติดผมเจ้า พี่เอาออกให้”ลู่หานเข้ามาใกล้ แบมแบมขมวดคิ้วเข้าหากัน

“หยิบออกหรือยังพี่รอง?”

“อืม”ช่วงจังหวะนั้นเองลู่หานก้มตัวลงมาแล้วกระซิบบางอย่างที่ทำให้ขนลุก

“ชินอ๋องแย่งเจ้าไปเก็บไว้ผู้เดียวช่างเป็นการกระทำที่น่ารังเกียจยิ่ง”

“น้องสาวผู้นี้ดีใจยิ่ง ที่พี่รองพี่ชายที่แสนดีเป็นห่วง”แบมแบมย้ำคำว่าน้องสาวและพี่ชายชัดเจน ลู่หานคลี่ยิ้มเอ็นดู แต่ไม่วายมีอารมณ์หวงแสดงออกมาจากแววตา

“เดินทางไปดีมาดีนะเจ้าคะพี่สี่”ครานี้ลู่เซียนเป็นผู้เอ่ยขึ้น ร่างเล็กพยักหน้าในใจรู้สึกตะขิดตะขวงใจกับแววตาของนางยิ่งนัก

สัมผัสได้ถึงความริษยา...

“ขอบใจเจ้ามากเซียนเอ๋อร์”พูดไปในใจก็พยายามมองในแง่ดีว่านางยังเด็กนัก อาจไม่เป็นอย่างที่เขารู้สึกก็ได้ แต่ถ้าเป็นเช่นนั้น... นางก็ได้แค่รู้สึก หนทางยังอีกยาวไกล นางที่ไร้ซึ่งมารดาคอยหนุนหลังไม่มีทางเอาชนะเขาได้

ร่างเล็กก้าวขึ้นรถม้า เสี่ยวลี่มองมาด้วยแววตาคาดหวังว่าเขาจะเรียกนางให้เข้ามานั่งด้วย แต่แบมแบมแกล้งทำเป็นไม่เห็น นางจึงหน้าเสียไปนั่งข้างคนบังคับรถม้าแทน

 

ผ่านไปราวๆครึ่งชั่วยามก็มาถึงวังต้วนอี้ ร่างเล็กถูกเชื้อเชิญมาที่เก๋งริมน้ำที่ๆมีร่างสูงทรงอำนาจในชุดสีดำลายพยัคฆ์นั่งจิบชาอยู่ แต่คนที่เสียงเล็กเอ่ยปากทักทายคนแรกกลับไม่ใช่คนผู้นั้น

“พี่ใหญ่...”เป็นพี่ชายในชุดสีน้ำเงินเข้มต่างหาก ที่เขาเอ่ยปากทักก่อน นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เจอหลังจากที่โหย่วเจียนออกจากบ้านมาได้ห้าวัน

“หนี่ว์เอ๋อร์”โหย่วเจียนก็ดีใจเช่นกันที่ได้เจอน้อง ยิ้มรับรอยยิ้มออดอ้อน ชินอ๋องที่นั่งรอคู่หมั้นตัวน้อยคิ้วกระตุกรู้สึกถูกเมินเฉย

“อะแฮ่ม...”

“อ่า...หนี่ว์เอ๋อร์อย่าเสียมารยาท ถวายพระพรชินอ๋องเร็วเข้า”

“หงกันหนี่ว์ถวายพระพรชินอ๋อง ขอชินอ๋องทรงพระเจริญยิ่งยืนนานเพคะ”ร่างเล็กย่อกายถวายพระพร ชินอ๋องมองแล้วคลี่ยิ้มมุมปาก

“ตามสบายเถิดหนี่ว์เอ๋อร์”

“ขอบพระทัยเพคะ”ร่างเล็กขนลุกซู่ที่อีกฝ่ายเรียกอย่างสนิมสนมว่า“หนี่ว์เอ๋อร์”ยิ่งแววตาระยิบระยับเหมือนมองทะลุปรุโปร่งถึงตัวตนของเขาด้วยแล้ว ยิ่งอยากเอานิ้วทิ่มตายิ่งนัก

“มาเถิดมานั่งข้างเปิ่นหวาง”

“ท่านแม่รองสอนว่า เป็นหญิงไม่ควรนั่งใกล้บุรุษเพคะ”

“เจ้ายังเยาว์เกินกว่าเปิ่นหวางจะกินเต้าหู้เจ้าได้ ที่เรียกมานั่งข้างๆก็เพราะความเอ็นดูทั้งสิ้น”

หลอกเด็ก!

อ๋องจิตวิปลาส เห็นเขาเป็นเด็กก็คิดล่อลวง มโนธรรมอยู่ที่ใดกัน

เออ! ลืมไป! ชินอ๋องผู้นี้ไม่มีมโนธรรม เพราะถ้ามีคงไม่ขอเด็กอายุเพียงสิบปีเป็นคู่หมั้นเช่นนี้

“แต่ว่าหม่อมฉันเป็นเด็กซุกซนสำรวมได้ไม่นาน เกรงว่าจะทำให้ชินอ๋องรำคาญเพคะ”

“หากเจ้าเป็นเด็กซุกซนและไม่สำรวม ในภายภาคหน้าแต่งเข้ามาแล้วก็คงไม่ต่างกัน เปิ่นหวางก็สมควรทำตัวให้ชินเสียตั้งแต่วันนี้มิใช่หรือ?”

หน้าหนายิ่ง!

เขาบ่ายเบี่ยงแล้วก็ยังไม่ยอมปล่อย

“แต่หม่อมฉันชอบตรงนี้ นั่งตรงนี้ดีกว่าเพคะ”ว่าแล้วแบมแบมก็ชิงนั่งตรงข้าม ชินอ๋องส่ายหัวแล้วถอนหายใจออกมาเบาๆ

“ช่างดื้อรั้นยิ่ง เปิ่นหวางอุตส่าห์จัดเตรียมแผ่นรองนั่งข้างเปิ่นหวาง”ผู้ใดกันแน่ที่ดื้อรั้น!แบมแบมสวนกลับในใจ แต่ภายนอกทำเป็นส่งยิ้มโง่งมไปให้

“หม่อมฉันนั่งกับพื้นได้เพคะ”ที่เก๋งนี้เป็นการนั่งกับแผ่นรองนั่งบนพื้นยกไม้ขัดมัน ดังนั้นการที่ร่างเล็กชิงนั่งลงก่อนจึงต้องนั่งกับพื้น

“ผู้ใดรู้เข้าคงหาว่าเปิ่นหวางรังแกคู่หมั้นของตนเอง จัดแผ่นรองนั่งให้คุณหนูกันหนี่ว์”ท่านอ๋องยอมถอยหนึ่งก้าว สั่งให้บ่าวยกแผ่นรองนั่งให้

โหย่วเจียนที่ยืนไม่ไกลถอนหายใจโล่งอกออกมาเบาๆ หลังจากยืนประจำที่องครักษ์ด้วยรู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออกอยู่นาน เขาอยู่กับชินอ๋องมาตั้งแต่อายุสิบสอง บัดนี้ก็ผ่านไปห้าปีแล้ว ไม่เคยเห็นชินอ๋องพยายามล่อลวงผู้ใดเช่นนี้มาก่อน และกับผู้ใดไม่ว่า ดันเป็นน้องสาวคนโปรดของเขาที่อายุเพียงสิบปีเท่านั้น เขาเองก็ทำใจได้ยากลำบากเช่นกัน

“ถังหูลู่”ร่างเล็กพึมพำ เมื่อเห็นว่าตรงหน้าของตนมีถังหูลู่ หรือซานจาเชื่อมเคลือบน้ำตาล ของหวานที่นี่ส่วนใหญ่แล้วก็มีแต่พวกแป้งพวกถั่ว ถังหูลู่จึงกลายเป็นของหวานที่ดีที่สุดในความคิดของแบมแบม มันมีรสชาติออกหวานอมเปรี้ยวถูกปากกว่าแป้งและน้ำตาลฝืดคอเป็นไหนๆ

“กินสิ เปิ่นหวางเตรียมไว้ให้เจ้า”เมื่อได้ยินเช่นนั้น มือเล็กทำท่าจะหยิบ แต่แล้วก็ชะงักเมื่อฉุกคิดได้ว่า คนตรงหน้ากำลังเอาขนมหลอกเด็กมาล่อลวงตน

“จริงๆหม่อมฉันไม่ชื่นชอบถังหูลู่เสียเท่าไหร่เพคะ”

“เช่นนั้นหรือ จำได้ว่าวันที่เจอกันวันแรก มือของเจ้าถือถังหูลู่อยู่ด้วย แต่เอาเถิดไม่ชอบก็ไม่เป็นไร เปิ่นหวางกินเองผู้เดียวก็ได้ หืม...ดูสิช่างลูกใหญ่อวบอ้วนน่ากินนัก”

คิดว่าจะหลงกลหรือ?

ถึงภายนอกจะเป็นเด็ก แต่ข้างในนั้นมีวิญญาณแบมแบมที่อายุปาเข้าไปยี่สิบกว่าแล้ว ไม่หลงกลง่ายๆหรอก!

“กร๊วบบบ”เสียงชินอ๋องกัดเข้าที่ซานจาลูกแรกทำให้แบมแบมใจกระตุก จะว่าไปซานจาที่เอามาทำถังหูลู่นี้ ลูกใหญ่เต่งตึงน่ากินยิ่ง

“กร๊วบบบ”ชินอ๋องกัดเข้าอีกคำ แบมแบมอยากวิ่งออกจากวังต้วนอี้แล้วพุ่งไปตลาดยิ่งนัก ถ้าทำได้เขาจะเหมาถังหูลู่กินคนเดียวเลย!

“น้ำตาลที่เอามาเชื่อมก็เป็นน้ำตาลชั้นดี สำหรับเชื้อพระวงศ์โดยเฉพาะ หวานซึมซาบเข้าลิ้น แต่ก็ไม่เลี่ยน พ่อครัววังต้วนอี้ก็มากฝีมือยิ่ง เปิ่นหวางสมควรตบรางวัล”ชินอ๋องกินไปก็ทำท่าเคลิบเคลิ้มไป ดวงตากลมโตมองถังหูลู่ตรงหน้าแล้วน้ำลายสอ

“อึก...”

“สักนิดหรือไม่?”ชินอ๋องถามพลางยื่นถังหูลู่มาจ่อที่ปาก

“กร๊วบบบบ”เพราะถูกล่อลวงจนลืมตัว จึงอ้าปากรับง่ายๆ ดวงตากลมโตเปล่งประกายระยิบระยับ เมื่อได้รู้รส สมราคาคุยยิ่งนัก อร่อยจนถังหูลู่ที่เคยซื้อกินในตลาดนั้นเทียบไม่ติด ท่านอ๋องยิ้มจนเห็นเขี้ยวเมื่อล่อลวงนางมารน้อยที่แสนเย่อหยิ่งถือตัวได้ ส่วนโหย่วเจียนที่ยืนไม่ไกลเอามือตบหน้าผากด้วยความปวดใจ น้องน้อยของตนยอมให้ชินอ๋องป้อนขนมเสียแล้ว!

“เอาอีกหรือไม่?”คำถามนั้นทำให้แบมแบมได้สติ ใบหน้าชาวาบ รู้สึกตัวว่าติดกับเข้าให้แล้ว!

“หม่อมฉันหยิบเอง”มือเล็กทำท่าจะหยิบแต่ชินอ๋องยกจานหนี จึงคว้าได้เพียงอากาศ จนเผลอเงยหน้ามองค้อนอย่างลืมตัว

“อ้ามมมม”ชินอ๋องยิ้มรับค้อนวงใหญ่นั้น แล้วยื่นถังหูลู่อีกมือป้อนให้

“ฮึ!กร๊วบบบ”แม้จะแค่นหายใจขึ้นจมูก แต่ก็ยอมอ้าปากรับถังหูลู่

ชินอ๋องมองนางมารตัวน้อยด้วยความเอ็นดู พลางเกิดคำถามขึ้นในใจ สิ่งใดกันที่ทำให้นางมารตัวน้อยที่แสนน่ารักผู้นี้แค้นเคืองจนอยากจะทุบหัวเขาให้ตาย หากได้รู้ว่าทำสิ่งใดผิดไป จะขอแก้ตัวให้ความแค้นของนางบางเบาลง

 

 

 

หมายเหตุ

ขนมถังหูลู่ คือซานจาเชื่อมเคลือบน้ำตาล เสียบไม้ รสชาติเปรี้ยวหวาน

ซานจาเป็นผลไม้ประเภทเบอร์รี่ชนิดหนึ่ง

เก๋ง คือศาลานั่งผักผ่อน

 

 

มีอีบุควางขายใน MEB ค่ะ

ทรราชล่ารัก เล่ม 1

ทรราชล่ารัก เล่ม 1

Get it now


เล่มหนึ่งประกอบไปด้วยเนื้อหาตอนที่ 1-31

ตอนพิเศษ สาเหตุที่ไม่เคยสงสัย (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ ยอมรับหัวใจตัวเอง (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ กับผู้ที่ชอบลอบกัดไม่จำเป็นต้องสู้ซึ่งๆหน้า (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ วันพักผ่อนกับคู่หมั้นตัวน้อย (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ ฐานะที่แตกต่าง (โหย่วเจียน)
ตอนพิเศษ คนในความทรงจำ (ท่านหมอหวัง)
 

ทรราชล่ารัก เล่ม 2 (เล่มจบ)

ทรราชล่ารัก เล่ม 2 (เล่มจบ)

Get it now

เนื้อหาประกอบไปด้วยตอนที่ 32 - จบ
ตอนพิเศษ กาลกิณี (จินจู)
ตอนพิเศษ อดีตที่หวนคืน (หรงไจ้)
ตอนพิเศษ ในที่สุดก็ลงเอย (หรงไจ้)
ตอนพิเศษ ความรู้สึกของเจ้า (ไจ้ฟ่าน)
ตอนพิเศษ ง้อชินอ๋อง (แบมแบม)
ตอนพิเศษ กำเนิดพยานรักตัวน้อยๆ (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ บัลลังก์มังกรกับผู้ที่คู่ควร (ชินอ๋อง)
ตอนพิเศษ ชีวิตคู่หลังสละบัลลังก์ (แบมแบม)

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 298 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

13,900 ความคิดเห็น

  1. #13895 may1935 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 เมษายน 2564 / 11:59
    เอ็นดูพี่ใหญ่คนนึ่งน้องคนนึงนาย
    #13,895
    0
  2. #13782 1988yongsi (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2564 / 15:49
    พี่ใหญ่ทนหน่อยเด้อ55555555
    #13,782
    0
  3. #13564 Moo.chompoo (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 18:02
    เห้อไม่ทันเล่เหลี่ยมคนแก่55555
    #13,564
    0
  4. #13423 galaxy_6188 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 03:33
    รอค่ะ สนุกมากๆ
    #13,423
    0
  5. #13422 อ้วนฟู (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 23:45

    รอนะคะ
    #13,422
    0
  6. #13420 NNNNNNNNK (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 13:32
    สงสารพี่ใหญ่เขานะคะ555555
    #13,420
    0
  7. #13417 Voranat2001 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 12:58
    รออ่านตอนน้องเล่นกู่เจิงค่ะ555
    #13,417
    0
  8. #13416 MTBB_COLD_Tim (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 12:16

    สู้ๆนะค่ะ รออ่านตอนต่อไปอยู่เน้อ
    #13,416
    0
  9. #12160 Kaew_Kr3 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 15:01
    อือฮื่อ หวานเสียนี้กระรัย. อร้ายยย เขิลเเทนนน
    #12,160
    0
  10. #12159 g-kritsana (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 14:11

    เอ็นดู เอาขนมมาล่อ

    #12,159
    0
  11. #12158 69jjs. (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 13:42
    น่ารักกกก
    #12,158
    0
  12. #12157 khemtong2091 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 12:11
    อ้อยยยน่ารักเขินแทนน
    #12,157
    0
  13. #12156 byunidol (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 10:44
    สงสารพี่ใหญ่เจ้าค่ะ
    #12,156
    0
  14. #12155 iowatrumpet (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 09:18
    มาอ่านรอบ 2 ก็ยังฟินกับความหวาน ขอบคุณไร้ท์ค่า~♡
    #12,155
    0
  15. #12154 Kamonnet223 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 08:55
    น้องน่ารักกก พี่ใหญ่เจ้าค่ะอย่าตบหน้าผากแรงน่ะเจ้าค่ะ55555
    #12,154
    0
  16. #12153 KGXUS8683 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 07:55
    รอนะคะไรท์ ^ ^
    #12,153
    0
  17. #607 sKad (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 21:48
    เค้ารอเก่งน้า รอได้
    #607
    0
  18. #606 sKad (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 21:48
    งื้อออ ไม่เป็นไรค่ะไรท์ ว่างแล้วค่อยมาอัพก็ได้
    #606
    0
  19. #605 mintmecha (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 21:46
    ไรท์สู้ๆ รักษาสุขภาพด้วยน๊า
    #605
    0
  20. #604 pairtuan (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 21:45
    มาแล้วววว ชินอ๋องคนเจ้าเล่ห์ ขอบคุณคะไรท์
    #604
    0
  21. #603 bambam0297 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 21:45
    โอ้ยยละมุนนนคริคริ
    #603
    0
  22. #602 Popeyechancha (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 21:45
    ชินอ๋องล่อลวงกันหนี่ว์ด้วยของกิน ใช้ได้ๆ
    #602
    0
  23. #601 Parateera (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 21:45
    สนุกมากค่าาาา สู้ๆนะคะ รอตอนต่อไป
    #601
    0
  24. #600 Save Me (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 21:44
    แต่งสดแต่เก่งมากๆเลยค่ะ ชอบชินอ๋องมาก55555 ล่อลวงลูกสาวฉันอีก
    #600
    0