[GOT7] Crazy Love ||MarkBam,BNior,JackJae||จบ

ตอนที่ 9 : ตอนที่ 9 ไม่ยอมให้ออก - คุณหนูยองแจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,998
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 390 ครั้ง
    19 มิ.ย. 63

หลังจากนอนคิดมาทั้งคืน จินยองตัดสินใจที่จะออกห่างอิมแจบอมก่อนที่ความลับที่ซ่อนไว้จะแตก เขาลาหยุดอย่างกะทันหัน และเริ่มคิดหางานใหม่ แม้จะเสียดายเงินเดือนจากอิมกรุ๊ปมากเพียงใดแต่มันก็ต้องยอมแลก เขากลัวเกินกว่าจะอยู่ใกล้ กลัวว่าอีกฝ่ายจะเห็นบางอย่างที่ซ่อนอยู่ใต้แว่นหนาและภาพลักษณ์ที่เชยแสนเชย

“พี่จะหางานใหม่เหรอ” ยูคยอมน้องชายที่กำลังเรียนมัธยมปลายเอ่ยถาม เมื่อเห็นว่าพี่กำลังเข้าเว็บไซต์หางาน

“อืม”

“แต่พี่จะหางานใหม่ทำไม? อิมกรุ๊ปดีออกขนาดนี้” คนเป็นน้องยังไม่หยุดซักไซ้ จินยองถอนหายใจเฮือกยาว เป็นไปได้ไม่อยากเปลี่ยนงานเลยสักนิด เพียงแต่กลัวเกินกว่าที่จะอยู่ต่อ

“ปัญหาส่วนตัวน่ะ”

“ส่วนตัว? เจ้านายลวนลามพี่เหรอ?” 

“บ้าน่า ทำไมคิดงั้นล่ะ?”

“ก็สามที่ก่อน พี่ออกเพราะถูกเจ้านายหัวงูพยายามทำอย่างนั้นนี่น่า...ผมก็เลยคิดว่า...”

“พอเถอะยูคยอม พี่ไม่ได้ออกเพราะเหตุผลนั้นหรอก เจ้านายของพี่เขาเป็นคนดีนะ” จินยองเป็นเดือดเป็นร้อนแทน เมื่อน้องชายกำลังเข้าใจเจ้านายของตนผิด จริงอยู่ที่แจบอมหวังเรื่องอย่างว่ากับเดวิล แต่ไม่เคยมีท่าทีหัวงูกับปาร์คจินยองผู้เป็นเลขาเลยสักครั้ง ไม่รู้ว่าจะเป็นเพราะภาพลักษณ์เชยๆหรือเปล่า แต่ก็ส่งผลให้จินยองไว้วางใจฝ่ายนั้นในฐานะเจ้านาย

“มีแก้ตัวแทนตัว แอบรักเจ้านายหรือเปล่าพี่” อดไม่ได้ที่จะหยอดผู้เป็นพี่ ทำเอาเมาส์คอมพิวเตอร์ลอยกระเด็นลิ่วมาทางเด็กหนุ่มแทบจะทันที ดีที่ว่าเจ้าตัวหลบทันไม่งั้นก็มีเจ็บ

“เจ้าเด็กบ้า! พูดบ้าๆ เงียบไปเลยนะ”

“แหม! ดุจัง ครับไม่แอบรักก็ไม่แอบรัก ผมไปทำงานพิเศษก่อนนะ” ยูคยอมยกมือยอมแพ้พี่ชาย รู้ตัวว่าถ้ายังปากดีอยู่คีย์บอร์ดอาจจะลอยมาเป็นลำดับต่อไป ส่วนจินยองเมื่อได้ยินอย่างนั้นเริ่มรู้สึกผิดที่ต้องให้น้องชายช่วยหาเงิน

“เหนื่อยหน่อยนะ พักนี้พี่ยังไปไนต์คลับไม่ได้”

“คิดมากน่าพี่ ดีเสียอีกผมออกจะภูมิใจที่หาค่าเทอมเองได้” คนเป็นน้องคลี่ยิ้มให้ก่อนจะคว้ากระเป๋าเป้ออกจากบ้านไป ในขณะที่จินยองอดคิดไม่ได้ว่าถ้ายอมมีเสี่ยเลี้ยงอาจจะทำให้น้องชายได้ใช้ชีวิตวัยรุ่นอย่างปกติ ไม่ต้องมาเหนื่อยแบบนี้

“อย่าคิดนะ...เรามีศักดิ์ศรี...ห้ามคิดเด็ดขาด” เจ้าตัวสะบัดหัว ไล่ความคิดนั้นออกไป ก่อนจะก้มหน้าก้มตาหางานต่อ...

 

ในขณะเดียวกันแจบอมอารมณ์ขุ่นมัวทั้งวัน พอไม่มีเลขา อะไรมันก็ไม่ราบรื่นสักอย่าง ถึงแม้ว่าจะมีซึงลอง แต่เรื่องบางเรื่องก็ไม่มีใครทำแทนจินยองได้ อย่างเช่นการจัดตารางเวลาที่ยุ่งเหยิง ดูแลเรื่องอาหาร เครื่องดื่ม ช่วยปลอบลูกค้าเวลาที่หวาดหวั่นกับแววตาดุๆแจบอม รวมไปถึงการจัดการกับผู้หญิงที่ตามตื้อเช้าตื้อเย็น

“ถ้าพวกคุณไม่หยุดส่งเสียงวี้ดว้ายล่ะก็ ผมจะให้รปภ.จับพวกคุณโยนออกไป และก็บอกไว้ก่อนนะ ว่ารปภ.พวกนั้นเมียมันเพิ่งทิ้งซะด้วย” นั่นคือวิธีของซึงลองที่ใช้จัดการกับผู้หญิงหมายเลขหนึ่งและสอง ที่มาทะเลาะกันแย่งตำแหน่งคุณนายอิม

“เป็นแค่ขี้ข้าฉันไม่กลัวแกหรอก”

“ใช่ๆ แกรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร ฉันเป็นคนรักของคุณแจบอมนะ” นอกจากสองสาวจะไม่กลัวแล้ว ยังพักยกมารวมหัวจัดการซึงลองแทนด้วย

“แต่ถ้าพวกคุณยังทำตัววุ่นวายกันแบบนี้ ท่านจะต้องโกรธแน่ๆ”

“ไม่จริง! คุณแจบอมไม่เคยโกรธเรา แกจะต้องโดนไล่ออก” ชายหนุ่มอยากจะตะโกนดังๆให้หายประสาทกิน ไม่รู้ว่าจินยองใช้วิธีไหนรับมือผู้หญิงแบบนี้

“ใช่! คุณแจบอมเป็นสุภาพบุรุษเสมอ” และซึงลองก็ไม่รู้อีกว่าจินยองใช้วิธีไหนทำให้ผู้หญิงแบบนี้มองซาตานอย่างเจ้านายเป็นสุภาพบุรุษได้

“นี่คุณ ...ท่านจะ...”

“ซึงลองไม่ต้องขู่แล้ว จับโยนออกไปเลย!” เป็นแจบอมที่ทนความรำคาญไม่ไหว เสียงของคนข้างนอกดังเล็ดลอดไปถึงข้างในรบกวนสมาธิ จึงเปิดประตูมาออกคำสั่งด้วยตัวเอง ทำเอาสองนางแบบชื่อดังอ้าปากค้าง

“คุณแจบอมทำไมพูดแบบนี้ละคะ ประจำถ้าคุณไม่ว่างเจอฮโยรินก็ส่งดอกไม้เป็นการไถ่โทษตลอดนี่คะ”

“ใช่ ... ของจียอนคุณก็ให้ของขวัญปลอบ แต่นี่คุณถึงกับไล่จียอนเลยเหรอ?” สองสาวงงกับภาพลักษณ์ที่เปลี่ยนไปของอิมแจบอม ในขณะที่ซึงลองเริ่มเข้าใจเทคนิคของจินยองในการสยบสาวๆของเจ้านาย

“ผมไม่เคยส่งอะไรให้พวกคุณทั้งนั้น มันก็แค่งบประมาณที่ให้เลขาช่วยจัดการตัวรำคาญเวลาทำงานก็เท่านั้น และดูเหมือนว่าจินยองจะถนอมน้ำใจพวกคุณไปหน่อย ไสหัวออกไปกันให้หมด!” แจบอมตวาดลั่นหมดความอดทนกับผู้หญิงที่ตามตื้อ ไม่มีการถนอมน้ำใจกันเลยสักนิด ทั้งๆที่พวกหล่อนก็มีประโยชน์ ในเรื่องประชาสัมพันธ์สินค้าของอิมกรุ๊ป และแน่นอนเมื่อคนอย่างอิมแจบอมฉุนขาดก็ไม่มีใครกล้าสู้หน้า สองสาวจึงจำต้องล่าถอยไปในที่สุด

“ท่านจะหยุดพักดื่มกาแฟสักหน่อยไหมครับ”

“กาแฟของนายฉันดื่มไม่ลงหรอก ยังไงเปิดรับสมัครเลขามาเพิ่มด้วยแล้วกัน”

“แล้วเลขาจินยองล่ะครับ” ซึงลองอดไม่ได้ที่จะถาม ในเมื่อคนที่ถูกพูดถึงแค่ลาพักร้อนไม่ได้ลาออกสักหน่อย

“ก็รับคนใหม่มาเป็นผู้ช่วยไง พอไม่มีเลขาแล้วมันวุ่นวายไปหมด”

“หวังว่าคนใหม่คงไม่ทำให้วุ่นวายหนักกว่าเดิมนะครับ” ซึงลองเอ่ยเมื่อนึกไปถึงเลขาคนก่อนๆ ที่มักจบไม่สวย งานการไม่ค่อยทำ ชอบยั่วหวังจับเจ้านายจนถูกไล่ออกไปหลายราย

“ก็เฟ้นหาดีๆหน่อยแล้วกัน” คนรับคำสั่งก้มหัวเล็กน้อยเป็นเชิงรับงานก่อนจะเข้าเว็บไซต์ เพื่อค้นหาพนักงานคนใหม่มาช่วยแบ่งเบาภาระหน้าที่ในยามที่จินยองไม่อยู่ ...

แต่ทว่าเพียงไม่นานซึงลองก็ต้องอ้าปากค้างกับเว็บไซต์ที่รับฝากประวัติหางาน ก่อนจะเงยหน้ามองเจ้านายเป็นระยะ สลับกับมองประวัติของคนๆหนึ่ง ไม่เข้าใจว่าทำไมคนๆนี้ถึงได้ไปฝากประวัติหางานได้!

“ทำหน้าแปลกๆ เจอญาติในนั้นหรือไง?”

“เปล่าครับ ...เอ่อ...ผมไปเจออีกคนหนึ่งต่างหาก” 

“ใคร?”

“เลขาคนเก่งของท่านไงครับ...”

 

ช่วงเย็นจินยองวุ่นวายอยู่กับการทำอาหารเย็น เขาแบ่งอย่างละครึ่งไว้ให้น้องชายด้วย เพราะเจ้าตัวกลับมาจากทำงานพิเศษตอนดึกๆคงจะหิว อีกอย่างยูคยอมเป็นพวกไม่ค่อยชอบทานข้าวนอกบ้าน เห็นบ่นว่าแพงแถมยังไม่อร่อยด้วย เขาจึงต้องทำไว้ให้ตลอด น้องหิวเมื่อไหร่ก็แค่เอาเข้าไมโครเวฟอุ่นก่อนกิน

กริ๊ง ก่องงงงงง... 

ยังไม่ทันจะทำเสร็จดีจินยองก็ต้องชะงักเพราะเสียงกริ่ง มือเรียววางจานลงแล้วเดินออกมาที่ประตูบ้าน

“มาแล้วครับ” เขาขานบอกแขก เพราะกลัวอีกฝ่ายจะอารมณ์เสียที่ถูกปล่อยให้รอนาน แต่ทว่า!พอประตูเปิดออกเขาก็รีบปิดมันทันที

ปัง!!

เสียงปิดประตูทำให้คนที่กำลังก้มมองมือถืออยู่ตกใจไม่น้อย เงยหน้ามองประตูด้วยความงุนงง

“ต้อนรับเจ้านายตัวเองแบบนี้เหรอปาร์คจินยอง?” คำถามที่ติดโมโหนั่นทำให้จินยองสะดุ้ง แต่ก็พยายามตั้งสติ โดยที่ปากก็พึมพำถึงสิ่งที่ควรทำ

“เมื่อกี้ท่านไม่ได้มองหน้าเรา...ใจเย็นจินยอง...ยังทันอยู่” ร่างบางตัดสินใจวิ่งไปหยิบแผ่นมาร์คหน้า พร้อมแว่นหนามาพรางตัว ตามด้วยเปิดประตูต้อนรับเจ้านายที่ไม่ได้รับเชิญให้เข้ามานั่งในบ้าน

“ว่าไงปาร์คจินยอง คุณต้อนรับเจ้านายตัวเองแบบนี้เหรอ?”

“ขอโทษครับท่าน ผมตกใจไม่คิดว่าท่านจะมาครับ” จินยองที่โป๊ะแผ่นมาร์คหน้าสวมแว่นหนาโค้งขอโทษอีกฝ่ายด้วยใจคอที่ไม่สู้ดีนัก

“เหรอ คิดว่าเป็นเพราะมีคดีติดหลังอยู่เสียอีก”

“คะ...คดี อะไรกันไม่มีนี่ครับ” คนที่มีชนักติดหลังอยู่นึกไปถึงเรื่องเดวิล ในขณะที่ผู้เป็นเจ้านายจ้องด้วยสายตาไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด

“ยังจะให้ผมพูดถึงอีกเหรอ ทำอะไรไว้ก็น่าจะรู้อยู่แก่ใจนะ”

“ท่านครับ...ถ้าท่านรู้ความจริงแล้ว ได้โปรดเข้าใจด้วยว่าผมไม่ได้เป็นแบบที่ท่านคิด ผมไม่ได้เป็นแบบนั้น ผมก็มีศักดิ์ศรีนะครับถึงเงินที่ท่านเสนอให้จะเยอะก็เถอะ”

“ศักดิ์ศรี? ผมไปทำให้เสียศักดิ์ศรีตอนไหน?” คิ้วหนาขมวดเป็นปม ไม่เข้าใจในสิ่งที่เลขาพูด

“เท่าที่จำได้ ไม่เคยเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของคุณเลยนะจินยอง แล้วทำไมถึงคิดแบบนั้น ทำไมถึงอยากจะลาออก?”

“ลาออก?” จินยองที่เกือบจะร้องไห้ทวนคำพูดของผู้เป็นเจ้านาย

“ใช่ ซึงลองหาคนมาช่วยงานเพิ่ม แล้วไปเจอประวัติของคุณเข้า บอกมาสิเรื่องไหนที่ทำให้คุณไม่พอใจ” คำถามของแจบอม ทำให้สติของจินยองกลับมา

“ท่านไม่ได้มาเรื่อง...”

“หมายความว่ายังไง? คุณยังมีความผิดเรื่องอื่นอีกเหรอ?” แจบอมตวัดสายตามองอย่างคาดคั้น

“ปะ...เปล่าครับไม่มีครับท่าน”

“ตกลงคุณมีอะไรไม่พอใจ ถึงได้จะลาออก”

“เอ่อ... คือไม่ได้มีอะไรไม่พอใจครับ” ร่างบางก้มหน้าลง ในใจนึกขอบคุณสวรรค์ที่คลิกซ่อนรูปภาพประจำตัวก่อนฝากประวัติ ถ้าไม่อย่างนั้นทุกอย่างคงแย่กว่านี้

“งั้นจะออกทำไม?”

“ที่จริงผมก็เป็นแค่พนักงานระดับล่างๆนะครับท่าน จะลาออกก็...เอ่อ...ไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรหรอกครับ”

“คุณรู้ได้ยังไงว่าไม่?” แจบอมย้อนถาม ทำให้จินยองเงยหน้ามองเขาด้วยความแปลกใจ 

“เลขาแบบคุณจะหาที่ไหนได้อีก ถ้ามีปัญหาเรื่องเงินก็บอกจะได้เพิ่มให้ ยกเลิกเรื่องที่จะลาออกซะ เลิกคิดไปได้เลยยิ่งดี” คำพูดต่อมาทำให้จินยองเกือบจะใจอ่อนเสียแล้ว แต่ยังพอนึกถึงชนักที่ติดหลังอยู่ทัน

“แต่ผม..เอ่อ...ต้องการความท้าทายในงานครับ อยากลองเปลี่ยนดู ผมคิดดีแล้วล่ะครับท่าน” เหตุผลถูกยกมาอ้าง ใจจริงไม่อยากจะออกจากงานที่มั่นคงขนาดนี้ แต่เขาต้องตัดไฟเสียตั้งแต่ต้นลม

“ถ้าคุณต้องการความท้าทายเดี๋ยวจะจัดให้ ”

“หมายความว่ายังไงครับ?”

“ก็บินไปฮ่องกงด้วยกัน ไปจัดการงานที่สาขานั้นสักเดือนสองเดือน งานใหม่ เพื่อนใหม่ ภาษาใหม่ น่าจะท้าทายพอนะจินยอง แล้วก็ไม่ต้องพูดถึงเรื่องลาออกอีกเพราะผมไม่อนุมัติ” อิมแจบอมยังก็ยังเป็นอิมแจบอมอยู่วันยังค่ำ คำพูดของเขาแฝงไปด้วยความเผด็จการ จนจินยองต้องเก็บเรื่องลาออกเข้ากล่องไปโดยปริยาย อีกอย่างถ้าเขาพูดว่าไม่อนุมัติก็แสดงว่าจะไม่อนุมัติจริงๆ และถ้าเป็นอย่างนั้นจินยองก็จะไม่สามารถหางานใหม่ได้!
 

ทางด้านแจ็คสัน

ตอนนี้มือขวาหนุ่มกำลังดักรอลูกของนายตำรวจจินฮยอกหน้าโรงเรียนสอนร้องเพลง แต่ช่วงเวลาที่เสียไปขณะรอนั้นทำให้แจ็คสันเกิดอาการหน่ายอย่างห้ามไม่อยู่ เพราะมันนานมากจริงๆ นี่ขนาดดึกมากแล้วยังไม่มีวี่แววว่าลูกของนายตำรวจใหญ่จะเดินออกมาเลย

“ไม่เข้าใจจริงๆ อะไรจะขยันขนาดนั้น ป่านนี้แล้วยังไม่ออกมาอีก” แจ็คสันบ่นอุบทำให้ลูกน้องที่ยืนอยู่ใกล้ๆมองหน้ากันเล็กน้อย เพราะน้อยนักที่มือขวาของนายใหญ่จะบ่นอะไรออกมาสักอย่างหนึ่ง

“เอ่อ แล้วจะทำยังไงดีครับ เราจะรออยู่แบบนี้ตลอดเลยเหรอ เกิดเด็กนั่นออกมาพรุ่งนี้พวกเราคงขาแข็งตายกันพอดี” ลูกน้องคนหนึ่งตัดสินใจถามขึ้น ทำให้แจ็คสันถอนหายใจยาวจะว่าไปก็ถูก หากลูกของนายตำรวจใหญ่นั่นขยันจนออกมาพรุ่งนี้เช้า พวกเขาจะเสียเวลาไปมากกว่านี้แน่ๆ

“ไม่ต้องรอแล้ว บุกเข้าไปพาตัวออกมาเลย ฉันไม่อยากเสียเวลาไปมากกว่านี้” แจ็คสันตัดสินใจไม่รออีกทำให้ลูกน้องที่ได้ยินคำสั่ง พากันบุกเข้าไปในโรงเรียนสอนร้องเพลง

“อีกรอบ...โด...เร...มะ...เอ๊ะ! พวกคุณเข้ามากันได้ยังไงเนี่ย!” ครูสอนร้องเพลงถามขึ้นอย่างตกใจเมื่อเห็นผู้บุกรุกเข้ามาที่นี่

“พวกเรามารับตัวชเวยองแจ คุณคงไม่มีปัญหาใช่ไหม?” แจ็คสันพูดเสียงนิ่ง จากนั้นก็กวาดสายตาหาเป้าหมายในกลุ่มนักเรียนแต่ยังไม่รู้แน่ชัดว่าเป้าหมายยืนอยู่ตรงไหน

“มารับชเวยองแจ? มารับทำไมคะ เราแจ้งผู้ปกครองไปแล้วนี่ว่าคืนนี้เด็กๆทุกคนจะนอนที่นี่เตรียมซ้อมขึ้นเวทีใหญ่ แล้วทำไมต้องมารับล่ะคะ” ครูถามขึ้นอย่างแปลกใจในขณะที่เด็กหนุ่มผิวขาวที่ยืนอยู่ด้านหลังกำลังพิจารณาเหตุการณ์อย่างถี่ถ้วน

“เอ่อ..ต้องขอโทษครูจริงๆนะครับ ที่ยองแจไม่ได้บอกว่าจะไม่ได้ขึ้นเวทีใหญ่แล้ว” เจ้าตัวตัดสินใจเดินออกมาด้านหน้า แล้วพูดเช่นนั้นขึ้น

“ทำไมล่ะยองแจ?”

“ตอนนี้ครอบครัวเราถูกเพ่งเล็งจากมาเฟียสันดานเลว คุณพ่อเลยสั่งห้ามขึ้นครับ แล้วก็วันนี้ยองแจคงต้องกลับบ้านกับลูกน้องของพ่อเลย ยังไงขอโทษด้วยนะครับ” ยองแจพูดพลางหันไปสบตากับแจ็คสันชั่วขณะ ทำเอาแจ็คสันขมวดคิ้วไม่เข้าใจว่าเด็กคนนี้คิดจะทำอะไร ทั้งๆที่ดูเหมือนจะรู้ว่าพวกเขาไม่ใช่มิตร

“งั้นเหรอ? งั้นยองแจจะกลับเลยก็ได้”

“ครับ งั้นยองแจลานะครับ” ยองแจพูดพร้อมกับเดินออกจากห้องเรียน ทำให้แจ็คสันและลูกน้องคนอื่นๆรีบเดินตามออกไป

“ทีนี้บอกมา ว่าจะพาฉันไปไหน?” เด็กหนุ่มหันมาถามทำให้แจ็คสันชะงักเท้า เขาไม่เข้าใจความคิดเด็กคนนี้จริงๆ

“ยังไม่รู้ว่าจะพาไปไหนแล้วออกมาทำไม ไม่กลัวรึไงคุณหนูยองแจ”

“ถามไม่รู้จักคิด ถ้ากลัวแล้วจะออกมาไหม? ทีนี้ตอบมาสักทีว่าจะพาไปไหน?” ยองแจตอกกลับจนแจ็คสันหน้าชา เด็กคนนี้นอกจากไม่กลัวแล้วยังปากเก่งทำให้เขาอารมณ์ขึ้นได้ง่ายๆเลย

“ขอโทษที่ถามโดยไม่รู้จักคิด แต่ในเมื่อคุณหนูใจกล้าออกมากับผมแล้ว คำว่าจะกลับบ้านไม่ต้องพูดนะเพราะมันจะไม่มีคำนั้น” มือขวาหนุ่มพูดเสียงนิ่งหมายข่มขวัญ แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่สะทกสะท้านสักนิด

“ก็ดีไม่อยากจะกลับอยู่แล้ว” 

“งั้นหรือ? ดูท่าลูกนายตำรวจใหญ่จะเป็นเด็กมีปัญหานะเนี่ย บ้านมีแต่ไม่อยากกลับ”

“จะเป็นเด็กมีปัญหาหรือไม่มี นายไม่ต้องมายุ่งน่า”

“ไม่ยุ่งก็ได้ งั้นเชิญขึ้นรถ” แจ็คสันพูดตัดความรำคาญจากนั้นก็เปิดประตู ผายมือเชื้อเชิญ ซึ่งยองแจก็ยอมทำตามแต่โดยดีไม่มีขัดขืนเลย

“ฉันยอมมาด้วยแล้ว พวกนายต้องปฏิบัติกับฉันดีๆ ห้ามขัดใจ ห้ามบังคับ ห้ามรุนแรงกับฉัน ห้ามทำให้ฉันต้องเจอความลำบากเด็ดขาด” คำพูดนั้นทำให้มือขวาหนุ่มส่ายหน้า ก็รู้อยู่ว่ากำลังอยู่ในเงื้อมมือของมาเฟียยังจะกล้าต่อรองแบบนี้อีก ช่างเป็นเด็กที่เอาแต่ใจจนน่าระอาจริงๆ

ฝ่ายของยองแจไม่มีความหวั่นเกรงเลยแม้แต่น้อย เพราะเจ้าตัวเองก็อยากเรียกร้องความสนใจและอยากจะประชดพ่อที่เอาแต่ทำงานเลยยอมกระโดดเข้าหาอันตรายแบบไม่ต้องคิดนาน

เมื่อมาถึงคอนโดที่พักของแจ็คสัน ยองแจก็ถูกพาไปพักที่ห้องเล็กอีกห้อง แต่พอมาถึงเจ้าตัวก็ออกอาการเรื่องมากอย่างชัดเจน

“ห้องก็เล็ก แคบก็แคบ แถมมีฝุ่นอีกใครจะนอนได้ลง”

“นอนแค่ไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้นน่า” น้ำเสียงทุ้มติดหน่ายๆกับความเรื่องมากของคุณหนูเอาแต่ใจ เพราะเขาตั้งใจให้พักที่นี่ไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้น พอถึงเวลาเครื่องออกเมื่อไหร่ก็ต้องไปแล้ว ไม่เห็นมีความจำเป็นต้องพิถีพิถันเลย

 “ไม่ได้นะ ฉันไม่นอนที่นี่”

“ไม่นอนที่นี่แล้วจะนอนที่ไหนล่ะ อย่าเรื่องมากได้ไหม?”

“ก็บอกว่าไม่ไง ฉันบอกแล้วนะว่าห้ามให้ฉันเจอกับความลำบาก ฉะนั้นห้องนายอยู่ไหนฉันจะนอนห้องของนาย”

“อะไรนะ! ห้องของผม นี่คุณจะบ้าหรือไงห๊ะ!” เสียงทุ้มโวยขึ้นทันที แต่ยองแจกลับไม่สะทกสะท้าน เจ้าตัวเดินเข้าหามือขวาหนุ่มก่อนจะกระตุกยิ้มบางๆขึ้น

“ก็ถ้านายไม่ยกห้องนายให้ ฉันจะกรี๊ดให้ลั่นเลย คนข้างห้องจะได้คิดว่านายเป็นพวกบ้ากามโรคจิตจะทำมิดีมิร้ายฉัน?” 

“คิดจะขู่หรือไง”

“ไม่ได้ขู่ กรี๊ด! อุบส์!!!” ยองแจไม่ได้พูดเปล่าแต่กลับอ้าปากกรีดร้องด้วยทำให้แจ็คสันรีบเอามือปิดปากเล็กนั่นทันที

“ก็ได้ ห้ามกรี๊ดนะไม่งั้นผมจะใจร้ายให้ดู” แจ็คสันยอมพาคุณหนูเอาแต่ใจมาที่ห้องนอนไม่อยากให้มีเรื่องยุ่งๆก่อนออกเดินทางเพราะเด็กบ้านี่

“โห! ดูห้องของนายสิ ใหญ่โตมากๆแถมหรูด้วย ไม่ยุติธรรมเลยนะที่ให้ฉันนอนห้องเล็กๆแบบห้องนั้น” ยองแจพูดโดยที่ไม่รู้เลยว่ามือขวาของมาเฟียเข้าประชิดตัวจากด้านหลังแล้ว วันนี้ยองแจทำตัวเก่งลูบคมของเขาต่อหน้าลูกน้องหลายครั้งมีหรือคนอย่างแจ็คสันจะยอมปล่อยไปง่ายๆโดยไม่สั่งสอนอะไร

“คุณหนูยองแจรู้ไหมครับว่าการลูบคมมือขวามาเฟียมันจะเป็นยังไง” เสียงทุ้มกระซิบข้างหูทำเอาคนถูกกระซิบขนลุกไปทั้งตัว จากที่ไม่เคยกลัวเลยกลับแปรเปลี่ยนไปเพราะรู้ถึงอันตรายที่มันค่อยๆคืบคลานมา

“นายจะทำอะไรน่ะ ถอยไปเดี๋ยวนี้เลยนะ” เจ้าตัวรวบรวมความกล้าขึ้นมาอีกครั้ง พยายามผลักอกของแจ็คสันให้ถอยห่าง แต่ทว่าร่างแกร่งนั้นปักหลักดั่งหินผาไม่ขยับเขยื้อนเลยสักนิด

“คุณหนูยองแจอยากลองดีเองไม่ใช่เหรอแล้วทีนี้จะกลัวทำไม” นอกจากแจ็คสันจะไม่ถอยแล้ว จมูกโด่งยังซุกไซร้แก้มเนียน จนยองแจน้ำตาคลอเพราะความหวาดกลัวขึ้นจริงๆ

“ฉันไม่ได้อยากลองดีสักหน่อย ปล่อยนะ!”

“ดูท่าทางจะยังไม่รู้สถานะของตัวเองอีกแล้วนะครับ อย่างนี้ต้องสั่งสอนสักหน่อยซะแล้วมั้ง” เพราะไม่ได้ขอร้องไห้เขาถอยดีๆ แต่กลับสั่งวางท่าอย่างเอาแต่ใจตามเดิม ทำให้มือขวามาเฟียไม่คิดจะหยุดสั่งสอนแค่นี้ มือแกร่งของเขาเริ่มสำรวจร่างกายบอบบางไปทั่ว

“อย่าทำอย่างนี้นะ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้! ไม่อย่างนั้นฉันจะให้คุณพ่อจัดการนาย” ยองแจเอาพ่อที่ตนเพิ่งจะทำตัวประชดมาขู่ แต่แจ็คสันกลับหัวเราะในลำคอ ตามด้วยปลดกระดุมเสื้อตัวบางของคนที่ตัวเล็กกว่าออกทีละเม็ด จนคนที่ถูกกระทำหน้าซีดน้ำตาคลอ

“จะให้พ่อมาจัดการเหรอ? ดูท่าจะลืมไปแล้วสินะว่าอยู่ที่ไหนน่ะ คุณพ่อของคุณไม่มีทางกล้าบุกเข้ามาทำร้ายผมหรอก เพราะอะไรรู้ไหม? เพราะลูกสุดที่รักของมันอยู่ในเงื้อมือผมไงล่ะครับ” แจ็คสันพูดพร้อมกับปลดกระดุมเม็ดสุดท้ายออก ยองแจพยายามเอามือปิดเนื้อหนังเปล่าเปลือย เริ่มรู้สึกว่าตนเองทำเรื่องที่ผิดพลาดมหันต์ไปเสียแล้ว เขาไม่น่าประชดพ่อเลย

“ไม่เอานะ” ยองแจขืนตัวหนี แต่กลับถูกแจ็คสันผลักลงไปที่เตียง หนำซ้ำยังตามประกบคร่อมไว้อย่างรวดเร็วจนไม่เปิดโอกาสให้หนี

“ก็ท้าทายกันนักนี่ ลองสักครั้งแล้วจะติดใจ รับรองคุณจะสนุกจนลืมไม่ลงเลยล่ะ” มือขวาหนุ่มกระซิบแล้วซุกไซร้ต้นคอหอมกรุ่น มือแกร่งก็ลูบไล้ผิวนุ่มไปด้วย

“ปล่อย! นี่แน่ะ” ยองแจตกใจที่ถูกอีกฝ่ายสัมผัส! ทั้งตบทั้งข่วนหวังเอาตัวรอดแต่ดูเหมือนจะทำให้แจ็คสันโมโหหนักขึ้นกว่าเดิม 

“อย่าฤทธิ์มากได้ไหม ผมชักจะโมโหแล้วนะ” ชายหนุ่มไม่พูดเปล่า รวบมือทั้งสองข้างเอาไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียว จากนั้น กระชากกางเกงจนเริ่มเห็นซับในตัวบาง

“ปล่อยนะ! ช่วยด้วย!!” คุณหนูที่ไร้ทางสู้ร้องสุดเสียงด้วยความกลัว น้ำตาไหลอาบแก้มเป็นทางยาว ใจดวงน้อยสั่นเทาไม่สามารถควบคุมให้กล้าได้อีกแล้ว กลัวเหลือเกินว่าจะถูกข่มเหง

“ก๊อกๆ” ก่อนที่แจ็คสันจะข่มเหงน้ำใจของคนใต้ร่างไปจริงๆ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

“อะไร!”

“เอ่อ...คือว่าเครื่องบินที่จะบินกลับฮ่องกงมีปัญหาครับ ผมไม่รู้ว่าจะจัดการยังไง”

“อืมๆ จะออกไปเดี๋ยวนี้แหละ” คำขานรับของแจ็คสันทำให้ยองแจใจชื้นที่เหมือนจะยืดนาทีชีวิตออกได้ออกไปอีกนิด ในขณะที่มือขวาหนุ่มอารมณ์เสียเล็กน้อยเพราะยังแกล้งคุณหนูจอมเอาแต่ใจไปแค่นิดเดียวเอง

“อยู่แต่ในห้อง ห้ามออกไปเพ่นพ่าน แล้วก็อย่าคิดหนีเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นจะตัดแขนตัดขาส่งไปให้พ่อแม่ของคุณดูทีละชิ้น” แจ็คสันพูดพร้อมกับลุกออกจากเตียง เขาจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อยจากนั้นก็เดินออกจากห้องไปทิ้งให้ยองแจนอนร้องไห้อยู่บนเตียง

“ฮึก...ฮือ...” เจ้าตัวเพิ่งจะเจอกับเหตุการณ์ที่น่ากลัวเพราะความดื้อรั้นและความชอบประชดประชันของตนเอง ตอนนี้อยากจะกลับบ้านไปเจอหน้าพ่อหน้าแม่ก็ทำไม่ได้ หนำซ้ำยังไม่รู้ว่าจะโดนคนเถื่อนข่มขืนเอาเมื่อไหร่ ยิ่งคิดยิ่งรู้สึกผิด...

“คุณพ่อยองแจขอโทษ...” เด็กหนุ่มพึมพำขอโทษผู้เป็นพ่อทั้งน้ำตา ใบหน้าเนียนนอนซุกกับหมอนกว้างจนเวลาผ่านไปเรื่อยๆก็ผลอยหลับไป

 

 

 

Crazy love บ้าอ้อนรักนายมาเฟีย

Crazy love บ้าอ้อนรักนายมาเฟีย

Get it now

 

ภายในเล่มประกอบด้วยเนื้อหาตั้งแต่ต้นจนจบ และตอนพิเศษอีก 6 ตอน

ตอนพิเศษ1ความรู้สึกที่มั่นคง

ตอนพิเศษ2คนรักของมาเฟียกับชีวิตมหาลัย

ตอนพิเศษ3อ้อน

ตอนพิเศษ4เปิดตัว

ตอนพิเศษ5แบมแบมไม่ชอบรังแกใคร

ตอนพิเศษ6รางวัลของมาร์

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 390 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,795 ความคิดเห็น

  1. #4746 WaterIsMe (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 00:05
    จินยองก็คืออันตรายมากเว่อร์ น้อนแจก็เด็กมีปัญหาที่น่าสงสาร แงงง
    #4,746
    0
  2. #4711 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 15:10
    จินยองหนีไม่พ้นแน่ๆ ไม่ได้ออกไปไหน
    #4,711
    0
  3. #4557 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 17:10
    แจ็คอย่าแกล้งน้องงงงงง
    #4,557
    0
  4. #4346 mai_maylody (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 22:00
    แจบอมจะรู้ความจริงเมื่อไรนะ แจ็คโหดไปไหนนคะ
    #4,346
    0
  5. #4280 panyopiyo. (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 00:45
    ยองแจลูกนี่แจ็คนะลูกอย่าเก่งงงง
    #4,280
    0
  6. #4229 xstcphpp (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 05:30
    จินยองสุดท้ายก็หนีแจบอมไม่พ้นไง
    ลาออกก็ถูกจับไปอยู่ที่เดิมมมม
    สงสารยองแจอ่ะไม่น่าเลยยยยย
    #4,229
    0
  7. #4185 brrrrrrrra (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 01:28
    รอนะคะ แง้
    #4,185
    0
  8. #4181 Khunp1 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 12:59
    ไรท์กลับมาต่อนะ
    #4,181
    1
  9. #4178 เจสึนะ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 22:26
    เเจ๊คคคคค อย่าทำร้ายน้อง
    #4,178
    0
  10. #4176 khunsom08 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 12:20
    ยองแจสู้ๆ นะคะ
    #4,176
    0
  11. #4174 An_nGOT (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กันยายน 2560 / 09:16
    แจ็คสัน 5555555 รอน้าาา สู้ๆค่ะ
    #4,174
    0
  12. #4172 Pitta-Blue (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 16:43
    ขอบคุณค่ะ
    #4,172
    0
  13. #4171 0942845903 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 14:51
    ตายแล้วววๆ
    #4,171
    0
  14. #4170 PRAEWEI (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 07:45
    อยากอ่านมาร์คแบมแล้ววววTT
    #4,170
    0
  15. #4169 Janriel (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 01:41
    ท่านประธานกับเลขานี่น่ารัก
    พี่แจ็คอย่าแกล้งน้องเยอะ
    #4,169
    0
  16. #4168 nichamon_ncm (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 23:15
    แจ็คอย่าใจร้าย
    #4,168
    0
  17. #4167 ครีเอตเตอร์ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 22:57
    โอ้ยยจินยอง!! รอตอนต่อไปค่ะ ชอบคู่นี้มาก
    #4,167
    0
  18. #4166 thuglifes (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 22:53
    ชอบทุกคู่เลยค้าส
    #4,166
    0
  19. #4165 Mampbah (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 21:46
    ชอบคู่บีเนียร์จังเลยค่ะ ดูมีอะไรให้น่าค้นหาติดตามจังเลยค่ะ ถ้ารู้ว่าเดวิลกับจินยองเป็นคนเดียวกัน คุณอิมจะทำยังไงน้า~ คู่แจ็คสันกับยัยหมวยก็น่ารักดีน้า
    #4,165
    0
  20. #4163 praew-yyy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 20:29
    ถนอมน้องหน่อยพี่แจ็ค~~~~
    #4,163
    0
  21. #4162 mamie48 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 20:29
    แจ๊ครุกหนักมากกก ม่น่ามีคนมาขัดเลย.....TwT
    #4,162
    0
  22. #434 Jung Tien-In (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2557 / 21:34
    โอ๊ยยัยแม่มด เจอแบบยูคนี่แหละ จินยองยอมทำไมเนี่ย ถ้ากลับไปเป็นเดวิลอีก ไม่น่าจะรอดมือซึงลองแล้วล่ะ
    #434
    0
  23. #407 P'meez (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2557 / 11:56
    พี่บีคนโง่ปรากฏกายอีกครั้งในเรื่องนี้ -*-

    ทำไมนางต้องได้บทโง่ตลอด อันนี้ยังไม่เข้าใจ บางทีหน้านางคนให้...

    (เปล่าทำร้ายพี่บี นี่พูดจริงๆ!) 




    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 13 กรกฎาคม 2557 / 12:11
    #407
    0
  24. #346 Bbowsnow (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2557 / 19:07
    พี่แจบอมเดวิลอยู่ใกล้ขนาดนี้แล้ว พี่แจ็คสันยังรู้เลย
    #346
    0
  25. #330 maba07 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2557 / 15:19
    จินยองคือเดวิลแน่นอน ยืนยัน นอนยัน นั่งยัน ยันยันยันยัน (ใช่ไหม)
    #330
    0
  26. #307 SugarMark (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2557 / 01:06
    ถ้าเจบีรู้เข้า จินยองแย่แน่เลย :(
    โอยยยย อยากอ่านแจ็คยองแล้ว
    #307
    0
  27. #265 littlemj (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 00:44
    เดวิลคือจินยอง~~~แจ็คสันดูเหมือนจะเจอปัญหาใหญ่นะ ตัวละครเริ่มโผล่มาเรื่อยๆแล้ว

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 10 กรกฎาคม 2557 / 00:46
    #265
    0
  28. #257 ヾ° JUNGLEO ❀ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2557 / 21:06
    เดวิลอยู่ใกล้ๆตัวนี่เองน้าพี่บี หาให้เจอสิ
    แต่เหมือนว่าแจ็คจะเจอเดวิลเข้าแล้วสินะ
    #257
    0
  29. #245 LooknamTK (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2557 / 16:05
    เดวิลคือจินยองงี่อาาาา พี่อิมใจเย็นนน 5555 อิแจ็คแกรู้แล้วสินะ ถึงได้หัวเราะ :)
    #245
    0
  30. #222 MBB28 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2557 / 06:02
    แจบอมมมม แกจะเอาเดวิลหรือจินยอง เลือกกกก ไปๆมาๆอ้าวคนเดียวกัน อิอิ
    #222
    0
  31. วันที่ 5 กรกฎาคม 2557 / 18:28
    แจบอมโง่จริงๆ แต่แจบอมแบบไม่โอเคอ่ะ ทำงี้ได้ไงวะ
    #195
    0
  32. #148 Yearko (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2557 / 23:12
    จินยอง... เดวิล เดวิล... จินยอง คนเดียวกัน อ่ะฮ้า...เรื่องนี้ไม่ธรรมดาซะแล้ว
    #148
    0
  33. #147 therip time (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2557 / 19:30
    อร๊ายย ยองแจจะออกมาแล้ว
    ตื่นเต้นๆๆๆๆๆๆ
    หวัง เก่งมากกกกกลูก
    ท่านประธานฮิม คือไม่ได้หื่นเลยจริงๆ
    #147
    0
  34. #146 pimmiepimprae (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2557 / 18:37
    ขำแจ๊คสัน 55555 เรื่องนี้เหมือนคนบ้าอ่ะ

    (ชีวิตจริงก็บ้าป่ะ?)

    คือแบบกำลังจะเท่แล้วนะ ก็กลับมาบ๊องตลอด
    #146
    0
  35. #145 LotusSi (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2557 / 07:36
    ว้าวแจบอมคนที่นายตามหาเนี้ยอยู่ใกล้นายแค่นิดเดียวเองนะ 5555+ เออแล้วแจ็คมีแผนไงนะอยากรู้จัง
    #145
    0
  36. #144 AngelJin (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2557 / 01:13
    โถว ววววววว พี่บีค่ะ เดวิลมายืนอยู่ตรงหน้าแย้ววววยังมึนอยู่อีกหราค่ะ 5555555555 
    เฮียเเจ็ค เฮียจะไปทำอะไรกับน้องแตงคนงานค่ะเฮีย????????? 
    สู้ๆนะค่ะไรท์ ^^
    #144
    0
  37. #143 Kaew Gurlie (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2557 / 23:54
    เดวิลถือคติที่ว่าที่ที่อันตรายที่สุดปลอดภัยที่สุดรึเปล่าคะนั่น โถ แจบอมใกล้มากอ่ะ แจ็คสันรู้แล้วเถอะว่าจินยองคือเดวิล อีกไม่นานซึลองก็คงจะรู้ พี่แกอยากได้อย่างเดียวใช้แต่เงินล่องี้ สู้ต่อไปนะแจบอม และตื่นเต้นแจ็คสันใกล้จะได้เจอยองแจแล้ว ไรท์สู้ๆ นะคะ เพิ่งมาเริ่มอ่านสนุกมากค่ะ
    #143
    0
  38. #142 สาริวี (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2557 / 23:51
    จินยองเป็นเดวิลแน่ๆอะ โอยยยยยย จริงๆถ้าประธานอิมมาใส่ใจชีวิตเลขามากกว่านี้ จินยองน่าจะได้เงินเยอะกว่านี้นะ(เกี่ยว?)

    รอลุ้นกับการเจอกันของแจ๊คแจมากกกกกกกกกกกก เนื่องจากชิปคู่นี้ 555555555 แต่ดูท่าแตงกวาคงจะไม่ได้เจอกับหวังแบบดีๆแน่เลยอะ

    แจ๊คสันนนนนนนน อย่าทำอะไรยองแจเลยน้าาาาาา *คุกเข่าอ้อนวอน*
    #142
    0
  39. #141 pooh (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2557 / 23:49
    จินยองงงงงงงง ตังค์ไม่มีใส่ชุดนักศึกษาเดินมาหาพี่สิจ้ะ แอร้ย -.,- สรุปเดวิลคือจินยองใช่มั้ย เจบีทำไมแกไม่รู้อะไรบ้างเลยห้ะ นี่ถ้ารู้แล้วจะทำตัวยังไงเนี่ย น่าติดตาม
    #141
    0
  40. #140 aum5120 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2557 / 23:02
    นั่นนนนนนน จินยองคือเดวิลแน่เลยยยยยยย
    สงสารชีวิตจินยองงงงง
    อิมแจบอมก็เอาแต่ได้ เชอะ งอนนนนนน
    เมื่อไหร่แจคสันกับยองแจจะได้เจอกันนนนนนนน
    แจคสันจำจินยองได้ใช่ป่ะ 
    #140
    0
  41. #139 PicH~ApOrN (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2557 / 22:49
    แจ๊คสันต้องจำได้แน่เลยว่า จินยองคือเดวิล
    #139
    0
  42. #138 watersail (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2557 / 22:38
    คือจินยองคือเดวิลใช่ไหมมมมมมม หึ้ยยยย
    #138
    0