[GOT7] Crazy Love ||MarkBam,BNior,JackJae||จบ

ตอนที่ 7 : ตอนที่ 7 แข่งกินไอศกรีม - มือขวาเย็นชากับนักธุรกิจเจ้าเล่ห์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,273
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 448 ครั้ง
    19 มิ.ย. 63

ดูภายนอกแล้วแบมแบมไม่ได้แตกต่างจากคนปกติจึงไม่มีใครมองด้วยสายตาแปลกๆ จะมีก็แต่มองด้วยสายตาชื่นชมในความน่ารัก เอาจริงๆเจ้าตัวดูน่ารักจนคนอย่างมาร์คต้วนอยากจะขังเก็บไว้ดูที่บ้านคนเดียวเชียวล่ะ

“ไม่ต้องดีใจขนาดนั้นก็ได้น่า” มาร์คพูดแซวที่เห็นคนตัวเล็กปรบมืออย่างดีอกดีใจ ที่จะได้ทานไอศกรีมหลังจากที่ดูการ์ตูนอนิเมชั่นเรื่องดังจบ

“ก็แบมดีใจนี่ วันหลังมาอีกนะ” เจ้าตัวดึงมือของอีกฝ่ายมาเขย่าเชิงอ้อน ขอให้พามาอีก

“ได้สิ ถ้าแบมเป็นเด็กดี” เพราะความน่ารักบังตาแท้ๆ ร่างสูงถึงได้คล้อยตามได้ง่ายๆ ทั้งที่การมาที่ร้านไอศกรีมนั้นไม่ใช่วิสัยของมาเฟียเลย รู้ไปถึงไหนคงหมดความน่าเกรงขามไปถึงนั่น แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้นก็ยังบอกกับตนเองว่ามันคุ้มแล้วที่ได้เห็นรอยยิ้มน่ารักของคนตรงหน้า

“ดีจัง รักมาร์คที่สุดเลย” แบมแบมพูดออกมาอย่างดีอกดีใจอีกครั้งก่อนจะหันไปสนใจไอศกรีมที่พนักงานเอามาเสิร์ฟ ส่วนมาร์คในเวลานี้ก็รู้สึกได้ถึงหัวใจของตนเอง ที่เต้นแรงมากขึ้นกับคำบอกรักซื่อๆนั่น ทั้งๆที่รู้ว่าคนตัวเล็กพูดออกมาเพราะจิตใจไม่ปกติ แต่ก็จะขอรับเอาไว้ก็แล้วกัน หนำซ้ำจะรับแบบไม่ส่งคืนด้วย

“คำพูดของแบมไม่ว่าจะปกติหรือไม่ มันมีผลตลอดนะ ห้ามคืนคำนะ”

“หือ? คืนคำเหรอ? ไม่คืน แบมก็พูดจริงนี่” แบมแบมพูดยืนยันอย่างไร้เดียงสาโดยที่ไม่รู้เลยว่าถ้อยคำที่พูดออกมาในครั้งนี้ มาร์คจดจำมันไว้อย่างแม่นยำและรอเอาไว้ใช้ผูกมัดเจ้าตัวในอนาคตด้วย

“โอเคพูดจริงก็ได้ และห้ามลืมล่ะว่าพูดอะไรไว้บ้างนะ” มาร์คย้ำเตือนนิดๆด้วยรอยยิ้ม แต่รอยยิ้มนั้นมันแฝงไปด้วยเล่ห์เลี่ยมอย่างที่ใครก็คาดไม่ถึง หากว่าแบมแบมหายแล้วจำคำพูดของตัวเองไม่ได้ เขานี่แหละจะทบทวนให้เอง...

“ไม่ลืมหรอก มาร์คกินช็อกโกแลตสิ” เมื่อโดนย้ำเตือนแบมแบมก็รับคำอีกเช่นเคย จากนั้นก็ตักไอศกรีมส่งให้มาร์คลองชิมดูบ้าง ซึ่งมาเฟียหนุ่มก็อ้าปากรับไอศกรีมที่อีกฝ่ายพยายามป้อนให้อย่างเต็มใจเช่นกัน

“อร่อยดีนี่”

“อื้อใช่ อร่อยงั้นแบมขออีกได้ไหม?” แบมแบมได้ทีขอสั่งอีกทั้งๆที่ไอศกรีมในถ้วยยังไม่หมดเลยด้วยซ้ำไป

“ทานให้หมดก่อนสิ จะรีบสั่งไปไหน”

“ก็แบมกลัวหมดนี่” คนตัวเล็กพูดด้วยแววตาที่กลัวไอศกรีมในร้านจะหมดจริงๆ

“ไม่หมดหรอกน่า เชื่อสิที่นี่น่ะไม่หมดแน่ๆ”

“งั้นรอให้ทานหมดก่อนก็ได้”

“ดีมาก” มาเฟียหนุ่มพูดชมก่อนจะมองคนตัวเล็กตักไอศกรีมเข้าปากไปเรื่อยๆ ส่วนแบมแบมพอรู้ว่าถูกจ้อง ก็มองไอศกรีมสลับกับมองหน้ามาร์ค แล้วคิดเองเออเองว่าอีกฝ่ายอยากกินด้วยเลยตักป้อนมาร์คสลับกับตักเข้าปากตัวเอง

“สวัสดีคร๊าบ!!!” อยู่ๆเสียงพนักงานเสิร์ฟของร้านก็มายืนด้านหน้าเคาน์เตอร์และทำท่าทีเรียกร้องความสนใจจากลูกค้า แน่นอนว่ามีผลให้แบมแบมชะงักช้อนที่กำลังป้อนมาร์คทันทีและหันไปให้ความสนใจพนักงานที่เดินเข้ามาเสียดื้อๆ ทำให้มาเฟียหนุ่มนึกเคืองที่โดนขัดจังหวะ

“มันจะอะไรกันนักหนาวะ” มาร์คสบถออกมาเบาๆก่อนจะเบนสายตาไปมองพวกพนักงานเหล่านั้นอย่างที่แบมแบมมอง

“คือว่าพวกเรามีโปรโมชั่นพิเศษครับ”

“ใช่ๆ สำหรับคู่รักที่มาวันนี้เลยนะครับ” พวกพนักงานผลัดกันพูดชักจูงความสนใจต่อและมันก็ได้ผลเสียด้วย ลูกค้าหันไปจ้องมองอย่างสนอกสนใจโดยเฉพาะแบมแบมจ้องตาไม่กระพริบยิ่งกว่าดูการ์ตูนในโรงเมื่อครู่เสียอีก!

“แท่นแท๊น!! เห็นไหมเอ่ยว่านี่อะไร”

“บัตรเที่ยวสวนสนุกฟรี สำหรับคู่รักสามารถนำไปใช้ได้จนถึงสิ้นเดือนนี้ เพียงแค่ร่วมเล่นเกมส์กับเราเท่านั้น ใครสนใจเชิญด้านหน้าเลยครับ” พนักงานพูดพลางเชื้อเชิญให้ลูกค้าร่วมเล่นเกมส์กับพวกตน แน่นอนว่าลูกค้าที่สนใจลุกขึ้นเดินไปด้านหน้ากันเป็นแถวไม่เว้นแม้กระทั่งแบมแบมที่ลุกไปชนิดว่าไม่ขอมาร์คสักคำ

“เอ่อ น้องครับต้องมีคู่นะครับ ไหนคู่ของน้องล่ะ?” พนักงานถามแบมแบมที่ออกมายืนโดดเดี่ยวคนเดียวทั้งๆที่คนอื่นออกมากันเป็นคู่หมด ในขณะที่มาร์คนั้นแค่นั่งมองเฉยๆไม่ยอมลุกตามไปเพราะอยากรู้ว่าเจ้าตัวยุ่งจะทำอย่างไรต่อ อีกทั้งเป็นการดัดนิสัยด้วยที่ไม่รู้จักขอก่อนที่จะออกไป

“มาร์คไง มาร์คมานี่สิ” แบมแบมเมื่อโดนถามเช่นนั้นก็หันไปมองมาเฟียหนุ่มพลางกวักมือเรียก แต่มาร์คทำท่าไม่รู้ไม่ชี้เสียอย่างนั้นเดือดร้อนให้แบมแบมวิ่งกลับมาดึงมือ

“มาร์คไปเล่นกันเถอะ ในโททัดบอกว่าสวนสนุกน่ะสนุกม๊ากมาก แบมอยากไป”

“ไม่ต้องไปเล่นหรอกน่า แค่สวนสนุกเดี๋ยวพาไปก็ได้” มาเฟียหนุ่มไม่ยอมลุกทั้งๆที่ถูกดึงมือซะเต็มที่ จนในที่สุดคนดึงเริ่มจะออกอาการน้อยใจขึ้นมาอย่างแรง

“ฮึก…มาร์คอ่ะอยากเล่นอยากไปสวนหนุกอ่ะ ฮึก...” คนตัวเล็กถึงกับน้ำตาร่วงเผาะ เมื่อเห็นว่ามาร์คต้วนไม่ยอมตามใจ ทำเอาคนที่อยู่ในร้านหลายคนหันมามอง บ้างก็ชื่นชมในความหล่อความน่ารักของทั้งคู่ บ้างก็บอกว่าชายหนุ่มใจร้ายที่ทำให้แฟนร้องไห้

“ไม่เอาน่าเด็กดีอย่าร้องสิ”

“ก็มาร์คอ่ะ...ฮึก...” แบมแบมยังคงร้องไห้ไม่หยุดทำให้มาร์คต้วนดึงเข้ามาเช็ดน้ำตาปลอบและยอมตามใจในที่สุด

“ไม่เอาไม่ร้องนะ ตกลงเล่นก็ได้”

“แน่นะ มาร์คจะเล่นแน่นะ” แบมแบมเริ่มหยุดร้องไห้และชำเลืองตามองมาเฟียหนุ่มราวกับว่าจะขอความมั่นใจในสิ่งที่เขาพูดออกมา ในขณะที่มาร์คก็ยิ้มบางๆจากนั้นก็จูงมือแบมแบมมาตรงจุดที่ทางร้านให้ผู้สมัครออกมายืน

“ตกลงเราได้อีกคู่แล้วนะครับ เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาเรามาเริ่มกันเลยดีกว่า กติกานะครับคืออุ้มในท่าเจ้าชายเจ้าหญิง โดยคนถูกอุ้มจะต้องป้อนไอศกรีมด้วยใครป้อนหมดและโชว์ความหวานได้ดี ที่ได้รับผลโหวตจากผู้ชมมากสุด รับไปเลยครับ บัตรสวนสนุกคู่รัก” เมื่อบอกกติกาจบ เกมส์ก็เริ่มขึ้น มาร์คตวัดอุ้มแบมแบมได้ไม่ยากนักเพราะเจ้าตัวค่อนข้างจะบอบบาง แต่ตรงจุดที่ยากของเกมส์นี้จริงๆเห็นทีจะเป็นการบอกให้เจ้าตัวยุ่งป้อนไอศกรีมให้กับเขามากกว่า เพราะพอได้ไอศกรีมมาก็ทำท่าจะกินเองทุกที

“แบมต้องป้อนมาร์คสิ ห้ามกินเองนะ” มาร์คพูดเมื่อคนที่เขาอุ้มอยู่ทำท่าจะกินเองอีกแล้ว

“ทำไมมาร์คไม่ตักเองบ้างล่ะ” แบมแบมเถียงออกมาทำให้มาร์คส่ายหัว จะตักเองได้ไงในเมื่อต้องอุ้มเจ้าตัวอยู่อย่างนี้ ฝ่ายแบมแบมถึงแม้ว่าจะไม่พอใจนิดๆแต่ก็ยอมป้อนมาเฟียหนุ่มจนเกือบจะหมดเหลือแค่สตรอว์เบอร์รี่ลูกใหญ่ที่เจ้าตัวลังเลไม่อยากให้เลย อยากทานเองมากกว่า

“แบมรออะไรอยู่ป้อนมาร์คสิ” สุดท้ายแบมแบมก็ต้องจำใจป้อนสตรอว์เบอร์รี่ให้มาร์คต้วนอย่างแสนเสียดาย ส่วนมาร์คก็แขนเริ่มล้าเพราะใช้เวลานานกว่าคู่อื่นๆที่รีบๆป้อนรีบๆลง ผิดกับคู่ของเขาที่ต้องทั้งอุ้มทั้งกล่อมให้ป้อนอยู่ร่ำไป

“มาร์คลูกแดงๆนั้นอร่อยไหม?” แบมแบมถามพลางมองปากมาร์คต้วนที่กำลังเคี้ยวอยู่ ทำให้อีกฝ่ายก้มลงมองหน้าอย่างคาดโทษ เขาอุ้มนานมากๆ แต่เจ้าตัวยุ่งไม่สลดเลยสักนิดยังจะมีหน้ามาถามอีกว่าอร่อยไหม จะอ้าปากตอบก็ยังมีอยู่เต็มปาก จำใจพยักหน้าส่งไป ส่วนเด็กหนุ่มนั้นเมื่อรู้ว่าอร่อยก็เลียริมฝีปากตัวเองนิดๆอยากกินบ้าง ในที่สุดไอเดียก็บังเกิดยกแขนทั้งสองข้างโอบรอบคอผู้ที่กำลังอุ้มตนอยู่แล้วยื่นหน้าเข้าไปใกล้ฉกฉวยริมฝีปากของมาร์คต้วนซะดื้อๆ

แบมแบมทำไปเพราะอยากชิมสตรอว์เบอร์รี่แต่มาร์คต้วนที่เริ่มได้สตินั้น ตอบโต้กลับ ด้วยการจูบตอบอย่างดูดดื่มเก็บเกี่ยวความหวานเนินนานจนคู่อื่นๆและผู้ที่ชมเกมส์อยู่ จ้องตาไม่กระพริบเลยทีเดียว

“อืม” เสียงหวานๆครางออกจากลำคอเบาๆ แต่คู่อื่นๆและผู้ชมหน้าแดงกันเป็นแถวเพราะทั้งคู่กำลังจูบกันดูดดื่มสุดๆ

“ไง สตรอว์เบอร์รี่อร่อยไหม” มาร์คถามเมื่อละจูบออก แน่นอนเขารู้เต็มอกว่าแบมแบมทำเพราะอยากชิม แต่เขาเองนี่สิตอบโต้กลับเพราะความกระหายอย่างอื่น

“อร่อย แต่หายใจไม่ค่อยออก” แบมแบมพูดอย่างครุ่นคิดว่าระหว่างที่ชิมนั้นหายใจไม่ค่อยออกสักเท่าไหร่ในขณะที่มาร์คแอบยิ้มนิดๆก่อนวางร่างบางลงพื้นให้ยืนเอง

“อะ...เอ่อ...คู่สุดท้ายป้อนกันเสร็จแล้วครับก็เชิญโหวตได้เลยครับ!” พนักงานเอ่ยขึ้น เมื่อหายตะลึงกับฉากจูบ จากนั้นผู้ชมก็เริ่มโหวต เวลาผ่านไปไม่กี่นาทีผลโหวตก็ออกมา มาร์คกับแบมแบมชนะขาดเพราะทั้งคู่ดูหวานและน่ารักสุดๆ สาเหตุก็หนีไม่พ้นการที่ทุกคนมองว่าคู่นี้ป้อนกันไปหยอกล้อกันไป ยิ่งเห็นแบมแบมทำท่าจะกินเองด้วยยิ่งดูเหมือนกำลังแกล้งมาร์คที่กำลังอุ้มอยู่ หนำซ้ำฉากจบยังหวานชนิดไม่เกรงใจใครเรียกได้ว่าชนะใจทุกคนไปเลย

ในเวลาประมาณสี่ทุ่มนิดๆ รถคันหรูก็มาถึงคฤหาสน์ตระกูลต้วน มาเฟียหนุ่มมองคนที่หลับซบอกแล้วยิ้มไม่มีทีท่าว่าจะปลุกหรือยอมขยับตัว แม้ว่าฝนด้านนอกรถจะตกหนักขนาดไหนเขาก็เต็มใจนั่งอยู่แบบนี้ ไม่อยากทำอะไรที่จะส่งผลต่อการนอนหลับของคนตัวเล็ก

คนขับรถและบรรดาผู้ติดตามที่ยืนรอข้างรถเริ่มสั่นหนาวเพราะผลกระทบจากไอฝน บ้างก็โดนกระเซ็นใส่ แต่ไม่มีสักคนที่จะกล้าเปิดประตูรถตามให้เจ้านายลงมา ต่างพาอดทนยืนรออยู่อย่างนั้น เอาจริงๆบางคนเริ่มคิดถึงหัวหน้าอย่างแจ็คสัน เพราะถ้าเขาอยู่คงจะเป็นหน่วยกล้าตายเปิดประตูเชิญเจ้านายออกมาแล้ว แต่ตอนนี้ไม่มีแจ็คสันทุกคนจึงยืนอดทนรอกันต่อไป

เปรี้ยงงงงงง! เปรี้ยงงงงงง!

อยู่ๆเสียงฟ้าร้องก็ดังแทรกสายฝนที่กระหน่ำตกลงมา ตอนนี้ไม่ได้มีแค่ฝนเหมือนอย่างก่อนหน้าแล้ว ทั้งแสงทั้งเสียงมาพร้อมจนทำให้คนที่หลับอย่างสบายสะดุ้งตื่นขึ้นมา

“เฮือกกกก!....มาร์ค! มาร์คอยู่ไหน!”

“มาร์คอยู่นี่ไงครับ ไม่เอาไม่กลัวนะ” ไม่พูดเปล่าเขากระชับกอดแน่นขึ้นจนรู้สึกได้ว่าคนในอ้อมกอดกำลังตัวสั่น แบมแบมคงไม่ได้กลัวแค่ทะเลแล้วล่ะ แต่พายุฝนเสียงฟ้าร้องเจ้าตัวก็คงกลัวด้วยเช่นกัน

 “มาร์ค แบมกลัว”

“ไม่ต้องกลัวนะ มาร์คไม่ให้ใครมาทำร้ายแบมหรอก”

“จริงนะ” คำถามขอความมั่นใจนั่นทำเอาคนถูกถามถึงกับอ่อนยวบไปไหนไม่เป็นเลยทีเดียว ทั้งรักทั้งหวงทั้งเอ็นดูจนไม่คิดว่าตัวเองจะสามารถปล่อยมือจากเด็กคนนี้ได้

“จริงสิ ไม่ต้องกลัวนะครับ”

“อื้อ...ถ้ามีมาร์คอยู่ แบมจะไม่กลัว” คนตัวเล็กพูดออกมาทั้งๆที่ตัวก็ยังไม่หายสั่นเทา มาร์คจึงอดไม่ได้ที่จะจูบเรือนผมหอมๆเพื่อปลอบโยนไปหลายครั้ง

เปรี้ยงงงงง! 

เสียงฟ้าร้องที่ดังขึ้นอีกทำเอาแบมแบมสะดุ้งอีกรอบ หนำซ้ำยังหันหน้ามาซุกอก เพราะไม่อยากเห็นฟ้าแลบด้วย

“เข้าบ้านกันดีกว่านะ แบม จะได้ไม่เห็นฟ้าแลบ”

“เข้าแล้วจะไม่เห็นเหรอ?”

“เดี๋ยวปิดหน้าต่างก็ไม่เห็นแล้วล่ะ”

“งั้นรีบเข้าบ้านกันเถอะ” พูดยังไม่ทันจบดีคนตัวเล็กก็เปิดประตูแล้วก็แทบจะกระโดดลงจากรถ มาร์คจึงต้องรีบลงตามไปดูแล

“จะให้แบมแบมอาบน้ำเลยไหมคะเจ้านาย?” ซองฮีที่ยืนรอตรงหัวบันไดเอ่ยถามขึ้น

“ก็ดี แต่ตอนนี้เธอรีบวิ่งขึ้นไปเอาผ้าม่านลงให้หมดเลย แบมแบมไม่ชอบฟ้าร้องฟ้าแลบ”

“ค่ะ” แม่บ้านสาวรับคำก่อนจะรีบวิ่งขึ้นบันไดไปที่ห้องนอนของแบมแบมเอาผ้าม่านลงจนครบ จากนั้นก็เตรียมน้ำอุ่นๆไว้รอ จนกระทั่งได้ยินเสียงประตูห้องถูกเปิดออก ซองฮีจึงเดินออกมาหวังจะพาแบมแบมไปอาบน้ำ แต่ก็ต้องชะงักเมื่อเจอก้อนผ้าห่มม้วนใหญ่ๆอยู่กลางเตียงนอน

“แบมครับนอนไม่ได้นะต้องอาบน้ำก่อน” ร่างสูงพยายามแกะม้วนผ้าห่มออก เด็กคนนี้ไวมากจริงๆเปิดประตูห้องปุ๊ปก็กระโจนขึ้นเตียง ไม่กี่วินาทีก็กลายร่างเป็นอย่างที่เห็น

“ไม่เอา แบมจะไม่ไปจากหลุมหลบภัย”

“นี่มันไม่ใช่หลุมหลบภัยนะ แบมแบม มาอาบน้ำเถอะนะคนเก่ง ดึกแล้วเดี๋ยวจะได้นอน” ซองฮีช่วยกล่อมอีกแรง แต่ดูเหมือนมันจะไม่ได้ผล คนถูกกล่อมไม่ยอมออกมาง่ายๆ

“ซองฮีไปนอนเถอะไป เดี๋ยวฉันจัดการเอง”

“แต่เจ้านายคะ นี่มันหน้าที่ของฉัน” แม้จะได้รับอนุญาตให้ไปพักผ่อนได้แต่แม่บ้านสาวกลับรู้สึกเหมือนว่ากำลังจะละเลยหน้าที่ของตน

“ไปเถอะ ไม่ต้องห่วงหรอก ถ้าขืนรอ อาจจะยังอีกนานเลย”

“ค่ะ งั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ” ในที่สุดซองฮีก็ยอม เธอหันไปมองก้อนกลมๆบนเตียงอีกครั้ง ก่อนจะเดินออกไปจากห้องทิ้งให้เจ้านายจัดการที่เหลือต่อเอง

เกือบครึ่งชั่วโมงที่ในห้องเหลือกันเพียงสองคน มาร์คไม่ได้พูดอะไร เขาเพียงแค่นั่งเงียบๆรอดูว่าคนตัวเล็กจะออกมาจากม้วนผ้าห่มเมื่อไหร่

“มาร์ค...มาร์คยังอยู่ไหม?” แบมแบมเรียกหาแต่ร่างสูงก็ยังนั่งเงียบ จนในที่สุดผู้เรียกก็ค่อยๆโผล่ออกมา

“มาร์ค ทำไมไม่พูดกับแบมล่ะ? พูดสิ พูดดดดด” คนตัวเล็กเขย่าแขนเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่พูดไม่จาเอาแต่นั่งมองหน้า 

“มาร์คโกรธแบมอยู่ มาร์คจะไม่พูดกับแบม”

“มาร์คโกรธเหรอ? แบมเด็กไม่ดีเลยทำมาร์คโกรธ แบมจะตีแบม” ไม่พูดเปล่าเจ้าตัวทำสีหน้าโกรธแทนหนำซ้ำยังยกมือขึ้นจะตีแขนตัวเอง จนมาร์คตกใจรีบคว้ามือเล็กนั่นเอาไว้

“ไม่เอานะแบมไม่ตีนะ”

“ก็แบมทำมาร์คโกรธ แบมต้องถูกลงโทษ” แบมแบมคิดแค่ว่าจะลงโทษแทนไม่ได้คิดลึกไปกว่านั้นต่างจากอีกร่างสูงที่เริ่มรู้สึกผิดที่ทำให้คนตัวเล็กจะตีตัวเอง

“แต่มาร์คไม่อยากให้แบมเจ็บ”

“แล้วมาร์คจะพูดกับแบมไหม?” เจ้าตัวเอียงคอถาม มาเฟียหนุ่มหัวเราะในลำคอนิดๆ เอาจริงๆพูดกันเป็นเรื่องเป็นราวมาตั้งนานแต่แบมแบมยังฝังใจคิดว่าเขาไม่พูดด้วย

“พูดครับถ้าแบมยอมอาบน้ำ”

“งั้นแบมจะอาบ” ไม่พูดเปล่าคนตัวเล็กออกจากม้วนผ้าห่มแล้ววิ่งดุกดิกไปที่ห้องน้ำทันที ทำเอามาเฟียหนุ่มยิ้มในความน่ารักนั้นก่อนจะหันไปสั่งซองฮี(?)

“ซองฮีไปอะ...อ้าว...เราสั่งให้ซองฮีไปนอนแล้วนี่น่า” ร่างสูงที่เพิ่งจะนึกได้ว่าซองฮีไม่อยู่เริ่มมีสีหน้ากังวล นี่หมายความว่าเขาจะต้องเป็นคนช่วยแบมแบมอาบน้ำด้วยตนเอง

“มาร์คคคคค อาบน้ำกัน!” ยังไม่ทันจะได้คิดอะไรต่อคนตัวเล็กก็วิ่งออกมาจากห้องน้ำแล้วกระโจนขึ้นมาหาเขาที่กำลังนั่งอยู่บนเตียง

“บะ....แบมแบม” มาเฟียหนุ่มถึงกับตาโตกับสิ่งที่เห็น! คนที่กำลังคร่อมเขาอยู่ไม่มีเสื้อผ้าสักชิ้น! ตอนนี้จิตใต้สำนึกส่วนดีของมาร์คต้วนกำลังรวนซะแล้ว! ยิ่งได้เห็นผิวเนียนๆ รูปร่างเย้ายวนไร้อาภรณ์ปกปิด มันยิ่งกว่ารวน เรียกได้ว่ากำลังจะเออเร่อน่าจะถูกมากกว่า

“มาร์ค เร็วสิไปถูบู่ให้แบมที” คนตัวเล็กไม่ได้รู้สึกถึงภัยเงียบ เอียงคอน่ารักน่าชัง เร่งอีกฝ่ายทำเอาความอดทนของมาร์คขาดสะบั้นลง

ขวับ!!!

เขาพลิกตัวเป็นฝ่ายขึ้นคร่อม จากนั้นก็ฉกฉวยริมฝีปากอิ่มอย่างกระหาย เขาบีบคางเล็กเบาๆให้อ้าปากแล้วสอดเรียวลิ้นเข้าไปเก็บเกี่ยวความหวาน

“แฮ่ก...แฮ่ก...” คนใต้ร่างถึงกับเหนื่อยหอบจากการจูบ ในขณะที่มาร์คหน้ามืดตามัว ซุกไซร้ซอกคอเลียเม้มติ่งหูน่ารัก โดยที่มือแกร่งก็ลูบไล้สัมผัสไปทั่ว เขากำลังปลุกปั่นให้แบมแบมมีอารมณ์บางอย่าง ที่มันยังไม่ควรจะเกิดขึ้นในตอนนี้

“มาร์ค...อื้อ...” ดวงตากลมโตปรือฉ่ำเพราะแรงอารมณ์ที่ตนเองไม่รู้ว่ามันคืออะไร ในขณะที่คนเห็นแก่ตัวกำลังลืมสิ้นถึงคำว่าศีลธรรม ว่าแบมแบมยังไม่พร้อม มันไม่ถูกต้องเลยกับสิ่งที่เขากำลังทำอยู่ หากแต่ว่ามันยากเหลือเกินที่จะหยุด

“ว่าไงครับ แบมอยากได้อะไร ไหนบอกมาร์คสิ”

“แบมไม่รู้...มะ...มาร์ค...ไม่รู้” คนตัวเล็กไม่รู้จริงๆว่าสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นมันคืออะไร ตอนนี้ดวงตาไม่ใช่แค่ฉ่ำเพราะอารมณ์วาบหวาม แต่กำลังมีน้ำตาเอ่อคลอด้วย

“แบม...” มาเฟียหนุ่มถึงกับหยุดชะงักเมื่อมองลึกเข้าไปในดวงตาคู่นั้น มีบางอย่างที่เรียกว่าความกลัว แฝงอยู่ แบมแบมกำลังกลัวกับสิ่งที่ตัวเองไม่รู้จัก

ในตอนนี้แบมแบมเปรียบเหมือนผ้าขาวที่สะอาดบริสุทธิ์ใช่ไหม?

แบมแบมยังไม่พร้อมที่จะถูกแต่งแต้มสีลงไปถูกหรือไม่?

ไม่ใช่คนดีศรีสังคมก็จริง แต่เด็กคนนี้คือสิ่งสำคัญมาร์คต้วนต้องหยุด!

“ไปอาบน้ำกันเถอะ แบมอยากอาบน้ำมาร์ครู้” ร่างสูงแทบจะกัดลิ้นตัวเองให้ยอมปล่อยกระต่ายน้อยออกจากกรงเล็บ แต่เขาต้องปล่อย แบมแบมยังไม่พร้อมและเขาต้องรอ ฉะนั้นการไปอาบน้ำให้ผ่อนคลายเป็นทางออกที่ดีที่สุด

“อื้อ อาบน้ำ” คนตัวเล็กลงจากเตียง ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อยเพราะอารมณ์ที่ถูกปลุกปั่นยังอยู่ มาร์คตัดสินใจจูงมือพามาแช่น้ำในอ่าง พยายามเอาพวกเป็ดสีเหลืองที่ลอยอยู่หลอกล่อความสนใจให้แบมแบมลืมอารมณ์แบบนั้นไป แม้ว่าในใจจะคร่ำครวญว่าพระเจ้าใจร้ายเพียงใดเขาก็ต้องอดทนรอต่อไป

 

ขณะเดียวกันตอนนี้แจ็คสันอยู่ที่เกาหลี เขามาที่ประเทศนี้เพราะสืบเจอว่าคนที่อยู่เบื้องหลังการลอบทำร้ายคุณย่าต้วนเป็นชาวเกาหลี และนี่ก็ทำให้เขาคิดถึงคำเตือนของแจบอม ถึงแม้ว่าผลจากการสืบมันจะยังไม่ชัดเจน แต่บางอย่างในใจมันบอกว่า ”ใช่”

อยากจะไปถอนรากถอนโคนให้พวกมันหายไปจากโลกนี้เพื่อตัดไฟเสียตั้งแต่ต้นลม แต่มันก็ติดตรงที่ว่าไม่รู้ตัวตนของฝ่าย มันเหมือนกับฝ่ายเขาอยู่ในที่แจ้ง ในขณะที่พวกมันอยู่ในที่ลับรอลอบแทงจากด้านหลังยามเผลอ

“อย่าเครียดน่าแจ็คสัน นายต้องหาพวกมันเจออยู่แล้ว” แจบอมที่ลากตัวพาแจ็คสันเข้ามานั่งชิลๆในผับหรูเอ่ยขึ้น

“ก็ไม่ได้เครียดนะ”

“พูดได้น่าเชื่อมาก จะว่าไปผับนี้ไม่เลวเหมือนกันนะ คนเยอะแต่ก็ไม่แออัด ดูท่าระบบจัดการจะดี” แจบอมพูดพลางมองไปรอบๆ

“ฉันว่าที่ไม่แออัด เพราะคนพวกนั้นไปยืนออกันน่าเวทีเสียมากกว่า”

“นั่นสิคงมีการแสดงพิเศษล่ะมั้ง”

“แล้วนายไม่สนใจไปยืนหน้าเวทีบ้างเหรอเผื่อจะมีอะไรดีๆน่าสนใจ” แจ็คสันเอ่ยถามก่อนจะยกเบียร์ขึ้นจิบ

“เห็นฉันเป็นคนยังไงกัน ฉันไม่ได้หื่นถึงขนาดไปยืนจ้องนักร้องหน้าเวทีสักหน่อย”

“1 2 3 4 Let go!!!!!!!” จากนั้นเพียงไม่กี่วินาทีการแสดงก็เริ่มขึ้น!

บนเวทีมีร่างเย้ายวนวาดลวดลายลีลาจนบรรดาแขกพากันมองตาค้าง! ชายหนุ่มร่างเพียวดวงตากรีดอายไลน์เนอร์คมกริบปรายตามองไปที่ใคร คนๆนั้นก็แทบจะถวายทุกอย่างให้ทันที เพียงแค่ขอให้เจ้าของตาคมนั้นหันมาสบตาอีกครั้ง หากแต่...เวลานั้นแสนจะสั้น สามนาทีเท่านั้นที่นักเต้นคนนี้จะวาดลวดลาย และสามนาทีเท่านั้นคงไม่มากพอที่จะปรายตาไปได้จนทั่วถึง

“ขอบคุณครับ ขอให้สนุกในค่ำคืนนี้นะครับ” เสียงนุ่มมีเสน่ห์เอ่ยขึ้นทิ้งท้ายด้วยรอยยิ้ม แล้วเดินหายเข้าไปหลังเวที คนบางส่วนก็อาจจะพึงพอใจกับสามนาทีของเดวิลประจำคลับ แต่นอกเหนือจากนั้นรู้สึกกระหายอยากให้มีต่ออีกสักชั่วโมง รวมถึงแจบอมที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะพิเศษกับแจ็คสันด้วยเช่นกัน

“จบแล้วเหรอ?”

“ครับท่าน เดวิลของเราจะออกมาแค่สามนาทีเท่านั้นครับ และเวลาที่ออกมาก็ไม่กำหนดแน่นอนว่าจะเป็นกี่โมง ทำให้แฟนคลับของเดวิลมารอกันตั้งแต่คลับเปิดทุกคืนเลยครับ”

“งั้นเหรอ ฉันอยากจะได้ จัดการให้หน่อยนะซึงลอง” ริมฝีปากหยักกระตุกยิ้ม ถ้าบอกว่าอยากได้

ก็คือต้องได้ ถึงฝ่ายนั้นจะเป็นตัวท็อปของที่นี่ ที่ทำเหมือนจะเข้าถึงยาก แต่ยังไงซะก็แค่การโก่งค่าตัวเท่านั้น คงไม่ยากเกินไปที่ซึงลองจะติดต่อให้มาใช้ค่ำคืนเร่าร้อนด้วยกัน

“นี่เหรอ...ที่ว่าไม่ใช่คนหื่นแบบพวกนั้น ฉันว่านายหนักกว่าหลายขุมเลยว่ะ แจบอม” แจ็คสันพูดแซว

“ไม่พูดไม่มีใครว่านายเป็นใบ้หรอกนะ”

“ไม่ยอมรับก็ไม่เป็นไร ขอให้สนุกก็แล้วกัน” แจ็คสันอวยพรประชดนิดๆ ที่เพื่อนจะไปใช้คืนเร่าร้อนกับเดวิลคนนั้นในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า

หากแต่...

บางทีมันอาจจะไม่เป็นไปอย่างที่คิดเสมอไป

 “เดวิลปฏิเสธครับท่าน” ซึงลองที่หายไปพักหนึ่ง กลับมารายงาน แจบอมชักสีหน้าไม่พอใจทันทีในขณะที่แจ็คสันเลิกคิ้วขึ้นด้วยความรู้สึกอึ้งๆ ที่มีคนกล้าปฏิเสธท่านประธานอิมกรุ๊ปอย่างแจบอม

“แล้วได้บอกหรือเปล่า ว่าเท่าไรก็จ่าย”

“บอกครับ เจ้าตัวยืนยันที่จะไม่มาครับ หนำซ้ำยังบอกว่า ถ้าจะให้เขาเรียกก็หุ้นอิมกรุ๊ปทั้งหมดครับ” เมื่อได้ยินอย่างนั้นแววตาของแจบอมก็วาวด้วยความโกรธเคือง หากแต่ไม่โวยวายตีโพยตีพายให้เสียภาพพจน์

“ถือดีจริงๆ เป็นแค่พวกขายตัวแท้ๆ”

“ดูเหมือนจะหยิ่งมากด้วย ไม่ทันฟังผมหว่านล้อมก็กลับไปเลยครับ”

“ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกัน ว่าจะหยิ่งไปได้สักกี่น้ำ”

“ท่านจะรอคนนี้ได้นานแค่ไหนครับ” ซึงลองถามกำหนดเวลา เพื่อวางแผนทำให้ความต้องการของเจ้านายเป็นจริง

“สักสามวันก็พอมั้ง ปากดีไปเรื่อย พอเห็นทรัพย์สินมากองตรงหน้า ขี้คร้านจะมาจ๊ะจ๋ากับฉัน”

“ได้ครับ สามวัน ท่านจะต้องได้เดวิล” ซึงลองรับปากก่อนจะโค้งขอตัวแยกออกมายืนอยู่ห่างๆ เพื่อให้เจ้านายมีความเป็นส่วนตัวกับเพื่อน

“แล้วถ้าถึงเวลาแล้วนายไม่ได้ล่ะ” แจ็คสันถามขึ้นเพราะบางทีเดวิลคนนั้นอาจจะไม่ได้ขายตัวอย่างที่แจบอมคิดก็ได้

“ไม่มีทางหรอก ฝ่ายนั้นก็แค่โก่งค่าตัวแหละน่า”

“มองในแง่ร้ายจริงนะ”

“มือขวามาเฟียอย่างนายนั่นแหละ ที่มองในแง่ดีเกินไปหรือเปล่า?” แจบอมถามยอกย้อนหากแต่แจ็คสันกระตุกยิ้ม เขาไม่ได้มองในแง่ดีนักหรอก ก็แค่อยู่ในโลกด้านมืดมานานพอ ที่จะรู้ว่าบางคนนั้นก็ใสซื่อและสะอาด แต่จำต้องยอมแปดเปื้อนเพราะชะตาชีวิตมันเลือกไม่ได้

“หัวหน้า มีตำรวจค้นคาสิโนของเราครับ” ก่อนที่จะมีบทสนทนาอื่นๆเกินขึ้นต่อ ลูกน้องของแจ็คสันก็มารายงานด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก

“คาสิโนเราถูกกฏหมายนะ ทำไมถึงค้น?”

“เหมือนจะมีคนปล่อยข่าวว่าเราลอบขายแป้งน่ะครับ” ขายแป้งที่ว่าคือผงขาว แจ็คสันชักสีหน้าไม่พอใจขึ้นมาทันที เพราะถึงจะขึ้นชื่อว่ามาเฟียก็จริง แต่ธุรกิจของมาร์คต้วนนั้นตรงไปตรงมาตั้งแต่รุ่นพ่อ คาสิโน สนามแข่งรถ สนามแข่งม้า ไชน่าทาวน์ ท่าเรือ การขนส่งสินค้าทางทะเล หรือแม้กระทั่งโรงงานผลิตเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ล้วนถูกต้องตามกฏหมายทั้งสิ้น

แต่ที่ยังถือปืนไล่ฆ่าคนบางพวกอยู่ ก็เพราะพวกนั้นเห็นว่ามาร์คต้วนเป็นตัวขัดขวางเส้นทางรุ่งโรจน์ จุดที่ยืนอยู่เป็นเหมือนเป็นเหมือนรอยต่อ ไม่ว่าใครจะทำธุรกิจอะไรก็ตาม ถ้าไม่ได้รับการยินยอมคนพวกนั้นจะไม่มีสิทธิ์ และนั่นก็เป็นเหตุให้ถูกลอบกัดยามเผลอ

“ฉันต้องกลับก่อนแล้วนะ” แจ็คสันหันไปลาเพื่อนที่ยังดื่มไม่เลิก

“อืม แต่ฉันจะบอกอย่างหนึ่ง”

“อะไร?” แจ็คสันขมวดคิ้วเชิงสงสัย แจบอมทำหน้าอย่างนี้ทีไร มักพูดและคิดในสิ่งที่คนทั่วไปคิดไม่ได้เสมอ ฉลาดแกมโกงเจ้าเล่ห์อย่างหาใครเทียบยาก

“นายตำรวจใหญ่ที่ควบคุมพื้นที่แถบนี้ ชื่อชเวจินฮยอก และมีลูกชายวัยกำลังน่ารักชื่อชเวยองแจ”


 

Crazy love บ้าอ้อนรักนายมาเฟีย

Crazy love บ้าอ้อนรักนายมาเฟีย

Get it now

 

ภายในเล่มประกอบด้วยเนื้อหาตั้งแต่ต้นจนจบ และตอนพิเศษอีก 6 ตอน

ตอนพิเศษ1ความรู้สึกที่มั่นคง

ตอนพิเศษ2คนรักของมาเฟียกับชีวิตมหาลัย

ตอนพิเศษ3อ้อน

ตอนพิเศษ4เปิดตัว

ตอนพิเศษ5แบมแบมไม่ชอบรังแกใคร

ตอนพิเศษ6รางวัลของมาร์

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 448 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,795 ความคิดเห็น

  1. #4764 ทัศนีย์ สว่างจันทึก (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 14:42

    ชอบซองฮี จริงใจกับแบม มาร์คต้องดูแลน้องนะ

    #4,764
    0
  2. #4744 WaterIsMe (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 23:48
    อิพี่ต้องใจเย็นนะะะ ส่วรพิแจ็คก็คือออออออ รอชม
    #4,744
    0
  3. #4709 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 14:29
    พี่ทนได้ก็ดี รับรู้ความผิดตัวเองไปนานๆ
    #4,709
    0
  4. #4344 mai_maylody (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 21:47
    เป็นพี่มาร์คต้องอดทนค่ะ5555
    #4,344
    0
  5. #4226 xstcphpp (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 / 22:32
    ชอบที่มาร์คไม่ทำอะไรน้อง ดูให้เกียรติดี
    ฮืออออ
    บีนยองต้องความสัมพันธ์ยุ่งแน่ๆ
    #4,226
    0
  6. #4150 thuglifes (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 กันยายน 2560 / 13:13
    รออออออ
    #4,150
    0
  7. #4148 ปีใหม่ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 11:35
    สักวันมาร์คจะตบะแตก
    #4,148
    0
  8. #4147 PRAEWEI (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 08:19
    ฟินนนนนนน~
    #4,147
    0
  9. #4146 Elle1995 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 กันยายน 2560 / 16:03
    เดวิลคือใครรรรร
    #4,146
    0
  10. #4139 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 กันยายน 2560 / 01:21
    มาร์คใจเย็นนะ
    #4,139
    0
  11. #4137 khunsom08 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 22:13
    จัดการลูกชายใช่มั้ยคะ
    #4,137
    0
  12. #4136 Janriel (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 21:53
    แต่ละคนเหมาะที่จะเป็นเพื่อนกัน
    #4,136
    0
  13. #4135 woorebin (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 21:50
    หูยยยยยย มาร์คคนดี
    #4,135
    0
  14. #4133 praew-yyy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 21:00
    มาร์คใจเย็นๆๆๆ5555555
    #4,133
    0
  15. #103 kick-kok (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2557 / 17:09
    พี่มาร์คกัดปากน้องแบมอยู่เรื่อย ><
    #103
    0
  16. #102 Starry Midnight (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2557 / 20:54
    ต้วนเอ๊ยยยย!!!! นายอยู่ในกำมือแบมแบมซะแล้ว จะไปไหนเสีย 5555 ไม่รอดความน่ารักของแบมแบมไปได้หรอก
    น้องดูเปลืองเนื้อเปลืองตัว ส่วนต้วนก็ชอยฉวยโอกาส 5555 

    คำผิดจ้า

    - เธอตัดสินใจเข้าแย่งแต่แบมแบมหลบไม่ยอมหน้ำซ้ำยังวิ่งหนีด้วย >> หนำ
    - "เงียบไปเลยซองฮี" ร่างสูงไปใส่ใจคำพูดของแม่บ้าน >> ไม่
    - แบมแบมเอามือทั้งสองข้างจับมาจับหน้าของมาร์คให้หันมาทานตน 
    - "อืม... แต่เรื่องที่เพิ่งคุยกันก็อย่าปล่อยปล่อยไปง่ายๆล่ะ จะช้าหรือเร็วยังไงเราก็ต้องเอาคืน"
    - แจ็คสันรับคำก่อนจะเดินเลี่ยงออกไปทำหน้าทีของตน >> ที่
    - "น้องแบมแบมบอกหมอมาเถอะ มาทำไมถึงกลัวทะเล เคยจมน้ำเหรอ" >> ว่า
    - "โททัด หมายถึงโฆษณาหนังเข้าโรงทางทีวีเหรือเปลา" >> เปล่า
    - "ใช่ค่ะเจ้านาย เมื่อเช้าแบมแบมนั่งดูทีวีอยู่คงหมายถึงโรงหนังนั้นแหละค่ะ" >> นั่น
    - ในยามนี้แค่ได้ยินเสียงน้ำและเสียงหัวเราคิกคักดังออกมาสติก็เริ่มกระจัดกระเจิง >> หัวเราะ / กระเจิดกระเจิง, กระจัดกระจาย
    - ถึงขั้นยกแขนตัวเองขึ้นมาเลียชิมรสชาดด้วย >> รสชาติ
    - ผู้โดนล่อลวงทำท่าคิดก่อนจะพยักหน้าอนุญาติให้มาร์คชิม >> อนุญาต
    - ส่วนมาเฟียหนุ่มเมื่อได้รับอนุญาติก็ลอบยิ้ม >> อนุญาต


    #102
    0
  17. #101 ok go (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2557 / 19:32
    อั๊ยยยย ชอบบบ พี่มาร์คหลงเด็ก(ปัญญาอ่อน)เต็มขั้น เราว่าไม่เหมือนคนบ้านะคะ เหมือนเลี้ยงลูก 55555555



    อยากให้เรื่องนี้ไม่มีดราม่า ฮืออออ
    #101
    0
  18. #100 AoVipWinnei (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2557 / 17:42
    ถ้าจะชิมขนาดนี้ก้อกินเข้าไปเถอะค่ะ คึคึ
    #100
    0
  19. #98 supreamJUBU (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2557 / 11:03
    พี่มาร์คกามอาาาาา 5555 หลอกเด็กแบมได้ อะเฮือกกก *ขอทิชชู่ซับเลือด=,,= มาเฟียไรเนียมุ้งมิ้งเกิ๊น แบมโมเอร้ ใสใส ยั่วๆ ชอบบบบบบบ ซองฮีหนิออกมาขัดเรวไปนะ อุ๊บบบบส์ 555555
    #98
    0
  20. #97 littlemj (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2557 / 09:58
    น้องแบมน่ารักมากกกกกกก!!!! อ่านแล้วอยากฟัดน้องมากเลย
    คือน่ารักโคต รๆ เราแพ้น้องแบมเวอร์ชั่นนี้มากเลย พี่มาร์คคนกาม5555555 หื่นมาก หาเรื่องชิมแบมตลอด
    หลอกล่อน้องตลอด5555 มาร์คนี่หวงแบมมากมั้ย ขนาดแจ็คสันมองธรรมดามาร์คยังหวงเลย555
    แต่น้องน่ารักอ่ะเนอะ เป็นใครๆก็หวง ถ้าแบมหายแบมจะเย็นชากับมาร์คมั้ยอ่ะ ชอบเรื่องนี้มากๆๆๆ
    พล๊อตสนุกมาก อารมณ์เหมือนอ่านนวนิยายแบบเป็นเล่มๆเลย คือฟีลเวลาอ่านมันต่างจากฟิคทั่วไป
    เราอยากเห็นพี่มาร์คหัวปั่นเพราะน้องมั่งจัง ที่อ่านมาตัวละครในgot7ออกมากันเกือบหมดแล้ว
    เหลือยองแจกับยูคยอม อยากรู้ว่าน้องยูคจะมีบทมั้ย?555
    เอาน้องยูคมาทำให้พี่มาร์คหึงสักหน่อยคงสนุกดี แต่ถ้าพี่มาร์คหึงเราว่าแบมต้องเจอจัดหนักแน่ๆ
    มาอัพต่อไวๆนะคะ เราชอบเรื่องนี้ม้ากมาก อ่านวนตั้วหลายรอบแหน่ะ! > < สู้ๆค่า
    #97
    0
  21. #96 Mymimi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2557 / 09:29
    อื้อหือออออ ละมุนสุด ๆ มาร์คเจ้าเล่ห์ แบมไร้เดียงสา (?)
    ถ้าแบมรักษาหายจะเกลียดมาร์คมั๊ยเนี่ย ?
    #96
    0
  22. #95 LotusSi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2557 / 05:27
    แบมแบมน่ารักมากกกก มาร์คหลอกชิมแบมแบมอะ อ่านแล้วเขินสุดๆ กลัวถ้าเกิดแบมแบมหายแล้วจะเป็นไงนะ รออ่านตอนต่อไปนะคะ
    #95
    0
  23. #94 Yearko (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2557 / 00:42
    มาร์คร้ายกาจอ่ะ
    #94
    0
  24. #92 n13berryS (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2557 / 23:15
    เอาจริงๆนะ
    พี่มาร์คนี่ด้านมากอ่ะ
    ซองฮีอยู่ด้วย ไม่อายเลยนะ จะจูบๆๆๆอย่างเดียว
    อีกหน่อยน้องคงโดนชิมหมดตัว
    #92
    0
  25. #91 aum5120 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2557 / 22:44
    สงสารแบมตอนถูกสะกดจิต
    กลัวทะเลสิเนอะ 
    โอยยยยยยยย ชิมแบมแบมอร่อยมั้ยคะ หวานมั้ยคะ มาร์คต้วน
    แบมแบมนี่ยั่วโดยไม่รู้ตัวสินะๆๆๆ 
    #91
    0
  26. #90 kan (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2557 / 22:30
    ฟินนนนนนนนน ไปน่ะบ้างทีแม่บ้านก็ขัดไปน่ะ 555
    #90
    0
  27. #89 PicH~ApOrN (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2557 / 21:40
    เอ่อ.... ท่าทางพี่มาร์คจะชอบช็อคโกแลตนะ เห็นกินใหญ่เลย >\< พิมพ์ไปเขินไป
    #89
    0
  28. #88 racha (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2557 / 21:30
    น้องแบมอัพเลเวลสกิลการกัดปากใช้ได้ เอ๊ะส่งเสริมเด็กในทางที่ผิดติดคุกไหม
    #88
    0