[GOT7] Crazy Love ||MarkBam,BNior,JackJae||จบ

ตอนที่ 4 : ตอนที่ 4 ลูกอ้อนคนบ้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,412
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 703 ครั้ง
    19 มิ.ย. 63

รุ่งเช้าของวันต่อมา มาเฟียหนุ่มกระพริบตาถี่ปรับรับแสงที่สาดส่องมาทางหน้าต่าง แล้วก้มลงมองแบมแบมที่กำลังหลับซุกอกของตน มือแกร่งค่อยๆขยับศรีษะของร่างบางออกมาวางที่หมอน ก่อนจะก็บิดกายไล่ความปวดเมื่อยที่ได้รับ

แกร๊ก! 

เสียงเปิดประตูเข้ามาดังขึ้นพร้อมกับความตกใจของผู้เข้ามาใหม่ที่ไม่เคยคิดเคยฝันว่าจะเห็นมาร์คต้วนนอนอยู่ในห้องนี้

“เอ่อ เจ้านายทำไมอยู่ในห้องนี้ล่ะครับ” แจ็คสันถามขึ้น ใบหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย ในขณะที่มาร์คเองก็มีคำถามเกิดขึ้นในใจเช่นกันว่าเพราะอะไรทำไมมือขวาของตนถึงได้เข้ามาในห้องของแบมแบม

“แล้วนายล่ะแจ็คสัน เข้ามาที่นี่ทำไม?”

“เอ่อ อย่าเข้าใจผิดนะครับ ผมแค่เข้ามาเพราะคิดว่าแม่บ้านน่าจะมาดูแลแบมแบมแล้ว คือจะให้เตรียมตัวเพราะหมอที่นัดเอาไว้กำลังจะมาถึงแล้วครับ” แจ็คสันรีบพูดอธิบายเมื่อเห็นสายตาของเจ้านายดูเหมือนกำลังไม่พอใจที่อยู่ๆเขามาโผล่ที่ห้องของแบมแบม

“อืม เดี๋ยวฉันดูแลเองก็แล้วกัน ออกไปได้แล้ว”

“ครับ” แจ็คสันพยักหน้ารับก่อนจะหันหลังเดินกลับ แต่มาร์คต้วนที่เพิ่งนึกอะไรได้เรียกไว้เสียก่อน

“เดี๋ยว..”

“มีอะไรเหรอครับ” แจ็คสันชะงักเท้า ก่อนจะหันกลับมามองผู้เป็นเจ้านายอีกครั้ง

“ไล่แม่บ้านที่ดูแลแบมแบมเมื่อวานนี้ออกซะ แล้วหาคนอื่นมาช่วยดูแลแบมแบมด้วย” มาร์คสั่งยาวในขณะที่แจ็คสันมองหน้าผู้เป็นนายด้วยความแปลกใจ ที่อยู่ๆก็สั่งไล่คนออกแบบนี้ แต่ก็เลือกที่จะเงียบไม่ถามออกไปเพราะมันไม่ใช่หน้าที่ที่ตัวเองต้องยุ่งเกี่ยวกับการตัดสินใจของเจ้านาย

“ครับ”

“เดี๋ยว... มีอีกเรื่อง” การที่มาร์คเรียกทำให้แจ็คสันที่กำลังจะหันหลังเดินออกจากห้องชะงักเท้าอีกรอบ

“ครับเจ้านาย”

“ทีหลังอย่าเข้าห้องนี้สุ่มสี่สุ่มห้าแบบนี้อีก” คำสั่งนั้นทำให้แจ็คสันอดหันไปมองแบมแบมที่นอนอยู่ใกล้ๆเจ้านายตนเองไม่ได้ ที่อยู่ๆเจ้านายของเขากำลังทำท่าเหมือนจะหวง มันเป็นเพราะอะไร หรือว่าเจ้านายกำลังจะเกิดความรู้สึกบางอย่างกับแบมแบม?

“ได้ครับเจ้านาย” เมื่อรับคำเสร็จแจ็คสันก็เดินจากออกไปพร้อมกับเก็บความสงสัยเอาไว้ในใจ

ฝ่ายมาร์คเมื่อแจ็คสันออกไปแล้วก็หันไปมองแบมแบม เขาควรจะปลุกให้ตื่นเพื่อให้เตรียมตัวพบกับหมอที่จะมาช่วยดูอาการให้ แต่จนแล้วจนรอดเขากลับเอาแต่นั่งมองหน้าของเด็กหนุ่มยามหลับอยู่เฉยๆเท่านั้น ไม่ยอมปลุกเสียที อาจเป็นเพราะใบหน้าที่ไร้การเสแสร้งมันเหมือนมีมนต์สะกดจนแทบไม่อยากจะละสายตาไปไหน หรืออาจเป็นเพราะกำลังรู้สึกแปลกใหม่ ในเมื่อน้อยครั้งนักที่จะได้เจอคนไร้มารยาอย่างนี้

“อื้อ..” ในที่สุดคนที่มาร์คจ้องมองอยู่นานก็เริ่มขยับกายเพราะได้รับไอร้อนจากแสงแดดที่สาดส่องมาทางหน้าต่าง ดวงตากลมโตฉายแววไร้เดียงสาค่อยๆปรือลืมขึ้นมา เจ้าตัวยกมือขึ้นขยี้ตาสองสามครั้งก่อนจะลุกขึ้นนั่งตรงหน้าของมาร์คต้วนพร้อมกับจ้องเขาอย่างที่เขาจ้องมา จนทำให้เขาต้องเมินสายตาหนี

“นี่จะกวนกันแต่เช้าเลยใช่ไหม” มาเฟียหนุ่มถามพร้อมกับหันมาจ้องหน้าแบมแบมอีกครั้ง เพราะเจ้าตัวนั้นพอเห็นเขาเมินสายตาในตอนแรกก็ขยับตัวมาจ้องตากับเขาชนิดว่าห่างกันแค่คืบ พยายามจะเลี่ยงแต่อีกคนก็ทำเหมือนไล่ต้อนซะนี่

“ดีใจ” แบมแบมไม่ได้ตอบโต้คำพูดของมาร์ค แต่กลับพูดว่าดีใจออกมาแล้วยิ้มจนตาหยี

“เรื่องอะไร หรือดีใจที่เห็นฉัน?”

“อื้อ..” แบมแบมพยักหน้าก่อนจะเอนตัวเข้าซบกับอกแกร่ง มาร์คเองก็รู้สึกแปลกๆที่จู่ๆก็ถูกอ้อนแบบนี้

“ไม่เอาน่า อย่าอ้อนสิไปอาบน้ำดีกว่า อีกเดี๋ยวหมอจะมาแล้วนะ” ทั้งที่พูดออกไปแบบนั้น แต่กลับไม่ได้ผลักแบมแบมออก ปล่อยให้กอดอยู่อย่างนั้นจนเวลาผ่านไปเรื่อยๆ

ก๊อกๆ

“เอ่อคุณหมอมาแล้วค่ะ” แม่บ้านเปิดประตูเข้ามารายงานว่าเวลานี้หมอที่จะมาดูอาการของแบมแบมมาถึงแล้ว แน่นอนว่าแม่บ้านคนนี้เห็นเต็มสองตาว่าเจ้านายกับแบมแบมกำลังกอดกันอยู่ ก็ไม่ได้อยากจะเก็บเอารายละเอียดพวกนี้ไปซุบซิบหรอกนะ แต่ว่าการที่แม่บ้านคนหนึ่งถูกไล่ออกไปเพราะเด็กหนุ่มที่สติไม่ดีอย่างแบมแบม มันก็น่าคิดอยู่ว่าเจ้านายคนนี้กำลังชอบของแปลก!!

“อืม บอกให้รอไปก่อน”

“ค่ะ” แม่บ้านพยักหน้ารับคำพร้อมกับเดินออกไป เมื่อประตูปิดลง ร่างสูงก็ค่อยๆแกะมือบางออกจากเอว เพราะมันถึงเวลาแล้วที่คนตัวเล็กจะต้องเตรียมตัวลงไปพบหมอ

“ฮึ!” แบมแบมที่ถูกแกะมือออก กอดอกสะบัดหน้าหนีด้วยความไม่พอใจทันทีทำให้มาเฟียหนุ่มถึงกับอึ้ง! ไม่มีใครเลยที่กล้าทำแบบนี้กับเขา!

“จะนั่งกอดแบบนี้ทั้งวันได้ไง นายต้องลงไปเจอหมอนะ เอาเป็นว่าฉันจะตามแม่บ้านมาช่วยอาบน้ำให้อย่าดื้อล่ะ” มาเฟียหนุ่มพูดพลางก้าวลงจากเตียง ในขณะที่แบมแบมรีบคว้าชายเสื้อของอีกฝ่ายเอาไว้เพราะเริ่มหวาดกลัวขึ้นมา

“กลัว…” เด็กหนุ่มพูดพร้อมกับพยายามดึงในมาร์คต้วนนั่งลงกับเตียง จนเขาต้องยอมนั่งลงในที่สุด

“ไม่ต้องกลัวหรอก ที่นี่ไม่มีใครกล้าทำอะไรหรอก เชื่อสิ” เมื่อมาร์คต้วนนั่งลงได้ก็พยายามหว่านล้อมให้เด็กหนุ่มหายกลัว แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ผลนักเพราะมือบางยังคงจับชายเสื้อเอาไว้แน่น

“อยู่นี่” เสียงอ้อนๆพูดเป็นเชิงขอให้มาร์คอยู่ด้วย เลยทำให้เขาถอนหายใจนิดๆก่อนจะยอมในที่สุด

“เอาเป็นว่า ฉันจะคอยอยู่ใกล้ๆแล้วกันนะตกลงไหม”

หมับ!!

ชายหนุ่มพูดยังไม่ทันขาดคำวงแขนเรียวของแบมแบมก็เข้ากอดหมับจนพากันเสียหลักหงายหลัง กลายเป็นว่าเด็กหนุ่มกำลังทับอยู่บนตัวเขา และแทนที่จะรีบลุกออกมา เจ้าตัวกลับจ้องตาเขาแบบใสซื่อ จนมาร์คเองก็เผลอมองใบหน้านั้นอยู่นานเลยทีเดียว

“ง่วง” คำพูดของสั้นๆทำให้ร่างสูงได้สติลุกขึ้นและดันตัวแบมแบมออกห่างนิดหน่อย

“จะง่วงไม่ได้นะ ต้องอาบน้ำ เดี๋ยวฉันเรียกแม่บ้านขึ้นมาช่วย” เขาสั่งห้ามก่อนจะกดโทรศัพท์บนหัวเตียงเรียกให้แม่บ้านมาช่วยแบมแบมอาบน้ำ ไม่กล้าที่จะเป็นคนอาบให้เพราะใจมันหวั่นๆกับอารมณ์ดิบของตัวเอง กลัวว่ามันจะปะทุขึ้นมาจนอาจจะจับคนตัวเล็กมาฟัดอีก

ตลอดเวลาที่แบมแบมอาบน้ำกับแม่บ้านคนใหม่ รู้สึกว่าแบมแบมจะไม่กลัวเหมือนคนก่อนๆ เพราะมาร์คที่ยืนรออยู่ด้านนอกได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักดังออกมาเป็นระยะ

“เสร็จแล้วค่ะ” แม่บ้านพูดพร้อมกับพาคนตัวเล็กที่อยู่ในชุดคลุมออกมาจากห้องน้ำ ทันทีที่แบมแบมเจอหน้ามาร์คอีกครั้งหลังจากที่ไม่ได้เห็นสักยี่สิบนาทีได้ก็กระโดดกอดเต็มแรงจนเขาทรงตัวเกือบไม่ทัน

“คิดถึง” เจ้าตัวพูดอ้อนๆพร้อมกับถูใบหน้ากับอกกว้างของมาเฟียหนุ่มอย่างประจบประแจง มาร์คต้วนเองจะผลักออกก็ทำไม่ลงเลยได้แต่ปล่อยให้อีกฝ่ายยืนกอดอยู่อย่างนั้น

“เอ่อ เจ้านายจะใส่เสื้อผ้าให้แบมแบมเอง หรือจะให้ฉันช่วยค่ะ” แม่บ้านวัยยี่สิบปลายๆชื่อซองฮีถามขึ้นด้วยนัยน์ตาที่ชื่นชมในความน่ารักของแบมแบม ในตอนแรกได้ยินแม่บ้านคนที่เพิ่งถูกไล่ออกไปว่าแบมแบมว่าเสียสติพูดอะไรก็ไม่ฟัง ชอบอาละวาดก็ทำให้เธอไม่อยากจะขึ้นมาดูแลสักเท่าไหร่ แต่พอได้มาเจอเองกับตัวถึงได้รู้ว่าที่จริงแล้วแบมแบมไม่ได้เป็นอย่างนั้นเสียทีเดียว ออกจะน่ารักเสียด้วยซ้ำ ยิ่งเวลาอยู่กับเสือร้ายอย่างเจ้านายแล้ว เธอคิดว่าความน่ารักของแบมแบมนั้นข่มความโหดของเจ้านายได้จนอยู่หมัดเลยทีเดียว

“ก็ต้องเธอช่วยสิ ฉันจะเปลี่ยนให้ได้ยังไง” มาร์คตอบอย่างไม่ต้องคิดเพราะตอนนี้ร่างกายนุ่มๆของแบมแบมบดเบียดกับร่างกายของเขาก็แทบจะแย่แล้ว ขืนเป็นคนเปลี่ยนให้เอง จากที่เคยได้รับคำประณามว่าเป็นมาเฟียโหด คงได้ถูกประณามว่าบ้ากามเพิ่มมาด้วยแน่ๆ

“ค่ะ งั้นแบมแบมมาเปลี่ยนเสื้อผ้ากันก่อนเถอะนะ เดี๋ยวเปลี่ยนเสร็จแล้วไปกินขนมกัน” ซองฮีรับคำก่อนจะพูดชวนแบมแบมเหมือนผู้ใหญ่หลอกเด็กเล็กๆ ซึ่งมันก็ได้ผล แบมแบมปล่อยมือจากมาร์คต้วนแล้วกระโจนกอดซองฮีทันที

“ทีนี้แหละ ไม่เห็นหัวกันเลย” มาร์คบ่นพึมพำที่อยู่ๆเหมือนถูกลดความสำคัญลงไป ก็เด็กคนนี้เล่นสนใจซองฮีไม่หันกลับมาชายตามองเขาเลยสักนิด

ร่างสูงตัดสินใจเดินกลับห้องนอนไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าบ้าง ในเวลานี้อารมณ์ชักเริ่มไม่ค่อยจะดีสักเท่าไหร่ รู้สึกหงุดหงิดที่ความสำคัญลดน้อยลง ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้คิดว่าจะต้องสนใจแบมแบมมากมายขนาดนี้ แต่พอโดนอ้อนโดยไร้มารยาอย่างที่เคยเจอมันก็อดไม่ได้ที่จะอยากถูกอ้อนอีก!

‘แกบ้าไปแล้วมาร์คต้วน แบมแบมเป็นคนสติไม่ดีนะ’ 

มาร์คพยายามย้ำเตือนตัวเองไม่ให้โอนอ่อนกับแบมแบมไปมากกว่านี้ แล้วรีบทำธุระส่วนตัวต่อ

ทางด้านของแบมแบมนั้นเมื่อซองฮีช่วยดูแลเรื่องเสื้อผ้าเสร็จแล้ว ก็พาลงไปพบแพทย์ที่ชั้นล่าง ในตอนแรกแบมแบมไม่ยอมเข้าใกล้แต่พอซองฮีหว่านล้อมบวกกับหมอคนนี้เก่ง ที่มองออกว่าจะใช้ลูกล่อลูกชนยังไงกับแบมแบม ก็ทำให้เด็กหนุ่มยอมที่จะเข้าใกล้ ให้เขาช่วยตรวจอาการให้

ในที่สุดซองฮีเห็นว่าทุกอย่างเรียบร้อยดีไม่มีอะไรให้น่ากังวลก็ปล่อยให้แบมแบมอยู่กับหมอตามลำพัง ส่วนตนก็กลับเข้าไปในครัว แน่นอนว่าพอไปถึงก็ถูกเพื่อนๆพี่ๆแม่บ้านรุมถามถึงความสัมพันธ์ของเจ้านายกับแบมแบมแบบถี่ยิบ

“เป็นไงๆ ไหนบอกมาสิ ซองฮี ว่าเจ้านายน่ะชอบของแปลกจริงหรือเปล่า” เพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกันถามขึ้นอย่างใคร่รู้เพราะแม่บ้านที่ขึ้นไปก่อนหน้ากลับมาเล่าให้ฟังว่าเจ้านายกับแบมแบมนอนกอดกันกลมดิกบนเตียง

“อะไรคือของแปลกเหรอ?”

“ก็แบมแบมไง สติไม่ดีแบบนั้นเธอว่าไม่แปลกเหรอที่เจ้านายดันชอบ” แม่บ้านคนเดิมพูดโดยมีคนอื่นๆร่วมสมทบด้วย แม่บ้านที่นี่ในอายุรุ่นยี่สิบนั้นไม่ค่อยชอบแบมแบมมาตั้งแต่ต้น สาเหตุก็เป็นเพราะความอิจฉา แบมแบมไม่ได้เป็นลูกผู้ดีมาจากไหนแต่กลับได้รับการเอาใจใส่จากคุณย่าต้วนไม่ต่างจากลูกหลาน งานหนักอะไรก็แทบไม่เคยให้แตะ จะมีก็แต่คอยช่วยติดตามยามไปไหนมาไหนเท่านั้น

“ฉันว่าถ้าเจ้านายจะชอบแบมแบมก็ไม่แปลกหรอก ก็แบมแบมน่ะน่ารักน่าทะนุถนอม” ซองฮีพูดตามความจริงแต่เป็นความจริงที่เข้าข้างเจ้านายกับเด็กหนุ่มสติไม่ดี ทำเพื่อนๆแม่บ้านไม่ค่อยอยากจะเห็นด้วยนัก

“ไม่แปลกบ้านเธอสิซองฮี ใครจะชอบคนบ้า นอกซะจากคนชอบของแปลก”

“ถึงจะบ้าแต่แบมแบมก็น่ารัก ไม่มีมารยาจัดจ้าน อีกอย่างแบมแบมก็ไม่ได้อาการหนักจนถึงขั้นเรียกว่าบ้า แค่เกิดเรื่องช็อคขึ้นเท่านั้น ฉันว่าอีกไม่นานแบมแบมก็หายแล้วล่ะ บอกตามตรงถ้าเจ้านายเขาจะชอบจะรักแบมแบมฉันว่าก็ไม่แปลก ดีเสียอีกถ้าเกิดรักกันขึ้นมาจริงๆล่ะก็ งานนี้เขาเรียกว่ารักกันจริงที่ใจย่ะ!” ซองฮีตอกกลับยาวเหยียดแถมยังกางปีกปกป้องแบมแบมด้วยจนไม่มีใครกล้าต่อล้อต่อเถียงด้วยอีก

“ตามใจเธอก็แล้วกัน ถ้าเจ้านายสั่งตามคนให้ไปช่วยดูแลเด็กบ้านั่น เธอก็รับไปเลยนะ” แม่บ้านคนอื่นๆโยนหน้าที่นี้ให้ตั้งแต่ยังไม่ถูกตามเรียกใช้

“ก็ดี ดูแลแบมแบมก็ไม่เห็นจะเหนื่อยเลย” ซึ่งซองฮีเองก็ยอมรับแบบไม่หวั่นเกรง แถมยังทำท่าทางราวกับว่าอยากถูกเรียกใช้งานอีกก็ไม่ปาน

ด้านมาร์คต้วน

สองเท้าของเจ้าของบ้านก้าวลงบันไดมาเกือบถึงขั้นสุดท้ายก็ต้องชะงักเมื่ออยู่ๆได้ยินเสียงหัวเราะของแบมแบม ในตอนแรกคิดว่าเป็นการหยอกล้อกับแม่บ้านซองฮี จึงเดินตามเสียงไปจนถึงห้องรับแขก แต่ทว่าเมื่อมาถึงมาร์คถึงได้รู้ว่าไม่ใช่

“แบมแบม นี่คือคุณหมีคุมะนะ น่ารักใช่ป่ะ?”

“อืมๆ” มาร์คเห็นแบมแบมกำลังสนอกสนใจกระดาษแผ่นหนึ่งดูเหมือนหมอคนนี้จะวาดบางสิ่งอยู่ในนั้น บอกตามตรงว่ารู้สึกขุ่นเคืองใจขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ ตอนแรกแบมแบมก็อ้อนเขาแค่คนเดียว แต่ตอนนี้ดูเหมือนใครที่มีท่าทางใจดีนิดหน่อยเจ้าตัวก็จะอ้อนไปทั่ว

“อ้าว! สวัสดีครับคุณมาร์ค ผมโจวมี หมอที่จะมาดูแลอาการของน้องแบมแบมครับ” หมอเอ่ยทักก่อนที่มาร์คจะหันหลังเดินออกไป ทำให้สองเท้าของเขาต้องเดินกลับเข้าไปใหม่ 

“ครับหมอโจวมี่ ทำอะไรอยู่เหรอ ดูท่าทางสนุกเชียว” มาร์คพูดพร้อมกับเดินเข้ามานั่งโซฟาฝั่งตรงข้ามกับหมอและแบมแบม

“อ๋อ ผมวาดรูปให้น้องแบมแบมดูน่ะครับ ดูท่าจะชอบหมีคุมะล่ะครับ ให้ผมวาดตั้งสองตัวแน่ะ” เมื่อหมอพูดเช่นนั้นมาร์คก็หันไปมองแบมแบมที่กำลังถือกระดาษใบนั้นมานั่งข้างๆเขา

 “นี่...” แบมแบมพูดเหมือนอวดภาพวาดในกระดาษ ซึ่งมาร์คเองก็รับมาดู แต่เพียงแป๊บเดียวก็วางลงแถมยังห่างจากมือของแบมแบมด้วย

“ผมคิดว่าเรามาคุยเรื่องอาการของแบมแบมดีกว่าครับ” มาเฟียหนุ่มเปิดประเด็นขึ้นทำให้หมอโจวมี่ยิ้มแห้งๆ ก่อนจะหยิบเอกสารหลายอย่างให้มาร์คต้วนดู

“อาการของน้องแบมแบมเท่าที่วิเคราะห์มาเกิดจากภาวะช็อคและหวาดกลัวครับ” หมอโจวมีพูดพลางชายตามองเด็กหนุ่ม ที่ตอนนี้นั่งกอดแขนมาร์คแน่นไม่ยอมปล่อย ซึ่งตัวของมาร์คเองก็ยอมให้กอดโดยไม่มีท่าทีว่าจะสะบัดออกแต่อย่างใด

“แล้วโอกาสที่จะเป็นปกติล่ะครับ”

“ก็ต้องค่อยๆเป็นค่อยๆไปครับ และอีกอย่างน้องแบมแบมถ้าพูดด้วยดีๆก็พูดรู้เรื่อง ดังนั้นหมอจะรักษาด้วยวิธีสะกดจิตที่ประเทศอเมริกานิยมใช้กับผู้ป่วยระดับเดียวกับคุณแบมแบม เพื่อเรียกเอาสุขภาพจิตใจที่แข็งแรงกลับมา คุณมาร์คว่าไงครับ” หมอพูดพร้อมกับพูดถึงวิธีการรักษาคร่าวๆ ทำให้มาร์คพยักหน้ารับรู้ และเป็นเชิงยอมให้รักษาด้วยวิธีนั้น

“ครับ แล้วจะเริ่มการรักษาได้เมื่อไหร่”

“ก็ทันทีที่คุณมาร์คอนุญาตครับ” คุณหมอพูดออกไปเช่นนั้นแต่ในใจอยากจะเริ่มวันนี้เลยด้วยซ้ำ เพราะแบมแบมน่ารักหนำซ้ำยังช่างอ้อนด้วย แต่เสียอยู่อย่างหนึ่งคือดูเหมือนจะอ้อนแต่กับมาร์คเท่านั้น คนอื่นพูดดีด้วยเจ้าตัวก็ยิ้มแบบมีความสุขพูดและเล่นด้วย แต่ก็ยังไม่มีแบบมากอดแขนและซบอย่างที่ทำกับมาร์ค

“เอาไว้พรุ่งนี้แล้วกัน เดี๋ยววันนี้ผมมีธุระ” คำพูดของมาร์คทำให้ความหวังของหมอโจวมีพังทลายลง แต่เขาก็ยังพูดหว่านล้อมต่อ

“คุณมาร์คก็ไปธุระแล้วทิ้งให้ผมรักษาน้องแบมแบมที่นี่ก็ได้นะครับ” เมื่อได้ยินเช่นนั้นมาเฟียหนุ่มก็เงียบลง ที่จริงแล้วเขาไม่มีเหตุผลที่จะต้องคอยอยู่เฝ้าจะปล่อยไว้ตามที่อีกฝ่ายแนะนำก็ได้แต่ทำไมไม่อยากที่จะทำเช่นนั้นเลย

“ไม่เอานะมาร์ค แบมจะไปด้วย” แบมแบมออกอาการโวยวาย ถึงจะสติไม่ปกติแต่ก็พอจะรู้เรื่องกำลังจะโดนทิ้ง ทำเอาคนที่ถูกเรียกถึงขั้นหันกลับมามองหน้าคิดไม่ถึงว่าจะถูกเรียกด้วยชื่อห้วนๆไม่มีคำว่า “คุณ” นำหน้าแบบนี้

“เมื่อกี้พูดว่าอะไรนะ”

“มาร์คใจร้าย จะทิ้งแบม” ร่างบางไม่ได้ตอบคำถามแต่กลับโวยวายต่อ

“น้องแบมแบมอาจจะพยายามจำและเรียกแบบง่ายๆน่ะครับ” คุณหมอพูดแทรกขึ้นมาถึงเหตุผลที่แบมแบมเรียกมาร์คต้วนว่า “มาร์ค” 

“งั้นเหรอครับ” ร่างสูงพยักหน้ารับรู้โดยที่สายตายังคงทอดมองคนตัวเล็กไม่ละไปไหน ที่โดนเรียกห้วนๆไม่ได้โกรธนะ แค่กำลังอึ้งและในตอนนี้กำลังดีใจที่แบมแบมรู้จักชื่อตัวเองไม่พอยังรู้จักชื่อของเขาด้วย

“ครับ งั้นไหนน้องแบมแบมครับ ลองเรียกหมอโจวมีว่า ‘มี’ สิครับ” คุณหมอพยายามให้แบมแบมลองเรียกตนบ้าง แต่แบมแบมกลับไม่มีแม้แต่การชายตามอง เจ้าตัวยังคงเขย่าแขนของมาร์คอยู่ พร้อมกับพูดซ้ำๆว่า

“ไปด้วย นะนะ... มาร์ค... ไปด้วย นะนะ”

“เอาน่า ให้ไปอยู่แล้วล่ะ” มาร์คพูดทำนองว่ายอมให้ตามไปด้วยในขณะที่ในใจลึกๆแล้วแอบนึกขำที่หมอคนนี้หน้าแตก

หมับ!!!..

เมื่อได้ยินคำพูดยินยอมคนตัวเล็กก็กอดร่างแกร่งแน่น ตามด้วยถูใบหน้าลงกับอกกว้างประจบอย่างดีอกดีใจที่ไม่ถูกทิ้ง ทำให้หมอหนุ่มแอบกลืนน้ำลายหนืดๆลงคอ นึกอยากสิงร่างมาร์คขึ้นมาทันที

“ตกลงว่าเป็นวันพรุ่งนี้แล้วกันนะหมอ เพราะดูท่าแบมแบมคงไม่ยอมห่างผม”

“ก็ได้ครับ งั้นหมอคงต้องขอตัวก่อน หมอไปแล้วนะครับน้องแบมแบม” หมอหนุ่มจำยอม เขาบอกลาคนไข้ตัวน้อยแต่ดูเหมือนว่าจะไม่ได้รับความสนใจอีกตามเคย หมอโจวมีจึงได้แต่ยิ้มแห้งๆก่อนจะเดินออกไปจากห้องรับแขก

“เจ้านายครับ” แจ็คสันเดินเข้ามาในห้องรับแขกหลังจากนั้นเพียงไม่กี่วินาที ที่จริงแล้วแจ็คสันเองก็ลำบากใจที่จะเรียกอยู่เหมือนกันเพราะเจ้านายดูเหมือนกำลังมีความสุขที่ถูกกอดถูกซบอยู่ไม่ห่าง

“มีเรื่องอะไรเหรอแจ็คสัน?” น้ำเสียงของคนที่ถามกลับดูเหมือนจะเหวี่ยงด้วยความไม่พอใจ เพราะเมื่อแบมแบมได้ยินว่ามีคนเรียกเขาก็ผละออกห่างและให้ความสนใจกับคนที่เพิ่งจะเข้ามา

“เอ่อ... คือคุณท่านจะออกจากโรงพยาบาลพรุ่งนี้แล้วนะครับ เจ้านายจะทำยังไงครับในเมื่อแบมแบมก็ยังเป็นแบบนี้” แจ็คสันกระอักกระอ่วนนิดๆที่เจ้านายใช้น้ำเสียงไม่พอใจ แต่สุดท้ายก็พูดถึงเหตุผลที่จำให้ต้องมาขัดจังหวะ

“เอาเป็นว่าฉันจะส่งคุณย่าไปพักฟื้นที่มัลดีฟส์ก่อน อีกอย่างจะได้ไม่เห็นแบมแบมในสภาพนี้ด้วย”

“แล้วคุณท่านจะยอมหรือครับเจ้านาย”

“ก็ต้องยอมสิ ฉันจะบอกท่านว่าสถานการณ์ของเรามันไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ฉันจำต้องส่งท่านไปอยู่ในที่ๆปลอดภัย จากนั้นก็รีบรักษาแบมแบมให้หาย แล้วค่อยพาไปเจอคุณย่า” มาเฟียหนุ่มคิดทุกอย่างตามลำดับขั้นตอน แต่มือขวาก็ยังคงแคลงใจอยู่ดี

“แต่ว่าคุณท่านคงเรียกร้องที่จะเจอแบมแบมเป็นแน่ครับ”

“บอกไปว่าแบมแบมไปเข้าค่ายภาษาที่เกาหลี” คำพูดของมาร์คก็ดูเหมือนง่ายอีกครั้ง ซึ่งครั้งนี้แจ็คสันก็ไม่ได้ถามอะไรอีกเพราะทุกอย่างหายข้องใจหมดแล้ว 

 

Crazy love บ้าอ้อนรักนายมาเฟีย

Crazy love บ้าอ้อนรักนายมาเฟีย

Get it now

 

ภายในเล่มประกอบด้วยเนื้อหาตั้งแต่ต้นจนจบ และตอนพิเศษอีก 6 ตอน

ตอนพิเศษ1ความรู้สึกที่มั่นคง

ตอนพิเศษ2คนรักของมาเฟียกับชีวิตมหาลัย

ตอนพิเศษ3อ้อน

ตอนพิเศษ4เปิดตัว

ตอนพิเศษ5แบมแบมไม่ชอบรังแกใคร

ตอนพิเศษ6รางวัลของมาร์คต้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 703 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,795 ความคิดเห็น

  1. #4741 WaterIsMe (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 23:34
    คุณย่ากลับมาลงโทษหลานต้วนคนนี้ก่อนค่ะ ชิชะ
    #4,741
    0
  2. #4706 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 13:50
    คุณย่ามาช่วยน้องหน่อย ถ้าน้องรู้ความจริงน้องจะไม่เกลียดจริงๆหรอ
    #4,706
    0
  3. #4656 NJChokdee (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 17:09
    คุณย่าอย่าไปยอมนะคะ ต้องกลับมาบ้านค่ะ
    #4,656
    0
  4. #4653 Bporsche (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 17:08
    ทำไมเขินตอนน้องเรียกมาร์ค
    #4,653
    0
  5. #4648 _DARKGHOST_ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 22:54
    เข้าค่ายบ้านป้าแกสิ!! คุณย่าคะ คุณย่าต้องรู้เรื่องนี้ให้ได้นะคะ หนูฝากคุณย่าจัดการมาร์คด้วยค่ะ ขอบพระคุณค่ะ
    #4,648
    0
  6. #4447 Prachaya_pompam (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 20:34
    น้องจัดการให้พี่มันหลงเลยย
    #4,447
    0
  7. #4359 MB_MarkBam9397 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 22:09
    มาร์คชอบแบมอยู่เหรอ
    #4,359
    0
  8. #4341 mai_maylody (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 21:02
    ถ้าคุณย่ารู้จะเป็นยังไงเนี้ย แบมติดมาร์คแจเลยย
    #4,341
    0
  9. #4310 toto (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 19:43
    หวงน้องด้วยน่ารัก
    #4,310
    0
  10. #4251 PaulaPum (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 12:14
    แถจนถลอกแล้วพี่
    #4,251
    0
  11. #4164 Khampoohnaka (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 21:13
    แหมมมมมมแถเก่งจังเลยมาร์ค
    #4,164
    0
  12. #4143 Elle1995 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กันยายน 2560 / 15:28
    เขินเด้อ มาร์คชอบแบมแล้วอะสิ มีหึงๆๆ
    #4,143
    0
  13. #4118 praew-yyy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 16:05
    ร้ายกาจ!!!!
    #4,118
    0
  14. #4117 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 10:03
    มาร์คร้ายยน
    #4,117
    0
  15. #4114 Janriel (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 01:47
    เจอคำผิดค่ะไรท์ ตรงที่หลังจากแบมอาบน้ำเสร็จแล้วบอกคิดถึงมาร์คค่ะ มันมีคำว่าประจบประมาร์คง อยู่ค่ะไรท์

    ปล.น้องแบมน่ารักมากพี่มาร์คหวงเลยทีเดียว
    #4,114
    1
  16. #4112 ลีลีข้าวสาร- (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 00:19
    ขอให้คุณย่าพบความจริง และลงโทษมาร์ค ฮึ จนกว่าจะสำนึกเลย
    #4,112
    0
  17. #4110 MickyyB (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 23:05
    มาร์คร้ายยน
    #4,110
    0
  18. #4109 นักโทษหมายเลข0 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 22:55
    ต่อๆๆๆๆๆ แบบน่ารักกกก
    #4,109
    0
  19. #242 LooknamTK (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2557 / 03:00
    พอน้องแบมอ้อนนนนนนนนนนน พี่มาร์คก็อ่อนเลยจ้าาาาาาาาาาาาา 55555555 ตอนแรกที่โหดคือระ เราด่าไปแล้วไม่รับคืนหลอกนะ 555555 แต่ฮาหมอนะ ถูกเมินอ่ะ :P
    #242
    0
  20. #228 Paaa (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2557 / 12:47
    ชอบเรื่องนี้อ่ะ น่ารักกกก อัพไวไวนะค่าาา
    #228
    0
  21. วันที่ 5 กรกฎาคม 2557 / 14:41
    อั๊ยย่ะ ฟินนน
    #190
    0
  22. #171 Jung Tien-In (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2557 / 21:40
    แอร๊ยยย แหม>///< กัดปากบ่อยไปแล้วนะคะ แบมน่ารัก เริ่มเถียงด้วย ดีดีจัดการต้วนอยู่หมัดดี ว่าแล้วคุณย่ายังไม่เจอแบมเลยสินะ
    #171
    0
  23. #125 eunniexotics (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2557 / 02:01
    อยากโดนพี่มาร์คกัดบ้างค่าา //
    #125
    0
  24. #117 JAJAH (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2557 / 16:30
    โอ๊ยยย สนุกอะไรต์ น้องแบมน่ารักจัง > <
    #117
    0
  25. #71 supreamJUBU (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2557 / 18:03
    โอยยยย ชอบแบมเว่อชั่นคนบ้า คนบ้าไรน่ารักขนาดนี้ พี่มาร์คหลงเลยล่ะสิ 5555 โดนอ้อนขนาดนั้น หมอโจวมี่คิดจะเต๊าะน้องแบมหราาาา ไม่ให้ย่ะ แบมของพี่มาร์คโอนลี่ 55 ฟิคหนุกมากเราช๊อบชอบบบบ ติดตามจ้า :)
    #71
    0
  26. #57 Mymimi (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2557 / 04:20
    แบมแบมจะน่ารักเกินไปล่ะนะ อยากฟัดแบม 5555
    #57
    0
  27. #49 kan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2557 / 22:45
    ไรน์จ้าาาาาาาาาาาามาลงเถอะพลีสสสส
    #49
    0
  28. #48 n13berryS (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2557 / 22:30
    อ๊ายย เริ่มอยากให้น้องอ้อนคนเดียวแล้วใช่ไหมพี่มาร์ค
    เอาใจน้องดีๆล่ะ ไม่งั้นน้องจะหนีไปอ้อนคนอื่น
    #48
    0
  29. #46 •ROSE'Thorn• (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2557 / 21:46
    พอลองอ่านแล้ว สนุกมากคะ ^___^
    #46
    0
  30. #45 aum5120 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2557 / 20:49
    หูยยยยยย แบมแบมขี้อ้อนอ่ะ อ้อนได้น่ารักน่าหยิกมากกกกก
    อ้อนบ่อยๆๆ เดี๋ยวมาร์คก็ทนไม่ไหว ฮ่าาาาาาาา
    น้องแบมน่ารักกกกกกกกกกกก
    #45
    0
  31. #44 Starry Midnight (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2557 / 20:20
    กรี๊ดดด นุ้งแบมน่ารักชรุงเบยยย

    แม่บ้านซองฮีนิสัยดี ชอบๆ >< 
    #44
    0
  32. #43 กะทิกระเทียม (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2557 / 19:57
    มาต่อไวๆนะ ชอบมากเลย แบมแบมขี้อ้อน ><
    #43
    0
  33. #42 russy1101 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2557 / 17:49
    แล้วแบมจะหายไหมอ่าาาา
    #42
    0
  34. #41 PicH~ApOrN (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2557 / 15:22
    มาร์คชอบแบมแบมแล้วใช่ไหม อ่านแล้วเขินอ่ะ >\\< มาอัพต่อไวๆนะไรท์
    #41
    0
  35. #39 Yearko (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2557 / 12:48
    ตกลงแล้วนี่ใครติดใครกันแน่คะ น่ารักดีอ่ะคู่นี้ ^^
    #39
    0
  36. #38 littlemj (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2557 / 12:38
    มาร์คชอบแบมแล้วใช่มั้ย > < เราโคตรชอบเวลาแบมเรียกว่ามาร์คแล้วแทนตัวเองว่าแบม คือฟินมาก สนุกมากเลยค่ะ รีบมาอัพไวๆนะคะ อยากอ่านอีก
    #38
    0